COSMOPOLITICA ALL-SOUNDS-CHURCH Te Harlem, in het noordelijk deel van het Manhattan-eiland, staat een episcopale kerk, de „All Souls Church", die een blanke parochie heeft, doch op de grens ligt van de enorme negerwijk. De rector, rev. Rollin Dodd, wil de negers onder zün parochianen opnemen. Maar zeven van zyn elf kerkmeesters hebben zich daar heftig tegen verzet en zu nepen de hulp in van de rechtbank. Voor de zaak m behandeling kan komen, hadden er echter een aantal incidenten plaats, die een groote beroering verwekten. Onder het voorwendsel dat zekere herstellingen dringend noodzakelijk waren, sloten de kerkmeesters de kerk. Vergezeld van bisschop Manning der Kathedraal van St. Jan den Evangelist, forceerde rev. Dodd den toegang en verrichtte den dienst voor ongeveer 250 personen, onder wie zoowel negers als blanken waren. Deze godsdienstoefening ging met groote moeilijkheden gepaard, daar de kerk en de kape! vol steigers stonden, die een deel der banken overdekten; overal iagen hoopen krullen en spaanders. Bisschop Manning leidde den dienst vanaf een trapje, dat voor den preekstoel was geplaatst. De leden van den Kerkraad, die zich tegen rev. Dodd verzetten, beweren, dat zij er niet aan denken den negers den toegang tot de kerkte ontzeggen. Dertig jaren lang konden Je negers steeds vrü in de kerk verkeeren. Maar wat zy kost, wat kost, vermijden willen, is, dar de negers het lidmaatschap der kerk krügen Zt) verdenken er den rector van, dat hij een groote negerparochie op het oog heeft, met een kerk die uitsluitend VoOr de negers bestemd is. Het valt met te loochenen, dat geleidelijke uitbreiding der „negerstad Harlem" - in Harlem huizen 225 duizend van de 325 duizend negers, die New Vork telt; _ ononderbroken voortgaat en dat de negerbevolking van Harlem in de laatste tien jaren met 105 procent toenam, terwijl de negerbevolking van geheel New Vork met 114 procent vooruitging. De houding van rev. Dodd heeft in de Vereenigde Staten een groot opzien verwekt. Tot de eer der kerkmeesters moet gezegd worden, dat hun standpunt door alle verantwoordelijke kerkelijke autoriteiten van heel Amerika wordt gedeeld. De „League of Colour", welke in alle burgerlijke aangelegenheden zoo uiterst streng wordt nageleefd, komen alle kerken der Vereenigde Staten met dezelfde gestrengheid na. In he! Zuiden zou men het zich zelfs niet kunnen voorstellen, dat een neger deel uitmaakte var een blanke kerkgemeenschap, hoe hoog ook de positie van dien neger wezen zou. In de dagen der slavernü konden de negers in de kerken plaats nemen op een bizonderc tribune of op lage banken achter in de kerk Sinds de afschaffing der slavernü hebben de negers hun eigen, geheel onafhankelijk kerkelijk systeem. In de Vereenigde Staten telt mer. op het oogenblik 42 duizend negerkerken met vijf millioen 200 duizend aangesloten geloovigen op een totale negerbevolking van elf millioen 800 duizend. Alabama, Georgia, Noord- en Zuid-Carolina telden elk ongeveer een half millioen bü kerken aangesloten negers. Met uitzondering var. het Zuiden, zijn er slechts vier staten met een groote negerbevolking: namelük Illinois, Ohio, Pennsylvania en New Vork. In het Noorden ls het den negers toegestaan aan de diensten der „blanke" kerken deel te nemen, mits ze een klem percentage der bevolking uitmaken. Soms wordt het hun wel eens toegestaan lid der kerk te worden, doch aanmoedigen doet men dat niet en in den regel is zulks uitdrukkelük verboden. Zoodra zij talrijk genoeg worden, heoben de negers een eigen kerk, zoowel omdat dan de