BUITENLAND, HET EENHEIDSFRONT IN DUITSCHLAND Slechts enkele uren nadat liet millioenen leger dor Duitsche arbeiders in een ontzaglijke demonstratie-staking was opgestaan, niet om den dooden Rathenau ie eeren, maar om rol veiiiitterde vastbeslotenheid -de confra-revi?-lutie onverbiddelijk den oorlog te verklaren, hebben de'besturen vau den A. D. G. 8., dei- Ara en dc Partijbesturen der drie arbeiderspartijen hun oriderteekening onder een document geplaatst, dat den grondslag vormt voor de eenswülende actie van het Duitsche proletariaat in cle naaste weken. Wij hebben gister. den inhoud van dit document gepubliceerd. Het is een rainimumprogram. De communisten hébben natuurlijk vee! verder strekkende eischen gesteld, zoo ontbreken er bijvoorbeeld economische eischen aan in verband met de steeds toenemende belastingdruk en vooral de eisch van de organisatie van de eigen macht der arbeiders tegen de gewapende reactie. De communisten hebben dus groote bezwaren; echter zij onderteekenden het program mede omdat er zeer belangrijke eischen in zijn geformuleerd. De amnestie-eisen is vooral voor de communisten van groot belang. Het gaat er nu om, da_ dit geen woorden blijven. Hoe lang zal bijv. Max Hölz nu nog moeten gevangen blijven? Het program ligt nu voor de arbeiders van Duitschland. Het is nog niet meer dan een stuk papier en als men vraagt waar de garantie is, dat het meer wordt dan een stuk papier, dan moeten we zeggen dat die er niet is. Het hangt dus geheel van de arbeiders af. Die moeten zicli niet verlaten op de woorden van de groote leiders, zoomin als op de redevoeringen in den Rijksdag. ' Het gaat in Duitschland nu onTde daden der arbeiders. De daden der reactie, die doen zich gelden. Wij berichtten reeds de inbeslagneming der „Rote Fahne", thans bereikt ons weer het bericht van de arrestatie van onze p.g. Heinz Neumann in Berlijn. Deze was naar Berlijn gekomen niet omdat hij vertrouwde op de amnestiebelofte van den sociaal-democratischen minister Radbruch, maar omdat het Rijksge•echt hem een vrijgeleide had gewaarborgd. De politie trekt zich daar echter niets van aan. De monarchistisohe beambten saboteeren natuurlijk alle besluiten. Zij bevorderen de practijken der contra-revolutie en vervolgen de communisten. Zullen de arbeiders dit toelaten? Dat is de voornaamste kwestie. Er zijn teekenen die er op wijzen dat de Duitsche arbeiders nu inderdaad een groote stap voorwaarts gaan doen. De deelneming aan de groote demonstraties is overal geweldig groot geweest en uit de gelederen der arbeiders steeg de kreet op, dat men meer wilde dan demonstreeren, men wil jstrijd. Wij krijgen berichten uit het Roergebied, waar 'de drie socialistische partijen gemeenschappelijk zullen optreden. Materiaal zal worden bijeengebracht tegen alle contra-revolutiouaite personen en organisaties, waartegen men vast .van plan is op te treden. In Hamburg eischen de arbeiders de instelling van een arbeidersweer. In Thüringen besloten de arbeiders reeds tot vorming van controle-commissies uit eigen gelederen ■ over te gaan. De arbeiders in Remscheid stelden reeds 'den eisch eener zuivere arbeidersregeering en de scherpste boycot van de burgerlijke hitspers en absolute ontwapening der Orgeschorganisaties. Wij lezen in onze Duitsche partijbladen dat fa vele steden reeds deze eischen door de arbeiders, door alle arbeiders worden gesteld. De mijnwerkers in het Roergebied hebben besloten geen overuren te makes, het was thans de tijd, zoo zagen de mijnwerkers in, om 'de proletarische belangen in het oog te houden. In Saksen zal de regeering er toe overgaan cm arbeiders-politietroepen te organ-iseeren. In Beieren intusschen weigert de regeering zich te storen aan de maatregelen der Rijksjvegeering, dit land blijft de zetel der reactie. De Duitsche arbeiders