ft dft^ (Advertentie) fei.?!!Bde huld> een mooie huid! *M>Ul november — Voor het gemeentehuis stond Karno Manke moordenaar van dertien ontvoerde jongens, Karno de body uamet geen ander kledingstuk ter bedekking van zijn stevige 2i*a gez-lV!en k°rt broekJe- Een zwachtel verborg de linkerhelft van 2*arte h CCn tweede verband liet alleen de kruin met het blauwstrekt na* gedeelteliJk vry. Hij hield zijn armen horizontaal gekerbeen Weerskanten' alsof hij gekruisigd moest worden. Het linhete asfalt16* de horrelvoet' was opgetrokken. Zo stond hij op het °P het hil roer.loos naar de enorme menigte gekeerd. Achter hem, of tien j- s' liePen para's in tijgerpakken heen en weer, een man naar hu IC S°ms met e^aar praatten of eens even gingen zitten of °°g in " gevangene drentelden om hem van dichtbij te bekijken, •^hneliiL08' r waren °°k vier verpleegstertjes, maar die moesten Wei»sing °P een afstand blijven. Ze vielen minder op dan de vere Witte*1 e soldaten in letters zo groot als een armzwaai op tische led"Uren hadden geklad. Satai Aidit! Laat ons de communis*"°°stere Aidit kleinhakken als een geit of kip of varken en hem *■•» hanüiaan stokJes! Ontbind zijn partij! Verdrijf de rode duivel en noiangers en hoeren! Leve de revolutie! r\ --- Rode beul voor het publiek vernederd &* * vL°PB {?et voorplein was de Sni bllek r„g gehesen van de geredde C' Cd? Beveiligd? Nog niet in Seet- Hier spl!fnstad d*e voluit So^rakarta HMman naa« uniemand de indruk dat hij •ch„ Was stfi cm vertrouwt. Stoers i' onder de duizenden toe- C&'dbare ' • gegeven aan de onmnh g bij wmishandelingen die Karno ha* mmeda!;Vermoorden va" d« dertien lic? .'^leegd wl en katholieke jongens tin.161* van ;.Vlei«and, zover ik kon zien, C^ling verh" echten merken. Uil"» blevp„ asde het me *elfs d»' de iii« *■*■• D.! staan. Kijken kan gevaarfthrt ""«er .„"■"■unisten, hoewel ze Solo bê»r hnn tVLeeren' houden de stad nog di? ."'Sestemrt Ur- Wie openlijk zou heb- In r*I*. C met "et lot dat Karno onte len obscur» .VOerd kunnen worden om »oi,l°l'tlen onte^mponiT ot in de ber*en fct.it»o,* die in H ,en afgemaakt, zoals de dei 'nkant Van * kampong Putat aan de »/ net mes v» ° hun eind vonden onr\ van deze manke benl. --- De „Algodja” offnJ e comir!),Jalg°dia' geweest in dienst öilhT8 die bTi KlSten- H« doodde de slachtaC°?tln~ is * werden afgeleverd. De schilvegenheirt " eenvoudige nachtelijke op ? zijn. u 3 J^aarvoor veel lieden geb ü,feer, ei"et martelen en moorden, keer °et aan ■•Zam^re kwaliteiten. De ? gaan. Zljn vreselijke werk niet kij e «ie rter°°'-zaak?o'i de partÜ is groot, want "■«Ui.. teeenstLd,°or z'Jn daden de angst > Ut*n hun uders verlamt en de com« eet po nsen «eeft- CL^ ccnn'eeLd^kt bloed, hij brengt a!*elijk ifesteldheid waarin hij niet "let h • Een 'm-00? teerzin, medelijden, ïelf.ae.vrees en odja' v°edt zich bovenal h»;"1 bazen, haat en het ontzag die •Het >at u Voor hem opbrengen. Lief- t« »„u klomni genegenheid stikt. Karno O* heen'^oet wekt afschuw overal afstLi,u« BeVirW** 2eiden de soldaten van-4 eahd varrni?ten OP een handbreedte •^arc^front "et ziJne? Geen enkele van £* aalee°nden n duurde langer dan een het /".de onenK 6 woorden droegen niet 0„v 'JBen- va^^S, maar we zagen V^Weerl- exü' h°ndhÖ ta het hete licht, ««du,,feVen.H houding die hem was voorbind.' «f 1»„ n een half •"" hebben Nul" «n dt Xer' v°ordat zijn armen ** U a,n een L.^nSelukktae voet zakte. S(*.-r*en d" soldaat een aanloop, schop> h>de „ie k»'t- Karno viel niet, "■««im0* Werd „•? .stond weer zoals dat «' "ir d°or he^'f- En het leek of de «Ij^' 'ets toev^i,heen keek' naar nlctst> 'n niet vLe.!aI,,gs- dat hen niet aan- --- Kozakkendans UJ) oJUOge J " Hlil ochtendaa?'ile reisgezel had eerder h6tl Crl^nederfnl °Ver de dagelijkse Jet B^munist6"118 ,van gevangen geno- Ne^al vm," Sehoord. Als dat niet ?e nistische opstand SC-H de*?»