Ingezonden Stukken. De draaideur van het Postkantoor. Mijnheer de Redacteur. F.eniee dagen geleden las ik in uw blad. dat een slachtoffer is van deze draaideur. In het belang van het publiek zou ik bevoegde autoriteiten in ernstige overweging willen geven, dezen in- en uitgang te ver Het enorme verkeer daar ter plaatse eischt, ter voorkoming van ongevallen, een breeden in- en uitgang, geen draai deuren. . Hopende op een spoedige verbetering, Abonné V. --- Kunstnieuws. GROOTE SCHOUWBURG. Kubankozakkonkoor. Een mannenkoor van een geheel ander slag dan het Donkozakkenkoor, dat on langs in de Doelezaal een publiek tot kla terende uitharstingen van ingc"„_n-cnheid bracht. Deze kozakken uit het Kuban-ge bied, tegen üe grens van Kaukasië, schij nen den invloed te .hebben ondergaan van de Westeuropeeschc mannenkoormanie ren, in het bijzonder de Duitsche. Zelfs het programma vertoonde daarvan de sporen; o.m. met. een lied van Abt: De Koekoek en de Nachtegaal, waarin, gansch naar Duitsche liedertafehyijze, dierlijke geluiden worden nagebootst. In den zang der Kubankozakken leeft niet de elementaire kracht van een volks ziel, die zich in de uit haar geboren liede ren uitdrittigl en uitweent of uitklaagt., met accenten, die nu eens de razende spanning bereiken van een uitbarsting van vulkanische woestheid, dan weer zich verteederen tot de melancholieën van een resignatie, die willoos zich laat vertol ken met geluid als van door zefieren ge streelde harpen. Dit geeft de zang der' Donikozakken. Die uit Kuiban verschillen weinig met de beoefenaars van onzen man nenzang. Ook hun tenoren hebben gering hoogteigemak; vandaar eveneens een bij na voortdurend gell>ruik van het Jalsct, zij het dan een uitermate klankschobn ge cultiveerd; hun bas-sen bezitten wel dé diepte, de ontzaglijke diepte der andere Russische koren, maar hel timbre horjn nert. niet zoo sterk aan orgelpijpen van zooveel-voetig formaat. Maar overigens: ook bij de Kubaners, die een gezaghebbend leider heibben in Wladimir Drigailo, die volstrekte zang discipline, die zich uitstrekt tot de adem haling en de aden_verdeeling, die een ver zorging doet ontstaan van de schakeering van den sterktegraad van den klank, waardoor die klank altijd met frissche kleuren leeft; een discipline, die ook merk baar is in de intonaties- zoodat de zuiver heid slechts zelden wordt geschonden en dan nog gemeenlijk alleen, wanneer een lid van het koor solistisch op den voer grond heeft te treden. • Het programma was het voornaamst niet een viertal geestelijke liederen; ook soldatenliederen en een ballade brachten de bekoring van een eigenaardigen'volks zang, maar tenslotte, met de nabootsing van een Oekrajiensch muziekinstrument, hot reeds genoemde lied van Abt en een Witrussisch volkslied daalde het peil on 'geveer tot het soort grappig of schilder aohtig geliedertafel, dat men in Duitsch land in zangêrkringen nog huldigt, doch dat ten onzent, gelukkig en al eenige tiental len jaren, uit de mode is geraakt. Blijk baar niet door toedoen van het publiek, want de paar honderd hoorders van gis teravond bij het concert van de Kubanko takken, vertoonde juist den meesten schik bij dit genre, wat eenige extra-voor drachten tengevolge had, --- TTVOLI-SCHOUWBURG. De afscheidsavond van het Nieuw Rotterdamsch Tooneel. „Mijn tijd is voorbij. Neen, dat wil ik niet zeggen en niet denken 00k... zoo roept Hedda Gabler in het tweede