hebben vele en groote i fouten begaan. Ze hebben hun beste leiders I laten afslachten en de sociaal-democraten ge| legenheid gegeven om de revolutie over te ; leveren in de handen der jonkers, der officigrs\ bende. Hei gaaf er thans om deze fouten te herstellen en niet weer opnieuw er in te vervallen. Een heuglijk feit staaf evenwel vasl: de masj sa begint in te zien dat lief eénheidsfront gei biedend noodzakelijk is. --- De bedrijfsraden van Groot-Berlijn. De bedrijfsraden van Groot-Bcri'üh, dat is de vertegenwoordiging van het groot-indus'iccle proletariaat, hebben den Vakvereenigingsbond, den Afabond en de drie soc. paruitgenoodigd zich te verbinden, bij een . weigering der huidige regeering om de gestelde eischen in te willigen, haar aftreden af ie dwingen, indien zij niet vrijwillig zou heengaan. --- De moordenaarsbende van Helfferich, Ludendorgf en Co. De Berlijnsche politie heeft een belangrijken medeplichtige gearresteerd, den student in de rechten Gtinther, reserve-officier, in wiens bezit brieven zijn gevonden van Helfferich, Ludendorf, Jagow en Westarp. -Er hebben nog tal van arestaties plaats gevonden. Wolff seint officieel uit Berlijn: BERLIJN, 29 Juni. Een der moordenaars van minister Rathenau, de 21-jarige Techow, is hedenochtend in de buurt van Frankfort aan de Oder gearresteerd. Hij was degene, die de auto, (waaruit Rathenau is doodgeschoten) bestuurde. 'Een bericht, dat ook dc. beide andere moordenaars gegrepen zouden zijn, wordt niet bevestigd. --- Bloedgeld van Helffedch. BERLIJN, 29 juni. De „Vorwarts" meldt, dat Heifferich aan het commissariaat van politie i 100.000 mark heeft aangeboden voor de op■ sporing van de moordenaars van Rathenau en , de Duitsch-nationale partij 200.000 mark. Het , aanbod is echter afgeslagen. --- De „Vorwarts” en de bourgeoisie. Het bloed kruipt waar het niet kan gaan. De opdringende maah.t der arbeiders dwingt de sociaal-democraten tot de scheefste sprongen. Zoo richt het hoofdorgaan der Duitsche socialisten, de „Vorwarts" een uitnoodiging tot de „bourgeoisie" om met de socialisten samen te werken bij de bescherming der republiek. Als rechts sterk genoeg is om de bescherming der republiek te verhinderen, zegt het biad, moet de Rijksdag worden ontbonden, om onder leiding van de regeering-Wirth een sterke meerderheid vóór de republiek te vormen. Het ■blad acht het zeker, dat de onafhankelijken tot de regeering toetreden. De soc.-dem. willen liever het eénheidsfront met de bourgeoisie dan de arbeidersregeering. --- IERLAND. Om de Republiek. In lerland is de strijd heviger d_* ooit ontbrand tusschen de beide lersche nationalistische groepen. De gematigden, de voorstanders van het Verdrag met Engeland, de Collinsgroep vecht tegen de lersche extremisten, de Valera-groep. Hevig is de strijd om de Gerechtshoven in Dublin die door de troepen van de Valera zijn bezet onder leiding van Rory O'Connor een onverzoenlijke lersche republikein; hij is de commandant van de republikeinsche troepen, die hebben geweigerd de provisioneele, regeering te erkennen. Hij is ongeveer 35 jaar oud en nam een actief aandeel in de vijandelijkheden, die aan den wapenstilstand vooraf gingen. Hij werd te Curragh gearresteerd en geïnterneerd, doch slaagde erin te ontvluchten. De troepen van de lersche regeering, de zg. „Vrijstaatstroepen" bombardeeren de Vier Gerechtshoven in Dublin, de Four Courts. De bezetting, de „Republikeinsche troepen" van de Four Courts wordt bij de verdediging van dit bolwerk begunstigd door het feit, dat de rivier de Liffey er vóór langs stroomt, zoodat de Vrijstaatsche troepen verplicht waren hun frontaanval van de andere zijde der rivier in te zetten. De grond tusschen den voorkant van, het gebouw en de rivier is dientengevolge „niemandsland". --- Een proclamatie van de Republikeinen. LONDEN, 