{Staatsblad No. 14.) tXTUACT uit het register der besluiten tan den Goiivcrneur-Generaul van Nederlandsch-Indie. Ba.Tj-.VU, den 6 Maart J 853. (No. 8.) Gelet, enz. De raad van Nederlandsch-Indie gehoord : Is goedgevonden en verstaan : Vorstelijk: Enz. lfca tweede : In afwachting van eene algemeene herziening der bepalingen op het stuk der borgtogten van rekenpligtige '■"btenaren, als tijdelijke maatregel te bepalen : a- dat het aan rekenpligtige ambtenaren in het algemeen zal vrij*'aan, hunne borgtogten te stellen of te verwisselen in geld, in Iffcctcn, of in eerste hypothecaire inschrijvingen op onroerende goederen. ' dat de borgtogten, welke gesteld zijn in geld, moeten geacht Worden even als effecten , ten behoeve van het gouvernement 'erbonden, en alzoo onvervreemdbaar te zijn, tot op bet tijdstip, l ''ut de betrokkene rekenpligtigcii zullen zijn geacquitlcerd van de Verantwoordelijkheid der betrekking, voor welke deborgtogt 18 gesteld, ■"schrift, enz. Accordeert met voorschreven register. De fungd. Algemeene Secretaris , DE WAAL. IJ e ii o e rn i n g e n. • Civiel Departement. -, gesteld: Beschikking van den directeur der kultures, de ambtenaar 2 klasse 11. 11. IZaasc, thans ter beschikking van de algemeene , rekenkamer. benoemd: i''d der kommissie, ingesteld bij art. 49 der bepalingen op het beheer van 's lands geldmiddelen (staatsblad 1831 no. 71), de neer M. liuduljih, ambtenaar op wachtgeld, laatst lid van de *r leeskamer te batavia j en zulks voor het loopende jaar 1853. * kommies ten bureele van den directeur-generaal van financiën, "'. /•'. lloogeveen, thans 3 kommies Li ij de directie der producten en civiele magazijnen. We. ver, ei: mi: "e"s ziekte, een 2jarig verlof naar .Nederland, aan den 3 onder- Mi"'!' aau de gouvernements I lagere school to Ratavia J. J. de H'eijcr. Militair Departement. r, ontslagen: tl|i •*■ !l|i verzoek, eervol, uit Zr. !tts. militaire dienst, onder toekenïerv |"1".ïi"1 pensioen, de kapitein der artillerie J. F. Kramer. i Hit de betrekking van adjudant bij het 12 batailon infante- Op ,„e' de I luitenant bij dat bataillon J. C. Ter mijt clen. J|' verzoek, eervol, uit de betrekking van adjudant bij het 7 ■"ailloii infanterie, de 2 luitenant bij dat bataillun W. II lleiingers. J liroiitiD: j. BIJ HET WAPEN DER ARTILLERIE. i i ein bij htt materieel, inspecteur der draagbare wapenen. Tol 1;. '"iteuant F. G. Riesz, van dat materieel. P'tein bij bet personeel de 1 luitenant C. A. N. Boers, van I Tot i , Paneel. "ileiiant bij bet personeel, de 2 luitenant 11. W. Bronirers •"' dat personeel. a ' lUarine-lDcpartemeiit. | Tot l benoemd: liiin,"11"116"' "'■* '* ianlis 'immerwerf te Soerabava, de opperde 'ernian van de Nederlandsche marine, voorloopig belast met •iOf..Va.ar"em,ns der betrekking van vice-komniandeur bij voor""enide werf, L. 11. Zuudhuis. J Vendu tien. k*^» cnn aS 10 Maart, voor het coinmissiehuis van A. van Om- r> liin00'|Van t*iverae negotiegoederen, 100 vaatjes puike gras' J 'Waden, koperwerk, theeservielen, Engelsche zadels, enz.
