BERLIJN, 8 December. Ter beoordeeling van het vraagstuk der keur-hessische constitutie, heeft de daarmede belaste commissie in de Bondsvergadering voorgesteld, dat haar zou worden toegevoegd de in 1851 bestaan hebbende commissie tot herstel van de destijds verstoorde orde en rust. Pruissen zal zich bepaaldelijk daartegen verzetten, en men beschouwt dit als een nieuw blijk van de weinige gezindheid van Oostenrijk om aan de betamelijke aanspraak der bevolkingen op de eerbiediging harer regten gehoor te willen geven. Ook de conferentien van Würzburg worden hier aangemerkt als middelen, door oostenrijkschen invloed aangewend, om de hervormingen, die Pruissen ten nutte van het gemeenschappelijke Duitschland beoogt, tegen te werken, en dezelve, door de meerderheid der stemmen in de Bondsvergadering, te verijdelen. Pruissen zal zich intusschen niet laten afschrikken van het zooveel mogelijk doorzetten van de eenmaal beraamde middelen ter bereiking van zijn doel, en rekent op de ondersteuning van verre weg het grootste deel der duitsche bevolking. — De zwakte in de voeten des Konings is zoodanig toegenomen , dat aan de reis naar de zuidkust van het eiland Wight niet meer kan worden gedacht. --- PARIJS, 8 December. Van eene zijde, welke met de Regering in betrekking staat, wordt aangemerkt, dat, daargelaten de meerdere of mindere juistheid der vergelijking, men geneigd zou zijn om den heer Victor Hugo toeteroepen: „En toch is dat zoo wreedaardige America eene Republiek." De Moniteur behelst heden keizerlijke besluiten, betreffende de verplaatsing van eenige der voornaamste diplomatieke agenten, welke Frankrijk in het buitenland vertegenwoordigen (van welke besluiten de korte inhoud reeds door middel van den telegraaf is vernomen). Het blijkt, dat tot gezant bij Z. M. den Koning der Nederlanden is benoemd de graaf de Sartiges, laatstelijk buitengewoon gezant en gevolmagtigd minister bij de Vereenigde Staten. De baron d' André, de tegenwoordige fransche gezant te 's Gravenhage, is in zijnen rang ter beschikking der Regering gesteld. Tot gevolmagtigd minister bij den Koning van Beijeren is benoemd de markies de Banneville, laatstelijk secretaris der eerste klasse en de tweede fransche vertegenwoordiger iv de Conferentie te Zurich. De markies zal te München den baron de Méneval vervangen, die heeft verlangd, uit zh'ne diplomatieke betrekking te worden ontslagen, uithoofde van verdriet, wegens het verlies zijner echtgenoot, die nu achttien maanden geleden is overleden. De baron de Méneval is voornemens om zich naar Rome te begeven, waar hij zich in eene der geestelijke orden zal doen aannemen. Behalve de markies de Banneville zijn nog tot gevolmagtigde ministers benoemd de secretarissen de baron de Malaret en de heer Sampayo. Verder zijn eenige secretarissen tot hoogere klassen bevorderd. —■ Het ultramontaansche hoofdorgaan V Univers behelst heden weder een zeer hooghartig artikel over Engeland, in antwoord op een betoog van de Times, waarin voorkomt , dat de oorlog in Italie tegen den zin van Engeland is ondernomen ; — dat nu geheel Europa Engeland smeekt om het Congres bijtewonen; — dat Engeland aan die roepstem wel gehoor wil verleenen, maar Frankrijk en Oostenrijk zich zeer vergissen, als zij denken, dat zij de verkregene uitkomsten van den oorlog zullen kunnen bezigen als het middel om invloed uitteoefenen op de besluiten van het Congres. De Univers vraagt in zijnen toorn, of de twee natiën, welke te Magenta en te Solferino hebben gestreden en den vrede te Zurich geteekend, al of niet het regt hebben om haar gewigt in de schaal te leggen, en of het Congres alleen eene vergadering zal zijn, welke is bijeengeroepen met het doel om den engelschen vertegenwoordiger in de gelegenheid te stellen, het vasteland bekend te maken met den wil van Groot-Brittannie, hierin bestaande; „dat de fransche , of oostenrijksche invloed in Italie zal worden vervangen door de engelsche; — dat Engeland, met aanwending van den hefboom der revolutie, gelijk zal geven aan de insurgenten in Romagna; — dat den Paus een deel zijner Staten zal worden afgenomen; — dat devervaüen-verklaring der Hertogen van Parma, Modena en Toscane zal worden geratificeerd; — dat aan de fransche grenzen een magtige subalpijnsche Staat zal worden georganiseerd, welke naauw aan Engeland