??"8 in '**■ Maar teti^lsrk gezicht-bolose massa was een S «£S BinnPn6en aanbevelenswaardig Vl *** *"" minUte" N^'ds S| -f» jeetje grimmig, hoefetlit-Y» er een let had kunnen beschera >1' Paar h* naar m«n ™g was %r oaja een ar,.dagen geleden was in wl hn* ";communistische redeh h°ürifl6en Do7H?tnomen door een mes S-Jaf bladen°i'tleagent heen tussen zijn h?'»W Mag: ef?r°?g- En ergens in Midfe4e tn> had ?k*llaats kon ik ™ "iet h ' on„messer«,o een overigens nog on? 06dnth°Ud^rpeer oefenen. £}g WUtlnen i" §ol° zou dus pas ge? rS*-, Voorw?rden als het achter de f>- tulo°s er?P l? was ik alleen kwaad ohtoVsLhad hetw misselÜk van af- ccnstel meeftet lef niet gehad mijn téi**4ï?r honde^mei\Uit de auto die efSri aa^d- Eerliiv rd meter afstand was «Ui,, nfn^kenin'» gezegd, ik durfde zelfs S?k de fB6»* and.*6 maken- Nu en dan i. .echtBe«ehten odeiLs staan. Of ik be- S>tT angst Vn handen om me heen. v'ku'4dn* ™btk2mi ï«ter. niet terwijl l> h^ «lïtegu *£* ]e Primitieve par%>rtoonLßo^ndiM nam afkeer *•««.,« k^( het g™te, witte, be«ot e"3den steeds meer in beslag. °D »» "«et >n lita Beweten B,?vangene. wat hij e,en heeft, is nooit ver weg. Niet dat ik de militairen hier ongelijk gaf. De angst voor de algodja's moet gebroken worden. Pas dan krijgt het leger de hulp die het nodig heeft — Kijk dus toe, burgers van Solo, bedreigde mensen, inwoners van de meest geterroriseerde stad op Java. Hier staat Karno de Manke, de dertien van uw zoons heeft verminkt, hun ogen heeft uitgestoken, hun gezichten heeft opengehakt, voordat ze stierven. Kijk toe, nu zijn leiders voortvluchtig zijn. Hij is alleen. Straks zal de kracht van zijn spieren óp zijn. En de harde wil in dat ene onbedekte oog zal worden gebroken. Karno zal belachelijk worden gemaakt. Een van de para's doet hem een kozakkendans voor. Dan is het zijn beurt. Hij weigert niet. Alleen de klompvoet weigert. Karno Gedjig valt naar links, dan naar rechts, naar links en naar rechts en naar links. Ze helpen hem; maar hij lijkt een insekt dat niet meer compleet is. Hij waggelt en hij moet overeind en de treden van het bordes op, al kan hij op handen en voeten niet meer voort. De soldaten slaan of porren hem niet. Ik geloof dat ze hem nauwelijks aanraken. Misschien zie ik het niet goed. Het doet er niet meer toe. Afkeer beheerst me. Hoe hij naar binnen gaat door de hoge deuren, weet ik niet. Ik hoor dat er getoeterd wordt op straat en fietsbellen rinkelen. Het verkeer wil op dreef komen, een gebrekkige autobus een jeep, met de verpleegsters, een Japans bestelwagentje, nog een bus, fietsers, voetgangers, alles tegelijk, in beide richtingen, op de brede weg waarvan ik de oude naam heb vergeten en die tegenwoordig heet naar generaal Sudirman, de republikeinse legercommandant wiens loti het was tijdens de guerilla tegen de Nederlanders door tuberculose te worden getroffen en door zijn troepen op een veldbed langs de bergen van Java te worden gezeuld. --- En schaamte Elke morgen laten de para's in Solo een of meer vijanden van het volk voor het gemeentehuis verschijnen. Gisteren waren het drie leden van de Gerwani, de communistische vrouwenbond die op de liederlijkste wijze bij de moordpartijen betrokken is geweest. Het drietal, gekleed zoals vandaag de Manke, moest voorover op het door de zon beschenen asfalt liggen. Altijd is er een groot publiek — dat niet reageert, niet joelt, niet laat blijken dat het begrijpt wat er gaande is. Solo heeft een communistisch bestuur gehad. De rode ex-burgemeester Utomo Ramelan zit gevangen in de kraton. Hij had overal onder zich partijgenoten geplaatst. Nu is hij opgevolgd door een katholiek. Leger en politie grepen honderden communisten in de kraag. Er werd gedemonstreerd tegen de partij. Chinezen die terecht of ten onrechte ervan werden