FLORENCE, 20 Junij. Van hier wordt, onder dagteekening van den 14dett,aan de Augsburger Allgemeine-Zeitung het volgende over den tegenwoordigen toestand vau Italië geschreven: „De vriend van Italië moet troostgronden zoeken, om het treurige schouwspel te kunnen aanzien , 't welk het aan langzame uitteriug wegkwijnend land oplevert, en ten slotte blijft hem enkel de overweging over, dat de geschiedenis geene vergeefsche moeite pleegt te doen, en zij derhalve geen onafhankelijk en ondeelbaar Italië in het leven zou- hebben geroepen, indien zij „daarbij niet iets gedacht had." Voor hem, die in zulk een steunen op de wijze en ondoorgrondelijke raadsbesluiten der geschiedenis of des Hemels geen vrede vindt, blijft niets anders dan een wanhopig pessimismus over. _ „Tijdens de verkiezingen in de maand Maart kon men zich nog met de hoop vleijen, dat het nieuwe Parlement een verstandiger gebruik van de verkregen vrije instellingen zou maken dan zijn voorganger gedaan had. Thans echter kan men zich deswege geene illusien meer maken. De verkiezingen van Maart jongstleden leverden , naar het scheen, betere uitkomsten op dan die van October 1865. Nu echter het nieuwe Parlement nagenoeg drie maanden bijeen is geweest, blijkt het, dat, al zijn de verkozenen yoor een gedeelte nieuwe mannen, zij toch met de oude kwaal behebt zijn. Wat nog erger is , men heeft de overtuiging verkregen, dat, al waren de verkiezingen ook nog zoo gunstig uitgevallen, zij in den toestand des lands en der Regering toch geene verandering zouden hebben teweeggebragt. Er is geen enkel uitstekend man van het Parlement uitgesloten geworden, en evenwel wordt daarin geen enkel uitstekend man aangetroffen. Ik versta daaronder heden, in staat om op het lot des land^ een overwegenden invloed uitteoefenen. Van al de mannen, die eenige jaren geleden nog eene meerdere of mindere mate van gezag bezaten, is niet één meer overgebleven. De beste (of althans de gelukkigste) zijn gestorven; de overige zijn verongelukt, hetzij door eigen toedoen , hetzij door de schuld der natie , die ongeschikt was om geleid te worden. Noch het Koningschap, noch Garibaldi, noch Mazzini maken eene kracht uit; alles staat op zich zelf; alles verkeert in een staat van ontbinding; overal verspreide en onaanzienlijke bestanddeelen; nergens zamenhang of drang tot vorming en schepping. De partijen bestaan nog slechts in naam; zij handhaven zich nog slechts als herinneringen of schaduwen. De staatsman, die ze tot zich trekken of op haar steunen wilde, zou niets dan ijle lucht vinden. En zoomin men leiders of partijen vindt, zoomin worden er denkbeelden gevonden, die iets meer dan holle klanken zVjn. De geheele italiaansche beweging heeft slechts op één enkel denkbeeld, — dat der onafhankelijkheid, — geteerd, fat denkbeeld is eene werkelijkheid geworden; het stuk !s afgespeeld, maar geen der handelende personen weet woorden te vinden, en de toeschouwers hijgen afgemat naar rust. De binnenlandsche vrijheid, — dit leidt thans wel niet den minsten twijfel meer, — werd in Italië met, zoo als in Duitschland en Frankrijk, om haar zelfs wille begeerd; zij diende louter als middel tot het verwerven der onafhankelijkheid. De vrije instellingen van Piemont waren slechts een hefboom, — een werktuig in de handen van Cavour. De vrijheid heeft niet zelfstandig gewerkt; z\J was enkel de dienstmaagd der onaf hankelijkheid. Van daar, dat zij thans zoo onvruchtbaar en onbruikbaar is: een gereedschap, dat uitgediend heeft en waarvan niemand meer partij weet te trekken. Moet men het daarom op zijde zetten? Onmogelijk; daartoe zou iemand moeten gevonden worden, die lust en kracht bezat om het nutteloos geworden stuk gereedschap wegtewerpeu; en Italië beeft zelfs de aandrift tot het kwaad verloren; zijn uitgeputte bodem is zelfs voor den staatsgreep te dor geworden. Unenidig verkieselijker zou het zijn, dat de vrije instellingen met door de uitputting en de onverschilligheid der natie, door de vijanden der vrijheid met ondergang bedreigd erclen. Dan, althans, kon men zich vleijen, dat reactie actie zou wekken. Niet het driest geweld toch is de ergste vijand «ervrijheid, maar de doffe vadzigheid, die gedachteloos daari 6? 