29 Juni. Een gisteravond door bezetting der „Four Courts" uitgegeven proclamatie zegt*. „De republiek vecht voor het leven zijner burgers. Verdedigt de republiek! De vijand is de oude vijand Engeland, dat gebruik maakt van nieuwe wapens, die het tot j hun schande geleend zijn door verraders van de republiek in ons midden. ChurchiH klapte de zweep en gelastte de voorloopige regeering dc „Fout Courts" aan te vallen. Zijn Vrijstaatsagenten hebben gehoorzaamd. Schande over. hen. De republikeinen zullen de republiek verdedigen tot den dood." --- De Passagiers van de leege Plaatsen. door MARTIN ANDERSEN NEXö. Vertaling uit het Deensch van A. R.-V. i 7) Het ontbrak niet aan verstandige mannen, iie het verderfelijke van die wanverhouding Inzagen, maar ze hielden zach afzijdig. „Laat hem maar zitten", zeiden de wijzen in den lande — hij is al de ongezonde fantasiën van het volk in één figuur samengevat; dat is liet goedkoopste. En hij is onze eenige gedachtenis aan de slavernij van vroeger tijden >— hoe meer hij afsteekt, des te duidelijker hoe ver we gevorderd zijn."... Zoo praatten ze om de zaak heen; en zij die den ylammenden wagen van den vooruitgang ptuurden, moesten een grooten omweg maken, om langs den troon heen te komen. Een humaner tijd zou een beeld van goud genomen hebben, om daarboven te zitten en te figurceren; maar de mensch stond toen nog •p een zeer kinderlijke trap van ontwikkeling — alles moest levend zijnl Zelfs poppen moeslen hun oogen kunnen bewegen en „da" zeggen! ! Daar zat de koning dus op zijn troon. Hij moes.li.a:.:* liefst niet praten, om geen gewoon mensehenverstand te verraden en dus gaapte hij verholen en verveelde zich — want hij was toch ook een mensch. Nu en dan won de natuur bet ook van de leer. „Was ik maar dood en begraven", kon hii soms in volslagen wanhoop zeggen — ,„,of leefde ik maar in den tijd van mijn oer-bet-over-grootvader. — Toen had je ten minste het recht om je dronken te drinken". „Hsss!" fluisterde de ceremoniemeester, „Uwe Majesteit mag niet denken. Uwe Majesteit is heilig!" Nu en dan, als er iets ongewoons gebeurde, keek de koning van zijn hoogte naar beneden. „Wat voeren ze nu beneden uit?" vroeg bij Wat is dat voor een geluid in de lucht? ■'— Dat is het volk, dat aan het trainen is — het oefent zich in het marcheeren voor de groote marsch vooruit, antwoordde de ceremonie-meester. Maar Uwe Majesteit mag zijn hals niet zoo uitrekken. Mooi! En de koning bedacht zich, legde zijn handen op de armleuningen van zijn troon en zat mooi. En de jaren gingen voorbij. Op een dag schrok de koning op en luisterde. —Ik hoor een wonderlijk gezang, zei hij. Wat is dat voenr een geluid in de lucht? — Dat i _ het licht, dat in de menschen zingt, antwoordde de ceremoniemeester. Een van hen daar beneden heeft uitgevonden om zieken met behulp van zonlicht te genezen. — O, de zon der genade! viel de koning levendig in. — Nee, gewoon met de profane zon, Uwe Alajesteitl" — En de glans van den troon? vroeg de koning bezorgd. / —Die steekt hun nog altijcf even scherp in de oogen, Uwe Majesteit. Alle die aan de üchtziide hooren zullen er zich in blijven kocsleren, — En dat zijn er veel? De ceremoniemeester zette een barsch gezicht. Mooi, Uwe Majesteit, mooi! En de koning zat mooi, zoo dat er de heele wereld over van gesproken werd. Ze kwamen uit Oost en West en uit het land achter de drie stroomen om het te «tien. Maar hij wist zelf maar al te goed, waardoor hij zoo prachtig kon zitten, en hij dreigde er onder te bezwijken. Óp een dag staarde hij ver weg en zag tallooze menschen aan het werk. Ze waren bezig een breede, lichte weg aan te leggen — en kwamen recht op zijn zetel aan. — Wat voeren ze daar uit? vroeg hij angstig. — O, dat is slechts de massa, die zelf de ontwikkeling in handen wil nemen, zei