VAN WEEK TOT WEEK Feesten in Brabant Voor de geheele Nederlandsche pers blijken de markiezaatsfeesten, die van 5 tot 14 Juni worden gevierd te Bergen op Zoom, de openbaring van een ten top gestegen, maar geheel spontane levensvreugde. Het Algemeen Handelsblad bewtonderde bü de ingezetenen van het oude Scheldestadje het „juichen als levenshouding" — zooals de verslaggever het noemde, in tegenstelling tot het juichen als uitdrukking van een toevallige gemoedsopwel ling, zooals men dat elders wel waarneemt. Eer. „stadje van jolijt" is Bergen op Zoom voor De Telegraaf en de redacteur van Het Volk oordeelt: „De Bergenaren zijn geboren feestgangers". Inderdaad, wie deze grootsch opgezette feestdagen voor een goed deel mocht meevieren, wordt als vanzelf tot nadenken gebracht over de zoo vaak verwaarloosde waarde van het feesten, en hij moet bekennen, dat een goe-1 vroolijk en luidruchtig feest niet slechts de levenskrachten van den mensch door een flinke en gepaste ontspanning vernieuwt, maar dat eer. vroolük feest, gevierd zonder baldadigheid en geldsmijtery, ook het leven zelf mooier maakt. De meeste Nederlanders zijn gewoon, een feest te beschouwen als een onderbreking van het gewone leven, niet als een onderdeel van het gewone leven. Hierin verschillen de Brabanders van zienswijze. Voor hen is het feest niet alleen een gelegenheid om de zorgen en miseries van het alledaagsche bestaan eens even opzü te zetten voor een paar dagen. Neen, het feest is een verheviging en een verfraaiing van het gewone leven, een dieper inkeer — bü alle luidruchtigheid — tot den zin van het leven. Men hoort het hen uitgalmen in een oud feestlied, dat slechts uit enkele regels bestaat, maar dat bij alle feestelijke gelegenheden naar de lippen ■«telt, ook in herberg en balzaal: „Blü, blü, blij — Zoo gaan wij naar den hemel — blü, blü, büj — naar den hemel gane wij". De vreugde als de natuurlüke gemoedstoestand voor den vertrouwvollen christen, dankbaar kind van zijnen Schepper, over wien het gaarne spreekt als over den „Gever van alle goeds" — ziedaar wat in dit zeer eenvoudige, altüd terugkeerende lied wordt uitgezongen. Zyn de Brabanders er minder ernstig om en minder ingetogen? Verstaat men door ernst uitsluitend de liefhebberij in geknies en balsturig vooroordeel tegen de slechtheid der andere menschen, kent men de ingetogenheid slechts als een afzüdigheid van het gemeenzame leven dan is de katholieke bewoner van de Zuiderprovincies waarlijk niet zoo ernstig en niet zoo ingetogen als het grootste deel van de overige Nederlanders, dan vertoont hü ook minder wilskracht en minder zelfbedwang dan dezen. Maar ziet men, hoe hü bij de schuimende uitgelatenheid, die zich besmettelük voortplant van mensch naar mensch, van huis naar huis, van straat naar straat, temidden van het woelige feestbeweeg zyn instinct voor orde bewaart, ja versterkt —, ziet men, hoe iedereen zich tusschen de algemeene vreugde beweegt met de spontane gedachte, dat hü deze vreugde moet helpen vermeerderen en dat hij niets mag doen. waardoor ze ook maar in het minste verstoord zou kunnen worden, dan zal men zün manier van feestvieren, die altijd luidruchtig is zonder lawaaierig te worden, beoordeelen als het bewüs eener groote en weldadige volkskracht, die in stand moet worden gehouden. Bij een Brabantsch feest worden alle verschillen van stanc of meening plotseling opgeheven. Er is geen arm of rijk, geen politiek of sociaal tegenstander, er is alleen nog, boven alles uit, de daverende saamhoorigheid van allen bü allen. Nergens ziet men