blanken hen liever niet meer ontvangen, als omdat de negers zich het allerbest thuis voelen in hun eigen omgeving. Het meertndee! der negers behoort tot de Methodisten en d°. Eaptisten, maar overigens zijn alle kerkgenootschappen onder hen vertegenwoordigd. Hun voorgangers worden gevormd op bizonders neger-instituten, maar het komt ook voor, dat zij heelemaal niet opgeleid zün. Een der merkwaardigste uitingen van het godsdienstig leverder negers is de „morgen-meeting", die uitsluitend in het Zuiden wordt gehouden. Ondanks alles, wat hier reeds gedaan werd. is de rassentegenstelling in de Vereenigde Staten nog altijd zeer sterk en het is onder het licht dezer tegenstelling, dat men de houding der kerken moet bezien. Vooral in het Zuiden is de scheiding tusschen negers en blanken uiterst streng. Alle openbare middelen van vervoer hebben, behalve een blanke afdeeling, hun „Jim Crow", de afdeeling der zwarten, en wee den neger, die het waagt, zij het bü vergissing, plaats te nemen bij de blanken. Stations en andere openbare gebouwen hebben afzonderlijke secties voor negers en blanken. Negerkinderen gaan op bizondere scholen en waar een negerschool ontbreekt, krügen zij geen onderwüs. Een neger, ook al is hü gediplomeerd door een universiteit of lid van een wetenschappelijk genootschap, mag in het Zuiden niet in een Pullman-trein plaats nemen. Daar alleen de „Pullman" over slaapwagens bescnikt, moet hij heel den nacht overeind blüven zitten in een negerwagen of, als deze ontbreekt, in een hoek van een „blank" compartiment. H)j most er voor waken elk gebaar zelfs te vermüden dat den gevoeligen Zuiderling onaangenaam zou kunnen wezen. Meermalen is er iemand gelyncht en velen zün ternauwernood aan den lynch-dood ontkomen om geen andere reden dan een onschuldig gebaar of een onschuldige vraag. De Zuiderling duldt, vooral wanneer hü gedronken heeft, geen negers. In het Noorden bestaat de rassentegenstelling zeer zeker ook, doch zij uit zich veel minder heftig. Misschien is het wel juist daardoor, dat de „grensgevallen" er aanhoudend allerlei moeilükheden opleveren. ■■Te New lont, bü voorbeeld, zün de theaterdirecties het er nog altijd niet over eens of mer. een neger een „fauteuil d'orchestra" verkoopen kan. Soms gaan zü er toe over> doch ln den regel zenden zü de zwarten naar het tweede balcon, dat daaraan reeds den naam van „negerparadüs" te danken heeft. Een eeifde verwarring heerscht er in restaurants en andere openbare gelegenheden. Hier ontvangt men de negers en daar weer niet. Ds eigenaars veranderen van gedachte, zonder dit bekend te maken. Cp deze wijze zijn de ontwikkelde negers, die soms zeer hooge posities bekleeden, voortdurend aan de felste beleediglngen bloot gesteld. --- Economische analyse Liberale mentaliteit In het „Alg. Handelsbl." van 30 Dec. 1932 troffen wij een beschouwing aan, welke waard is nader bekeken te worden. Na opgemerkt te hebben, dat de oorzaken van de crisis gezocht moeten worden in de internationale ontwrichting, waar wij als geïsoleerde nationale groep niets aan kunnen doen, gaat de schrijver na, ho*? wij op dezen crisistoestand hebben gereageerd. Vanzelfsprekend wordt hier scherpe critiek uitgeoefend op de reeks maatregelen, die de Regeering gemeend heeft te moeten nemen ter instandhouding van tal van bedrijfstakken. Het bezwaar richt zich niet zoozeer tegen de maatregelen op zich, maar meer tegen het stelsellooze, waarvan de economische politiek blijk geeft. In dit verband wordt gesproken van een economische lukraakpolitiek. En het ergste is