KONSTANTINOPEL, 23 October. Omtrent de laatste dagen van het verblijf van H. M. de Keizerin der Franschen hier ter stede wordt door alhier gevestigde correspondenten van Parijsche bladen nog het volgende gemeld. In strijd met hetgeen vroeger berigt is, heeft de Keizerin ook den broeder des Onderkonings van Egypte, Mustapha-Fazyl-bassa, bij zich ontvangen en zich zelfs een geruimen tijd met hem onderhouden ; terwijl later ook de gemalin van dien Prins _«n zijne dochters, alsmede de dochter van Halim-bassa, bij H. M. toegelaten zijn. Dit is insgelijks met al de vrouwen van aanzienlijke turksche personen en ambtenaren het geval geweest. „Al die dames (zegt een berigtgever van la Correspondanee-Havas) waren opgetogen over de schoonheid en de minzaamheid der Keizerin." — Bij het eindigen van het bezoek, 't welk de Vorstin aan het kamp bij Unkiar-Skelessi gebragt heeft, is door een 20,000 of 25,000--tal met Chassepot-geweren gewapende krijgslieden gedurende een geruimen tijd een pelotons-vuur uitgevoerd met eene juistheid, die de bewondering van alle deskundigen heeft opgewekt. — De Keizerin heeft haar verblijf hier ter stede, op aandrang des Sultans, een dag verlengd, waarvan door dezen laatste o. a. gebruik is gemaakt om H. M. naar den door hem op een der schilderachtigste punten van het gebergte van Alem-dagh, bij Scutari, gebouwden kiosk te geleiden. — Toen H. M. Konstantinopel verliet, is dezelfde luister ten toon gespreid en hebben dezelfde plegtigheden plaats gehad als bij hare aankomst aldaar. Kort vóór dat vertrek heeft de Sultan nog een langdurig gesprek met H. M. gevoerd. „De Keizerin (zegt de reeds vermelde berigtgever) neemt de levendigste indrukken mede van het even schitterende als hartelijke onthaal, dat haar hier ter stede ten deel is gevallen. De Turken hebben te dezer gelegenheid zich zelven overtroffen, en de Keizerin heeft op allerlei wijzen getracht, hare voldoening en erkentelijkheid uittedrukken. Zij is vooral zeer getroffen geweest over de gevoelens, die de bevolking der hoofdstad te haren aanzien heeft aan den dag gelegd. De geestdrift der volksmenigte openbaarde zich dan ook op alle wijzen en onder allerlei vormen, en gedurende de geheele week van het verblijf der Keizeriu leverde Konstantinopel het schouwspel op van eene feestvierende stad." --- MADRID, 30 October. De hier ter stede gevestigde berigtgever der Londen sche Times geeft, in ecu schrijven van gisteren, eene vrij uitvoerige beschrijving vail den stand van zaken hier te lande. „Er heerscht (schrijft hij) eensgezindheid van overtuiging omtrent de noodzakelijkheid, dat aan het interregnum een einde kome door de „krooning van het gebouw" ; doch wie tot „kroon" zal strekken, blijft het vraagstuk, tot welks oplossing thans eene laatste poging gedaan wordt. Maar , om niet te spreken van het meeningverschil omtrent de caudidatcn, het is zeer wel mogelijk, dat de verkiezing om andere redenen mislukken zal. Koning Victor Emmanuel heeft als voorwaarde zijner toestemming tot het aannemen van de Kroon door zijnen neef gesteld , dat hij met eene groote meerderheid en met medewerking van al de party hoofden zou verkozen worden , — voorwaarden, welker vervulling naauwelijks mogelijk is. Voeg daarbg, dat een wetsontwerp slechts kan worden aangenomen , wanneer één meer dan de helft van het aantal der leden van de Cortes tegenwoordig is, en ik twijfel, of, bij de afwezigheid der 70 republikeinen, en met die van andere leden, wegens ziekte enz., eene wettige verkiezing mogelyk wezen zal." Hoe dit echter zij , de berigtgever meldt, dat de generaal Prim, zeer begeerig om verlost te worden van den zwaren last, welken hy zich zelven heeft opgelegd , thans slechts dit zoekt: alle kwestien ter zijde te stellen voor de groote kwestie van de verkiezing van een Vorst. Te dien einde heeft hy thans weder den minister Zorilla en de progressisten overgehaald om tijdelijk den vrede te sluiten met den minister Ardanaz en de unionisten, en hen er toe gebragt om huime geschillen „tot na de verkiezing van een Koning" te begraven. „Die handelwijze (zegt de berigtgever), ofschoon zeker de beste, welke thans gevolgd worden kan, is echter niet zeer vriendelijk jegens den aanstaanden Vorst, die dus gewaarschuwd is, dat de tegenwoordige wapenstilstand slechts tijdelijk is, en dat men overeengekomen is om, zoodra hij den Troon heeft bestegen, de sluisdeuren van den partijstrijd te openen." „Het is niet te verwonderen (vervolgt de berigtgever), dat de republikeinsche bladen juichen in het uitzigt, dat, indien de verkiezing van een Koning in de Cortes, om de eene of andere der bovengenoemde redenen, niet mogt slagen, de netelige kwestie kans heeft van door ruwere handen te zullen moeten worden opgelost; en luide prediken zy dan ook hunne geliefkoosde leerstelling als het geneesmiddel voor al de euvelen en geschillen van het oogenblik.-'' --- FLORENCE, 31 October. _«.____.-«. ~—_. , ~w *l_».