ZOO DUIST VERSCHENEN: STERVENDE BINNENZEE VERZAMELDE ARTIKELEN VAN ONZEN REDACTEUR FRED. THOMAS Dit unieke werkje, met vlot beschreven avonturen, schetsen en indrukken op en rond de verdwijnende Zuiderzee, fraai uitgevoerd met bandteekening in kleuren, gedrukt op zwaar papier en rijk geïllustreerd, is aan onze bureaux verkrijgbaar è ƒ 0.90 bij vooruitbetaling; bij toezending per post verhoogd tot ƒl.—. DRUKKERIJ „'T KASTEEL VAN AEMSTEL" N. Z. VOORBURGWAL 69-73 -1 AMSTERDAM --- SPQOR's MOSTERD --- SpooKs; gestampte Mntsjes --- ö Zwitserschè Kaas '■' ' '" ' ' ' ' ■ - : ' .:.--. --- Hötel-Rest. Fleissig N. V. WARMOESSTR. 125-129 — TELEF. 45972 Ie KERSTDAG. 2e KERSTDAG. Menu a ƒ2.75. Menu a ƒ2.75 Hors d'Oeuvre Variés Hors d'Oeuvre Variéi Koninginnesoep Consommé Royal Versche Zalm m/boter Tarbot holl. saus Aard. versche aardapp. Ossenhaas Tirolienne ,Calfsteak m/Spruitjes Poularde of Fazant Gebr. Haas gemengd Compotc Appelmoes Plumpudding Pêches Melba Fruit-Dessert- Fruit-Dessert. Op 'weekdagen onze bekende Beurslunch a ƒ 1.40. --- De vrijhandel en de oorlog. — Doch denkt het volk er ook zoo over? vroeg ik hem. „Mijn waarde heer, U weet net zoo goed als ik dat hoe ernstiger de ziekte, des te fanatieker men gaat vertrouwen op de mogelijk pnenomenale .werking van een kwakzalversmiddeltje; Een gezond mensch heeft daar geen behoefte' aan: Ik moet altijd denken aan de •woorden van Bonar Law, toen men dezen vroegeren conservatieven premier voor protectie wilde spannen: Geven jullie me eerst sledits economische tijdsomstandigheden en dan kan ik je 'misschien wel beschermende rechten; verschaffen. Men verwijt mij, dat ik bij de Rijksconferentie voet bij stuk gehouden heb! Doch Is het niet duidelijk dat een verhooging der prijzen welke van tarieven — en dat nog wel op voedsel — het onafwendbare gevolg, zouden geweest zijn, practisch op een algemeene loonsverlaging ware neergekomen. Wij hebben stand gehouden in het belang van de breede massa des volks, met het kleine inkomen .of weekgeld. Die hadden het anders moeten betalen en op hun kosten wenschen wij geen hoog-politieke successen." — Wat is-het'zwaartepunt-van heel uw politiek, in den ruimsten zin des woords dan? vroeg ik nog. Zonder eenige bedenking kwam het antwoord: „Against war! Tegen den oorlog, den niet te verdedigen oorlog, den oorlog, die tranen van bloed doet schreien en waarvan zelfs de grootste offers nooit iets werkelijks tot oplossing brengen. OorJogen beslissen niet, geven geen oplossing voor problemen, blijven alleen nahangen met hun verschrikkelijke economische gevolgen, naast de onuitsprekelijke humanitaire. Het is krankzinnig die ontzaglijke sommen te verspillen. Ik was onlangs te gast bij de Kamer van Koophandel in Leeds en toen de toast aan mij kwam kon ik niet nalaten in den loop mijner rede op te merken: Heeren, sinds we deze zaal betraden hebben wij alweer achttien duizend pond voor onze bewapening uitgegeven. Behalve anti-militarist ben fk ook een even overtuigd anti-alcoholist, óók om hët physieke en sociale kwaad dat het doet, óók om de economische verspilling." Als de kanselier, zelfs in zoon persoonlijk gesprek zich sterk opwindt, dan doet hij hetzelfde wat hem in het parlement zijn kracht geeft: hij spuwt de woorffen van zijn verachting uit als een slang haar gift. En dan — in een handomdraai — is het weer heel anders, dan lacht zijn mond dat alle witte tanden schitteren en dan dansen de licfttjes in de kinderlijk blauwe oogen. Na ons ernstig gesprek had hij zich omgedraaid in lijn stoel om mij de spotprenten te verklaren yelke. achter ons hingen. „Het is soms heel leuk", zegt hij — later ■weer — kinderlijk lachend, „om in de Kamer 'de rhetorische ballons van Churchill lek te prikken"! t— Heeft u veel last van de oppositie? ,^Een zeker deel van de conservatieve pers, vooral de populaire bladen, concentreeren alle aanvallen en alle hatelijkheden op mij. In het parlement doet de conservatieve partij alles om ons te saboteeren en daardoor ons den tijd te. ontnemen voor andere wetgevende maatregelen, welke wij met de hulp der liberalen zouden kunnen doen aannemen. Het heeft door hun parlementaire obstructie vollie vier maanden geduurd voor ik mijn begrooting in alle onderdcelen aangenomen zag. Dit is sinds het sensationeele budget van Lloyd Oeorge niet meer gebeurd, dat een begrooting zóó fel bevochten werd! Doch gezegevierd heb ik toch! Van de financieele kringen heb ik daarentegen veel waardeering ondervonden en wat mijn caricatuur-teekenaars aangaat: ik amuseer me er dagelijks mee en ze zijn zóó goed dat ze nooit wonden." --- Spotprenten. Dat is weer zoon echt Snowdensche uitdrukking, welke de ziel van den mensch even bloot legt. Deze man, die scherp kan zijn als geen ander,, die vecht met.een- uithoudingsvermogen en een doelbewttsiheid van eiken slag .welke totaal omgekeerd evenredig is aan zijn physieke zwakte, erkent dan plotseling zoo naief weg: „I love these cartoons: they do'nt hurf'en.. ze bespotten, bestrijden, komen dikwijls hard aan, doch blijven in dat meest Engelsche en daardoor onvertaalbare woord „fair", ze wonden den menschen niet, ze doen geen pijn. Arbeiderszoon — armoedig klerkje -- lamgeslagen invalide veertig jaren zijn verloopen leider van het Lagerhuis — Kanselier der Schatkist — Eeredoctor der beroemdste Universiteiten — Eereburger van Londen! Weer zie ik in gedachten dat moment toen in, een opgepakte Guildhall de Lord-Mayor het gouden kistje met den rol van het etre-bur-gerschap aan den kleinen, irèlcn man overhandigt, weer zie ik de zaal, opgevuld met al de.grooten van heel het wereidrijk oprijzen als de kleine gestalte moeizaam naar voren'loopt op zijn twee krukken en van dc rand van het podium In een door ontroering omfloerste stem zegt: „I pray God that I sha'l always remain worthy of this great honottr and of your respect", weer zie ik de gelukkige blauwe oogen als hij, leunend op den arm van zijn vrouw, te midden van het gejubel der menigte de statiekaros bestijgt, welke I naar het Mausion House zal voeren. IJzeren wil, zejdzame werkkracht, een leven van voorbeeldige moraliteit, hebben dezen invalide, dezen zoon van een arbeider de hoogste sporten doen beklimmen, zonder dat revoluties et beroeringen hein hielpen, zondat da! hij ooit afweek van wat hij zich rigoureus als de rechte lijn uitgestippeld had, zender dat hij ooit marchandeerde, alléén door zijn gaven van geest en hart. Hoe zcudt u uw levenservaring kunnen same r? had ik hem bij ons afscheid nog verzocht. — „Ach. het is moeilijk om een epigram te maken en om de uiterlijke brillianee van zoon bon-mot geef ik bovendien niet veel" Even valt een stilte de Kanselier leunt zwaar met zijn beide handen op de schrijftafel. Dan richt hij zich op, lacht zijn mond weer en dansen de lichtjes in die groote blauwe oógen. En hartelijk zegt hij: „Als ik van mijn eigen levensstrijd en levenservaring den jongen menschen van uw sympathiek land een raad mag geven dan is het deze: Let them attach ihemselves to some great cause, and always be faithful to their convictions." „Laten ze zich vasthouden aan iets groots, en altijd vertrouwen hebben in hun overtuigingen." Londen, December 1930. K. v. H. (Nadruk verboden.) --- BINNENLAND VRACHTREDUCTIES BIJ DE SPOORWEGEN. Op vragen van