DUITSCHLAND Frankfort, io November. De Stenden van Hessen-Darmstadt zijn tegen den i««n December biieeneeioepcn. b — Het dagblad van Dusseldorp verkondigt in zijn nummer van den 7den dezer, dat aldaar bevel is ontvangen, om de linie-troepen van het 7^ pruissische armeecorps op den voet van oorlog te brengen, en marschvaardig te maken. Frankfort, tl November. Prins August van Pruissen is den ~'l*" te Stuttgart aangekomen, en heeft den volgenden dag de reis naar Italië voortgezet. — De wurtembergsche regering heeft aan eenige regtsgeleerden te Stuttgart toegestaan, om iedere week openbare lessen te geven over 's lands staatsregeling; zuiver staatkundige bespiegelingen mogen echter daarbij niet worden voorgedragen. Van den Rijn, is November. Bijzondere brieven uit Berlijn van den 7den dezer, melden onder andere het volgende: „ Niettegenstaande zulks door de fransche ministeriele bladen ontkend wordt, vindt de meening, dat Pruissen zich op eene nadrukkelijke wijze tegen het binnenrukken van een fransch leger in België verklaart, alhier algemeen bn'val. — De belgische gezant wordt alhier met zeer weinig onderscheiding behandeld; hij heeft geene gezellige verkeering met de overige leden van het corps diplomatique; verschijnt noch ten hove, noch in de gezelschappen bij onze ministers; slechts metden fransenen en den britschen gezant heeft hij omgang. Hij ]ieefc Kn vele personen visite-kaartjes afgegeven, doch deze zijn onbeantwoord gebleven. J „ In het groot-hertogdom Posen heerscht nog altiid ontevredenheid en verbittering tegen Pruissen we_ke on derhouden worden door den'ndfl en de gfesteSeid"' --- FRANKRIJK. Parijs, n November. De hertogin van Berry is spoedig na hare gevangenneming, van het kasteelvan Wantes naar Ss. Nazaire overgebragt, om aidaar ingescheept te worden, ten einde naar het kasteel vanßlaye (nabij Bordeaux) te worden vervoerd ; zij wordt derwaarts begeleid door een adjunct-maire van Nantes, door oen kollonel der nationale garde en door eenen officier der artilerie. Men zegt, dat het gouvernement heden morgen , door middel van den telegraaf onderrigt is, dat de prinses reeds op het kasteel van Blaye is aangekomen; op dit fort, hetwelk inde laatste tijden aanmerkelijk versterkt is geworden, zijn tevens voor de vorstin geschikte vertrekken in gereedheid gebragt. De dagbladen zijn bijna geheel opgevuld me: redeneringen over het arresteeren der hertogin, en over het besluit der regering, om de kamers over haar lot te laten beslissen. De dagbladen der oppositie verzetten zich met nadruk tegen dit besluit, hetwelk zij voordragen als strijdig met de constitutionele bevoegdheid der wetgevende magt, en zij verlangen, dat de hertogin, tegen welke een arrest der kamer van beschuldiging van Poictiers bestaat, naar de assises zal worden verzonden. Ook wordt van dien kant beweerd, dat het gouvernement reeds voor lang kennis heeft gedragen van het verblijf dervorstin, en, in plaats van haar gevangen te nemen, herhaalde pogingen heeft aangewend, om haar tot een vrijwillig vertrek uit Frankrijk te bewegen. Ter bestrijding van deze en dergelijke bedenkingen behelst de Moniteur heden éen betoog, waaTin onder andere" het volgende voorkomt: „ De hertogin van Berry had het zuiden des Rijks doorkruist, en onderhield door hare tegenwoordigheid , in de departementen van het westen eene heillooze woeling. 