nog wel, dat wij daarmede tegen wil en dank geraakt zijn in een soort van actieve handelspolitiek. „En al wordt deze protectionistische tendenz als beginsel door onze regeering ontkend, he.t buitenland, dat de lasten van deze maatregelen ondervindt, denkt er natuurlijk anders over." Loonsverlaging is ook voor dezen liberalen schrijver de panacee voor alle kwalen We zouden hier gaarne even willen wijzen op een uitlating van Prof. Dr. Ir. Goudriaan, een der bedrijfsleiders bij Philif**, op de vergadering van de Vereeniging voor de Staathuishoudkunde en de Statistiek. Deze Rotterdamsche Hoogleeraar wees er terecht op, dat deze zaak niet zoo simplistisch is als zij door velen wordt gedacht en het hier een tweesnijdend zwaard betreft. De massa loonarbeiders vormt tenslotte toch de afnemers van de industrieele en agrarische producten; dit op te merken beteekent nog geenszins een vervallen in de naïve koopkrachttheorie. Moeilijk kan de schrijver het verkroppen dat de vrijhandelaren par excellence, de Twentsche textielfabrikanten en de reeders, nu ook om steun hebben aangeklopt Pathetisch roept de auteur, dit alles overziende, uit: „onder zulke omstandigheden zou men toch meer eenheid tusschen werknemers en werkgevers mogen verwachten". Zakelijk staan we natuurlijk geheel aan de zijde van den schrijver. We betwijfelen echter, of een Bedrij f sradenwet, die tenminste een poging doet het vreedzaam overleg tusschen beide maatschappelijke groepen te bevorderen, en instanties schept waar dit overleg kan plaats hebben, bij hem veel instemming heeft gevonden. Het spookbeeld, dat de liberalen in de Kamer in deze Bedrijfsraden zagen, die een herleving zouden beteekenen van de Middeleeuwsche gilden, zal door de repliek van Prof. Aalberse nog wel niet verdreven zijn. Het artikel zou niet volledig geweest zijn. als geen pleit ware gevoerd voor een nationale regeering na de komende verkiezingen, voor de liberalen de eenige kans om nog eens ooit aan het bewind deel te nemen. Na opgemerkt te hebben, dat de S. D. A. P. weigert zich gevangen te geven aan een vijandelijke meerderheid, gaat hij voort: „in radikaal-katholieken hoek is men al evenmin in staat om bijv. over een vooroordeel tegen het „liberalisme" in een eventueele nationale regeering met een crisisnoodprogram heen te stappen." We zullen hier niet nader op ingaan, maar wenschen alleen op te merken, dat het de vraag is, of men alleen in radicaalkatholieken hoek — een uitdrukking, die bij voorkeur door de groote liberale pers gebruikt wordt — huiverig is voor een samengaan met de liberalen. Het is de vraag, of daarmede niet op het verkeerde paard wordt gewed, en vooralsnog zien we nog wel andere mogelijkheden om het regeerkasteel te bezetten. Ook doet het wel eenigszins eigenaardig aan, in de liberale pers voor en na te lezen over bezuiniging en nog eens bezuiniging, terwijl men tegelijkertijd de liberale fractie tegen iederen concreten bezuinigingsmaatregel ziet opkomen. Ten slotte nog dit: het blijft iemand hinderen, dat vrijwel alle artikelen in de liberale pers nog steeds zoo overvloedig blijk geven van de ouderwetsche, hooghartige liberale mentaliteit. De resultaten van het liberalisme op economisch terrein zijn toch heusch niet zoodanig, dat een zoo hoog van den toren blazen daardoor wordt gerechtvaardigd. --- De fooofdlees Tegen de Koelakken Dezer dagen hebben we duidelijk Grachten te maken, dat de gouden paradijzen, die de socialisten den arbeiders beloven, in laatste instantie betaald moeten worden door de boeren. „De Tribune" geeft