DOOR AUTO AANGEREDEN. De 25-jarige wielrijder S. Kroon, wonende Oranjeboomstraat, werd op de Oost-Zeedijk door een auto aangereden en tegen de grond geworpen. Hij liep een wervelkneuzlng op en moest naar het St. Franciscusziekenhuis overgebracht worden. --- Den Haag DOOR EEN AUTOBUS AANGEREDEN. Gisteravond even voor half elf is op het Bezuidenhout tegenover Café den Hout een voetganger, de 35-jarige L. J. C. V., wonende aan de Francois Valentijnstraat, die onvoorzichtig de rijweg zou oversteken, door een autobus van de H.T.M. aangereden. Met inwendige kneuzingen is de getroffene in ernstige toestand naar het ziekenhuis aan de Zuidwal overgebracht. --- Kinderwagen klapwagen en wieg nog in zo goed als nieuwe staat verkerend, te koop. Te bevragen: Vierheemskin - derenstraat 94, Den Haag --- Albert Maltz De dingen, zoals ze zijn 4. Good-bye 26) Zwijgend stond Olga op en leunde met het hoofd op het bed. Zij was uitgeput en huilde nog steeds. „Ik kan hier niet blijven", zei zij „ik kan hier niet blijven en werken!" „Wat?" Zij deed moeite zo luid te spreken, dat hü haar kon verstaan. „Ik kan hier niet blijven, ik kan voor de staalgieterij niet langer werken." „Waarom niet?" »lk kan 't niet — ik kan h«t niet." „Wat ga je dan doen?" Zij schudde auchtend het hoofd: „ik weet 't niet, 't kan mij ook niet schelen." „Je bent gek"; zijn gezicht vertrok pijnlijk: „waar heb je dan een baan? Wat ga je doen? wil je dan verhongeren?" „'t Kan me niet schelen!" nam eenvoudig haar koffer op. „Doe een jas aan", zeide zij, „het is koud buiten." Zij schreide hartstochtelijk. „'t Kan me niet schelen!" „'t Kan je niet schelen?" riep hij uit, 't kan je niet schelen?, wil je dan soms eindigen als een straatmeid?" Zij schudde het hocfd en schreide: „Ik kan hier niet langer werken Charley." „Waarom niet?" Plotseling begrijpend, keek hij haar aan: Waarom niet? Is het omdat vader. .?" Zij knikte met het hoofd en zei eenvoudig: Ik kan 't niet langer verdragen." Hij zweeg, zijn gelaat was pijnlijk vertrokken. Toen maakte hij een lichte beweging met het hoofd, als of hij iets, dat hem hinderde van zie haf wilde schudden. Zijn mond opende zich wijd en hij ademde met lange diepe teugen. Angst kwelde hem over haar toekomst en een diep medelijden met haar beving hem. Hij trad naar het bed en hief haar op. Zo zaten zij naast elkander en hij omhelsde haar. Ze leunde tegen hem aan, dicht aan zijn schouder gedrukt en omsloten door zijn sterke armen. Charley was een fors gebouwde jongen en zoals ze nu naast hem zat, bleek eerst recht hoe klein haar gestalte was. „Ik kan 't niet," zeide zij opnieuw. Hij bukte zich en legde zijn hoofd liefkozend tegen het hare: „Zusje," zei, „Zusje". Hij streelde haar arm. Zij huiverde en schreide, haar gezicht aan zijn borst gedrukt. En in haar herinnering rees een beeld op uit hun kinderjaren, toen haar „grote" broer haar „zusje" noemde. Toen was Charley zon kwieke jongen, hij wuifde haar toe en noemt haar dan met onbeholpen broederlijke liefde en tederheid „Zusje " En nu drukte zij zijn hoofd aan haar borst en zij wist, dat hij zijn vroegere levendige vlugheid voor altijd verloren had. Broer Charley was pas drieentwintig en toch moest hij zich reeds nu naar haar toebuigen, met de hand aan zijn oor om haar te kunnen verstaan. Een oud man leek Charley, omdat de draadnagelfabriek hem doof had gemaakt, door het ontzettende gehamer. Een andere fabriek had haar vader gedood en zo was het leven. „O, Charley," klaagde zij in een oneindig bittere opwelling