Buitenland. De bezetting van het Roergebied. i.._.(ts ra-ien op in het Roer , dus wordt de soort der géarre Bl ta uitgewezenen gewijzigd: het zijn neorondeels nationalistische agitato *Sl — alleen te Eisen reeds 130 — en bij B&.rek aan directeuren, procuratiehou en rij'ksarheids-lmreaulisten. Over de *9Uupó's van Lssan loopen de berichten 2.epr uiteen: het eene zegt, dat zij weer in Xnr-t gestold zijn, omdat de veiligheid |* t-sscn alles te wenschen begon over te Xt'ii en er maar geen andere veiligheids Xiist kwam, terwijl het andere bericht te vertehen, dat de Franschen steeds Schupo's uit Essen verwijderen, en sat5at hun dit des te makkelijker valt, aange fl°h zij ze allen hadden ingerekend. Raads pden en leeraren, die een tikje vaderlands Sev"endcr onderwijs geven dan wel go is, gaan c-ok bij besjes de grenzen. v'a» het bezette gebied over. , Bij Honnef hebben de Franschen, Marok ' k&nea Uckerath en AsLaeh bezet. .. Over de in beslag genomen dertien mil X'd, welke met matrijzen en clichés uit ?en express Berlijn—Keulen Werden go «aald, worden onderhandelingen gevoerd 'usschen de Rijksbank en de Fransche le 8èra,utoriteiten. Het schijnt, dat die inbe *'agn©ming maar niet zender meer zal ; doorgaan: de matrijzen zijn reeds terug-ge Keven en misschien komen de dertien mil hard zelf ock nog terug. In ieder geval ;«ebben de Franschen beloofd, .geen geld z°ndingcn meer uit do treinen te halen, ™elke bestemd zijn voor of vervoerd wor den over het gebied, dat döoi^de'Engel, schen bezet is. ■ ■ m Maar daartegenover staat vjpbr, dat' de Franschen te Kupferdreh. 230 millioen mark hebben ingepikt, welke bestemd waren om do loonen op de mijnen I'rinz Wilhelm uit to beta^h. En cvenzoo is de girodienst van l&sen 400' millioen mark lichter gemaakt, en te Herne werden zelfs doodgewone voetgangers buiten het rechtmatige bezit van hun portemonnaie inhoud gesteld. De Rijnlandcommissie heeft besloten, voortaan liet nieuw-bezette gebied langs den rechter-Rijnoever onder, haar beheer te nemen: cle Britsche vertegenwoordiger in die commissie volgde het -voorbeeld van zijn collega in de ■ Commissie- van Herstel en onthield zich" van de stemming. Vohwinkel hebben de Frans een werf bureau voor het vreemdelingen legioen opgericht. Volgens een nieuwe verordening van Degoutte. mogen Duitsche ambtenaren slechts dan uit hot onbezette gebied het bezette' binnenkomen, als zijeen visum kunnen krijgen yan een der geallieerde bezettingsautorito-fen. -In de scheepvaart- en 'spoorwegvervoer toestanden is weinig verandering ïnge treden. /.Heen ligt het verkeer in het kanaal Dortmund—Ems dat opengeko men was, weer stil. --- Feuilleton. De millioenen van Joramie. (Vervolg). . T- Ik heb hem met één slag zijn volle ''ekomst gegeven, sprak de kuiper tot zijn niedeplichtige, die toeschoot om een hand •te-te helpen. "eze antwoordde op ijskouden toon: "~- Dan is het ergste achter den rug. Maar Fourel had te vast gebouwd op gia knuppel, die in den schedel een wond ad_ aangebracht, waaruit het bloed vlood. 'ucicn was dus niet morsdood neergeval 10n. zooals hij gedacht had. U ï™'^1 de schavuiten zich gereed maak èen il-"1 weS te dragen, liet de jongeman den gekreun hooren. Aanstonds open ,X zich zijn oogen wagenwijd en zijn ar tip? en beenen buigende, beproefde hij. MXP te achten, RaWot wierp zich op hem met de ep 5? van een wild beest, zette de knieën jZ-Jn borst en vatte hem bil den strot. jien° °ngelukki,ge voelde zich de keel toenij tijfj ais in een schroef, terwijl tegelijker aioXen ontzaglijk gewicht hem belette hij ' te halen. Een oogenblik spartelde Jiiojj., eiltelend tegen. Daarna verworgd, geen ï •' CP niet adem halen en maakte ilii XXin£ mcerai cWi-sleétsevaa °hjk zwarte