VEERHOFF & Co. 56 ROKIN — AMSTERDAM ORFÈVRERIE CHKISTOFLE BRONZEN — LUXEARTIKELEN N.V. AMSTERD. BETON-MAATSC H Cewapsnd Beten en Bouwwerken. Directeur. WC. J. (HtLOtRS, lel. 41670, 50238 --- ■ HOuSoïM Reeds langer, dan een halve eeuw staat Haust fabrieken;welke tdtqüsvër voor andere doeleinden Beschuit in kwaliteit vooraan. Bijna al dien tijd gebezigd werd,' wederom een aantal beschuitsteunde de verkoop uitsluitend op de aanhcveling ovens,,van het allerlaatste model, om gelijken van onze afnemers, maar vijf jaren geleden be- tred te.kunnen houden met den immer stijgenden gonnen wij het groote publiek door middel van omzet. Tevens perfectionneerden wij verder onze dc pers te wijzen op den fijnen smaak, de voed- fabricage- en verpakkingsmethoden, 'naar de zaamheid en lichtvertecrbaarhcid van ons fabri- eischen der moderne: hygiëne, 'waardoor de bekaat... en ziet!, Een, ware Zegetocht van Haust schuit niét met de handen wordt aangeraakt, ln Beschuitvingaandoor't ganschc land! Nauwelijks dit uur van ons succes'vergeten'wij niet, dat wij konden wij voldoen aan de vraag naar het artikel. veel, zéér. veel te danken hebben aan _de begun- De nieuwste electrische bak- en droogovens wer- stiging van'onze'verbruikers.'maar,meenen toch den naar ons eigen ontwerp gebouwd; telkens er met nadruk op te mógen, wijzen? dat wij alles en telkens brachten wij meer bestelauto's in in het werk. hebben; (gesteld iom ons "deze bebedrijf .en thans, installeeren wij in een onzer gunstiging jsteeds.lten.\volle..waardig ,te makend Beschuit . DOOR KWUJTEIT VOOBUIT/, Haust Koninklijke Fabrieken, Amsterdam. --- BERT MULLER Inventaris voor Kotels, Ziekenhuizen en Gestichten GLAS', PORCELEIN, TAFELZILVER, KEUKÏNARTIKELEN en MACHINES. --- BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. De Britsche regeering houdt voet bij stuk. Zij blijft de gevonden documenten en de verzamelde bewijzen — het resultaat van haar bekende actie in de Sowjet-gebouwen te Londen — van dien aard achten, dat de officieele handelsbetrekkingen tusschen haar en Sowjet-Rusland moeten worden verbroken. De oppositie kon gisteren zeggen wat zij wilde — en zij zeide vaak rake dingen — zij kon verklaren dat de inhoud van het over het geval gepubliceerde Witboek, volgens hare overtuiging geen voldoende bewijs opleverde; dat er een zorgvuldig, gedetailleerd en openlijk onderzoek moest worden ingesteld; dat het niet aangaat iemand te veroordeelen zonder vorm van proces; dat Kngeland van wege zijn industrieele positie zich niet de weelde kan veroorloven de betrekkingen met een markt van 140 millioen zielen af te snijden — noch Lloyd Qeorge's noch Clynes' betoogen brachten haar aan het wankelen. Baldwin bleef er op wijzen dat alle militaire spionnage en alle opruiende acties in 't geheele Engelsche empire en N.-Amerika werden geleid en uitgevoerd van uit het Londensche Sowjt-huis; dat er geen werkelijk onderscheid werd gemaakt tusschen de kantoorlokalen en de werkzaamheden van de leden der Russische handelsdelegatie en van de employés der Arcos en dat deze beide organisaties betrokken zijn geweest bij tegen Engeland gerichte spionnage en propaganda. En ten slotte: dat de Britsche regeering nu lang genoeg een geduld zonder voorbeeld heeft getoond. De meerderheid van liet Huis schaarde zich rondom het ministerie, en de Labourmotie, aandringende op nader onderzoek alvorens tot het afbreken der handelsbetrekkingen over te gaan, werd verworpen met 