en snikkend herhaalde zij: „Charley, Charley, Charley." Zachtjes streek hij zijn zuster over haar arm en zij leunde tegen haar groten broer en weend. hartbrekend. Vermoeid hief Charley het hoofd ©p. „Wil je nu voorgoed weggaan?" vroeg hij. „Ja". „Dat kun je toch niet doen", zei hij zonder overtuiging. Olga antwoordde niet. „Zul je misschien terugkomen?" „Misschien". Stilte! Hij keek naar haar, hulpeloos, en met smekende stem pleitte hij voor een verloren zaak : „Je hebt toch een goede betrekking, Olga. Je verdient 16 Dollars per week. Als je blijft, word je vast nog eens privé-secretaresse — je kunt meer verdienen". Olga schudde het hoofd. „Wij moeten voor moeder zorgen". Olga antwoordde niet. Een lange stilte trad in, en toen : „Wanneer ga je, Olga?" „Nu", zei Olga. „Wacht tot morgen". Zij schudde 'iet hoofd. „Je kunt'hier toch wel een andere baan vinden". Wederom schudde zij het hoofd. Charley nam zijn arm van haar schouder: „Je bent gek", zei hij, „je zult 't in New Vork niet uithouden, je zult er geen werk vinden". Geen antwoord. Zij trok haar schouders op. Zwijgend stond hij op, met een lange blik op zijn -uster an ging naar de andere kamer. Olga aat nog «en eganbltk en stond daarna op. Zij ging voort met het pakken van haar koffer. Haar gezicht vertoonde rode vlekken en scheen opgezet van het huilen, maar haar mond stond strak gespannen, alsof zij daarin haar onverzettelijke wil tot uitdrukking wilde brengen. Eenmaal richtte zij het hoofd op, om naar Charley te kijken. Hij zat op een stoel en beet op zijn nagels. Zij wendde haar blik af. Toen zij met het pakken van haar koffer gereed was, knapte zij zich wat op voor de spiegel en trok haar mantel aan. Zij keken elkander aarzelend aan en hielden toen hun blik afgewend. „Je bent gek", zei hij. Zij stond verlegen voor hem. „Heb je geen geld nodig?" Zij schudde het hoofd. „Je kunt toch niet zonder geld vertrekken." „Ik heb mijn laatste weekloon ontvangen." Ze sprak luider, opdat hij haar verstaan kon: „ik heb mijn salaris ontvangen". „Wil je van je moeder geen afsch3lea telde iedere trede, van de eerste tot de acht en veertigste — zij telde de kapotte treden, en de krakende treden en die treden, waarvan zij wist dat ze los zaten. Zij kende ze allen — zij kende alle acht en veertig treden, die naar beneden voerden. Het was laat en de wegen lagen verlaten. Zij liepen met vlugge tred, zwijgend en met opeengeklemde lippen. De nacht was koud en de duisternis drukte zwaar op de aarde. Bij het station stond Charley een ogenblik stil. Hij beet op zijn lippen. Toen vatte hij haar arm: „Je bent een jong meisje je moet voorzichtig zijn, zusje." Hij aarzelde. Olga hield haar blik op de grond gericht. „Wees voorzichtig Olga pas op je zelf pas op in de omgang met mannen Met een plotselinge vlugge beweging richtte zij zich op en bracht haar lippen bij zijn oor: „ik zal voorzichtig zijn, Charley." Hij keek op haar neer — zijn hoekig gezicht stond bezorgd: „Je bent een lieve meid!" zei hij. --- Een overzicht van den stand der werkzaamheden bij den b»uw van de nieuwe brug over de Nieuwe Haven te Zwolle --- Uit de Raad van Krommenie De begroiing-1938 „sluit" met een tekort van ruim elfduizend gulden Communisten in twee commissies benoemd Pg. de Roo stelt vragen over zaalweigering aan „Hulp aan Spanje en „De Jonge Spelers" IN de Donderdagavond gehouden gemeenteraadsvergadering verzocht ons Raadslid S. de Roo de volgende vragen aan den burgemeester te mogen stellen: 1. Om welke reden is aan de Commissie „Hulp aan Spanje", welke Commissie een Getuigenisavond wilde houden, om de delegatie die in Spanje is geweest, op deze avond verslag' van haar bevindingen aldaar te laten uitbrengen, de Concertzaal geweigerd? 