MEDEZEGGENSCHAP Een symptoom. De Lemmer^ het Friesche stedeke, is vanouds tood. ' Niet bloedrood, niet echt, fanatiek bolsjewistisch rood maar zoon beetje appelbloesem.... Sn dit zacht-rose stadje breek je de beenen over Me sociaal-democratische notabelen.... Tot de Jfeerste burgers behooren ze daar; zelfs fabrikanten loopen er met een lidmaatschapskaart Jyan de S.D.A.P. in hun zak. Deze menschen voelen zich in de S.D.A.P. jjthuis. Spreekt Henri Polak niet naar hun hart en ik Wibaut geen man, die de bewondering afdwingt zelfs van eiken financier en kapitalistischen econoom. i Maar één onaangenaam ding blijft er. De arbeiders, — of ze nu uitgezogen worden '4oor een S.D.A.P.sche patroon of door een Christelijke, — ze moeten vechten voor verbetc'ting van dc arbeidsvoorwaarden. En zoo kwam er op de onderneming van de ""Vürma Gebr. de Boer een actie, die echter als .een nachtkaars uitging. ! Hoe dat zoo kwam? Daarover licht het orgaan van den Christelijken Metaalbewerkcrs.iond zijn lezers in. Het blad schrijft: „Door den Alg. Bond werd sedert eenigen JÜd actie gevoerd bij de firme Gebr. de Boer te Lemmer. De firma gaf echter een niet thuis! Een ultimatum werd gesteld. Ook wij heben aan die werf enkele leden, en Kerst na het stellen van het ultimatum weiden We met het feit in kennis gesteld en verzocht jan onzen leden te adviseeren, den arbeid ie leggen. We hebben hierover vergaderd en besloten bij jen eventueel conflict niet aan den arbeid te gaan, evenwel den Alg. Bond te verzoeken om medezeggenschap in de eventueel te komen oplossing. Dus bij voorkomend geval mee ter conferentie te gaan. Dit laatste werd ingewilligd. Groot was echter onze verwondering, toen We vernamen, dat de staking niet doorging. Wat was daarvan de reden? De werkgever heeft Zaterdags bij dc uitbetaling medegedeeld, dat bij een staking de arbeiders werden ontslagen en hun, die woningen 'bewoonden, waarvan de firma eigenaresse was, Verd met acht dagen de huur opgezegd; zij ifttoesten de woning ontruimen. Deze bedreiging sloeg in. Er werd vergaderd en besloten niet te staken. Oe staking ging niet door. Wie was nu die blazende en dreigende werkgever? Een liberaal, een Christelijke of een 'Katholieke werkgever? De heer de Boer is een S.D.A.P.er. Een, die dus op den Rooden Zondag mee 'jnoct demonstreeren achter „voor Medezeggenschap". (■ En zoo is het toch maar, kameraden van JNT.V.V. en S.D.A.P. En 't is geen wonder, als mannen als Henri Polak en Albarda enz. hun partijgenooten moeien opvoeden. En 't is ook geen wonder, dat zich in de Jkiven bedoelde streek een linksche strooming jbpenbaart. Aan onze partijgenooten, aan die „linkschen" Sen weg te wijzen, die naar den werkelijken {klassenstrijd en naar onze partij leidt. --- Ministanden in de confeotïeindustrie Namens de Samenwerkende Vakbonden in de Kledingindustrie, wordt ons geschreven: Het is bij het publiek wel bekend, dat mede als gevolg der huisindustrie, de kleermakers onder vele misstanden te lijden hebben. Nog steeds zijn de thuiswerkende kleermakers, hoewel in verschillende landen reeds wetten ter bescherming der huisarbeiders bestaan, ln Nederland onbeschermd. De ergste misstanden ontstaan steeds weer m de confectie-industrie. In Amsterdam laten de toestanden, door het Verlagen der stukloonen en het stellen van hoofere werkeischen door de werkgevers, zeer veel Üe wenschen over. De samenwerkende vakbonden in de kleedingindustrie hebben besloten, tegen deze misstanden een krachtige actie te voeren. Zij hebben de en gros-confectie kleermakers, joon-confectionairs (tusschenpersonen) en de bannen en vrouwen, die weer bij dezen in SJienst zyn, opgeroepen voor een vergadering op ÏDinsdag 21 Sept., des avonds 3 uur in het gebouw „Diligentia", Waterlooplein. De besturen willen trachten in deze vergade'*lng tot een gemeenschappelijk plan van actie !le komen. --- De solslsitesten te Ede Het Vaz-Dias bureau bericht: Gisteravond k het voor de infanterie-kazerne te Ede tot „relletjes" van do wegens herhalings-oefeningen onder de wapenen zijnde militairen gekomen. Buiten het kazerne-terrein had eerst een „relletje" plaats tegen den majoor-hoofdinstructeur Zeeman. De aanleiding hiertoe is ons niet bekend, doch is vermoedelijk te zoeken in de ontevredenheid onder de militairen wegens de zware oefeningen gedurende de laatste warme dagen, Eenige militairen werden in arrest gesteld. Tengevolge hiervan hadden op het terrein van de kazerne nieuwe „relletjes" plaats. De militairen eischten dc invrijheidstelling van de to arrest gestelde manschappen. De offioieren sommeerden de troepen, uiteen te gaan en zich naar <__ kamers te begeven. Toen hieraan niet werd voldaan, werd de hulp der MILITAIRE POLITIE ingeroepen. De officieren en de militaire politie VUURDEN TOEN „IN DE LUCHT". Hierna verspreidden zich de manschappen. De o-nde was hersteld en hedenmorgen, sfla de troepen weer. uitgerukt. --- Politieterreur te Amsterdam Brute politierekels ringelooren de arbeiders ... en nog wat. „Ts de Amsterdamsche politie naijvcrig geworden op dc komprotnitteerende schanddaden vasi haar tot een Instrument in den klasse en «t den politieken strijd verlaagde Pruisische politie? Meent de hoofdkommissaris, dat het nu tijd geworden ts»»ein de onder zijn leiding allengs ongunstiger geworden verhouding van dc politie tot de Amsterdamsche arbeidersklasse een uitgesproken vijandig karakter te geven? VVacht ons na voldoenden toevoer van roomsche agenten van buiten de stad weer een tijd, waarin wij door politierekels geringeloord worden? Als dc politic-autoritellen in onze stad gedroomd hebben, dat de Amsterdamsche arbeiders zich dit zonder krachtig verzet zouden laten welgevallen, overtreft hun naïviteit nog dc bruutheid waarmee zij dc periode van pohlictcrrcur hebben ingezet". (v. M.) Dat het bovenstaande niet vau ons is, zal aau den getrouwen lezer van „De Tribune", al lezende, wel opgevallen zijn door enkele „eigenaardigheden" en dc zeggingswijze. Om er enlkele te noemen: Een heenduiding naar „ROOMSCHE AGENTEN" is glad overbodig. Het verschijnsel, dat hierboven geconstateerd wordt en daar als „BRIfTE POLITIETERREUR" wordt aangeduid, is bij andere gelegenheden 0. a, bij acties van werkloozen — ook door ons al meermalen gesignaleerd, en heusch niet alleen maar bij „ROOMSCHE AGENTEN". „Het Volk", waaruit we het bovenstaande overnemen ('t is 't nummer van 18 Sept.) zou ons misschien HIEROVER nader kunnen inlichten, of er tusschen de rechtsche" en „linksche" fracties van die "pOLITIE-AUTORITEITEN" den laatsten tijd al te met ook „kif" is over kleurnuances bij dc aanmonstering. Het is maar een i — we krijgen zoo den indruk, Héél veel dieper zal dc aanleiding tot het voornoemd schrijf wel niet liggen. En we hebben het recht, dit te beweren, op grond van 1" dat het ergerlijke verschijnsel, dat heusch niet te onpas als „GERINGELOOR VAN DE PO 1,1 TI ERE KEES" en als „BRUTE POLITIETERREUR" wordt aangeduid, by gelegenheden als door ons even genoemd, ook is geconstateerd by agenten, en in even erge mate by...... „POLITIE-AUTORITEITEN' die aan „Het Volk" verslaafd en danig in hun wiek zijn