LENINHERDENKING IN HET TEKEN VAN DE BESLUITEN VAN ONS PARTIJCONGRES! --- MAATSCHAPPIJ EN LANDBOUW GESPREKKEN OP DE MARKT De dagelijkse moeilijkheid. „Durf jij met die gladde wegen nog naar de stad, Harke? Dat was dan toch zeker erg dringend, niet?" „Ja„ Bouwe, dat was 't ook. Ik moest ft-el, want ik had gereclameerd tegen de aanslag op mijn inkomen en nu kreeg ik gisteren een oproep, om voor den inspecteur te verschijnen. Ik heb het er dus vanmorgen maar op gewaagd, 't Viel echter niet mee, hoor, ik heb nogal eens een eindje moeten lopen naast de fiets." „Zo, zo, als 't je nou maar wat gegeven heeft dan heb je tenminste wat verdiend. „Nou, ik denk, dat ik kwijtschelding kriï"; ik kon bewijzen dat ik niet in oe termen viel voor belasting. Tegen jou gezegd: ik had nog geen vier honderd gul den inkomen." ... ..... „Jonge, nog toe. jij, met dat bedrijf nog geen acht gulden in de week. Waar moeten die kleinen dan heen met bedrijtjes van enige H.A. Die zullen dan zeker moeten verhongeren. Maar ik las deze ween, dat ze een onJersteuning ineens zouden krijgen." „Ja, dat las ik ook en toen ik dan ook het'bedrag zag genoemd en de motivering las waarom die steun werd gegeven, nou. toen stond ik eigenlijk perplex. Verleden week zag ik hier Hielke Bouman, jij kent hem wel, hè. Hij vertelde mij over de werkverschaffing, waarin hij is geplaatst 't Is gewoonweg geen leven voor die mensen. Zij werken zich kapot Toen ik het eerste berichje Jas over die ondersteuning ineens dacht ik direct aan Hielke en meende, dat het( nou iets ruimer zou worden voor hen." h „Nou, is het dan zo niet Harke. „Ach, kerel, houd op. 't Zal een z.g. kerstgave zijn. Hoe ze dat in den Haag noemen laat mij koud. Zij lal gegeven worden in Februari. Vanwege de grote voorbereidingen wordt het zo laat, beweert men. Nou, die voorbereidingen zijn soms niet voor de poes. Alleen komt het mij maar een beetje gek voor, waarom men dan niet eerder met die voorbereidinnge is begonnen. De toestand der kiene boeren is toch bekend genoeg; daar Is a, zoveel over geschreven. In een later bericht wordt gezegd, dat die gave wordt verstrekt, omdat men ervan doordrongen is, dat de kleine boerenstand moet blijven bestaan, en dat die mensen niet in de werkverschaffing, doch op hun eigen bedrijfjes moeten blijven. Dat men eindelijk tot dit inzicht is gekomen, verheugt ons slechts In de meeste boerenorganisaties it hierop al vaak gehamerd. Als zij echter denken alsof met deze kerstgave, de boeren zijn geholpen, dan is dat een voorstelling, die kant noch wal raakt. Het bedrag van 25 a 30 gulden per bedrijf, dat over het gehele jaai slechts een paar kwartjes per week bedraagt, zal geen enkele boer uit de werkverschaffing houden en geen enktl klein bedrijf voor den ondergang behoeden Hiervoor is veel meer nodig, 't Zal moeten gaan als met de prijs voor de rogge, die nu over drie jaar is gegarandeerd. Indien men werkelijk de kleine bedrijfjes in stand wil houden en de kleine boeren niet in de werkverschaffing wil sturen, dan zal men ook voor de volgende maanden een dergelijke uitkering moeten geven. Ze mogen dit dan Paas-uitkering, Meitoeslag of Pinkster-gratificatie noemen, eerst dan is deze steun niet een gebaar zonder enig effect, maar een werkelijke tegemoetkomende aan de noodlijdende bejes. „Ja, Harke, ik wil het eerlijk bekennen, dat ik, -voordat