Als Lenin spreekt! Gespannen en scherp hoort de massa toe. De resolutie, de resolutie! Op de tribune verschijnt eindelijk, onder gespannen aandacht van allen, Lenin. Enthousiast applaus begroet hem. Zijn naam is op aller lippen, maar vele gedelegeerden aden hem waarschijnlijk voor het eerst. Hij steekt de handen in de broekzakken en begint te spreken De zaal hoort zijn woorden onrustig en ontevreden aan. „Wij moeten bijzonder oplettend en voorzichtig zijn" — Lenin knijpt zijn oogen sluw ■amen — „om ons niet te laten provoceeren. Ben verkeerde stap onzerzijds kan de heele Baak bederven." In de zaal ontstaat een ongeduldige, ontevreden beweging. De toehoorders arjn onthutst. „Ze zijn een offensief begonnen", roepteen soldaat vanaf zijn plaats, „en tegen leder offensief moeten «e een energieke tegenaanval zetten." «Niet altijd l" Lenin glimlacht welwillend in trekt zijn wenkbrauwen op. „Berst moeien alle reserves bijeen gebracht worden. Kameraden, laten we", — de welwillende glimlach verdwijnt van Lenin's gezicht, hij wordt plotseling zeer ernstig — „laten we eens heel Uitvoerig de huidige wederzijdache verhouding dar strijdende kiassenkrachten analrseeren. Wat hebben we thans, op dit oogenblik ln {vergelijk met April? Goed, de massa's geloojren niet meer ta de burgerlijke kadetteoregeerlng.... Maar at) volgen nog de verzoeningsgezinden, de sociaal-revolutionairen en de Mensjewlkl. Schudt nu niet het hoofd. De resultaten van de zoo Juist gehouden verkiesingen voor de distrlctsdoema's zijn een aanschouwelijk voorbeeld hiervoor Wat hebben wij hier, hier ln het centrum van de revolutie gekregen? Op onze lijst werden 150.000 stemmen uitgebracht en maar één van de twaalf distrlctsdoema's ls door ons veroverd. Wat beteekent dit? Dit beteekent: al zou het ons ook gelukken, nu de macht te veroveren, dan zou het naïef zijn om te meenen, dat we ta staat zouden zijn, ze ook te behouden." De zaal hoort gespannen, duister, maar zeer geconcentreerd toe. „Laten we een ander bewijs nemen", gaat Lenin verder. „Wij hebben meer dan eens gezegd, dat de eenig mogelijke vorm van een revolutionaire regeering de raden van arbeiders-, soldaten- en boeren-gedelegeerden zijn Kijken we nu eens, hoe het soortgelijk gewicht van onze fracties er ta de raden uitziet: zelfs in de raden der belde hoofdsteden — van de andere spreek Ik niet eens — zijn wij in de minderheid. En wat bewijst dit feit' We mogen dat niet over 't hoofd zien! Het bewijst, dat de massa's ta hun meerderheid nog aarzelen en nog geloof hechten aan de sociaal-revolutionairen en de Mensjewiki. Dit ls het belangrijkste feit en dit feit is voor de houding van onze partij doorslaggevend Nee, om ernstig, niet op Balquistische manier de macht te grijpen", Lenin heft dreigend de hand op — moet de proletarische partij om haar uvloed ta de raden strijden geduldig strijden, hardnekkig, onverzettelijk moet ze dagelijks de fouten van de massa's haar kleinburgerlijke illusies verklaren. Dez< onze juiste lijn, willen de contra-revolutlonalren tot elke prijs vernietigen! „Lenin hakt energiek met de vuist door de lucht. Met alle mogelijke middelen probeeren r*j ons tot een vroegtijdig, gescheiden optreden te provoceeren. Wij bijten echter niet ta die angel". Lenin knipt sluw met de oogen. „Nee, dit genoegen verschaffen we hun niet! Als tehter de massa's zien, dat de regeering hen -ndriesct dat ze volkomen ta handen van de Küsslsche bourgeoisie en de bourgeoisie der