oneenigheid, gevechten kometi niet voor — wordt er een hard woord gesproken, dan is het door vreemdelingen — en wanneer iemand, die zich achter het gevulde glas te zeer vergat, en een beetje „lastig" wordt, moet worden weggewerkt, omdat het zün tüd is geworden, dan is de politie niet noodig om hem weg te werken, maar hü gaat op den verstandtgen aandrang van nuchterder feestgenooten, die hem vergezellen, tot hü thuis en onschadelük is. Openbare dronkenschap ziet men dan ook heel weinig, ofschoon het aantal der „consumpties" niet steeds gering blijft. Men weet, dat men andermans vreugde vergalt door voor zichzelven te veel te eischen en het saamhoorigheidsgevoel, dat tot algemeene uitgelatenheid prikkelt, ls ook de rem op de algemeene uitbun- digheid. Het fraaie tafreel, onlangs op een schitterend feest in het Noorden waargenomen, toen twee in rok gekleede 'heeren elkander ten aanschouwe der dames in avondtoilet letterhjk in de haren vlogen, zoodat ze, na van elkander verwyderd te zün, hun boorden en witte dassen in eere moesten herstellen, is in Brabant iets, dat niet voorkomt. Men heeft er te veel pleizier met elkaar. Dit is wel het beslissende verschil tusschen een echt volksfeest, zooals het katholieke landsdeel er nog vele kent en de moderne feesten, waarvan men als journalist Wel eens getuige moet zün. Op een echt volksfeest minachten de menschen elkander niet, maar iedereen gunt aan iedereen het pleizlei, dat hü zelf vindt. Op vele moderne festünen heerscht een barre zelfzucht. Men leeft er alleen •de laagste instincten uit en kent er niet die hoogere feestgaven: de joyeuze verbroedering, dc dankbare levensgenieting, de bruisende geestdrift. Men treedt er niet voldoende buiten zichzelf en blijft zich dus bewust van al hetgeen de menschen onderling doet verschillen. ' Men wil deftiger schünen dan zjjn buurman. Men wil laten zien, dat men méér geld te verteren heeft dan hü, dat men betere kansen maak'; de aanwezige dames, die op haar beurt •hechts droomen om te behagen aan de meest brillante jongelingen, vaak de best gekapte en ekleede domooren. Het dansen in groote krin*^eh, <3ie op den duur zich over een heel plein en ook den argeloozen voorbüganger, a ~- indien men de kans krügt — den bewakei "■h de wet meesleepen in een snelle werveling *11 lange menschenslierten voorbü de huizen J*5 straat in en eindelük door de deur eener gelegenheid, waar men vaak voor het , etst ontdekt, Wie men precies allemaal bü zich ett, is cc- grooter prikkel tot enthousiasme 3,1 het tegenwoordige beenenbeweeg op den dansvloer. Zelfs het goedkoope hossen . de plotselinge versnellingen van tempo, Br&bant vooral een genoegen der scboolgaande jeugd, draagt meer tot de feestvreugde bü dan step of tango. Zoo ziet men dan ook, dat in balzalen ineens alle dansenden zich vereenigen tot een kluwen en gezamenlijk rondtrekken, de straat op, soms een heel deel van de stad door, tot ze stuiten op een soortgelijk gezelschap van even toevallige samengesteldheid en in een grooten rondeKring met dezen troep versmelten. Hierbü worden dichtregels gezongen, die nergens anders bestaan. Den Bosch heeft heel andere liederen dan Breda en Bergen op Zoom heeft weer heel eigene, waarondei ,3U) — blü — blü" — dat wij reeds aanhaalden een der vroolükste is. Ook het éénregelige lied*. „En als gü dood zijt groeit er gras op uwen buik", dat een Bergsche interpretatie wil zijn van het „Cras moriemur" prikkelt bij herhaling de oplaaiende vreugde en verkondigt, dat men tijdens de feestdagen het leven verheerlüken wil, omdat het leven