bedrijf uit. Alida Tartaud Klein, die deze ontzag üjk moeilijke rol speelde, met heel de kracht van haar zeldzaam groot talent heeft bij de plechtigheid aan het slot — buiten haar rol — andere woorden ge sproken, zelfs tegenovergesteld aan die van Hedda Gabler, maar er was geen too neelvriend in de zaal, die daartegen niet een diep overtuigd protest in zich voelde riiren. Dat deze kunstenaresse van het tooneel _ou scheiden, de mogelijkheid daarvan, nu al, is een der meest ernstige dingen in on ze ontredderde tooneel toestanden. De Tivoli-Schouwburg was tot op de laatste plaats bezet Ware het gebouw driemaal zoo groot geweest er zou, naar wij vernamen, evenmin een vrije plaats zijn overgebleven. Rotterdam's publiek houdt van zulke eere-avonden. Het komt er in massa voor op, met een macht van bloemen en ge schenken. Nochtans..... Na afloop van de zeer goede vertoo ning, die nog een bijzondere attractie had door de medewerking van Henri Mor rien als gast, in rijn rol van Brack, die tot zijn beste en meest karakteristieke be hoort en die men met groote voldoening nog eens door hem spelen zag, werd het tooneel volgedragen: kransen, bloemstuk ken. fraai uitgedoste geschenken. Uit een schare dames comité-leden trad mevrouw dr. De Buy Wenniger naar vo ren als woordvoerdster. Mot vreugde —- zoo zeide zij — kwijt ik mij van de taak om de tolk te zijn van velen in deze zaal en daarbuiten. Onze opzet is geweest een volle zaal te krijgen — do kaarten ervoor vlogen weg —we heb ben die dus pvkregen en er zal zeker iets overblijven voor de padvinders, ten be hoeve van wie d.ze voorstelling gegeven wordt. Uit hun naam dank, ook voor het geen gi} vroeger reeds voor hen hebt ge daan. Nochtans zijn de comité-leden niet te vreden over den gang van zaken. Dat het Rotterdamsch Tooneel verdween — soit! — maar dat nu ook het Nieuw Rotter dam sch Tooneel heengaat, dat is ons niet naar den zin. Wij hebben vanavond u, mevrouw Tartaud, gezien in uw vollo kracht en zoo noode zien wij u heengaan. Wij willen een sterken impuls trachten te geven, een suggestie voor uw eerste schre den op uw pad van alle dagen na dezen dag en daarom bieden wij u een paar zach te Perzische kleedjes als blijvend ge schenk aan (levendig applaus.) Juffrouw Dina van Gijn bracht bloemen voor de. oud-leerlingen van mevrouw Tar tand, dio altijd zoozeer haar opgewektheid, haar geestdrift bij het lesgeven hebben ge waardeerd en dio nooit iets hebben ge merkt van vermoeidheid na reizen of repe tities. Zij zullen haar voorbeeld nooit uit het oog verliezen. Mevrouw Erfmann—Sasbach, die in hel stuk niet zoo groot talent mevrouw I-.lve sted had gespeeld, kwam namens eenige leden van het gezelschap, die haar dit ver zocht hadden, bloemen, brengen als bewijs van groote sympathatie. Spreekster en me vrouw Tartaud zijn oude schoolvriendin nen, maar anders dan in het stuk... „Gij hebt me nooit aan m'n haren getrokken, integendeel, gij waart een goede vriendin, ik was dol op je, je was een lieve aardige, geestige meid toenmaals en dat ben je ge bleven. Maar jo bent bovendien geworden een groote tooneelspeelster en een groot régisseur. Het is een genot geweest onder jouw leiding artistieke» voorstellingen voor te bereiden. Het ds jammer dat dit uit is. Zoo graag had ik nog vele jaren onder je gewerkt. Wij allen hopen dat je weer gauw! oen jullie waardige plaats in Rotter dam moogt innemen (geweldig applaus) Maar mocht