de ceremoniemeester schouderophalend.. Ze zijn bezig een zoogenaamde lichte weg door de wereld aan te leggen. Langs dien weg zal zelfs de ellendigst-geborene het recht hebben op te klimmen tot boven op den troon — als hij maar begaafd is. — Roep de Cimberen en Teutonen te hulp! riep de koning verschrikt. —Die bestaan niet, Uwe Majesteit. — De Saksers, Slaven en Wenden dan? We moeten die vermetelen tot staan brengen! -—v — Zijn er ook niet, Uwe Majesteit. — Laat mijn volk dan komen — in innig overgegeven trouw! De ceremonie-meester, haalde zijn schouders op.. , - — Omgordt me dan met Gods macht voor den duivel! — dat ik zelf de ontaarden kan neerslaan. De ceremonie-meester glimlachte. —Het behaagt Uwe Majesteit te spotten, zei hij. De koning staarde zijn ceremoniemeester aan en er liep een koude rilling langs zijn rug! Is het dan alles leugen? — Die schaduw is waar! zei de ceremoniemeester en wees naar beneden. De koning volgde zijn vinger en zag, dat de schaduw van de troon over de lichte weg viel en grijs en verwelkend over het heele land streek. Toen glimlachte hij. — Zoo speel ik er toch ook mijn rol in — op mijn manier, zei hij. Zie hoe daar beneden overal de glans afgaat. — Dat is nu juist de onoverwinnelijke sterkte van den troon, antwoordde de ceremonie-meester. Mooi, Uwe Majesteit! En de koning zat mooi. Maar op een dag kwam er weer iets menschelijks in hem op en hij hield het niet meer uit. Wat doet mijn volk toch? vroeg hij terneergeslagen, — denken ze aan mij? — Het volk denkt niet, Uwe Majesteit! Het volk werkt. Hoor zelf maar! De koning luisterde — hoorde een eindeloos dreunen van voetstappen en snorrende wielen en ijverende handen. En het klonk hem in zijn ooren, alsof ook het geringste geluid zich van hem af bewoog. — Is er niets van mij in dat geluid? vroeg hij. Snort niet een enkele wiel, ééntje maar, door mij? De ceremoniemeester schudde het hoofd. — Heb ik aan niets daarvan deel? Is er dan daar beneden tenminste niet een, die me vervloekt! Ziek hing de koning aan de lippen van de ceremoniemeester. — Het volk waagt het niet te vervloeken, antwoordde de ceremoniemeester. — Majesteit is heilig. Mooi! Maar de koning wou niet meer. Hij gaapte zoo lang en hevig, dat zijn laatste restje ziel zijn mond uit vloog en op de vlucht ging de ruimte in — om het groote leger van de menschheid in te halen. Hij zelf bleef zitten. En hij zat daar nog vele jaren, doof en blind voor het stroomende leven; het eenigste geluid dat hij nog op kon vangen, was de lofzang van de drie hoogste standen in zijn rijk. Niets belette hem verder om mooi te zitten, al was het tot den dag des oordeels toel Hij zat tot hij er de goddelijke aureool van kreeg, die van den dood en de absolute domheid is, tot hij het groote geheimzinnige kreeg. In al zijn van-God-verlatenheid rees hij machti<* imponeerde op de achtergrond op — de God van het doode ceiemonieel! En .ijj zou er nog zitten, als niet de achterhoede der menschheid voor eenige eeuwen naar de troon was opgedrongen, zooda* z_ in elkaar stortte. Wij kunnen ons nu moeilijk voorstellen, dat er ooit een koning geweest is en vereerd werd; het klinkt ons nu alles als een fabeltj* Zoo snel gaat de ontwikkeling. --- De Valera aan het woord. LONDEN, 29 Juli. De Valera verklaarde dat Engelands oorlogsbedreiging alleen verantwoordelijk: was voor den huldigen toestand te Dublin. De mannen, die thans werden aangevallen door de troepen van de Voorloopige Regeering, gaven er de voorkeur aan te sterven dan voor de bedreiging te -«wichten. Zij waren de besten en dappersten van de lersche natie en zouden trouw gehoorzamen aan den vrijelijk uitgesproken wil van het lersche volk, maar zij waren niet bereid lerlands onafhankelijkheid op te geven onder de striemen van een vreemde regeering. --- SOWJET-RUSLAND. Een groet aan Lenin. Zie hier, Lenin, onzen groet en onzen alleszins gerechtvaardigden eisch". De Krasnaja Gazeta, 110. 