(ADVERTENTIE) liiiiiiiuiuuniiiiiiiimuiiiiiituiiiiiiiiiiiiiiitiiiiiiiuiiiiiiti&iiiuiiiuiiiuuniiiiuiiiiHf tiuiiiiiiiiiiijiiiiiiiiiiiiiiiiaiiiiiiiiniiiEii|M STAARGEBOÜW _ MAASTRICHT | zaterdag ZESDE ÜST ABONNEMENTSCONCERT | SERIE A ] Dirigent: ANDRé RIEU Solist: ARTHUR GRUMIAUX, viool Haydn — Symfonie nr. 103 „Mit dem Paukenwirbel" Mozart — Vioolconcert nr. 1 K.V. 207 Brahms — Vioolconcert in D op. 77 Toegangsprijzen: f 4,25; f 5,—; / 5,50- f 650 (mci. garderobe) | | VOORVERKOOP: 2 en 3 januari van 10-12 en van 14-17 uur en 4 januari 1 ÏÜ^a 10"12 uur: Administratie L.5.0., Henric van Veldekeplein 23, tel. 10963 I E en 4 januari vanaf 19 uur; kassa Staargebouw, tel. 16622 Reserveren 25 cent =5 | Per plaats. Besproken plaatsen afhalen vóór zaterdag 12 uur. """"MMMaaußmnuuiuiiiuiiumuiiuüiiraw^ --- Jaarwisseling 'n moment van overpeinzing, vooruitzien Tekenaar Dick Bruynesteyn stelt zich sportjaar '69 zó voor... --- JAN VAN UDENHOUT: „ZE ZIJN NODIG. MAAR KOSTEN VEEL” Dolende Canadese ijshockeynomaden pakken hun koffers door NINO TOMADESSO LUIK, 2 jan. — Het oorlogje in de Luikse (of zo men wilt Belgische ijshockeywereld) lijkt definitief voorbij. De verliezers zijn een stel Canadezen, sinds begin december dolend door de Waalse hoofdstad. Zij arriveerden er om op de Luikse en andere (Europese) ijspistes het spel met stick en puck te bedrijven, maar werden — na discussies en bedrijvigheid voor en achter de schermen — buiten „de wet" geplaatst Er blijft deze „Canadians" niet veel meer over dan schouderophalend de koffers te pakken en terug te keren naar Québec en omstreken. --- Uitzondering voor Smoke Eaters Het oorlogje, de mislukte start van een volledig Canadees team, de nevels, die onduidelijkheid veroorzaakten: 't wijst allemaal op een hevige crisis in de Luikse ijshockeysport. Wat was en is er — globaal genomen — aan de hand? Men kende, men waardeerde in Luik kleine, donkere, felle Canadees Claude Sénechal als een voortreffelijk ijshockeykeeper en -trainer Hij voerde in het jonge verleden CPL Liège naar triomfen die een hoogtepunt vonden in de verovering van de ,Coupe Lausanne/". --- WILD IJshockey in het Luikse Palais des Sports betekende tot verleden jaar attraktie, spanning, explosies van chauvinisme Vréég het aan HYS Hokij! De Hagenaars weten uit eigen ervaring hoe heet de heksenketel, déar in de Coronmeuse-wijk zijn kon. Claude Sénechal keerde, nadat zijn contract verlopen was, met zijn knappe brunette naar Canada terug. Hij bleef in kontakt met Luik, met mensen als Marcel Daury (directeur Palais des Sports) en Francois Bens. Van het een kwam het ander, kwam het tot wilde ideeën en tot vage plannen. Sénechal zou naar Europa, naar Luik terugkeren. Samen met hem 'n stel Canadezen. Ijshockeyspelers die éénmaal per week op net Luikse ijs zouden staan en voor de rest kris kras door West-Europa zwerven zouden om tegen welke tegenstander dan ook wedstrijden te spelen. IJshockeycircus dus. Nomaden van het ijs. Profspelers die om gedeelten van de recette spelen zouden. Claude Sénéchal vond in een handomdraai een stelletje avonturiers dat een aardig partijtje ijshockey speelt en helemaal ,in' was om een .kruistocht' naar en door hel oude Europa te ondernemen. Zó ,in' zelf; dat Sénechal met zijn mannen eer maand geleden in Luik opdoken en zich presenteerden voor de komende serie voorstellingen. Zij stonden plotseling er onaangekondigd voor de deur. Zeiden Luikse heren met de handen in he haar: „We hebben jullie 'n telegram gestuurd om nóg niet te komen". Antwoordde Sénechal: „Ik heb geen enke Beeld uit Montreal. Snapshot uit de wedstrijd Canada - Tsjechoslowakije. De Tsjechen begonnen hun toernee door Canada met een 3—l overwinning op het Canadese team. De foto toont hoe Tsjechische verdediger Frantisek Pospisil (7) aan een Canadees een body check „uitdeelt". --- COWBOYS Inmiddels had de Luikse ijshockeyciub CPL (Ccrcle des Patineurs Licgeois) een contract gesloten met het Palais des Sports-directie om iedere week op donderdagavond wedstrijden te kunnen spelen. Uit de boezem van CPL rees een heftig verzet tegen de aanwezigheid