Het Menu van de Gemeente- Keuken. I. Maandag. Roode Kool- 't ïs Maandag vandaag en we beginnen aan onze weekkaart van do Gemeentelijk© Keuken, Disfribu ie-lokaal no- 8, Ferdlnand Bolstraat. In optocht staan ze le wachten, de vrouwen, meisjes, kinderen, er zijn, er die reeds twee uren geduldig hun lot vermeiden. Een gymnastieklokaal * een slank hangt hangt er, een stank,, zooals jo wel nog nimmer geroken zult hebben. Een vrouw valt flauw, men draagt haar naar de tafel, waar de stank nog erger is, ze blijft liggen een. uur. nog, langer, steeds flauw, totdat een auto van do gezondheidsdienst naar weghaalt. Vieze vrouwen helpen fe Sehepixen, ze scheppen een nog v.ierrors massa, dat donkerbruin en grijai ziet en dat ruikt, ruikt... 't moet roode «.«jol. met aardappelen zijn, maar 't schijnt iets. dat dronken Gerrit na het gebruik van heel veel alcohol rondom ziek heen sproeit. 't Is een vieze massa, dat vinden de vrouwen, zoo nu en dan worden ook haren opgeschept, bïj éênen, .bij vieren, 't zijn blonde haren, Tt nioet dus een blondine zijn, dat mag een (roost heeten voor hem, die van blondines houdt. 't Is een vleze massa het eten. maar hoe zou 'I smaken, ik durf 't ni:t te proeven, maar een vrouw heeft meer meed, zenoemt meÖ den vinger een lik uit de G-.-O. pan, ze proeft, baih 1 is haar oordeel, en &i rest van het goedje spuwt ze in dien pan, de zaak wordt omgeroerd... wie volgt. Zindelijk en helder, gaat zien, graat proeven, gaat ruiken- Mijn portio heeft geruhnen tijd' ïn do Fer«linand Bolstraat gelegen vol afschuw hebben tientallen toeschouwers er om heen gestaan, lijn 4 moest stoppen, maar de menschen hebben geroken en gezien. Een agent haalde een hond, opdat deze do slraat zou zuiveren, het beest koos het hazenpad en draaft misschien nog. Liever dood dan d&t eten. 't Is Maandag, mijn weekkaart is begonnen, nog komen er vijl dagen, die ik zal moeten verergeren door het aanschouwen van «lat schandelijk braaksel. Maar ik beloot ze, zo komen niel zoo heel gemakkelijk van me af. JOH. J. L. --- „Arbeiders" eten. Een arbeidersvrouw, ex-klant sinds gisteren van de centrale kouken. schrijft ons •. Alweer zijn wij, arbeiders, do dupe van da bemoeizucht der mevrouwt.;©:; geworden; zij vonden dat die arbeidersvrouwen er zoo pipa uitzagen, vooral in den ltiaisten tijd, nn het eten zoo schaarseh wordt en duur. Zij richtten eea centrale katken op en zouden nu eens laten zien, dat men voor weinig geld een stevig maal kan bereiden.; „wamt nog altijd verkwisten die' arbeidersvrouwen hun gekl aan duur eten, BDqaU sla, spinazie vleesch, enz. Kool moet Je eren, vooral kool, dat is goelkoóp". Wantrouwend hebben wij dien kost ge- i proefd de eerste v/eek, de een zei dat het j hcaiijk yran, <7o ander vond het mm,, _*. zoo. - ™ Maandag kwa-m de verrassing!. Roode kool mei rjjsr, uien on vark«nepooten el waaxa. uiting akkoord, mnai wij gevoteleti bovendien hoe wij de werkelük revolutionair-willenden in ■Juitsehlaad een'verraderlijken stoot toe zonden brensen, indien wij aan de Stokholmachn. samenzwering dei kontraJ-revolutionairon zouden meedoen, die zij denuncieeren. --- Jubileum Willem Veltman. Wosnadag 9 Mei hoopt de tooneelßpeler Willem Witman zijn 12% -jarige tooneel» loopbaan io herdenken in „Handwerkers Vriendenkring", Nieuwe Achtergracht 140— 144, en. wel met het bekende tooneel werft „Roze Katï", trtjiirspel der smeden, ïn «le rot van „Jacob Dirik"; medesyerking vaa onderscheidene leden van „Nnt en Genoe» gen ' eu andero «lilettanteo, beneven» d» muziekkapel „Symphonia", dir- F. 4e Bruin. --- GEMEENTE-ARBEIDSBEURS Afd. voor mannen Hoofd-Bureau BARNDESTEEG 6 Aanvragen door werkgevers tot de Beurs gericht. VOLWASSENEN: 2 