den heer Weitkamp in verband met vrachtreducties, welke door de Nederlandsche Spoorwegen aan de N.V. Kali Maatschappij te Amsterdam zouden zijn toegestaan, heeft Minister Reymer geantwoordr Met gebruikmaking, van art. 31, derde lid, der Spoorwegwet, verleent de directie der Nederlandsche Spoorwegen reeds sedert geruimen tijd vraclitvermindering voor het vervoer van kalizou ten in wagenladingen bij groote hoeveelheden van Duitschland naar Nederland. Ingevolge het vijfde lid van genoemd wetsartikel geldt die verlaging voor allen, die aan de gestelde voorwaarden voldoen, zoodat uiteraard tusschen binnen- en buitenlandsche vervoerders geen onderscheid wordt gemaakt. Overigens wordt met de verlaging beoogd vervoer terug te winnen, dat aan den waterweg verloren is gegaan. Van eenige bevoorrechting, van wien dan ook, is daarbij geen sprake. --- ONTEIGENINGEN. Rijksweg; 's Gravenhage—Noord- Hollandsche grens. Bij de Tweede Kamer is een ontwerp ingediend tot verklaring van het algemeen nut der onteigening, noodig voor aanleg van een nieuw wegvak In den Rijksweg 's Gravenhage- Noordhollandsche grens bewesten Oegstgeest. De Minister zegt o.m. in de toelichting: Het door Oegstgeest voerende gedeelte van den Rijksweg van 's Gravenhage naar de Noordhollandsche grens is voor de tegenwoordige verkeersbehoeften onvoldoende en in enkele bochten gevaarlijk. De aanliggende bebouwing maakt afdoende verbetering vrijwel onmogelijk. Daarom is een nieuw wegvak ontworpen om Oegstgeest heen. De weg begint ter hoogte van het Haagsche Schouw en komt bij de Postbrug weder samen met den bestaanden weg. Rekening is gehouden met de aansluiting nabij de Postbrug op een in voorbereiding zijnden nieuwen Rijksweg beoosten Sassenheim door den Haarlemmermeerpolder naar Amsterdam. Bij de kruising van het nieuwe wegvak met de baan van de N. Z. H. T. M. zal de snelverkeersbaan over de trambaan worden gevoerd. Het ligt in de bedoeling voor de hier te bouwen viaduct de medewerking van een bekwaam architect te vragen, opdat de nieuwe weg met het daarin gelegen kunstwerk in het op dit punt fraaie landschap goed passen. Over liet Oegstgeeslcr Kanaal is een vaste gewapend-betonbru^ ontworpen. De Postbrug zal worden vernieuwd en verbreed. De normale kruinsbreedte van het nieuwe wegvak zal 43 M. bedragen, waarop ruimte voor een rijweg van 11 M.. twee rijwielpaden van 2 M., twee parallelwegen voor gewoon verkeer van 6 M. en twee voetpaden van 1 M. --- DE A.S. VOLKSTELLING. Een circulaire van den Minister. Blijkens een rondschrijven van den Minister van Binnenlandsche Zaken en Landbouw aan neentebesturen, is gebit-keu. dat aan een gemeentebestuur door een inspecteur van den Raad van Arbeid liet verzoek Is gericht, bij deaanstaande volkstelling door tellers laten doen naar loonarbeiders zonder kaart. Hierover is met den minister geen overepleegd. Hoewel het ieder gemeentebestuur uiteraard vrij staat, den ing< vragen te stellen, welke liet noodig oordeelt, ac':t de minister zich verplicht erop te dat inwilliging vau dit verzoek, gelet up het karakter van de vraag-, gevaar voor he slagen van de volkstelling op!e\ De minister noodigt da eentebesturen, welke een geliik vt hebben ontvangen, uit, dit niet in té w --- WAGONS VOOR DE SPOORWEGEN. Op vragen van den lieer i. H. .1. Vos betreffende mededinging van de Nederlandsche industrie naar de levering van wagons ten behoeve van de Nederlandsche Spoorwegen, antwoordt Minister Reymer: Bij dc directie der Nederlandsche S wegen bestaan geen plannen om thans tot bestelling van wagens over I Het is voorgekomen, dat bij bestellin wagens door dc Nederlandsche Spoor derlandsche