1 6 ver^o°ving i waarin de italiaansche natie de laatste jaren meer en meer is verzonken, is slechts en halve verklaarbaar uit de ontzenuwing, die men gewoonlijk op overspanning ziet volgen. Metterdaad heeft slechts eene betrekkelijk geringe minderheid zich tydens de omwenteling buitengewoon ingespannen. Bij de massa des volks had dau ook , naar men verwachten "mogt, de frissche adem der vrijheid de braakliggende krachten moeten bezielen. Dit heeft echter tot heden niet plaats gehad. De massa des volks verroert zich te naanwernood, en de minderheid, die vóór de omwenteling den natioiialen geest trachtte optewekken, is verdeeld of uiteengeraakt, of heeft haar aanzien bij de natie, of wel Jiare eigene idealen verloren. De takken van volksoedrijvigheid, landbouw, fabriekwezen en handel hebben °P ver na niet die vlugt genomen, welke de nieuwe toestand des lands mogelijk maakte en eischte. De werkzaamheid der minderheid, —het verstandelijk streven, —is ontwijfelbaar, zoowel in omvang als in gehalte, afgenomen; terwijl de zedelijke koortsachtigheid der gansche natie opgehouden heeft. Quinet schrijft in zijn werk over de hansche omwenteling van 1789 haar onvermogen, om Frank"Jk vrij te maken, aan hare 'godsdienstige "magteloosheid toe; eene verklaring, die welligt met nog veel meergrond °P Italië kan worden toegepast, waar een romeinsch Vaagstuk aan de orde is." --- BERLIJN, 21 Junij. De Kreuz-Zeitung kondigt met welgevallen een vlugschrift over de pruissische leger-organisatie en het pruissische budjetregt aan, waarin gezegd wordt, dat het °nbeperkte regt tot vaststelling der staatsuitgaven door __. .^vertegenwoordiging niets anders is dan een wilekeurig axioma van het doctrinaire constitutionalismus. De opvatting van het luxemburgsche waarborgtractaat door de engelsche staatslieden en de engelsche dagbladpers wordt door de Kreuz-Zeitung als een betreurenswaardig . en tegelijk als een onteerend verschijnsel aangemerkt. Dat de verleende waarborg in de praktyk „eigenlijk niets te beteekenen" zou hebben, en dat een man als lord Stanley er openlijk voor uitkomt, dat die verklaring van het gesloten verdrag ook de zijne is, noopt de Kreuz- Zeitung tot den uitroep: „Zoo diep, derhalve, is het Engeland der Chathams en der Pitts gezonken!" --- BERLIJN, 22 Junij. De groote jaarlijksche bevordering bij het leger, welke sedert 1814 hier te lande plaats gehad heeft op den 30s"-** Maart, den verjaardag van den intogt der verbonden legers te Parys, zal, naar men verneemt, voortaan plaats hebben op 3 Julij , den verjaardag van den slag van Königgratz. — Onder de gemengde staatkundige berigten der Kreuz- Zeitung leest men : 1° dat de noordduitsche Bonds-constitutie vermoedelijk reeds den 25«tei*, daags na hare aanneming door het Heerenhuis, in al de Staten van Noord-Duitschland afgekondigd zal worden; — 2° dat het fransehe gouvernement voortgaat, op groote schaal in Hongarije paarden te doen aankoopen; —3° dat de Porte spoediger dan men gedacht had, dat zij doen zou, hare bezwaren tegen het voorstel eener enquête op Creta heeft laten varen. De commissie van onderzoek zou bestaan uit turksche gemagtigden en uit leden van de legatien der mogendheden, van welke het voorstel uitgegaan is. --- PARIJS, 21 Junij. De Onder-koning van Egypte is bij het eerste bezoek , door hem aan de wereldtentoonstelling gebragt, door de keizerlijke commissie dier