banketbakker; Ui behanger*; 1 bierbottelaar; l bufletbedien» do; 2 e'.eatr. monteurs; 3 huisknechts; 1 kantoorbediende; 4 koks; 4 koper- ca blik» slagers, ,1 kruideniersbeüendea, 1 loodgie» ter, 1 magazijnbediende; 1 metaaldraaler; i metselaar; 4 meubel makers; 1 meubelstot. f eerder; 2 rijwielheratellers; 1 steenzetter; 1 witter; 1 wijnkooperskneckt; 1 barbier; 3 kleermjnkers; lantaarnopstekers; 2 model. makers; 1 bronzeur; 1 parquetleur; 1 kotfermaker. --- Gemengd Nieuws. Een hoon van Marx. Vanver Velde, Belgisch Staatsminister, pr*. sident van de zgn. socialistische Interna» tionale, is Woensdag uit Londen vertrok, ken, nadat hij eorst nog het woord had gevoerd aan het graf vaa Karl Marx op het kerkhof Highgate. Hij begeeft zich in gezelschap van zijn kabinetehet oxn besprekingen le houden met de Russische socialisten naar Petersburg. - --- Höglund. Onze medestrijder JHöglundr, is Zonlag fl uit de gevangenis ontslagen. ..Do Tribune" heeft hem een telegram yM| welkom gezonden. Men weet, dat hij met Heden en Olj«». lund. maar hij het zwaarst, verleden jaar wegeiw zijn scherp anti-millfaristtslch optre. den tot gevangenisstraf. werd veroordeeld, ca wel tot een jaar, --- Amsterdamsch Nieuws. De oogen gaan voor den zwendel open. Gisteren was er door do gemeentelijke keuken voor de esrste maal gekookt zooals men liet eigenlijk van plan is te doen. En liet was meteen zoo bar, dat aan alle lokalen van afgifte groote herrie üb geweest. Aan de keuken zeil op de Kadijk zat het vuile goedje vanmiddag nog tegen de ramen en in dt omgeving on straat Jagen heele noopen van dat goedje, zoo door da bedrögeij vrouwen daar newgeamakt. Vaa all« loka'ap, kwam hbt grootste gedeelte weer (enig. Velen hebban al dadelijk hun geld terug geëischt. lutiiisehen hebben ze vele gezinnen voot een weekkaart al drie gulden «Jn . meer afgetroggeld — w|tnt net als in alle verdachte inrichtingen moet <>r vooruit . betaalj worden. Vele vrouwen hebbon zich gisteren goei gehouden en de volkabedriegers te verslaan ge-roven, dat het volk hun vuil geknoei niet Mieft ni ze het naar den kop gesmeten. Aan do Amsierd. bladen zal wel ver■/ocht worden over dit al'es te zwijgen, en dia bladen zullen daar wel gevolg aan •». ven. En dan is het ieders plicht te zorgen, dat wat ons blad hiervan publiceert (zie de beide inrrezon-'e-i stukken in «Ht nr.) in zijn omgeving bekend fe maken --- Disteltjes uit den hof. Een woorteeken? I. We leven weder in den bloeitijd van het banketteeren. Luitenant- Generaal J. B. van Heutsz banketteert met het koloniale groot-bezit; 't Amsterdamsche proletariaat banketteert dagelijks in de Volkskeuken, evenals het Rotterdamsche. Ge weet wat banketteeren is? Het banket is het feest m a a l dat wordt gebezigd als klankbord om toasten, in den vorm van politieke redevoeringen uitgesproken, te doen doordringen naar het publiek en de m acht si ns telling e n in den Staat Uit de „Geschiedenis van den Proletarischen Klassenstrijd door Henriette Roland Holst" zien we dat de d i re cte aanleiding tot het uitbreken der revolutie van 1848 te Parijs «en banket der oppositioneele bourgeoisie was. Dat de Russische revolutie van J 905 voorafgegaan was door eenaantal banketten der bourgeoisie. Het spreekt dat deze politieke feestmaaltijden waarin de eischen der oppositie gesteld worden alleen middelen der kapitalisten kunnen zijn, want wat daar te bikken en, vooral niet te vergeten, te drinken wordt geboden, kost' meer dan het heele jaarbudget van menige arbeidersvereeniging. En het banketteeren van Amsterdam» en Rotterdams proletariaat, dagelijks in de Centrale Volkskeukens, moge niet bepaald feestelijk zijn, toch is het als manifestatie in dezen hortgertijd