BERLIJN, 1 Junuarij. Heden viert de Prins van Pruissen zijn vijftigjarig dienstjubilé. Van alle zijden maakt men toebereidselen om op eene waardige wijze daaraan deel te nemen. Als van zelf is men daarbij gedachtig aan de dagen van 1806, en aan de rampspoedige gevolgen van kleinmoedigheid en zelfs van verraad iv dien tijd, maar ook aan de daarop gevolgde blijken van moed en vaderlandsliefde, waarbij het is ge* bleken, dat het Pruissen van Frederik den Grooten wel gebogen en door overmagt verdrukt, maar niet vernietigd kon worden, en deze Staat, onder de leiding van een edelen zoon van een eenvoudigen landman, een leger zag herrij- zen, zoo deugdelijk en weerbaar, als het immer had beze- ten. — De Prins, de Prinses en Prins Frederik Wil helm zijn uit Coblentz aangekomen, om bij de feestviering tegenwoordig te zijn. --- VAN DEN RIJN, 1 Januarij. Uit Frankfort wordt gemeld, dat de heer Furrer, lid van den Bondsraad vau Zwitserland, den 30s,c" December aldaar is geweest, en dien dag van daar is vertrokken, zoo gemeld werd, als belast met eene zending bij de Hoven van Zuid - Duitschland. Die zending zal gewisselijk betrekking hebben tot de staatkundige aangelegenheden van den dag, en moeten strekken om, zoo mogelijk, de door de pruissische Regering beraamde militaire maatregelen te belemmeren. Naar luid van eene telegrafische depêche uit Bern van heden, zal het regtsgeding tegen de Koningsgezinden van Neufchatel den 9dcn worden doorgezet, en zoude eene bezending van de zijde der aangeklaagden zich naar Berlijn hebben begeven, ten einde de pruissische Regering te bewegen om geene militaire maatregelen van bedwang aan te wenden. In Bern werd nog veel gesproken van eene engelsche , of eene engelsch-fransche bemiddeling, en voedde J"en meer en meer hoop op het behoud van den vrede. evens werd verzekerd, dat het bij het Bewind van Zwitserland geenszins ontbrak aan het aanbieden van geldelijke °ndersteuni„g. 1 t T*6^5 ln et Wurtembergsche neemt toe, dat, indien 16 f°u v^andelijkheden tusschen Pruissen en Zwitserland mogt komen, de stoffelijke belangen van dat land daaron-1 hTb _^'dei?' en dit heeft ten gevolge, dat zeer veel belanghebbenden zich vereenigen om bij de Regering vertoogen intedienen, ten einde, zoo mogelijk, deze rampen aftewenden en hen voor schade te behoeden. Zij doen daarbij tevens uitkomen, dat zij geenszins de bevordering der bedoelingen van revolutionairen of radicalen beoogen, maar alleen dc vrijwaring hunner eigene bedrijven voor nadeelen, die, indien het tot een ooriog komt, bezwaarlijk zullen kunnen worden verhoed. Intusschen wordt, even als in Wurtemberg, ook in Beijeren eene brigade infanterie, met een regiment ruiterij en eene evenredige artillerie, iv marschvaardigen toestand gebragt, ten einde voorloopig de grenzen te bezetten. Indien Pruissen vermeent te moeten doortasten, verwacht men den aantogt van 60,000 man, vau Uhn, over den ba- denschen spoorweg naar Aulemburg. — In bijzondere berigten van Hongkong, van de helft van November, wordt gemeld, dat de middelen van bedwang, welke door de Engelschen tegeu de Chinezen van Canton zijn aangewend, zijn te weeg gebragt door maatregelen van willekeur en geweld, ten aanzien van welke de chinesche overheids-personen, en in de eerste plaats de gouverneur Yeh, volstrekt geene voldoening hebben willen geven. Al de aangewende pogingen om den hoogmoed en de halstarrigheid, der Chinezen te overwinnen, zijn vruchteloos geweest, zoodat men wel genoodzaakt is geworden, middelen van bedwang aintewenden. De vreemde kooplieden zijn in tijds gewaarschuwd, en hebben geene schade geleden. Zij hebben allezins hunne goedkeuring gehecht aan het besluit om de Chinezen, welker overmoed in de daad ondragelijk was geworden, op eene ernstige wijze te tuchtigen. De Chinezen hebben zich hier en daar nogal te weer gesteld, maar zijn, gelijk te vermoeden was, aan alle zijden verslagen. Den \2ien November zijn de voornaamste forten aan het vaarwater naar Canton, die met niet minder dan 900 stukken geschut bezet waren, na een hevig kanonvuur, veroverd, en was destijds de britsche admiraal meester van al de toegangen te water naar de stad. De bezetting heeft getracht zich van