der ,Senéchal-boys' die, zo was in principe afgesproken, op zondag op het (Luikse) ijs verschijnen zouden. Het verzet groeide uit tot een oorlogje. De internationale ijshockeyliga (re)ageerde — terecht — met bestaande reglementen. Het slot van het liedje was dat de jongens van Sénechal nergens in West-Europa ,start'-vergunning zullen krijgen. Zij waren als circusartiesten zonder tent, zonder zaagsel, zonder piste. De expeditie was mislukt. De Canadezen pakten hun uitrusting niet uit. Men wenste in West-Europa geen „cowboys" op het ijs. Toen dit eenmaal vaststond keerde de rust, de vrede weer maar bleef de crisis bestaan. Canadezen. Zij zijn 't die in West-Europese landen de ijshockeysport leven moeten inblazen; die Franse, Belgische en Nederlandse jongeren het spel met de stick en puck moeten leren. Ze zijn vaak .sterren' op het ijs, behe-ersen he-t spel tot in de perfektie, hebben gevoel voor show. Soms lappen ze afspraken Het Smoke Eaters-team komt op 19 januari voor een internationale (vriendschappelijke) wedstrijd op het Geleense ijs. Tegenstander: Eishockey Verein Dortmund. aan hun laars, lossen zij beloftes niet in. IJshockeyclub Den Bosch ervoer dit pas nog. Canadeze .inspuiting' heeft de in beweging zijnde Nederlandse ijshockeysport (nog) nodig. --- GELD Aan een verslaggever van het „Algemeen Dagblad" (Rotterdam) zei de secretaris van de Nederlandse ijshockeybond Jan van Udenhout verleden week: „We hebben in Nederland voldoende talent om een behoorlijk nationaal team op de been te brengen, maar een centrale training was er bijvoorbeeld niet. Verleden jaar zijn we daar mee begonnen ep dit seizoen hebben we daarvoor eer. Canadees aangetrokken. Robert Naylor, een fantastische vent. Een coach in hart en nieren, die helemaal voor het ijshockey leeft en die alles wil doen om het Nederlandse ijshockey op een hoger plan te brengen. De spelers zijn allemaal gek met hem. Naylor heeft eindelijk spirit in het team gebracht. Bovendien is er Naylors landgenoot Al Tarnowski. Hij leidt Nederlandse scheidsrechters op en treedt zélf op als hoofdscheidsrechter. Zon man kost veel geld, maar het is gewoon nodig". --- UITZONDERING Canadezen. Zij kunnen de fascinerende spectaculaire ijshockeysport in Nederland omhoog voeren, zij zijn in staat de Nederlandse jongeren deze — naar het bijna zeker lijkt — in ons land aan belangstelling winnende sport (voor een bepaald gedeelte) „bij te brengen". De rest moeten die jongeren zélf doen. Daarom is het besluit van de Nederlandse IJshockey Bond om maar twee buitenlandse spelers per nationale vereniging te accepteren een wijs besluit. Een uitzondering op deze regel vormt „Smoke Eaters" (Geleen). Om deze tak van sport met Canadese (Afcent) hulp in Limburg te kunnen beoefenen en propageren, werd besloten dat „Smoke Eaters" drie jaren lang méér dan twee buitenlanders op het ijs mag brengen. Kondigde manager H. Davids aan: „Wij willen zo snel mogelijk uit deze uitzonderingssituatie. Volgend jaar reeds starten we met een Limburgs team". Dit is de enige weg die het Limburgse ijshockey volgen moet. Langs die weg mag men een monument plaatsen, als dank voor alles wat de Canadezen (van Afcent) voor „hun" sport in Limburg gedaan hebben (en nog zullen doen). --- SUCCES Tenslotte Luik nog. Het lijkt er op dat het ijshockey daar nit de crisis komen zal. Niemand minder dan Roger Petit, algemeen secretaris van Standard, voelt er veel voor om een ijshoekey-afdeling aan „zijn" grote vereniging toe te voegen. Monsieur Petit is een doortastend man. Van hem zegt men in de Waalse hoofdstad dat alles wat hij aanpakt bij voorbaat van succes verzekerd is. Het kan overdreven zijn, maar een van de plannen van Roger Petit — als Standard tenminste ook ijshockey zal gaan bedrijven is: de invoering van een Benelux-competitie.. --- Workummer wint tien toto-prijzen WORKUM, 2 jan. — De 49-jarige PTTambtenaar L. Slootjes te Workum heeft duchtig raak geschoten in toto-20. De heer Slootjes kruiste in een kolom 13 uitslagen foutloos aan, voorspelde in vier andere kolommen 12 uitslagen goed en scoorde in vijf kolommen nog eens 