---


Op Vrijdag II Maart, voor het locaal l)e Zon, op Holcnvliet, door E. S. Voute, makelaar, van diverse negcitiegnedereii, paarden, bendies, wagens, meubelen; benevens eenige exeeittie-gnedcieii; en om 11 precies, len overstaan van eene commissie uiL den laudiaad der slad en voorsteden van batavia, bij wege van executie, vier vastigbedeu, toebehoorende aau wijlen den Inlander Ruinlie, Braim .livehornat Saleh en den Inlander allelis Abdul M mij iel bin Abdul Hamlet. Op Zaturdag 12 Maart, des morgens ten 10 ure, in het lukual der Beurs, voor rekening van hel gouvernement , van eene hoeveelheid van 40,000 Jlexikuansche dollars , eu zulks bij kaveliugcil van 1000 stuks. Op Maandag 14 Maart, voor het woonhuis vun I. J. de Clercq, te Weltevreden, wegens vertrek, door Vavpct <}'• Co. , van eenen netten en wel geconserveerden inboedel, een toervvagen zoo goed als nieuw, een span goed gedresseerde wugenpaaidcn, vvagentuigen, eene huis-apotheek ; benevens eene collectie bloemen in potten. Op Donderdag 15 Maart, voor het woonhuis van den weledelgestr. heer P. J. van Braam van Son, in den gang Scott, door John Pnjce d/ Co., van eenen netten en vvelgeeoii^eiveerden inboedel, enz. En Tegen 4 pCt. vendusalaris, voor het commissiehuis van gebr. Roselje <£• Co., van diverse beschadigde lijnwaden. Zaturdag 12 Maart vendulie te Meester-Coinelis, van wagens, hendies, wagen- en bendiepaarden, diverse meubelen, chitzeu, lakens, juvveelen, goud- eu zilverwerken, enz. Vo r I.rekke n tl e 1' e r sone n. Kapitein W. von Gcusuu. Officier van gezondheid 2 klasse de Huijter naar Benkoelen ; zijne gemagligden zijn de heeren J. van Maa/icu <j' Co. Aangek o rn on Vree in deling-on. I'au 3 tot en met 7 Maart 1853. Marine £26tel. J- A. Krajeiibriok , van Krawang. —J. Kloppenburg, van Sydney. — 11. L. K. I. de Hnijter, van Samarang. — 11. V. W. Bkcna, van idem. — J, IJ. Ingermau, van idem.— J. H. Schippers, terug uit zee. Uittel Willens 151 tl. L. Kastercn van Cattenburch, van I)e|>iik. — van hljbeigen, van de reede. — Lalluspach, van Sainaruug. — A. D. Zeijhiians, van de reede.
---

DE BEERENHUID.(vervolg en slot.)
.p ' Vo'g uitgiiu^,o™' de I'-anter en de negers van hun gei °'*de Faust'j^"; °m. ''et bosch te doorzoeken, liepen de ?ntwintig in-en" -z'-'n jongste zoon reeds meer dan vier'mtzcitend m-1,, I" ]}et ild rond ' vervolgd door het deefl klinken V dc Indiaan dreigend door de lucht ' 'jlings verlate /*" de oevers der Roode Rivier, die zij rv°ne plaats r? a(l(len. daar zij hunne boot op de ge-dingen,,„„ u lncer vonden, werden de beide vlugl aBd, dat 2k delijk door dat gruwelijk gehuil ge/ en Het hnn*Z nu ''egts* dan links, maar vooral achter n')llr|rr til I tn v .Dc,odcliJk beangst, doolden zij rond S"wn. of ril v f""' „m °P hu" weg te letten. "Hi -de ,vin!U,tCrde Vi>"d ,1P" ™>r **<* «it' >' Faustm door t\v™l°^ Wad voür *ich uitnV^va,. Utë;enuLde&v,enrleer^ T'f . ste vern,^„Q„ dieven ondersteunde hem naar "'de "2' e" on"Pho..delijk spoedden zij verder N u ,£!fïï. ™PT«.* 7^ken' Als een oud, >' ovl"i" ,eBer opgejaagd hert strompelde de grijs! terf ;:OrtO'S)<lor-,;°(,mCn; Stc^n, door Vn•',-> de S: bemf,kte me eens meer tusschen de tak' Jn(>'- l.Tni V^chte"' welke de ZOn binnen 't bereik , jj.. 'tanden rijpen liet. ' ''''S hoe°n?"ZCi<lCOnde Fa'lStin mH brekendestem, • Neen, vader, maar ik hoor hen altijd." »Er zijn velen, niet waar? 0, ware Antoon bijons, dan konden wij ons verdedigen nog en hen moedig afwachten." • Och ja, vader, er zijn velen. Waar wij ons heenwenden, gaat hun gehuil op. Ze zijn in het bosch verstrooid en maken jagt op die vlugten als wij." Daarop staarden zij elkaar aan, zonder te spreken, ontzet over den uitgeputten toestand , waarin zij de een den ander zagen Het kwam hun niet in de gedachten, dat zij hulp van de zijde der andere bewoners te wachten hadden, zij waanden deze ook aangetast en geplunderd. Echter vergat men hen niet. Antoon en de zijnen beproefden al het mogelijke, om een spoor van hen te ontdekken. Niets ontmoedigde hem. Toen hij zag. dat de naaste buren zijne vragen niet begrepen, besloot hij, zijne nasporiogen alleen voort te zetten. Hij bad dus den planter,hem te helpen, om lot