2. Waarom is aan het gezelschap „De Jonge Spelers" geen volledige gelegenheid gegeven, voor het opvoeren van het toneelstuk: „De Martelgang van Kromme Lindert"? Op de eerste vraag antwoordde de burgemeester, dat hij het recht had. aan de hand van de bestaande verordening, de zaal te weigeren aan een „politieke vergadering" van „Hulp aan Spanje". Op de tweede vraag wenste de burgemeester helemaal geen antwoord te geven.... De Krommeniese bevolking weet allang waaraan zij toe is met „haar" burgemeester, maar het druist toch wel tegen alle menselijke begrippen in, dat Mevr. Tillema- Heynen en ds. Rutgers, die zich in Spanje ter plaatse van de toestanden hadden overtuigd en terugkwamen om de humanitaire hulp van de Nederlandse bevolking in te roepen ter wering van de honger, de toegang tot de Concertzaal van Krommenie wordt geweigerd. Het is bovendien nog flink ook om „De Jonge Spelers" wel te beletten op te treden, maar wanneer de reden gevraagd wordt van dit verbod zich te verschuilen achter het recht van Hoofd der Politie, om een antwoord te kunnen ontgaan. --- Voorschot aan „Volkswoning". De tijd van aflossing van het voorschot van ƒ 3700.— aan de Bouwvereniging „Volkswoning", zijnde een termijn van 4 jaar, wordt na enige discussie veranderd in 6 jaar, omdat anders de Vereniging haar verplichting niet zal kunnen nakomen. --- I /^% Wintertijd-Smultijd gj If ° eBt c nste I I mS^y stamppot voor | slechts 20 cf. I leen portie erwtensoep voor 10 of 20 et. I of een kopje koffie met room I of een kopje thee I of een kopje chocolade m. slagroom voor 10 cent I I en nog veel meer lekkers I NIET VERGETEN v&ak LEKKER ETEN in = ÜP I Automatiek met Restaurant INieuwendijk 1811 LET OP: NAAST DE CINEAC! --- Rotterdam Kroniek van de week IN de Gemeenteraad is deze week een deel van onze „reputatie" ter sprake gekomen: de bestrating. Want er moge dan in velerlei opzicht een revolutie gaande zijn In onze stad, de keien blijven de keien. ledere vreemdeling kan het U vertellen! Een stad met mooie havens enz., maar... en dan breekt er een klaaglied los over de echt Rotterdamse „kinderhoofdjes", waarmede onze bestrating wordt gekarakteriseerd, tegelijk wordt er dan een ernstige vergelijking getrokken met andere steden met hun prachtig gladde geasfalteerde straten. Er is veel van waar, maar daarmede is nog niet gezegd, dat het ook anders kan. Neem eens een kijkje in de nieuwe wijken in Blijdorp bijvoorbeeld. De gehele stratenweg lijkt veel op een rutsbaan met glooiende heuvelruggen. Zolang daar bestrating ligt, Is men ook aan het repareren, ophogen enz., en ondanks de tonnen zand zakt de bodem tergend en zonder einde. De Rotterdamse bodem is te slap! Van alles is er reeds geprobeerd, straatstenen in duizend en één variaties, als daar zijn granieten keien, klinkers, klinkerkeien en hoe al die straatstenen nog meer mogen heten. En het gesmade kinderhoofdje, de ergernis van alle niet-Rotterdammers, bleek zich dan bij alle proeven het best te houden; het was bestand tegen de zware druk der sleperswagens en vrachtauto's. Nu was er een voorstel op de begroting tot het toestaan van een crediet ten behoeve van het In werkverschaffing verbeteren van straten. Nadat onze pgt. Reuderink hierover het woord had gevoerd en er op had gewezen, dat ontslagen straatmakers werden