dat toe in een artikel, dat als „hoofdleus" aanheft: „tegen de koelakken" en dat erkent: „De «ociaaldemociatie voert dezelfde politiek als de bougeoisie, maar met meer manoeuvres en schoone leuzen". De communistische leuze tegen de koelakken wordt in het hoofdorgaan der Communistische Partij Holland aldus uitgelegd: „Onze vijanden zijn de groote boeren. Het zijn zij, die voortdurend loonarbeid uitbuiten. In de Sovjet-Unie hebben zij getoond onze taaiste vijanden te zijn. Een door de crisis getroffen kapitalist houdt niet op uitbuiter te zijn. Integendeel. Hij verscherpt zijn uitbuiting. Wij moeten scherp strijd voeren tegen sommige partijgenooten onder de indruk gekomen van de misleidende klachten van de koelakken. Wij moeten er scherp strijd voeren tegen de propaganda van de kapitalisten, alsof de steunwetten van voordeel zouden zijn voor alle boeren. Ons doel is de socialistische revolutie, de arbeiders- en boerenregeering, dat is de diktatuur van het proletariaat." De arbeiders- en boerenregeering wil in ons land op dezelfde wijze te werk gaan als in Rusland. Aan de rijke boeren, de koelakken, moet het land worden ontnomen en men moet het beloven aan de landarbeiders en keuterboertjes. Maar alleen beloven, om hun begeerte op te wekken en hen mee te krijgen voor de revolutie. Als die eenmaal haar werk heeft gedaan, worden ook de kleine boeren en landarbeiders in de coöperaties ten bate van den Staat opgenomen, en ze hebben evenmin iets te vertellen over de opbrengst van hun land. Hetgeen „De Tribune" volgenderwijs te verstaan geeft: ,Onze leuze is: De grond aan de werkers. Zijn wij voorstanders van het kleinbedrijf? Neen! Maar omdat wij de bondgenoot, zonder wie de overwinning van de revolutie niet mogelijk is, niet anders kunnen winnen, dan zonder economische offers, gaan wij hiertoe over. Dit offer zal tijdelijk zijn, want na de revolutie zullen de boeren tot de vrijwillige overgang tot het collectieve grootbedrijf bereid zijn. Wij moeten dus een program van actie opstellen. Het proletariaat moet daarom reeds thans een vast bondgenootschap sluiten, waarbij de ondersteuning en versterking van het bedrijf der kleine boeren door het proletariaat een onmisbaar wapen is in den strijd voor de revolutie en den sociahstischen opbouw." Met andere woorden: eerst worden de koelakken van alles beroofd en aan den honger prijsgegeven, daarna volgen de kleine boeren en landarbeiders. Slaven en honger lijden, dat wordt het lot van de plattelandsbevolking, als de revolutie zegeviert. Let op Rusland! --- Belangrijk Nieuws De brand op de „Atlantique." Weverestaktog in Noord-Frankrijk. Japansche luchtaanval op Peking en Tientsin? Tolunie tusschen ItaUë en Albanië? Frankrijk versterkt zgn Oostgrens. De kindermishandeling te Moordrecht; de £■£££ BUJdOrP Vo°r de kotterdamsche Noodweer in onze Oost; één slachtoffer over- Vronw overvallen te Rotterdam. Vierhonderd Twentsche arbeider- ..u .. Duitsche textielfirma. arDeiders blagen bq Uitvoer naar Frankrijk; het contingent ten en fruit. 