je op je lauweren wilien gaan rusten, moge- het dan voor nog vele jaren zijn met je goeden man en je schatten van kinderen- Er werden telegrammen voorgelezen —- één van Alex en Albertine Faassen—Hey blcm — dan nam mevrouw Tartaud het woord.. Mijn man zei me: en nou jij! Het Nieuw Rotterdamsch Tooneel heeft opgehouden te bestaan. Nou jij! Goed dan. In de eerste plaats mevrouw de Buy Wenniger dank voor het schitte rend cadeau. We hebben dezen avond niet goed begre pen. De circulaire er voor gaf aanleiding te denken dat we zouden eindigen. Maar deze avond was in elkaar gezet voor den ouderraad van padvinders en als ik deze zaal aanzie — ik heb haar nog nooit zoo vol cezien en ik zal haar oofc wel nooit meer zoo vol zien — geloof ik dat de ouder raad morgen een goeden dag zal hebben. Men zal hier zeggen: comedianten zijn rare menschen. Ze gaan van het tooneel fi en toch spelen ze weer.... Ik had gehoopt afscheid te mogen va men in het mooie groote gebouw waar ik begonnen ben. Dat heeft niet gekund. Enfin. „ . . . In de laatste dagen kreeg ik mooie brie ven getuigenissen van waardeering. Maar wat 'geven mooie criüeken als do men schen niet meer komen? . . Er zün te veel artiesten en te weinig menschen om ze te komen zien. Ik heb hier prettig gewerkt met de jon -eren en nu kriijr ik ook nog den lof van mijn oude schoolkameraad. Daar ben ik blij om. „ ______ Maar het geld is op. Mün man wil niet ophouden. Als ik Keen comedie speel, zegt hü. ga ik dood. En hü is ereen die niet dood gaat. of jo moest hem dood slaan! Misschien is het oogenblik gekomen om gaslvoorstellinuen te geven, maar als men dat doet en men heeft een leege zaal. dan is dit nos erger dan in eigen kring. Mijn man wil wel, mij ontschoot echter alle moed. „-,__ Intusschen. uw hulde treft mij. Ik heb dus niet vergeefs geleefd. Ik zal wellicht niet zoo oud worden als mijn man. maar ik hen toch blii. dat ik acht-en-dertig jaren alleen in Rotterdam comedie heb gespeeld en nergens anders. De toekomst-.. Misschien kan na een groot rusttijdperk er zich lets voor doen.... Met een ontroerden dank aan alle goe de trouwe vrienden, eindigde mevrouw Tartaud haar woord uit het hart De heer Tartaud trad toen nog naar voren om Henri Morriën te huldigen me* een in bloemen versierde kist sigaren —- een lauwerkrans en een bloemstuk waren hem reeds aangeboden — te huldigen voor zijn belanselooze medewerking, .to maakt nu ons afscheid mee. het geid is op. Ik heb _oo zuinig mogelijk beheerd, maar als er iederen avond sreld bij moet, houdt men het niet v 01..- Neem deze siga ren. rook ze en denk daarbij aan dezen avond en aan ons. die je als kameraad steeds in de hooßste mate hebben gewaar deerd'. De heer Morriën dankte. Hü had mede grootste vreugde vanavond meege speeld. Hij hoopte, dat het niet de laatste avond zou wezen, dat er nosr vele zuller» volgen ern dat hij er getuige van mag zijn. Ten slotte richtte de heer Tartaud ne-g het woord tot zijn vrouw. Je hebt heel hard met me samenge werkt en daar kan ik ie niet dankbaar genoeg voor zijn. Wij hebben Rotterdam een eigen gezelschap willen teruggeven, dat is ons niet srelukt Ji] hebt gezegd, schel nu liever uit. Goed. ik zal uitschei den. Maar met groot leedwezen.... Het publiek juichte deze woorden op nieuw hartelijk toe. En het nieuwe Rotterdamsch Toonoel behoort tot het verleden. --- MEVR. C. DE HONDT—VERHALLEN. die ontslag heeft genomen als directrice