«D __»»£«-__-. De Correspondance-Italienne deelt mede, dat HH. XX. HH. Prins en Prinses Hendrik der Nederlanden eergisterenavond te Turin zijn aangekomen. Uit Konstantinopel is aan de genoemde courant berigt, dat Z. K. H. Prins Amedeus den 259,cn dezer maand daar ter stede is aangekomen en onmiddelijk zyne opwachting heeft gemaakt bij den Sultan, die hem denzelfden dag een tegenbezoek heeft gebragt en hem de in diamanten gezette versierselen der orde van Osmanié geschonken heeft. — De Opinione heeft het afgekeurd, dat de markies Rudini, de nieuw benoemde minister van Binnenlandsche Zaken, zoo als zij dat noemt, door het venster in het bewind van den Staat is getreden, terwijl hij dit door de groote deur had kunnen doen, indien hij slechts het geduld had gehad om zich in het parlementaire worstelperk te bekwamen en eene meer geschikte gelegenheid aftewachten, die hem niet ongaaii kon. Andere nieuwsbladen hebben daarentegen den heer Rudini geprezen wegens „den buitengewonen moed, dien hij aan den dag heeft gelegd , door de teugels van het binnenlandsch bestuur in handen te 'durven nemen, onder de hagchelijke omstandigheden, waarin het land verkeert." Deze uitdrukking heeft de Opinione genoopt om eenigzins uitvoerig aantetoonen, dat de stand der zaken in Italië wel is_ waar niet volkomen normaal en regelmatig is, maar toch ook niet zoo ongunstig als velen het doen voorkomen. „Wanneer wij (zegt de genoemde courant) den toestand van andere lauden met den onzen vergelijken, dan vinden wij meer reden tot vreugde dan tot droefheid. Welke vraagstukken houden het volk bezig • welke verschillen verdeelen het j welko woelingen verscheuren het 1 Dat er op den dag na de September-conventie en op den voor-avond van Mentana niet alleen moed, maar ook zelfverloochening toe behoorde om het bewind over de algemeene zaak te aanvaarden, zal niemand ontkennen. Maar thans verkeeren wij in geheel andere omstandigheden. Het land is russtig: zoo er hier of daar _ opruy ers gevonden worden, kunnen zij, indien de Regeling slechts scherp toeziet, gemakkelijk in toom worden gehouden ;de pogingen der demagogen, zoo die aangewend worden, lijden schipbreuk op den levendigen wensch naar orde en rust, dien men overal waarneemt; indien het eene of andere kiesdistrict met zijne oppositie tegen het gouvernement praalt door leden der uiterste partijen tot Afgevaardigden te kiezen, dan is dit te wijten aan het ministerie, dat onhandig de aandacht op hen heeft gevestigd, en slagtoffers en bijna martelaars van hen heeft gemaakt. „Wij hebben noch die vurige revolutionaire hartstogten, welke in Frankrijk broeden; noch de propagande der uiterste socialistische denkbeelden, die in Duitschland gevonden wordt; noch de tegenstand en de uationale afkeer, die de Constitutie in Oostenrijk verlamt; noch de regeringloosheid van Spanje; noch de fenianistische woelingen van Engeland. En men kan , zonder tegenspraak te duchten, verzekeren, dat wij evenmin gevaar loopen van maatschappelijke of dynastische worstelingen te zien ontstaan, en dat het land, over het algemeen, belangrijke schreden heeft gedaan op den weg van den vooruitgang; dat het de voordcelen begint te beseffen van den diep ingrijpenden omkeer, die heeft plaats gehad, en dat men, om het volkomen gehecht te maken aan de nieuwe orde van zaken en aan de vrijzinnige instellingen, niets anders behoeft dan eene waakzame, verstandige en zuinige administratie en een gouvernement, dat eene goede en juiste rigting aan de politiek weet te geven. Eene natie, die eerst sedert weinige jaren vereenigd is en die desniettemin weerstand heeft geboden aan heftige schokken van verschillenden aard, en doof is gebleven voor de inblazingen der meest toomelooze hartstogten, kan niet beschuldigd worden van ecu oproerigen geest te bezitten , noch van hinderpalen op den weg tê stellen van een regelmatig gouvernement. „Men kan niet ontkennen, dat er zekere zedelijke verwarring heerscht, die overwonnen moet worden. Maar zal men de schuld daarvan geheel werpen op het volk, in plaats van op de politieke partijen ? Het rampzalige schouwspel, waarvan wij gedurende zes maanden getuigen geweest zijn, en dat voldoende zou zijn om de zedelijke anarchie ook zelfs iv de beschaafdste en in het vrije leven geharde landen te doen ontstaan, — door wie is dat voorbereid en volgehouden 1 In Engeland zou zulk eene monstruositeit niet kunnen gebeuren ; maar mogt dit wel kunnen, moet men dan uiet gelooven, dat zij daar te lande nog ernstiger gevolgen zou hebben dan de zeer ernstige, welke er hier uit voortvloeijeu ? En heeft het ministerie die gevolgen weten te voorzien ? Evenmin als het die voorzien heeft, heeft het die weten te voorkomen. „Men loopt gevaar van in een cirkel rond te draaijen, indien men een einde aan de zedelijke verwarring meent te kunnen maken door regtstreeks en uitsluitend op het volk te werken , alsof dit er de eenige oorzaak van was , in stede van het slagtoffer , zonder