jij het mij uitlegde ook m de veronderstelling leefde, dat er nu iets ten gunste van de kleine boeren werd gedaan. Maar het blijkt mij ook al weer, dat het eigenlijk weer is, veel geschreeuw en weinig wol. Het zal weer nodig zn, dat de kleine boeren door middel van hun orga nisaties en door het beleggen van vergaderingen er voor zullen zorgen, dat het niet bij grote woorden blijft, maar dat het komt ten gunste van den noodlijdenden boer." --- De tarweprijs Voor 1936 heeft de regering de tarweprijs verlaagd tot ƒ 9.— per 100 K.G. Hiermee is de prijs 10 pet. gedaald onder die van vóór de oorlog. Met de hoge prijzen van ƒ 12.-—, ƒ 11,— en ƒ 10.—, die resp. in de jaren achter ons betaald zijn, is het dus uit. De tarwe, die hoofdzakelijk verbouwd werd door de rijke boeren in Groningen, Zeeland, Zuid-Holland en Limburg, was tot nu toe het product, dat deze heren een crisis-steun gaf, die hen rijk maakte. Deze nieuwe verlaging kunnen wij echter niet toejuichen. De tranen, die de „dikke" boeren uit Groningen, er bij huilen, laten ons koud. Zij hebben genoeg verdiend, maar bovendien is deze prijs voor hen nog hoog genoeg. Immers voor de oorlog heten zój alles met de hand doen, besteedden zij zorg aan hun land en betaalden zij hun arbeiders zelf. Thans gaat alles machinaal, dus goedkoper: zij laten bijna niets aan het land opknappen en zij krijgen toeslag op de lonen van de arbeiders, die zij in dienst hebben. Anders staat het met de kleine tuinders, De tarweteelt heeft zich enorm uitgebreid tqdens, de crisis. Zg steeg van 57.000 H.A. in 1930 tot 147.000 H.A. in 1934. Deze uitbreiding vond voor een groot deel plaats, '"■vardar. Aa haarort. Aio winr >m» unAa-re producten geen geld kregen, tarwe ginger verbouwen. Zij konden dit altijd maar 01 bescheiden schaal doen, daar men slechte een bepaald gedeelte van zijn bouwland mei tarwe bezaaien mag. De nieuwe verlaging treft deze boerer hard. Zij kunnen niet machinaal oogsten daar zij hiervoor niet genoeg verbouwer en geen kapitaal hebben. Zij zitten doorgaans op hoge lasten. Zij moeten het werl vaak aan vreemden uitbesteden, daar zi, zelf, zoals bijv. de tuinders, niet deskundig zijn. Bjj dergelijke ongelijke omstandigheder werkt een verlaging over de gehele linkonbillijk. Een progressie in de steun, d.w.z. d« eerste 100 K.G. steun, de tweede .net min der, enz. zou deze boeren tegemoet komei en de rijke boeren zouden niet met he leeuwenaandeel van de steun gaan strijken --- Uit Aalsmeer Minister Deckers bezoekt Aalsmeer. Hij stelt een „onderzoek” in. De Minister van Landbouw en Visserij Mr. Deckers, heeft Donderdag 2 Januari jl een bezoek gebracht aan Aalsmeer om eej onderzoek in te stellen naar de toestani van de Aalsmeerse kwekersbedrjjven. Reeds geruime tijd werd er op aangedron gen, dat er van regeringswege een» cci onderzoek zou worden ingesteld naar di noodtoestand waarin de Aalsmeerse kwe kersbedi-flven zijn terecht gekomen en ln é laatste verg- alertng van de veilingvereni ging „Bloemenlust" werd nog eens telegra fisch naar den Minister het verzoek ge richt, om een onderzoek te komen instellen. Na een bezoek aan de Centrale Aalsmeerse Veiling en de Coöp. Veilingsver. „Bloemenlust" had een bespreking plaats op het Gemeentehuis, waar de Minister werd ingelicht over de noodtoestand van de Aalsmeerse rozen, seringen en potplantencultuur. Na