WEENEN, 8 Februarij. De beraadslagingen over den werkkring, welke aan den Aartshertog Maximiliaan, als gouverneur-generaal van de oostenrijksche Staten in Italië, zal worden opgedragen, zijn thans zoo verre gevorderd, dat men de officiële aankondiging der benoeming eerlang te gemoet ziet. Als beginsel is aangenomen, dat de Aartshertog, als gouverneur-generaal, den Keizer onmiddelijk zal vertegenwoordigen, en aan Z. M. verantwoordelijk zal zijn, — en dat hij, teu aanzien der te volgen gedragslijn, zoo veel zal acht slaan op de nationale wenschen en behoeften, als slechts eenigzins met de algemeene belangen vau de oostenrijksche monarchie kan worden overeengebragt. Alleen de aangelegenheden van het regtswezen blijven onder het beheer van den minister van Justitie. Voor de verdere burgerlijke belangen worden den gouverneur-generaal ter beschikking en ter zijde gesteld de graaf v. Thun en de ministeriële-raad Lakenbacher, en voor de militaire zaken de generaal Gyulay, of de generaal Benedik. — Het statuut voor de organisatie van het oostenrijksche leger ziet thans het licht. Dit leger zal slechts weinige en niet talrijke corpsen tellen, welke als eigenlijke garde kunnen worden aangemerkt, te weteu'■ de arcierenlijfgarde, de trabanten-lijfgarde, de garde-gensdarmerieen de hofburg-wacht. — Voor het overige zal de infanterie bestaau uit 62 regimenten, elk van 4 battaillons van ü compagnien, waarbijen tijd van oorlog nog een depot-battaillon van 4 compagnien wordt gevoegd, en waaruit des gevorderd een greuadier-battaillou van 4 compagnien wordt zamengesteld. In tijd vau vrede zal dergelijk regiment 2830 man sterk zijn ; in tijd van oorlog 0886 man. — De jagers 'bestaan uit de tirolsche of keizer-jagers, verdeeld in 7 veld-battaillons en een depöt-battaillon; — en verder uit 25 zelfstandige battaillons. — Verder rekent men tot de infanterie 14 nationale grens-regimenten, grootendeels bestaande uit zoogenaamde Croaten. De ruiterij bestaat uit 8 regimenten kurassiers en 8 regimenten dragonders, elk van zes eskadrons, en uit 12 regimenten huzaren en 12 regimenten uhlanen, elk van 8 eskadrons. Elk dezer regimenten heeft een depöt-kader, 't welk iv tijd van oorlog een depót-eskadron wordt. De artillerie bestaat uit 12 veld-regimenten, een kustregiment en een raketten-regiment. Op den voet vau vrede heeft elk veld-regiment 4 batterijen zesponders, 3 batterijen vierponders, en ü kavallerie-batterijen, elk vau 8 stukkeu. — Het kust-regiment telt 3 battaillons ; — het raketten-regiment 18 batterijen. — De genietroepen bestaan uit 12 zelfstandige battaillons, elk van 4 compagnien, voor drie vierden sappeurs en voor een vierde mineurs. De pionniers bestaan uit zes zelfstandige battaillons, met de gevorderde bruggen-equipagien. — Het militaire voerwezen bestaat uit 7 land-commando's, 24 transport-eskadrons, 12 strand-depöts en 9 materieel-depöts. De militaire magt ter verzekering van de binnenlandsche veiligheid bestaat uit 19 regimenten gensdarmeu, en een corps wachters voor de militaire politie. De Keizer voert het opperbevel over geheel het leger. Voor de uitvoering der keizerlijke bevelen en voor het verdere beheer is eene militaire kanselarij ingerigt. Voor het overige is geheel het leger verdeeld in brigaden, divisien en armeecorpsen (waarvan er 13 aanwezig zijn), welke vier afzonderlijke legers uitmaken.; --- BERLIJN, 10 Februarij. De overste v. Manteuffel, die iv Stettin eene brigade commandeert, is herwaarts ontboden. Het gerucht wil, dat hij met eene staatkundige zending naar Parijs zal worden belast. Dit wordt alsnog niet voor waarschijnlijk gehouden. Men vermoedt veeleer, dat de komst van den overste in verband staat met het aanstaande ontslag vau den heer v. Schuier bij het ministerie van het leger. Bij de Afgevaardigden is door den heer Ithades voorgesteld om eene petitie naar den bevoegden minister te verzenden, bij welke eene herziening van de verordeningen op de begrafenissen wordt verlangd. De spreker heeft gemeend , dat die verordeningen zeer gebrekkig zijn. Hij heeft beweerd, dat, volgens de berekening van ecu franschen geneeskundige, in Frankrijk bij 650 begrafenissen één der ter aarde bestelde personen nog levend is, en dat, naar dien maatstaf, in Berlijn jaarlijks 20 a 25 personen levend