gelaat van zijn moor *ijrt Kin- zion door de nevelen heen, die „ Wot ''fluisterden. l'andonri ?IKI °P- Zijn oogen gloeiden als ' weeft hij zijn portie. Heb je de deur van het erf opengedaan? ' — Ja. — Kom dan en maak wat spoed. , Zij haddon afgesproken, dat zij het lijk zouden werpen in den ouden put. Zij namen het op, Rabiot bij'de schou ders, Fourel bij de beenen. De afstand w-as spoedig.afgelegd: , — Opgepast, zei Rabiot- op gedempten toon. toen zii ,bji den rand .van den put wa ren gekomen. Eén, twee, drie! Het slachtoffer werd boven den put ge houdep en losgelaten en zweefde toen in de ruimte. Maar op een diepte van drie meter orige veer werd zijn val plotseling gebroken door de talrijke klimplanten, die er in elk ander waren gegroeid: Een oogenblik bleef Lucien's lichaam liggen als, in een hangmat. De twee moordenaars, met zweet over dekt, en met woesten blik, bogen zich over den rand heen. X X.".'.'■:: ■ — Wat ik vreesde is gebeurd, zei Fourel. — Wat dan? .<•.•■..''■'. — Het lijk blijft .haugpn in de takken. Er .is maar één middel om het los te ma ken, namelijk met steenen de stengels af fe scheuren, die het tegenhouden: Juist.wilden de schurken zich daarmee onledig houden, toen in den put èén ge kraak zich liet hooren. En op hetzelfde oogenblik bijna vernam men een dof ge luid, dat uit de diepte opstijgende naar de opening, den val van het slachtoffer aan kondigde. En werkelijk, de takken waren gescheurd . —: Ditmaal is het ook goed afgeloopen, hij is op den grond, sprak Fourel. — Laat hij zich'nu maar naar boven werken, als hij er pleizier in heeft, voeg do Rabiot er bij, op ruwen toon. Een diepe stilte heerschte .alom. Geen slem deed zich hooren, zelfs niet die van het geweten, dio wroeging wekt. Do beide misdadigers, verlieten het erf. Fourel deed zorgvuldig de deur op slot. '—Zorg, dat je morgenochtend bijtijds hi den tuin bent, eer iemand is opgestaan. Op de plaats, waar hij is gevallen, moot het bloed verdwijnen en ook ds sporen van voetstappen. Je moet alles wegmaken. Het oog van Eugénie mag niets kunnen be*pe-.ircn. ■ „ ■ — Wees gerust, neef. Ik zal vroeg aan het werk gaan en eer de kleine in den tuin komt, zal alles afgeloopen zijn. — Je moet ook den muur eens goed na zien aan den buitenkant, waar sporen kun nen zijn van de overklimming, In dat ge val moet je dat ook wegmaken. — Voor alles zal ik zorgen... Wees ge rust — Nog iets: De jongeman, heb je mij gezegd, had een groot schetsboek en een vouwstoeltje. — Ja. hij had ta bijeengebonden, om zo makkelijker te kunnen dragen. — Ben je er zeker van, dat hij die din gen niet gelaten heeft inde herberg, waar hij gegeten heeft? — Volkomen teker. — Dan moeten wij z« terugvinden. — Liggen zij niet achter den muur daar waar hij dien overgeklommen is dan heeft hij ze waarschijnlijk gelaten in het gras bij de heesters, waarachter hij gelegen heeft. — Laten wij dan maar eerst daarheen gaan. Zij verlieten den tuin en waren spoedig bij de heesters en vonden werkelijk de beide voorwerpen. . —Ik neem ze mee, sprak Rabiot en zoodra ik thuis ben gekomen zal ik ze verbranden, tegelijk met mijn jas, die vol bloedvlekken is. , . — Een goeds Voorzorg-maatregel, zei Fourel. — O ja, en zijn hoed? — Die ligt op den grond, op de plek, waai* hij van den muur i? afgesprongen. — Weet je dat goed? — Ja. —'t Is goed. Vergeet dan niet hem op te rapen en doe straks, eer je naar bed gaat, met den hoed, wat ik met deze din gen zal doen. — Jo kunt er op rekenen. De beide mannen scheidden. Fourel trad den tuin binnen, waarvan hij de poort, zonder gcdruisch te maken sloot, terwijl Rabiot. den hollen weg in sloeg en flink doorstapte. --- Hevige aanvallen in den Rijksdag op het beleid van Cuno én