sterker en schooner is dan de dood. Het is geen ingewikkelde levensphilosophie, die aan de saamhoorige feestviering ten grondslag ligt, maar het is een houdbare levensphilosophie, want het is in wezen een christelüke en kerkelüke levensphilosophie. De Kerk leert ons feesten en ze leert ons ook, dat de groote feesten slechts de verheviging zün van de gewone feestdagen, omdat alle dagen hun eigen feestelijkheid hebben en him eigen reden geven tot dankbaarheid jegens God. Langen tüd heeft men van kerkelüke (ook katholieke) züde eenigermate afwüzend gestaan tegenover het volksfeest, wegens de naaste gelegenheid, die het heet te bieden tot allerhande zonde. Hoezeer het ook een naaste gelegenheid w-hs tot verlevendiging van de christelüke gelijkheid, de hartelijke saamhoongheid, de dankbare levensaanvaarding, vergat men dan. Men had het schema van zonde en deugd ten uiterste vereenvoudigd. Thans komt men gelukkig tot meer zielkundige inzichten en keert meer en meer terug naar de middeleeuwsche wüsheid, dle kerk-mis en kermis naast elkander verdroeg, en bevorderde. Deze opvatting is juister, dunkt ons, dan de schrale levensangst, die nog altijd in mooie woorden de verderfelijke stelling propageert, dat per se hü het best geleefd zou hebben, die het minst geleefa heeft en dat de saaiste mensch voor den deugdzaamsten dient te wiorden gehouden. A. v. D. --- Medische Missie De eerste drie vrouwelijke religieuzen uit ons land gepromoveerd Aan de Universiteit van Washington zün deze week drie Nederlandsche vrouwelüke religieuzen gepromoveerd tot doctor in de medicünen, namelük M. Eleonore Lippits, geboren te Hoorn, M. Leonie Tummers, geboren op Java en M Elise Wijnen, geboren te Baarn. Zuster dr. Lippits en zuster dr. Tummers hopen werkzaam te worden gesteld in het Sint Jozef-hospitaal ts Baltimore; zuster dr. Wünen wordt Interniste in het hospitaal van Philadelphia. Intusschen zün deze drie Nederlandsche religieuzen doende met de voorbereiding van een reeds door ons aangekondigden bouw van een medisch missiehuis in het bisdom Roermond. --- Meer kennis van onze koloniën Propaganda der Kon. Vereeniging „Oost en West” Onder zeer groote belangstelling is Zaterdag de jaarlijksche algemeene vergadering der Koninklüke Vereeniging „Oost en West" gehouden, ditmaal in het feestvierend Bergen op Zoom. De vergadering werd geopend met een rede van den algemeen voorzitter, den heer R. Zuyderhoff. Wü maken een moeilijken tüd mede, aldus begon spr. Wü leven in den overgang tusschen twee tüdvakken van de wereldgeschiedenis. Eerst na vele jaren zal het proces beëindigd zün, dat reeds eenige jaren loopt. Alle veranderingen komen naar hun wezen hierin overeen, dat zij, bewust of onbewust, er op gericht zijn het belang van het individu, veel meer dan tevoren, ondergeschikt te maken aan dat der gemeenschap. Een gelukkig verschünsel. De eensgezindheid van de burgers van een zelfden staat wordt hierdoor bevorderd. Deze eensgezindheid, welke de kiem in zich draagt van betere verhoudingen van de staten in een verre toekomst, vergroot juist de kansen op botsingen tusschen de staten in de naaste toekomst. Bedenkt men hierbü, dat tegenwoordig een zekere propaganda gevoerd wordt voor een herverdeeling van de koloniën, dan dient iedere Nederlander zich klaar voor oogen te stellen, welke gevaren aan den huldigen toestand ook voor ons verbonden zün, niet het minst met het oog op onze overzeesche gewesten. De wil om het erf onzer vaderen ongeschonden te behouden moet zoo vast zijn, dat geen offer daartoe ons te zwaar kan