begraven worden. Ds minister v. Raumer heeft begrepen, dat de bedoelde verordeningen doeltreffend werken , en de meerderheid heeft daarmede ingestemd. --- VAN BEN RIJN, 11 Februarij. Uit Luxemburg wordt gemeld, dat de aanleg van de vier luxemburgsche spoorwegen, die zich op dat punt zullen vereenigen, zoo goed als verzekerd wordt geacht —Op deze wijze zal dat land in dadelijk verband worden gebragt met de belgische spoorwegen langs Arlon, met de pruissische door den Eifel, met de pruissische en duitsche langs Trier, en met de fransche langs Metz. Men schijnt van deze onderneming voor de stoffelijke welvaart des lands veel goeds te mogen verwachten. Aan de openbare staatkundige aangelegenheden schijnt men zich in Luxemburg weinig te laten gelegen liggen. De Regering wacht de uitkomst af vau de vervroegde herziening der kiezers-lijsten, vermoedelijk om daarnaar eene verordening op de verkiezingen te maken. --- PARIJS ,10 Februarij. Hetgeen is medegedeeld omtrent de inlichtingen welke van wege Oostenrijk zijn gevraagd van de Regering alhier, wat hare inzigten betreffende de Donau-vorstendommen aangaat, wordt bevestigd. Dienaangaande verneemt men thans nader, dat de baron von Hubuer, zoodra de bekende nota in den Moniteur was uitgevaardigd, zich bij graaf Walewski heeft vervoegd, en dat hij alzoo heeft gehandeld zonder eeue speciale instructie aftewachten. — De laatste uit Perzie ontvangene berigten zijn zoo weinig zameuhangende, dat meu hier indedaad niet weet, waaraan men zich te houden heeft Vooral verschilt, men omtrent de meerdere of mindere gegrondheid der tijding, dat Perzie aan Engeland den heiligen oorlog zou hebben verklaard. Heden wordt dit laatste weder zeer in twijfel getrokken. Men is inmiddels overtuigd, dat op het oogenblik minder waarde moet worden gehecht aan hetgeen in en bij Perzie voorvalt, dan aan de betrekking tusschen de fransche en engelsche Regeringen met den perzischen gezant Feruck-Khan, en dat het er weinig of niet op aankomt, of de heilige oorlog indedaad reeds is verklaard, indien de onderhandelingen in het westelijk Europa maar tot eenen goeden uitslag leiden. Feruck-Khan heeft dezer dagen nieuweinstructien ontvangen, en heeft daar, waar het behoort, doen bekend maken, dat hij den 12den en den 14don dezer maand zijne ambtgenooten, de ledeu van het corps-diplomatique, zal ontvangen. De Keizer heeft gelast, dat door een der voornaamste kunstenaars eene schilderij zal worden vervaardigd, de receptie van den perzischen gezant ten Hove voorstellende. Voorts heeft Z. M. bevolen, dat marmeren borstbeelden van de fransche generaals, die het leven in de Krim hebben verloren, zullen worden geplaatst in 's Rijks verzameling te Versailles. — Aangaande het openlijk vereeren van beroemde mannen vindt men heden in het Journaldes Débats het navolgende betoog: „ Onlangs hebben wij de fransche generaals, die zich in den oosterscben oorlog roem hebbeu verworven, bij den britschen gezant vereenigd gezien, ten einde als ridders der Bath-orde te worden bevestigd, en dagelijks zien wij de gewone soldaten met zekere fierheid de medaille dragen, welke door Koningin Victoria na den oorlog is ingesteld. Het is niet te betwijfelen, dat de edelste belooning, die kan worden beoogd of verleend, ten gevolge van schitterende daden of uitstekende verdiensten, bestaat in de onderscheidende vereerings-teekenen , welke worden vertegenwoordigd door ridderkruisen, linten en medailles. Titels van adeldom, wegens verdiensten, zijn internationaal geworden en stellen een band te meer daar tusschen het groote gezin der volken, terwijl zij tevens een heilzamen geest van broederschap en gemeenschappelijk streven naar het goede onderhouden. Daardoor is als 'iware een middel tot naturalisatie ontstaan tusschen dé volken. welke elkander het meest vreemd zijn en die het verst verwijderd van elkander leven. „ Intusschen moeten wij ons leedwezen aan den dag leggen over de omstandigheid, dat zulke eervolle onderscheidingen . tusschen Frankrijk en Engeland gewisseld, slechts in verband staan niet oorlogsfeiten. Opdat men ons wel moge verstaan, moet hierbij worden gevoegd, dat aan de andere zijde van het Kanaal de wet aan ieder engelsch onderdaan verbiedt om een ander buitenlandsch onderschcidin»s-teeken te dragen , dan een zoodanig 't welk als beloonhiJ- voor bewezene militaire diensten wordt verleend. Zoo mo^en engelsche officieren, die versierd zijn met het Legioen-van-Eer, ten Hove verschijnen met die ridderorde; maar eene decoratie, verleend ter zake van andere dan militaire diensten. al wordt zij ook door de beroemdste mannen gedragen, heeft ten Hove geen toegang , bezit geen burgerregt. „ Het is niet de eerste maal, dat wij Engeland een zonderling land noemen. In alle boeken wordt de fransche natie een bij uitnemendheid militair volk genoemd. en toch zien wij. dat burgerlijke diensten op dezelfde wijze als militaire worden beloond. Het is zelfs merkwaardig, dat het grootste militaire geuie van den nieuweren tijd, Keizer Napoleon, die gelijkstelling heeft gewild. Hoe dikwfjls is niet beweerd, dat de handeldrijvende engelsche natie weinig waarde hechtte aan krijgsroeni, en zich vooral beijverde om dieasten , aan de beschaving en de menschelijkheid bewezen , te belooneu ? „ En juist in Engeland wordt burgerdeugd niet openlijk gehuldigd; daar mogen de hoogst geplaatste mannen, als lord Hertford, lord Ashburton, personen die eene meer dan europesche vermaardheid hebben verworven, als een Faraduy, een Stephenson, Brunei en anderen, zich niet met het Leu-ioen-van- Eer voor de Koningin vertoonen. De algemeene tentoonstelling van 1855 heeft de beide natiën weder in de gelegenheid gesteld om elkanders groote burgers te belooneu. De uitstekende leden, die in de commissie Engeland hebben vertegenwoordigd, mogen het Legioen-van-Eer dragen ten Hove in' Frankrijk" doch niet in Engeland. Deze tegenstrijdigheid heeft ons dikwerf getroffen , en wij achten ons verpligt daarop de algemeene aandacht te vestigen." --- PARIJS, 11 Februarij. Van eene met de Regering in betrekking staande zijde wordt, naar aanleiding van berigten uit Berlijn, de dagteekening voerende van eergisteren, medegedeeld, dat het onwaar is, dat de russische Regering, door middel eener nota, heeft geprotesteerd tegen de voorwaarden, aan welke Engeland, door tusschenkomst van lord Redcliffe, Perzie verlangde te onderwerpen. Daarentegen is het eene zekerheid, dat vorst Gortschakojf eene nota aan de engelsche Regering heeft doen toekomen, die in zeer stellige bewoordingen is vervat, en te meer indruk heeft gemaakt in de officiële kringen, zoowel te Londen als elders, omdat men had gedacht, dat Rusland, 't welk zich tot dusver niet had bemoeid met het perzische vraagstuk , zich op den duur daarbuiten zou hebben gehouden. — Een afschrift dezer laatste nota zou op eene zeer vertrouwelijke wijze aan de pruissische Regering zijn gezonden. — Den slUl'5lUl' Februarij is de electrische telegraaf tusschen Perpignan en Barcelona, die reeds sedert eenigen tijd door bijzondere personen werd gebruikt, voor het publiek opengesteld. Eene telegrafische depêche uit Madrid van 9 Februarij houdt in, dat de heer Ordonnes, de gouverneur van Barcelona, was afgezet, en dat de generaal Zapatero, de kapitein-generaal aldaar ter stede, dien ambtenaar voorloopig zou vervangen. Het officiële spaansche dagblad behelsde eene verklaring, waarbij de Regering de verzekering gaf, dat zij bepaaldelijk voornemens was om op het stuk der verkiezingen de wet te eerbiedigen. — Uit Pan na wordt van 5 Februarij gemeld, dat het battaillon Oostenrijkers, aldaar in bezetting, die stad had verlaten en was afgetrokken in de rigting van Placenzia. De officieren der parmezaausche krijgsmagt hadden dat battaillon tot buiten de stad vergezeld. Den vorigen dag had de Hertogin-Regentes, op verzoek van den baron van Riumgarten, het battaillon op het plein voor het vorstelijk paleis in oogenschouw genomen. Des avonds hadden de oostenrijksche officieren den maaltijd op het paleis bijgewoond eu deelgenomen aan het daarna gegeven bal. Vele dezer officiereu hadden ridderorden erlangd uit handeu der Regentes. —De Moniteur behelst besluiten, waarbij de baron de Pierre wordt benoemd tot eersten stalmeester en de markies de Lagrange tot stalmeester van H. M. de Keizerin. --- LONDEN, 10 Februarij (’s avonds). Berigten van de Kaap de Goede-lloop van 22 December melden, dat het in de kolonie rustig was. — Ten aanzien van den staat van zaken aaii de grenzen luiden de opgaven, loopende tot 9 December, niet