niet. minder welsprekend, dan het maal dat de Amsterdamsche patricische grootimperialisten, op uitnoodiging van hun pootigen vecht- en regeer-generaal, nuttigden in de Koningszaal van het Koninklijk Zoölogisch Botanisch Genootschap Natura Artis Magistra, en dat — terwijl de Djambiërs nog aan de galgen bungelen en de rottan beschavend door de lucht zwiept om de huid en de botten der inlanders aan het beschermend Moederland te herinneren, geopend werd onder de toonen van het „Wilhelmus van Nassaue ben Ik van Duitschen bloed." De gastheer getooid in géneraalsuniform verontschuldigde zich allereerst in zijn openingsrede over „den soberen disch, sober ten gevolge der bekende regeeringsmaatregelen, die echter zoo opvoedend en stalend voor de natie zijn. Neen arbeiders. Ge begrijpt den oudgouverneur verkeerd! Hij wou zijn gasten door de voorschriften der regeering slechts een diner voorzetten, bestaande uit twee gangen: een hors d'ouvre varié van een tachtig verschillende delikatéssen, een bordje Koninginnesoep vooraf, dan slechts één vleesch- en één vischgerecht met toebehooren, een soort gevogelte men compot, en toe taart en ijs, versche en geconfijtte fruiten, wat fransche, zwitsersche en hollandsche kaassoorten, chocolaadjes en bonbons, sigaretten, havanasigaren; en de wijnen zrjn nog buiten de regeeringmaatregelen gehouden. Champagne, roode en witte bordeaux, roode en witte bourgonje, en de diverse after-diner-likeuren bij de mokka, ry maakten, wat aan de uitgebreidheid en afwisseling van het maal te kort kwam, eeniger mate goed. Als je gewoon bent aan feestmalen van zes en meer „ganhen" is zoon schraal tafeltje van twee wel wat compromitant en lachwekkend, maar „opvoedend" en „stalend." En het spreekt weer voor de doortastende onverschrokkenheid van den forschen staatsman dat hij er — te midden van een verhongerend were^d" proletariaat geen doekjes om windt, dat zoon maaltje voor de kapitalisten toch een woordje ter verontschuldiging behoeft, en het is dan ook uitmuntend wanneer je je op het Majesteitelijk voorbeeld kunt beroepen: „H. M. de Koning-gin heeft in dezen oorlogstijd immers aan het volk, zoowel in indië als hier, een schitterend voorbeeld gegeven door de levenswijze van het hof te vereenvoudigen." (Ter besparing van kolen en kool leeft H. M. in een extratrien en drie paleizen terwijl het vierde in aanbouw is.) Het aangehaalde lezen we in Handelsblad en Rotterdammer. Als steeds: de blommetjes en krullen in het eerste, de dorre registratie der feiten in het tweede. Op het Volk ben ik niet geabonneerd. „De geweldige toename van het kapitaal, zelf veroorzaakt door de productiekrachten in de 19e eeuw, heeft het imperialisme voortgebracht: het streven van alle krachtige Staten om zich nieuw gebied, vooral in Azië en Afrika, te veroveren." „De wording van het geheele kapitalisme is een geschiedenis van bloed en moord. Van moord op concurrenten, op arbeiders, op eigene, op vreemde volken. „Ontelbaar zijn de bladzijden der geschiedenis van het moderne kapitalisme die druipen van bloed, sinds het zijn loop en ontwikkeling begon.1.... „In de wereld der blanke kapitalisten zelf neemt de teugellooze begeerte naar geld, macht en genot toe: „De overmatige weelde neemt toe en het bederf. „De krankzinnigheid neemt toe en de zenuwziekten. „De geboorten nemen af. De kunstmatige beperking wordt algemeen. „In de kringen der arbeiders: „De intensiteit van den arbeid neemt toe. De vrouwen- en kinderarbeid neemt toe. Het proletariaat neemt toe. De uitbuiting neemt toe. „De felheid van den strijd neemt toe. De macht der patroons, der regeeringen, der trusts, der monopolies neemt toe. „De macht der arbeiders wordt zwakker in vergelijking met die van hen. Hun lasten worden zwaarder, hun leven moeilijker." Aldus Gorter in: Het Imperialisme, de Wereldoorlog en de Sociaal-Democratie. (10 cent.) --- Verboden en Keizerlijk goed gekeurde Mei-vieringen. 