te bedenken , dat men met het gouvernement en met de staatkundige partijen moet aanvangen. „De verwisselingen van ministers, die zonder regel of maat en in strijd met alle voorschriften der welvoegelijkheid plaats vinden, eu de weinige eerbied, dien de ministers blijkbaar voor elkander koesteren, waardoor een wederkeerige afkeer ontstaat, die alle handelingen verlamt, en de eerder opgedrongen dan aangeboden outslagen , — dit alles draagt er toe bij om de denkbeelden te verwarren en om dat zedelijke bederf voorttebrengen, waarover wij klagen; want indien de ministers, op wie aller oogen gevestigd zijn , aan het land het voorbeeld geven van geringe politieke eerlijkheid, kan het geene verwondering baren, dat de vrachten bitter en nadeelig zijn. Het gouvernement in Italië heeft met moeijelijkheden te kampen, die onafscheidelijk zijn van elke in haast volbragte hervorming; maar niet met zwarigheden, welke door eene goede staatkunde, waarvan de goede financiële gesteldheid af hangt, niet o verwonnen kunnen worden. Hetgeen in de eerste plaats noodig is, is, dat er geene nieuwe zaden van politieke oneenigheid uitgestrooid worden; dat eene betere rigting gegeven worde aan de handelingen der partijen; dat men de nietswaardige kwestien late varen, die het gouvernement moet vermijden, en dat men het land behulpzaam zij in de pogingen, die het aanwendt om zijne oeconomische krachten te ontwikkelen, door het te doen beseffen, dat eene duurzame welvaart onbestaanbaar is, indien de zedelijkheid in het openbare en het bijzondere leven wordt gemist. „De jongste wijziging van het Kabinet kan, naar onze overtuiging, aan de bereiking van dat doel niet bevorderlijk zijn. De goede bedoeling is aanwezig geweest, daaraan twijfelen wij niet; maar de gevolgen komen met die bedoeling niet overeen, omdat de middelen en de omstandigheden '"et slechter gekozen konden worden. En indien de markies Rudini door het aanvaarden der portefeuille van Binnenlandsche Zaken eene daad van zelfverloochening heeft verrigt, dan is dit uitsluitend het geval geweest ten opzigte van zijne ambtgenooten in het Kabinet; want hij heeft gedaan als ecu schoon en minzaam jongeling, die eene oude vrouw huwt, welke tot overmaat vau ramp niet eens eene bruidschat medebrengt." — Bij koninklijk besluit van heden zijn de Senaat en de Kamer der Afgevaardigden bijeengeroepen tegen den Ig-en November. — De half-officiële Correspondance-Italienne behelst heden eene geruststellende mededeeling omtrent den tegenwoordigen stand van het geschil tusschen de Porte en de egyptische Regering. Naar luid daarvan, is dat geschil nog niet beslecht, maar in zulk eenen staat gekomen, dat het geen dadelijk gevaar meer oplevert eu zonder bezwaar nog onbeslecht kan blijven. Het eenige punt, dat inderdaad nog in geschil is , betreft, volgens die courant, de vraag , of de Onderkoning van Egypte de vrijheid zal behouden omJ buitenlandsche geldleeningen aantegaan zonder toestemming van de Porte. De Onderkoning wil die vrijheid behouden, onder anderen ook omdat het anders den schijn zou hebben, alsof de geldleeningen, die hij reeds zonder die toestemming gesloten heeft, op onwettige wijze waren aangegaan eu alzoo in discrediet zouden kunnen geraken, ten nadeele dergenen, die hem in het vertrouwen op zijne bevoegdheid geld hebbeu verstrekt. Doch bij de laatste van die geldleeningen, in 1868 gesloten, heeft de Onderkoning de belofte gegeven om in de eerstvolgende vier jaren geene nieuwe buitenlandsche geldleening aantegaan; hij wordt alzoo door deze verbindtems jegens de geldschieters gedurende vier jaren belet gebruik te maken van de bevoegdheid , die hij meent te hebben; en dus zou het vooreerst eene nuttelooze vraag zijn, of hij die bevoegdheid al dan niet heeft; die vraag zou zonder bezwaar nog eenige jaren aanhangig kunnen blijven. In dien tijd, meent de'Correspondance, zal er gelegenheid zijn om tot eene schikking te geraken; en dit zal door den invloed der hoog aanzienlijke en doorluchtige personen, die thans de Levant bezoeken, zekerlijk gelukken. --- WEENEN, 1 November. Onder dagteekening van 24 October jl. heeft de Presse van een ooggetuige de volgende mededeelingen uit Cattaro ontvangen van de gevechten, die den 23»ten bij de forten Trinita en Gorasda waren geleverd: „De twee forten zijn gelegen- op de hoogten, die Cattaro omringen • zij zijn van elkander 1500 schreden, en van Cattaro naauwelijks eene halve mijl verwijderd. Beiden zijn met geschut van verschillend kaliber gewapend. Het fort Trinita beheerscht den rijweg, die van Cattaro in eene zuidelijke rigting naar Budua voert. De bezettingen, bestaande elk uit eene halve compagnie eu eenige artilleristen, onder aanvoering elk van één officier, hadden reeds in den vroegen ochtend van zaturdag den 23steD enkele troepen insurgenten opgemerkt, die echter spoedig terugtrokken. Tegen 1 uur kwamen plotseling grootere afdeelingen tevoorschijn, die, begunstigd door de ligging' van het terrein, ongemerkt hadden weten te naderen en onmiddelijk het vuur openden. De bezettingen, in elk fort ongeveer 50 k 60 man sterk , beantwoordden dat vuur levendig en veroorzaakten den vijand vele verliezen. Toch zouden de forten het moeijelijk hebben uitgehouden, indien niet tegen 3 uur een bataillon uit Cattaro ter hulp was gekomen. Zelfs nu nog boden de insurgenten, die 1200.. 