5,T01 Beurs. Vast maar kalm. --- Onze artikelen De Sovjet-Litteratuur De juiste houding Economische analyse De hoofdleus I Stoken --- Stoken Een „ernstig feit” Tot de stokers tegen den nationalen geest, die over de partijen vaardig werd, om eendrachtig den vierhonderdsten geboortedag van Willem den Zwijger te vieren, behoort de Haagsche „Avondpost", die ook in onderwijs-, radio-quaestie enz. het verdeel en heersch tracht te blijven toepassen. Naar- aanleiding van het door ons reeds uitvoerig besproken manifest der Limburg sche Liga en een gereserveerde houdinê van den Limb. R. K. Onderwijzersbond constateert het blad, „dat een deel van' Limburg, Nederlandsche provincie, bezie i, zich van het groote nationale moment der Oranje-herdenking los te maken - dat t, een ernstig feit." dt ls Men weet dat „De Avondpost" sterk is de --te rekenX^n^gTen^ dan de Prins, aan Sj' Wllden 2"n hebben aangedaan^SoT hïd^ef "^ waardeering voor de trant 6een burg aan vaderland Il SrïT™* ""-tegen de annexatie -proPaïnda Belgische nationalisten Maar WPi °°r de bij de behandeling van het LT» *""? het bekende liberale houding tegen Sh '* aan, dat het zich-zelf Jl Limburg en voor zijn inÏÏst-noTb''t ***** "£2?%t HHolland LimS erTdSmgt^nVw^6^15- de te eeren als held Z biJzonder vrijheden streed en "ue "Dit "geesteli^ zaam opdringen van dPn ,onverdraaggeloofsheld heeftTet bL^f antSChea beproefd, toen het inÜ^T Vroeger reügieuze &t * Oranje, zijn geloofsstrijd zjn Ttr , *** vrijheid en geweten -„ Z I tryd voor „te worden SÏÏÏeS^T*" ***** Katholieken, die daar l£ WUie der hadden. aar geen aanspraak op stig feit" m eïn "nl^T^" "een ern" Maar het is geen *££andsche Provincie. eere-voorzittersehan waJf ** ***** het ger. Z. Exc. Jhr ™?" cc» Limburbrouck, de aan^ ï' UyS de Beeren' schermt en w^^TTi nog alti d^^U'eif hartje Van De» Haag stoken e4n dl nn, brand blijft oGn de nationale saamhorigheid! --- De Sovjet-Litteratuur Actieve Propaganda Wij vonden reeds vroeger een gelegenheid om te wijzen op het feit, dat .«11 .ZlCh in Nederland een schrijversere, f" hee" gevormd' bestaande uit grootendeels communistische litteratoren, v rSn2r "f1 StCllen' d€ Sovjet-ideeen te verspreiden door middel van goedkoope boeken en dichtbundels, door voordrachten een tTenaamde P^^onden, waarop SLn dC bedoelinsen van zijn werk Sn L V°,°r de »arbeiders-lezerS". Een jan die avonden, de eerste n.1., waarop de Sn r Goudsmit toelichtingen gaf bij De S»n rEen Bruiloffc". hebben wij in neminal f **" comm™istische onderen T.! t Propaganda-doel gekenschetst. St niP. ,°ndiging Van dezen av°nd werd Als vn]lt°nder,Stoelen °f banken stoken. Ate volgt noodigt de spreker zijn kiantjes om^fde^dt^C,^6 schT^^> het gaat erm. .£ i Zlehzelf maar een beetje een een léfterkund^"o6^- Het g&at er niet °» te zet t™„ndle?ndlseussie avond in elkaairat~ïo n' waar het ulll*2 om de ooien zou men^o VnPVüe.lei lett^undige vlk-ter de W-u' nee! Het gaat om het lev. n van dit rifenL°m hefc beeld van het ."ven errL V?hrlJver Jullie voorzet. Het gaat ;leX' dat~de, schr«ver en de arbeiders :l«ersenoodzakelijk van elkander moeten keSgCehrUgde beteekenis van niet schrik/1 ,?en udat de arbeider-lezer de Sren kïnni6 hem nastaan' hierd°or zal ai Mk v^6n en onderscheiden. Maar hij ODh^„a1enormen invloed gaan worden S^ werk va" die schrijvers door de in" op dkenggeVeast onLf V^ zal En di. h~ «f k et~we.k van d€ schrijvers, an dit. de arbeider-lezer van zün kant -Ue schr?6 schl^e^ d>e hem nfet nastaan door Pn J/erS Ult die andere wereld, 4lhy arhrelfnolftae\\Pl°eVen: ja' precies zo°" nu aD2t™ gebaar van zijn vijanden sehn^«.