industrie de levering gedeeltelijk verkreeg, omdat zij niet in staat bleek de totaal benoodlgde hoeveelheid tijdig te leveren. Bestellingen worden om redenen van economischen aard eerst gedaan, wanneer zich de behoefte aan nieuw materieel doet gevoelen: de leveringstermijn wordt d eischen van het bedrijf afhankelijk gesteld. Overigens leert de ervaring niet, dat de gegunde termijnen te kort zijn. De directie stelt de Nederlandsche industrie steeds in dc gelegenheid om mede te dingen. --- NEDERLAND—SCANDINAVIË. Het Tweede Kamerlid de heer Kortenhorst heeft aan den Minister van Buitenlandsche Zaken gevraagd of de Minister bereid is de overeenkomst omtrent gezamenlijk optreden in zake internationale economische vraagstukken, onlangs te Oslo "door de Regeering onder meer met de Scandinavische Regeeringen gesloten, te publiceeren. --- DE STRATEGISCHE POSITIE VAN NEDERLAND. Een belangwekkende voordracht. De Vereeniging ter beoefening van de Krijgswetenschap houdt een bijeenkomst op Vrijdag 9 Januari in de aula van de Technische Scheepvaartclub, fe Rotterdam, waar kapitein-luitenant ter zee J. Th. Furstner, directeur van de Hoogere Marine Krijgsschool een voordracht zal houden over de maritieme conferentie en dc strategische positie van Nederland. In het eerste gedeelte dezer voordracht zal behandeld worden het feitenmateriaal, gerangschikt in een kort overzicht der overeenkomsten en besprekingen, die plaats hadden in de conferenties van Washington 1922, Rome 1924, Genève 1927, de Fransch-Engelsche vlootovereenkomst 1928, de Hoover-MacDonald besprekingenen het verdrag van Londen 1930. In het tweede gedeelte behandelt spr. de tendenzen. welke uit de analyse der feiten naar voren gekomen zijn: a. de Amerikaansch-Britsche samenwerking; b. het groote belang, gehecht aan vlootsteunpunten in verband met het gebruik der nieuwe wapenen; c. de erkenning te Londen 1930, in tegenstelling met de tendenz te Washington 1922, van de duikboot als instrument voor den handelsoorlog; d. de neiging tot het opbouwen en in stand houden van hulpkruiservloten (bewapende koopvaardijschepen) ter aanvulling van de quota aan werkelijke kruisers, één der redenen tot overmatige subsidieering en protectie der handelsvloot in verschillende landen. Ten slotte zal een samenvatting gegeven worden van voordcelen en gevaren, die uit dc verschillende tendenzen kunnen voortvloeien voor de politiek-strategische positie van het Rijk der Nederlanden in Europa, Azië en Amerika. --- INVOERRECHTEN IN NED. INDIË. Ontleend is aan de Memorie vau Antwoord aan de Eerste Kamer, op het voorloopig verslag over het ontwerp tot tijdelijke heffing van opcenten op de invoerrechten in Ned.-lndië: Ten aanzien van de tariefewetgeving van de overzeesche gebieden werd te Genève volledige vrijheid van handelen voorbehoudei. Het wetsvoorstel heeft een louter fiscale strekking en tast het vrijhandelsbeginsel in geenen dcele aan. De voorgestelde verhooging is zoo bescheiden, dat verwacht mag worden, dat de Nederlandsche uitvoernijverheid daarvan geen noemenswaard bezwaar zal ondervinden. --- VACCINATIE. Ontleend is aan de Memorie van Antwoord aan de E.erste Kamer, op Het voorloopig verslag over het vaccinatie-we; Weliswaar heeft da Eafeephalitiscommissié totnogtoe weinig positieve resultaten bereikt, maar de hoop mag niet worden opgeheven, dat de commissie, die haar onderzoekingen met kracht voortzet, in de toekomst het zoozeer gewenschte licht zal brengen. Pogingen van de principieele tegenstanders der vaccinatie om tot afschaffing der verplichting te komen, zullen bij den Minister op krachtig verzet stuiten. Het onderzoek