gebruik van een „eenvoudige koffietafel" in Hotel de „Drie Kolommen" werden verschillende bedrijven bezocht, en daarop vertrok de Minister weer uit Aalsmeer. Volgens „De Meerbode" hebben de Aadsmeerse kwekers het bezoek van den Mi, mster in zeer hoge mate gewaardeerd omi dat zij daardoor de gelegenheid kregen den , Minister in kennis te sitellen met hun moeilijkheden. Dit zijn wtj echter met „De Meerbode" | in het geheel niet eens, omdat het niet zo is. Die waardering van de Aalsmeerse kwe: kers dat zal wel los lopen, want door het bezoek van een Minister is er voor hen nog geen uitkomst, ja nog niet eens een waarborg, dat zij nu ook werkelijk geholpen zul: len worden. Dat begrijpen de meesten van i hen nu zo laaigzamerhand wel. Dat zij door dit bezoek van Minister Deckers in de gelegenheid waren uitvoerig hem hun moeilijkheden bekend te maken, is ook een zeer verkeerde voorstelling van zaken die „De Meerbode" oaarvan geeft. Want wat is er gebeurd? Ia er werkelijk een diepgaand onderzoek naar de noodtoe" stand van de bedrijven ingesteld? Neen! Wel zijn er enkele bedrijven bezocht, waarbij ook is gebleken, dat er dringend steun moet komen, maar van een diepgaand onderzoek is geen sprake geweest, want *, dan hadden zij wel langer werk gehad. i Na het bezoek van den Minister aan Aalsmeer moeten de kwekers niet gaan dené ken, dat het nu wel voor elkaar zal komen, dat süj nu wel steun zullen krijgen. Het kon . wel eens anders uitkomen! De kwekers zullen de actie nog inten., siever moeten voeren en gezamenlijk in hun - organisaties deze zaak aan de orde atelr len en gezamenlijk in en met de organiaa ties moeten strijden voor een behoorhjke - steunregeling voor hun in nood verkerende - bedrijven. MINISTER DECKERS. --- SEM DRESDEN. De Nederlandse musicus Sem "Dresden heeft dezer dagen een nieuw werk voltooid: „4 Vocalisen" voro een zangstem, met begeleiding van 7 instrumenten. De zangeres Hans Gruijs zal er binnenkort d« «moes*» uüvxnaffiing van geven. de helft hiervan wordt opgebracht door het gehele volk als broodeters. Blijft dus over ongeveer f 18.000.000 die door de pluimveehouders moeten worden opgebracht. Nu wordt er weliswaar een premie gegeven op de uitgevoerde eieren, maar hiervan voelt de pluimveehouder zo goed als niets, daar het bedrag, ongeveer 51/» millioen, voor het overgrote deel besteed wordt om het verschil in prijs, bijv. der Hollandse en Engelse markt, te ondervangen. Doch 12 millioen moeten de pluimveehouders en kleine boeren extra opbrengen van hun reeds belachelijk lage verdiensten. Geen wonder dus dat er een einde komt aan het geduldl Wij moeten met de meeste klem, eensgezind, protesteren tegen dit onrecht! Dit zal niet gemakkelijk gaan, want wij vinden tegenover ons een regering, die zich oriënteert op de grote landbouwbonden. De landbouwbonden, die maar steeds aandringen op verhoging der graanrechten! De bond „Landbouw en Maatschappij" eiste op een vergadering kort geleden bij monde van de heer Smid een verhoging der graanrechten tot f 8 per 100 K.G. En als wij niet oppa^en dan zal het bedrag van fl2 per 100 K.G. dat wij nu betalen. zeer zeker verhoogd wcrdenl Pluimveehouders en kleine boeren! Ut op Uw taak! Belegt overal waar mogelijkheid Is !