1500 man zullen geteld hebben, voortreffelijk werden aangevoerd en eene gunstige stelling hadden ingenomen, hardnekkigen tegenstand, totdat eindelijk te 5 uur nog een bataillon uit Cattaro hen in de flank viel en 10 of 12 keeren vuur gaf; toen eerst namen zij de vlugt, nadrukkelijk beschoten door de twee op de hoogten gelegen batterijen en door het vuur van de twee forten. Te 6 uur viel het laatste schot." — De verliezen deikeizerlijke troepen bedroegen 3 dooden 8 gekwetsten; die der insurgenten worden door den berigtgever op 70 dooden en 100 gekwetsten geschat. Elk der beide te hulp gesnelde bataillons "telde ongeveer 300 man. Het bij Budua gelegen blokhuis Stagniewicz was twee dagen vroeger door de insurgenten overrompeld, toen de commandant eigenhandig de poort opende om eene vrouw intelaten, die levensmiddelen kwam brengen. Hij werd onmiddelijk met nog eenige andere soldaten vermoord, waarna het overige gedeelte der bezetting, bestaande uit 29 man, zich overgaf en weggevoerd werd. Een hunner werd tegen losgeld vrijgelaten om het berigt naar Cattaro overtebrengen. --- BERLIJN, 2 November. De nieuwe minister van Financien, dc heer von Camphausen , heeft by zijn eerste optreden in het Huis der Afgevaardigden laten doorschemeren, dat hij niet ongenegen zou zijn om eene wijziging te brengen in de wijze van amortisatie der staatsschuld. Onder de vele geruchten , tot welke die houding van den minister aanleiding gegeven heeft, behoort ook eene mededeeling der Berliner B'êrsen-Zeitung, als zou de heer von Camphausen het voornemen koesteren om de geheele staatsschuld te couverteren in eene onaflosbare rentedragende schuld. De Kreuz-Zeitung noemt eene conversie van dien aard een reeds bij herhaling aanbevolen plan, waarbij echter alles aaukomt op de wijze van uitvoering. Het conservative orgaan verklaart overigens, dat het, zoo lang de minister zich nog niet nader over die aangelegenheid heeft uitgelaten, niets anders zeggen kan dan dat het niet onder alle omstandigheden van dergelijken maatregel afkeerig zou zijn. — Volgens de Berliner Bórsen-Zeituny, heeft de pruissische Regering onlangs aan de andere Regeringen , die tot het Noordduitsch-Verbond behooren , het verzoek gerigt om voorloopig geeiie concessieu te verleenen voor loterij-leeningen, omdat het wenschelijk was, dat alle noordduitsche Regeringen met het oog op de mogelijkheid van eene wettelijke regeling dier aangelegenheid dezelfde gedragslijn zouden volgen. — De graaf zur Lippe, oud-minister van Justitie, heeft onlangs in het Heerenhuis de klagt geuit, dat het ontwerp vau een strafwetboek voor het Noordduitsch-Verbond teveel vau het pruissische strafregt afweek, en heeft een voorstel ingediend, volgens 't welk het Heerenhuis den wensch zou uitspreken om eene andere commissie te doen bijeenkomen, die voornamelijk uit Pruissen, en wel uit practici, zou bestaan. Als tegenhanger van dat voorstel kan een stuk in de Grenzboten dienen, alwaar dc inzender, een leeraar aan eene der hoogescholeu, het als zijn gevoelen ontwikkelt, dat het ontwerp eene al te sterk pruissische kleur draagt; dat de commissie alleen uit practici bestaat, en dat hare beraadslagingen zoo snel voortgaan, dat de wetenschap geen tijd heeft om hare stem te doen hooren; want voordat men een wetenschappelijk werk heeft kunnen schrijven, drukken eu uitgeven, zouden de beraadslagingen reeds afgeloopen zijn. Die schrijver had verwacht, dat in de commissie de juridische faculteiten vertegenwoordigd zouden zijn. Hij geeft vervolgens den raad om toch niet al te groote haast te maken, en eindigt met den wensch, dat het ontwerp zoo veel mogelijk een duitschen stempel zal ontvangen. Een berigtgever der Kölnische-Zeitung is van oordeel, dat het voorstel van den graaf zur Lippe volstrekt niet bij het Heerenhuis, maar in den vorm van een advies of van eene petitie bij den Bondsraad of bij den Rijksdag had moeten worden ingediend. De houding van den oud-mir nister zou overigens , volgens de meening van dien berigtgever, kunnen bijdragen om het ontwerp populair te maken. — Naar aanleiding van het adres uit Noord-Slees wijk, 't welk dezer dagen eene commissie aan den Koning wil overhandigen, behelst de Kölnische-Zeitung het volgende: „In strijd met den regtsregel, dat eene overeenkomst onmiddelijk moet worden ten uitvoer gelegd, indien daaraan geene tijdsbepaling is toegevoegd, zijn nu reeds meer dan drie jaren verloopen, zonder dat de pruissische Regering de volksstemming, die in het Prager vredes-tractaat is voorgeschreven, in Noord-Sleeswijk