van de Italiaansche Opera '* In Huize van Hasselt worden van 5 tot 25 Mei werken door Sara van Hcuke lom tentoongesteld. *" De Vlaamsche letterkundige Vercoul lic, professor aan de Hoogeschool te Gent zal op 13 Mei a.s. gehuldigd worden bij zijn zeventigsten verjaardag. Hom. wordt o.a. een banket aangeboden* --- Paleis voor schoone kunsten. Hedenmiddag om 2 uur is het, nieuwe Pa leis van Schoone Kunsten te Brussel in ge bruik genomen. Redevoeringen werden uitgesproken door den koning, den rainis ter van kunsten en wetenschappen en den burgemeester van Brussel. Het gebouw be vat lokalen, welke bestemd zijn voor ten toonstellingen van schilderkunst, muziekuitvoeringen enz. En zijn ook lezingzalen waarvan de grootste 2200 personen kan herbergen. --- U hebt toch 'n Radio. Nieuwe luidsprekers. Gistermorgen is in Berlijn de Hooge School voor Muziek geopend. Hierbij had den demonstraties van nieuwe loudspea kers plaats, waarbij men erin geslaagd ie, alle bijgeluiden te overwinnen en de men schelijké stem en instrumentale muziek ge heel natuurgetrouw door de loudspeakers weer te geven. Deze nieuwe vinding be looft een omwenteling in de radio-techniek teweeg te brengen. ;:-. --- Herinneringen uit den Boerenoorlog. Een "vrouwencommando". Men schrijft ons uit Pretoria: Voor dat de zon opkwam, was Piet op pad om een door hem gemaakte fout zoo veel mogelijk nog te herstellen. De wolken hingen laag over de M-agalicsbergen en voorspelden een regenaehtigen dag, tenzij de wind „er onder" kwam. ... Ruiter en paard geloken een geheel. In vliegenden galon ging het over heuvels en door dalen. De fr_3_che morgéhkoelte bracht den kommandeerman eenigszins tot zichzelf. Aan zelfverwijt ontbrak het ham niet Hoe kon hij ook zoo dom zijn geweest zijn lastbrief niet eerst goed door te lezen! Rillend van al hetgeen hij straks zou zien, gaf hij zijn paard de sporen, en in vliegen de vaart ging het naar de „plaas' (boerde rij) van oom.Gerrit. Bij aankomst verwei komt hij oom Gerrit met «O-prge oom Ger rie; hoe gaan dit oompie? Nee, dit is maar so so, ek is alleen bij die huis, Piet. — Hoe is dat dan oom? Kijk hoo kan jij so vra Jij het mos gister al die mense oor dio agtien en onder die scst-gM-gekomman deer, en op hier die plaas is ek die enigste van mij hele famielie wat oor die sestig is, en aïnaaJ is dus op kommando. ~ Oom ek het mos nie gemeen nie dat die vrouens ook op kommando moet gaan. -— Wat, is vroumense dan nie mense nie, Pieter. Is'jou Ma dan nio 'n mens? — Nee, maar jij is 'n slimme jakhals. Angstzweet brak onze kommandeernia.!i uit Zün geheele zending he\i op niets uit. Oom Gerrit, die van plagen hield, vroeg hem heel rustig of Piet nie eers 'n komma tjie koffie wit het nie en of hy me lus had nie om 'n beetje te gesels. In wanhoop rlop Piet uit: „Nee dankie tog ek sal nou nie koffie drink nie, my rnagtig oom Ge.rrie, deur kommandeerman te word, het ek dio grootste moeilijkheid van die wereld on my nek gehaal en ek gaan nou net sê dat ek klaar is met dio betrekking as kom mandeerman. Nou ek gaan maar Oom Gerrio Oom Gerrit die nu werkelijk medelijden kreeg riep hem nog toe: — Jij hoef nie kwaad nie of gesteur t* wees nie, Piet, ek wil jou maar net leer om in die vervolg versigtiger te handel. Laa. dit vir jou 'n les wees, jou hele lewe lank In „stadige" (langzame) draf ging Piet naar de stasie (station) te Brits toe. Het be gon te regenen, en in diep gepeins