■■"■ s~>r—\ "*U mv. BEPKO REGUL!£RSBREESTRAAT 24 EN 47 $LN!€£L*IASCADgAUX __ OVERHEMDEN. ENGELSCHE EN ITALIAAN- Otm SCHE DASSEN, IN DE NIEUWSTE CREATIES _u_ --- rfltijderaaK denken C5l Henco yr / /'s betee! Henco maakt het schraalste water spoedig zacht! Henco lost bij het in de week zetten der wasch het vuil gemakkelijk op! Henco is in het gebruik goedkoop en biedt vele voordcelen ! E*n _ Imp. E. Oalermann & Ca. Febrikai]te: Hcnkel & Ga. A. C. Handel Mij.. Amsterdam Du.aeldorf --- EEN NUTTIG ST. NICOIA&SGESCMENK ALS: GEREEDSCHAP SCHAREN, MESSEN EN SCHAATSEN VINDT U BIJ J. M. HEIDENS V.D. HELSTPLEINII - TEL.22724 ZONDAG I ZIJN ONZE MAGAZIJNEN DEN GEHEELEN DAG GESLOTEN IDE BIJENKORF SÜ^t*. AMSTERDAM --- BOEKEN EN TIJDSCHRIFTEN. ..Boete." Zes Vastenpreeken door Prof. K. sberghs, gehouden te Antwerpen in de Sint Caroluskerk 1929, (84 bladzijden). Gelootsverdediging. Ploeßstraat 23, Antwerpen, België. Deze zes preeken over boetvaardigheid, m den Vasten van dit jaar in Antwerpen Renouden. ziju echte preeken voor onzen tijd. L>e predikant bliikt de opvattingen en levenspraxis der tegenwoordige Katholieken in de groote :i van België goed te kennen eti heel vnjegt hij, wat er voor goeds en kwaads bij hen aan 't licht komt. in welken geest zij boettligheid noodig hebben. Een staaltje vau apostolische vrijmoedigheid. In zijn tweeireek over 't niet kunnen dienen van twee meesters zegt hij: ..Eris wel geen vrees, dat we dit dubbel knechtschap principieel zouden wettigen in een levensregel als die van Luther, r er is wel gevaar voor dat we practisch de poging zouden wagen om den eenen meester te believen zonder daarom den anderen te ontstemmen. We zoeken daarom naar een verbindingspunt tusschen deugd en zonde, naar een kunstgreep om hemelsch te worden eu aardsch te blijven. Ook 't Katholiek geweten doorworstelt de crisis van 't dubbel knechtschap, een crisis, die zoo scherp is, dat onze godsdienstige toekomst in 't gedrang raakt. Veel spreekt van hoop — maar daarnaast 'n onmiskenbaar heidendom. Wat 'n waanzin beeft de ua-oorlojische wereld aangegrepen in dc vrijheid vau haar liefde, in de zelfvcrvloeking vau haar kinderloosheid, in de publieke verkrachting van de heiligste geboden. Het moderne leven is de koude loochening geworden van alle moraal." In dezen geest zijn deze preeken over boete; ze zijn goed doordacht, met zorg uitgewerkt, zonder al te stijf aan een schema vast te zitten. Overal voelt men priesterijver — een dringen en bidden om boete in onzen naar 't heidendom overhellenden tijd. Hier en daar wordt misschien te veel geredeneerd voor een gewoon gehoor, de taal is nn en dan wel wat onbeholpen, de ideeën zijn niet altijd breed genoeg uitgewerkt, doch voor de rest zijn deze preeken wel 'n aanwinst voor onze niet rijke welsprekendheidliteratuur. v. L. G. Palau S.J. „De Katholiek van de Daad". Uit het Spaansch vertaald, door A. Geerebaert S.J. Bode van het H. Hart. Alken bij Hasselt, België. P. Geerebaert S.J- beeft een nieuwe vertaling ondernomen van het wereldberoemde, boekje „El catolico de ación". Onze Nederlandsche, die in 1914 in Leiden verscheen, was bewerkt naar een Fransche overzetting, waarop veel was aan te merken. Veel hoofdstukken waren weggelaten, andere waren verplaatst: eenvoudige Spaansche zinnen werden dikwijls door oratorische uitroepen vervangen: sommige Spaansche woorden begreep de vertaler niet; zoo geeft P. Geerebaert het woordje „signe" aan, dat vertaald werd door: „il faut te taire", terwijl het beteekent „ga voort". , Omdat men langzamerhand inzag, dat de Fransche vertaling onnauwkeurig was, werd besloten tot een nieuwe vertaling en wel uit het Spaansch. P. Geerebaert, die fn Spanje 'n gedeelte zijner studies voltooide, heeft een zorgvuldige overzetting gegeven; hn heeft het Spaansche karakter van het boekje in zijn vollen eenvoud en karakteristieken zinbouw streng bewaard. Zoo bewerkt zal het boekje nog met meer vrucht gelezen worden. Het zün korte, pittige zinnetjes, m den geest van Thomas a Kempis, die telkens pakken en nawerken. Het is een kort meditatieboekje voor de nooden van het oogenblik: het is in