Nieuwe Oppositie. (x) Wij staan aan den vooravond der herdenking van het tienjarig bestaan van Sowjet-Ruslanci. Gaarne zouden wij dit feest vieren als een feest alleen, — terugblikkend op de overwinningen, die behaald zijn, — op de offers gebracht, — op de vooruitzichten voor den opbouw van het socialisme in het land, dat sinds tien jaar de wereld den weg wijst. Maar de overwinning, behaald door strijd, wordt evenzeer slechts behouden door voortdurenden strijd, naar buiten en naar binnen. • Tegelijk met den groei van het socialisme in Rusland heeft een tijdelijk, relatief herstel van het kapitalisme in Europa en Amerika plaats, en die twee toenemende machten staan al dreigender tegenover elkaar. Dc aanval op Sowjet-Rusland wordt stelselmatig voorbereid; — wij worden niet moede, het iederen dag weer aan de „and van de opeenvolgende gebeurtenissen, te betoogen. Wij vieren het 10-jarig bestaan van den Arbeiders- en Boerenstaat, door ons tot zijn verdediging vcor te bereiden. Strijd naar buiten en naar binnen, zeiden wij. Zooals Sowjet-Rusland door de nachten van het vijandige imperialisme wordt bedreigd, evenzoo wordt het bedreigd door de oppositie in eigen rijen, die den juisten weg heeft verloren. Tegenover deze oppositie, wier luide •erklaringen en geruchtmakend optreden niet evenredig zijn aan haar werkelijken invloed, of aan de waarde van haar denkbeelden, moet niet alleen de Russische Comm. Partij, — moet ook de geheele Internationale stelling nemen. — Want deze oppositie is zélf internationaal en probeert, zooals wij nog zullen aantoonen, overal alle weifelende, kleinmoedige, defaitistische elementen bij elkaar te harken tot een blok, een tijdelijke verbinding, die geen ander doel en geen ander beginsel heeft dan den strijd tegen de Communistische Internationale „n de Leninistische politiek. Wie zijn de leiders van deze oppositie? _n de eerste plaats Trotzki. Wat is de geschiedenis van dezen leider? Het is bekend, dat hij zich bij zijn eerste optreden als socialist aansloot bij Lenin. Maar toen de scheuring in de Russische sociaal-democratie plaats vond in meerderheid (bolsjewiki) en minderheid (mensjewiki), in 1903, sloot Trotzki zich bij de laatsten aan. Van 1903 tot 1917 heeft hij in de sociaal-democratie, nu eens aangesloten, of in bondgenootschap met de mensjewiki, dan weer een eigen fractie vormend, den strijd tegen Lenin en tegen de bolsjewiki gevoerd. Het eigenaardige van zijn opvattingen was, dat zijn politiek IN WOORDEN zeer „linksen", zeer revolutionair was, in schijn hemelsbreed verwijderd van het reforfisme der mensjewiki, — maar geen rekening hield met de werkelijke omstandigheden. Het gevolg was, dat hij, zooals dat met alle „ultra-linksche" politici het geval is, in werkelijkheid ongewild de reformisten ondersteunde. Uidien de beweging naar boven ging, — als de massa's in revolutionairen opstand kwamen, dan was Trotzki bij hen; zoowel in de revolutie van 1905, als in die van 1917 heeft hij groote diensten bewezen. Maar als de beweging terugging, zooals in den reactietijd na 1907, of in de periode van den langzamen, en smartclijken opbouw van de economie, na den burgeroorlog, dan geraakte Trotzki telkens weer het stuur kwijt, kwam bij elke moeilijkheid in een paniek-stemming, waarbij het ultra- revolutionaire gebaar en de wanhoopsdaad de kalme, volhardende overwinning der hinderpalen moest vervangen. Trotzki