aan de boorden der Sabina het land te doorzoeken; hij had nog eene llaauwe hoop, dat Steven eene toevlugt kon gezocht hebben ter plaatse , waar zij voor eenige maanden den slapenden Indiaan gevonden hadden. De bezwaren van den weg maakten den togt langen moeijelijk; —aan den rand van het moeras moest men van de paarden stijgen en deze aan den negers overlaten. Antoon zocht voetprenten te ontdekken; hij liep regts en links, doorzocht het riet en peilde het bewegelijke slijk. Op eens bleef hij staan en fluisterde den planter, die hem volgde, toe : » Hoort gij ?" Deze luisterde en antwoordde: »Het is de kreet van een Indiaan. Laat ons de negers halen." Het gehuil klonk voortdurend, doordringend als het gruwelijk geschrei van den jakhals. ■ Hierheen!" riep Antoon. Schielijk! Ze zijn voor ons. Ik heb hun spoor, — volg mij! 0 mijn arme vader!" Zij naderden met spoed de plaats, vanwaar de kreet °Pg*ng, dien zij gedurig duidelijker vernamen. Op het oogenblik, dat Antoon vuur op den vijand wilde geven, dien hij in zijn bereik waande, zweeg de stem, en zij hoorden in de bladeren een gcriiiseh. gelijk aan dat van een opvliegenden vogel. De jonge man sloop omzigtig op den kleinen heuvel toe, dien hij zocht. De buks ontglipte aan zijne hand, hij wierp zich als een waanzinnige op het gras, waar een mensch in een staat van volle nnbewegelijkheid lag. Ditmaal had do man, dien hij hier aantrof, werkelijk opgehouden to leven, en deze man was zijn vader. Een weinig verder hield zich Steven met zwakke handen aan de wortels vast en zocht zich onder de struiken te verbergen, als een gewonde haas, die in vrede sterven wil. Hij ademde naauwelijks meer; zijne strakke oogen rigiten zich vol schrik op zijn broeder, dien hij niet herkendo.
»Ik ben het," zeide Antoon, zijn mond digt aan het oor van den stervende houdende ; »ik ben het; — vrees niets! Waar zijn zij ?" uHier." antwoordde Steven, met zijne hand in het rond wijzende, »hier daar overal! Onze vader is van angst en afmatting bezweken ; ik kan niet meer.'' Gij zijt niet gekwetst, Steven ? Zij hebben niet geschoten ?" • Neen, neen; ik heb mijne buks en die van vader hierheen gebragt. —Ze liggen daar onder het gras. — Ik heb maar één gezien.... maar één.... dien gij weet wel, Antoon! Hij haalde ons hier in... Hij heeft vader met voeten getrapt en zijn beerenhuid meegenomen." De jonge Canadaan overleefde zijn vader slechts drie dagen. Hij stierf in de overtuiging , dat de Indianen een inval in het land gedaan hadden, en tot zijn laatstcn zucht geloofde hij de vreesclijke stem te hooren, die meer dan zesendertig uren lang zijn en zijns vaders gemoed met onophoudelijken schrik vervuld had. Zóó had de bcleedigde Indiaan zich gewroken. Nadat Antoon vader en broeder de laatste eer had bewezen, koos hij zijn verblijf bij den planter. Zijne hut wat verwoest en het woud, dat hij anders zoo vrolijk doorkruiste, was thans met treurige herinneringen voor hem vervuld. Hij scheen de jagt te hebben opgegeven en dwaalde den gansehen dag in den omtrek van het huis rond, in zijne zondagsklecren met zijn grijzen vilthoed, waarom hij een breed rouwlint geslagen had. Vier weken lang bleef hij in deze werkeloosheid. Marie en haar vader eerbiedigden zijne droefheid en spraken hem slechts zoo weinig toe. als hij dat scheen te wenschen. Wat hij van voornemen was, wist niemand. .Mijn vriend," zeide eindelijk de planter, «bij uwe aankomst in dit land heb ik u een huis op mijne bezitting aangeboden. De uitkomst heeft helaas geleerd, dat mijn raad niet zoo geheel slecht was. Gij staat thans alleen in de wereld. Blijf hier!" De lange Canadaan schudde het hoofd. •En waar wilt gij heen dan?" vroeg de planter. • Daarheen," zeide Antoon, naar het westen wijzende, • daarheen! Ik moet naar de wouden; hier zou ik sterven." »Gij zult ons toch niet verlaten ?' ' sprak Marie. • Mijn vader heeft u lief; wij willen u hier niet missen." De Canadaan sloeg de oogen neder, wisehte een traan af en zag het jonge meisje met onuitsprekelijke aandoening aan. Vervolgens beurde hij het hoofd op en sprak : »Ik moet hem vinden ;ik moet hen wreken." Hij verdween, en sedert heeft men niets meer van hem vernomen.