geschiedde tot nu toe door de geheele commissie. Thans echter bestaat het voornemen, dat verschillende leden hun onderzoekingen individueel voortzetten, uiteraard ligt het wel in liet voornemen, dat, wanneer de jndividueele onderzoekingen zijn geëindigd, de geheele commissie over de resultaten haar oordeel uitspreekt. --- KASVOORSCHOTTEN KON. HOLL. LLOYD. In d eiide Memorie van Antwoord aan dj Eerste Kamer, constateert de Minister •beid. Handel en Nijverheid, dat het juist Volksvertegenwoordiging zieli door aanneming van dit wetsontwerp formeel bindt voor twee jaren; de Mini Zich thans "iet ia inden, dat hij een belofte zou kunnen afleggen om! gen bijv. i October 1931. genheid echter niet zéér ernstig rekening zou i met de bedoeling, de Tweede mtigam ii, en met een meean de resultaten van het iv te stellen onderzoek zal hebben kennis .genomen, dan wellicht nog nader zal uitspreken, is ondenk- --- RIJKS-, PROVINCIALE EN GEMEENTELEENINGEN. In de elfde aflevering van liet Maand van het Centraal Htireau voor de zijn weder gegcve Rijks-. Provinciale- en nteleeningen voor het derde kwaj king zijn len. In vergelijking tot den stand aan hel van 1930 was de kaspositie van liet Rijk beging October 1930 bijna 50 millioen gunstiger en van dc gezamenlijke provinciën en gemeenten resp. bijna 18 en 22 millio iger. Van het totaal sinds 1 eleendc bedrag ad ƒ47.995.000 middein den Centralen Beleggingsraad een bedrag van ƒ 6.888.000 opgenomen bij Rijksinstellingen. Door het Rijk werden in 1930 geen leeningen aangegaan. --- KERKELIJK LEVEN PASTOOR H. J. VINKE VAN CABAUW. Bij zijn viji-en-zeventigsten verjaardag. Niet vaak komt het voor, dat de vijf-enzeventigste verjaardag van een ouden pastoor in de courant herdacht wordt. Wat voor verdiensten kan zoon man, die nooit van zich in het openbaar deed spreken, ook hebben, en wiens priesterleven in stille eenvoud voorbijging? En toch, zoo iemand met eere genoemd mag worden, dan zeker deze stoere grijsaard, wiens levenstaak scheen te bestaan in het bouwen van kerken, gestichten en scholen. Reeds als kapelaan van Denekamp had hij zijn verdiensten door financieel-kerkelijke moeilijkheden met bijzondere waardeering van het Kerkelijk gezag, ten goede op te lossen. Dan wordt de jubilaris pastoor te Munstersche Veld, een bijkerk van Ter Apel in Drenthe. Wie zal u zeggen, hoe daar de toestand vóór veertig jaar was? Geen pastorie, om hem te ontvangen; geen kerk, waarin men zonder levensgevaar kon vertoeven; parochianen, arm, gelijk alle bewoners van Drenthe. Vanwaar dan de middelen, om te bouwen? Met den bcdelnap in de hand, doorreist de pastoor het geheele Aartsdiocees alom predikend, alom de hand uitstrekkend. Hoeveel teleurstellingen moest hij niet ondervinden; hoe dikwijls werd een vergeefsche reis gemaakt, of was de opbrengst der collecte ternauwernood voldoende om de gemaakte kosten te bestrijden. Maar hij slaagde! Een nieuwe taak echter wachtte hem. Door de ontginning der venen breidde de parochie zich meer en meer uit, zoodat een tweede kerk in Barger-Oosterveld noodzakelijk werd. Hoe zwaar het rondtrekken van pastorie tot pastorie ook viel, andermaal, maar nu bijgestaan door zijn overleden vriend Bernardus Weenink, pastoor van Barger- Compascuum, trok hij er op uit; zouden de „bedel-pastoors" slagen? Neen. het geluk was niet met hen; er werd zooveel gevraagd, en was die kerk wel zoo noodig! Hoezeer zij dan ook. hun best deden, belangrijke gaven wilden niet komen, totdat, merkwaardig; overeenkomst van gedachten, beiden hun werk stelden onder de bijzondere bescherming van den heiligen Gerardus-Majella. Van nu af gaat het aanstonds