1 let schijnt, dat zij nog niet gezind was, Frankrijk te verlaten, en dat zij zich naar andere provinciënwüde begeven, om aldaar ontwerpen uit te voeren, die wel is waar hersenschimmig zijn, maar welker blootebeproeving reeds eene ramp zoude zijn geweest. Het gouvernement was verpligt, dergelijken staat van zaken te doen ophouden; hetzelve heeft zulks gedaan, en is bij zich zelf bewust, dat het aan den troon en aan het land eene dienst heeft bewezen. „ Het gouvernement is verpligt, geruchten tegen te spreken, die door kwaadwilligheid zijn uitgestrooid. Het is ten eene male onwaar, dat hetzelve sedert lang de schuilplaats van mevrouw de hertogin van Berry gekend heeft; hetzelve zoude haar eerder hebben doen arresteeren, indien men haar eerder had ontdekt. — Stellige bevelen waren gegeven , om de hertogin gevangen te nemen, en om , ten haren aanzien, hare kunne, haar ongeluk en den rang, dien zij eenmaal in ons vaderland bekleedde, te eerbiedigen; de eer van Frankrijk, en men kan ook zeggen, de eer van het doorluchtige gezin, hetwelk over ons regeert, vorderde zulks, want de eer van dat gezin is ook een der belangen des lands. De bevelen van het gouvernement zijn getrouwelijk ten uitvoer gebragt. „ De redenen, welke het bestuur bewogen nebben, om de kamers over de hertogin te doen beslissen, zijn gemakkelijk op te geven. Mevrouw de hertogin van Berry moest niet het voorwerp van een vonnis, maar dat van eenen staatkundigen maatregel wezen ; ieder toch gevoelt, dat eene dergelijke beschuldigde, vooreene regtbank gebragt zijnde, de aanleidende oorzaak tot betreurenswaardige tooneelen zoude worden. Dat men den- Ue aan de gevolgen eener veroordeel ing, en aan die eener vrijspraak. Indien de hertogin veroordeeld werd, zoude het koninklijk gezag verantwoordelijk worden of voor zijne goedertierenheid, of'voor zijne ongevoeligheid; indien zij werd vrijgesproken, zoude zij vrijelijk dezelfde provinciën doorkruisen, welke zij kortelings aan eenen burgerkrijg heeft blootgesteld, en zoude zij de grenzen bereiken, om dezelve welligt spoedig op nieuw over te trekken. Alle deze uitkomsten zouden rampen zijn; de hertogin kon dus niet gevonnisd worden; zij moest het voorwerp worden van eenen staatkundigen maatregel; het was een vijand, dien men moest brengen tot eenen toestand van onmagt om te kunnen schaden. Daartoe zal men aan de kamers de geschikte middelen voordragen." Verder wordt in dit betoog aangemerkt; dat men van de kamers geen vonnis of veroordeeling, maar louter eenen maatregel van veiligheid vraagt, -. en dat men het bestuur niet kan verwijten, dat hetzelve de verantwoordelijkheid voor het nemen van dusdanigen maatregel van zich heeft willen afschuiven, vermits hetzelve door de hertogin te arresteeren en haar voor de kamers te brengen reeds genoeg verantwoordelijkheid op zich heeft geladen om niet van lafhartigheid beschuldigd te kunnen worden. Het gerucht wil, dat het gouvernement aan de kamers een ontwerp van wet zal voorstellen, waarbij de hertogin voor altijd uit Frankrijk wordt verbannen, en waarbij tevens bepaald wordt, dat hare eigeudommen verbeurd verklaard zullen worden, en dat zij en alle overige leden van het geslacht van Karel X de doodstraf zullen ondergaan , indien zij zich weder in Frankrijk vertoonen. Men zegt, dat het corps diplomatlque, en inzonderheid graaf Pozzo-di-Borgo , geprotesteerd heefc tegen alle harde behandelingder gearresteerde vorstin, als welke beschouwd moest worden als behoorende tot het aroote gezin der Koningen. Bij verscheidene bekende Carlisten is hier ter stede huiszoeking gedaan. Men verzekert, dat uit eenige in beslag genomene papieren blijkt, dat tusschen de hertogin van Berry en de overige leden van haar geslacht geenszins, gelijk sommigen meenden, verschil van ge-' voelen bestaat, omtrent het aanstoken van onlusten in Frankrijk. Onder de bijzonderheden, welke omtrent het arresteeren der hertogin vermeld worden, behoort ook deze dat zij, gedurende bijna 20 uren, met de heeren de Ménars en Guibourg en mejufvrouw de Kersabiec, zich verborgen heeft gehouden in een zeer eng vertrek, welks ingang door eene draaijende schoorsteen - plaat bedekt was; uithoofde der koude hebben de gendarmes, welke deel namen aan de huiszoeking, gedurende den nacht in dien schoorsteen gestookt, en zulks heeft eene zoodanige hitte veroorzaakt in de enge schuilplaats der prinses, dat zij eu hare lotgenooten, in gevaar verkeerende van teversti';'-ken, ten laatste genoodzaakt zijn geweest, gerucht te maken en om hulp te roepen. — Na hare gevangenneming, moet de hertogin dringend verzocht hebben, om door gendarmes, en niet door nationale garden getransporteerd te worden. — Verscheidene carlisten hebben, ter zake van het arresteeren der prinses, rouwgewaad aangenomen.' — Heden vertrekken de hertogen van Orleam en van Nemours naar het noorder-leger. Onder de personen die de prinsen vergezellen, merkt men ook den graaf (TPrjpraal Ar. Flahaut Q« welkt- als _Hnloma.ii- l.