geschoten, als er toevallig eens geen „OPROERIGE KRABBEL" in stond om hun dorst naar het mcer-dan-alledaagsche aan te laven. Verder geeft dat gejeremiecr over die „KOMPROMITTEERENDE SCHANDDADEN VAN TOT EEN INSTRUMENT IN DEN KLASSENSTRIJD VERLAAGDE DUITSCHCE POLITIE" géén pas op DIE plaats. Op DIE plaats — dat wil dan zeggen: in een sociaal-democratisch blad. Toen al het gespuis, dat op het redactiebureau van het orgaan, der Duitsche sociaaldemocratie de „Vorwarts" rondscharrelde, daar door de arbeiders vandaan werd gejaagd, toen lag ook dat instrument in de Duitsche klassenstrijd op apegapen. Waar of niet? En toen Noske en de dikke Ebert, o. a. met behulp van diezelfde Pruisische politie, >de noodige arbeiders had laten afslachten, toen is DAARMEE den grond geleefd voor de toestanden, die nu in Duitschland bestaan. Is ook dit waar? Ja of neen? Welaan, mede op dezen grond is een verwijzing naar „ROOMSCHE AGENTEN" — al of niet protégés van andersgezinde — of liever: andersgetinte — fracties in het halfroodc, half anders gekleurde gemeentebestuur van Amsterdam... ongepast, om geen erger woorJ te gebruiken. En daarbij is het minder „politiek", minder diplomatisch. Want zijn gunstige uitwerking op dc komende verkiezingen heeft het toch niet, omdat „De Tribune", telkens als „Het Volk" zich aan die tc?;en de sociaaldemocratische historie indruischende protesten te buiten gaat, el enkele historische kant- teekeningen bij maakt, on zoon protest" in het juiste licht te stellen «- waar het nooit of te nimmer togen kan. --- Soldaten-opstand te Assen Ter aanvulling veen ons bericht op een eindere plaats van ons blad, wordt vau burgerlijke zijde nog mcdcgcrccld: Maandagavond omstreeks half tien hebben op het terrein van de Emmakazcrnc te Assen ernstige militaire onlusten plaats gehad. Dien dag was een zeer vermocienden marsch gehouden en tengevolge daarvan waren de militairen, die voor hcrhalings-oefeniugen onder de wapenen zijn, rumoerig. In dc cantine werd door soldaten groote schade aangericht. Le opstandigheid werd zoo groot, dat de wacht in het geweer werd geroepen. De comtnandecrende officier gelastte de militairen uiteen te gaan. Nadat hieraan, ook na eenige sommaties, niet was voldaan, gelastte de officier te vuren. Eerst werd met los kruit geschoten en toen d» geen resultaat had, werd met scherp geschoten. Tengevolge hiervan werd de milicien-sergeant Munneke, uit Ter Apel, die tegen een boom geleund stond, door een verdwaalden kogel gedood. Een soldaat werd door een kogel getroffen en ernstig gewond. Hy is naar het hospitaal overgebracht. --- „Volk”-psychologie Hoe dc verslaggever van „Het Volk" dc betooging zag. Wat hebben dc bakkers zich kranig gehouden Velen hunner waren in een hagelwit pak en met muts. Onder ons gezegd, het flatteert I Wij wisten niet, dat vele bakkers zulke aardige snuiten hebben". De spreuken waren met roode letters geschilderd op witte doeken, waaraan roode linten waren bevestigd, die de blozende bakkertjes in de hand hadden". , Alle-n moet gij, als gy ons een pleizier wilt do" n niet meer rooken, wanneer ge in uw mooie pak 'demonstreert. Dat doet gij aan den oven toch ook niet?" En over de mijnwerkers: Hoogst belangwekkend was de wijze, waarop het publiek op hun verschijning reageerde Eerst was men een oogenblik verrast en moest men „alles in zich opnemen En dan klapte men in dè handen, van hartelijkheid en bewonde"nWij denken aan de A.J.C., die bij duizenden verschenen was, in een geur yan jonkheid, met zang en snarenspel en zoete, koele fluiten met bossen