367 tegen 115 stemmen, waarop de goedkeuring van het regeeringsvoorstel volgde met 346 stemmen tegen 98. De oppositie heeft haar doel — het verkrijgen van volledige inlichtingen omtrent de echtheid der bewijsstukken, welke de regeering in handen zijn gevallen — niet bereikt en met het stellen der kabinetsquaestie heeft Baldwin het pleit gewonnen. Dat wil zegggen: zijn zin gekregen, niet bepaaldelijk: de wereld van het onvermijdelijke van dezen Britschen maatregel overtuigd, geen glansrijken triomf behaald! Moskou spreekt zelfs van brutaal vervalschingswerk om te komen tot het doel: liet berokkenen van schade aan Sowjet-Rusland. Doch ook dergelijke verklaringen van dieii kant kunnen niet anders dan met groot wantrouwen worden vernomen, zoodat de internationale openbare meening inzake het verloop en de regeling van heel dit geval al even onbevredigend blijft als de Britsche oppositie. Het gevolg is nu dat wanneer de tot dusverre door Sowjet-Moskou en zijn handelsorganisatie te Londen aangegane commercieelc en finaneieele verplichtingen zijn afgewikkeld, alle zaken met Engeland door Rusland zullen worden stopgezet. En dat, uit solidariteitsgevoel, Canada het voorbeeld van Engeland volgt. Immers, de Canadeesche premier King noemt als eenige reden voor het verbreken der handelsrelaties ook tusschen Canada en Moskou het feit, dat de Sowjet-regeering de door haar aangegane verplichting om zich te onthouden van vijandige daden of ondernemingen, alsmede van officieele propaganda buiten de grenzen der Sowjetrepublieken tegen de instellingen van het Britsche rijk, geschonden heeft. King gaat af op de verklaringen van Baldwin en Chamberlain. De telegrammen hebben ons reeds gemeld, dat Sowjet-Rusland ook militair vertoon maakt en met de sabel rammelt. De beide regeeringen zijn nu zoo „vriendelijk" eikaars gezantschapsgebüuwen, te Londen en te Moskou, onder politiebewaking te stellen — uit wantrouwen of uit bezorgdheid voor eikaars veiligheid? Begint de verhouding tusschen Moskou en Parijs dus inderdaad een tragisch karakter aan te nemen, dat is nog niet het geval met de betrekkingen tusschen de gedelegeerden op de pas geopende Internationale Arbeidsconferentie te Genève. Maar het kan er misschien van komen tengevolge van de aanwezigheid van den Italiaanschen onderstaatssecretaris Bottai als specialen „waarnemer", buiten de Itaüaansche delegatie om. Reeds gisteren ontstond er een kleine botsing op een receptie, georganiseerd door den directeur vun het Internationale Arbeidsbureau, Thomas. Deze maakte daarbij ook gewag van de heftige aanvallen der Itaüaansche pers op het Internationaal Arbeidsbureau en verklaarde dat de spanning, die er tusschen het Arbeidsbureau en Italië bestaat, ernstig ofschoon nog niet tragisch opgenomen behoeft te worden. En hij gaf de hoop te kennen op het vinden van een weg, om tot overeenstemming te geraken. Botli verklaarde die hoop te deelen, doch deed een veel ernstiger toon hooren. Italië. zoo betoogde hij, moet erop staan, dat aan zijn sociale opvattingen, welke van die van het bureau afwijken, dc achting wordt bewezen waarop een land als Italië aanspraak mag maken, hetwelk bezig is zulk een groot sociaal werk te voltooien. Als Italië eventueel de arbeidsorganisatie moet verlaten, dan zal dit, naar Bottai verklaarde, in elk geval niet de schuld van Italië zijn. Ziedaar woorden, die weinig opwekkend en vriendelijk klinken. Kr zullen daar te Gertève intusschen nog wel scherpere woorden gesproken worden, zoodra de „syndicaüstische vrijheid" een onderwerp van bespreking gaat uitmaken. Dan zullen er aan het adres van Italië ongetwijfeld ontboezemingen worden gehoord, die moeilijk te vereenigen ziin met liet verzoek van den voorzitter, om in de discussies toch vooral geen vreemde regeeringen te betrekken! --- STRIJD! Bekentenissen van een Bekeerlinge DOOR M. SCHARLAU-ALBERTI. 