expositie met veel plegtstatigheid ontvangen en naar het op het Champ-de- Mars voor hem opgerigte prachtige paviljoen geleid geworden. De egyptische inzenders (zijne onderdanen) hebben hem met geestdrift begroet, en hij heeft zich met hen allerminzaamst onderhouden. Ismaél-bassa, die den ouderdom van 51 jaren bereikt heeft, is een kloek en schoon man, met een zachtaardig voorkomen. Hij heeft zijne opleiding in een Parijsch lyceum ontvangen en spreekt het fransch zeer vloeijend. Gisteren-ochtend heeft Ismaël-bassa 'm het Pavillon Marsan het ontbijt gebruikt met den heer de Lesseps en de twee vice-presidenten der doorgravings-maatschappij , den heer Ruyssenaers (den nederlandschen consul-generaal in Egypte) en den hertog van Albufera. Naar thans beweerd wordt, zou de Onder-koning slechts een tiental dagen te Parijs vertoeven en den 26sten of 27Btea naar Londen vertrekken. Z. H. zou zich derhalve niet te gelijk met den Sultan hier bevinden. — Le Temps zegt, dat het internationale congres der coöperative genootschappen, hetwelk dit jaar te Parijs zal plaats hebben, niet [zoo als gisteren door sommige dagbladen beweerd is] door de fransehe Regering is uitgelokt; maar dat het initiatief daartoe genomen is door personen, die met het gouvernement in geenerlei betrekking staan. Wat den brief van den heer Schulze-Delitsch betreft, verzekert le Temps , dat deze niets behelsde wat de openbaarmaking behoefde te doen schromen. Er werd in dien brief enkel in het voorbijgaan gezegd, dat de keuze vau Straatsburg aan vele duitsche bezoekers van het congres, die zich minder gemakkelijk in het Fransch uitdrukken, voorzeker welgevalliger zou geweest zijn dan die van Parijs. — De heer Crémieux heeft een breedvoerig schrijven aan den heer Havin, den directeur vau le Siècle, gerigt, waarin hij de voorstelling, welke iv een zeer onlangs door genoemd blad opgenomen schrijven uit Bucharest van de vervolgingen der Israëliten in Moldavië gegeven wordt, voor ten eenemale onjuist verklaart, en waarin hij al de beschuldigingen, in den laatsten tijd tegen den roumanischen minister Bratiano ingebra°-t, met den meesten nadruk bevestigt. — Al de personen die, omstreeks veertien dagen geleden (op den avond der gala-voorstelling in de Opera), wegens het aanheffen van den kreet „Leve Polen!", in hechtenis waren genomen, zijn op één na, voorloopig, doch zonder borgstelling, weder op vrije voeten gesteld. — De Czaar heeft aan mevr. Laborie, die bij den aanslag van den 6de!l Junij door een splinter van het pistool van Berezowski gekwetst is geworden, een met brillanten versierd medaljon ten geschenke gezonden. — Alvorens Parijs te verlaten, heeft genoemde Monarch de zes fransehe zangers, die bij het daags na den aanslag gevierde Te Deum de liturgie gezongen hebben, met een fraai gouden horologie met ketting en hunnen directeur met een kostbaren ring begiftigd. — Bijzondere berigten uit Konstantinopel van den 7d™ Junij bevestigen de tijding vau het gevangennemen van verscheidene personen, beschuldigd van zamenspanningtegen het m'mïsterie-Aali-Fuad. Onder de gearresteerden bevinden zich do divisie-generaal Hussein (die ook in het onder de Regering van Sultan Abdul-Medjid door Kouleli gesmeed complot betrokken was) en verscheidene andere voorname militaire, burgerlijke en kerkelijke beambten. De berigtgever twijfelde niet, of de gevangengenomen personen behoorden tot de partij, die het „Jonge Turkije" werd genoemd. Een der voorname personen, die dezer dagen uit Konstantinopel de wijk naar Frankrijk hebben genomen, om zich aan de bovengenoemde arrestatien te onttrekken , — Zia-bey, gewezen minister van Justitie en laatstelijk gouverneur van Cyprus, — heeft aan le Siècle een brief gerigt, waarin hij zich en zijne vrienden tegen het hem te laste gelegde feit