<.t_.t._l ;« De belgische minister Lemn heetc gisteren enlieden langdurige conferentien niet den minister van oorlog gehad , en daarna depêches naar Brussel verzonden. Het arresteeren der hertogin vau Berry schijnt voor het oogenblik de openbare aandacht eenigzins van de belgische aangelegenheden af te trekken. — Gisteren zijn de 3 pc. renten 67 fr. 50 gebleven. --- NEDERLANDEN. Breda, 13 November. De fransche consul te Rotterdam , de heer Laurence, is gisteren avond, op zijne terugreis van Brussel, deze vesting weder gepasseerd. — De fransch-belgische generaal Uurcl heeft eene verkenning gedaan tot aan onze grenzen. 's G raven hage, 13 November. De Staats-Courant meldt, dat, ten gevolge van het besluit der engelsche regering van den 6*"> dezer, te Londen is aangehouden de nederlandsche kof Frouw Temmegina , schipper Braam, en vijf vriesche paling-schuiten; voorts teßainsgate vier visschers van Katwijk; — dat den 9'!*" op de hoogte van West-kapelle zeven oorlogschepen zijn gezien, die geene vlag vertoonden, en den 1 iden voor Egraond een engelsch oorlogs-fregat en eene korvet, — en dat tot hiertoe door onze regering geene maatregelen van represaille zijn genomen. — In de afdeelingen der tweede kamer is thans onderzocht het ontwerp van wet tot vaststelling der gewone staats-urtgaven voor het jaar 1833, welke, gelijk men weet, ten bedrage van f 49,385,849'zijn voorgesteld. Tegen deze begrooting in het algemeen, en ten aanzien van ieder derzelver hoofdstukken, zijn verscheidene bedenkingen gemaakt. Algemeen was men van gevoelen, dat de begrooting voor aanmerkelijke bezuinigingen vatbaar was, en men heefc ten dien opzigte verwezen naar verscheidene bedenkingen, welke reeds in vorige zittingen gemaakt zijn. Ook heefc men meerdere inlichting en mededeelingen verlangd omtrent de redenen der vermeerdering of vermindering van sommige uitgaven. Ten aanzien van de bezuinigingen, welke, ten bedrage van bijna 2 millioenen in de begrooting zouden gemaakt zijn, heeft men aangemerkt, dat dezelve minder schenen te weeg te zijn gebragt door wezenlijke inkrimping van gewone en blijvende uitgaven, dan wel door het weglaten van eenige aanzienlijke posten, welke uit hunnen aard niet op de begrooting konden gebragt worden, — door het weglaten en gedeeltelijk afschaffen van andere uitgaven, — en door liet wegvallen der geheefe vierde en vijfde afdeelingen van het hoofdstuk der nationale nijverheid en koloniën, zonder dat het bleek, of deze uitgaven voor de etablissementen op de kust van Guinea en voor de west-indische koloniën geheel vervallen waren, dan of dezelve nu slechts voor dit jaar ter zijde waren gesteld. Ook de wijze, waarop de begrooting in beraadslaging werd gebragt, is bij velen aan bedenking onderhevig geweest; men verlangde steeds, dat dezelve in afzonderlijke hoofdstukken gesplitst en onderzocht zoude worden. Men heeft zich beklaagt, dat het besluit van 1 Maart 1831 (omtrent de centralisatie) nog niet die vruchten had gedragen, welke daarvan gewacht werden, en meerdere inlichting verlangd zoowel nopens de pensioenen, welker bedrag te hoog geacht werd, als omtrent de som van f 500,000, welke voor premien tot aanmoediging van nijverheid enz. is voorgedragen; men oordeelde het raadzaam , hardel, nijverheid en alle verdere takken van bestaan aan zich zelven over te laten. Ten aanzien der departementen van oorlog en vsu marine, heeft men zich van bedenkingen onthouden, uit hoofde van de tegenwoordige staatkundige omstandigheden, doch men heeft