verzon ken reed onze jeugdige kommandeerman verder. Hoe meer hij Bris naderde hoe neerslachtiger of hij werd..... Mijn wapenbroeder en mijn persoon wa ren reeds vroeg opgestaan, teneinde bij tijds op commando te zijn. In de vroege schemering zagen wij heel in de verte een ruiter aankomen. Diep over het zadel ge bogen konden wij eerst niet opmaken cf het een vriend dan wel een vijand was. Het leek ons to© dat er iets niet in orde was met den berijder. Tot onze vreugde be merkten wij dat onze kommandeerman want deze was het recht op ons aankwam. Na elkander gegroet te hebben troosten wij Piet zooveel mogelijk en het Afrikaansch spreekwoord deed ten laatste ook hier weer wonderen met „alles sal regtkom". Op den bepaalden tijd kwamen wij op hel afgesproken punt aan. Honderden man nen, vrouwen en meisjes zaten ernstig een kop koffie te drinken. Het aanblik was diep tragisch. Van het hoofd tot de voeten gewapend d.w.z. voldoende kogels met het geweer, was bijna de geheele uitrusting „Padkost" bestaande uit gedroogd vleesch met een paar „komhersen" dekens en kof fie en tabak, ziedaar de Afrikaner, die zijn vijand gaat.bestrijden. Generaal Jou bert spreekt zijn volk toe met dè vol gende woorden: „Landgenote ek is seker dat party van jul le verwag om baie nuus van mij te hoor, maar spijt dit mij diesulke te moet teleur stel. In die eerste plek wil ik teen die vrou mense en meissies sê dat sy naar hulle plek kan teruggaan. Ek is baie jammer dat doar die groot skare opgekom is om die land te verdedig teen die Rooinekke maar die kommandeerman het 'n fout gemaak. deur alles op te kommandeer. Ons wens die vrouwmense en meissies weer 'n harte lik tuiskomst toe en ons weet dat as ons jullie noodig het, jullie ook sa.l kom om die „Ou Vaderland" te verdedig teen dio uitlaai der. Die mansmense moet nou so spoedig moöntlik in die rigting van Bronkhorst spruit, rij en ons daar bij die Kommandant se mense aansluit. Ek is nie geregtig om 'n toespraak te hou vor die algemene toe stand nie van die land, maar ek wil net dit sê „Ons weet almal waar gekap word val spaanders, maar ons kan maar reken dat die ou spaandertjies van ons kant maar baie min en klein sal wees, want ons volk is maar as 'n klein boompie, en is daar dug nie veel te lïapnie, maar ons vijand daaren teen is 'n groot boom en gee dus baie om te kap, as ons net die wapen op die regte oomblik gebruik. Broeders laat ons nou soos manne voorwaarts gaan, en gaan veg vir ons wettige eiendom, vir vrijheid en reg, wat van ons weggeval is, terwijl ons, kan elk sê, aan die slaap was. Ek het gasê laat ons nou bid om 'n seën. In diepe stilte werd de toespraak aange boord en iedereen was onder den indruk Jammer dat de indruk zoo kort bijbleef, want na het gebed, dat in stille eenvoud werd geuit, maar met zulk een diep geloof en vertrouwen werd opgezonden tot God, begon de ware geest der Afrikaners weer boven te komen. Men moet in Afrika zijn geweest om dit te begrijpen. Wij Hollanders zouden driftig worden bij al dat gedoe. Na ettelijke uren bezig te zijn geweest om het commando voor elkaar te krijgen en de vrouwen naar huis te hebben gestuurd konden wij einde liik om 3 uur 's middags opbreken. Ons commando bestond uit (*) man. Velen had den gemoedebeKwaren, anderen weer zie ken enz .enz. Van de 300 man gingen er slechts 60 mede, maar dat was dan ook het „nexisje van de zalm". Om een paar verontschuldigingen op te