Gessier. Gisteren behandelde de Duitsche Rijks dag in tweede lezing do Rijksmeerbegroo ting," waarbij do sociaal-democraat Lede hour een scherpe rede hield tegen het Rijksweerministerie. Hij spaarde daarbij ook den RijkL'kansclicr Cuno niet,, wien hij verweet,- geen flauw begrip van de Grondwet te hebbon; wanneer hij meent, dat hij de ■ politiek kan bepalen, iets wat aan de- meerderheid van het volk toe komt. Spreker noemde den Rijkskansc 'lier een bloempje, dat'in het verborgene bloeit, waartegen verzet, kwam uit de rechterzijde: ..Hij werkt' met daden; niet met woorden!" werd geroepen, waarop Le debour slagvaardig antwoordde, dat, als hij spreekt, zijn woorden meestal noodlot' tig zijn. Als.zoodanig kwalificeerde hij de uitlating van Cuno, dat er niet met Frank rijk onderhandeld zal worden, zoolang het Roergebied niet is ontruimd. Daar mee heeft de Rijkskanselier het Duitsche volk zeer ernstig benadeeld ch zichzelf on mogelijk gemaakt- Hij vergeleek deze uit • lating bij de hoogdravende woorden jn den oorlog, toen men sprak van een vre de door overwinning.. „En dan...." wilde spreker voortgaan, maar hij werd Weer in de rede. gevallen door de rechterzijde, waai- men onder groote vroolijkheid riep: „Dan komt Ledebour'.'-*, „Ja, antwoordde deze, dari kom ik en toon u, welke domheden u hebt begaan." Voorzitter Lobe riep hem daarvoor tot de orde, maar hij verklaarde niet te we teil hec hij „geestelijk minder-begaafden" anders toespreken nia Toen me i — nu weer partijgenoot van s] ar uil den lijd, toen deze nog Rijkskanselier was en de beide, sociaal-democratische partijen ge scheiden Waren — eên veer laten, omdat hij als Rijkskanselier had gezegd, dat ziin hand eer zou verdorren, eer hij het Vre desverdrag van Versailles zou onderteeke nen. Toch onderteekende Scheidemann's „corlpgskamefaad" Muller dit verdrag en toch loopt hij nog niet gezonde handen rond, voegde spreker er onder groote hila riteit bij. Beter kwam Rüksweerminister Gessier er af, die volgens Ledebour althans een verstandig woord in zijn rede had gespro ken, toen hij zeide, dat slechts een gek.er aan denken kon, de Franschen met wa pengeweld-van de Roer weg te jagen. Minder goed kwam Gessier er af bij :Ledebour's partijgenoot Künstler, die on der «rroote beweging yan het Huis ver klaarde, dat zijn partij vrienden met do rede van den Rüksweerminister zeer on tevreden waren, omdat zij onbevre digd was. De partij verlangt daar om. zeide hij, van den minister een ver klaring, welke eiken, twijfel uitsluit. ïn het bijzonder eischt zü een duidelijk ant Woord op de vraag, of er nog betrekkin gen bestaan tusschen officieren van de .riiksweer en onwettige organisaties." , Het schijnt echter, dat de Rijksweermi luster de sociaal-democatcn in afzonder liiko besDrekingen toch tevreden heeft ge steld. Want ten slotte stemden zij allen voor zijn begröoting die dus werd aan genomen. --- Het praalgraf van dr. Rasjin te Praag. Het mausoleum, dat de asch van dr. Ras jin, den onlangs ten gevolge van een moordaanslag; overleden Tsjecho-Slowaki schen minister, zal bevatten. 'Zooals men weet is het. stoffelijk ovcrscJiot van dr. Rasj*in verbrand. --- Rondom de Nationale Verga dering te Angora. Men weet nog maar altijd niet, wat er in de gesloten zittingen der Turksche Na tionale Vergadering voorvalt en de ge nichten daaromtrent zijn verward, maar zooveel lijkt althans zeker, dat het vredes verdrag heden aan de vergadering zal worden voorgelegd, nadat de Raad van Compiissarissen daarover gisteren in een vtrg^iiering, dio acht uren geduurd heeft, tot overeenstemming is gekomen, masr in welken zin? Mysterie. Men höudf 3-h ter vol, dat, de Raad voorstelt, dagfononii schp en financieele kwesties aalP