Lntentelanden is en naar hun pijpen danst — de gebeurtenissen der laatste dagen, het begonnen offensief, ontmaskeren toch het best dit bedrog! —, dan zullen deze massa's naar de eenig achtergebleven, nog niet gecompromitteerde partij komen, naar de Bolsjewistische.... Men mag de gebeurtenissen niet voorkomen. „Lenin kijkt met een strenge blik van zijn samengeknepen oogen de zaal ir De afwachtende taktiek is op 't oogenblik de beste, de tijd werkt voortdurend met ons mee." Hij had zijn rede geëindigd. Algemeen applaus weerklonk. Allen haalden verlicht adem Alles was nu helder als kristal. Ja, we zullen ons beherschtn. Bravo, Lental „De resolutie! De resolutiel" --- Het nieuwe „Onze Vader” Zooals het in het Derde Rijk voorgeschreven is T --- ERNSTIGE ZORGEN..... Te Londen heeft dezer dagen een banket plaats gevonden, waarvoor alle aanhangsters der Engelsche emancipatie een uitnoodiglng hadden gekregen. De eereplaatsen waren gereserveerd voor de suffragaettes van de oude garde. Het voorzitterschap werd gevoerd door de vrouw, die indertijd het eerst gearresteerd werd wegens haar actie. Na een terugblik op den stormachtlgen tijd der beweging in het jaar 1907, nam een der tegenwoordige strijdsters het woord. Zij verklaarde hartstochtelijk, dat het voor een vrouw volkomen onwaardig is, dat voor haar naam „mevrouw" of „mejuffrouw" wordt gezet. „Waarom." riep zij geestdriftig uit, „wil men een getrouwde vrouw steeds weer in herinnering brengen, dat zrj aan een man toebehoort en waarom wil men een vrouw, die niet getrouwd is het voorvoegsel „mejuffrouw" opdringen! Is het noodzakelijk, van te voren kenbaar te maken, dat het haar niet gelukt is een man te vinden?!" Deze rede werd met stormachtigen bijval begroet. Dc zorgen der geëmancipeerde vrouw zijn wel zeer ernstige.... --- De mensch en de wereld. Aan de kusten van twee Oceanen Amerika, het land der snelle kapitalistische ontwikkeling. Thans woedt de crisis. Amerika, ouder de leiding der Vereenigdo Staten, een der grootste imperialistische groepen van deze tijd, is een afgesloten geografische eenheid, meer dan een der andere Imperialistische grootmachten Het ls een dei twee groote eilanden, die de massa dei landoppervlakte der aarde uitmaken. Het ligt tusschen twee werelddeelen, die het in vroeger tijden afsloten, maar het nu met belde zijden oer oude wereld terblnden. Het heeft twee kustlijnen. Dat Is het groote voordeel; Immers de Stille Oceaan is thans bezig de Atlantische Oceaan in belangrijkheid voorbij te streven en het practische monopol.c voor het wereldvrachtverkeer, dat eeuwenlang zich in handen der Engelschen bevond, wordt thans door de handelsvloot vau Amerika bedreigd die havens aan de belde groote zeeën heeft en die de kortste zeeweg tusschen deze oceanen beheerscht — het Panamakanaal. Het is geen toeval, dat de Vereenigde Sta ten geheel Amerika beheerschen. De oorzaak daarvoor is het feit, dat dit het deel van Amerika ls, waar, door haar gematigde klimaat, de Europeesche indringers — Engelsthen, Hollanders en Franschon, het makkelijkst konden doordringen en zich vestigen en bovendien een natuurlijke rijkdom vonden, die ce basis voor verdere ontwikkeling schiep Tot het eU'Cie vin de 13e eeuw bevonden zie.i deze nederzettingen der blanken alleen langs et kust van de Atlantische Oceaan van ac £int Loren* tot aan de golf van Mexico. Het was een soort buitenpost der Europeesche beschaving, die ta het Westen door dr gebergten afgesloten werd, die