gedwongen hun werk in werkverschaffing uit te voeren, kreeg hij van wethouder Brautigam tot bescheid, dat er maar niet verder over gediscussieerd moest worden, want die credieten waren toch al voor het grootste deel verbruikt Voorlopig blijven de keien dus weer de keien! O n O gebeuren er wel eens meer rare dm** gen, het leven zou anders eentonig worden. Van Rijkswege zal de bouw aanbesteed worden van een nieuwe Marinierskazerne, maar, er Is geen grond beschikbaar, althans niet beschikbaar gesteld door de Gemeente! Die kazerne zou moeten komen in de Esch, de Polder bij het Toepad, maar de gemeente houdt de grond vast tot zij zeker weet, wat er met de thans bestaande kazerne aan het Oostplein gaat gebeuren. De gemeente zegt afbreken, het departement van Onderwijs wil het gebouw behouden voor monumentenzorg. leder trekken ze aan een eind van het touw en de mariniers kunnen op hun nieuwe woning wachten. Wie zal dat betalen, zoete lieve Gerritje, denken ze bij ons. En intussen wordt er vrolijk aanbesteed zonder de beschikbare grond; van luchtkastelen gesproken! O DONDERDAG j.l. werd het werkobject „Dijkzicht" aan de Westaeedijk in handen van de gemeente overgedragen. Sedert September 1935 heeft dit complex door de arbeid van honderden jeugdige werklozen een belangrijke wijziging ondergaan. Deze bestond uit het aanleggen van een speelweide, het graven van singels, de aanleg van de Wijtemaweg en van een talud langs de Westzeedijk, het verbeteren van de toegangswegen naar het Openluchttheater en het gebouw van de Volksuniversiteit. De vergoeding, welke daarvoor aan jonge werklozen wordt uitbetaald is gering. Des te meer stemt het tot voldoening, dat B. en W. bij den minister van Sociale Zaken voorstellen hebben ingediend, waarin wordt bepleit hele inplaats van halve dagen te doen werken en een hogere geldelijke vergoeding vast te stellen. Het duidt op de goede wil van onze gemeente om enige verlichting te brengen in het lot der jonge werklozen. Ideaal is deze verlichting nog lang niet, zolang nog wordt gesproken over een „vergoeding". Voor de arbeidersklasse is het zaak, dat met volle kracht een brede politiek voor werkverruiming wordt ter hand genomen die de vergoedingen doet plaats maken voor behoorlijke lonen! ARGUS --- ERNSTIGE AANRIJDING OP HET BUITENHOF. Gistermiddag om half drie heeft op het Buitenhof vlak voor de poort van het Binnenhof, een ernstige aanrijding plaats gehad. De 55-jarige voetganger H. B. L. werd door een wielrijder omvergereden en kwam zo ongelukkig terecht, dat hij een schedelbasisfractuur opliep. De Gemeentelijke Geneeskundige Dienst vervoerde het slachtoffer naar het ziekenhuis aan de ZuidwaL --- FRANSE TENTOONSTELLING GEOPEND. De burgemeester van Den Haag, mr. S. J. R. de Monchy, heeft Vrijdagmiddag in het gemeentemuseum de tentoonstelling van Franse Koloniale Kunst geopend. Prof. Alazard schetste in korte trekken de ontwikkeling van het oriëntalisme in de Franse schilderkunst. In 1832, zo deelde hij o.a. mede, maakte Eugene Delacroix zijn eerste reis naar Marokko. Het gevolg van deze reis was, dat een nieuwe wereld voor de Franse schilderkunst openging. Ook vertelde prof. Alazard, dat in 1908 de „Villa abd el Tif", een klein Moors paleis in Noord-Afrika, ter beschikking is gesteld van schilders en beelhouwers, die daar komen werken. De Franse regering zendt elk jaar met een studiebeurs twee kunstenaars uit om in deze „villa" te werken. De burgemeester dankte den Fransen gezant, baron de Vitrolles, voor zijn