vallen. Een feit is het, dat de dictatoriaal geregeerde landen voor het oogenblik in staat zün een grootere kracht te ontwikkelen dan de andere landen. Ook hiermede dient ter dege rekening te worden gehouden. Tot herstel van het evenwicht behooren daarom die andere landen zoowel in hun eigen belang als in dat van de geheele wereld spoedig al het mogelyke aan te wenden om op hun wüze het volk op te voeden tot de grootst mogelijke offervaardigheid voor de gemeenschap. Dit is de taak, welke op die landen en dus ook op Nederland rust. Een taak, aan welker vervulling groote nationale vereenigingen als „Oost en West" krachtdadig kunnen medewerken. Vergelükt men de tegenwoordige belangstelling van het Nederlandsche volk voor onze overzeesche gewesten met die van een halve eeuw geleden, dan blijkt die zeer te zijn toegenomen. Nochtans is die belangstelling nog lang niet, wat zü wezen moet. Om haar op de zoo zeer gewenschte hoogte te brengen, is het noodig, dat op groote schaal kennis van de overzeesche gewesten verspreid wordt, en wel in de allereerste plaats onder de schooljeugd. Hetgeen daaromtrent op de lagere en middelbare school onderwezen wordt is veelal onvoldoende, 't geen niet te verwonderen valt, indien men weet, dat in het algemeen aan de leerkrachten te geringe eischen gesteld worden voor de kennis van de overzeesche gewesten. Het verspreiden van voldoende kennis omtrent onze overzeesche gewesten is één der eerste plichten van de overheid. Zij worde zichl daarvan volledig bewust. Buiten de scholen ligt het eigenlüke terrein van de verschillende vereenigingen, welke zich met het verspreiden van die kennis onder het Nederlandsche volk bezig houden. Onder het uitspreken van de hoop, dat mede dank zij een verhoogde werkzaamheid van „Oost en West" spoedig het Nederlandsche volk in al zün lagen zich bewust wordt, dat de overzeesche gewesten een onafscheidelijk deel vormen van het vaderlandsche erf, voor welks behoud geen offer te zwaar kan zijn, verklaarde spr. de vergadering geopend. Voorziening in de vacatures in het hoofdbestuur geschiedde overeenkomstig de door dat college overgelegde voordracht, onder aanteekening dat met 1 Juli de functie van algemeen secretaris-penningmeester der vereeniging van den heer F. H. A. van der Brugh, die zich niet meer herkiesbaar gesteld had, zal overgaan op mr. F. E. Grooss, oud-Indisch rechterlijk ambtenaar. --- ARTILLERIE-INRICHTINGEN Administratie naar Den Haag? Momenteel zijn er, naar de Standaard verneemt, tusschen het departement van Defensie en de directie van het Staatsbedrüf der Artillerie-inrichtingen besprekingen gaande om de mogelijkheid onder oogen te zien, dat een gedeelte van het Staatsbedrijf der A. I. overgeplaatst zal worden naar 's Gravenhage. Men zou het daartoe willen leiden, dat een niet onbelangrük gedeelte van de afdeeling administratie in de nabijheid van het departement van Defensie gehuisvest zal worden, opdat de opdrachten van het departement van Defensie aan het Staatsbedrüf der A. I. nog sneller dan thans reeds het geval is, uitgevoerd zullen kunnen worden. De fabricatie van de verschillende materialen zal te Zaandam bü de Hembrug blüven geschieden. Daar de besprekingen nog niet geëindigd zijn, is er dus nog geen definitieve beslissing genomen. --- WILIEMH SUPERBA 10 CT --- 25-JARIG BESTAAN L.V.A. TE SOESTERBERG Herdenking der gevallen kameraden De viering van het 25-jarig bestaan der luchtvaartafdeeling te Soesterberg zal op Vrüdag 1 JuU a.s. worden geopend met een plechtige herdenking bü bet monument der gevallen