beschuldigd de communistische propaganda te hebben gefinancierd, raakten hun toko's kwijt in een reeks grote branden. Maar de communisten, tot zo kort geleden gevreesd, joegen binnen een paar weken de angst onder de mensen hoog op. De ontvoering van anticommunisten kwam op dreef. Hoogtij voor de beulen. Een bruiloftsgast die even was gaan kijken naar de brand van het communistisch hoofdkwartier keerde niet levend terug. De jongerenorganisaties die aan betogingen hadden deelgenomen, verloren dertien leden. Telkens nieuwe verdwijningen. „Voordat we in Solo klaar zijn met de communisten, zijn we drie of vier maanverder", schatte de militaire commandant j die mij in Djokja had uitgelegd hoe de algodja's (volgens de inlichtingen waar- ■ over het leger beschikte) zich in de geestestoestand brengen waarin ze hun gruwelijke werk verrichten. Of de raming van de commandant te optimistisch kan zijn, durf ik niet te beoordelen. Ik zoek voor de passiviteit van de toeschouwers bij de vernedering van Karno Gedjig aanvullende verklaringen naast de angst en het wantrouwen waarvan ik getuige meen te zijn geweest. Solo, hoewel verarmd, is een trotse stad. Hier zetelt de oude cultuur. Hier in Djokja is eeuwenlang de Javaanse beschaving weergaloos geweest. De rest van Java, buiten de Vorstenlanden, bestaat uit niets dan de „pesisir", de kuststreek, waar geen hoge levensvormen heersen. En wat gebeurt er nu in Solo, hun Kotapradja, hun Negari, de Grote Stad? De mensen zijn niet alleen bang, lijkt het me, maar ook beschaamd. Ze zouden hun ogen willen sluiten, de terreur en de barre tegenmaatregelen willen vergeten of ontkennen. Het leger staat dit niet toe, de communisten evenmin. Nog vier maanden van strijd? Een communistische opstand of machtsgreep is na de jongste mislukking weer in geen jaren te verwachten; dit kan met evenveel zekerheid worden voorspeld als in '26 en '48. Maar Solo is nog niet vrij, al is het door de para's in hun toepasselijke junglekleding bezet. --- Hervormde Synode besprak doop-rapport Meer waardering voor protestantse doop DRIEBERGEN, 20 november (KNP) — De Hervormde Synode heeft dezer dagen het ontwerp rapport Doopbediening in andere kerken besproken. Het is opgesteld door een gemengde commissie van de katholieke kerk en de reformatie, welke op verzoek van kardinaal Alfrink mede naar aanleiding van de overgang van prinses Irene in 1964 werd ingesteld. Het Nederlandse Episcopaat heeft 't rapport reeds bestudeerd en er zich na enkele kleine wijzigingen mee akkoord verklaard. De commissie bestaat van reformatorische zijde uit prof. dr. H. Berkhof, dr. E. Emmen, prof. dr. A. F N Lekkerkerker, dr. C. A. de Ridder, 'prof. dr. J. van Genderen en prof L. J. van Holk. Van katholieke zijde waren bij helt overleg betrokken mgr. P. A. Nierman, bisschop van Groningen, prof. dr. H. Fiolet, prof. dr. J. C. Groot, drs. F. Haarsma, prof. dr. B. van Leeuwen en dr. F. Thijssen. Het rapport behandelt de betekenis van de doop en de vorm van doopbediening, zonder zich met de doopleer als zodanig bezig te houden. Over de theologische waardering van de doop bleek eensgezindheid te bestaan tussen de verschillende deelnemende kerken. De Synode van de Hervormde Kerk kon zich verenigen met de algemene strekking van het ontwerp rapport, maar voor dait zij haar definitieve goedkeuring geeft, wenst de Synode rekening te houden met de discussies over de formulering van de erkenning van de nooddoop en over de vraag naar de kerkelijke context, waarbinnen een doop heeft plaatsgehad, in gevallen van twijfel over de aanwezigheid van een historisch belijden in de gemeente waar het doopsel heeft plaatsgehad. Het resultaat van de discussie aan de reformatorische zijde zal aan de commissie en het Nederlandse episcopaat worden meegedeeld. Het Is de bedoeling dat