59 nen™ raP wer,d weer 'evend en met haar berin'barni' ata.'' de matelooze ontbering en ellende, aan de onwnrm !r '?held en gewetenloosheid, waaraan deze arme, ia mm e,ïe menschenknop, nog voor dat zij gebloeid had, smnu lk ten gronde was gegaan.... En haar beeld haa»■ asame,n met da* van onze Mary. Opnieuw trok Ik met de in °r et donkere da'- De wond, die haar treurig einvrur-ht"?"" hart had geslagen- was nog niet geheeld. Een heri heimwee, eindelooze weemoed, en een bit'ere w"n"enng vervulden nog mijn ziel.... Haar levenslot mii v nog steeds een onopgelost raadsel en ik spiegelde Uit rf ir' lloe het züu hebben kunnen gebeuren, dat zii lnnf* \. ü,sternis der zonde den weg naar 't licht des ge'°ots had teruggevonden. £00 ontstond „Oesa Plitt." VroomhM P,agKe met zin offervaardige liefde, zijn stille Voorhp m en zin groote deemoedigheid stond mij als Hop i Voor 00gen nu dc teekening van pastoor Brink, een , moois had ik niet gelezen over het werk va die Wnh'll^ Vrouw. van een geestelijke en van den zegen, arbeid een beek van 'evenbrengend water door haar daarn over de gemeente uitstortte Hoe mooi had nprti ver ook de overleden ..General Superintendent" Ru- En mei m gesProken. dit k-u een ideaal, waarnaar wel werd gestreefd, maar vrouu "a noo,t werd bereikt- schleD lk ,n de domineesd:P ■• .nna Walter en lk plaatste haar In een omgeving. bZ-.au l\n rni'in eiKe" 'even ln de stad en op het platteland *°ca bekend was. Gedurende den lijd, dat ik aan mijn eersten roman te, maakten wij een reis naar Kopenhag „Vergeet vooral niet het St. Andreaseoilege in Ordrup bij Charlottenlund te bezoeken," had pastoor Plagge mij aangeraden, „'t Zal uw man ook zeker interesseeren een Jesuletencollege te leeren kennen." We klopten aan de poort van het klooster en er werd ons vriendelijk opengedaan. Het ligt daar heerlijk, niet te ver van het verkeer, en toch in de stilte, omgeven door bosschen en water. Pater Evers leidde ons rond en toonde ons de school' met haar mooie verzamelingen en vroolijke klassen en de slaap'lokalen voor de talrijke scholieren. Ik dr>cht onwillekeurig aan onze inrichting in Kiel. Ook hier was. evenals bii ons, alles op de minuut geregeld. Maar toch werd ik gewaar, dat een andere wereld mii hier omringde, een wereld, wier geest en innerlijk, wezen vreemd blijft voor wereldschc menschen. ..En hier." zeide de pater, terwijl hij ons een soort zaal toonde, „hebben we zelfs een theater voor onze jongens. om hen de kunst te doen leeren kennen. Lachend keek ik eens naar mijn man. Zou hij zoo iets bij de Jesuieten verwacht hebben? Tot slot bestegen wij den toren, die het college bekroont en genoten boven van het heerlijk uitzicht over de Sond, met haar talrijke stoom- en zeilschepen, tot in de wijde verte, waar in de avondschemering de torens en liiuza Helsingborg op dc Zweedsche kust begonnen te vervagen. Pater Evers bracht ons nog door het bosch naar IClampenborg en toen wij daar onder hartelijke dankbetuigingen afscheid hadden genomen en door den warmen, stillen, Noordschen