kameraden op het terrein der L.V.A. Het ligt in de bedoeling, dat zooveel mogelük nabestaanden van gevallen personeel der luchtvaartafdeeling, dle hierop prüs stellen, bü deze plechtigheid aanwezig zullen zün- Zü, die hiervoor in aanmerking komen, kunnen zich opgeven by de hoofdcommissie voor de viering van het 25-jarig bestaan der L.V.A. te Soesterberg. --- NED. R.K. BLINDENRAAD Nieuwe leden geïnstalleerd In een dezer dagen gehouden vergadering van den Nederlandschen R.K. Blindenraad heeft de voorzitter, dr. J- O- A- Hoefnagels uit Nümegen met eenige welgekozen woorden als nieuwe leden geïnstalleerd rector v. d. Brekel uit Grave en kapelaan A. J- A. Schulte uit Amsterdam. Dank werd gebracht aan de afgetreden leden oud-rector v. d. Heuvel te Grave en pastoor Brandehof te Monnikendam, voor al hetgeen zü in het belang van bet R.k. Ned. Blindenwezen gedaan hebben. Belangrüke besprekingen werden gevoerd over een gelijkstelling van het Buitengewoon Lager Onderwüs met het Büzonder Lager Onderwüs, meer speciaal over de vergoeding der gebouwen. Mededeeling werd gedaan over het a.s. Congres, over de goedkeuring van de statuten der Federatie en R-K. Blmdenorganen enz. Aan kapelaan A- J- A. Schulte werd verzocht een rapport uit te brengen over „Het Katholiek standpunt inzake Staatsbemoeienis" ter bespreking in de volgende vergadering. Besloten werd tot oprichting van een R.K. Centraal Bureau, als sluitstuk op de nu in zijn geheel gereed gekomen organisatie van het R.K. Blindenwezen. Dit Centraal Bureau zal het centrale punt van het R.K. Blindenwezen zün, waarvan het initiatief zal moeten uitgaan tot het voeren van verschillende acties, het verzamelen van gegevens op het gebied van bet geheele Nederlandsche Blindenwezen, meer speciaal van het R.K. Blindenwezen; contact zoeken met het buitenland; het beleggen van belangrijke besprekingen, eventueele voorbereiding tot het houden van congressen, mede in overleg met andere blindeninstanties, het oplossen van geschillen tusschen blindenorganen, het geven van voorlichting en het op verzoek verstrekken van inlichtingen, meer speciaal aan de R.K. Pers, enz. enz. Het Bureau zal gevestigd zün Parkweg 5 te Maastricht. Het bestuur bestaat uit de heeren dr. J. G. A. Hoefnagels uit Nijmegen, Rector v. d. Brekel uit Grave en A. C. J. Moonen uit Maastricht, --- MINDERHEIDSCOMPLEX Vader Hod_eas „Stil kinderen, je ziet toch, dat ik werk" --- JEUGDWERKLOOSHEID Het tweede katholieke congres te Den Bosch Reeds eerder is melding gemaakt van het feit, dat 17 Juni te 's-Hertogenbosch een tweede Katholiek Congres gehouden wordt tot bestuaeering van het Jeugdwerkloozenvraagstuk. Vier prae-adviseurs zullen dit vraagstuk onder verschillende aspecten belichten. Deze prae-adviezen met conclusies zün inmiddels in druk verschenen in een boekdeeltje van 60 bladzijden. De voorzitter van het R.K. Werkliedenverbond, de heer A. C. de Bruyn, stelt opnieuw aan de orde maatregelen, die getroffen dienen te worden om arbeid te scheppen voor onze jongeren. prof. dr. J. de Quay verdedigt de ook in Nederland steeds meer veld winnende gedachten van den verplichten arbeidsdienst voor jonge werkloozen. De mogelijkheid en noodzakelijkheid van een stelselmatige emigratie on groote schaal behandelen prof. dr. J. Schmutzer en mr. H. van Haastert. secretaris van de R.K. Emigratiever^eniging. Tal van autoriteiten en belangstellenden zullen het congres bijwonen. Congreskaarten en prae-adviezen kunnen worden aangevraagd bü het Secretariaat der Nationale R.K. Commissie voor Jeugdwerkloozenzorg, Lange