verdedigt. Hij verklaart, dat geen der in de turksche hoofdstad in hechtenis genomen lieden tot de partij van „ het Jonge Turkije" behoort, en dat die partij, waarvan de te Parijs verblijf houdende Prins^ Mustapha-Fazil, broeder van den Onder-koning van Egypte, het erkende hoofd is, en die de meerderheid der bevolking des Rijks onder hare leden telt, niet in staat is om zamenzweringen te smeden, allerminst tegen den Sultan en zijne dynastie, die voor de leden van „het Jonge Turkije" voorwerpen van de hoogste vereering zijn; terwijl het m'mistexie-Aali-Fuad (zegt Zia-bey) veel te zwak is om daartegen te komplotteren. Met gerustheid wachtten hij en zijne mede-uitgewekenen dan ook de ontdekkingen af, waartoe hetregtsgeding tegen de gearresteerden zou leiden. Terwijl in sommige berigten het aantal der gearresteerde personen gezegd wordt 60 te bedragen, verzekert la Turquie, dat het niet meer dan 15 beloopt, en dat zich onder hen geen enkele ulema bevindt. — De Courrier d'Oriënt beweert, dat de Parijsche advocaten Jules Favre en Senart de gearresteerden zullen verdedigen. 1 — De Regering van Roumanie heeft zoowel de vreemdelingen, die zich op roumanisch gebied bevinden, als hare eigene onderdanen ernstig aangemaand oni zich van alle daden en demonstratien te onthouden, welke tot botsingen met de Porte aanleiding zouden kunnen geven, en die, wel verre van de Christen-bevolkingen van het turksche Rijk eenig nut aantebrengen, haren toestand slechts zouden verergeren. --- PARIJS, 22 Junij. In de zitting van het Wetgevend Ligchaam van vrijdag jl. heeft eene langdurige beraadslaging plaats gehad over de regeling der werkzaamheden van die vergadering, die geëindigd is met de aanneming door eene overgroote meerderheid van het voorstel des voorzitters om na de behandeling van het budjet en de overige financiële wetten, tot in de eerste dagen van November uiteentegaan, ten einde dan de overige belangrijke wetsvoordragten in beraadslaging te nemen. De oppositie heeft, meer (zoo als een der dagbladen opmerkt) om te toonen, dat zij in de verantwoordelijkheid voor zoodanig besluit niet wilde deelen, dan in de hoop om het nemen daarvan te zullen verijdelen, tegen een uitstel van de behandeling, vooral der drukperswet, geprotesteerd. Sommige leden der oppositie, en met name de heeren Thiers en Picard, hebben echter de beduchtheid te kennen gegeven, dat, indien men de drukperswet thans nog aan de orde wilde stellen, zij (tengevolge van de afwezigheid van vele leden der linkerzijde) al te zeer „de blijken van de afmatting der Kamer zou dragen", en de hoop geuit, dat men de meerderheid in November tot het verkenen van concessien iets meer bereid zou vinden dan nu. —De heer Rouher heeft op nieuw de stelligste verzekering gegeven, dat de Regering in het minst niet de bedoeling koesterde om op hare gedane belofte terugtekomen, en onder anderen gezegd, dat door haar sedert 19 Januarij reeds vijf-en-twintig verloven tot het oprigten van dagbladen gegeven waren. — Nadat de rapporteurs voor de drukpers- en voor de vereenigingenwet hunne commissien nog tegen de beschuldiging van traagheid verdedigd, en den langzamen gang van het onderzoek aan het tal van amendementen toegeschreven hadden, is men tot de behandeling van het supplementaire crediet voor 1866 overgegaan, bij welke gelegenheid de heer Berryer in breedvoerige beschouwingen is getreden over de mexicaansche financiën, en de overlegging van bescheiden omtrent Mexico heeft gevraagd, welke [zoo als reeds in een telegram vermeld is] door den minister geweigerd is geworden, opgrond, dat het oogenblik daartoe minder raadzaam scheen. — Volgens het Mémorial-Diplomatique, hebben de familiebetrekkingen vau Keizer Maximiliaan zich tot het brengen van de grootste geldelijke offers bereid verklaard, om zijne