parallel me1 de kust loopen. De grondslagen van de indus trieele ontwikkeling werden door het ijzer en de waterkracht van Nieuw-Engeland en Pennsyivanle gevormd. Voordat het Westen door het verbeteren van het landtransport ortsloten werd, hadden deze Atlantische Sta ten een zoodanige graad van economische onafhankelijkheid bereikt, dat zij in staa> waren zich ook politiek onafhankelijk te verklaren. Toen kwam het tijdperk van de spoorwegen en de Vereenigde Staten breidde n zich Westwaarts uit tot aan de kusten der Stille Oceaan. Het gebied, dat ijzer bevatte werd met het mijngebied verbonden. De groo.e korenschuren westelijk van het ge bergte en de wijde gebieden bij d" Mississippi zonden hun voedingsproducten naar de industriegebieden van hot Oosten en naar de katoenlanden van het Zuiden. Bi het einde van de 19e eeuw hadden de Amerikaansche kapitalisten deze heele reusachtige vlakte opnieuw „georganiseerd". Daarna keken zij uit naar nieuwe veroverlngsgebieden. In 1898 verklaarde de vcorzitter der Amerikaansche bankiers vereeniging: „Thans hebben wij in onze handen drie troeven ln het spel om handelsmacht — Ijzer staal en steenkool. Wij rijn lang de korenschuur der wereld geweest, wij willen nu haar werkplaats worden en danrnn gaan we er op uit cm haar bank te worden. In de Snaan^ch-Ame'-ikaansche oorlog ' 1p.98)lp.98) zetten de Vereenigde Staten hun Imperialist!-sehe verovertagspolitlek voort. Zij verzekeren zich de heerschappij over de goif van Mexico en de Caraibische Zee en Leheerschen Cuba en Poitorico. Tegelijkertijd toonen zij hun belangstel img voor de Btuie Oceaan door ac annexatie van de Philippunen, llawuu en Ouams waartoe ze eerst op de Plnlippijnen een naar onafhankelijkheid strevende nationalistische beweging ondersteunden. Vijf jaar later verzekerden zij zich de strategische neerschappij over de Midden -Amerikaansche landengte. Zrj organiseerden de onafhankelijkheid van de provincie Panama van de republiek Columbia, verkregen het oppertoezicht op deze nieuwe staat en daarmee alle vrijheid in de smalle landengte Verder verzekerden zij zich van de financiëele heerschappij over Nigaragua, waardoor het eveneens mo;elijk was een kanaal te graven. Zoo wisten zij sinds 1898 honderd vijftig duizend vierkante mijlen land met 0 millioen menschen in Midden Amerika tbc te eigenen Tegelijkertijd namen zij ta de Stille Oceaan honderdtwintigduizend vierkante mijlen en gingen zij in Zuid-Amerika verdei met het organiseeren van de financiëele heerschappij in de verschillende republieken. Tevens drongen zij hun financiëele belangen ln Canada door, dal economisch geografisch met de Vereenigde Staten een geheel vormt. Zoo warden zij de beheerschende factor in geheel Noord- en Zuid-Amerika. De natuurli ke rijkdommen van Amerika zijn buitengewoon groot. Drie vierde van de wereldreserve aan kolen bevinden zich in Noord-Amerika. Het gioolste deel erva" ro de Vereenigde Staten, die in 1920 46 pet» van de wereldopbrengst produceerde. Zuid-Amerika heeft haast g'en koltn en is daardoor des te meer van de Vereenigde Staten afhankelijk. Mot dan een de-de der wer.ldreserve aan ijzer bevindt zich in de Vereenigde Skaten. Het vierde ijzergebied van de wereld bevindt zich op Cuba. In 1920 produceerden de Vereenigde Staten 40 pet. van de wereldopbrengst van ijzer. Twee derde van de petroleumproductie van de heele wereld kwam in 1920 uit de Vereenigde Stalen. De ïeserves zijn echter in verhouding daartoe