Putstraat 44, s-Hertegenbosch. --- WERKING DER SOCIALE WETTEN 1 Mei 1938 werden 39.183 weduwrenten en 14.138 weezenrenten krachtens de invaliditeitswet genoten, terwül op genoemden datum krachtens artikel 373 dier wet 121.687 personen in het genot waren van een als vrucht nunner verzekering verkregen ouderdomsrente van drie gulden per week. Voorts genoten 56.537 personen van een invaliditeitsrente, als bedoeld in artikel 71 dier wet. Krachtens artikel 24 der ouderdomswet 1919 waren op vorengenoemden datum 113.601 personen in het genot van een als vrucht hunner verzekering verkregen ouderdomsrente van drie gulden per week. --- Dertienjarig meisje aan het stuur Aanrijding met ernstig gevolg Zaterdagmorgen is op den betonweg tusschen Soestdyk en Utrecht een ernstig ongeval gebeurd. Op dat tijdstip naderde uit de richting SoestüijY. een auto, welke zonder nog een poging tot uitwijken te doen, tegen een voorrydende motor - bakfiets, waarop een kaasventer uit Huizen (N.H.) was gezeten, opreed. De man werd van zün zitplaats geslingerd en kwam onder den bak terecht. Hij liep hierbü ernstige verwondingen aan het linkerbeen op. Gebleken is dat een dertienjarig meisje den auto bestuurd en de aanrijding veroorzaakt heeft. Het ongeval is te wüten aan het feit, dat zij bü het inhalen niet uitweek. Haar vader was naast haar gezeten. Een achterop rijdende automobilist kon door tijdig remmen een aanrijding nog juist voorkomen. --- TE DICHT BIJ EEN GASSTEL GEKOMEN Jonge vrouw loopt zware brandwonden op Zaterdagmorgen te ruim negen uur is een jonge vrouw in de keuken van haar woning te Rotterdam bij het dichttrekken van een keukenraam te dicht met haar kleeren genaderd bü een brandend gasstel. De kleeren van de vrouw vatten vlam en in een oogwenk stond zij in lichter laaie. Met brandende kleeren is zü den tuin ingelcopen, waar toegeschoten buren met een emmer water de vlammen hebben gedoofd. Nadat de eerste hulp Was verleend is het slachtoffer met ernstige brandwonden aan de rechterzijde, den rechteram en het rechterbeen per auto van den geneeskundigen dienst overgebracht naar het ziekenhuis aan den Coolsingel, waar zij in zorgwekkenden toestand is opgenomen. --- A.N.V.V. heeft een nieuw gebouw Minister Steenberghe verrichtte de opening Het nieuwe gebouw van de Algemeene Nederlandsche Vereeniging voor Vreemdelingenverkeer aan de Parkstraat te Den Haag is Zaterdagmiddag door den minister van Economische Zaken, mr. P. L. M. Steenberghe, offici"°' ---"-•- Daarbü waren L.ociiAuordig ac heeren dr. H. M. Hirschfeld, directeur-generaal van Handel en Nüverheid, dr. J. Groeneveld Meüer, administrateur aan het departement van Economische Zaken, dr. A. A. van Rhün, secretaris-generaal van de departementen van Sociale en van Economische Zaken, mr S. J. B. de Monchy, burgemeester van Den Haag, A. J. Lievegoed, chef van den regeeringspersdienst. H. O H. van Ede van de Pais, directeur van den luchtvaartdienst, de vertegenwoordigers van de Ned. Spoorwegen de heeren Posthumus Meües en Everts, vertegenwoordigers van de K.L.M., van de groote scheepvaartmaatschappüen, van Horecaf en van de hotelbedrüven, van de plaatselijke V.V.V., van den A.N.W.8., de heer De Kanter voor Nederland in den vreemde en vele anderen. De voorzitter, C. R. T. baron Krayenhoff, heette den minister welkom en gedacht met dankbaarheid de werkzaamheid van hem en zljn ambtsvoorganger voor het vreemdelingenverkeer.' Minister Steenberghe sprak de openingsrede uit. De minister zeide, dat het nieuwe gebouw en zijn outillage een groote verbetering geacht