---

BATAVIA.
vernemen dat i!c heer Dr A. L. Gastman, directeur van het Instituut te Hei\.yncn, (assistent-resi(lenlie Buitenzorg) het voornemen heelt eenige mededeelingen nopens hetzelve in het licht te geven en wel als eerste stukje: lets over de noodzakelijkheid der verplaatsing van het Instituut te lleriiijncn. —. Op den C dezer is alhier ter reede terug gekeerd het op den 31 Januarij j.l. naar Nederland vertrokken koopvaardijschip Elisabeth Anlonia, kapitein A. Schippers. Die bodem is in de open» zee door hevige stormen overvallen en ondervond groote niocijelijkheid, om legen de imoge zeeën op te werken. Hierdoor kreeg het schip eenige averij en werd lek, waarom de kapitein besloot, de reis niet voort te zetten maar naar Batavia terug te keeren. Het is nog onzeker of de vertimmeringen aau hetzelve hier of elders zullen geschieden. Aan boord bevonden zich als passagiers: mevrouw de weduwe van der Htic/il en vijf kindereu, benevens de kapitein der genie E. A. Haitink en echtgenoot, voor wie deze terugkeer vel eene groote teleurstelling genoemd mag worden. — In de kampong Kramat, aan den grooten weg naar Meester-Cornelis, heeft zich op den 0 dezer in deu namiddag een Inlandsen jongeling, Djoem geheten, het leven benomen, door zich in de keuken van een huis, toebehoorendc aan den adjudant dier kampong, Djin genaamd, en met welks bewaking hij was belast, op te hangen. Hij was ouderloos eu van zijne kindschheid af door dien adjudant opgevoed en onderhouden. De oorzaak, welke tot dien zelfmoord geleid heeft, is onbekend, hoezeer er wel gegist wordt, dat het eentoonige van zijn levensbestaan door die bewaking, waardoor hij de genoegens zijner jaren miste, hem verdrietig gemaakt heeft en tot dien radeloozen stap heeft doen overgaan.
— Het. gouvernement heeft, naar men verneemt, de alliier sedert drie jaren beslaande Natuurkundige Vereeniging iti Nederlandsch-Indie erkend en aan dat ligchaani medewerking en bescherming beloofd voor zoo ver de wet en de staatkundige belangen dezer gewesten zulks bestaanbaar zullen doen wezen , en de' handelingen van die Vereeniging daarmede niet in strijd zullen zijn. — Men meldt van Buitenzorg : Ten vervolge van ons berigt in No. 17 van den Javaliode geplaatst, kunnen wij mededeelen , dat een der medepligtigen aan den moord der slavinnen van den heer B. A. II alhier, met name Bapa Djimin, op het in deze afdeeling gelegen land Nangong, is opgevat en geboeid naar hier overgebragt. Door de afgelegde verklaring van dezen boosdoener , bestaat er hoop, dat ook de andere medepligtige spoedig zal gearresteerd worden, ten gevolge waarvan de geheele toedragt dezer afschuwelijke moo'rdgeschiedenis alsdan waarschijnlijk tot klaarheid zal komen. — Eene ongewoon voorval onlangs in het district I.emadjang (afd. Probolingo, resid. Bezoekie) voorgevallen, wordt ons van daar medegedeeld. Op zekeren nacht wordt een inwoner van de dessa Penangal, in gemeld district, uit zijne slaap gewekt door een ongewoon gerucht in zijne schaapskooi. Naar buiten gaande, om naar de oorzaak daarvan onderzoek te doen, bespeurde hij eenen grooten tijger gereed om binnen de kooi te dringen. Met eene lans gewapend valt hij, bijgestaan door zijnen bloedverwant en een zijner buren, die op zijn hulpgeroep zijn toegeschenen, het ondier aan en gelukt het hun hetzelve al' te maken. Het lijk bleef op de plaats liggen, doch des morgens bij hun ontwaken, vonden deze moedige dorpsbewoners hetzelve gedeeltelijk verslonden. Teregt veronderstellende, dat zulks slechts door eenen tijger kon geschied zijn, besloot het dorpshoofd het overschot in eenen dubbelen tijgerval te werpen, die nabij de dessa was opgezet, met dat gelukkig gevolg, dat des nachts in den val twee tijgers te gelijk werden gevangen, die zich intusschen hunne gevangenschap hadden Mn ïmtte gemat* W*, otn zich aan het overschot van het verslagene monster te vergasten. Zoo uit het hier vermelde