daarbij de meening te kennen gegeven, dat die hoofdstukken, bij herstel der rust, voor zeer groote bezuinigingen vatbaar zijn, en dat de sommen voor het departement van oorlog als dan tot beneden de 8 millioenen konden worden teruggebragt; sommige leden oordeelden zelfs, dat het meerdere van dat bedrag als veroorzaakt wordende door den staat van oorlog' thans op de buitengewone begrooriiïg behoorde voor te komen. Int algemeen verlangde men, dat alle uitgaven die later konden worden afgeschaft of verminderd, op de buitengewone, en daarentegen alleen de vaste en' zekere uitgaven op de gewone begrooting zouden gebragt worden. — Men ziet eerstdaags de antwoorden der regering op deze bedenkingen te gemoet. — De antwoorden der regering op de bedenkingen der afdeelingen van de tweede kamer, omtrent de ontwerpen van wetten, betreffende de buitengewone behoeften van '8.33, ziJn rondgedeeld. Bij deze antwoorden wordt te kennen gegeven dat in den moffljelijken toestand waarin Nederland geplaatst is de regering gemeend heeft, dat de ware belangen van des 1 zelfs getrouwe ingezetenen het meest bevorderd konden worden, door eene voordragt, geschikt om de middelen aan te wijzen, ten einde des noods in de buitengewone behoeften gedurende den geheelen loop van het volgend jaar te voorzien; het volle bedrag van die behoeften moest dan ook worden vastgesteld, om alzoo een doorslaand bewijs te geven, dat, indien de omstandigheden dit mogten vorderen, ook deze opofferingen ter verzekering van onafhankelijkheid, van volksbestaan en van het openbaar vertrouwen, wederom zullen worden gebragt De regering oordeelde, dat dit bewijs minder volledig 'zoude worden gevonden in eene gedeeltelijke voorziening slechts over een deel van het volgende jaar werkende, en dat de gelegenheid aan de Staten-generaal moest worden aangeboden, om, door de aanneming van eenen grooten maatregel , nogmaals te toonen, dat steeds gelijke gevoelens ten aanzien van de belangen van het Vaderland ,-worden gekoesterd, als die, welke voor het TAbende jaar aan de regering de middelen verschafc hebbef, om de eer en de belangen van het land te handhaven* • Ten aanzien van sommige bijzondeïe aanmerkingen wordt onder andere het volgende tot opheldering gezegd : 1». Dat het nu gevraagde crediet niet strekt tot aanvulling van dat over 1832, maar dat, gelijk bij de overwegingen omtrent dit laatste is gezegd, des noods later omtrent de algemeene gesteldheid der geldmiddelen eene V"£S. rfjtfl TiJïc #__a_l.të'7>"ui._ngêw_»ii crediet en de middelen tot hetzelve beh oorend e moeten beschouwd worden als op zich zelven staande, zonder dat uit de aanneming van een en ander eenige invloed op de overwegingen omtrent de gewone begrooiing zal uitgeoefend worden ; — dat het uitstellen dezer overwegingen, tot na die over de begrooting, dus minder doelmatig en nadeelig schijnt, en voorzeker zoude doen missen het zoo belangrijke doel, om in de tegenwoordigeoogenblikken van de eenstemmigheid van gevoelens omtrent de houding van Nederland openlijk te doen blijken ; 30. Dat de begrooting van de sommen voor de departementen van melkte en van oorlog steunt op de ondervinding van het loopende jaar, en opgemaakt is in de vooronderstelling der mogelijkheid, dat de omstandigheden gelijke, zoo niet meerdere krachts-ontwikkeling zouden kunnen vereisthen ;j|at derzelver voordragt met alle spaarzaamheid is geregeld, gelijk uit eene vertrouwelijke mededeeling dier behoeften, wanneer die verlangd werd, zoude kunnen blijken; 4°. Dat de kegrooting van het aandeel iv de schuld door België te dragen , in verband staat tot hetgeen voor de nationale schuld op de gewone begrooting is gebragt; dat ook hier de bepaling van het buitengewoon crediet voor de*loopende dienst is gevolgd, en men gdacht heeft, zich te moeten houden aan eene berekening steunende op schikkingen , welke in derzelver geheel door Nederland waren aangenomen, en niet te kunnen uitgaan van voorstellen