hetTigris-eiland met zwemmen te redden, en daarbij is een groot aantal manschappen verdronken. — Op Hongkong was het rustig en voedden de Europeanen geene vrees voor hunne persoonlijke veiligheid, hoewel Yeh eene premie vau 200 a 400 dollars op het hoofd van eiken vreemdeling had gesteld. — De hanoversche Regering heeft begrepen, dat het belang des lands vorderde, dat er middelen werden beraamd , om te Harburg eene bruikbare haven aanteleggen, ten einde van den spoorweg naar het binnenste van Duitschland al dat nut voor het algemeen te erlangen, waarvoor die weg vatbaar kan zijn. Genoemde Regering heeft alzoo gemeend, de beraamde maatregelen voor den aanleg van dokken en bewaarplaatsen te Emden en te Leer te moeten staken, en zich in de eerste en voornaamste plaats te moeten toeleggen op de bevordering van de middelen van gemeenschap met Harburg, waarmede in 't vervolg de aanleg van eene vaste brug over de Elve naar Hamburg in verband zal worden gebragt. Men is over deze wending van zaken in Emden en Leer zeer ontstemd, doch van de zijde der hanoversche Regering wordt aangemerkt, dat het bedrag van goederen, die nu reeds door Harburg, voor den spoorweg worden geleverd, zoo aanmerkelijk, is dat Emden en Leer daarbij geheel op den achtergrond geraken. --- PARIJS, 31 December. In de dagbladen is thans de geheele inhoud medegedeeld van de boodschap, welke door den zwitserschen Bondsraad ter kennis is gebragt van de Bondsvergadering te Bern. Men meeut hier, dat het Uitvoerende Bewind van Zwitserland zich wel zeer bepaald heeft uitgelaten, eensdeels omtrent het vraagstuk van Neufchatel, wat het regt aangaat, en ook anderdeels wat de houding betreft, welke door Zwitserland in de gegevene omstandigheden behoort te worden aangenomen gedurende de onderhandelingen, maar dat men zich niet kan bedriegen in de ware bedoelingen van dat Bewind , 't welk in de hoofdzaak gematigd en vredelievend gestemd is. Uit de geheele strekking der boodschap moet worden afgeleid, dat de leden van den Bondsraad het verlangen en de hoop koesteren, dat het geschil zal worden °Ügelegd, en het alzoo niet noodig zal zijnomgewapenden tegenstand te bieden tegen de pruissische strijdkrachten. Onder de voorstellen, welke de Bondsraad aan het oordeel der Bondsvergadering onderwerpt, komen in de eerste en voornaamste plaats die voor, welke op cene minnelijke schikking van de zaak betrekking hebben. Van de militaire toebereidselen wordt eerst in de tweede plaats en bij wijze van ondergeschikte aangelegenheid gewag gemaakt. Volgens den Bondsraad behoort. Zwitserland, zoowel langs den weg der onderhandelingen, als door aanwending van wapengeweld, geheel verdedigenderwijze te werk te gaan. Niet zonder leedwezen wordt inmiddels door diegenen, welke eene vredelievende beslissing wenschen, bespeurd, dat een der voornaamste berlijnsche dagbladen het er voor houdt, dat er hoegenaamd geene kans bestaat voor eene zoodanige beslissing. Volgens dat blad zou men in de pruissische hoofdstad overtuigd zijn, dat de Bondsraad niet eerlijk te werk gaat en zich ten taak heeft gesteld om de onderhandelingen op de lange baan te schuiven, totdat het regtsgeding tegeu de gevangengenomene royalisten zal zijn afgeloopen. Na de geregtelijke veroordeeling vau die personen zou, iv verband met de bekende denkwijze van den Koning van Pruissen, de weg der onderhandeling zeer bepaald zijn gesloten. Onpartijdigen meenen evenwel, dat uit de door den Bondsraad op den voorgrond gestelde beginselen in geen enkel opzigt blijkt, dat aan het rekken der onderhandelingen wordt gedacht. Juist het tegendeel zou in de bedoelingen van het Uitvoerende Bewind liggen. Onder anderen leest men iv de boodschap woordelijk het navolgende: „ Het is te voorzien, dat met het regtsgeding niet dan tegen de helft van de maand Januarij aanstaande een aauvang zal kunnen worden gemaakt, zoodat eene schikking thans nog allezins tot de mogelijkheden behoort. Na den afloop der openbare behandeling der zaak en na het uitspreken van het arrest zal de afstand, welke de afscheiding der partijen daarstelt, zeer zijn vergroot, en zal liet bezwaarlijker zijn om de onderhandelingen weder aanteknoopen." — Men meent, dat deze