is in 1917, voor de Octoberrevoltitie, tot de bolsjewistische partij toegetreden. Maar het zou naïef zijn, te meenen, dat hij daarmee tegelijk al zijn oude meeningen en denkbeelden zou hebben afgeworpen. In den Trotzki van de laatste jaren, .'inden v/ij den ouden Trotzki terug. Eigenlijk sinds 1920, sinds het eind /an den burgeroorlog, duren de pogingen van Trotzki voort om de partij een niet-Leninistische politiek op te dringen. Bï\ iedere groote moeilijkheid, hetzij van bïnnen.'andschen of buitenlandschen aard, raakt hij in verwarring, — over schat hij de moeilijkheid van de situatie, — voorspelt hij, dat alles binnen korten tijd in elkaar zal vallen, en stelt hij, als eenig redmiddel een revolutionair-sc/*//'--nendc handelwijze voor, die in werkelijkheid een wanhoops-politiek blijkt te zijn. In 1924 kwam het tot de eerste, groote botsing tusschen Trctzki en de meerderheid van de partij. En wie hebben hen toen het felst bestreden? Dat waren Sinowjew en Kamenew, die zich zelfs niet tot een zak .ijjken strijd beperkten, maar j aan de zaak .en onnoodig, persoonlijken - kant gaven. De partij sprak zich in overweldigende meerderheid tegen Trotzki uit. En zie! Een jaar of wat later is er weer een oppositie, die in wezen in een nieuwe situatie geheel dezelfde Trotzkistische gedachten verkondigden nu vinden wij Sinowjew en Kamenew aan de zijde van Trotzki! Het eene jaar verscheuren zij Trotzki en alles, wat naar hem zweemt, in tal van redevoeringen en opstellen, met honderden citaten, als on-Leninistisch; ert nauwelijks meer dan een jaar later, hebben zij zich tot zijn nauwste aanhangers veranderdl --- Dat maakt geen ernstigen indruk. De arbeiders kunnen geen vertrouwen hebben in leiders, die zoozeer de kluts kwijt zijn. De fractiestrijd, dien Trotzki, met Sinowjew en Kamenew samen, gevoerd heeft, heeft nu ook al zijn geschiedenis. Zij bestaat voornamelijk hierin, dat de partij in groote meerderheid de voorstellen van de oppositie terugwijst, — die dan terugwijkt, — belooft dat zij haar fractioneel en partij-desorganiseerend werk zal opgeven en zich aan de partijdiscipline zal onderwerpen. Maar als er dan weer een nieuwe moeilijkheid opduikt, een tijdelijke nederlaag of terugtocht, zooals die op het front van den klassenstrijd onvermijdelijk zijn, dan vergeet de oppositie haar plechtige beloften, ze organiseert haar fractie, en geeft van eiken tegenslag de schuld aan de z.g. verkeerde politiek aan de leiding van Partij en Internationale. Het is begrijpelijk, dat de verhoudingen zich, door dit optreden van de oppositie, steeds weer toespitsen, en dat de verontwaardiging van de massa der partijgenooten tegen deze oppositieleiders groot is. Er is 'n grens, waar voorbij critiek niet nuttig meer is, doch schadelijk. Men kan altijd critiseeren, dat is niet moeilijk. Is er een nederlaag geleden, dan kan men daarvan de schuld geven aan de leiding, — maar als een overwinning is behaald, dan kan men haar altijd nog verwijten, dat die overwinning minder offers had moeten kosten, of wel, dat een nóg grootere overwinning mogelijk was geweest, enz. enz. Zulk een kritiek is niet zakelijk of opbouwend meer. Het is de kritiek van den principiëelen tegenstander, die op een anderen KLASSENGRONDSLAG staat. En juist van deze soort is de kritiek van de oppositie, zooals wij nog zullen aantoonen. Het is voor scherpzinnige mannen niet moeilijk, in elke situatie