het Nederlandse episcopaat tenslotte aan de hand van de adviezen van de commissie pastorele richtlijnen inzake dooperkenning zal opstellen. De praktijk van de herdoop bn toetreding van protestanten tot de katholieke kerk is de laatste jaar zeer sterk veranderd. De cijfers over de afgelopen 20 jaar geven duidelijk aan dat de laatste twee jaar een grotere waardering is ontstaan voor de protestantse doop. --- Winter op Sardinië, zomer op Sicilië ROME, 20 nov. (A.P.) _ Terwijl In Sardinië de temperatuur zich gistermorgen in de omgeving van het vriespunt bevond en er een ijskoude winterstorm stond, was het op Sicilië verrukkelijk weer. De temperatuur bereikte er 26 graden C. Veel mensen trokken naar het strand of zwommen m zee. In Sardinië was de storm zo erg dat veel schepen hun toevlucht zochten in de havens. Sardinië en Sicilië liggen 400 km van elkaar. --- Gezien op televisie... Jongens wilden trein laten ontsporen BRUSSEL, 20 nov _ Omdat zij dat zo mooi op de televisie hadden gezien hebben twee broertjes van 5 en 7 jaar uit de Belgische plaats Thuin donderdagmiddag geprobeerd een trein te laten ontsporen Hun plan mislukte doordat de trein die op weg was naar Charleroi, te langzaam reed en de dwars over de rails gelegde staaf opzij schoof. De bestuurder had echter een hevige schok gevoeld en rapporteerde dit bij het volgende station. De knapen bleken na de eerste mislukking al nieuwe staven op de rails te hebben gelegd die konden worden verwijderd voordat onheil werd aangericht. De „saboteurs" konden daarna spoedig door de politie worden opgespoord. --- Het tafereel op deze foto dateert van 3 oktober: militairen van de Siliwangi-divisie hebben een strategisch punt bezet in de Indonesische hoofdstad. --- Canard van De Telegraaf Fotograaf werd niet mishandeld | AMSTERDAM, 20 nov. — De Amster| damse officier van justitie en hoofd van het arrondissementsparket mr J. F. Hartsuiker, heeft gisteren naar aanleiding van het politie-onderzoek naar 'n mishandeling, die een Amsterdamse fotograaf zou hebben ondergaan, het volgende communiqué uitgegeven: In het dagblad De Telegraaf zijn dezer dagen publikaties verschenen, waarin werd bericht, dat een fotograaf de heer Wim Koen, als uitvloeisel van door hem vervaardigde en door dit dagblad gepubliceerde foto's tot tweemaal toe zwaar zou zijn mishandeld. Voorts werd daarbij gesteld, dat deze man uit vrees voor terreur geen aangifte bij de politie had durven doen, terwijl van de zijde van de politie het standpunt zou zijn ingenomen, dat zonder aangifte geen onderzoek zou worden ingesteld. Naar aanleiding hiervan wordt het volgende medegedeeld: 1. De fotograaf heeft brj zijn verhoor door de politie verklaard, dat hem geen blauw oog is geslagen en dat hrj niet met een mes is neergestoken, er was geen sprake van mishandeling; 2. Bij een ten overvloede — op verzoek van de politie — ingesteld medisch onderzoek is geen ltehanielijk letsel vastgesteld; 3. De fotograaf heeft zich — naar hij verklaard — niet zelf tot de politie gewend, omdat er geen mishandeling gepleegd was; 4. Er was volgens betrokkene geen sprake van enige terreur uit vrees waarvoor hij zich van het doen van aangifte zou hebben laten weerhouden; 5. De fotograaf heeft medegedeeld dat de in De Telegraaf verschenen berichten over zijn mishandeling en de op hem uitgeoefende terreur onjuist zijn, aldus het communiqué. --- Grondig onderzoek Naar aanleiding van deze publikaties merkt mr Hartsuiker in het algemeen nog op: „Ongeacht de vraag of er al dan niet aangifte is of wordt gedaan van een min of meer ernstige behandeling, wordt elke daarvoor in aanmerking komende geweldpleging wel degelijk door de politie onderzocht. Zo er al sprake mocht zijn van enige terreur, zal de politie hierin reden vinden, juist zon geval grondig te onderzoeken. ---