noemen; Willem Coetsee sn naam word afgeroepen. Nou ja. Oom jij gaan saa.ni sê Generaal Joubert, nee wat Generaal, Gods reste seën en bel-We ek jou dat ek.vir jul le alma! sal bid, en dat my vrou en kinder tiies dieselde zal doen, maar ek kan reg tisr nie self saamgaan nie.... soos jij weet. mv ou patg.tta-ïandjie (aardappel land) staan en verdroog, *"■<-_ arm vroutjie lê, buiten hoop kan ek ■*, aan tandpijn, en dit al vir die laa ste twee maande, verder Hik dit vir my of die enigste ou koei wat ek het klousiekte (mond- en klauwzeer) wil kry, ek-sê-a-nee, laat ek nou asseblief maar teruggaan oubrotr, ek sal al my kos sies (eten) skietgoedjies (schietbenoodigd heden), twakkies (tabak) vir die ander Bur gers gee, as hulle dat tenminste wil hê, en wie .sal agtcr my famielie kyk? Generaal Jöubert antwoordde: nee wat, gaan jy maar huis toe. Paul Mare kwam. naar voren, om zijn oxcuses aan te bieden, dat hij onmogelijk ..saam, kommando gaan kon". Dis vir my onmoontlik, edelagbare voor man. om op kommando te gaan, en moet «v asseblief my naam op die lijs dood streep. Net toe die kommandeerman weg was. het ek toe somaar dadelik opgesaal en na Oom Jannie toegerij en hom die hee le saak duidelik ge.maak. Hij het my ge s_, dat dit 'n seer onverstandige huisvader is wat op kommando sal gaan, als hy ..denk" dat sy kind die maeëls sal kry en ek op my beurt verenig my met hart en stel met sy sienswyse. Soos jy weet Gene raal, vroumense is maar baie senuwagtig, en as myn kintjie dio masels kry. dan.sou mvn vrou misken so'n fout begaan. Ek is baie jammer maar ek kan nie saam gaan nie. Trek jy die kop maar uit Paul en gaan huis toe en kyk mooi achter jou kintjie ons sal wel vir jou veg. Dit zijn slechts een paar voorbeelden, bü dozijnen zou ik ze kunnen noemen, doch genoeg. Het kaf was van het koren gescheiden en met 60 man en 80 paarden gingen wij haar Bronkhorstspunt toe. Mijn vvamenbroeder reed naast mij, och indien ik had geweten, dat wij nog maar een naar dagen hier op aarde „vrienden" zou den zijn, wat hadden wij elkander dan nog veel te vertellen gehad. Het moordend lood zou over twee dagen dezen edelen Afrikaner treffen. Na eenige uren rijdens werd besloten het „kamp" op te slaan om den volgenden ochtend vroeg weer op te stijgen. De regen viel nog steeds bij stroo men en inplaats van te geselsen, kropen wil spoedig onder onze „kombersen" en sliepen weldra in Het kleine boerencom mando zou den volgenden dag reeds in bot sing komen met het dertig- tot veertig maal grootere vijandelijke leger. --- Gemengd Nieuws. DE POOLREIS DER „ITALIA". ' De „Italia" heeft blijkbaar geluk. Terwijl generaal Nobile had gedacht om 1 uur boven Stockholm te zijn, had hij deze stad gisteren reeds om 11 uur bereikt. Het weer is goed en het luchtschip koerst naar Vadsö. Hier werd het hedenochtend ver wacht. Ook de berichten uit Vadsö zijn gun stig. 'Het weer is opgeklaard en de sterke wind, is verminderd. Donderdag heeft het radio-station te Hernesund goede verbinding gehad met de „Italia", die voortduurde 'zoolang het luchtschïp langs de Zweedsche kust voer. Even na 6 uur werd het ten Oosten van Holmögadd bij Umea waargenomen. De koers was Noordelijk. Toen de „Italia" Stockholm passeerde, zond generaal Amundsen, de Chef van den Zweèdschen luchtvaartdienst, een tele gram met gelukwenschen aan generaal Nobile. Door middel van het blad Nor land zond Nobile een telegram aan het Zweedsche