zwarte punten te ontdekken, en daarvan de schuld toe te schrijven aan hun tegenstanders. Maar een partij, die de macht in een groot rijk uitoefent, en juist daarom een ijzeren discipline moet handhaven, kan zulk een oppositie op den duur niet dulden. --- Haagsch Nieuws. Abortus Provocatus. (Br.) De Ontwikkelingsraad van het Haagsche Vak-Comité belegt op Donderdag 20 October, 's avonds 8 uur, een cursus-vergadering, met dr. H. Koch als spreker, met het onderwerp „Abortus Provocatus". Over ditzelfde onderwerp is ook in Amsterdam een vergadering gehouden, welke door 500 personen bezocht was. --- Lager Onderwijswet 1920. (Br.) B. en \V. hebben een adres gericht aan de Tweede Kamer, waarin zij zegt, met belangstelling te hebben kennis genomen van liet bij de Kon. boodschap van 30 Juli 1927 aan de Kamer aangeboden ontwerp van wet tot -wijziging van de bepalingen der I,ager Onderwijswet 1920 betreffende liet schoolgeld, maar dat dit ontwerp naar hun meening, indien het aldus tot wet mocht worden verheven, bij de uitvoering op verschillende ernstige bezwaren zal stuiten en tot onnoodige uitbreiding van administratie zal leiden, terwijl het in menig opzicht, vooral in 'de groote gemeenten tot gevolg hebben zal, dat zij financieel nadeel zullen ondervinden, omdat belangrijk minder aan schoolgeld zal worden ontvangen; redenenj waarom zij de Kamer eerbiedig verzoeken, bij de behandeling van het ontwerp met bedoelde bezwaren rekening te houden. --- BURGEMEESTER EN GEMEENTERAAD. Samenwerking toegezegd en gevraagd. De burgemeester heeft gisteren de Raadsvergadering geopend met een re_e, waarin Jiij o. a. zijnerzijds samenwerking met den Raad toezegde en van de Raadsleden hunnerzijds die samenwerking vroeg. De rede werd door applaus in den Raad gevolgd. Maar de Vrijheidsbonder Huges dacht er anders over. Die had werkelijk den moed, het prac-advies te bestrijden, want, zeide hij: de Indisch-gasten zouden de tentoonstelling mijden, als ze er geen borrel konden koopen. Hierna kreeg p.g. Brugman gelegenheid om er op te wijzen, dat de bourgeoisie er een handje van heeft, het voor te stellen of in het bijzonder dc arbeidersklasse zich aan het gebruik van sterken drank te buiten ging. Wel was het dus eigenaardig, dat een vereeniging uit de burgerklasse met zulk een verzoek kwam. Daaruit kwam al heel sterk te voorschijn de bittertafel-cultuur van de bourgeoisie. De Vrijheidsbond heeft steeds den mond vol over het dienen van het openbaar belang. Welk openbaar belang werd gediend dcor het tappen van borrels? Misschien is de bourgeoisie gediend van adviezen, als door den heer Hugcs verstrekt. Maar ieder van ons zou, zei pg. Brugman, zich zeker schamen, als van hem gezegd werd, dat hij een bepaalde gelegenheid meed, alleen omdat er geen sterke drank verkocht werd. Het adres werd nicf eens onmiddellijk onder de tafel gestemd. Het moest eon fatsoenlijke begrafenis hebben, en werd dus aangehouden tot de volgende vergadering. Straatroof. — Vannacht werd de stoker M.S. thuisbehoorende aan boord van een in de Maashaven te Rotterdam liggend stoomschip, in de Deistraat, door eenige onbekend gebleven mannen aangevallen. Hij werd mishandeld, maar bleek, nadat hij weer bijgekomen was, ook beroofd te zijn van een bedrag van 37 pond sterling. --- Kunst Tentoonstelling van Teekeningen enz, van Jelle Troelstra. (Prisma) In het Stedelijk Muesum zijn twee flinke zalen met