11. (Slot) Maar indien de Oostenrijksche [en Hongaarsche] regeeringen om die redenen ditmaal aan hun officiëele arbeidersleiders hadden toegestaan om den Mei-dag te vieren door het werk neer te leggen, zou men vódr dien toch iets van een beweging hebben moeten vernemen. Men weet echter, dat dit niet zoo is. In Duitschland is op groote schaal gestaakt. In het Oostenrijksche tuchthuis heerscht nog immer de stilte en de stank van een dompige keideratmosfeer. Oeen gamcht van beweging onder de Oostenrijksche arbeiders, die vóór den oorlog zoo roerig konden zijn, ia tot ons doorgedrongen. Wij hebben slechts vernomen, dat honderden kruizen van verdienste voor buitengewone vlijt bij het munitie-aanmaken zijn verleend. Wel is er ook in Oostenrijk sprake van zoogenaamd „politieke" beweging. Wel zal de niéuwe Keizer na eindelooze onderhandelingen en konkelarijen zijn getrouwen Rijksraad, d»e 3 jaar gesloten is geweest, tegen het einde van Mei weer bijeenroepen, nadat alle staatsgevaarlijke, separatistisch-nationallstische elementen er door tuchthuis, galg of anderzins uit zijn verwijderd. Wel Is in het Rijk der Magyaarsche jonkers ook zoowaar een «kiesrechthervorming" in uitzicht gesteld, een kiesrechthervorming, die aan de basis van het kiesrecht van 1913 niets verandert, die de arbeiders en de niet-Magyaarsche nationaliteiten blijft uitsluiten en de macht laat aan het schorurn van beroepspolitici en verdorven jonkers, dat er regeert. Maar dit alles heeft niets te maken, staat in geen enkel verband zelfs met een beweging van arbeiders. De redenen, dat de Mei-viering in de Monarchie op die schaal geautoriseerd en gevierd is, moeten dan ook elders gelegen zijn. En er behoort niet veel scherpzinnigheid toe om ze te ontdekken. Het verband van deze „polizeilsch" goedgekeurde demonstraties en de «vredesbetuigingen" der Donau-Monarchie aan Rusland is maar al te duidelijk. Zooals de oude Victor Adler, grootdiplomaat der Tweede Internationale, met zijn staf van Oostenrijksche en Magyaarsche leiders naar Berlijn en Stockholm is gezonden om er den vrede met Rusland, zonder annexaties en zonder rancune, te prediken, zoo zijn de arbeiders in de Monarchie opgeroepen om aan die missie door hun betoogingen en hun viering, op vreedzame, ordelijke, nette en geregelde wijze kracht bij te zetten- Het nadeel — de onderbreking der munitie-fabricage gedurende een heelen of halven dag — kan goedgemaakt worden door volgende dagen of Zondagen harder té werken. De resolutie, door de leiding voorgesteld om ze op de vergaderingen aan te nemen, is de duidelijke uitdrukking van deze bedoeling. Zij luidde: „Slannen eu .vrouwen yan het \r.crkyolk.» ter viering vaa den len Mei saioiongekomen, betuigen hun trouw aan de besluiten vet» de internationale congressen, met nam» dal van Bazel. In den geest van de . bestuiten van de 'rljksconferentie vta de Duitsche sociaaldemocratische partij in Oostenrijk van 4 Nov. idW ca in het bewust. ziin yan volledige overaenatenüming, met het geheel» werkvolk van Oostenrijk en ongarije, verklaart do vergadering zich vaet bereid lot een oogonblijkkelijken vrede zonder verovering en zonder vernedering voor een enkel oorlogvoerend land. Zij teekent verzet aan tegen 'verlenging van het bloedvergieten en van de vernietiging van mensehenlevens en volksiwelsrand. •' 286,11}1 mot voldoening kenvan de bindende verklaringen van de gemeenschappelijke re- Sering om Oostenrijk en E.» ?i»V,h «'..*?