beter, zoodat giften en gaven op wonderbare wijzen toevloeiden. Gerardus Majella, zoo zeiden beide vrienden bedelde voor hen, zoodat spoedig de bouw verzekerd was. Gaarne had de veenpastoor in Drenthe gebleven, doch de kerkelijke Overheid riep hem, na een kort verblijf in Oude Pekela naar Cabauw, om daar onder eeiivoudige plattelarids-bewpners zijn priesterlijke bedlening uit te oefenen. Wat hier op godsdienstig gebied is tot stand gekomen, hoe verkeerde, ingewortelde plattelandsgewoonten werden uitgeroeid, weet God alleen, maar de herder toonde zich den man onverschrokken, om des duivelskunsten te bestrijden en te overwinnen. Het was dan ook een zijner heerlijkste triumfen, toen hij in Juni 1928 andermaal zijn nieuwe kerk door Z. D. H. Mgr. H. v. d. Wetering zag consacreeren. Zijn derde kerk was voltooid, met eene schitterende meubileering verrijkt, alles bijeengebracht door de door hem in woord en daad geleerde liefdadigheid der eigen parochianen. Moet ik zijn schelen en kloosterbouw nog noemen? Moet ik nog spreken over da* eenvoudige ascetische leven? Dat zich wegschenken aan zijn vrienden, zich zelf vergetend en voor niets tellend? Zijn bescheidenheid verbiedt het mij; maar wanneer eenmaal de kerkgeschiedenis van Drenthe wordt geschreven, zullen drie pioniers met gouden letters Worden opgeteekend: Pastoor B. Weenink, pastoor A. C. Dames van Rossum. oudtijds stichter der kerk van Nieuw-Dordrecht en onze jubilaris, pastoor H. J. Vinke van Cabauw. Hij leve dan nog menig jaar Is dc wensch zijner dankbare parochianen. --- ST. THERESIA-BIJKERK TE HEMVENHUIZEN. Inwijding door deken J. P. Huibers. Te Hem-Venhuizen is de nieuwe bijkerk ter eere van St. Theresia ingewijd. Dc wijdingsplechtigheden werden verricht door deken J. P. Huibers van Hoorn, die de eerste plechtige H. Mis opdroeg, geassisteerd door pastoor A. F. Suidgeest en door kapelaan J. Rutten van Zwaag. Na het Evangelie hield de deken een treffende toespraak, waarin hij wees op de beteekenis van het Godshuis en den vooruitgang van het Katholiek geloof in West-Friesland. De piechtigheden werden onder groote belangstelling der parochie bijgewoond, o.m. ook door burgemeester, raadsleden. Kerk- en Armbestuur van Venhuizen. Onder dc bezielende leiding van kapelaan W. v. Gastele werd uitgevoerd de „Missa Lauda Sion" voor gemengd koor. Onder het Offertorium werd gezongen „Dominus regit Me" van J. Vollaerts, na de H. Mis het „Laudate üominum quia benigmis est" van Aiblinger. De kerk, gebouwd volgens teekening van architect J. P. Duynstee uit 's-Gravenhage, is uitgevoerd door den aannemer J. Obdam Heiloo en biedt ruimte voor meer dan vierhonderd personen. --- Autozegenine te Weert. In overleg met de geestelijke overheid vau Weert is besloten binnenkort tot zegening van auto's en motorrijwielen over te gaan. Een groot aantal bezitters van genoemde voertuigen heeft zich inmiddels bij het comité voor autozegening opgegeven. --- R. K. STAATSPARTIJ R.K. Siatenkieskring-Organisatie Zevenbergen. Voor de verkiezing van leden der Prov. Staten zijn in deze organisatie dc volgende candldaten gesteld: H. Aarden, Terheijden; P. Akkermans, Oosterhout: .1. v. d. Boom, Breda (deze wenscht allesn plaatsvervanger te zijn); .1. van Ruitenen, Breda (deze wenscht geen candidatuur en vervalt dus): A. Koek, Den Hout; .1. Kroone, Breda; Cll. Lips, Raainsdonksveer; J. v. d. Noort, Zevenbergen (deze heeft geen bericht van handhaving zijner candidatuur gezonden en vervalt dus); mr. A. baron van Oldenec! tot Oldenecl, Oosterhout; J. Oomen Pzn.. Oosterhout; F. v. d. Rejjt, Made; Qecrtruidenberg; W. Schmitz, Zevenbergen: C. Simonis, Raanisdonkveer: G. unik, Zevenbcrgschenhoek; H. Verheijcn, i; F. Vermeulen. Moerdijk: A. v. d. Klundeft. In den kieskring Zevenbergen zijn vier. mo' i.it zetels door dc R.K. Staatspartij te bezetten. --- SOCIAAL LEVEN Het Mijnwerkersfonds En de Invaliditeitswet. Men schrijft ons uit de mijnstreek: Neen, niet van de beekvervulling. Nog niet. Wat geduld hebben. Het gaat nu om de verhouding A. M. F. en I. W. Het moet 'wel, want de wiskundige balans van het Algemeen Mijnwerkers Fonds wijst een tekort aan van ƒ 6.850.000. Het ziet er, op het eerste gezicht, heel kwaad uit voor het A. M. F., doch men overschatte het geval niet. Het betreft hier een wiskundige balans; men zou kunnen zeggen, dat dit tekort nog iets theoretisch bestaat, doch het neemt niet weg, dat maatregelen genomen moeten worden om ook de wiskundige balans sluitend te krijgen. Dit tekort beteekent overigens niets nieuws voor ingewijden. Het tekort was al jaren voorzien en van deskundige zijde voorspeld, toen bij reglementswijziging in de statuten van het fonds werd opgenomen de bepaling: Art. 59 bis. Wanneer een werkman of zijn nagelaten betrekkingen geen recht hebben op rente ingevolge dc Invaliditeitswet, doch wel zoodanige rente zouden ontvangen ingeval de werkman gedurende zijn lidmaatschap der pensioenkas verzekeringsplichtig ware geweest ingevolge die wet, dan zal. met afwijking van de voorgaande bepalingen: a. indien het pensioen van het Fonds lager is dan het bedrag, waarop de rente der Invaliditeitswet„zou zijn bepaald, het pensioen tot dat bedrag worden verhoogd. b. indien geen recht bestaat op pensioen van het Fonds, alsnog pensioen worden verleend tot het onder a genoemde bedrag. In deze bepalingen, die al jaren oud zijn, schuilt dus de oorzaak van het wiskundige tekort, een tekort dat alleen maar feitelijk zou worden, wanneer het A. M. F. terstond aan al zijn verplichtingen had te voldoen; een zuiver denkbeeldig geval Toch moet gewaakt worden, dat op den duur het tekort niet voelbaar wordt, dat het kapitaal van het A. M. F., nu om de 35 millioen bedragend, de noodzakelijke verbooging ondergaat of dat de jaarlijksche inkomsten, tot een aan de rente daarvan gelijkwaardig bedrag, toenemen. Hiermede belanden we In een oude kwestie, die eerlang geregeld zal worden, nu de regeering toegezegd heeft de spoedig te verwachten indiening van een wetsontwerp, waardoor de leden van het A.M.F. zullen deelen in de rijksbijdrage voor de invaliditeitsverzekering. Steeds werd er in kringen van betrokkenen gevoeld, dat er iets haperde in de verhouding A.M.F, en 1.W., zeer ten nadcele van de mijnwerkers. Het eerste jaarverslag van het A.M.F. maakt zich al tot tolk van ontevredenheid daarover. Het bestuur dezer Instelling antwoordde daarin, op strevingen om zich bij dc I.W. aan te sluiten, bewust te zijn, door het bcheeren van een eigen pensioenfonds „van zekere voordcelen afstand te doen; het vertrouwde dat de regeering alsnog bereid zou worden gevonden om een bevredigende regeling te treffen ten aanzien van de risico-overdracht, alsmede om aan bet A.M.F, een aandeel in de rijksbijdrage ex art 20 I.W. toe te kennen." Na tien jaren wachten, tien jaren waarin onbetwistbaar belangrijke bedragen voor het A.M.F, verloren gingen, zal deze wensch eindelijk in vervulling gaan. Hoe is de toestand nu? Door hun opname in het A.M.F. zijn de bij de mijnen betrokken arbeiders vrijgesteld van de verplichte verzekering ten aanzien van de I.W. De daarbij verzekerden hebben echter recht op uitkeering bij invaliditeit wanneer ze 40 weken verzekerd zijn, terwijl deze termijn bij het A.M.F, op 3 jaren gesteld is. Art. 59 bis, hierboven