>iotestvergaderingenl > Tegen de graanrechten! Jl Staart Uw protesten naar de minUterl --- Noodtoestand van pluim-veehouders. Tegen de graanrechten! Wij ontvingen het tweede nummer van „Onze Actie", orgaan tot verdediging van de belangen van boeren, tuinders en pluimveehouders in Noord- Holland. De redactie van dit blad, waarin wij vele interessante artikelen vonden, is in handen van J. Bart te Hoensbroek. Wij citeren een artikel over de brandende kwestie der graanrechten, geschreven door de pluimveehouders te Krommeniedijk: „Er is op het ogenblik onder de pluimveehouders in het gehele land een gisting merkbaar, een gisting die zijn oorzaak vindt in de ontzettend zware lasten die de pluimveehouders op de schouders is gelegd door de crisisbelasting op de ingevoerde granen. Deze last drukt zo zwaar op de pluimveehouderij, dat reeds vele bedrijven hierdoor zijn opgeheven. • En dat het hier niet gaat over kleine bedragen toont U het volgende sommetje: De opbrengst der graanrechten wordt voor 1936 geraamd op f 37.000.000. Hiervan gaat af f 2.000.000 restitutie voor bierbrouwerijen, zetmeel fabrieken en certificaat-mais. Over blijft dus een bedrag van 35 millioen gulden. Ongeveer --- CELLE-RECITAL ROELOF KROL. Dp Dinsdag 14 Januari a.s. zal Roelof '• Krol, aan de vleugel begeleid door Solange •■• Cats, een cello-recital in het Muziek-Ly-0 ceum geven. Uitgevoerd zullen worden were ken van Valentini, Brahms, Castelnuovoi, Tedesco, Popper e.a. Aangevangen wordt --- HOE BELETTEN WIJ DE GROEI VAN HET FASCISME ONDER DE BOEREN. Hoe winnen we hen voor het Communisme. Wij plaatsen hier nog een artikel, bestemd als discussie voor het congres, doch dat wegens plaatsgebrek bleef overstaan. Het is van redactie-wege enigszins bekort. Hoe beletten wij de groei van het fascisme onder de boeren? Hoe winen wij de boeren voor het communisme? Dat de meningen omtrent boerenvraagstukken nogal wat uiteenlopen is geen wonder, als we in aanmerking nemen, dat we te dien aanzien nog maar staan aan 't begin van nuttige en doelmatige arbeid onder de boeren. Het is dus zaak, dat we uit die verschillende meningen de juiste weten te distilleren. Om te beginnen willen wij zeggen dat er o.i. te weinig aandacht is geschonken aan het organisatorische gedeelte, ook Is er te weinig gelet op de boerenideologie. Dat de Ideologie bij de boeren geheel anders dan bij de arbeiders, wordt alleen al reeds bewezen door het feit. dat het fascisme bij de boeren veel sneller aan invloed wint dan bij laatstgenoemden. Dit heeft natuurlijk zijn bizondere redenen. Al is het bezit van de boeren in werkelijkheid maan een schijnbezit, als is zijn vrijheid veelal ook maar een schijnvrijheid, toch brengt zijn bepaalde rol welke hij ln de maatschappij vervult ook zijn bepaalde denkwijze mee. De boer is veel meer dan de arbeider een wlfstandigheid, hij handelt en denkt meer zelfstandig. Hij heeft niet ieder uur een baas achter zich aan die hem zegt wat hij nu precies heeft te doen Hij gevoelt zich vrijer en is dat ook werkelijk ln zijn bewegingen. De stap van boer tot steuntrekker \f een veel grotere stap dan die van een arbeider, hij wil zich daartoe als het ->aar enigszins mogelijk is, niet verlagen. Wij bedoelen hier natuurlijk destempelaar. Hij verzet zich als zodanlP met alle kracht die in hem is, tosren rijn ondergang, want werkverKchaffineiderscoöperaties met uitschakeling van de grote handelaar zou iets in de goede richting zijn. Kortom wij moeten zoveel