* dlt ri*-k den oorlog slechts te Zljner verdediging voerten tot eon eervolle* vreae zonder verovering bereid is en eischt oen onverbrekelijk vasthouaen aan deze ver. klaringen als een noo dlzak e lijke voor-waarde van welgeslaagde vrodes.on-Urhanaelingen, De Regeering der Monarchie kan van loyale ca trouwe arbeiders niets beters verlangen. En het moet haar een voldoening, een steun en een kracht ziin geweest, dat deze resolutie de instemming van tienduizenden werkers heeft ontvangen, die haar lot in handen hebben, doch die, in stede van haar te bevechten, hun volle vertrouwen in haar uitspreken. Pf J"68-? vkn de resolutie geeft een goed denkbeeld, in hoe sterke mate de regeermgen nu reeds er belang bij hebben de fraseologie der Tweede Internationale aan te wenden tot bevestiging van het gezag en misleiding der massa's. Zij luidt: „De vergadering begroet met blijde instemming de aangevangen onderianHellngen • I° ?? vereenigde partijen van Duitsch, lami, Oostenrijk en Hongarije met broederpartijen in het buitenland, die ten dbel hebben opnieuw aan de 'broederlijke eenheid van het proletariaat vau alle laaden uiting le goven, de Internationale in verbreeden en verdiopten vorm te herstellen en het' onbetwistbare , aloöhts kunstmatig te verbergen verlangen naaj vrede van het w'erkvoik aller staten en volkeren der aarde eindelijk in den dionet vaa een duurzamen vrede te stellen. Zij verw*aolit, dat de herstelde internationale zal medewerken a»n de stichting van. een nieuw EuropessCh volkearecht en eon nieawe, op de vrijheid en de - broederlijke eenheid van alle volken berustende gemeenschap van Europeesche staten.» Met hartstochtelijke genogenfceid begroet do vergadering het Russische proletariaat, dat in zijn heidens tri jd niet alle3n zichzelf, maar geheel Rusland van het juk en den geesol van het tsarlsme heeft venlost en daarmede Voor do geheele menschheid den weg van nieuwe, politieke en sociale ontwikkeling heeft vri|g£VTii,iakt. Ue vergadering belooft alle krachten van enkeling en geheel in te spannen om de noodzakelijkheid van een algemeenen vrede aan een spoedige doorbraak te helpen". Vooral die begroeting van het Russische proletariaat, dat zichzelf en heel de menschheid van een schendregiem heeft verlost, door arbeiders, die zelf een overeenkomstig juk torsenen en onder een even verderfelijk sch andregiem leven, is een staaltje, hoever de politieke bedriegerij gaan kan. De Mei-viering in dienst en tot behoud van de Keizerlijke Despötie der Habsburgers, en van het meest vuile politie-regiem, dat er, naast het Turksche, thans nog In Europa bestaat, is dat geen aanwijzing voor den dam, dien de proletarische Revolutie zal moeten doorbreken, wil zij Europa overstroomen? Slechts het Caesarisme van den door Marx en Engels meest gehaten man, van Napoleon den Kleine, zoogenaamd den Derden, heeft een dergelijk bederf op groote schaal van arbeidersmassa's te aanschouwen gegeven. Doch ook dit regiem is ten slotte weggevaagd. v. R. --- De Russen kamen niet. Volgens informaties van deStuttcarler Bozlaldemokrat heeft het. ScheidemannscTie Partijbestuur des 'RussisChe sociaal dsm.okraten r/tgenoodlgd tot oen s&menspi-elring in Skandinavië, maar ten antwoord ontvangen, dat «Jo Russische partij weigert met agenten der Duitsche Redering te oièttliamdelcn. , , _.. , , In dit antwoord morden de hfocküolmers Volkomen terecht als agenlen drrr Duitsche Regeering aangewezen _• Het zou nu toch wel wat vreemd zi.n, als uiterste revolutionairen wel gingen doen, wat revolutionaire demokraten volkomen terecht weigeren, nl. een onderhandeling met de uiterste reaktie van Europa. "Wij gaan derhalve niot naar Stockholm, tenzij' dbor de, door het proletariaat af_