teekeningen en enkele schilderijen van Jelle Troelstra tentoongesteld. De naam Troelstra doet ons direct aan het woord „Socialisme" denken. .Wij vinden echter niets van een socialistische wereldbeschouwing in dit werk, wil men althans niet een paar proletariërs-koppen als zoodanig beschouwen. Deze koppen zijn realistisch impressionistisch weergegeven, zonder een groot doordringend vermogen, alhoewel vlot van teekening. De schilder behoort tot de school van het Hollandsche cézannisme (een richting die een zekere verwantschap heeft met de werkwijze van den Franschen schilder Cézanne). Met forsche trekken zet hij zijn teekeningen in elkaar, die daardoor iets vlotsch krijgen, hetgeen aangenaam aandoet. De schilderijen zijn over het algemeen minder geslaagd. Ziedaar een paar opmerkingen bij den eersten indruk van deze tentoonstelling. --- Tentoonstelling van Werken van J. Voskuil. (Prisma) In de Vondelstraat, bij den kunsthandel Hofstee Deelman, zijn teekeningen en schilderijen van dezen voor het publiek nog vrijwel onbekenden kunstenaar tentoongesteld. Wij zien er een groot aantal teekeningen, met een enkele lijn, en een tikje kleur hier en daar,aangebracht. Droombeelden, fantasieën, verfijnd en teer, direct voortkomende uit het gevoel. Soms bijna volmaakt, dan wee- met eenigszins willekeurige zetten, maar steeds belangrijk genoeg om zich er in te leven. — Bij de schilderijen treffen we die wonderlijke ijlheid van de teekeningen niet aan. De materie van de verf leent zich hier waarschijnlijk minder toe. Al is het schilderwerk minder karakteristiek, de kleuren en nog wel meer zyn daarin te waardeeren. — Dit werk heeft nog veel mogelijkheden, en met belangstelling zullen wij de verdere ontwikkeling van den maker volgen. — Nog één opmerking, n.1.: — deze kunst komt voort uit verfijnde beschaving, meer, dan dat ze een soliede basis voor de toekomst wil sdbeppen. --- DE BITTERTAFEL-CULTUUR VAN DE BOURGEOISIE. Kolonialisme, Indisch Gasten en Alcohol. (RJ.B.) In de jongste zitting van den Arnhemschen gemeenteraad (10 Oct.) kregen wc een aardig kijkje op de cultuur van de menschen, die het lot van de Indonesiërs in handen hebben. Er was van de Vereeniging „Oost en West" een alres ingekomen om aan den Raad te verzoeken, dat deze aan de koningin zou voorstellen, vergunning te verkenen voor het verkoopen van sterken drank in verband met de in 1928 te houden Indische tentoonstelling. Waar zoon koningin al niet voor moet worden gespannen! B. en W. hadden voorgesteld, op dit adres afwijzend te beschikken. En zooveel begrip van fatsoen had ook de meerderheid van den Raad. --- Si4l____«-3ttEtti;_g&S^_«agßßMwn qjiffiHj ■ ■■-*'*'._;**-. f PMBm_ffi^ Van af heden gaai ieder Communist eiken avond 1 f ABONNEES WERVEN j voor de vergroote Xrilburte. i____Btßß_aKaß_ig-s-SB^_-_aig___aa ___a_____i ■■_^s__a«s_^.i^:es£__s_?^*sg_ --- Brievenbus B. M. te R. Twee schetsen zijn Maandagavond aan uw adres gepost. --- Rotterdamsch Nieuws RECTIFICATIE. (s.) In het verslag van de Radenvergadering der R. B. B. in ons blad van Maandag is een drukfout geslopen. De vergadering was niet door 20, maar door ruim 200 man bezocht. --- Weg met Sirks! (s.) Over den Rotterdamschen hoofd-commissaris Sirks vertelt „Voorwaarts", als voorbereiding van het begrootingsdebat, heel interessante dingen. Nu is critiek op het beleid van den H.C. niet nieuw. De man heeft in zn jarenlange