zinsnede iv lijnregten strijd is met het beweren van het bovenvermelde berlijnsche blad. Inmiddels heeft de Bonds-vergadering zich vereenigd met de voorstellen, welke door den Bondsraad, tegelijk met de boodschap, zijn overgelegd. — De Moniteur behelst een staat van de bevolking der departementen van Frankrijk. In het geheel worden hier te lande gevonden 363 arrondissementen, 2850 kantons, 36,826 gemeenten en 36,039,364 bewoners. Van regeringswege wordt medegedeeld, dat zoodanig de toestand was op het einde van het jaar 1856, en deze staat geldende zal zijn voor vijfjaren, aantcvangen niet 1 Januarij 1857. — Eene telegrafische depêche uit Madrid van eergisteren , 29 December, houdt in, dat, ten gevolge der doeltreffende van regeringswege genomene maatregelen, de prijs van het brood eene vrij belangrijke daling had ondergaan. — De heer Saint-Marc-Girardin betoogt in het Journal des Débats, dat de circulaire vau den minister van Binïienlandsche-Zaken, waarin deze bewindsman de prefecten aanspoort om toch vooral geen misbruik te maken van hunne bevoegdheid om gemeente-besturen te ontbinden, als een verblijdend teeken des tijds moet worden beschouwd. De schrijver brengt die circulaire in verband met de aanstaande algemeene verkiezingen en met de laatste besluiten des Keizers, waarbij een aantal prefecten en onder-prefecten zijn vervangen. De heer Saint-Marc-Girardin vermoedt, dat de meeste der ontslagene ambtenaren diegenen zijn, welke al te dikwijls gemeente-besturen hebben doen plaats maken voor prefectoriale Commissien, en meent, dat de door het hoog gezag genomen maatregel wel geschikt is om een zeer gunstigen invloed uit te oefenen op het grootste gedeelte der kies bevoegden hier te lande. Hij is overtuigd, dat thans, nu de Regering voornemens is om de zelfstandigheid d<-r kiezers meer dan vroeger te eerbiedigen, deze laatsten bij de aanstaande verkiezing zullen toonen, dat zij van die zelfstandigheid een goed gebruik weten te maken. --- PARIJS, 1 Januarij. Aanvankelijk heeft men gedacht, dat de bijeenkomst der Conferentie eenige vertraging zoude ondergaan, omdat de russische gevolmagtigdè niet van de noodige instructicn was voorzien, doch, naar luid van doorgaans goed onderrigte dagbladen, is die vertraging eenig en alleen aan Engeland toeteschrijven. Reeds den 22sten December heeft de graaf von Kisscleff, door middel van den teegraaf een antwoord uit Petersburg ontvangen op de door hem aan het russische Kabinet gerigte depêches. Dit antwoord hield in, dat de graaf onvoorwaardelijk zich had te vereenigen met het voorstel der gewijzigde grens-bepaling van Bessarabie. Men was allezins geregtigd geweest te gelooven, dat onverwijld daarna tot eene bijeenkomst der Conferentie kon worden overgegaan. Tot niet geringe verbazing van den voorzitter, graaf Walewski, had echter lord Cowley verklaard, dat hij geene zitting kon nemen, zoolang hij niet kennis had gegeven aan zijne Regering van de aanneming van het voorstel door Rusland, eu de bepaalde last had ontvangen om de door de Conferentie te nemen besluiten mede te onderteekenen. Naar men meent, had de graaf allezins reden om verwonderd te zijn, vermits het engelsche Kabinet het ontwerp der gewijzigde grensscheiding had goedgekeurd, vóór het naar Petersburg was opgezonden. Tot dusver is niets bekend waaraan de zwarigheden van lord Cowley hebben moeten worden toegeschreven. Dit alleen weet men, dat de leden van het engelsche ministerie voor het Kersfeest uit Londen waren vertrokken, zoodat het eenige tijd heeft gevorderd alvorens het Kabinet een antwoord , het besluit der Regering behelzende, heeft kunnen mededeelen. De tegenstanders van de engelsche staatkunde beschouwen het gebeurde als een nieuw blijk van de weinige begeerte der britsche Regering om medetewerken tot het bevorderen eener eindregeling, welke haar zal verpligten tot het onderteekenen en bekrachtigen van een protocol, waarbij zij zich tot het ontruimen van de Zwarte-zee zal verbinden. — Vermits echter de Moniteur mededeelt, dat de Conferentie is vergaderd om een einde te maken aan de bestaande bezwaren, mag men aannemen, dat met dit jaar 1857 eene belangrijke schrede voorwaarts zal zijn gedaan op den