volk, waarin bij zijn dai>k uit spreekt voor de belangstelling voor hem en zijn onderneming. --- Taxi overrijdt op het trottoir twee menschen. Donderdag reed een taxi bij het uitwij ken voor een sleeperswagen in de Artil leriestrasse te Berlijn op het trottoir en overreed een fietser en een vrouw, die juist uit een winkel kwam. Beide perso nen werden levensgevaarlijk gewond. --- De geraffineerde moord in de Hooge Tatra. Gisteren is te Praag onder geweldige bc langstelling van het publiek voor de ge zworenen rechtbank het proces begonnen tegen de moordenaars van de Hooge Trata Zooals het Nieuwsblad indertijd heelt, gemeld, hebben de beklaagden, een vroege ren redacteur van NarodnyLïsta, een vrij journalist en een doktér, een uit Amerika naar Tsjecho-Slowakije teruggo keerd meisje in de Hooge Trata vermoord, na haar reeds groote sommen te hebben af gezet en een gefingeerde huwelijksvoltrek king te hebben gehouden. Ruim 200 getui gen zijn gedagvaard. --- Reuzen-brand in China. Naar uit Sjanighai aan de T i m e s wordt gemeld, heeft gisteren té" Poetoeng aan de Wangpoe-rivier een reusachtige brand ge woed. Alle huizen van het dorp zijn ofge brand en er zijn ca. 300 dorpelingen in de vlammen omgekomen. De brandweer uit de internationale concessie te Sjanghai heeft het vuur krachtig bestreden, terwijl Chineesche soldaten goede diensten hebben bewezen bij het reddingswerk. --- De overstroomingen in Zweden en Noorwegen. De overstroomingen in Noord-Zweden en Noorwegen, tengevolge van het plotseling smelten der sneeuw, nemen steeds groote ren omvang aan. Als het warme weer aan houdt 'vreest men het ergste. De groote op 20 steenen pijlers rustende brug van de Asen is reeds aan den Ijs-gang ten offer ge vallen. Uit Elven-m in Noorwegen wordt gemeld, dat zien daar een 40 K.M. lange ijs dam heeft gevormd. Het ijs wordt, op ver schillende plaatsen met dynamiet opgebi.'i zen om catastrophen te voorkomen. Ten gevolge van de buitengewone warmte stijgt het water overal. --- Inbrekers schieten op de politie. Te Heidelherg hebben gisterochtend om 4 uur inbrekers een ibnzock gebracht aan een villa van een fabriekseigenaar. Toen zij met hun buit de villa verlieten, kwam toevallig een patrouille politie voorbij. De inbrekers scholen echter met revolvers on de politie, waarbij een agent door een schot, in het hoofd werd gedood en een an der levensgevaarlijk werd gewond. De in brekers zijn ontkomen- --- Poolsch dorp afgebrand. Het dorp Doboraw in Polen is nagenoeg geheel in asch gelegd. Niet minder dan 32 woonhuizen, 22 schuren, 27 stallen en 15 magazijnen verbrandden, waardoor 230 menschen dakloos zijn. Twee kinderen verbrandden, 6 mannen en 9 vrouwen heb zware brandwonden hekomen, zoodat meti voor hun leven vreest. De bewoners kam peeren onder den blooten hemel. --- Schietlustige wachtmeester. In het Hongaarsche dorp Bate, heeft de wachtmeester der gendarmerie, Kowacs. te ten wien een disciplinair onderzoek was ingesteld, -ijn chef, een gendarme, de kokikin van het detachement gendarmes en een zakenman doodgeschoten. Toen de poli tic den moordenaar omsingelde, kreeg hij een schot in het hoofd en viel dood op den grond. --- De aardschokken in Turkije. De aardschokken te Konstantinopel waarganom_n,waarovei- reeds werdbericht werden Woensdagnacht kort voor midder nacht gevoeld en gingen vergezeHd van een dof gerommel. Ook te Eskisjehir en Ru taihia en omgeving werden