heeft uitgeschreven. In den loop van het laatste jaar is de pruissische Regering van verschillende —en ook van eene jegens Pruissen welwillend gezinde — zijden aangemaand om niet langer te vertragen in de uitvoering van hetgeen de eer gebiedt, en hetgeen door het voordeel van den Staat niet minder, dan door de zorg voor de rust en den vrede van Europa wordt geëischt. Het is geenszins noodzakelijk om alles te doen wat Denemarken begeert, maar alleen dat wat Europa als eene voldoende nakoming van het sdc5dc artikel van het Prager vredes-tractaat beschouwt. Volgens dat artikel, moeten niet eenige bepaald aangewezene, maar die districten van Noord-Slees wijk, welke het begeeren , aan Denemarken worden teruggegeven, en voorzeker zouden daartoe ook Düppel en Alsen behooren, daar die streken door meer dan 90 percent Denen bewoond worden. De Allgemeine-Zeitung deelde onlangs een artikel mede, waarin do stelling werd ontwikkeld, dat Pruissen tegen het kleine Denemarken in het geheel geene militaire grens-linie noodig heeft, en dat Pruissen geene bezwaren behoefde te maken tegen het afstaan van eenige zandheuvels aan het strand, indien de vestingwerken van Düppel en Alsen werden geslecht, met het beding, dat zij nooit zouden mogen worden hersteld. In die meening wordt door onderscheidene uitstekende krijgskundigen gedeeld, en zij kan ook op zich zelve juist ziju. Daar evenwel hooggeplaatste pruissische officieren van een ander gevoelen zijn, en ook de graaf von Bismarck zich daartegen heeft verklaard, hebben wij steeds het afstaan van Düppel en Alsen, en zelfs van Flensburg, ontraden. Europa zal ter wille van den lieven vrede voldaan ziju , indien Pruissen de voorwaarde stelt om niets aftestaan wat uit een krijgskundig oogpunt voor Pruissen van gewigt is. Maar onder die voorwaarde moet het sdo5d0 artikel van liet Prager vredes-tractaat eerlijk ten uitvoer gelegd worden, en hoe eerder, des te beter. Anders zal vroeger of later Sleeswijk op,nieuw de lont worden, die Europa in vuur eu vlammen zet, waarbij niemand slechter zou varen dan de Hertogdommen zelven." --- PARIJS, 2 November. Gisteren en heden is het gerucht in omloop geweest, dat de Keizer „weder was ingestort." Le Public spreekt dit echter tegen, en zegt, dat de Keizer wel weder eenige rhumatische aandoeningen ondervonden heeft, maar dat daarbij zich alles heeft bepaald. Heden zal Z. M. eene jagt in de bosschen van het kasteel van Compiègne bijwonen , eu zaturdag — den dag, waarop de Keizer, volgens het gerucht, weder was ingestort — is op genoemd kasteel een groot diner van 120 couverts gegeven, en heeft de troep tooneelisten van de ■ Comédie-Franeaise aldaar eene voorstelling gegeven. — Het Journal Officiel deelt een uitvoerig schrijven uit Konstantinopel omtrent het verblijf aldaar van de Keizerin mede, 't welk slechts weinige bijzonderheden behelst, die niet reeds van elders bekend zijn geworden. Aan het slot van dit schrijven wordt gezegd: „Het verblijf van de Keizerin der Franschen in de hoofdstad van het Ottomanische Rijk laat aldaar herinneringen na, waarvan alleen zij zich een juist denkbeeld kunnen vormen, welke de bevolking dier stad gedurende het gansche verblijf der Vorstin in haar midden hebben gadegeslagen. Deze gebeurtenis, zonder wederga in de jaarboeken van het islamismus, heeft niet minder op de verbeelding der volksmenigte gewerkt, dan de reis des Sultans door Europa, en moet, even als dit belangrijk feit, zeer bevorderlijk zijn aan de verspreiding der westersche beschaving en denkbeelden in Turkije." — Men had gemeld, dat l'Aigle zich in het kanaal van Suez in het zand had vastgewoeld. Uit Alexandrie wordt - echter aan het Agentschap-Havas berigt, dat die bodem de genoemde havenplaats na de ontscheping der Keizerin niet verlaten heeft en niet vóór den 14den dezer naar het kanaal koers zal zetten. Volgens een hier uit Suez ontvangen telegram, zal het kanaal den 17den November door eene vloot van zestig vaartuigen in zijne volle lengte bevaren worden. Die vloot zal in vijf eskaders zijn verdeeld, en wel in de jachten der Souvereinen en overige Vorsten , — le Pilnse en eenige andere bodems, waarop zich het bestuur der Maatschappij en de overige autoriteiten zullen bevinden, — de lands-vaartuigen, — de pakketbooten der haudel-maatschappijen , en de pleizierjachten van particulieren. — De generaal Fleurg heeft gisteren deze hoofdstad verlaten om zich naar zijue nieuwe bestemming , Petersburg , te begeven. — De berigten omtrent den prins von Metternich luiden zeer gunstig. Hij is reeds weder zoo ver hersteld, dat hij zich eerstdaags met zijne gemalin naar Weenen zal begeven, van waar hij in de eerste dagen van December hier wordt terugverwacht. — De toevloed van bezoekers op de begraafplaatsen dezer hoofdstad is gisteren ongemeen groot geweest en zal heden, naar het schijnt, niet minder talrijk ziju. Men berekent, dat gisteren Père-Lachaise alleen door twee honderd duizend