zal zijn verbonden?" De ultramontaansche publicist spoort de mogendheden aan om goed toetezien en maakt de aanmerking, dat, ingeval, bij voorbeeld, de russische gevolmagtigden overging tot het bekrachtigen van de vervallen-verklaring van den Hertog van Toscane, daardoor vooraf reeds elke gelukkige zamenspanning tegen den Czaar zijnen meester zou zijn gewettigd, die op Rusland juist dezelfde regten heeft, als de Hertog op Toscane. De mogendheden mogen met uit het oog verliezen, dat zij tegenover zich hebben de revolutie, welker vertegenwoordiger den naam draagt van Palmerston. Volgens de Univers mag F™*«jk met toegeven, omdat elke daad van inschikkelijkheid eene overwinning zou zijn voor Engeland en de revolutie eene nederlaag voor de maatschappij. Frankrijk moe blijven vorEn de vrijheid voor den Paus, orde en regt voorde hertogdommen: Verder moet het zorgen, dat Sardime eene mogendheid van den tweeden rang bhjve. Die Staat mag niet grooter worden, maar ook evenmin tot eene engelsche prefectuur worden verlaagd. De Times verkondigt met fierheid, dat Frankrijk eenen lord Palmerston mist. Hierop antwoordt de Univers, dat zTilks volkomen waar is, maar dat de Times bij ondervinding kan weten, dat Frankrijk zekere diplomaten bezit, die eene eigenaardige welsprekendheid hebben, namelijk de soldaten van Palestro, Magenta en Solferino; — dat eene natie, met zulke vertegenwoordigers, wel bevelen geeft, maar nooit ontvangt. --- PARIJS, 9 December. Het antwoord der Regering van Zweden op de uitnoodigingsbrief, ter bijwoning van het Congres, is gisteren avond alhier ontvangen, zoodat thans nog slechts de antwoorden worden verwacht der Regeringen van Rome en Napels, waarna in den Moniteur mededeeling zal kunnen worden gedaan van den tijd, waarop, en de plaats, waar het Congres zal vergaderen. Aan de aanneming der uitnoodiging door de beide zuid-italiaansclie Regeringen wordt niet langer getwijfeld. De berigten deswegens worden op of omstreeks den 12den dezer te gemoet gezien. In sommige hooge kringen is tegengesproken, dat Oostenrijk zou hebben aangedrongen op de vertegenwoordiging in het Congres van de 'italiaansche Hertogen. Het blijkt thans uit duitsche dagbladen, dat Oostenrijk in de circulaire, welke de uitnoodigigg voor het Congres behelst, wel degelijk daarop heeft aangedrongen en de redenen uiteengezet, welke de vertegenwoordiging dezer Souvereinen noodzakelijk maken. Men spreekt van een protest der oostenrijksche Regering, welke zou vermeenen te moeten opkomen tegeu de handelwijze van het sardinische gouvernement, 't welk de universiteiten van dien Staat heeft opengesteld voor al de italiaansche uitgewekenen, en daardoor de venetiaansche onderdanen heeft aangespoord om hun laud te verlaten. Er worden evenwel personen gevonden, die niet gelooven aan het bestaan van een zoodanig protest. De markies de Villamarina heeft den brief ontvangen, waarbij hij wordt teruggeroepen, en zal in de volgende week door den Keizer worden ontvangen. Terstond daarna zal de ridder Desambrois zijne geloofsbrieven overhandigen. — De maarschalk Randon lijdt aan eene ernstige kwaal van de blaas, en vermits de maarschalk Niel uit Toulouze herwaarts is ontboden, ontbreekt het niet aan personen, die gelooven, dat er werkelijk spraak is van de opdragt der waardigheid van minister van Oorlog aan den laatstgenoemden maarschalk. Het zou evenwel kunnen zijn, dat de maarschalk Vaillant tot minister werd benoemd, en dat de maarschalk Niel ter vervanging van dien bevelhebber naar Italie werd gezonden. — De diplomatieke receptie aan het hotel van graaf Walewski is heden zeer druk bezocht geweest. Men spreekt steeds van de mogelijkheid, dat graaf Cavour m het Congres als vertegenwoordiger van Sardinië zal optreden. Het wordt ten stelligste tegengesproken ,dat Oostenrijk zich tegen de zending van den graaf heeft verklaard. Veeleer zou het Kabinet Bataat in twijfel verkeeren omtrent hetgeen in dezen al dan niet behoort te geschieden. De markies d'Azeglio is gisteren avond alhier aangekomen. Er worden personen gevonden, welke de komst van dien staatsman in verband brengen met het waarschijnlijk weder-verschijueii van graaf Cavour op het staatkundige tooneel. --- LONDEN, 8 December. De voorstanders eener dusgenaamde parlementaire nervorming hebben gisteren avond hier ter stede