zomeravond terugkeerden naar de stad, bespraken we de mooie indrukken, die wij hadden opgedaan. Volgens mijn Idee beschouwde mijn man de Jesuieten geenszins als de verdache menschen. waarvoor Zij gewoonlijk door de protestanten werden aangezien. Want zelfs toen Ik de opmerking durfde maken, dat een orde. waarvan de jongere leden, met volkomen verloochening van het eigen „ik" er slechts naar streven een leven in en voor C 'te leiden, toch nooit zulk verdorie'"'- zaad kan )oien, als men haar placht te verwijlen, sprak hij mi] niet tenen zooals gewoonlijk, maar reide alleen maar: Spoedig daarna viel mij het genoegen te beurt een ander jong lid van de Sociëteit van Jesus te leeren kennen. Deze pater was het; die later de eerste was, die pogingen deed door een vriendelijke critiek den weg naar de openbaarheid voor mijn „Gesa Plitt" te vereffenen. Ik was dikwijls in de gelegenheid hem te zien en voelde hoezeer zijn gesprekken met mij mijn geloofsovertuiging hechter maakten. Vooral hetgeen hij mij mededeelde over het H. Sacrament der boete maakte diepen indruk on mij. 't Was een Zuid-Duitscher met een zeer levendig temperament. Als hij in vuur raakte, gaven zijn woorden een beeld van den gloed zijner ziel. Dat gebeurde ook, als hij over den wil van den mensch sprak. „De mensch moet zelf willen, ernstig willen, practisch en zonder ophouden willen. Steeds door moeten wij dezen wil aanwakkeren. De grootste vijand des menschen is een wil, die een poosje stand houdt en dan totaal verslapt. Handel niet volgens een tijdelijke opwelling, volgens een goed of een slecht humeur, volgeus misnoegen ol welbehagen, maar laat uw daden steeds voortspruiten uit verstand en plichtsgevoel. Dikwijls moeten we ons zelf dwingen tot het nakomen onzer plichten. Wat veel kost is veel waard; wat niets kost, is niets waard. U moet bidden om kracht. Wie mijn geboden kent en nakomt, dat is degene, die mij lief heeft." Onwillekeurig moest ik een vergelijk maken tusschen hem en den dominee der „üemeinschaftsverein" die eens tegen mij verklaard had: „Men moet niets willen, men moet zich alleen maar in de armen van Jesus werpen!" ~ _ . Wat een ongezonde, energielooze opvatting. Dat was zich zelf in slaap wiegen: dat was een trage, willooze rust •ii gevaarlijk vermetel vertrouwen, dat wij toch deel zouden hebben aan het eeuwige leven: en ik bad God dat hij mij hiervoor zou behoeden. Ik verstoutte mij met den pater over mijn schrijverswerk te spreken en gaf hem. op zijn verzoek, een paar cahiers ter lezing. Hij toonde een levendige belangstelling, spoorde mij aan om verder te werken en gaf mij herhaaldelijk goeden raad. Ook hij heeft er nooit op aangedrongen, dat ik van godsdienst zou veranderen. Slechts eens heeft hij op waarschuwenden toon gezegd: „Past er voor op, dat u de gelegenheid niet laat voorbijgaan." Tot afscheid liet hij een mooien brief voor mij achter, waaruit ik hier eenige passages laat volgen. ..Bemin Jesus, laat Hij het middelpunt zijn van uw leven en sterven. Alles vergaat: de wereld met zijn menschenlcven. menschcnvreugde en menschenlieide. De liefde van Jesus voor u is eeuwig. Gii hebt Jesus. denzelfden Jesuv die in den hemel is in het li. Sacrament des Altaars. Vergeet dat nooit, ga tot Hem zoo dikwijls gij kunt. bezoek Hem minstens in den geest daar vindt ge troost in lijden, sterkte en steun in den strijd.'