aanwezigheid, waarna hij den nieuwen Fransen consul te Rotterdam, den heer Imbault—Huart, welkom heette. De burgemeester gaf een korte beschouwing over de invloed van het oriëntalisme in de Franse schilderkunst, waarna hij Isaac Israëls, Bauer en Dooyewaard noemde als vertegenwoordigers van dit genre ten onzent. Na woorden van bijzondere dank tot prof. Alazard te hebben gericht, verklaarde mr. de Monchy deze tentoonstelling voor geopend. De aanwezigen maakten hierna een rondgang. --- Enschede Wederom schorsing in de werkverschaffing Maar er was geen enkele reden tot schorsing Nauwelijks zijn voor een aantal tewerkgestelden, door tussenkomst van de contactcommissie en den wethouder van Sociale Zaken de schorsingen opgeheven, omdat zij niet schuldig bevonden werden, of wederom zijn door een machtswellustige baas een tweetal Enschedese arbeiders geschorst, zonder dat hiervoor ook maar één enkele reden aanwezig was. De betrokkenen waren in een ploeg van 10 man werkzaam, en hadden in de put werkzaamheden verricht, die naar het oordeel van den baas, niet helemaal goed waren. De baas maakte hierop de twee arbeiders opmerkzaam en deze waren dadelijk bereid het werk te veranderen en ook de putter van de ploeg werd op de fout attent gemaakt, die toen weer op zijn beurt de twee arbeiders er op wees de fout te herstellen. Tot zover dus een hele normale gang van zaken. Toen echter tot volle tevredenheid van allen deze zaak reeds geregeld was, kreeg de baas blijkbaar een bevlieging en draaide zich plotseling om en schorste de twee betrokken arbeiders. . De gehele ploeg arbeiders is er van overtuigd dat hun twee kameraden onschuldig geschorst zijn. Deze laatste twee hebben zich gewend tot den wethouder en deze verzocht bij de Rijksinspectie om gezamenlijk, de arbeiders inbegrepen, een onderzoek op het werk in te stellen. In Zwolle had men echter op Woensdag nog niet eens een rapport van de schorsing gekregen, waaruit bleek dat de baas met het uitbrengen van dit rapport ook nog een dag te laat was, aangezien de schorsing reeds op Dinsdag had plaats gevonden. Hierdoor werd het onderzoek enige dagen verschoven Het wordt waarlijk tijd dat aan het optreden van de bazen der Ned. Heide Maatschappij, afd. Almelo, eens en voorgoed een einde wordt gemaakt. Zo mag het niet langer blijven. --- Zwolle Berucht inbreker aangehouden Wij' was gevreesd door doktoren en tandartsen en werd in het hele land gezocht Gisteravond heeft de Zwolse politie een 33-jarigen Duitser, Friedrich Wilhelm Haak, aangehouden. Deze man had er een gewoonte van gemaakt, vooral bij artsen en tandartsen in te breken. Hij sloop dan op het spreekuur naar binnen en sloeg zijn slag. Indien hij buiten de wachtkamer werd aangetroffen excuseerde hij zich en vroeg hij den dokter te spreken. Voor diverse insluipingen en inbraken werd hij gezocht door de politie van Tilburg, Haarlem, Groningen, Leeuwarden, Alkmaar, Apeldoorn, Leiden Assen, Nijmegen, Zwolle, Delft, Gouda en Wageningen. Desondanks bleef hij zijn duistere practijken rustig uitoefenen. Het vorige jaar is hij te Sneek aangehouden, maar moest hij worden vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs, waarna hij als ongewenste vreemdeling over de grens is gezet. Gistermiddag werd hij opnieuw in Zwolle gesignaleerd. Hij was n.l. bij een poging tot inbraak In een apotheek terecht gekomen in het laboratorium, waar hij tegen een verraste assistente was opgelopen en even later werd hij in een typeschool aangetroffen, waar hij aan den verwonderden