WEENEN, 17 April. iet voorstel van de russische Regering, om des noods •-onder Oostenrijk een Congres te houden, heeft hier ter stede een zeer ongunstigen indruk gemaakt, en dat wel te meer, vermits de genoemde Regering aanleiding tot het indienen van dit voorstel heeft gevonden in de meening, ■lat de in de nota van den oostenrijkschen minister v. Buol van 31 Maart gestelde voorwaarden moeten doen veronderstellen, dat de beraadslagingen van eene dergelijke vergadering, met Oostenrijk, tot geene wenschelijke uitkomst zouden kunnen leiden. Men houdt het voor waarschijnlijk, ten minste voor mogelijk, dat Rusland dit ontwerp nog met heeft opgegeven. Dit een en ander heeft de oostenrijksche Regering doen besluiten om een voornaam persoon naar Petersburg te zenden, ten einde zich met de russische bewindslieden over dit verschil te verstaan Naar men verneemt, is de Aartshertog Wilhelm daartoe bestemd geweest; doch heeft men later daarvan afgezien, en is deze zending aan graaf Caroly opgedragen geworden! — Van goederhand wordt gemeld, dat dezer dagen van de zijde der bemiddelende mogendheden zeer dringende vertoogen te Parijs zijn ingediend, ten einde de fransche "egering te bewegen om, door het bevorderen eener algeroeene ontwapening, van hare zucht tot het behoud van en vrede te doen blijken, en in dat opzigt het bewind an Oostenrijk te gemoet te komen. , Naar men verzekert, wordt er aan gedacht om aan ■o tegenwoordigen oostenrijkschen Rijksraad eene andere nrigting te geven, en deze vergadering in een Algemeenen landdag te herscheppen. --- BERLIJN, 18 April. De Aartshertog Albrecht zal vermoedelijk nog tot aanstaanden donderdag in deze hoofdstad vertoeven. Men voedt weder eeuige meerdere hoop op het behoud van den vrede. De pruissische Regering wendt, in verband met het bestuur van Groot-Brittannie, hare uiterste pogingen aan, om de bezwaren, welke het bijeenkomen van een Congres verhinderen, uit den weg te ruimen. Het voortdurend verblijf vau den oostenrijkschen Vorst wordt daarmede in verband gebragt, en de berigten uit Parijs melden, dat de jongste vertoogen van de beide mogendheden aldaar gunstig ziju opgenomen. — De Hertog van Saksen Coburg heeft deze residentie verlaten, en zich naar Gotha begeven, ten einde van daar eeue reis naar Londen te ondernemen. — De minister van Financien heeft aan de Afgevaardigden medegedeeld, dat op den laatsten December van het jaar 1858 in de schatkist eene bate is bevonden van 5^ millioen thalers, en de Regering zich alzoo geregtigd rekent om de baten van 1856 eu 1857, ten bedrage van f 1,108,000 th., voor de buitengewone behoeften aan te "enden, derwijze als bij de begrooting is bepaald. --- VAN DEN RIJN, 19 April. . Uit Rome wordt gemeld, dat de Paus tot het besluit 18 gekomen, om, indien de vrijwillige aanwerwing voor het Pausselijke leger niet aan de behoefte mogt voldoen, van elke honderd jongelingen, die in staat zijn om de wapenen te **gen, twee bij loting voor de krijgsdienst opteroepen. Den I4den April zoude het algemeen verkeer op den sPoorweg van Rome naar Civita-Vecchia worden opengesteld. --- PARIJS, 18 April. Ymtrent °-e komst van den markies [cTAzeglio wordt ? ™ Patrie aangemerkt, dat diegenen, welke deu graaf 'e Lavour hebben verweten, dat hij vijandig gestemd was eu aanzien van het Pausdom en de Kerk , thans wel an gedachte zullen veranderen, nu zij bespeuren, dat e Regering te Turin eene diplomatieke zending vau zoo oog gewigt toevertrouwt aan den staatsman, die wel'gt meer dan eenig ander in Sardinië bekend staat als e vurigste verdediger van godsdienst en vaderland. Hier- P Wordt van den kant der ultramontanen aangemerkt, at tot dusver niets raadselachtiger is geweest dan de ..kunde van graaf de Cavour, waarvan de katholieken, le een afschuw van dezelve hebben, evenmin iets begrijpen als de revolutionairen, die dezelve tot de wolken verheffen. dat h CnS **e univers, zou het al zeer merkwaardig zijn, de graaf de Cavour, door zijue keuze te vestigen op ° markies d'Azeglio, daardoor plotseling zoo veler oogen J 7,SeoPend. Spottenderwijze wordt in