staat de echte Katholieke mentaliteit te vormer» bij iedereen, die medfteerend, d.i. sprekend met ' Ood deze waarheden doorloopt Het is de Christelijke volmaaktheid voor de menschen in de wereld, het zijd de blijvende grondbe• ginselen van het Christelijk leven en het christehjk ascetisme, aangepast aan onze tijden. Een paar gedachten als voorbeeld. (Boek 2, H. VIII). Over het beleid, dat noodig is, om niet te stichten: „Mün zoon; het beste middel om geen tüd te verliezen is: een veilig richtsnoer te nemen. Hoe meer de lagere standen ontwikkeld zullen worden, hoe meer invloed zij zullen hebben op den gang der maatschappü. Hoe meer gij u toewijdt aan armen en kleinen, hoe krachtiger gij zult meewerken aan den algemeenen vooruitgang- Wil niet steeds op het zelfde punt blijven: zoo bereikt gij niets. Poch niet op uw moed en oprechtheid: het is voldoende moedig en oprecht te zijn. Streeft gij een hoog ideaal na, begin met uw gebreken te bestrijden. Als gij ecu afkeer niet kunt overwinnen, waan u niet groot, want uw hart is bekrompen. Als gij er geen denkbeeldige vüanden schept en u niet vastklampt aan verloren zaken, zult gü u veel vrienden maken." v. L. „Levensvragen", door dr. J. H. Bavinck. J. H. Kok. N.V. Uitgevers Mij., Kampen 1929. Liever had ik als motto van dit boek gezien 't beroemde woord uit 't officie van den H. Laurentius, Mea nox obscurum non habet, sed omnia in luce clarescuns. (Mijn nacht ligt niet in duisternis, maar alles wordt daar in 't licht verhelderd), dan 't woord van den twijfelaar de Genestet: In raadselen wandelt de mensch op aard. Zijn levensvragen toch beschouwd dr. J. H. Bavinck in 't licht des geloofs. 't Eerste hoofdstuk geeft genoeg de levensbeschouwing van den schrijver aan. 't Gaat over den oorsprong van den mensch en zijn einddoel. 't Is bijna 't Ignatiaansche fundament, maar 't is niet de duidelijke, niet de zekere en eenvoudige beantwoording van Ignatius, die zoo sterk dringt tot dat besluit, dat we uitgaan van God, en door de Schepselen heen moeten terugkeeren tot Hem. Wel neemt dr. Bavinck Schepping en eindbestemming aan in God, maar zijn redeneering dringt niet zoo helder, zoo logisch als bij den grooten meester van 't geestelijk leven, 't Eerste hoofdstuk wordt echter ook besloten door dr. Bavinck „Jesus* is 't einde van alle levensvragen". Hij vraagt zich verder af, waar de bronnen liggen van menschelijke kennis. En hij besluit zn redeneering met dit merkwaardig woord: „t scheepje van menschelijke kennis ligt vast, als 't geankerd ligt in ons geloof in God." Zoo spreekt hij ook in christelijken zin over wereldorde en Schepping. Ziju hoofdstuk over 't geld besluit hij met dc bekende schriftuurteksten: ..Waf baat het den mensch. dat hij heel de wereld wint, als hij schade lijdt aan zijne ziel, Zalig de armen van geest". Aan 't slot van 't hoofdstuk over eer haalt hij 't woord van Jesus zelf aan: „Ik zoek mijn eer niet". „Ik eer mijn vader" en dan voegt hij er deze aanmerking bij. „Eigenlijk ervaart ge eerst in liet diep u indenken van 't leven van Jesus. wat ons allen ontbreekt. De schoonsten onder ons, de menschen van heerlijke tijdingen, van rijke getuigenissen, ze zijn allen nog maar onttroonde koningen, vergeleken niet Hem", (bladz. 67). Ai de levensvragen zijn zoo in diep christelijken zin opgevat en in 't licht van Gods openbaring beschouwd. In den kring van lezers, waarvoor 't op de eerste plaats bestemd is, 1 deze ernstige levensopvattingen wel tot temmen. Sommisrc levensvragen zouden wij wat anders inkleeden, andere erbij voegen, b.v. over de bovennatuurlijke helpmiddelen voor den levensstrijd. Het werk van King, „Levensvragen", beantwoordt beter aan onze levensbehoeften. v. L. „Een fakkel fn haar hand." Bess Streeter Aldrich. Uit het Engelsch door A. E. de Vries. Haarlem. N. V. H. D. Tjeenk Willink & Zoon. Bij den Haard Srie. Ken zeldzaam mooi boek. ..Binnen twee uur stonden een glanzende limousine, twee groote sedans etr een roadster alle in de laan", d.w. /.. alle kinderen, rijk geworden, komen op het bericht van deu dood van moeder naar .het ouderlijk huis. Abbey Deal leefde als