... Tracht het kruis te leeren liefhebben. Door het kruis en 't lijden wordt gij aan Jesus gelijk. Een mooie gedachte! Od Jesus te gelijken, als Jesus aan het kruis te zijn geslagen, maar dan ook met Jesus te genieten van het eeuwige onuitsprekelijke loon! Laat de inhoud van uw gebed zijn: God leid mij over den weg, dien gii voor mij hebt afgebakend, geef dat ik hem kenne en volge. Dat ik nooit vervalle in zware zonde! Moed en vertrouwen moeten uw leuze zijn— Ten slotte nog een verzoek: Bid ook een Onze Vader voor mijn arme ziel. Wat ik aan u heb geschreven, is mijn heiligste en rotsvaste overtuiging, waarvoor ik wil leven en sterven. Als ik op dit oogenblik voor den rechterstoel van God zou moeten verschijnen om rekenschap af e leggen over hetgeen Ik u heb aangeraden, dan zou ik wenschen. dat dit mijn raadgevingen waren geweest. Mtt hartelijke groeten en hopelijk tot weerziens In den hei; P. St. (Wordt vervolgd.» --- ROMEINSCH NIEUWS. Het Pauselijk Pontifikaal in Sint Pieter. Onze Romeinsehe correspondent seint 20 Mei: Heden O. 11. Hemelvaart had in Sint Pieter de aangekondigde Capella Papale of plechtige Pausmis plaats ter gelegenheid van het derde eeuwfeest van het College der Propaganda. De absis of priesterkoor van de groote Basiliek had de rijke versiering met drapericn en damast van de groote Pauselijke feestelijkheden. Onder de machtige groep brons, voorstellende de Westersche en Oostersche Kerkleeraren die den Stoel van Petrus ondersteunden, was de Pauselijke Troon opgericht. Aan beide zijden van het machtig priesterkoor waren tribunes opgeslagen voor de diplomaten, de Romeinsche adel en aristocratie, terwijl even langs den Pauselijken troon een kleine tribune was bereid voor vorstelijke perspnen en een andere voor de familieleden van Z. 11. den Paus. Tegen 9 uur kwam de H. Vader in de Basiliek langs de H. Sacramentskapel, waar Z. H. reeds opgewacht werd door het College der Kardinalen, door een groot aantal Bisschoppen van Latijnschen en Oosterschen ritus in schitterende kleedij.. In de kapel van tien H. Sebastianus werd de H. Vader bekleed met de Pau' selijke gewaden en vormde zich de stoet des Pausen. Voorop ging een piket Zwitsers, volgden naarmate rang en waardigheid persoonlijkheden van de Romeinsche Curie en Pauselijke hofhouding. Achter het Pauselijk Kruis, omgeven door zes kandelaars en roode roeden, kwanten de Penitenciers van Sint Pieter, de Abten, de Bisschoppen en eindelijk de Kardinalen. Op de Sedia gesiatoria omgeven door de flabelli verscheen de 11. Vader en opeens klonken van de loggia tic zflveré bazuinen die de Paushymne speelden. Hen oorveruoovend gejuich ging op onder de duizenden in de Basiliek aanwezigen, terwijl de- H. Vader iégenend de rechterhand 'Over de nienschenmassa deed nederdalen. In het priesterkoor hai de obedienttè plaats der Kardinalen] de/ Bisschoppen en Abten, der Penitenciers v: en werd het kerkelijk uur der Ters gè£ortgen, terwijl de H. Vader werd gekleed voor de Pontificale Hoogmis. Deze had plaats met de grootsche plechtigheden der Capella Papale. Het Epistel en Evangelie werden in het Latijn en Grieksch gezongen. Bij de Consecratie schalden de bazuinen van uit de koepel van Sint Pieter. Vóór de Communie der Mis begaf zich de H. Vader naar den Patiselijken Troon waar aan Z. 11. de H.H. Species werden gebracht. De H. Vader nuttigde de H. Communie staande op den Troon en gaf de H. Communie aan den Kardinaal-Diaken der Mis en aan den sub-diaken; die later aan het Pauselijk altaar een gedeelte van het H. Bloed nuttigden. Na de