dat blad aangeer f ' at ze'^s Rome weldra overtuigd zal zijn, dat, zoo o "-at de Cavour bisschoppen verbant, geestelijke orden erooft, eene dagbladpers bezoldigt, die zich uitsluitend 'ezighoudt met het belagchelijk maken der wetten en 'eerstellingen van de Kerk, — dit alleen geschiedt tot verhooging van den luister der godsdienst, en dat, zoo niJ aandringt op de onteigening van drie vierde gedeelten ae* Staten van deu Paus dit alleen plaats heeft met het °°g op het welbegrepen belang van het Pausdom zelf. Die van de Univers sporen de publicisten, welke medebelden aau la Patrie, ten nadrukkelijkste aan, om, als *>J kunnen nadenken, toch van tijd tot tijd van dat vermogen gebruik te maken. van eene zijde, welke meer of minder oorlogzuchtig gestemd is, wordt'verzekerd, dat vooral sedert de laatste dagen de toebereidselen voor het voeren van den oorlog met kracht worden voortgezet. Al de divisien worden georganiseerd, en die van het oostelijke leger zijn reeds in het bezit gesteld van het nieuwe geschut met getrokken loopen. De generaal Trochu heeft het bevel aanvaard over de aan de savooische grenzen gelegerde brigade. Het l8*" vreemden-regiment is uit Algerie voor Bastia aangekomen, en heeft last ontvangen om aan boord van de transportschepen te blijven ter reede van Ajaccio, waar het de gebeurtenissen zal afwachten. Des gevorderd zal dat regiment zich in weinige uren van Ajaccio te Genua kunnen bevinden. De keizerlijke Regering heeft verder beambten van het ministerie van Financien ter beschikking gesteld van het sardinische gouvernement, tot organisatie der comptabiliteit van het leger. Verder zijn fransche ingenieurs naar Straatsburg gezonden, om den toestand eter brug te Kehl te onderzoeken. Meu zegt, dat de Keizer aan een hoofd-officier, die had verzocht om, ingeval van oorlog, in aanmerking te komen, heeft geantwoord, dat hij gerust kon zijn, want dat, bij het onverhoopt uitbreken van deu krijg, er voor iedereen commando's zullen te verkrijgen zijn, zelfs voor den Keizer. Eenige regimenten kavallerie worden naar Algerie gezonden, ter vervanging vnn de naar Frankrijk teruggekeerde corpsen. De eerstgenoemde regimenten zullen hunne paarden hier achterlaten eu in de kolonie van nieuwe worden voorzien. --- PARIJS, 19 April. De Moniteur behelst heden weder eene staatkundige verklaring van meer algemeenen aard, ouder anderen inhoudende : dat de mogendheden zich hebben verstaan omtrent vier punten, als grondslag voor de beraadslaging in het Congres, te weten: 1° het bepalen der middelen, door welke de vrede tusscheu Oostenrijk en Sardinië behouden zal blijven; 2° op welke wijze de ontruiming van den Kerkelijken Staat door de fransche en oostenrijksche troepen het best zal kunnen worden bewerkstelligd; 3° of het raadzaam is, hervormingen intevoeren, zoowel in dien Staat, als in de overige italiaansche Staten, welker administratie gebreken oplevert, die klaarblijkelijk aanleiding geven tot ontevredenheid en tot het doen ontstaan van een blijvenden toestand van spanning, — en welke die hervormingen behooren te zijn; 4° de vervanging van de tractaten tusschen Oostenrijk en de hertogdommen door een verbond der italiaansche Staten, strekkende tot wederzijdsche bescherming, zoo in het binnenland, als tegenover het buitenland. Daarop heeft, naar luid van den Moniteur, Oostenrijk eerst de ontwapening verlangd van Sardinië, en vervolgeus de algemeene ontwapening. Engeland heeft dat voorstel gewijzigd in dezen zin, dat men slechts het beginsel der algemeene ontwapening had vast te stellen, als wanneer de wijze van uitvoering kon worden bepaald bij de opening van het Congres. Frankrijk daarentegen heeft gemeend, dat Sardinië niet kon worden uitgenoodigd om te ontwapenen, zoolang het niet in het Congres werd vertegenwoordigd. Met vredelievende bedoelingen heeft die mogendheid zich evenwel jegens Engeland verhouden, om bij Sardinië op de ontwapening aantedringen, ingeval Sardinië en al de overige italiaansche Staten tot het Congres worden toegelaten. Tot staving van dit voorstel beroept Frankrijk zich op de