invrijheidstelling te verkrijgen. --- LONDEN, 21 Junij. Graaf Russell heeft gisteren iv het Huis der lords eene tamelijk malicieuse hulde gebragt aan de staatkunde, door het gouvernement in de zaak van Luxemburg gevolgd. Hij prees uitermate het beleid van lord Stanley, en liet daarop aanstonds volgen, dat op die wijze de politiek van lord Palmerston door het tegenwoordige Kabinet waardiglijk voortgezet werd. Graaf Derby heeft zich echter door die wending niet van zijn stuk laten brengen, maar het voorkomen aangenomen, alsof de lofredenen van graaf Russell geheel en al opregt gemeend waren. Hij betuigde dien heer in warme bewoordingen zijnen dank voor de door hem geopenbaarde sympathie. Even als door lord Stanley in het Huis der gemeenten gedaan is , heeft graaf Derby voorts verklaard, dat, nadat Pruissen van den bekenden collecti ven waarborg eene voorwaarde sine qua non gemaakt had, Engeland onmogelijk had kunnen nalaten, zich daarnaar te schikken. Hij het daarop aanstonds volgen, insgelijks naar het voorbeeld van lord Stanley, dat Engeland, ingeval eener schending van Luxemburgs neutraliteit, tot geenerlei individuele handeling verpligt was, aangezien de geschonken waarborg zeer bepaaldelijk een collectief karakter droeg. In antwoord op eene vraag van den hertog van Argyle, betreffende den opstand op Candia, deelde graaf Derby mede, dat Engeland de Porte aangeraden had, aan Candia een autonomisch bestuur te schenken, doch dat de Porte dit niet gepast oordeelde; dat het britsche gouvernement geene roeping had gevoeld om in den vorm eener gelijkluidende nota voorstellen aan Turkije te doen, en dat op de nota, door eenige andere mogendheden te Konstantinopel ingediend, nog geen antwoord ontvangen was. Ook in het Huis der gemeenten zijn de cretasche aangelegenheden gisteren ter spraak gebragt, en wel door den heer Darby Griffth. Lord Stanley antwoordde op de vragen van dien heer, dat bij hem geen officieel berigt omtrent eene nederlaag van Omer-bassa ingekomen was. Men mciest niet vergeten, zeide hij, dat de door de dagbladen in omloop gebragte tijding dier nederlaag gegrond was op een telegram uit Athene. Ongetwijfeld was het wenschelijk, dat aan de vijandelijkheden op Candia een einde kwam, doch dit was spoediger gezegd dan gedaan. Het britsche gouvernement was in geen geval voornemens, den Sultan van Turkije, bij gelegenheid van zijn bezoek hier te lande, de les te lezen. — Uit Birmingham wordt gemeld, dat de thans aldaar heerschende kalmte voor bedriegelijk gehouden werd. Evenwel , het was een feit, dat de rust niet weder verstoord geworden was', ook niet, nadat de heer Murphy gisteren met groote hevigheid was uitgevaren tegen de nonnenkloosters , en het eene schande genoemd had, dat die inrigtingen niet van regeringswege geïnspecteerd werden. Hedenavond zou die heer zijne laatste en hagchelijkste voordragt houden: over de biecht. . — Het Medical Journal gewaagt van eene «mmerkeliike verbetering in den toestand der Prinses van Wales MiLhien zoTk K. H. reeds in den loop der volgende week uit rijden kunnen gaan. --- LONDEN, 22 Junij. Lord Houghton is gisteren in net Jtluis üer lords nogmaals teruggekomen op het tractaat, betreffende Luxemburg, en meer bepaaldelijk op het punt van den collectiven waarborg. Hij beweerde, dat de verklaringen, daaromtrent door graaf Derby en door den heer Stanley afgelegd, met elkander in strijd waren, en kondigde aan, dat hij de Regering nader over de zaak zou interpelleren. Antwoordende op eene interpellatie, heeft graaf Derby eenige bijzonderheden medegedeeld aangaande het lot der europesche gevangenen van den Koning van Abyssinie. Hij berigtte, dat er iv het geheel 18 gevangenen' waren en dat deze afwisselend meer of minder gestreng werden behandeld. Omtrent den stand der betrekkingen