loopbaan de kans gezien, den geest in het politiekorps grondig te verpesten. Hij is een echt Mussclinnietje, die van geen enkel overleg met de personeel-organisaties weten wil. Zijn wil is wet *sn hij regeert met afschuwelijke strengheid over het gansche politiecorps. De minste zonde tegen den dienst wordt gestraft met inhouding van één of meer vrije dagen, welke strafmaatregel gepaard gaat met weken-, vaak maandenlang model-dienstdoen,, waarbij de betrokken politie-man voortdurend wordt gecontroleerd. „Aan het lijntje loopen", heet dat. — Dat hit niets anders is dan plagerij, begrijpt ieder. De dienstvoorwaarden van de agenten worden regelmatig verslechterd en het is duidelijk, dat bij een dergelijk regiem, de agenten in een gemoedsstemming gaan verkeeren, die de meest verschrikkelijke gevolgen hebben kan. Dat dit gevaar niet denkbeeldig is, bewijst overduidelijk de wijze, waarop de politie bij demonstraties en dergelijke „ingrijpt", en voorts de in ons blad reeds gesignaleerde methode van ..bekeuringen maken". En het ergste is, dat deze dictatuur van Sirks volkomen door den burgemeester wordt gedekt! Die twee liggen onder één deken. In het belang der politie, zeer zeker, maar vooral in het belang van de veiligheid der arbeidersklasse, de veiligheid van haar leven- en demonstratierecht, moet worden geëischt: Weg met den Hoofdcommissaris. Weg met het Mussolini-regiem van Wytema-Sirks! --- Gaslucht in Rotterdam. Naar aanleiding van het bericht in „Het Volk", dat „in Rotterdam, buiten den directeur om, op groote schaal is geknoeid", bij de leveranties aan de gasfabriek, is de wethouder van de bedrijven, A. B. de Zeeuw, voornemens om een grondig onderzoek in te stellen. Wij zijn zeer benieuwd naar de resultaten daarvan. --- KLEINE DIEVEN. Diefstallen in de Fransche Bazar te Rotterdam. Zaterdagmiddag ontdekte men in de Fransche Bazar, dat een electrische lamp en een dynamo uit de étalage verdwenen waren. De verdenking viel op een der leden van het personeel, en daar de lessenaar van den expcditiechef J. A. van der M. op slot was, werd dadeiijk vermoed dat hij de dader was. Hem werd verzocht de lessenaar te openen, doch de man zeide dat hij dc sleutel niet bij zich had. v. d. M. werd om een boodschap gestuurd, doch hij keerde even later weer terug, toen hij dacht dat hij door niemand gezien werd. Hij opende de lade en haalde lamp en dynamo te voorschijn. Men had hem evenwel bespied en de politie van het gebeurde in kennis gesteld. Bij huiszoeking bij v. d. M. werd een groot aantal fototoestellen, eenige partijen kleedjes, glaswerk en sigarenpijpjes aangetroffen. Alles werd in beslag genomen en de expediticchef in verzekerde bewaring gesteld. — Des avonds had de politie ten tweede male een vangst in de Fransche Ba.zar. Het was al eenigen tijd opgevallen, dat vooral op drukke dagen (Dinsdags en Zaterdags) steeds een man en een vrouw met een kind in de bazar kwamen, maar nooit iets kochten. Ook op hen viel de verdenking, dat zij niet met goede bedoelingen kwamen. Toen zij Zaterdagavond weer in de bazar ariveerden, werden zij nagegaan en al spoedig bleek dat het vermoeden juist was. De man nam een paar pantoffels weg en gaf die aan de vrouw, terwijl zij op haar beurt de pantoffels weer aan het kind gaf. Man en vrouw werden aangehouden, doch het kind, een 9-jang meisje, vluchtte. Ook zij kon naderhand worden gearresteerd. Zij had een actetasch