11 punten. Jammer voor hem dat de spoeling voor de winnaars van toto-20 bijzonder dun wordt, nu duizenden deelnemers vanmorgen al hadden laten weten dat zij voor de prijzen in aanmerking komen. De heer Slootjes kan zich misschien troosten met de gedachten dat hij nu eindelijk een systeem heeft ontdekt, waardoor hij een grotere kans op succes heeft De PTT'er doktert namelijk al jaren aan een dergelijk systeem. De heer Slootjes is al vaker in de prijzen gevallen, maar forse bedragen leverde dat nog niet op. De winst bleef tot ongeveer f 800,— beperkt. --- 808 BEAMON SPORTMAN VAN HET JAAR SOFIA, 2 jan — Het Bulgaarse persbureau BTA heeft de Amerikaanse verspringer Bob Beamon, die op de Olympische Spelen in Mexico het goud veroverde, uitgeroepen tot sportman van het jaar, op grond van een opiniepeiling van persbureaus in het Oosten en het Westen. --- Nederland verbeterde en evenaarde in 1968 negen wereldrecords De lijst van de in 1968 verbeterde en geëvenaarde WERELDRECORDS ziet er per land als volgt uit: Land Atletiek Zwemmen Schaatsen Totaal D H D H D H Verenigde Staten 6 19 18 16 — — 59 Noorwegen — — — — — " ** Rusland " 3 4 — 3 1 — 11 Nederland 2— — — 2 5 9 Zuid-Afrika — 3 5 — — — 8 Oost-Duitsland 4 — — 2 6 West-Duitsland 1 — — 1 — 3 5 Australië 12 — 2 — — 5 Groot-Brittannië 2 2 — — _ — 4 Brazilië _ 1 — 1 — — 2 Polen 2 — — — — — Jamaica — 2 — Italië — 2 — — — — Canada — — 1 — Zweden — — — * Mexico — — — 1 Japan — — — — * Finland — 1 — — — ~ 1 Frankrijk — 1 — — — 1 Zuid-Slavië 1 — — — — — 1 Roemenië 1 — — — — — 1 Cuba 1 — — — — — * Hongarije — 1 — — — — 1 Totaal 24 38 24 27 3 23 139 Het totaaloverzicht van de WERELDRECORDS, die de afgelopen jaren zijn verbeterd, ziet er als volgt nit: 1968 1967 1966 1965 1964 1963 1962 1961 1960 1959 Atletiek 62 33 21 50 51 41 37 39 70 39 Zwemmen 51 70 55 27 61 36 66 44 64 39 Schaatsen 26 11 5 3 1 13 — — 6 1 Totaal 139 114 81 80 113 90 103 83 140 79 --- GEZICHT VOL SCHAAFPLEKKEN Martin Poglajen vocht in Tenri met de zwaarste judoka s van Japan TENRI, 2 januari. — Martin Poglajen is weer een nieuwe ervaring rijker. In de eerste weken van december 1968 heeft de Heerlense judoka kennis gemaakt met de Japanse judoploeg die een trainingskamp had opgeslagen in Tenri. Het was voor Martin een van de vele hoogtepunten die hij in de afgelopen maanden tijdens zijn Japanreis beleefd heeft. Hier het relaas van de Heerlenaar: „De komst van de Japanse judoploeg betekende echt een welkome afwisseling in ons dagelijks trainingsprogramma. Coach van het nationale team is Matsumoto Sensei, die tevens hoofdtrainer is uon de judoplooeg van de Tenriuniversiteit. Niet alleen bij de judoka's van Tenri, maar in de gehele Japanse judowereld en ver daarbuiten heeft hij een klinkende naam. Zelfs de sterkste knapen buigen voor de uni van deze meester, ledereen knikt voor hem. Men accepteert ook de spirit verhogende slagen die hij uitdeelt. De conditietraining met het Japanse team begon 's morgens om. zeven uur. Lopen, spurten en allerhande zware oefeningen. Het programma verschilde niet zo veel van de training die wij elke morgen met de universiteitsploeg volgden. De judotraining begon om half vier in de middag, een uur eerder dan normaal. Het begon met een uur grondvechten. Nu «md ik het wel fijn om grondwerk te doen, maar om tien dagen achter elkaar met de zwaarste knapen van de ploeg te moeten vechten dat eist het uiterste van je krachten. Er zaten jongens van negentig tot honderdtwintig kilo in de ploeg. Ik ben er niet zonder schrammetje af gekomen: mijn gezicht zit vol niet schaa/piekJcen. Om half vijf begonnen we met het staande werk, waarbij alle judoka's aanwezig waren. Vervolgens een uur judo op de mat, waarbij steeds op eigen initiatie/ van partner gewisseld werd. Het trainingskamp werd besloten met een aantal testst op de school. Het toas alles bij elkaar een fijne ervaring, maar ik was toch blij dat het werk voor dit jaar er op zit. Een korte rustpauze in Tokio zal mij zeker goed doen". MARTIN POGLAJEN Beeld van de ochtendtraining van de Japanse judoclub in Tenri: „slalom lop( door levende poortjes. ---