tering, vandaar dat de Amerikaansche kapitalisten groote aandacht voor Mexico en Midden-Amerika toonen. Jle ontzaggelijke voorraden hebben. Wat koren en vleesch betreft, produceeren de Vereenigde Staten niet alleen ijzer voor hun eigen behoefte, maar hebben zij ook een groot deel uitgevoerd. Jarenlang leverden zij Engeland katoen, thans echter hebben "M een eigen textielindustrie, die vlak bij het katoengebied ligt. Van deze rijkdom aan grondstoffen hebben de Vereenigde Staten hun overwicht ln Amerika te danken en bovendien — langs indirecte weg over de bronnen van M'dden en Zuid-Amerika. Zuid-Amerika is 1 met de Vereenigde Stater, slechts door de Pan-AmTi^aansche Unie verbonden De werkelijkheid is echter, dat Midden- en Zuid Amerika vanuit Washington beïnvloed worden. Toen de Vereenlpde Staten aan de we re'doorloß meed-den stelden de Z»H-Amerikaansche landen ook ultimata aan Duitschland. De petroleumbronnen van Mldden-Amenka aan de Caralbische zee, de tarwe en het vleesch van Argentinië de suksiof van Chili en de rijkdom aan mineralen van Peru, zun alles hulpbronnen van de Amerikaansche imperiaJs.en. Daarbij ontslaat de strijd met de Engelsche belangen, speciaal in Argentinië, waar unllioenen Enge-sch kap.taal belegd werd dat de Amerikaansche imperialisten thans verdringen, ze overstroomen de Zuid- Amerikaansjhe markten met alle producten, van locomotieven tot stukjes katoen. Oeen wonder, dat bij deze sterke economische verbindingen met Zuid-Amerika de kwo-stie van het makkelijker verkeer een croote rol spelen. De schepping van het Panamakanaal was voor de Vereenigde Staten een kwestie van levensbelang. Deze kortste veibinding tusschen de twee Oceanen verdubbelt de machtspositie der Vereenigde Staten. De weg van New-York naar Vaiparaiso om Kaap Hoorn is 9000 mijlen lang, door het Panamakanaal minder dan 5000 mijlen. De landen van Zuid-Amerika worden dus daardoor veel sterker met de industriecentrums van de Vereenigde Siaten veibonden. Amerika krrjgt hleroor een groote voorsprong. Hetzelfde geldt voor het verkeer over de Stille Oceaan. Van New-York dcor het Suez-kanaal, naar Yokdhama is tweeduizena mijlen verder, dan van Liverpool naar Yokchama. Het Panama-kanaal verminderde de afstand vanuit NeW- Vork tot 9825 mijlen en draaide de verhouding dus precies om. daar de weg vanuit Liverpool nu c.o langste is. Geen wonder, dat de Amerikaansche imperialist Theodör Roosevelt verklaarde, dat hij zich volkomen gerechtigd voelde om de provincie Panama van Columbia af te nemen en daarvoor eerst later een debat in het Congres toe te staan. Zoo werden de Ver. Staten tot een der rrootste imperialistische machten De kapitalistische cris's heeft echter al deze verhoudingen grondig veranderd. Noord-Amerika tot het einde der 18de eewtc — de buitenpost van Europa. De stippellijnen geven de bezittingen der verschillende Europeesche Staten aan. De uttoreimng der Ver. Slaten en Midden - Amerika. De sinds 1898 onder directe of indirecte controle gebrachte gebieden zijn zwart gemaakt. De oude en de nieuwe verbinding tusschen de industrie-eentra der Ver. Staten en het Westen van Zutd-Amerika, na het graven van het Panama-kanaal. Dit 'aaitje toont duidelijk hoe Noord-Amerika en Canada een ..geografische eenheid" vormen. De kuststrook langs de Stille Oceaan is door de zee met elkaar verbonden. Verder liggen 'ie Canadeesche korengcbtedev bij Winnipeg dichter bij Cnicago dan bij de Canadeesche havenplaatsen als Halifax. ---