tussehen het britsche gouvernement en dat vau Koning Theodorus weigerde graaf Derby, zich verder uittelaten; alleen deelde hij mede, dat genoemden Vorst was aangekondigd, dat de voor hem bestemde geschenken naar Engeland teruggezonden zouden worden, indien de gevangenen niet binnen een bepaald tijdsverloop in vrijheid waren gesteld. In het Huis der gemeenten is de Regering door deu heer Monk geïnterpelleerd over de wreedheden, die Omerbassa, volgens het beweren van het candiasche revolutionaire bewind, op Creta zou bedreven hebbeu. Lord Stanley heeft daarop geantwoord , dat het verhaal dier wreedheden voorkwam iv een manifest van het genoemde bewind, hetwelk bestemd was , sympathie voor de opstandelingen te wekken, en derhalve uit den aard der zaak niet voor geheel onpartijdig of volkomen naauwkeurig kon gehouden worden. Dat verhaal werd door geen enkel consulair berigt in zijn geheel bevestigd. De minister meende, het echter voor zeker te mogen houden, dat aan beide zijden vele onmenschelijke handelingen gepleegd waren. Bij de voortgezette beraadslaging over de retbrm-bill is o. a. eene discussie gevoerd over de vraag, of de benoeming van een lid van het Parlement tot het eene of andere staatsambt eene verkiezing noodzakelijk maakte. De Regering had voorgesteld, dat in het vervolg, door overplaatsing uit de eene staats-betrekking in de andere, de plaats van den benoemde in het Huis der gemeenten niet vacant zou worden. Door lord Amberley was daarop als amendement voorgesteld, de verpligting van een parlementslid, om zich bij benoeming tot eene landsbetrekking aan eene herkiezing te onderwerpen, geheel te doen vervallen. Lord Amberley heeft later zijn amendement, nadat dit door de heeren Disraëli en Gladstone bestreden was geworden ingetrokken, en de kanselier der Schatkist heeft het op diè zaak betrekking hebbende artikel der regerings-voordragt aangehouden, om daarin nog eenige wijziging te brengen. — De Koningin heeft gisteren op het Buckiughampaleis eene receptie gehouden. Men zegt, dat de Prins van Wales en Prins eu Prinses Christiaan in de aanstaande week naar Parijs zullen vertrekken. --- BRUSSEL, 22 Junij. Gisteren-ochtend te 9 ure is de Koning naar het kamp van Beverloo vertrok ken, van waar Z. M. aanstaanden zondag hier ter stede wordt terugverwacht. Naar steeds verzekerd wordt, zal de Koning ook de feesten bijwonen , die te Londen ter eere van de belgische scherpschutters gegeven zullen worden, met name het groote feest in Agricultural-Hall, op 17 Julij , waarbij ook, naar men meent, de Sultan tegenwoordig zal zijn, en 't welk gezegd wordt, een der luisterrijkste te zullen zijn, die ooit in Engeland zijn gegeven. — Omtrent het bijeenroepen der Wetgevende Kamers tot het houden eener buitengewone zitting is nog niets met zekerheid bepaald. Indien men daartoe mogt overgaan, zal de bijeenkomst, naar men vermoedt, tegen half Julij plaats hebben, en enkel strekken om in d^ aanvulling van het personeel van het hof van cassatie te voorzien. — De baron Nothomb, onze gezant te Berlijn, heeft dezer dagen aan de Groothertogen van Mecklenburg- Schwerin en Oldenburg en aan den Senaat der Vrije Steden Lubeck, Hamburg en Bremen de geloofsbrieven overhandio-d waarbij hij tot vertegenwoordiger van het belgische Hof bij de Regeringen dier noordduitsche Staten eu Steden wordt aangesteld. — Le Nord meent te weten , dat het plan bestaat om den prefect der fransehe hoofdstad , den heer Haussmann, die reeds in het bezit is van het grooktruis van het Legioen-van-Eer, als belooning voor zijne rustelooze bemoeijingen tot verfraaijing van Parijs, den titel van Excellentie en het regt van zitting in den ministerraad toetekennen. — De hongaarsche generaal George Klapka, die zich thans hier ter stede ophoudt, heeft aan l'lndépendance een