geschiedenis. Het vleit zich, dat hetzelve eenstemmig zal worden goedgekeurd, en wil zelf overgaan tot eene ontwapening vóór de bijeenkomst van het Congres. Volgens den Moniteur, mag men uit alles, wat thans geschiedt, afleiden, dat, zoo de bezwaren nog niet geheel uit den weg zijn geruimd, de goede verstandhouding niettemin weldra zal zijn hersteld, zoo dat niets meer de bijeenkomst van het Congres zal verhinderen. — De markies d'Azeglio is, komende van Parijs, te Calais scheepgegaan naar Dover en verder naar Londen. — De verklaring, voorkomende in den Moniteur van heden, wordt verschillend uitgelegd. Sommigen willen dezelve beschouwen als een vredelievend voorteeken, en gaan uit van het beginsel, dat, zoodra de overige italiaansche Staten tot het Congres worden toegelaten, Oostenrijk de toelating van Sardinië niet kan en ook niet zal weigeren , vooral ook omdat het, bij voortdurende weigering, de ondersteuning van Engeland en Pruissen zou verliezen. Anderen zijn minder met die verklaring ingenomen en willen in de wijze, waarop de fransche Regering zich uitlaat, het bewijs zien, dat Oostenrijk door Engeland eu Pruissen wordt aangespoord om bij zijnen tegenstand te volharden. Zij houden zich op dien grond overtuigd, dat graaf vonßuol niet zal toegeven. De berigten uit Londen hebben ongunstig gewerkt ter beurze en de prijzen der fondsen gedrukt, niettegestaaud e de verklaring in den Moniteur over het algemeen gunstig werd beoordeeld, en velen verzekerden, dat morgen officieel zou worden aangekondigd, dat Oostenrijk het fransche voorstel had aangenomen. Volgens la Patrie blijkt uit de wijziging, welke de algemeene toestand thans weder heeft ondergaan, op de meest onmiskenbare wijze, hoe ongemeen gematigd Keizer Napoleon te werk gaat, vermits hij zelf de overige italiaansche Staten in het Congres wil vertegenwoordigd hebben, en niettemin tot de ontwapening overgaan nog voor de bijeenkomst van hetzelve. Frankrijk zou thans de uiterste grens bereikt hebben bij het toegeven aan de wenschen van zijne geallieerde, Koningin Victoria, en la Patrie gelooft dan ook niet, dat het voor Oostenrijk mogelijk zal zijn, om bezwaren te opperen, zonder te toonen, dat het niet wil medewerken tot het openen der onderhandelingen , welke door die mogendheid zelve zijn aangenomen. Daarop zet la Patrie uiteen, dat alleen Sardinië, door de verpligting om te ontwapenen, regt mag verkrijgen op eene delibererende stem in het Congres, terwijl Rome Napels, Parma, Toscane en Modena slechts eene consultalive stem zouden mogen uitbrengen. Iv geen geval zouden die vijf mogendheden op denzelfden voet mogen staan, als de vijf groote mogendheden, opdat niet de stemmen dezer laatste geheel geneutraliseerd mogten worden. --- LONDEN, 18 April ('s avonds). De correspondent der Times meldt, onder dagteekening van gisteren namiddag, uit Parijs het volgende: „Ik kan niet zeggen, dat de staatkundige toestand in de laatste dagen verbeterd is. De heer d'Azeglio is gisteren uit Parijs naar Londen vertrokken, na een onderhoud met den Keizer te hebben gehad. Het laatste besluit van de fransche Begering komt, naar men zegt, op het volgende neder: Aan het Congres de zorg overlatende om het vraagstuk van eene algemeene ontwapening, wat betreft Oostenrijk en Frankrijk, aftedoeu, raadt de Keizer Piemont aan zich te ontwapenen vóór de bijeenkomst van het Congres, onder voorwaarde dat Piemont in het Congres zal mede-beraadslagen en mede-stemmen. Indien dit door Oostenrijk wordt aangenomen, is er eenige kans op eene vredelievende ontknooping; zoo niet, dan is een oorlog te verwachten. De vraag is derhalve, of het fransche gouvernement opregt is in het geven van den bedoelden raad, en of Piemont niet het best aan de geheime wenschen vau hetzelve zal beantwoorden door de ontwapening te weigeren ; en aan den anderen kant, of Oostenrijk, zoo als het thans jegens Piemont gezind is, zal bewilligen in de toelating van dezen Staat op het Congres." De M. Post, welke bekend staat als het orgaan der gevoelens van lord Palmerston, behelst heden eene beschouwing van de staatkundige