omtrent de schuld die, hoe wel dezer zijds voorwaardelijk daarmede is ingestemd, slechts een deel zouden uitmaken van eene overeenkomst, tot welke nog niet in allen opzigte is toegetreden. Onder de wijzigingen, welke in het ontwerp gemaakt zijn, komen de navolgende voor: i°dat er in de leening ook 3oste aandeden van ƒ2O zullen worden uitgegeven; 2° dat ook schatkist-biljetten bij de fournissementen zullen worden aangenomen als gereed geld; -\° zijn bij de voordragt al de bepalingen ingelascht nopens de verpligte heffing, voorkomende in de wet van 6 Januarij U 1. — In de afdeelingen is thans almede onderzocht het ontwerp van wet, om te voorzien in de gewone uitgaven van het volgende jaar. Men verneemt te dien aanzien, dat vele leden zich tegen de hoofdsom der grondbelasting verklaard hebben, zoo als zij is voorgedragen , vermits alzoo van het beginl sel, dat in 1823 bestond, wordt afgeweken. De gewone belastingen zijn overigens vrij algemeen aangenomen, behoudens de bedenkingen, die men later tegen de bijzondere wet op het personeel zoude inbrengen. Daarentegen hebben de nieuwe accijnsen op turf en steenkolen, brandhout en gemaal vele bedenkingen doen ontstaan. Vooral de belasting op brandstoffen vond bij velen tegenstand. Het brandhout voornamelijk meende men dat niet jbelastbaar konde zijn. Wat aangaat den accijns op het gemaal, was men van oordeel, dat, indien het gemaal op den voorgedragen voet onder de accijnsen opgenomen werde, de steden en plaatsen, alwaar hetzelve als plaatselijke belasting geheven werd, een zoodanig gemis vau inkomsten zouden ondergaan, dat zij in hare behoeften niet zouden kunnen voorzien. 1 let was wijders van zeer veel belang, dat de belasting op het gemaal door stedelijke verordeningen geheven worde, daar de besturen met de plaatselijke gesteldheid meer bekend zijn, en het best in staat zijn, om de opbrengst van dat middel te verzekeren. opperde bcyendta n^ _ti wal tpHkundig zijn zoude, dit middel slgernooß «^ v a»ar men den tegenstand kende , welken hetzelve in vele provinciën, bijzonder ten platten lande, ondervonden heeft. Daarom stelden sommigen voor, het middel als eene oorlogslast te beschouwen, doch in allen gevalle deszelfs bedrag te verminderen, en daarbij opcenten te heffen, die in het vervolg daarvan afgenomen kouden worden. Eenige leden zouden echter, om den nood der schatkist, voor het oogenblik den accijns kunnen aannemen. Bij het groote onderscheid van gevoelen, dat er ten aanzien der nieuwe belastingen bestaat, heeft men het raadzaam geacht, om thans weder te bepalen, dat nader over de nieuwe middelen zal worden beraadslaagd. Sommige leden gingen echter verder, en verlangden, dat de middelen, even als de uitgaven, verminderd zouden worden. Vele leden hebben verlangd, dat ook op de kapitalen ijl portefeuille (de rente - coupons en rente-betalingen) eene geringe] belasting zoude worden gelegd. Ook is verlangd de belasting van koffij, thee en tabak, en is eene verhooging der opcenten op de grondbelasting, het patent en het personeel bestreden. Door 25 opcenten op de belasting op het gemaal te heffen, meende men de bestaande som van ƒ 35000,000 nagenoeg daaruit te zullen kunnen vinden. Men heeft zich voorbehouden, op den verlangden vrijen uitvoer der boter terug te komen, en heeft gemeend, inlichtingen omtrent den staat der geldmiddelen van onze overzeesche bezittingen te mogen inwachten, te meer, daar men zich herinnerde, dat reeds sedert het jaar 1827 door de regering een staat der financiële betrekkingen van de overzeesche bezittingen was toegezegd. Men heeft ook in overweging gegeven, om bij water-tollen te voegen : „ regten van scheepvaart en recognitie op den Rijn en heeft verlangd eenige opgave van die inkomsten en derzelver vermelding op de raming. Haarlem, 14 November. In Antwerpen nemen de ingezetenen, volgens de laatste berigten, steeds maatregelen, om zich en hunne bezittingen in veiligheid te brengen. — Den n