latere onderhandelingen over te laten en be weert, dat er verder verscheidene onhc langrijke amendementen aan den kern van het verdag zijn toegevoegd. Wellicht zullen we Donderdag iets officieels verne men, dan is het de derde jaardag der ope ning van de vergadering en zal Moestafa Kemal in openbare zitting een redevoe ring houden. Èen slechten dunk van cle vredelievcn de gezindheid der Turken krijgt men even wel uit een nota, die de Grieksehe regee ring tot de geallieerden heeft gericht, waarin zij zegt,' dat de Turken den wapen stilstand- van Moe'dania schenden door het vervoeren van wapens en munitie van Konstantinopel en Klein-Azië via Rodosto naar Oost-Thraci- en door het aanwerven van soldaten'in Oost-Thracië. --- De Amerikaansche scheepvaartsubsidie. De obstructie . in den Amerikaanschen Senaat tegen de scheepvaartshbsidieplan nen heeft" tot gevolg gehad, dat'de frac ties uit 'den senaat het doodvonnis over president Hardings subsidiewet hebben uitgesproken. De regeering heeft daarop laten weten, dat zij haar pogingen om steun vóór de Amerikaansche kpQpvaar dijvloot te verkrijgen, zal prijsgeven, en niet zal trachten dezen maatregel in het .volgende congres aangenomen tè krijgen. Er worden reeds maatregelen overwo gen om de koopvaardijvloot der regeering, die beheerd wordt door de z.g. Shipping board, aan particulieren over te doen. De voorzitter van den Shippingboard, Lasker, had Maandag een onderhoud met presi dent Harding en deelde na afloop daarvan mede, dat een plan tot verkoop weldra in eên voltallige bijeenkomst van den Shv> pingboard aan de orde. zal worden gesteld eil aanvaard en dat president Harding er zijn goedkeuring aan zal hechten. In deze medêdeeling ziet men een aan kondiging van den verkoop van de vaste lijnschepen tegen nominale prij zen en waaraan door de koopvaardijwet de verplichting is verbonden, dat elko lïin voor een tijdperk van tien jaren ge haudhaafd nio-et blij-, --- Het algemeen kiesrecht ia Japan. Ook in Japan is een beweging voo, meen' kiesrecht op touw gezet en men heeft te Tokio daarvoor, 'de vorige week een groote betooginjj gehouden, dio begon met een door duizenden bezochte meeting m.bert Sjibaparik, wa-ar versehitlonde spre kers het woord voerden. Vervolgens trok men in optocht naar het keizerlijk paleis-, w-aar men den mikado toejuichte. Intus schen is reeds" een ontwerp hij het parlc ment in behandeling, waarin den mannen het algemeen kiesrecht wordt toegekend en daarover word-t een heftige strijd ge vcerd. De voorstanders staan onder leiding van Osaki, een der bekendste politici, die drie jaren lang heel Japan heeft door reist om overal propaganda voor het alge meen kiesrecht te maken, op gevaar af, van door huurlingen van zijn tegenstanders ver moord te worden. , De twee partijen in het parlement: de Sedyuku of regeeringsgezinde oppositie te gen het kiesrechtontwerp en de Kenseikai of. voorstanders ervan, wilden gisteren er reeds een stemming houden, maar de tegen standers -der wet wilden het debat voortzet fen.waardoor 'n handgemeen ontstond en de zitting door den voorzitter moest worden verdaagd. --- Allerlei. Trepof, de vroegere Russische pre mier en thans voorzitter van de vereeni ging van Russische monarchisten, te Pa rijs schrijft in een brief aan de Times: „Volgens betrouwbare berichten onder handelt de sowjet-regeering op het oogen blik met een p-roep juweliers, hoofdzake lijk Engelsche firma's, over den verkoop van den Russischen kroon, scepter en rijksappel. Do vereeniging van Russische monarchisten wenscht protest aan te tea kenen tegen deze nieuwe daad van plun dering. Het niet-communistische Rusland zal in de toekomst geen aanspraken kunnen erkennen van medeplichtigen aan