als da mogelijk is, dt punten waarop de belangen van de boeren en rbeiders samenlopen (en dat zijn er vele) trachten te ontdekken, om ze als londgenoten in de strijd tegenover het kapitalisme één te doen worden. De boeren die met ons sympathiseren moeten lid zijn van de boerenbond, er in werken en er ook voor werken, om het vertrouwen van hun kameraden te winnen. Hier is voor nodig gedegen kennis, omdat de boer niet in zon onmiddellijk verband staat tot diegenen die de winst van zijn arbeid in de wacht slepen. Degenen die het levensgeluk van duizenden boerenhuisgezinnen verwoesten doen dit veel meer langs indirecte weg en niet zo in 't oog lopend. De arbeider staat in veel meer direct verband tot zijn werkgevers. Die dus met boeren spreekt of er voor schrijft moet zijn tong in toom houden en zijn pen beheersen, waarbij hij altijd voorop moet stellen, dat het niet gaat om het spel, maar om de knikkers d.w.z. het gaat niet om het woord communist maar om het communisme als gedachte en doel. Wij moeten ons niet sectarisch instellen, maar een ruime blik hebben. In het blad Landbouw en Maatschappij wordt ook niet gesproken over de NSB en toch werd daardoor juist en misschien ondanks dat het fascisme bij de boeren versterkt, laten wij hier dus van onze vijanden leren. De schrijvers voor boerenlectutir moeten als ze niet ter plaatse aanwezig zijn, op andere plaatsen worden gevonden. Vele eerlijke sociaal-democraten zullen ons bij dit streven kunnen en willen steunen, waarbij wij dan de eenheidsfrontgedachte versterken. Nooit of te nimmer moeten de arbeiders zich laten isoleren van de boeren die hun natuurlijk bondgenoten zijn in de strijd tegenover hun gezamenlijke vijand: Het kapitalistische stelseL Een agrariër uit Drente. --- De overstroomingen in Frankrijk. — Eaa der ttratan van Rennet, welke geheol oadar watar hap ca waartawgs aoodhruoß— ■» •*«*• gelegd --- BOEDJONNY'S KOERIER. verteld door L. PANTELEJEV 5. „Wat", zeg ik, „onze schildwacht?" En ik grijp direct naar mijn browning. En hij grijpt naar zijn keel, scheurt a-rjn hemd open en schreeuwt als een gek: „Schiet dan toch! Schiet dan, toch, Mamontov-hond!" Toen ging me een licht op. Ik had immers m'n pet niet meer, nergens aaa mij was een ster te zien en daarom dacht die man natuurlijk, dat ik een bandiet was, een van die Momantov-lui, een witte kozak. „Wie heeft je vrouw vermoord?" zeg ik. „Antwoord " „Jullie", zegt hij, „jullie, goede, brave heren. En mijn huisje heb je in brand gestoken. En Ninka, mijn vrouw, hebt je met de bajonet neergestoken. Hartelijk dank." En opeen» knielt hij neer. En begint te huilen. „Verdorie", denk ik bij mezelf. „Daar ben Ik een gek tegengekomen. Wat moet ik met hem beginnen?" „Sta op", zeg ik, „arme kerel. Ga verder! Je vergist je, ik ben geen witte, maar een heel echte Rode!" H^ staat op en krjkt me aan. Kijkt me aan met zulke ogen, dat ik ze m'n leven lang niet vergeten zal. Grote, droeve ogen, — werkelijk, net ogen van een hond. „Ga verder", zeg ik, „alsjeblieft!" Maar hij kijkt me alleen maar aan. „Ga weg", zeg ik. ,Ga toch een beetje wandelen!" Ik werd bang. Dr. had wel m'n browning zes patronen in mijn gordel, maar toch werd ik een beetje bank. Griezelig. De boer zw\jgt. Toen ging ik van de weg af en liep hein voorzichtig voorbn*. ü ging verder. Dt haastte me. En toen, weet je, begon weer die