leraar als reden voor zijn aanwezigheid opgaf, dat hij les wilde komen nemen, terwijl hij weer vertrokken is, nadat hij een naam en adres had achter gelaten. Toen dit aan de politie bekend werd, heeft deze terstond alle openbare middelen van vervoer en de toegangswegen tot de stad, alsmede de hotels en logementen, laten bewaken en rechercheurs de stad ingestuurd. Deze maatregelen hebben tot resultaat gehad, dat het gelukt is, den langgezochte aan te houden, terwijl hij op de Deventerstraatweg liep, blijkbaar op zoek naar een nieuw operatieterrein. De man was in het bezit van een tas met inbrekerswerktuigen. H. heeft reeds verschillende Zwolse inbraken bekend. Hij Is thans op het Hoofdbureau van Politie ingesloten. --- Het doel der begroting. En zo is de hele begroting, opgemaakt met de enige bedoeling haar sluitend te krijgen. De toestand waarin de gemeente verkeert speelt geen rol. De regering Colijn-Romme verlangt aan de ene kant een sluitende begroting maar belet aan de andere kant dé gemeenten tot een sluitende begroting te komen door haar finantiële politiek , welke den gemeenten geen enkele armslag verleent. Intege.;. :'eei. versoberen' De communisten willen een grondige verandering in de finantiële verhouding tussen Rijk en Gemeenten en zij vragen daarbij de steun van de gehele Raad in het belang van onze gemeente. Geen toegeven maar verzet tegen de regering zal onze gemeente helpen! --- De begroting en benoemingen. Agendapunt 18 is de aanbieding van de begroting 1938 en het benoemen van de Commissie van Onderzoek, waarin twee leden van de Communistische fractie worden gekozen. Onze fractie stelt hierop prijs, maar verklaart tegelijkertijd dat op de a.s. voordracht voor het Armbestuur een lid van onze fractie, als zijnd* de grootste fractie in de Raad, gekozen dient te worden. Wat de begroting verder betreft merkte de voorzitter op, dat B. en W. deze begroting maar niet zullen aanbieden om de verandering, welke heeft plaats gevonden. De begroting was oorspronkelijk sluitend met een bijdrage van het Rijk van ƒ 54903,38, maar omdat het Rijk niet meer geeft dan ƒ 43683,63 is er een tekort op de begroting van ƒ 11219,75. Over het thans ontstane tekort staat in de toelichting van B. en W., dat het niet mogelijk was andere dan de hoog nodige subsidies te ramen als ƒ 2500,— voor het Witte Kruis, ƒ 1425,— voor de Bewaarschool, ƒ 975,— voor de Vrijwillige Brandweer en ƒ 10,— bij wijze van uitzondering voor de ontsmettingsinrichting van het Witte Kruis. Zo armoedig deze subsidies zijn, zo armoedig is de hele begroting. Gemeentewerken b.v. krijgt voor het verrichten van onderhoudswerken ƒ 19199,10, voor reiniging en overige werken ƒ 14417,55. Hierbij is b.v. voor onderhoud van huizen, torens straten, pleinen, wegen en voetpaden de kapitale som van ... ƒ 7293,50 uitgetrokken. En dit terwijl men na zonsondergaan in verschillende straten niet meer kan lopen zonder gevaar zijn hals te breken over putten en trottoirs, die bleven staan, terwijl de straat tien en soms nog meer centimeters zakte . ƒ 960,— voor het uitdiepen van sloten, terwijl Krommenie geheel doorsneden wordt door sloten, waar de bagger somwijlen gelijk ligt met de waterspiegel! Voor kademuren en waterwerken ƒ 245,—, maar sommige wegen zakken in de sloot weg doordat de beschoeiingen totaal verrot zijn. --- Twee benoemingen. Nadat de heer Scholte als regent van het Oude Mannenhuis werd benoemd en de heer Eveleens als onderwijzer aan school D., werd de Raadsvergadering gesloten. ---