vlaggen, waarop kunstzinnige motieven in harmonische kleurencombinaties uitgewerkt „Geen zwendel, geen bedrog, echt en origineel hoorden wij een man roepen, die tusschen de AJ.Cers rondliep, en wy dachten, dat hy een speech over de A.J.C, ging houden, maar ziet bij verkocht kwatta-chocolade. Het neemt niet weg dat ziju kwalifikaties van zyn koopwaar toepasselijk zijn op de fiksche knapen en de flinke meiskes". We zeggen er niet veel van. Alleen maar dit: Het is géén jongedame, die „Het Volk - verslag leverde. „Het" droeg - trots al het bovenstaande - de broek van een man = Tijdens een opname, die Fransche filmoperateurs onder regie van Raymond Bernard in de omstreken.van Warschau maakten voor een film, getiteld: Schaakspel en die tot nader onderwerp had Polens stryd voor de onafhankelijkheid tegen het eind van de achttiende eeuw, heeft een ernstig ongeval plaats gehad, tengevolge van den heftigen wind, die een gordijn vormde, waardoor de operateurs, die de aanvallen van de cavalier» leidden verblind werden. Een detachement van 200 paarden viel onverwachts op de operateurs, waarvan er vier licht gewond werden. NaJdat zy hun wonden verbonden hadden, gingen de filmoperateurs met hun werk voort. = Toen Zondag te Karlsruhe een student, die zijn studiegeld verdiende doo* ihet «fl valscherm «lt vliegtuigen te springen, zfli» kunst opnieuw wilde vertoonen, ging het valscherm niet open. De student stortte van 380 meter naar omlaag *n wa» teretpnd dooa --- Van schsurmakers en vreesachtigen (...dt) Moeten we de reformistische vakbewegingsplegers mitsgaders de soc.-democratische bladen als „Het Volk" en dergelijken gelooven, dan zijn het steeds weer de communisten die de eenheid der vakbeweging bedreigen en daardoor hare strijdvaardigheid in den weg staan. Dc onjuistheid daarvan is al reeds bij herhaling aangetoond, alsmede het feit, dat de leiders van de gezamenlijke reformistische beweging juist uit vrees voor eventueel groeiende verzetbewcging bij de reforniistisoli georganiseerde arbeiders, telkens weer uit de organisaties uitstooten, diegenen die trachten deze verzetgeest aan te wei kleeren. Tot welke daden van willekeur deze vrees voor opstandigheid der arbeiders, de heeren leiders voert, indien zij zelf mede verantwoordelijk zijn voor den gang van zaken in den staat, doordien ze op't gestoelte der eere in casu ministerszetels hebben plaats ejenomen, leert ons een artikel van den Belgischen communist G. Bourgeois, opgenomen in „De Arbeider", maandblad van het syndicaat van Bouw-, Hout- Ameublementarbeiders en bijhooiige vakken van Groot-Brussel. Aan dil artikel, dat wc niet het oog op den lengte niet in zijn geheel kunnen overnemen, is het volgende ontleend: ,Te Deinze is het geval nog meer typisch en meer schandelijk. J afdeeling van de Communistische Partij van Deinze had strooibriefjes aan de arbeiders uitgedeeld, in dewelke de communisten er op aandrongen bij de werklieden voor de verdediging hunner loonen en het verschil te doen verschijnen dat tusschen de bc taaide loonen in verschillende nijverheden van Gent bestond, met deze in al de nijverheden van Deinze toegepast. Daarna liet de strooibricfjes aau de arbeiders zien, dat alleen het eenheidsfront van al de arbeiders in den schoot van hun syndikale organisatie krachting kan zijn om betere arbeidsvoorwaarden te bekomen voor de werklieden van Gent. Deze circulaire was ge- I door een kameraad, deel uitmelkende le afdeeling Deinze van den Bouw. Dit was meer dan voldoende voor de leaders van de afdeeling om- zijne uitsluiting voor te