aangelegenheden, waarin hoofdzakelijk het volgende voorkomt: „ Het italiaansche vraagstuk is van tweeledigen aard. Het betreft de kwestie van den buitenlandscheninvloed, en die der hervormingen vau het binnenlandsch bestuur. Het eerste punt is voor Europa eene gevaarlijke zaak geworden, en moet daarom de aandacht der groote mogendheden bezighouden; het tweede moest men aau de Italianen zelven hebben overgelaten. Dat het Congres zonder vertraging bijeenkome, en dat Oostenrijk, Frankrijk en Sardinië zich eenvoudig verbinden, de twee eerstgenoemde mogendheden om al hare troepen uit de italiaansche Staten terug te trekken, de laatste om geene troepen bezuiden de Po te zenden. Die verbindtenis, om de italiaansche Staten te ontruimen, behoort gepaard te gaan met eene verbindtenis om die landen nooit weder door troepen te zullen bezetten. Het Congres behoeft niets anders- dan dit eenvoudige beginsel als den grondslag van zijne verdere handelingen vast te stellen; —en dit kan in twee zittingen gebeuren. — Waarom zou het Congres de eindelooze taak ep zich nemen om wetten te maken tot veranderin°* van het inwendig bestuur der italiaansche Stateu 1 Dit zou een onmogelijk te volbrengen werk zijn. Of Rome eene Constitutie zal hebben, — of in Napels en Toscane de staatsregeling van 1848 hersteld zal worden. — welke administrativê hervormingen in Modena en Parma noodi*-* zijn, — al deze vraagstukken moeten aan de beslissing der bewoners van die Staten zelven overgelaten worden. Wat het Congres kan doen en behoort te doen, is het uit den weg ruimen van den hinderpaal, waardoor de noodige hervormingen belet worden. — Daarop komt de kwestie neder; al het gepraat over ontwapeniug kan tot geen praktikalen uitslag leiden. Te beraadslagen over den tijd, de voorwaarden en de uitgebreidheid van eene ontwapening vóór dat eene schikking getroffen is, is veeleer een middel om haar te vertragen en misschien geheel te verhinderen." — Eergisteren avond is hier, onder voorzitting vanden admiraal Napier, eene zeer talrijk bezochte openbare vergadering gehouden, ten einde te spreken over de noodzakelijkheid om 's lands verdedigings-middelen, vooral ter zee, te verbeteren. De genoemde vlootvoogd heeft bij deze gelegenheid zich weder sterk beklaagd over het verwaarloozea van de zeemagt, vooral met het oog op de uitbreiding der fransche marine, en aangedrongen op het onverwijld uitrusten eener sterke Kanaal-vloot. Nadat ook verscheidene andere sprekers in denzelfden geest het woord hadden gevoerd, is met algemeene stemmen een besluit genomen, de verklaring inhoudende: dat de verontrustende staat van zaken in Europa en de groote toebereidselen ten oorlog, welke op het vasteland gemaakt worden, gebiedend vorderen , dat de aandacht ian het gouvernement en van de bevolking worde gevestigd op den ongewapenden en weerloozen toestand des Rijks. Verder is besloten, een adres aan H. M. de Koningin en aan het Parlement, wanneer hetzelve weder vergaderd zal zijn, toetezenden, om aantedringen op het in dienst houden eener voldoende Kanaal-vloot , op het onder de wapenen roepen en vermeer" deren der militie en het oprigten van vrijwillige schem" schutters- en andere corpsen in geheel het Rijk p" — In een bijzonderen brief uit Parijs, door de CUh. medegedeeld, wordt gemeld, dat de Schach Ln p, onlangs een gedeelte van Armenië «w, tn?\ 7 russische vesting Natkschivau en de' SSe sS? Bajï ' ondetSVelkepe foo^ We& Van Tehe™ «aar Trebl sonde loopt, aan Rusland heeft afgestaan. De onderhandeling over deze zaak zou, zoo als de berigtgever verder te kennen geeft, door Femk-Khan gevoerd zijn, met medeweten van het fransche gouvernement, hetwelk zich beijverd had om, vooral in den tegenwoordigen stand van zaken, het russische Kabinet te believen. — Eergisteren heeft de Koningin twee buitengewone gezanten van Hayti in een gehoor ontvangen, welke H. M. kwamen kennis geven van de vestiging van het nieuwe republikeinsche bestuur in dat land. — De 3 pc. gecons. gingen heden terug tot 94| a £. Op 't laatst der beurs verbeterde de prijs zich tot 94| ii. 95. ---