bij zich, waarin nog verscheidene voorwerpen geborgen waren. Ook thuis werd een groot aantal voorwerpen gevonden, afkomstig van diefstal uit de bazar. --- BOEKBESPREKING. Marx, Verzamelde Werken, deel I. (x.) De „Tribune" heeft, zoolang zij bestaat, de propaganda van het revolutionair Marxisme ten doel gehad. Ook op den dag, waarop wfl hopen, door een uitbreiding van den omvang van het blad, een nieuw hoofdstuk in de historie van ons voornaamste propagandamiddel te beginnen, willen wij ons dit herinneren. De revolutionaire strijd is niet mogelijk zonder revolutionaire theorie, — zonder de theorie van. het Marxisme, — die niemand aanzvaait, maar alleen door strijd en studie verkregen en, behouden kan worden. De revolutionaire politiek van Marx, belichaamd in cle door hem geleide EERSTE INTERNATIONALE, heeft haar erfgenaam in de DERDE Internationale. Het Leninisme is het Marxisme van het imperialistische tijdvak; — Lenin heeft, op den bodem der Marxistische beginselen, de nieuwere maatschappelijke verschijnselen theoretisch en politiek verwerkt. Zeer terecht heeft dan ook de Internationale verstaan, dat het een gewichtig deel van haar taal*; is, de bestudeering van het Marxisme te bevorderen, en dat het eerst noodige op het oogenblik daartoe is: de werkelijk nauwkeurige, --- waarlijk wetenschappelijke en volledige uitgave van de werken van Marx en Engels. Van die uitgave ligt nu het eerste deel voor ons. *) En als men al eens ongeduldig naar het verschijnen mocht hebben uitgekeken, dat, herhaaldelijk aangekondigd, zich lang heelt laten wachten, dan maakt de inleiding van het nu verschenen deel wel duidelijk-, dat zulk een uitgave, waarbij allerlei tot nu toe ongedrukt materiaal moest gebruikt worden, een arbeid van langen adem is. Het was inderdaad noodzakelijk, dat een totale uitgave eindleijk tot stand kwam. De manier, waarop de sociaal-democratische partijen met het levenswerk van onze groote voorgangers zijn omgesprongen, is alles behalve schitterend geweest. De uitgaven, die bestaan, zijn óf fragmentarisch en verouderd (zooals Mehring's werk), óf zelfs opzettelijk vervalscht (zooals de briefwisseling tusschen Marx en Engels, doorßernstein). Wij hopen daarom, dat het groote werk, dat nu tot uitvoering is gekomen, krachtig zal worden voortgezet, en dat de nieuwe deelen snel op elkaar zullen volgen. Men mag niet verwachten, dat wij in een kort artikeltje een overzicht zouden geven van dit eerste deel. Een groot deel van het gedrukte was tot nu toe onbekend. Het belangrijkste hiervan is wel Marx' kritiek op de rechtsphilosophie v. Hegei, die een keerpunt vormt in zijn, zoo snelle ontwikkeling tot zelfstandig denker. Het is een aantrekkelijk schouwspel, te zien, hoe de burgerlij k-radicale publicist, die Marx was, tot socialist wordt. Wij zien hem in dit boek eerst als jong student, geheel opgenomen in de sfeer van Hegcl, den grooten burgerlijken denker. Eenige jaren te voren was deze gestorven, maar de invloed van zijn werken nam steeds toe, — bij het vooruitstrevende jongere intellect in het bijzonder. Na afsluiting van zijn studie in 1842 wordt Karl Marx journalist, leider van het voornaamste dagblad van de opkomende radicale Duitsche bourgeoisie, de „Rheinische Zeitung". Hier heeft hij den strijd te voeren tegen den Pruisischen nog half-feudalen, politiestaat, — tegen de conservatieve bureaucraten, vooral in de gedaante van