geheel gelijk. In sommige wordt gemeld, dat de Kaffers vreedzaam hunne lauden beploegeu ;in andere, dat onder hen eene oorlogszuchtige stemming heerscht, en dat zij den oogst der aan de grenzen gevestigde kolonisten stelen of vernielen. — Bijzondere brieveu uit Parijs melden, dat het fransche gouvernement in den loop vau dezen winter toebereidselen heeft doen maken voor eenen uieuwen veldtogt, op eeue zeer uitgebreide schaal, tegen de Kabylen, welke in April aanst. ondernomen zou worden • maar dat de Keizer zeer onlangs tot het besluit is gekomen, om deze onderneming voorshands uittestellen, op grond dat de uitgaven voor dien veldtogt iv de tegenwoordige omstandigheden, zoo kort na den russischen oorlog en na de opofferingen ter zake vau de overstroomingen, en terwijl de levensmiddelen zeer hoog in prijs zijn, te bezwarend zouden wezen. Men voegt er bij, dat dit besluit eene groote teleurstelling gebaard heeft onder de militairen, welke aan dezen veldtogt zouden hebben deelgenomen, en dat ook een aantal vreemde , zoo Engelschen, als Oostenrijkers, Pruissen en Russen, op hun verzoek de toezegging hadden hekomen, dat zij den togt zoudeu mogen mede maken. — Ten aanzien van het gebeurde voor Canton wordt van de ministeriële zijde beweerd, dat het overtuigend is bewezen, dat hetgeen de Onder Koning Yeh te zijner verdediging aanvoert, onwaar is; — dat er geen twijfel bestaat ,of de lorcha Arrow was britsch eigendom, en varende onder britsche vlag, en dat lord Clarcndon in zijne depêche aan den gouverneur Bowring te regt heeft verklaard, tlat geene britsche lorcha in de chinesche wateren meer veilig zou zijn, indien de door de Chinezen aangevoerde gronden van verontschuldiging geldende waren. --- BRUSSEL, 11 Februarij. Gisteren héhben de Gedeputeerden de behandeling voortgezet over het bekende amendement van den heer Frère, en de daarover gevoerde beraadslaging is vooral niet minder levendig geweest dan die der laatste zittingen. De eerste spreker is geweest de heer Tesch, die op regtskundige gronden de redenen heeft bestreden, welke door de regterzijde zijn aangevoerd ten betooge, dat de leuvensche Universiteit geenszins op eene onregtmatige wijze, ten koste der overige Hoogescholeu van den Staat, werd bevoordeeld. Volgens den heer Tesch, is het amendement van den heer Frère volkomen overeenkomstig met de bepalingen der Constitutie zoowel, als met het verlangen dergenen, die in der tijd gelden hebben vermaakt aan de leuvensche Universiteit, toen deze, vóór 1789, de eenige in België bestaande Hoogesehool was. Die inrigting is geenszins door de erflaters met name aangewezen, en uit hetgeen door deze laatsten in der tijd is beschreven-, vloeit in geenen deele voort, dat ten eeuwigen dage de door hen vastgestelde voordcelen zullen worden genoten door de tegenwoordige leuvensche Academie, die niets gemeen heeft met de voormalige daar ter stede gevestigde Hoogesehool. Drie vierde gedeelten van al de hier te lande verstrekte beurzen zijn thans aan de leuvensche school verbonden en worden door de geestelijkheid geadministreerd. Er is slechts één middel om deze onbillijkheid te doen ophouden, hierin bestaande, dat het collatieregt ten spoedigste aan den Staat worde overgedragen. De minister van Justitie heeft den heer Tesch beantwoord , en volgens de liberale bladen dien spreker uitdrukkingen in den mond gelegd, welke door hem geenszins zijn gebezigd geworden. Daarop heeft de clericale partij eene poging aangewend om de beraadslaging over het amendement voor gesloten te doen verklaren. Deze poging is echter mislukt, nadat de heer Tesch had verklaard, dat die sluiting ontijdig zon zijn en in strijd met alle parlement-ure gebruiken en vormeu. De minister de Decker heeft den heer Tesch in dezen ondersteund, en er op aangedrongen, dat deze laatste Afgevaardigde in de gelegenheid zou worden o-esteld om de door zijne bestrijders aangevoerde redenen te wederleggen.—■ De liberalen zijn zeer tevreden met deze wending van zaken, en meenen, dat het dien Volksvertegenwoordiger niet moeijelijk zal vallen, te doen uitkomen, dat de verdedigers van berooving en het onregtmatige bezit van eens anders eigendom geenszins worden gevonden onder de Afgevaardigden, welke ter linkerzijde van de Kamer zitting hebben genomen. ---