deze transactie, die tegep de Lclan gen van den wettigen eigenaar dezer hoo ko keizerlijke waardigheidsteekenèn m druischt". — Op een carnaval te Londen, dat door een vereeniging van bankbedienden geor ganiseerd was, werden 100 mark biljetten als „confetti" gebruikt. — Uit tal van aanwijzing.:',! blijkt, dat de in Beieren ontstane anti-socialistische beweging, die tevens een anüsemitis karakter heeft, steeds meer aanhangers vindt. De Beieren zijn thans zoover, dat zii elke samenwerking met links weigo ren en dat zij zelfs van het kabinet-Cu no: „mtmnen van links, die aan Enge lands leiband loopen" niet willen weten. — De weduwe van - den mi nistcr van financiën, di: Rasjj bij den dood van haar echtgenoot !1 '£ mi! lioen Tsjechische kronen 01 uit hoofde van de verzekering, - de regeering van Tsjecho-Slowakije de pre mie had betaald. De mii - sje ch o-Slowakije hebben weliswaar geen recht op pensioen, doch p.'e regeering sluit verzekeringen bij' overlijden tijdens hun ministerschap hij particuliere maat schappijen af. — Over de onder leiding van mr uierman te Boedapest Maandag getroffen regeling van de Burgen! an.i . idc vergoedingskwestie, wordt n het Hbl. gemeld, dat een overeenkomst werd gesloten, waarbij tan aanzien van Burgenland werd bepaald, dat de beide aanspraken op de schadevergoeding elkaar compenseereii en als vervallen worden beschouwd. Aan Oiet slot der zii ting wei Zimmerman do.beide regeerirïg-ii geluk sprak hij de hoop uit, dat de v.ërhouditig tusschen beide staten steeds inni worden. De Oostcurijksche' ver: dankte namens zij, gin der Nederlanden vo van mr. Zimmerman tot voor?, i'eidsgerecht en de Hongaai geerde sloot zich daarbij aan. De al len in het Staatsarchief in Den H< den gedeponeerd én bewaai'd. i-De Bulgaarsche regecrinj gedelegeerden aangewezen ot ren met de intergeallieerde i ie douane-waarbo. rije te betalen _, ling en over de. betaling Bulgarije. — De. politie te Sofia is vai eens en voor goed een einde t.-1 maken aan de herhaaldelijke anarchistisc pen. Dagelijks worden er lui gedaan. Bij een vechtpartij met anarchiS ten werden er twee gedood. — Gabriele d'Annunzio is h neralissiipus geworden van het Tuil. leger, en hij heeft zich die eer laten wel gevallen. — Te Moskou heeft een A journaliste een maand in de eni_ gezeten, na door de regeering van Tsjita gestraft en uitgewezen te zijn. Nu is zij te Riga aangekomen, als bannelinge. Het heeft een maand geduurd, voor u.üepapieren in orde waren. T)( van de Amerikaansche reliefad tic heeft haar kunnen helpen i moeilijke dagen heen te komen. — De Noorsche firma Wingl & een' overeenkomst gesloten met, de Ri sche sowjetrtgeeiing om binnen de 12 mijlszóne langs de Russische kust me Noorsche schepen robben te Vangen. De overeenkomst wordt beschouwd den 20steh Januari te zijn ingegaan en den 15-den Juni te eindigen. — De godsdienstige commissie regeering te Angora, heeft besloten. elke Turk eens in de 25 jaar eon j ___„ mi_-_-L.mil- ixl mouw moet huwen en dat iedere twee jaren een kind moet worden geboren- Als Turk 25 jaar oud is, moet hij huwen; is hij 50geworden en gefortuneerd genoeg it hij een tweede jonge vrouw ne mui, zelfs al leeft de _««te nog. Ook hij, bij wijze van wctsontduikmg n rot. zich nemen. -De Vereenigde Staten hebben een teyrein inXljaska aangewezen als opslagplaats van netroleum voor de vloot &e Kommissie, voor buitenlandsche aangelegenheden uit den Amerikaanschen at heeft met betrekking tot Har riing's voorste! om tot het internationaal gerechtshof toe te treden een 'besluit ge nomen, dat practisch neerkomt op een uitstel vaa behandeling tot de eerstvol gende zittingsperiode van het congi-es. De algemeene opinie, was, dat hst niet mogelijk