personen bezocht is geworden. Het bezoek van de begraafplaats Montmartre was, in verhouding, geringer. De zich aldaar bevindende graven van Godefroid Cavaignac en Baudin zijn met tallooze kransen bedekt geworden, maar de groepen, welke die graven omringden, hebben zich uiterst bedaard gehouden. Ten gevolge van het veelvuldig bezoek, heeft aan een der ingangen gisteren gedurende eene poos eenig gedrang geheerscht, maar dit heeft geene ernstige gevolgen gehad. Op alle hoeken van de straten en pleinen, welke de begraafplaatsen omringen, waren Parijsche gardes te voet en te paard geplaatst, doch deze maatregel van voorzorg werd alleen reeds door de zorg voor het behoud eener goede circulatie gevorderd. De vrees , die bij sommigen nog bestond voor eene manifestatie op den dag van heden, is geheel weggenomen door het volgende berigt, 't welk men heden in le Rév«Heest: „Verscheidene Parijsche en departementale bladen nemen een artikel uit le Gaulois over, waarin wordt medegedeeld , dat heden de inwijding van den door den beeldhouwer Etex voor het graf van Baudin vervaardigden gedenksteen zal plaats hebben. Wij meenen te kunnen verzekeren , dat le Gaulois verkeerd is ingelicht. Tot op dit oogenblik heeft het comité voor dien gedenksteen nog niets omtrent het tijdstip van de plaatsing daarvan bepaald." In weerwil van de heerscheude gerustheid was de stemming ter Beurze heden echter gedrukt. Zaturdag na de sluiting der Beurs is , ten gevolge van allerlei geruchten, waaronder ook die omtrent de ongesteldheid des Keizers en omtrent te verwachten manifestatien enz. behoorden, eene paniek ontstaan, waardoor de cours der rente van 71,50 tot op 71,10 is gedaald. Gisteren is die cours in de Effecten-Sociëteit weder tot 71,45 gerezen, maar heden is hij op nieuw tot 71,25 teruggegaan. Men schrijft dit toe aan beduchtheid voor ongeregeldheden gedurende het tijdperk der kiesvergaderingen. Volgens le Public en andere conservative organen, heeft de revolutionaire partij hare manifestatie thans , even als den 26sUu October, enkel uitgesteld, en heeft zij den 3den December tot het doen „ eener laatste mamfestaYie-Baudin" aaugewezen. Dat blad doet uitkomen, dat de tactiek der „onverzoenlijken" steeds voortduurt en altijd dezelfde blijft. Thans zullen hunne organen dagelijks het monument- Baudin op het tapijt brengen, gelijk zij in de laatste weken dagelijks het: „al ware ik ook de eenige" van den burger Raspail hebhen laten weerklinken. Het officieuse orgaan vraagt zich af, hoe aan zulk een staat van zaken een einde kan komen; hoe men eindelijk uit dien vicieusen revolutionairen cirkel zal kunnen geraken? „Het kan niet anders (vervolgt le Public), of de openbare meening moet zich rekenschap geven van de zedelijke en stoffelijke gevaren, welke zulk een toestand oplevert, en zich zelven bekennen, dat daaraan een einde moet komen. Maar op welke wijze? Door de stem, die de bevolking op den 21sten en den 22sten November zal uitbreugen. Wat men wil, wat men ducht of hoopt —dit alles kan door de stembus, die zich over twintig dagen opent, geopenbaard worden. Laat Parijs die gelegenheid ontglippen , dan staan wij niet voor de toekomst in." — In een zaturdag jl. gehouden ministerraad zijn, naar verzekerd wordt, verscheidene voorstellen gedaan tot het wijzigen der tarieven van in- en uitgaande regten ter verligting van de katoen-nij verheid eu van de andere takken vau industrie, die sedert eenigen tijd in de noordelijke en oostelijke departementen in een lijdenden toestand verkeeren. Er wordt, naar men verneemt, eene wetsvoordragt in gereedheid gebragt, waarbij aan de wenschen der fabrikanten uit de districten , welke de heer Ozenne in de tegenwoordige oogenblikken bezoekt, tot op zekere hoogte wordt tegemoetgekomen. — Naar het schijnt, is de vereeniging van de leden der linkerzijde, die eerst bij den heer J. Favre en vervolgens bij den heer J. Simon hare bijeenkomsten gehouden heeft, uiteengegaan. Men verneemt althans, dat verscheidene voorname leden der oppositie Parijs verlaten hebben. Dit is o. a. met den heer Simon zelven het geval, wien eergisteren door zijne kiezers te Bordeaux een banket is aangeboden geworden. Gelijk men meent, zal de heer Gambetta zich eerstdaags met den heer Simon naar Aubin begeveu, ten einde eene jiarticuliere enquête intestellen naar de aldaar voorgevallen bloedige tooneeleu. ■—■ In de eerste helft van October is hier ter stede eene vergadering van bestuurders en redacteurs van gouvernementele organen uit de departementen gehouden, om tot tegenhangster te dienen voor het onlangs te Lyon gehouden „Decentralisatie-Congres." Uit een thans door de dagbladen openbaar gemaakt, verslag van het verhandelde in die vergadering blijkt, dat zij door vertegenwoordigers van een-en-twintig organen is bijgewoond; slechts vier dagbladen hebben de tot hen gerigte oproeping onbeantwoord gelaten. Onder het tiental door de vergadering genomen besluiten behoort het te