eene talrijke bijeenkomst gehouden, aan welke ook afgevaardigden der elders gevestigde reform-genootschappen deelnamen. Onder de aanwezigen behoorde het bekende Parlements-hd Bright, die ook in 't breede het woord heeft gevoerd. De voorgestelde besluiten zijn met algemeene stemmen aangenomen. Het eerste derzelve hield de volgende verklaring in: „Dat de vergadering, in afwachting van den maatregel dien de bewindslieden, volgens hunne toezegging, spoedig na de opening der Parlements-zitting zullen voordragen, staat maakt op de trouw en de waakzaamheid van alle ware voorstanders eener deugdelijke hervorming, — op hunne gezindheid om bij de zoo dikwerf reeds door hen kenbaar gemaakte wenschen te volharden, — op hunne zucht om alle pogingen, die aangewend mogten worden om de zaak des volks te verraden, te verijdelen — maar tevens op hunne gezindheid om met oordeel des onderscheids te werk te gaan, — opdat in de aanstaande Parlementszitting, zoo mogelijk, een maatregel tot stand gebragt moge worden, die strekken zal tot wezenlijk voordeel der engelsche vrijheid." Een tweede voorstel behelsde de verklaring: „ Dat geen maatregel van parlementaire hervorming als voldoende beschouwd zal worden, waarbij het kiesregt, zoowel ten platten lande als in de steden, met aanmerkelijk wordt uitgebreid, — waarbij het getal deivolksvertegenwoordigers niet naar billijkheid verdeeld wordt, in verhouding tot de bevolking en de gegoedheid der ingezetenen, — waarbij de kieswetten van Engeland, Schotland en lerland niet op dezelfde leest geschoeid worden — waarbij de tijd, voor welken het Parlement wordt verkozen, niet op minder dan zevep jaren bepaald wordt, — en waarbij de kiezers, door middel van de stemming met o-eslotene briefjes, niet beveiligd worden tegen omkooping en tegen vrees-aanjaging, die bij de laatste verkiezing zoo veel hebben plaats gehad en welke de staatkundige instellingen des lands met ondermijning bedreigen." De Globe, welke de door lord J. Russell aangenomen beginselen , betreffende eene parlementaire hervorming, pleegt voor te staan, maar zich met dien staatsman tot dusver stellig tegen de invoering van de geheime stemming {ballot) verklaard heeft, legt hare tevredenheid over de in de bedoelde vergadering gehouden beraadslaging aan den dag, vooral uithoofde van de gematigdheid, die haar gekenmerkt heeft. — De vier kooplieden, welke onlangs zich schriftelijk tot den Keizer der Franschen gewend hebben, ten einde van Z. M. eene verklaring omtrent de betrekkingen tusschen Frankrijk en Engeland te verkrijgen, worden te dier zake in de voornaamste dagbladen strengelijk berispt. Men veroordeelt den door hen gedauen stap als uiterst dwaas, vermits het toch wel niet anders te verwachten was dan dat de Keizer, welke ook zijne bedoelingen omtrent Engeland mogten zijn, indien hij hun antwoordde, zoodanig antwoord zou geven, als hij hun heeft doen toekomen, en tevens als ten hoogste ongepast, omdat bijzondere personen de behandeling van dergelijke zaken aan hun gouvernement behooren overtelaten. Behalve deze berisping der dagbladen, ondervinden de bedoelde kooplieden ook persoonlijk in de stad hunner inwoning vele blijken van afkeuring en verontwaardiging. Onder anderen heeft het te Liverpool gevestigde genootschap van regtsgeleerden, in eene daartoe belegde vergadering, besloten om aan den procureur-generaal medetedeelen, dat, ingeval Hr. Ms. gouvernement voornemens mogt zijn om de bewuste vier kooplieden, ter zake van hun brief aan den Keizer der Franschen, in regten te vervolgen, het genootschap met het grootste genoegen die vervolging zal ondersteunen. — De hier ontvangene uitvoerige berigten uit Britsch- Indie , loopende tot 11 November uit Bcnabay, deelen eene aanspraak mede, welke degouverneur-gereraal, lord Canning, den 24sten October jl., te Lucknow, in eene vergadering van taloekdars (inlandsche hoofden) van Gade, gehouden heeft. Na herinnerd te hebben, dat de rust eh orde in Oude nu geheel hersteld waren, heeft de bewindsman gewezen op het aan de inlandsche hoofden betoonde genade-bewijs, namelijk de teruggaaf van de vroeger door hen bezeten uitgestrekte grondeigendommen, en de altijddurende verzekering van hunne regten op die gronden, ook voor hunne nakomelingen en erven. Hij heeft hen daarbij aangespoord om, gelijk het britsche