was, onmiddellijk over te gaan tot het nerüen van eenige wetgevender, maatreer-i, teneinde gevolg te geven aan het verzoek van den president Besloten werd nadere inlichtingen te vragen. In verband hiermede zou senator Lodge van daag een onderhoud hebben met presi dient Harding. — Bonar Law heeft gisteren ïn het La srerhuis verklaard dat de Engelsche re «ecrins voornemens is, gevolg te geven aan den uitslag van het onlangs gehou den referendum door aan de bevolking van Zuiri-Rhodesië op het vroegst moge lijke tijdstip e.en verantwoordelijke regee ring te geven. De kolonie wordt op het oogenblik nog bestuurd doolr de Charte red Company. De inwoners hebben on langs bij de gehouden stamming aanslui ting bij de Unie van Zuid-Afrika verwor pen. Om Rhodesië te maken tot een zclfbe jsturenden staat binnen de Britsche sta tengemeenschap, zal het gebied eerst for meel door een besluit van den raad van sta.e worden geannexeerd, waarna oe tmoi-brieven voor een eigen grondwet zullen worden verleend. - Naar uit Kaapstad aau rfe Times v eirdt gemeld, is het stoffelijk overschot \aa Khama, het op 93-jarigen leeftijd iden invloedrijke opperhoofd van ocana-land, ter aarde besteld in •iï graf, gedolven door zijn eigen volk on don Gerova-heuvel, waar hij hof placht te houden. lijkdienst werd verricht door een Britschen zendeling, dia mededeelde, dat Khama in zijn tegenwoordigheid stierf. tenvi.il zij, beiden geknield, een gebed de den. De lijkstoet bestond grootendeels uit Khama's eigen regimenten. --- VI. De brieven van juffrouw Lureau. In het huis van graaf De Soleure dacht men aan niets dan aan Lucien en aan zijn verdwijning. De verdere stappen tot opsporing van Virginie-Ursule waren uit gesteld. Men verlangde vurig te weten wat er van Lucien geworden was. Dat was het dringendste. De graaf, die, zooals we vernomen heb ben, 's Zondagsavonds was thuisgekomen kon maar niet gelooven dat de jongeman dood was. Den volgenden ochtend liet hij Mourillon en Georges in zijn kamer roe pen. Hoewel het hoofd der veiligheidspoli tic beloofd had niets onbeproefd te zullen laten om den verlorene terug te vinden, verklaarde hij zelf niet werkeloos to zul len blijven en den rechter van onderzoek. Bertrand De I'Oseraie, die Lucien ook van vroeger kende, in den arm te nemen. Hij vroeg Georges of hij niet iets in de kamer van Lucien had gevonden, dat eenig licht kon .geven, brieven b.v. Want inöien, zooals iMiua onderstelde, fr een liefdesbetrekking in het spe! Wa ten er brieven zijn, die op het spoor kon den brengen. Mourillon was dit volkomen met zijn , pleegkind eens, en hij sch aan de liefde Lucien's sombere droef] en neerslachtigheid toe. di oogenblik had verbaasd en ongerust maakt. Men herinnerde zich den p] lingen omkeer, die in hem plaal had. Allen waren het eens, dat waarschijn lijk een hinderpaal onverwacht tussi hem en het meisje, dat hij liefh gerezen. — Mientje zei gisteravond, hernam do graaf, en Denise deelde in dit gevoelen, dat Lucien in een hinderlaag gelokt en gevallen was onder de slagen van een medeminnaar. Dio medeminnaar, die ou bekende vijand, is misschien een nia.hu ge persoon en heeft, zonder tot een moord zijn toevlucht te behoeven te neme a een middel gevonden om Lucien, die hem in den weg stond, voor een poosje to doen verdwijnen. Maar dit zijn alle slechts on derstellingen. Wij moeten zekerheid heb ben. Wij zijn gehuld in duisternis. Laat ons licht zoeken. Laat ons derhalve eens zien of wij in Lucien's kamer niet eeni ge opheldering kunnen vinden- De graaf stond op.en zijn schoonzoon eu Mourillon volgden hem naar de ka mer van den' jongeman. Georges door zocht alle kasten en laden. Eindelijk vond hij in een lade een twaalftal brie ven. oie hij