kind iv twee werelden. ..De eene bestond uit manestralen en stcrrestof. uit nachtwinden en ne\ el-phantasieën, uit aristocratische gentlemen en mooie dames. De andere was de even prettige wereld van gekookte aardappelen en gezouten spek, van spelletjes met Basil en Mary, van rijden op den rug van den ouden Buck of wilde bloemen plukken aan den rand van het woud". Zij was dus een droomstertjc en ecu nuchter kind. Een lersche. Zij huwt met een voortrekker. Haar schoonvader, de oude Deal „lachte nooit luid, slechts een tinteling in de scherpe, blauwe oogen gaf hlijk van zijn kijk op hét leven." Deze zinteekent het heele boek. Zij vestigen zich, waar nu Lincoln is. Een prairiebraud, een overval van Indianen, slechte oogst, storm, ratelslangen, sprinkhanen, alles werkt hen tegen eu toch ziju zij innig gelukkig. Alles wat op genot en weelde gelukt, moet zij zich ontzeggen en zij is rijk. 't Is een vrouw en moeder. Later ziet zij haar kinderen en kleinkinderen alles hebben, wat zij heeft geofferd. Heerlijk zooals zij dan praat met haar man, die in de herinnering Tnet haar blijft leven. Ook liet jongste kleinkind, het moderne meisje begrijpt het. Wat een schat van goedheid en optimisme, van humor en kracht sterft met haar! Het bock is keurig en met zorg vertaald. Het is in derdaad kerngezonde, weldadige lectuur, een heraut voor de: Bij den Haard Serie. J. O. M. Chanoine Eug. Dupicssy: „Histoire dun defians adversaires de Lourdes". Paris, 1929. Chanoine Eugène Dupicssy heeft de gedachte gehad een polemiek te publiceeren, die hij zeventien jaar neleden heeft gevoerd met een leeraar in de filosofie aan het lyceum van Gap (Hautes Alpcs), over de echtheid derwouderen van Lourdes. Deze polemiek was wel een heel bijzondere, er stond n.l. een inzet van 5000 francs op voor dengene, die teu overstaan van een jury den anderen van zijn ongelijk zou kunnen overtuigen. Eigenaardigerwijze koos Chanoine Duplessy het bekende geval van de genezing van Petrus de Rudder te Oostacker als strü'dpunt. Ais reden haalt hij hiervoor aan, dat dit geval hem het meest iv détails bekend was. De waarde van dit wonder stelt hij volkomen op één lijn met die van Lourdes, waax zijn tegenstander overigens genoegen mee scheen te nemen. Dat het pleit nooit tot een beslissing is gekomen, is te wijten aan het feit, dat men het niet eens is kunnen worden over de juiste materie van de discussie. Terwijl Chanoine Duplessy beide stellingen wilde zien weerlegd: le het is zeker, dat de Rudder plotseling genezen is (matérialité du fait) en 2o het is zeker, dat de wetenschap onmachtig is om dat feit natuurlijk te verklaren (interprétation du fait), wilde de heer Chide de „weddenschap" alleen op de tweede thesis aannemen. _ Toch is het verslag van de polemiek illustratief voor de wijze, waarop de bestrijders van het wonder de kwestie trachten te omzeilen. Veel nieuws lijkt er ons intusschen niet uit te leeren. De waarde vau dit boekje, dat overigens in het Fransch is uitgegeven, is niet zoozeer apologetisch als documentair. Ch. Journet Crasset, Paris. „L'Ünion des Eglises". Het vraagstuk van >de Hereeniging der Kerken staat in het brandpunt der katholieke belangstelling en wordt overal met sympathie nagegaan. Vooral is het van belang een juist inzicht in de ingewikkelde kwestie te hebben. Twee groote congressen, van Stockholm in 1925, en Lausanne in 1927, hebben getracht de christelijke belijdenissen bij elkaar te roepen voor een eerlijke vergelijking, om het hooid te kunnen bieden aan de huidige godsdienstige inzinking. Beiden hebben gewezen op de welwillende maar besliste onthouding der R.K. Kerk. Zij hebben er dus hoogstens it, kunnen slagen, in beleefde vormen, het verschil vast te stellen tusschen orthodoxen protestanten en de zoo talrijke verschillende strekkingen in het Protestantisme. Die van Lausanne werd georganiseerd door dc „Faith and Order" en wilde in nauwkeurig omschreven termen het gemeenschappelijk geloof vastlopen. Zij heeft echter niet eens tot een formule kunnen komen, waarin duidelijk de Godheid van Christus aangenohien wordt. Men is uiteen gegaan op een vaag omschreven