de censuur, die hem ten slotte reeds in 1843 den arbeid onmogelijk maakt. Deze aanraking met de werkelijkheid. de strijd met de reactie in staat en kerk, breng, hem nu ook tot een critischer beschouwing van Hegel, als philosoof, — maar vooral ook als politicus. Hegel was een gematigd liberaal geweest, van meer dan professorale voorzichtigheid. De vurige politicus Marx onderwerpt zijn beschouwingen over staat en maatschappij aan een scherpe critiek. En kenmerkend voor deze kritiek is het, dat Marx niet alleen inconsequente toepassing van de burgerlijke democratie, zooals hij die bij Hegel .in theorie, en in het Pruisen van dien tijd in de praktijk vond, critiseerde, maar ook de burgerlijke democratie zelf, en haar diepste principe. De gedachten, die hij voor zich zelf ontwikkelde in zijn kritiek op Hegel, nu voor he( eerst gedrukt, ontwikkelde hij in het openbaar in zijn schitterende opstellen in de „Dcutsch- Französische Jahrbücher." Het behoorde leerzaam te zijn voor hen, die in Marx nog steeds een goeden burgerlijken democraat en een bewonderaar van het parlementaire stelsel zien, — te volgen: hoe hij juist over en door de kritiek en dc verwerping van de burgerlijke democratie tot een socialist werd. Tot zoover aanschouwen wij de ontwikkeling van Karl Marx in dit eerste deel. Wij leeren hem reeds kennen als zelfstandig denker op philosophisch en politiek gebied: nog niet als econoom. Op dit gebied ging Friedrich Engels hem vóór, en gaf den bcslissenden stoot. Marx werd eerst Marx, nadat hij Engels ontmoet had, en hun, zoo vruchtbare, samenwerking een aanvang had genomen. Wij hopen, dat volgende deelen van deze belangrijke uitgave, die bestemd is om grondslag te wórden voor de wetenschappelijke studie van het Marxisme, niet al te lang op zich zullen doen wachten, *) Marx-Engels Gesamtausgabe, uitg. doo-r D. Rjazanov, ie afdeeling deel i. Eerste Helft --- Botsing tusschen politie en publiek. In den nacht van Zaterdag op Zondag hebben te Rotterdam eenige ernstige vechtpartijen tusschen politie en publiek plaats gehad. Zaterdagnacht te ongeveer twee uur werd de Zwaanshals in rep en roer gebracht. Een tweetal surveillcercnde agenten maanden tot kalmte, doch een der - rumoerige passanten scheen d_ niet naar den zin te zijn. Dit verzet ontaardde weldra in een algemeen gevecht met de politie. Met allerlei voorwerpen werd uit de ramen gegooid. De twee agenten losten eenige schoten in de lucht, ter vreesaanjaging, en eerst toen assistentie was gekomen, kon de orde hersteld worden. J. B. en de vrouw P. O. werden gearresteerd en in verzekerde bewaring gesteld. De twee agenten moesten buiten dienst gesteld worden. =: Op hetzelfde uur passeerde aan 't Kruisplein een auto, waarin twaalf dronken mannen zaten. Deze schreeuwden en maakten zeer veel rumoer. De auto werd door de politie aangehouden en een van de lawaaimakers werd naar de post Kruisplein opgebracht. Een tijdje later kon de arrestant weer heengaan, doch een van zijn kornuiten had hem opgewacht en toen de politieagent J. H. hem uitliet, kreeg de agent een slag op het gelaat met het gevolg dat het neusbeen op drie plaatsen brak. De dader nam de vlucht en een achtervolging werd door de politie begonnen. In de Gouvernestraat Icon de dader, de -»-jarige I_ K. worden gegrepen. n'-r hü is in bewaring gesteld. --- Controle Wegenbelasting. Maandag hebben de belastingambtenaren met behulp van