°?ft' fOO zal hlJ dan ook de maatteSsyffiiSto V.S-hetvvijandige.ndige bo"k belang!" • n dat a van het grootste iede°r?15 WCrd het gebruik *™ Zit Partij-benaming angstvallig, ver- in deze uitnoodiging, immers er ►varl?ies ! Winnen' maar het idee Sf -. egeSPitsten Wasse-strijd ligt duirfel-ok uitgedrukt in de laatste zinnen pvc betaalde verbreiders der Sovjet- J_/ gedachte in Nederland hebben inmidnrn„ „ dels een ander middel ontdekt om nun "f nda+tC VOeren Het ««*« van het vierd 16f" h6et "Links Richten!" en Sïre nutmmer hiervan is geheel gewijd de antwoord to dit nummer w^den NederZnZT afgedrukt> welke een aantal Toor TSt. SCl.riJVerS inZonden °P een Revolt Internatl°nale Vereeniging van ÏÏ""^ SChriJVers ****** en" voorkomt TT' Welke in deze en^te lende Td ' ! d°°r LR' aan 96 verschilverfWer reW derlandSChe en Vlaamsche schrijvers werden toegezonden, luiden als volg • werk uit d? w .nte jaren verschenen «w belangdtelhn?et"Unie teok het meest Pe«PMUevPne»foW,ei"llteratuur U nieuwe '^s^ss^sa^tavioed filmkunst.18 meening over de Sowjet- gewet/ v * h6t $UCCes bl«kbaar niet kunn. V.*" de 96 aangeschreven letterÏes ueunrdhebb6n er slechts 15 «*» antwoord ingestuurd en deze antwoorden zijn lang StatlTw gUnStlg- Diep teleurgesteld constateert het dagblad „De Tribune": tó cnn'^19 !e *nquête wel beantwoordhun bih?a s?JnLh .* al§emeen voornamelijk dieheiri Lg enzenlooze onkunde, warhooffSn^obSïfdeeltVe^ over een oordeeAe vormen'- ?\,£Ch daar' luidend beginnen dT aAfn bljna geliJk" Antoon Coolln jan Greshoff nZ%™ V*n £?*» lev^de liga Ehrenburg volkomen .~n+on. echte' te!kens weer alsf een ren/e woïd?" de beschot Inmiddels moet het dagblad toegeven: „Interessant is het standpunt der jonge ït kun',e.Sw*riJVerS t6n °pzichte der Sow~ jet-kunst. Wij gaan met dit inzicht volkomen aceoord en geven hier een uittreksel nit het nuchtere en milde antwoord van Antoon Coolen, die er terloops op wijst hre de werkelijkheid slechts pakkend kan wor den gezien wanneer men haar te zien weet ..sub specie aeternitatis": Over een Sowjet-roman van Panferow oordeelt Coolen als volgt: „Een roman, die om meer dan één reden mijn hart gewonnen heeft, waarbij ik Vnn niet verheel, dat, waar het boek dienstbaar is aan de Sowjebs-staatsidee, het zijn ze-, zwakken kant heeft. De strijdbaarheid is bovendien die voor een ideologie die in Rusland staatkundig bevestigd is, en waarvan de vooropzette overwinning, die in Plaats van gegroeid te doorzichtig geënsce" ri!e,.ils' een vrij gemakkelijke is. Men kan r?■literatuur en den litterairen kunstenaar "/et knechten, bepaalde concessies in de r chting eener bestaande politieke macht 'uuen beiden verminken, daarvan geeft ook Panferow duidelijk waarneembare symptomen, evengoed als Gorkl." Albert Kuyle schrijft meer speciaal over de Russische filmkunst en oordeelt dan: „Natuurlijk heb ik als overtuigd katholiek bezwaren tegen het dogma van veel Russische films, en wacht ik met schaamte en hoop op den dag dat de levenwekkende waarheid van het Katholicisme de inspiratieve bron zal blijken van cineasten met even groote gaven als die waarop de Sovjet zich mag beroemen. Misschien dat er dan beweeglijke Ikonen ontstaan die zich kunnen handhaven naast de geschilderde, waarin een al te haastig en al te overmoedig geslacht niet tijdig de gestolde genade heeft herkend." Men ziet, dat de katholieke kunstenaars hun artistieke waardeering rondborstig uitspreken, maar bezwaar maken tegen de knellende tendenz en tegen de logge goddeloosheid, die aan de Russische Sovj et-kunst de kans op aangrijpende verheffing beneemt. Merkwaardig zyn inmiddels de antwoorden van revolutionnaire letterkundigen, die niet tot het communistische kamp behooren, zooals den socialist C. de Dood. Deze oordeelt onomwonden: „Mijn indruk is, dat de nieuwe Russische literatuur geen wortels heeft in het geestelijke leven van het Russische volk, zelfs niet in het waarachtige cultuurleven van de cultureele bovengroep." Het blijkt dus wel, dat het met de Sovjetliteratuur op dezelfde