voor den graaf en Mourillon op tafel lei. Maar niets was daarbij wal eenig licht gaf. Het waren brieven van vrienden en daaronder drie van Alexia Mollin, een van Mourillon en een van Etienne Renaudin. Georges zocht verder en haalde uit de lade een menigte phnto grafieën, en eindelijk een blauw-marokka I zakboekje.dat mevrouw Ramel Lucien ten geschenke had gegeven. Hij opende het. — Ah! riep hij. Hier hebben wij nog twee brieven. Laat kijken, sprak de graaf. De een was zonder omslag, de ander was van ten omslag voorzien met v*" lakken. — Een aangerekende brief! riep do graaf verwonderd. -— En aan het adres van Lucien?. vroeg Georges niet veel minder verbaasd dan zijn schoonvader. — Jawel. Het is zijn adres. Den heer Lucien Morel, 44 rue Saint-Dominique Saint-Germaiu alhier. Het waren de twee brieven, door juf frouw Lureau aan Lucien geschreven en wier inhoud ons bekend is. De drie mannen waren diep ontroerd, tcaö zii ze gelezen hadden Zij brachten de .keningen in verband met de verar. dering. in Lucien's gemoedsstemming ge komen, terwijl er voor Georges een licht opging ten aanzien van den voor hem tot dusver cuverklaarbaren verkoop der isrij. Hij begreep dien nu en deelde rijn meemng aan de beide andere heeren medfc,dat de opbrengst dier schilderij had moeten dienen om juffrouw Lureau de duizend francs te bezorgen, die zij noo dig had om van haar nijpende zorgen te. worden bevrijd. De onderstelling lag voor cle band, dat de dochter van juf frouw Lureau het voorwerp van Lucien's liefde was en dat de afscheidsbrief, waarin nog het biljet van duizend francs lag hetwelk juffrouw' Lureau terugzond, de aanleiding van zijn neerslachtigheid ge weést was. Maar in geen der beide brie *'en vonden de heeren iets, dat. eenig licht wierp over het plotseling verdwij nen vau hun jongen vriend. Daarenboven y* bij in cien laatsten tijd weder wat op gewekter geweest. Doch dit had ook wel *. a-a_3t, vatn: DeaSse! kramen teweegbsen gen. — Ja, sprak Georges, hij deed zijn best, om zijn neerslachtigheid te overwinnen. Maar hij was toch niet in zijn gewonen toestand. Zijn vroolijkheid was slechts schijnbaar. Een diepe, levendige smart bleef aan zijn hart knagen, — Zoudt ge dan denken, mijnheer Georges, vroeg Mourillon, dat de arme jongen, zijn smart niet langer kunnende verdragen, zich te kort heeft gedaan? — Neen, zeker niet, antwoordde Ramel levendig, ik ken Lucien genoeg om te mo gen beweren, dat het denkbeeld om een zelfmoord te begaan, bij hem zelfs niet is opgekonien. Donderdag den heelen dag is hij zeer kalm geweest; hij heeft prettig gepraat mét zijn zuster en Mina en 's avonds deelde hij msde, dat hij den vol g.Bd.n ochtend baar buiten ging, om schetsen te nemen. Terwijl Mourillon en Georges praatten had de graaf stil zitten nadenken. — Heeren! sprak hij, er zijn in den tweeden brief verschillende . dmgen, die onze aandacht verdienen. Ten eerste bewijst de stijl, dat die weduwe Lureau een goede opvoeding heeft genoten. Het schrift is slecht, er rijn spelfouten in, die getuigen dat zij niet gewoon was veel te schrijven. Maar zij en haar dochter zijn naaisters, zooals in den brief staat Lucien, men ziet het, heeft voor die moeder, die bezorgd is vcor het geluk van haar kind, niet verborgen gehouden, dat, hij haar dochter liefhad en zijn plan om haar te huwen, zoodra hij door zijn arbeid haar een fatsoenlijk bestaan kon aanbieden. Kr is dus alle aanleiding om te onder stellen, dat tusschen de moeder, de doch ter en Lucien alles was overlegd. Duide lijfc wordt er gezinspeeld op de plannen .vaa den jongeman; klaarblijkelijk was het huwelijk afgesproken. En eensklaps verandert juffrouw Lureau, zonder mede weten van haar dochter, van gedachte en verbreekt