trillingen waar genomen. In Kutahia konden twee afzon deiiijke en bijzonder hevige bevingen wolden waargenomen, waarvan de een 35 en de ander 90 seconden duurde. In tal van huizen scheurden de muren. Bijzonderhe den over dooden of gewonden en over den omvang der materieele schade zijn nog niet ontvangen. --- Ernstig spoorwegongeluk. In de nabijheid van Tientsin is een cm stig spoorwegongeluk gebeurd. Twee trei nen kwamen met elkaar in botsing. Een locomotief en 5 wagons stortten van den spoordijk. Zestien personen werden gedood, 3 ernstig en 43 licht gewond. De oorzaak van het ongeval is nog niet vastgesteld. --- Scheepvaartkundig Instituut en Museum. Zeer geachte Redactie. i Behalve het groote nut voor het aan schouwelijk onderwijs, niet alleen op teen nisch, doch ook op nautisch gemed, biedt het thans ten doode gedoemd Scheep vaartkundig Museum en Instituut zoo " De groote havenstad Rotterdam, die met recht zoo trotsch is op haar havens en haar scheepvaart, mag het er niet op laten aankomen door dit onbegrijpelijk besluit van dea Raad een zoo mooie en nuttige instelling te verliezen. Ik vermoed, als de heeren, die te goe der trouw het amendement van een hun ner steunden, eerst eens een paar rondgan. gen onder de aanwezige eminente en steeds zoo bereidwillige leiding door het instituut hadden gemaakt, zij wel heel ■wat minder gestemd zouden zijn geweest. Naar mijn meening is hier het „onbe kend maakt onbemind" wel toepasselijK. Of heeft de tegenwoordige alles beneer schende partij-politiek ons weer parten ge bpeeld? Het is merkwaardig, dat menschen, die anders de ontwikkeling -er lagere stan den steeds zoo voorstaan, nu door hun be sluit aan het opkomend geslacht een zoo schitterende gelegenheid, bij het op de school geleerde en uit boeken aikwijls moeilijk te begrijpen, een aanschouwelijü tienkbeeld te verkrijgen, ontnemen. Men moge niet vergeten, dat het lnsti tuut geheel door hen, die voor Rotterdam voelen is gesticht en de reederijen en in stellingen op scheepvaartgebied de voor naamste contribuanten in de kosten zijn. Men kan echter niet verlangen, dat de liefde altijd van één kant moet komen en als de meerderheid in onzen Haad\ al was deze dan ook zeer gering, bewijst, dat ze voor een instelling, die niet alleen onze groote havenstad, maar ook Nederland tot eer strekt, niets voelt, zou het dan niet op den weg van de Regeering liggen in deze jets te doen? Ik zou teveel plaatsruimte verlangen hier het groote nut van het instituut, de schitterende boekerijen en den buitenge woon georganiseerden inlichtingendienst te beschrijven, doch kan uit eigen ervaring vaststellen, dat het instituut, dat met zoo veel zorg en offers is opgezet, niettegen staande het nog niet zoolang bestond, ver buiten onze landsgrenzen reeds vermaard heid heeft. Beleefd dankend voor de verleende ruimte, Hoogachtend, A DEN BROKDIïK. Voorzitter Ver. voor de Zeevaart --- Wolkbreuken richten groote schade aan. De wolkbreuken, die Woensdag en Don de-rdag in het gebied der voor-Alpen heb ben gewoed, hebben in het Sulmdal en in het tassnitz-dal groote overstroomingen veroorzaakt Uitgestrekte gebieden staan onder water. Het verkeer is op verschci den plaatsen gestoord. De voortdurende re gen veroorzaakte Woensdag in Hieflau een hergstorting. Een vrouw werd gedood. Pi" niers zijn naar de plaats van de foergstor ting vertrokken. Er bestaat gevaar voor verdere bergstortingen. ---