126, drukt den volgenden groet af, door het 4e gouvernemcnteelc congres van vakvereenigingen, onlangs te St. Petersburg gehouden, aan Lenin gezonden: „De vertegenwoordigers der vakvcreenigingen enz. zenden je een. vurigen communistischen groet. Zij verheugen zich uit den grond van hun hart, dat je je op den weg bevindt naar algeheel herstel en herwinning van je krachten, zoo noodzakelijk om de groote zaak van het wereldfiroletariaat te dienen. Kameraad Lenin! De St. Petersburgsche arbeiders eischen van je, dat je je, tijdens den duur .van je verlof, streng zult houden aan de voorschriften van den dokter en zooveel mogelijk in de open lucht, in veld en bosch zult vertoeven. De belangen van de wereld-revolutie in het algemeen en van onze arbeiders- en boerenstaat in het bijzon-' der eischen, dat je zulks doen zult. --- De klassenstrijd in Amerika. . De burgerbladen vermeiden verschillende feiten, waaruit blijkt, hoezeer de klassenstrijd in Amerika wordt verscherpt. Zoo wordt uit Wilkesbasse gemeld: De arbeiders in de anthracietmijuen hebben hun voornemen prijsgegeven om onverwijld den arbeid neer te leggen na de ontvangst van een telegram van den president der mijnwerkersorganisatie, die te Washington met president Harding besprekingen voert. Volgens den Washingtonschen correspondent van dc „Morningpost" heeft het bloedbad der vorige week in Illinois liet land zoo sterk in beroering gebracht, en is de regeering zoo bevreesd, dat, zoodra het tekort aan steenkool zich scherper doet gevoelen en ernstige pogingen zuilen worden in het werk gesteld om de mijnen met ongeorganiseerden te ontginnen, er nog meer bloedbaden zullen volgen, — dat de regeering thans alle krachten inspant om een oplossing van het conflict tusschen'mijneigenaars en mijnwerkers tot stand te brengen. Zij heeft Lewis, den president van den rrtijnwerkersbond, naar Washington ontboden, om met de regeering te confereeren. Lewis verklaart, dat hij gaarne een eind aan den strijd maakt, doch alleen op de voorwaarden, door de mijnwerkers gesteld; de mijneigenaars verklaren.dat zij thans bereid zijn, de loon- en arbeidsvoorwaarden met hun arbeiders te bespreken, doch niet om zich de wet te laten voorschrijven, of loonen te betalen, die de draagkracht der industrie te boven gaan. Uit Herrin, waar de vorige weck het bloedbad plaats had, wordt gemeld, dat het mijnstadje geheel in.handen der georganiseerde arbeiders en hun volgelingen is. --- De Vrijstaatsche regeering zal drastische maatregelen nemen. LONDEN, 29 Juni. De voorloopige regeering is blijkbaar voornemens drastische maatregelen te nemen, ten einde een einde te maken aan de. strooptochten te Derry op de grens van.Donogal. Daar ter plaatse wordt een groote macht vrijstaatsche troepen samengetrokken. Generaal McKeon is te Drumboecastie. het hdofdkwartiti der Vrijstafers in dat gebied, aangekomen. --- Zuid-lerland in opstand. LONDEN, 29 Juni. Gemeld wordt, dat in verschillende plaatsen van Zuid-lerland repubükeinsche onlusten ziju uitgebroken. --- Spoorwegconcessies. Een nieuwe spoorweg van Fcrghana door Turkestan naar Siberië is door de sowjet-regeering, onder afstand van belangrijke rechten op landerijen, geconcessioneerd geworden. De lijn zal van Samarkand en Ferghaiia tot Semipalatinsk aan den Irtisj reiken. --- VER. STATEN. Een half millioen spoormannen in staking CHICAGO, 29 Juni. Volgens berichten aan de bladen is eer^ bevel tot staking afgekondigd, waarbij 400.00Q man yan de spcorwcgwerkplaatsen over het geheele land zijn betrokken. De staking zal 1 Juli van kracht worden. --- Gosprek tusschen een sociaal-demociaal en een Comnunist door L. SOSNOWSEI (Moskou) in. COMM. Semenow is een betrekkelijk