plotseling een betrekking die zij zelve heeft aangemeerd. Juffrouw Lureau geeft daarvoor rede nen op, die gegrond en uitnemend lijken, maar in werkelijkheid kan men zien,dat zij slechts een voorwendsel zijn tot de breuk. Hieruit haal ik deze «evolgtrekking.dat de moeder een betere partij dan Lucien voor haar dochter heeft gevonden en zich gehaast heeft den vriend, die haar in haar nieuwe plannen kon dwarsboomen, de bons te geven. Zjj vergeet niet, ■ dat Lucien haar te hulp is gekomen in een oogenblik van nij penden nood, en zij zal hem eeuwig daar voor dankbaar blijven. Die juffrouw houdt er een rare manier op na om haar dankbaarheid te toonen. Zij stuurt de duizend francs terug. On getwijfeld, toen zij Lucien zijn afscheid gaf, moest zij hem teruggeven, wat zij hem schuldig was. Maar het komt mij vreemd voor, dat de juffrouw, clie in de maand April in zulk een nood verkeerde, in Juni, twee maanden later, in staat was dat bedrag van duizend francs terug te geven. — Dat hen ik met'u eens, zei Mourillon — Wij weten tennaasfenb'ij, wat twee goede naaisters kunnen verdienen, wan neer zij voortdurend volop werk hebben. Het is dus onmogelijk dat die duizend francs de opbrengst geweest zijn van haar arbeid.Derhalve moet dit bedrag aan juffrouw Lureau geleend of geschonken zijn om de breuk, waartoe zij besloten had, volledig en onherroepelijk te maken. — Ja, ja, riep Mourillon, daar komt de medeminnaar, de vijand, van wien Mien tje spreekt, voor den draad» — Ik geloof ook aan het bestaan van dien medeminnaar, dien vijand, zei Geor 2CS. — Volgens mijn meening, dus ging de graaf voort, bestaat die wel degelijk en ik houd het er voor, dat hij de vijand is. E.-schuilt ontegenzeglijk een geheim ach ter, dat door het verdwijnen van Lucien nog duisterder wordt. De arme jongen is het slachtoffer van een helsche samen spanning. Na een oogenblik gezwegen te hebben ging graaf De Soleure aldus voort: -r Wh hebben nu de zekerheid, dat Lu cien sinds hij zn schilderij verkocht heeft verliefd is geweest op een jong meisje. Eugénie Lureau geheeten, eji dat, naar al le waarschijnlijkheid, zijn liefde voordat meisje de aanleiding is geworden tot zijn verdwijning. Wij kunnen het er dus wel voor houden, dat' onze jonge vriend en misschien ook zij,die hij bemint.de slacht offers zijn van een verfoeilijke samenspan ning. Maar met dat al zijn wij nog niet veei verder dan gisteren en staan wij voor de vraag: Wat is er van hem geworden? Wij moeten arm het zoeken. --- En wij zullen hem vinden, indien de Voorzienigheid altoos met ons is, voegde Mourillon erbij. — Wij zouden op het spoor kunnen worden rrebracht door het meisje en cle moeder. Deze laatste zou mirschicn trach ten het stilzwijgen te bewaren. Maar wij zullen haar tong wel los krijgen. Ongeluk kig weten wij niet, waar zij wonen. Die brieven vermelden ha&r adres niet. — Men zou haar;woning kunnen uitvin den, als men in do wijk ging' navragen-, sprak Mourillon. — Ja, maar welke wijk? antwoordde de graal. *— O, die kesnei- wij al. Sier hebben wij immers den omslag van den aangeteck*l! den brief. Het verzendingskantoor' staat «J op. Kijk maai-, het is dat van rue Rn?' op de post is gedaap en hooren waar <"„ persoon woont.Dan behoeven wij niet •**" verdere navragen te doen. *- Dat is goed bedacht, zei do graaf. **ü' dat onderzoek zal niet zooveel tijd kosteij; Maar zooals ik reed& gezegd heb, zal J' mijn vriend Bertrand De I'Oseraie g^o opzoeken en mot hem overleggen. Vrienden, wij staan tegenover ecu ? heim, waarachter een schandelijke t°' daad schuilt. Wij zullen het doorgronde* Maar laten wij ons hoofd niet kwijtr-**en onze koelbloedigheid bewaren. Ik b 0! haal het nog eene, laat ons hopen en .?* trouwen. ---