ellende met m'n blaren. Terwjjl ik bij de gek had gestaan, waren mijn laarzen helemaal opgedroogd. Het was verschrikkelijk, zoals die blaren me plaagden. Ik kwam nauwelijks meer voort. En plotseling voetstappen 'achter me. Ik kijk om — daar loopt de gek. Loopt achter me aan en schreeuwt iets. Och, wat was ik geschrokken, daar heb je geen begrip van. Dx loop nog een eindje door. Maar ik kan niet lopen. Ik blijf staan. Hef m'n revolver op en druk af. Natuurlijk kwam er geen schot. Bij het bad waren mijn patronen nat geworden. Maar de gek bleef staan. Hij blijft staan en schreeuwt weer. „Mijnheer kameraad! Ga niet naar dat graf daar. Achter dat graf daar — ligt jullie dood!" IJt begreep hem niet Achter welk graf? Onzin! En ik ging verder. Ii wist toen natuurlijk niet, dat ze daar iedere berg „graf" noemen. En ik loop juist de berg op. Klim de berg op en zie plotseling — daar van de berg af komt een ruiterpatrouille aan. Di begreep direct, wat dat voor een patrouille was. De epauletten schitterden in . de zon. Mutsen van schapenvel uit Koe'lban. Kozakkensabels. Lansen --- Twee handelsverdragen. Dezer dagen zijn er twee, voor de landbouw belangrijke, handelsverdragen afgesloten. Een met Duitsland en een met Amerika. Het Amerikaanse verdrag is van voordeel voor de bloembollen, zuurkool en tuinzaden, waarvoor een verlaging van de Amerikaanse invoerrechten van 50 pet. is verkregen. Voor sfluitkool bedraagt dit 25 pet. Daartegenover staat, dat de invoer van Amerikaans fruit hier te lande ook gemakkelijker kan geschieden door opheffing van een deel der invoer (monopolie)-heffingen, waardoor de fruittelers hier te lande de concurrentie sterker zullen voelen Uit het met Duitsland afgesloten verdrag blijkt het bankroet van de fascistische landbouwpolitiek. Tot nu toe mocht men de meeste producten in Duitsland slechts invoeren tegen een prijs, die niet beneden een bepaald minimum lag. Dit was gedaan, om de prijzen, die de Duitse landbouwers konden maken, niet te drukken en de Duitse landbouw te prikkelen, meer te produceren, ten einde van het buitenland afhankelijk te worden (autarkie). Deze bepaling is thans opgeheven. Duitsland wil thans voor het beetje geld, dat nog ter beschikking i 3, zoveel mogelijk landbouwproducten hebben. Voor de Nederlandse landbouw — en in dit speciaal geval de tuinbouw — brengt dit alles geen verbetering. Men zal meer KG. kunnen exporteren, maar het bedrag, dat men ontvangt, blijft even groot als voorheen. Blijven bovendien de betalingsmogelijkheden of beter onmogeUjkheden. Voor de Duitse landbouw betekent dit alles echter weer een stap achteruit. De ongelooflijk hoge lasfcen blijven en de concurrentie uit het buitenland wordt vergroot. Dat de spanning onder de Duitse boeren toeneemt en reeds zeer groot is, bljjkt wel uit de arrestatie van boeren wegens Ujdelijk verzet tegen de regering. De grote tentoonstellingen noch de z.g. boerendagen in Goslar e.d. vermogen dit langer te bedekken. Grote groepen zijn ontevreden. Tijdens de grote rijks-boerendag Goslar op 17 November jl. zaten in de café's de boeren, die zich van de hele „Schweinerei" niets aantrokken en openüjk hun ontevredenheid over de toestanden uitspraken. Bij een systeem, dat de koopkracht van de grote massa's zó heeft doen dalen, kan de landbouw niet welvaren. Integendeel, hij gaat er bij te gronde. - ---