jon-, ge man. Hij speelde tot aan-de revolutie geen belangrijke rol in dc partij. Maar op zijn 14e jaar sloot hij zich bij een revolutionaire organisatie aan. Op zijn 15e jaar zat hij al in de Tsaristische gevangenis. Na dezen gevangenistijd heeft hij zich geheel aan den revolutionairen arbeid-gewijd; hij werkte hoofdzakelijk in dc strijdafdccling (niet literair of agitatoriscli). Zoo heeft hij bijv. de vlucht j uit de Rigasche gevangenis georganiseerd enz. Hij was fel tegen de Ociober-revolutie gekant. De uitcenjagiiig van dc Constitucc- j rende Vergadering maakte hem tot een on- ] verzoenlyken vijand der Bolsjewiki. Hij hield zich bezig met de illegale organisatie van gewapende krachten legen de Bolsjewiki. Daar hij ontzettend energiek, dapper en staalhard was, genoot hij het onbeperkte vertrouwen van de partij. Hij werd tot leider van de centrale strijdorganisatie benoemd. Op zulke posten stelde de partij der S. R. slechts absoluut betrouwbare personen. In 1918, na de verloochening door het P. B. van deu door het P. B. zelf georganiseerden aanslag besloot Semenow, uit de partij te treden. Een heele -groep. „Narod" (volk) trad toen uit de partij der S. R. Semenow sloot zich bij deze groep aan. In 1919 stelde ] hij met een groep kameraden aan het Sow- j jetcommando voor, om hen naar het Zuid- ■ front tegen generaal Denikin te zenden. Zij j hebben toen nadrukkelijk verlangd, dat men hen de gevaarlijkste opdrachten zou geven, b.v. in den rug van den vijand explosies teweeg te brengen, hoogere commando's aan te vallen enz. Va. de liquideering van het 1 Denikin-front begaf Semenow zich naar het ; Poolsche front. Ook daar begaf hij zich in , d6n rug van den vijand. Hij .wordt daar ge- j 1 vangen genomen. Hij wint het vertrouwen ' ( van den ergsten vijand van Sowjet-Rusland, i ( den wit-gardist Sawinkow, hij weef zijn plan ! . nen uit te vorschen en keert naar Sowjet- '■ Rusland terug met belangrijke berichten. In 1920 besluit hij, tot de Comm. Partij toe te treden. Als eerlijk en dapper man vertelt hij eerst zijn contra-revolutionair verleden en onthult tegelijk het verleden van zijn partij. Eerst nadat hij meermalen aan het front zijn leven voor de zaak der Bolsjewiki in ! dc waagschaal gesteld had, had hij naar zijn ! inzicht het recht verworven, om tot de partij j der Bolsjewiki toe te treden. Oordeel zelf, of Semenow een mensch is, dien men kan omkoopen of kan dwingen een valsche aan- . klacht te schrijven. SOC. DEM. Ja, hij is een heel interessante persoonlijkheid. Een merkwaardige levensloop. Eerst organiseert hij een aanslag op Lenin, later treedt hij in de rijen der Leninisten. COMM. Zulke elementen, die getoond hebben, dat zij voor hunne ideeën strijden en sterven kunnen, zijn iv hun groote massa uit de partij der S. R. getreden. In de partij zijn alleen erbarmelijke schurken, kleine intriganten gebleven, die door de Parijsche i of Prager Beurs worden betaald. SOC.-DEM. Nemen er nog andere figuren als Semenow aan het proces deel? COMM. Heel interessant is het geval van Grigsry Ratner. Hij was een hooge functionaris van de partij der S. R., secretaris van het Moskousche afdeelingsbestuur en lid van het Centraal Bureau van de Partij, Zijn zuster, Eugenie Ratner, lid van het P. B. der S. R.é is een der hoofdaangeklaagden. Evenals Semenow was Ratner een heftige vijand van de Sowjetmacht. Later zag hij het verkeerde van zijn inzichten en begaf zich als . vrijwilliger in het Roode Leger naar het front. Aan het front is hij communist geworden Als man van buitengewone bescheidenheid -.vilde hij geen post bij de Sowjetmacht beW'a-e.c.i en hij werkt, ondanks zijn ontwikkeling, als eenvoudige spoorwegarbeider. Op het oogenbhk is Ratner gedwongen, niet aHeen tegen de le- I den van het P. B. van de S. R. p.:■•;•_}, maar ook tegen zijn eigen zuster verk'ar'.ngen af te leggen, die de deelname v..n het P. B. aan de moord op Wolodarsky I SOC.