kon worden. De steun der overheid kan niet worden gemist. Zy heeft dan ook de indertijd tot ƒ 28.000 teruggeloopen bijdrage thans wederom verhoogd en wel tot een zoodanig bedrag als van particuliere zijde aan de A.N.V.V. wordt by gedragen, tot een maximum vah ƒ 100.600. De medewerking der regeering is gebaseerd op de groote cultureele en economische belangen, welke met het vreemdelingenverkeer gemoeid zij». Nederland behoort tot de landen met een passieve toeristenbalans en het lukt mij een mooie, zü het ook zware taak voor uw vereeniging om daarin verbetering te brengen. Ik geloof niet, dat het Nederlandsche landschap ons in staat zal stellen om dergelyke resultaten te bereiken als Oostenrük eenige jaren geleden. Maar het werk van uw vereeniging van den laatsten tüd toont reeds aan, dat verbetering mogelük is. De nieuwe vreemdelingenverkeersstatistiek is er om de resultaten te reglstreeren. Sprekende over de propaganda vraag ik mü af, of uw vereeniging er niet goed aan zal doen te overdenken of in de toekomst niet nog meer een brug geslagen moet worden tusschen de toeristische en de economische propaganda. Met andere woorden: is het mogelük de propaganda nog meer dan tot dusver te richten ook op de economische werkzaamheid van ons land? Niet alleen voor den vreemdeling is zulk een economische propaganda van belang, maar ook voor onze Nederlandsche jongeren is het zoo goed om naast het op school geleerde, hun te doen zien, hoe men hier te lande leeft en werkt. Stelt u zich voor, welke rüke vruchten kunnen worden afgeworpen door het bezoek van den landman aan de bedrüven in de stad en omgekeerd door de excursies van den stedeling naar den akker, naar de land- en tuinbouwbedrijven, naar de visscherij of de scheepvaartondernemingen. Als oud-industrieel weet ik maar al te goed, dat deze economische propaganda wel eens moeilijkheden oplevert, dat rondgaan door een fabriek hinderlijk zou kunnen zijn. doch ook ben ik er van overtuigd, dat deze moeilükheden voor bep&alde bedrijven niet onoverkomelük zijn, ja, dat zü zelfs voor vele ondernemingen practisch gemakkelük zün in te voeren, wanneer er geen overdreven dingen worden gevraagd. Ook de terloops reeds aangeroerde propaganda in het buitenland is van ongekende waarde. Zeer te loven valt de regeling, welke met België is getroffen en waarbij werd overeengekomen, elkander over en weer voor toeristische tentoonstellingen een zoo groot mogelüke gastvrüheid te verleenen. Aan het eind van deze maand zal, naar ik zoo juist verneem, een gemakkelük verplaatsbare Nederlandsche tentoonstelling een rondgang maken langs verschillende Belgische steden, o.a. Antwerpen, Leuven, Brugge, Gent, Luik en Namen. Ik hoop van harte, dat de door ■ gevoerde besprekingen tot resultaat mogen hebben, dat eenzelfde regeling met Frankrük, Engeland en Duitschland wordt getroffen. De exposities in samenwerking met den economischen voorlichtingsdienst van mün departement te Leipzig, Brussel, Milaan en Parus zullen ongetwüfeld een uitstekenden indruk hebben achtergelaten en ook de deelname binnenkort aan de exposities te Bari. Belgrado, Toronto en Leipzig zal niet zonder vrucht blijven. En last but not least wil ik wüzen op onze deelneming aan de grootsche wereldtentoonstelling het volgende jaar in New-York. Hierop verklaarde de minister het nieuwe gebouw van de Algemeene Nederlandsche Vereeniging voor Vreemdelingenverkeer voor geopend. Mevrouw de Meester bood den directeur van de A.N.V.V., mr. Planten, in naam van de dames van het dagelüksch bestuur een klok aan. ---