kennen geven van den wensch, dat het gouvernement in den verkiezingsstrijd moge blijven tusschenbeide komen, overal waar zich verklaarde vijanden der orde en van den tegenwoordigen staat van zaken candidaat stellen, maar daarentegen eene strikte onzijdigheid moge inachtnemen, waar candidaten tegenover elkander staan, welke die fundamentele belangen niet bedreigen: De vergaderden verklaarden zich verder voor het behoud : van de benoeming der maires op den tegenwoordigen voet; van het bekende art. 75 der Constitutie van het VIIde jaar, behoudens het gemakkelijker maken van de vervolging van ambtenaren ; van de bestaande wetgeving op het stuk van boekdrukkerij en boekhandel. Zij wenschten daarentegen , dat het cumuleren van groote traetementen afgeschaft en dat van betrekkingen verminderd mogt worden ; dat vrijheid van hooger-onderwijs, behoudens waarborging van de regten van den Staat, mogt worden verleend enz. IXt congres — waarvan het bureau bestond uit de hoofdredacteuren van l' Union Bretonne, le Courrier de Lyon en le Journal de Chartres — heeft voorts den wensch te kennen gegeveu. dat „Frankrijk krachtdadig beschermd mogt worden tegen de revolutionaire dwingelandij , waaraan de vijanden der orde, die hunnen zetel te Parijs hebben, het wenschen te onderwerpen." —, Aan la Patrie wordt uit Madrid geschreven, dat de candidatuur van den Hertog van Genua voor den spaanschen Troon tot drukke diplomatieke onderhandelingen aanleiding geeft. „Koning Victor Emmanuel (vervolgt de b?rigtgever) heeft zijne toestemming nog met gegeven. Ilij ziet er tegen op om een zoo jeugdigen en onervaren knaap aan de eerzucht en de kuiperijen deiin Spanje zoo hartstogtelijke partijen overteleveren. De Koning van Italië had liever gezien, dat aan het stelsel der iberische eenheid de voorkeur was gegeven , waaraan Italië eu Engeland hun zegel reeds hadden gehecht. — Eerst was het plan , dat de Prins niet dadelijk meerderjarig verklaard zou worden en dat het land althans eenige maanden lang door een nieuwen Regent of dopr een Raad van Regentschap zou worden geregeerd; maar de partijen zijn het deswege niet eens kunnen worden, en men heeft alstoeu bepaald, dat de Prins, die iv Februarij eerst zestien jaren oud zal zijn, van nu af meerderjarig zal worden verklaard." Le Siècle drijft met de candidatuur van den Hertog van Genua óp eene bittere wijze den spot. „Er is (zegt zij) in Italië ecu vijftien- of zestienjarige Prins, die „Telemaque" nog vertaalt, en tot wien uit Madrid vertrokken ambassadeurs dezer dagen zullen zeggen : „Monseigneur! gij zult voortaan „Telemaque" in het Spaansch, in stede van in het Italiaan sch, vertolken, want van heden af zijt gij Koning van Spanje. De Cortes hebben dit met eene meerderheid van 50 stemmen alzoo bepaald. Wij zijn vermoedelijk wel de eenige Spanjaarden , die gij tot dus ver gezien hebt; gij kent noch Spanje , noch zijne wetten, zijne taal zoomin als zijne zeden, en gij weet wel niet wat staatkunde is, maar de koningstitel bezit eigenaardige deugden, welke al die kennis overbodig maken. Gij zijt bovendien jong en hebt den tijd om te leeren. Mogt het volk zich niet door uwe jeugd en onschuld laten verteederen , —• welnu , wij bezitten een leger, 't welk de anarchisten alsdan wel tot rede zal brengen. Aanvaard dan, o Sire ! de kroon eu den schepter vau lsabella de Katholieke en kom uwe onderdanen gelukkig maken." " Van eene conservative zijde wordt ten aanzien vau de candidatuur van den Hertog van Genua het volgende in het midden gebragt: „ Naar de, officiële berekeningen, zal die candidatuur 180 stemmen op zich vereeuigen, en derhalve slechts die van de groote helft der leden van de Cortes. De nieuwe Koning zal dus de opdragt zijner magt uit handen eener partij ontvangen, en wel van eene party , die in dezen stap slechts een pis-aller ziet, daar zij beseft, dat op de eene of andere wijze een einde aan de troonvacature moet worden gemaakt." --- LONDEN, 2 November. Zondag 11. is, in 75jarigen leeftijd, overleden de markies van Westminster , graaf' van Grosvenor enz., de vertegenwoordiger vau een geslacht, 't welk reeds onder Willem van Normandië tot de aanzienlijkste gerekend werd. Het inkomen van den overleden markies bedroeg meer dan het vierde deel van een millioen p. st., en hij was o. a. de grondlegger en eigenaar van de schoonste wijk van Londen , namelijk van het bekende Westminster, waarin zich Pimlico, Belgravia en Hannoversquare bevinden. De markies was geen staatsman; maar daar hy, immers de Times zegt dit heden, zijne uitgestrekte goederen wist te besturen op eene wijze , die te gelijker tijd van verstaud en van groote edelmoedigheid getuigde, was hij een zeer invloedrijk persoon in den lande, en zal zijne nagedachtenis in eere blijven. Zijn oudste zoon, tot dus ver Hugh Lupus graaf van Grosvenor, volgt hem in zijne titels, en dus als lid vau het Hoogeihuis, op, en dien ten gevolge is de zetel van Vertegenwoordiger van