aangehaald, hief spoedig deze ongelijkheid op, doch legde tevens, toen nog niet precies te schatten zwaardere lasten op het Fonds. Het artikel verkortte niet alleen den termijn van pensioengerechtigdheid, doch verhoogde de pensioenen tevens met zooveel als ze beneden die van het I.W. zouden blijven. Ze werden mogelijk, al dient te worden vermeld, dat de Fondspensioenen, door sterker opklimmen, beduidend boven die van het A. M. F. kunnen geraken. Het wel opnemen van aan het I.W. gelijke verplichtingen zonder te kunnen genieten vau het naar billijkheid toekomende deel der rijksbijdrage, legde zware lasten op het A.M.F. Zal het ontvangen-dier bijdragen (met terugwerkende kracht?) het A.M.F, vrijwaren voor de zoo impopulaire verhooging van premie voor werkgevers en werknemers? Nauwkeuri cijfering moet het uitmaken, zeker is echter, dat het A.M.F, tot heden belangrijke sommen ontgingen. Immers, tot dekking vau administratiekosten enz. (vooral vanwege de andere verzekerden) verbond zich de regeering indertijd om gedurende 75 jaar 2\A millioen per jaar bij te storten in het pensioenfonds van liet I.W. Deze rijksbijdrage werd indertijd geschat op circa 12 gulden per persoon. Bij het A.M.E. zijn verzekerd om de 35.000 arbeiders, zoodat - we schatten nu een bedrag ouder alle voorbehoud — het A.M.F, jaarlijks ruim vier ton ten goede zou moeten komen. Dit bedrag beteekent ongeveer de rente vau hetgeen de wiskundige reserve van het Fonds te laag is. Een regeling van eenvoudige rechtvaardigheid zal het A.M.F, wellicht terstond sauccren. Ontvangt het bovendien, wat in het verleden « er J onthouden, dan wordt dc toestand nóg gunstiger. Als opgemerkt, alleen langdurige en inewikke!de becijferingen, als in het verzekengsvak voorkomen, zullen uitwijzen hoe de bij regeling in verband met I.W. zal orden. Een factor van beteekenis wordt wel- de omstandigheid, dat bij het A.M.F, zooe Personen beneden de 35 jaar verzekerd ni dus waarvoor de rijksbijdrage indertijd niet *cM bedoeld. "ten zal, bij de aangekondigde wet of wetsjrzieniug wellicht van de gelegenheid gek maken, om enkele technische verbetcrinn in het een en ander aan te brengen. Nu staat b.v. de mogelijkheid, dat een arbeider, e vroeger werkzaam was in een ander be- Am dii^r "plakte" en later overging naar het ■"i, F., dubbel pensioen kan trekken. In een schouwing over deze kwestie vonden we 8 een sterker geval aangehaald: iemand, die derst in het mijnbedriji (A.M.F.), vervolgens erbuiten (1.W.) en daarna weer in het mijnrÜf werkzaam is, heeft meer aanspraken , 'eaiand, die over dezelfde tijdvakken de nen trouw bleef, vooral wanneer deze wis«jngcn zich afspelen binnen 108 maanden. De ,J°kkene kan dan minimum-pensioen van Vel e" I-W' kri^gen; wie net mijnbedriji niet j. rliet enkel minimum A.M.F. Een bevoordee< der in de bedrijven niet zoo geziene zwermde elementen. N°g iets anders gaf van het begin af aanlei"B tot ontstemming. Verliet een arbeider het dn«nbedrijf, dan moest het A.M.F., wanneer v ne Wat regel was, naar een onder de I.W. a«end bedrijf overging, bij de Rijksverzeke-' Esbank dien man inkoopen, zijn wiskundige b Ser^e storten. Keert hij echter in het mijnfrft terug, dan ontvangt het A.M.F, niets. la eze en andere kleine fouten in de I.W. zul-1 meteen herzien kunnen worden, hoofdzaak "*" evenwel het toekennen aan het A.M.F. n vvat het rechtens toekomt. Over het priue der aailsekondigdc wet of wetswijziging oe volksvertegenwoordiging wel niet veel °rden van critiek verspillen. Het hoe dezer om Van eenvoucli°e rechtvaardigheid en de vang ervan zullen echter tot diepgaande chouwingen aanleiding kunnen geven. ---