weg, welke leidt tot de geheele oplossing van het zoo ingewikkelde oostersche vraagstuk. — Volgens de laatste, langs den gewonen weg, uit Madrid ontvangene berigten had Koningin Isabella bij gelegenheid van den verjaardag van hare dochter, de Prinses van Asturie, omstreeks 100,000 realen geschonken aan verschillende inrigtingen van liefdadigheid in de spaansche hoofdstad. In den avond van den \üien December hadden de Jesuiten het eiland Majorca verlaten, ten einde, iv overeenstemming met de door de spaansche Regering geiiomene besluiten, zich weder te vestigen in de baskische provinciën. Vele jongelieden uit Majorca, die tot de orde waren overgegaan, waren mede vertrokken naar het vasteland. Allerwegen werd in Spanje eene zeer groote begeerte bespeurd bij de jeugdige bevolking om voor den geestelijken stand te worden opgeleid. In de meeste kerspelen hadden de spaansche bisschoppen laatstelijk vele geestelijken geordend. — In een der half-officiële bladen leest men, dat dc stedelijke overheid van den Pyreus, op het vernemen, dat over de ontruiming van Griekenland werd gehandeld tus schen de geallieerde gezanten en het kabinet te Athene, namens de bevolking een adres van dankbetuiging had gezonden aan den commanderenden admiraal, waarin hulde werd toegebragt aan het uitmuntende gedrag der troepen, gedurende hun verblijf in Griekenland. --- WEENEN, 30 December. Van goederhand wordt uit Parijs gemeld, dat het Engeland is geweest,'twelk het voorstel heeft gedaan, dat de mogendheden, welke iv 1852 het protocol van Londen hebben geteekend, gemagtigden zouden benoemen om zich in een Congres te vereenigen, ten einde de aangelegenheden van Neufchatel bepaaldelijk te regelen. Voor de plaats, alwaar dit Congres zoude hebben moeten bijeenkomen, had Engeland Londen of Weenen voorgeslagen. Men voegt daarby, dat dit voorstel nog niet is opgegeven, en ook door Frankrijk wordt ondersteund. Naar luid dezer berigten stroomen de vlugtelingen ter zake van staatkundige misdrijven in menigte naar Zwitserland , ten einde aan het bestuur van dat land hunne diensten aantebieden. Men voegt 'er echter bij, dat het aantal dezer lieden niet zoo aanmerkelijk is, als wordt voorgegeven. De alhier onder arbeiders bestaande r. k. vereeniging heeft op den Stephanus-dag, in tegenwoordigheid vau den pausselijken nuntius, den heer deLuca, haren vijfden verjaardag gevierd. De keizerlijke verordening, bij welke aan de hongaarsche ambtenaren, welke iv de staatkundige verwikkelingen van 1848 en 1849 betrokken zijn geweest, vergiffenis en vergetelheid ten aanzien van het gebeurde wordt verzekerd, is den 16den November door den Keizer geteekend. — Het dagblad van Agram vermeldt de volgende bijzonderheden van het laatst der maand December, uit Likka, gelegen aan de dusgeiiaamde croatische militaire grenzen: „ Ons grens-district, 't welk bekend staat als een der behoeftigste der militaire grenzen, is sedert een gcruimen tijd verontrust geworden door herhaalde misdrijven, zoo van moord, als roof en andere daarmede gelijkstaande wandaden. De meeste derzelve zijn gepleegd door eene bende, welke was bijeengebragt door zekeren Labus, die in het jaar 1848 uit de gelederen van het oostenrijksche leger is gedeserteerd, en destijds reeds dat misdadig bedrijf bijderhand heeft genomen. Hoewel vau deze bende van tijd tot tijd een deel der daartoe behoorende roovers, of in den stryd zijn gesneuveld, of standregtelijk zyn ter dood gebragt, is dezelve bij voortduring in stand gebleven, derwijze zelfs, dat de misdadigers, begunstigd door den bergachtigen grond en ook in verstandhouding met een deel der bevolking, somwijlen de overheid openlijk trotseerden, en de maatregelen, welke tegen hen werden verordend, ofschoon onder de leiding vaneen der wakkerste bevelhebbers, den commandant van het Likkanergrensregimeut, zonder gevolg bleven. Thans echter is tegen deze roovers een behoorlijk ingerigte krygstogt georganiseerd, onder het opperbevel van den generaal baron Lrban, die zich door zijne gedragingen in Zevenbergen, in tjaar 1848, van de voordeeligste zijde heeft doen kennen, en van welken men mag verwachten, dat hij eens vooral aan deze rustverstoringen een einde zal maken." ---