wijze gesteld is als met den „modelstaat", waarin vreemdelingen worden rondgeleid, om later te ervaren, dat zij alleen maar om den tuin (en om welk een tuin!) geleid zijn! Dat men inmiddels wel degelijk Sovjetpropaganda bedoelt met de litteraire actie, geeft „De Tribune" grif toe. Ze schrijft: „Met deze enquête dwingt „Links Richten" velen, zich voor het eerst van het bestaan eener Sowj et-litteratuur rekenschap te geven. Dit is een eerste stap." Onzerzijds zou het een dwaasheid zijn, den kunstenaarsaanleg van sommige Russische schrijvers, dichters en cineasten te miskennen, wanneer en waar die aanwezig is. Dat de Russen „in de mode" zijn, lijkt ons echter een beaenkelijk symptoom, vooral nu zoo duidelijk de bedoeling wordt erkend, waarmede men die mode in het leven tracht te roepen of te houden. Tenslotte mogen wij wijzen op de waarde van dit propaganda-middel, die door het linksche collectief wordt ingezien en aangewend. Wij kunnen waarschuwen tegen deze actie. Maar is dat genoeg? Zou het niet nuttig zijn, wanneer ook de propagandistische en apologetische waarde der katholieke literatuur meer algemeen werd ingezien en aangewend? Men keert een slechten invloed het best door een goeden invloed uit te. oef enen. Voor de katholieke htteratoren ligt hier een taak. Maar ook voor het katholieke publiek! --- Weerbericht Verwachting: Meest matige, Zuidelijke tot Westelijken wind, half tot zwaar bewolkt of betrokken, weinig of geen regen, iets kouder. Hoogste stand: 774.0 te Boedapest. Laagste stand: 721.0 te Isafjord. --- De juiste houding Knielende bidden Een merkwaardige uitspraak van Ds. W. W. Meynen, gereformeerd predikant te Dordrecht, vinden wij aangehaald in „De Standaard". Deze uitspraak luidt: „Wij zouden 't schoon vinden als h e e I de gemeente bij 't bidden stond, niemand (dus ook niet de vrouwen. Red. „Tijd") uitgezonderd. Nu men hier en daar iemand ziet opstaan, schijnt 't ons beter allen maar rustig te blijven zitten. Trouwens er is nog een houding, die ons veel wenschelijker schijnt en rustiger en gemakkelijker, 't is de knielende houding Waarom zouden wij in onze kerken niet de knielbanken invoeren? Rome heeft ons de knielbankjes en het kruis afgenomen en deze daardoor als 't ware als specifiek roomsch gemaakt. Niets is minder juist dan dat, en 't zou ons van harte verblijden als beiden weer in onze kerken een plaats vonden. Knielen is zeker de gewenschte houding ook van de gemeente, bij het gebed tot God." Begrijpelijker wijze heeft dit inzicht eenig verzet uitgelokt, dat zich vooral openbaarde in de gereformeerde kerk van 's-Gravenhage-Oost. Immers de reden, waarom katholieken knielen in de kerk, is, dat zij God daar tegenwoordig weten in de H. Eucharistie. Het is dan ook wat vluchtig opgemerkt van ds. Meynen: „Rome heeft ons de knielbankjes afgenomen". „Rome*' heeft eenvoudig de knielbankjes (zooalö ook het kruis) behouden, het behoefde niets „af te nemen". Het behield, wat het steeds bezeten had. Inmiddels is de uitlating van ds. Meynen wel teekenend! --- Versche Zeevisch -%ersche Zalm Forellen Gerookte Holl. en Amer. Zalm Gerookte Paling C. B. EIJCENRAAM PALEISSTRAAT - TELEFOON 37145 WILLEMSPAKKWEG - TELEFOON 20046 --- NEDERL. MUNT Hollands beste Sigaar SSVU ADRES — v. d. Bichelaer — Eindhoven --- BIJ PIJNEN * MIJNHARDT'S POEDERS f_wj? helpen: Mijnhardt's Hcofdpünpoeder* Poeders, Rheumatiekpoeders. Maagpoeders, Punsüllende poeders vraag Mijnhardt's Poeders en zie toe dat h» Verkrügbaar by Uw Drogist. LUYCKX'S 1 MOSTERD. SLAOLIE. AZIJN EN FIJNE XAFELZL&E-i. ---