gouvernement hen met edelmoedigheid behandeld had, zoo ook van hun kant hunne onderdanen edelmoedig en welwillend te behandelen; vooral om hen door het voorschieten van gelden en andere gepaste maatregelen behulpzaam te wezen in het bebouwen des lands, en alzoo in het bevorderen der algemeene welvaart. Voorts heeft hij met nadruk ook verklaard, dat het voorgeven, alsof het britsche gouvernement ooit het voornemen zou gehad hebben om iets te doen, 't welk streed met de godsdienst of godsdienstige begrippen der bevolking, ten eenemale ongegrond is, en de inlandsche hoofden ernstig vermaand om dergelijk vermoeden te bestrijden. Ten slotte drong hij aan op vertrouwen in het britsche gouvernement, en raadde hij de hoofden aan om hunne bedenkingen en wenschen ten allen tijde openhartig aan de britsche bewindvoerders medetedeelen. In Nepaul liep laatstelijk het gerucht, dat de befaamde Nena-Sahib overleden was; doch men stelde daarin nog weinig vertrouwen, nademaal het verspreid kon zijn om de britsche overheden te misleiden en ten aanzien van dat gevaarlijke opperhoofd der opstandeüngen zorgeloos te maken. — De 3 gecons. resc. werden heden tot 97% verhandeld. --- BRUSSEL, 9 December. In de zitting der Kamer van gisteren is de wyziging der spoorweg-tarieven weder ter spraak gebragt en hebben op nieuw verscheidene sprekers op derzelver verlaging aangedrongen, wat het vervoer van koopmans-goederen betreft. De heer Prévinaire heeft zich verklaard voor de regeling dezer aangelegenheid bij de wet. Volgens hem mogt men de zaak niet overlaten aan de Regering, waardoor welligt het regt van initiatief, 't welk tot de bevoegdheid der Kamer behoort, zou worden gekrenkt. Voorts is weder aangedrongen op de vermindering van het brieveuport, en heeft de minister vau Financien verklaard, dat hij die vermindering beschouwde als eene goede zaak, waartoe men vroeg of laat zou moeten komen, doch dat zijns erachtens het tijdstip, om tot dezelve overtegaan, nog niet was aangebroken. De zaak is daarbij gebleven. — De heer Moeller, hoogleeraar der katholieke universiteit te Leuven, komt in een open brieften nadrukkelijkste op tegen het verslag van den heer Defré. Hij verwyt dien heer, die in de commissie tot rapporteur is benoemd met eenparigheid van stemmen, daaronder zijne eigene stem begrepen, dat hij met partijdige en deloyale bedoelingen, de waarheid niet getrouw is gebleven. De heer Moeller verkondigt, dat, als de heer Defré ten aanzien vau al de door de commissie gehoorde getuigen eene taktiek heeft gevolgd, als die, welke ten zijnen aanzien is toegepast, en als alle afgelegde verklaringen zijn geschonden verminkt en uit haar verband gerukt, als zulks het geval is met zijne depositie, de heer Dumortier , door te gewagen van een libel en een pamphlet, eene te zachte uitdrukking heeft gebezigd, vermits hij , gewagende van het rapport van den heer Defré, had behooren te spreken van een zamenweefsel van leugens en een voorbeeld van voorbedachtelijke verzwijging der waarheid" De heer Moeller deelt de door hem afgelegde getuigenis mede, waaruit zou blijken, dat, onder anderen, de voorstelling van den heer Defré, wat de bende van de stokslagers betreft, geheel bezijden de waarheid is; — dat er wel eene vereeniging van manspersonen te Leuven wordt gevonden, die geroepen is om de kiezers te beschermen, maar dat die vereeniging reeds sedert eenige jaren is georganiseerd , met het doel om de orde te handhaven bij de verkiezingen, die sedert 1848, ten gevolge van onderhandsche kuiperijen der liberalen, vooral te Leuven met ernstige vechterijen en ongeregeldheden gepaard zijn gegaan. Na de oprigting der bende waren dergelijke toonelen niet weder voorgekomen. De heer Moeller spreekt bepaaldelijk tegen, dat de zoogenaamde stokslagers met stokken zijn gewapend, en dat onder hen lieden worden gevonden, die slecht aangeschreven zouden staan bij de politie of het officie. Reeds heeft het committé der Liberale Associatie te Gend een adres aan de Kamer gezonden, waarin, met het oog op de verkiezingen te Leuven, wordt aangedrongen op de vervanging van het tegenwoordige stelsel der verkiezingen , bij welke de stemgeregtigden bij gemeenten naar de stembus worden geroepen, door het stelsel, waarbij de oproeping naar alphabetische orde der namen van de stembevoegden geschiedt. ---