stellen. Maar hier handelden de (heffen met die tot heden onbekend zijn. Zij noodigde een algemeene vergadering uit, niet voor de afdeeling van den Bouw, maar een vergadering van al de groepen van Deinze: vetos-maatschappij, socialistische vrouwen, werkersbond, jonge wachten enz. enz. De vergadering had als voorzitter een socialistisch Kamerlid, dat de zaak uitlegde, zeggende dat 't onaannemelijk is, dat in onze syndikaten leden zijn die deel uitmaken vass de Communistische Pariij. Dc uitsluiting van dien makker werd dus bekrachtigd en drie arbeiders stemden tegen die Hing. Voor dit feit. dat dc voorzitter niet kon aannemen, stelde hij voor diezelfden ook uit te sluiten, hetgeen de vergadering aannam zonder andere discussie. Cryson, in zijn antwoord, zegde, dat die feiten tot hedendaags niet gekend waren door het Centr. bestuur, maar in plaats van de feiten te onderzoeken, Cryson, zooals 't zjjn gewoonte is, herhaalde het refrein van al de syndikale kongressen op den goed gekenden toon: ....In Rusland ! In Rusland 1... die gemakkelijker is dan hunne houding van vcrdcelcrs der syndikale beweging te bespreken. Maar wat hebben wij gedaan om dit schandaal le doen eindigen? Hebben de zaken onderzocht geweest? Wel het overgcstelde valt voor. Van af den dag van het Kongres zijn vier arbeiders uitgesloten geweest in de afdeeling Wervik, omdat zij lid zijn van de Communistische Partij. Wij vragen ons af of dit gaat voortgaan. Op het oogenblik dat de koopkracht onzer loonen van dag tot dag vermindert en terwijl de volmacht tusschen de handen van de bankiers is, heeft het proletariaat meer dan ooit zijne macht noodig om zich te stellen tegen de reaktionnaire zienswijze van het kapitalisme. De leiders en de kleine leiders van onze Centrale zien maar één ding: uitsluiten diegenen die weigeren blindelings hun politiek van medewerking met de burgery te volgen. Ónze syndikaten mogen geen filialen zyn van een politieke partij; het syndikaat moet een strijdorganisatie blijven van het proletariaat tegen het kapitalisme. Daarvoor moeten de deuren van het syndikaat breed open blijven voor al de arbeiders; al waren zij socialist, kristene, vrijdenker, communist, Vlaamschgezlnd, anarchist of zonder party, allen moeten de gelegenheid hebben hun plaats te vinden in de syndikale organisatie. Wij communisten, wij eischen luidop dit recht voor al de proletariërs, Wij zijn zeker dat de arbeiders van onze Centrale niet langer zullen toelaten dat men de communisten uit hun midden verjaagt. De arbeiders weten, dat de communisten uitgebuitenen zijn zooals zij; dat zij dezelfde rechten en dezelfde plichten hebben tegenover feet patronaat; zij weten, dat de communisten eenen wensch bezitten: de algemeene verdediging van de arbeidersklasse. Daarom zullen zij roepen tegenover de verdeelen; Leve de syndikale eenheid van al de arbeiders" Vooral het door ons onderstreepte bevelen we in den aandacht van onze Hollandsche ißuneiaden afth. tJaarult billet to.K tfv&.dul«Jelfltt wat ons te wachten staat, indien oolc hier ___ Albarda's, De Vliegen1* __i entwlé letter, wa de moderne vakbewSgtag tot __ hoogste sport zullen zijn opgeklommen en dc "sociaal-democratie de minister-zetel bin-r nen den sfeer harer machtsposities zal heW ben getrokken. Men kan er van op aan, dat ook hier dan met de grootste zorgvuldigheid er naar zat worden gestreefd om de eerste kiemen van verzet binnen de rijen der moderne vakbewe^ ging te smoren en te verstikken. Het Belgische voorbeeld zij ons daarom tot leering in dezen zin; dat wij als communisten en andere revolutionaire geestverwant ten zorgen, door versterking van de revolu-j tionairc N. A. S.