Mis zette de H. Vader geknield voor het Pauselijk altaar het „Te Deum" in waarna Z. 11. plechtig den Pauselijken Zegen gaf en een vullen Aflaat schonk aan de talrijke aanwezigen. Met de gewone plechtigheid en grootsche stoet werd de H. Vader naar de H. Sacramentskapel teruggeleid. Onder de talrijke Bisschoppen bevonden zich zeer velen uit het Oosten, met de Oostersche mijters en kronen. --- VOLKENBOND. De aanvallen op Van Hamel. Reeds meer dan eens heeft de Dantziger pers zich tegen den Volkenbondscommissaris prof. Van Hamei gekeerd. De laatste maal ging het tegen de beslissing van prof. Van Hamel over de bevoegdheid van de Dantziger rechtbank in de processen, door de spoorwegbeambten tegen de directie der Poolsche spoorwegen aanhangig gemaakt. De Senaat van Dantzig heeft het daarom nu noodig geacht prof. Van Hamel zijn levendig leedwezen en afkeuring te betuigen over die aanvallen. --- KUNST EN VERMAAK. Berekend voor volwassenen AMSTERDAM. Tooneel en opera. 27 Mei: Grand Theatre: De Wijze Kater (Schouwtoonccl) %y* uur (volwassenen). 27 Mei: Paleis v. Volksvlijt: Blanke Ballast (N. Ned. Tooneel) HA uur (volwassenen). 27 Mei Centraal Theater: 'n Praehtidee (De Speeldoos) SA uur. 27 Mei: Stadsschouwburg: Genesius (Ver. Tooneel) 8 uur (volwassenen). 28 Mei: Centraal Theater: 'n Praehtidee (De Speeldoos) SA uur. 28 Mei: Grand Theater: De Wijze Kater (Schouwtooneel) 8A uur (volwassenen). 29 Mei: Paleis v. Volksvlijt: Oud-Heidelberg N. Ned. Tooneel) 2 uur; Blanke Ballast bA uur (volwassenen). 29 Mei: Stadsschouwburg: Deftige Straat (Ver. Tooneel) 2A uur; Genisius (Ver. Tooneel) 8 uur (volwassenen). 31 Mei: Stadsschouwburg: Boefje (Rott. Hofst.tooneel) 8 uur. Dagelijks:.; Holl. Schouwburg: De Rozenkrans (Vereen. Schouwspelers) 8A uur. --- Tentoonstellingen. Ned. Hist. Scheepvaartmuseum: lü—4 uur. Rijksmuseum: 10—4 uur. Zondags I—41—4 uur. Veiligheidsmuseum: 10—4 uur. Koloniaal Instituut: 10—5 uur. Museum Amstelkring (O. Z. Voorburgwal). Geopend van Maandag tot Vrijdag van 10—5 uur; op Zaterdag van 10—12 uur: op Zondag van 11—5 uur. Stedelijk Museum: 10—4 uur. Stedelijk Museum: R. K. Kunstkring „De Violier", tentoonstelling van werk der werkende leden, (tot 29 Mei). Stedelijk Museum: Tentoonstelling Kunst In Industrie (tot 31 Mei). Stedelijk Museum: De Onafhankelijken. Stedelijk Museum: Grafisch werk van Gordon Graig, (tot 13 Juni). Arti et Amicitiae: Voorjaarstentoonstelling: (tot eind Mei). Rijksmuseum: Cuyperstentoonstelling. Diversen. Schiphol. K. L. M. dagelijks rondvluchten boven Amsterdam en omgeving (ook Zondags). --- ROTTERDAM. Concerten. 27 Mei: Diergaarde: Avondconcert Haagsen Harmonie-orkest. 29 Mei: Diergaarde: Middagconcert Rott. Philh. Genootschap. --- Tooneel en Opera. 29 Mei: Groote Schouwburg: Boefje (Rott Hofst.tooneel) 8 uur. Dagelijks: Casino: Dorine en het Toeval (Ned. Operette- Gezelschap) 8 uur (volwassenen). --- 's-GRAVENHAGE. Tooneel en opera. Dagelijks: Scala: Bouwmeesters revue „Nou nog mooier", 8 uur (Zondags 2 en 8 uur). Geb. v. K. en W.: Henri Ter Hall's revue 1927, 8 uur (Zondags 2 uur matinee). --- Tentoonstellingen. Pulchri Studio: werk van leden, waaronder een groep van 70-jarigen (tot 31 Mei). De Sirkel: expressionistische grafiek van Erich Heckel, K. Schmidt-Rotlofi, Heinrich Campendonk en Otto Muller (tot 15 Juni). Gemeente-Museum: sche kunst (tot 3 Juli). Tentoonstelling Islami- --- BELGIË. DE VLAAMSCHE TOERISTENBOND. Wat samenwerking vermait.