-DEM. Zuilen ook Semenow en de andeien hun vroegere daden moeten verantwoorden, of worden zij wegens hun lidmaatschap der Comm. Partij niet tot rekenschap geroepen? COMM. Semenow, Konoplewa en j zijn eveneens aangeklaagd. Ratner heeft zelfs ' verklaard, dat hij slechts onder deze voorwaarde bereid is, verklaringen af te lt Deze groep zal echter niet door Vandt en Co., maar door de leidende communisten Bucharin, Pekrowsky, en, wanneer ik mij niet vergis, Clara Zetkin, .verdedigd worden. Overigens is nog een categorie van personen aangeklaagd. Zoo werd b.v. ook een van de in de ure van Semenow vermelde personen gevangen genomen, die destijds aan een militaire samenzwering tegen de Sowjetmacht deelgenomen heeft, ofschoon hij nu partijloos is en eerlijk in het Roode Leger gediend heeft. Deze aangeklaagde verklaarde, dat alles wat Seipenow over hem in zijn brochure geschreven heeft, waar is, en dat hij bereid is,' de straf voor zijn vroegere daden te ondergaan. Maar hij weigerde over andere personen verklaringen af te leggen. Toen men hem echter de Beriijnsche krant van de S. R. „Golas Rossii" (De Russische Stem) heeft laten zien, waarin Tscheruow zich van alles vrijpleit en verklaar!, dat hij niet weet, wie Semenow is, toen zag hij. dc leugen van Tscheruow er» verklaarde, dat hij bereid is, de' verklaringen af te leggen en de waarheid over het P. B. der S.R.-partij te vertellen. SOC.-DEM. Het schijnt wel, dot de positie van de buitenlandsche advocaten niet heel aangenaam zal zijn. Men heeft ze door bedrog overreed, om de verdediging op zich te nemen. Zij denken, dat het Moskousche proces een op niets berustende brutaliteit is en dat zij gemakkelijk de Bolsjewiki zullen verslaan. COMM. Neen, ik benijd de advocaten ook niet. Duizenden Moskousche arbeiders uit het Roode Leger zullen in de gerechtszaa! zitten. Hun verachtende blikken alleen zullen de advocaten van hun stuk brengen. Denk zelf eens over het volgende na: jij bent een soc.-dem. arbeider en ik een comm. arbeider; ik vraag je, hoeveel soc.-democraten zitten er in de gevangenissen der burgerlijke landen var Europa? SOC.-DEM. Eigenlijk moet ik bekennen; dat ik van zulke gevallen niet gehoord heb. COAIM. Maar heb je gehoord, dat duizenden comm. arbeiders in ieder „democratisch" land in de gevangenissen zitten? SOC.-DEM. Ja, daar heb ik van gehoord. COMM. Nu zie je: de Aloskousche arbeiders zullen Vandervelde en Co. vragen, waarom zij niet bij zich in West-Europa de eerlijke, revo- Ituionaire arbeiders verdedigen, waarom zij niet probeeren, om dezen uit de burgerlijke gevangenissen te bevrijden. Waarom kwamen' zij naar Rusland, om de contra-revolutionaire, de vijanden der Sowjet-macht, de vijanden der proletarische revolutie, de moordenaars vani Wolodarsky te verdedigen? SOC.-DEM. Ja, ik benijd Vandervelde niet Alaar misschien is de politiek van de partij der S. R. revolutionairder geworden, dan zij in 1918 was. COMM. Neen. De vorm heeft zich wel gewijzigd, maar de contra-revolutionaire inhoud is dezelfde gebleven. Maar daarover zullen wlf een andere keer spreken. (Slot). --- Stemmen met rood potlood. Herhaaldelijk blijkt, zoo schrijft de hoofdambtenaar, belast met de verkiezingsorgani» satie in den kieskring Rotterdam, ons, dal het nog niet voldoende aan de kiezers bc* kend is, dat bij de komende stemming voot de Tweede Kamer gebruik zal moeten worden gemaakt van de roode poflooden, welks in eiken stemlesscnaar aanwezig zijn. Laten de kiezers er toch vooral om denken, dat gebruikmaking van zwart potlood het stembiljet ongeldig maakt. Gebruikt daarom geen ander potlood dan dat wta in de lessenaar hangt en maakt slechts één stipje rood, anders is uw stem ongeldig. ---