-organisaties en der mogelijk' voorhanden, revolutionaire gezindheid bij deelen van de reformistische vakbeweging en het tot stand brengen van samenwerking tusschen dezen beiden, tot krachtigen afweeg in staat te zijn, Het is meer dan dringend noodig! --- De erfenis van Ebert De Berlijnsche correspondent van „De Telegraaf" (het nummer van 2 Sept), schrijft naar aanleiding van deh moord op gravin' Lambsdorff: „Ter verontschuldiging van de Bci'.ijnscha: politie kan slechts gezegd worden, dat het] ! aantal misdadigers te Berlij-n zoo sttnk \mtoegenomen, dat ook het nauwkeurigste! kaartsysteem er geen overzicht meer vatfc geeft". Wie zijn het ook weer die Duitsch;«id' van de „gevaren" van een proletarische re-l volutie... „gered" hebbenl --- RECTIFICATIE. VOORHEEN EN THANS. In het laat3te couplet (zie ,De Tribune" van gisteren) was de regel, die hieronder sc'auin gedrukt staat, weggevallen. Dit couplet luidt dus: Op een en twintig September Dan zie je in 't parlement Dien vredellevenden kerel — Pien fratsenverkoopenden vent — Aan d'Oranje-huldiging meedoen En alp-Ie Minister wordt, Dan doet-ie als 'n Vandervelde Dan doet-lt mee aan de 'sport Van 't militarisme en het leger — 't Zy voor „den Oost" dan wel voor hier. | go wil JU nou bedonderd wezen. L ttt gun JS het plezier. --- DE LEUGEN-CAMPAGME Na eenige verslapping hervat (Eigen Bericht.) MOSKOU, 19 Sept. (Inprekorr). - - De peri der Sowjet-Unie publiceert een bericht ui) Weenen, afkomstig uit betrouwbare broqj waarin sprake is van de nauwe samenwerkinrf tusschen Boekarest, de hoofdstad van Roem<3 nië, en Warschau, de hoofdstad van Poleq met geen ander doel dan het organiseeren vau een nieuwe campagne tegen Sowjet-Rusland iv de Amerikaansche en Europeesche pers. Thans zal Warschau de leiding van dezoi campagne hebben, In het Poolsche ministeria van buitenlandsche zaken, wordt materHal ge-i fabriceerd, handelend over een beweging in dal Sowjet-Unie, welke georganiseerd zou zyn doorj de oppositie in de Comm. Partij. De „documen^ ten", die het werk zijn van te Warschau gevestigde vervalschers, moeten bewijzen, dat een omverwerping der regeering nagestreefd wordt. Die „documenten" zullen dan aan de Roemeensche regeering worden overgegeven, en dezt zal ze in de pers lanceeren. Dit is, volgens het vooraf beraamde plan, de taak van het ministerie van oorlog, onder leiding van generaal Mercescu, en van het ministerie van binnenl. zaken, onder leiding van den vroegeren dichter en thans overigen fascist Octavin Goga. Bij deze gelegenheid moet er aan herinnerd worden, dat de voor korten tijd in de burgerlijke pers gevoerde campagne tegen de Sowjet- Unie, die op 't oogenblik iets geluwd is, eveneens uit Warschau en Boekarest, in enge samenwerking, is voorbereid. ' = Scotland Yard isl te hulp geroepen bü' een vreemde geschiedenis: de vergiftiging (dit vermoedt men althans) van 100.000 goudvisschen. Harry Gay, een groothandelaar in die vis-; schen, had de vorige week een partü vam 125.000 aangökregen, uit verschillende landen. Het was een van de grootste partijen, die hij ooit had gekregen. Zaterdagmiddag kwamen er twee mannen, naar hy meende, vreemdelingen, by hem in de zaak, die zelden, dat zy goudvisschen wilden koopen.: Eenigen tyd nadat zij vertrokken waren, merkte Gay, dat de visschen bü honderden stierven. Gay ls de eenige Engelschman die in goudvisschen handelt, en hij denkt, dat de vreenv' delingen uit broodnyd zyn visschen hebben vergiftigd. ---