Chester , dien de tegenwoordige markies als liberaal in het Huis der gemeenten vervulde, opengevallen. — De conservative Morning-Herald zegt ten aanzien der iersche land-kwestie het volgende: „Er bestaat voor de Regering slechts één veilige weg te dezen aanzien, en ten slotte zal zij genoopt worden om dien weg inteslaau. De Regering moet den ernst en de kracht der heerschende agitatie ter toetse brengen, door den pachter vergoeding te verzekeren yoor de door hem op zijne hoeve aangebragte verbeteringen, of door hem te waarborgen, dat zijne pacht zóó lang duren zal, dat hij de vruchten zal kunnen trekken van de door hem aangebragte verbeteringen; vervolgens moet de Regering aankondigen, dat zij besloten heeft alle verdere pogingen om eene klasse van Harer Majesteits onderdanen ten koste van eene andere te bevoordeelen te wederstaan; dan zal de Regering spoedig de gevolgen van regtvaardig, maar tevens standvastig geweest te ziju ondervinden. Dit is de gedragslijn, die zij moet volgen, niet alleen in het belang van den fatsoenlijken pachterstond in lerland, maar ook in dat van het britsche publiek, welks beurs lyden moet wegens de noodzakelijkheid om de uitgaven te dekken, welke worden veroorzaakt door het in beawaug houden van eene voorgewende ontevredenheid, welke, mdien men haar onbeschroomd tegemoettreeat, spoedig zal ophouden met de rast des lands te storen. Welligt is de heer Gladstone van plan om een maatregel voortestellen , waarvan hij zeker is, dat hij de goedkeuring van het Parlement zal verwerven, ofschoon hij tevens overtuigd is, dat diezelfde maatregel niet in staat is om het doel te bereiken, waarnaar hij (minister) zegt te streven; het is mogelijk, dat de heer Gladstone, na op deze wijze zijne belofte te hebben vervuld om de iersche laud-kwestie bij de wet te regeleu, het overige gedeelte der Parlements-zitting zal laten voorbijgaan en, om hem bekende redenen, de agitatie steeds onbedwongen laten zal. Eene staatkunde als deze zou echter slechts strekken om de algemeene verontwaardiging optewekken tegen eene Regering, die, ten einde zich van het behouden der magt te verzekeren, de veiligheid des Rijks in de waagschaal zou hebben gesteld door een groot deel van hetzelve ter prooi te laten aan de kuiperijen van beginsellooze mannen, wier oproer-prediking tot allernoodlottigste gevolgen zou kunnen leiden." — De Moming-Post wijdt heden eenige beschouwingen aan de candidaturen voor den spaanschen Troon. Zij zegt dienaangaande het volgende: „De Hertog van Genua is niets meer dan een knaap, die zelfs nog te jong is dan dat hij blijk zou hebben kunnen geven van in de toekomst een goed Koning te zullen worden, en die niet meer zou zijn dan eene speelpop in de handen van Prim ; doch in elk geval zou hij zijne loopbaan onbevooroordeeld aanvangen, en zonder behebt te zijn met die hartstogtelijkheid, welke iedereen bezielt, die zich in Spanje met de staatszaken heeft ingelaten. De Hertog van Montpensier zou een regtvaardig, werkzaam Koning zijn. Daar de meeningen, bij de keuze tusschen deze twee, alle ten gunste van Montpensier- gestemd zijn, en dat wel niettegenstaande deu door Prim in de Cortes uitgeoefenden invloed, welke vergadering hij op het goede oogenblik van zijne republikeinsche tegenstanders heeft gezuiverd, schijnt het zoo goed als zeker, dat de Hertog van Genua moeijelijk het aantal stemmen zal erlangen, die voor zijne verkiezing noodig zijn , en zoo doende zou Montpensier het veld voor zich alleen behouden. In waarheid , het laat zich aanzien, dat de revolutie ten slotte tot haar uitgangspunt zal wederkeeren, en zich, na zoo vele kansen , wisselingen en mislukte pogingen, den Vorst in de armen werpen zal, aan wiens handelingen zij haren eersten aanvang dankt. Mogt dit gebeuren , dan zou Prim te kiezen hebben, of hij nog eens in zijn leven het krijgsgeluk zal beproeven , —■ in welk geval hij zich zal moeten verbinden met zijne tegenwoordige vijanden, de republikeinen, — of wel goedschiks zal toegeven en vriendschap zal sluiten met den candidaat, welken hij heeft tegengewerkt. De eerste handelwijze zou thans geenszins eene zekere kans van slagen opleveren; de andere zou voor de toekomst vele kansen aanbieden; en indien de Hertog van Montpensier tot Koning mogt worden gekozen, zouden wij er welligt op mogen rekenen om Prim onder zijne meest toegewijde aanhangers aantetreffen." — Uit het verslag, hetwelk door het ministerie van Koophandel is uitgebragt, blijkt, dat gedurende de eerste 9 maanden van 1869 de ontvangsten van graan uit de Vereenigde-Staten bij na het dubbele hebben bedragen van die van hetzelfde tijdvak van het voorgaande jaar, toen de aanvoer meer dan het dubbele heeft opgebragt der opbrengst vau het daaraan voorafgaande jaar. Dit toont aan, dat de Republiek, beter dan men het mogelijk waande, in staat is om het hoofd te bieden aan de nadeelen , welke de americaansche handel ten gevolge der zware uitvoerregten lijdt. ---