—Vlaamsche toeristen naar Nederland. (Van onzen correspondent). 24 Mei 1927. Vóór den oorlog hadden wij hier slechts één relsvereenlging van eenige beteekenis: de „Touring-club de Belgique", niet alleen in naam, maar, zooals alle Belgische dingen, ook inderdaad een zuiver Fransche instelling. De Vlamingen waren als leden zeer welkom. Zij mochten de jaarlijksche contributie betalen en kregen iedere maand het Fransche tijdschriftje van de Belgische vereeniging thuisgestuurd. De bestuursleden waren meerendeels Walen en franskiljons- In 1905 had de „Touringclub", op aandringen van Vlaamsche leden, naast haar Fransche uitgave een Vlaamsch aikooksel laten verschijnen. Het ding was slordig geredigeerd, kwijnde, voldeed niemand en verdween. Jaren verliepen tot in 1914 de eerste pogingen werden gedaan om een reisvereeniging voor de Vlamingen op te richten. Het uitbreken van den oorlog heeft die plannen doen uitstellen. In 1922 is het er eindelijk van gekomen. Toen werd ~'de Vlaamsche Toeristenbond'' opgericht. Hij bestaat nu derhalve vijf jaar en telde, op 15 April j.1., 50.701 leden. Er is hard gewerkt. De bond heeft een eigen orgaan, aanvankelijk „De Toerist", later «Toe» risme" gehceten. De bureaux zijn gevestigd in een ruim burgerhuis aan de Peerdemarkt te Antwerpen. Waaraan de bond voornamelijk zijn bloei heeft te danken? Het bestuur heeft daaromtrent een rondvraag gericht tot enkele vooraanstaande Vlamingen. Senator Carnoy ziet in de V. T. B. een bewijs, dat op de gebieden, waar tusschen Vlamingen geen oneenigheid bestaat, zij in staat zijn in korten tijd een macht te scheppen, op voorwaarde, dat de leiders zich ook werkelijk aan hun taak len en dat de vereeniging zakelijk te werk ■ op haar specifiek terrein en het vertrouwen en de medewerking der Vlaamsche gemeenschap weet te verdienen. Feüx Timmermans drukt dezelfde gedachte uit op zijne wijze: „De Vlaamsche Toeristenbond is misschien de eenige vereeniging, waaraan elke Vlaming deugd heeft, zoowel de maximalisten, minimalisten, hevigisten en slaptivisten, of hoe ze zich ook zouden noemen, maar die allen toch de schoone geboorte van Vlaanderen hopen en verwachten. En die hoop is des te meer gegrond, daar de Vlaamsche Toeristenbond, tusschen het triestig gesplits en de eigenbeterweterij, het levend bewijs is van de eenheid, die we niet kunnen missen, en de kloeke blijde aankondiging van edele verdraagzaamheid. Met die twee dingen: eenheid en verdraagzaamheid, die de Vlaamsche Toeristenbond er in brengt, en met al het andere, dat we reeds hadden, kunnen wij niet meer vergaan of we moeten verzinken! En zoo zou het nog kv men zijn, dat de vclo (de fiets) de redding is van Vlaanderen!" En Pater Valerius Claes, de secretaris van den overigens zeer slappen Katholieken Viaamschen Landsbond, schreef: „Zijn vijf jaren bestaan beteekenen vijf jaren Vlaamsche actie die aan de Vlaamsche beheel wat leven en geestdrift geschonken hebben. Want de V. T. B. heeft niet alleen *»& de Vlaamsche toeristen persoonlijke voordcelen verschaft. — en wie zal zeggen wat al arbeid en moeite het gekost heeft om, buiten de machtige- Fransche organisatie, aan de Vlamingen dezelfde rechten toe te kennen:' — doch heel zijn werking en zijn verenigingsleven wekken bij de leden het Vlaamsch bewustzijn dcor de kennis en waardeering van Vlaanderen's schoonheden en door de Vlaamsche gezelligheid. Heerlijk werk dat dient erkend en geloofd. . „En dat de V. T. B. binnen die vut