voorval, hetwelk onder het oog van vele getuigen heeft plaats gevonden en eene onbetwijfclbare daadzaak is, het bewijs geleverd wordt, dat de tijger zich ook met andere gedoode ligebaroen, dan de door hem zelve gevelde prooi, wanneer hij die ontmoet, zoekt te voeden, dan wordt daaruit tevens geleerd, de welligt minder algemeen bekende bijzonderheid, dat de tijger het vleesch van zijn eigen geslacht verslindt. — Uit deze residentie wordt ook medegedeeld dat do aanhoudende zware regens veel schade aan bruggen en wegen hebben te weeg gebragt, vooral in het distrikt Bezoekie. De aandrang van het water is daar zoo sterk geweest, dat in de dessa Seletring twee Inlandsche huizen zijn vernield en weggespoeld, bij welk ongeval men de levens te betreuren heeft van eene Inlandsche vrouw met twee kinderen, waarvan zij moeder was. Een groot aantal bruggen werden door de overstroomiug weggespoeld, voornamelijk aan de oostelijke grenzen van Probolingo en Sitoebonde, waardoor de binnenlandsehe gemeenschap eenigzins gestremd is geweest. Er zijn echter dadelijk maatregelen genomen tot haar herstel.
— Men leest in de Javasche Courant van heden No. 20. Dezer dagen is te Soerabaya aangekomen het Nederlandsche koopvaardijschip Maria Magdalena, waarin geladen waren de deelen van het in een le zetten ijzeren stoomschip Admiraal van Kinsbergen. De aanbouw van dit stoomschip heeft plaats gehad in de fabriek der .Nederlandsche stoombootmaatschappij te Fijénoord. Het is van 70 paardenkraeht, met schuins liggende machines van directe werking en met een tubulairen stoomketel.
— Men leest in den Oostpost van Soerabaya dd. 2 Maart No. 10.
De predikant der Hervormde gemeente te Pasoeroean, de heer A. van Havelaar, heeft zich laatstleden Zaturdag morgen, den 2Ssten Februarij 11. met zijn gezin ingescheept aan boord van het Nederlandsche koopvaardijschip Johannes Marinus, gezagvoerder J. van Delft Jr.. ten einde de reis naar het vaderland aan te nemen. Met bet oogmerk om zijne zieke echtgenoot, wier herstellino alleen van de thans aangevangen reize verwacht wordt, te vergezellen, heeft de heer van Davelaar zich eene dubbele opoffering moeten getroosten: hij heeft zijne sehoone bediening van christen-leeraar in Indie, waaraan hij niet geheel zijn hart verkleefd was, voor eene wijl ncdergelegd, en bovendien op eigen kosten de reis naar Nederland ondernomen en daarbij den zuur bespaarden penning zien insmelten. Na verloop van één jaar verwacht men dien waardigen predikant alhier terug; zullende hij zijne zwakke echtgenoote, aan wie een verblijf in deze gewesten door de geneesheeren ten stelligste ontraden is, in 't moederland achterlaten en, alleen wederkeerende, ook deze derde en grootste opoffering aan zijn pligt brengen. Vele vrienden vergezelden den geachtcn en beminden leeraar, in wien zij zoo veel verliezen, tot aan boord ; hartelijk en treffend was het afscheid:-—aller wenschen en beden volgen hem en zijn gezin. De zegen des Hemels, op welke zij hun volkomen vertrouwen stellen, zal dezen braven niet ontbreken. Drie jongelingen van goede verwachtingen zijn door hunne ouders toevertrouwd aan de zorg van den heer ran Havelaar, die hen medevoert naar Nederland, en aldaar voor hunne verdere opvoeding en vorming, zijne beste pogingen in het werk zal stellen. — Men berigt ons van Modjokerto : Op 2i Februarij jl. des avonds omstreeks zeven ure, zat in eene warong, in de Cbineesehe kamp te Modjokerta, de chinees Lim Toalo, iets te nuttigen, en werd aldaar onderwachts op eene verraderlijke wijze vermoord, zijnde hem door een Javaan eene lanssteek in den rug toegebragt, welke onder de borst uitliep. De reden van die vernioording is men nog niet regt te weten gekomen; wel loopen de geruchten, dat de moordenaar door zekeren chinees zoude omgekocht zijn, vermits deze aan den verslagene veel geld schuldig was, en de verslagene een onwettig verkeer met diens huisvrouw hield.
---