briet geschreven, waarin hij zegt, dat de weder-invoering der Constitutie in zijn land, — de plegtige krooning, en de verzoenende maatregelen, waarvan een en ander vergezeld is gegaan, hem met vreugde eu voldoening vervuld hebben, en dat hij, doordrongen van den op alle Hongaren rustenden pligt, om tot het staatkundig eu stoffelijk herstel van hun vaderland de hand te leenen, voornemens is, zoodra zijne persoonlijke aangelegenheden dit toelaten, na eene negentienjarige omzwerving iv den vreemde, derwaarts terugtekeeren. --- 's GRAVENHAGE, 24 Junij. Bij koninklijke besluiten van 18 Junij is Z. K. H. Prins Alexander benoemd tot lste" luit. bij het 4de reg. huzaren en tot lsten luit. bij het reg. rijdende-artillerie. — Tot heemraad van het waterschap Eijerland is benoemd de heer G. Hoogendoorn.* -— tot hoogheemraad van den Hondsbossche en Duinen tot Petten voor den kavel Geestmer-ambacht, de heer D. Schermerhom; — en tot dijkgraaf van Westzaan , de lieer /'. Lhaffo Jz. ____ de hoogeschool te Utrecht zyn benoemd : tot hoogl. in de medische faculteit, de heer dr. T. Halbertsma, thans te Groningen, en tot hoogl. in de wis- en natuurk. faculteit, de heer dr. C. H. C. Grinwis, thans aan de Polyt.-school te Delft. — Tot ontv. dfer dir. bel. en ace. te den Bommel is ' benoemd de heer J. J. Mosman, thans te Hellendoorn. — Aan den heer J. Evers Tijs is, op zijn verzoek eervol ontslag verleend als commiss. speciaal van Rijkspolitie te Lobith. — Bij kon. besluit vau 12 Mei ziju de statuten der Vereeniging tot bevordering van Christelijk Nationaal Schoolonderwys te Deinum goedgekeurd, en is die Vereeniging mitsdien als regtspersoon erkeud 7 M Blj lon^u^o-e™,11 4 JuniJ is het besluit van Z.M. yan 19 October 1856 (betreffende het blijven dragen der actmt.-umform door gepens. hootd- en verdere officieren) van_ toepassing verklaard op de officieren der vaste bezetting ter Kuste van Guinea, die de werkel. dienst met pensioen verlaten enz. — De minister van Binnenlandsche Zaken heeft, naar aanleiding van het verslag van den veearts van Aerde, dat de voordcelen deed uitkomen van de verbranding van wegens veetyphus afgemaakt vee boven begraving, de burgemeesters der verschillende gemeenten doen uitnoodigen, in voorkomende gevallen van veetyphus , tenzij daartegen overwegende bezwaren mogten bestaan, de beesten te verbranden volgens de voorschriften van het laatste lid van art. 1 van het kon. besluit van 4 Junij 11. met die wijziging, dat de te verbranden dieren en de overige brandstof alleen met teer, niet met petroleum worden overgoten. — De inspecteur van de geneesk. dienst der landmagt heeft, bij oproeping in de Staats-Courant, alle geneesen heelkundigen, zoowel Nederlanders als vreemdelingen, die genegen zijn, zich als officier van gezondheid 3de kl. voor de militaire geneesk. dienst in Oost- of West-Indie te verbinden, verwittigd, dat zij zich bij verzoekschrift bij den inspecteur behooren aantemelden. — De scheepsklerk F. J. Olivier wordt met 1 Julij a. s. overgeplaatst van het wachtschip te Hellevoetsluis op het fregat met stoomvermogen Adolf Hertog van Nassau. — Met ingang van 1 Julij is benoemd tot griff. bij het kantonger. te Geldermalsen ml. J. H. Verschoor, adv. te 's Hertogenbosch. — Men verzekert, dat bij de Tweede Kamer het voornemen bestaat om hare werkzaamheden, zoo mogelijk, nog in deze week ten einde te brengen. — Dingsdag, den 2den Julij , zal in de hoofdplaatsen der provinciën de gewone zomervergadering der Prov. Staten geopend worden. — Gedurende de week, geëindigd den 15deu dezer, zijn, volgens bij de Regering ingekomen opgaven, 9 runderen door den veetyphus aangetast, te weten : Bin Z.-Holland en 1 in Utrecht; terwijl geene runderen aan die ziekte gestorven zijn. In de vorige week bedroeg het getal aangetasten 14. ---