wensch naar eenheid: eenheid waarin onderscheiden vormen van gedachte, cultus en christelijk leven zouden zijn opgenomen.! Die vau Stockholm is misschien niet zoo ver gegaan. Ch. Journet, verhaalt dc wederwaardigheden ervan in zijn uitstekend werkje. Wij wijzen de lezers op de actualiteit ervan, want het is een veilige uiteenzetting van de katholieke leer over de eenheid. In een levendige beschrüving toont hij de aarzeling aan en onderstreept de handig verborgen ontgoochelingen der congressisten van Stockholm. Ouder den invloed vau de liga: „Life and Work" hadden ze met opzet alle verdeelend dogmatisme verworpen en zij wilden komen tot eenheid in actie. Journet wijst met de klaarheid die den theoloog kenmerkt, op dc oorzaaJ<: en gevolgen vau liiiu houding. Men wilde eenheid in het bijkomstige, maar gescheiden blijven in datgene, waar het omgaat: „de eenheid van het leven, die opklimt tot dc godheid van Christus' Persoon: welke eenheid voortvloeit uit de lioofdsche genade, d.w.z. de genade vau Christus, als Hoofd v. h. herboren menschelijk geslacht." Die verwerpen en eenheid zoeken daarbuiten, ia eet, herschenschim. Eu Ch. Journet voegt er met fijne logica aau toe: „Te Stockholm heeft liet uitzien naar (iod-eerst plaats gemaakt voor het uitzien naar de menschheideerst. In het tweede deel van zijn boek stelt hij de opvatting van het Rijk Gods bü ons, en bij de protestanten, tegenover elkaar: hü legt uit hoe deze het economisch liberalisme aanklagen door hun bezorgdheid voor sociale werken, terwül zü het godsdienstig liberalisme aanprüzen door hun onbezorgdheid voor de leer. In een derde deel toont hij dat het streven der protestanten op sociaal gebied kort bij het onze komt. Doch het ontbreekt hun aan kracht, en aan samenhang onder een hooger gezag, om de sociale hervormingen, waarnaar allen verlangen, te leiden en door te voeren. Hier wordt zeer oordeelkundig toegelicht wat ons scheidt van het protestantiSme ' D. J. K. J Th. Petrus Blumberger „Le Communisme aux 'indes Neerlandaises" 1929. Paris, Aux éditions du Monde Nouveau, 42, Boulevard Ruspail. De koloniale sectie van de Monde Nouveau, geeft hierbij een nieuw werk in het licht op het gebied van de Nederlandsche Koloniale Politiek, geschreven door den heer J. Th. Petrus Blumberger, oud-Ned.-Indisch Bestuursambtenaar, die zoowel door zijrt dienst bij het Binnenlandsch Bestuur op Java en Madoera, als door zijn latere werkzaamheden bij het Departement van Koloniën, goed op de hoogte is van de Indische toestanden. Het boek, voorzien van een voorwoord van C. A. Le Neveu, Directeur-Général de I'Union Coloniale Francaise, is meer dan een studie; het bevat tevens menige waarschuwing voor Koloniale politici in alle Europeesche landen om op hun hoede te blijven voor het groote gevaar, dat van de zijde der Communistische Internationale voortdurend dreigt. Het werk geeft een overzicht van het ontstaan en de ontwikkeling van de destructieve beweging in een Koloniale samenleving, alsmede van de wijze waarop de Indische regeering de excessen dier beweging heeft bestreden. Bij de uitgave heeft de bedoeling voorgezeten, niet alleen voer het Fransche publiek, doch om door middel van een internationaal gebezigde taal, bij het belangstellend publiek in het buitenland nieuwe belangstelling te wekken voor de Nederlandsche Koloniale aangelegenheden. Anonymus". Meditatio Pauperis in Solitudine. Bezorgd door P. Ferd. M. Delorme O. F. M. College S. Bonaventura. Firenze-Quaracchi, 1925. 15 X 10 c.M., LI + 371 blz. Dit middeleeuwsche werkje is het zevende van de zoo gunstig bekend staande serie „Bibliorheta Franciscana Ascetica Mcdii Aevi". Het is verdeeld in drie, vrijwel gelijke deelen, waarvan het eerste de overeenkomst beschouwd van den gekruisten Christus en den gestigmatiseerden Franeiseus. Het tweede deel handelt over Franeiseus als over „de andere Engel met het teeken van den Levenden God", waarvan sprake is in de Apocalyps, terwijl het derde deel uiteenzet welke deugden moeten bezitten de „geteekenden", de uitverkorenen, met name de geestelijke kinderen van den Serafijnschen Vader. De !3de-t