Jaren zooveel diensten bewees en zich zoo stevig wist te ontwikkelen, is een waarborg voor de toekomst. ... ~ „Men heeft ziin neutraliteit beknibbeld: men heeit 't hem ten kwade geduid, dat hier en daar al eens buiten de schreef geloopen werd. Ja. .. waar menschen zijn, daar ziin zwakheden en 't beste middel, om nooit te ra is niets te dóen. Ik heb vertrouwen in den V T. 8., omdat ik weet, wie de leiders zijn en overtuigd ben. dat zij nooit zullen toelaten, dat de V. T. B. iets zou doen, dat indruischt tegen de groote tradities, van het Christen Vlaamsch Volkswezen. Ter gele. van zijn eerste lustrum, heeit de V. T. B. te Antwerpen een congres gehouden, waar o.m. gesproken werd over: „Bescherming der boomen", door den heer N'aveau, conservator van het Natuurkundig Museum te Brussel, over het „beschermen, restaureeren en inventariseeren van monumenten", door den heer A. Vermeulen, assistent aan het Rijksbureau voor monumentenzorg te 's-Gravenl rr , , In de lokalen van den Koninklijken Kunsthad een druk bezochte receptie plaats. ;en een welgeslaagd c waarbii zelfs de officieele autoriteiten van stad en land zich niet onbetuigd lieten. In verband hiermede verdient het de aatidat dc afdeelingen van den VI. Toeristenbond zooveel mogelijk het reizen naar Nederland bevorderen. ..Ons Vauerland". het weekblad van de Frontpartij, had onlangs geschreven: „Voor het reizen is Nederland eenvoudig afgesloten. Geen Vlaming krijgt het nog in het hooïd zijn vacantie in Nederland te gaan doorbrengen. Niemand rgens één dag verblijven als hij voor hetzelfde geld elders, en zeer royaal, twee kan doorbrengen. De valuta is hier de groote hinderpaal". Hierop antwoordde een der leiders van de , de heer .1. de Combe uit in hetzelfde blad onder meer het liet genoegen in de Paaschweek net een groep V. T. 8.-ers een bezoek te brengen aan Noord-Nederland. De eerste maal twee dagen met 60. de tweede maai dri,* dagen met 35 deelnemers. De reizen hadden plaats per autocar. De eerste kostte 275 tr.. de tweede 425 fr. Wii meenen. dat g_en reis naar een der andere omliggende landen goedkooper kon geweest zijn. Frankrijb n voor de West-Vlamingen. In Duitschland of Zwitserland is het toch minis even duur. Fit onze hotels en restaurants waren eerste klas. „We konden het hierbij vaststellen, dat .'ten Holland niet kennen. Men . dat Holland het land is van klompen en breede broeken! Er waren deelnemers bii de groepen — onderwijzers — die I Frankrijk en Duitschland bereisd hebben en die verbluft stonden over de bewonderenswaardige schoonheid, die ze te zien kregen, vooral te Amsterdam. Ik denk hier aan de nieuwe stadswijken en in het bijzonder aan het Theater Tuschinski. iets eenigs in Europa, en missdüen wel in de wereld. Noch Parijs, noch Berlijn, noch Londen bezitten dergelijke schoonheid. Amsterdam is een wereldstad. We kunnen dit niet genoeg herhalen. „Een enkeling kan naturlijk niet per autocar r Holland. Hij moet niet het dure spoor, cnover staat echter, dat hij zich met i minder komfort kan tevreden stellen. Er zijn dan zelfs zeer billijke en toch Jtoede inrichtingen. We hoeven daarvoor hier niet verder uit te wijden. Nederland is dus volstrekt r ioten voor het reisverkeer". Ook van Nederland uit kan men. door samenwerking met den Vlaamschen Toeristenbond, het reven van Vlamingen via Holland bevorderen. Vee! zal dit bijdragen tot de goede verstandhouding, die od hare beurt weer voor andere dringend noodig is. • ---