WEENEN, 23 Februarij. Bij besluit des Keizers van den 9d*n dezer, door al de ministers onderteekend, zijn nieuwe verordeningen daargesteld, betreffende de paspoorten, van welke de reizigers in het keizerrijk behooren voorzien te zijn. Daarbij wordt in de eerste plaats bepaald, dat het vertoouen en tevens ■waarmerken van deze paspoorten in het binnenland niet meer gevorderd wordt en alleen aau de grenzen des Rijks verpligtend zal zijn. Aau de ingezetenen zal meer gemak worden verzekerd om buitenlandsche passen te erlangen, en voor het binnenlandsch verkeer zullen zij zich alleen van legitimatie-kaarten behooren te voorzien, voor welke dienst de vereischte inrigtingen zullen worden daargesteld. Het half-officiele dagblad doet, betreffende dezen maatregel , opmerken, dat dezelve allezins vereischt is geworden om aan de behoeften vau den tijd te voldoen; — dat, vermits het bloeijen van handel en fabiieks-nijverheid als een der krachtigste middelen moet worden aangemerkt ter bevordering van handel en nijverheid, eene verstandige Regering niets mag verzuimen, 't welk strekken kan om daartoe mede te werken, en dat de verpligting, om zich van paspoorten te voorzien, daarbij eene niet onbelangrijke rol vervult; — dat men niet kan ontkennen, dat de tot dusverre bestaande verordeningen op dat stuk veel last en menige belemmering voor reizigers opleverden, en dat het bestuur alzoo het middel heeft te baat genomen, 't welk het meest kon strekken om daaraan te gemoet te komen, te weten, afschaffing der pas-revisien in het binnenland. Verder wordt aangekondigd, dat, bij de ter invoering yan deze maatregelen vereischte verordeningen, tot bereiking van het daarbij beoogde doel, namelijk, bevordering vau het buitenlandsch en binnenlandsch verkeer, de meeste vrijgevigheid zal worden in acht genomen. --- BERLIJN, 24 Februarij. De beraadslagingen over de wet op de echtscheidingen zijn heden in liet Huis der Afgevaardigden voortgezet, maar nog niet ten einde gebragt. De heer v. Schwerin heeft de voordragt, vau het dusgenaamde vrijzinnige standpunt, op 't welk hij zich bevindt, bestreden, en heeft beweerd, dat de Staat in dezen niet verder mag gaau, dan de vereischten van het burgerlijk belang, en daarbij de kerkelijke aangelegenheden geheel ter zijde behoort te laten ; — dat de Kerk, als zoodanig, geen regt bezit om in den Staat te bevelen, maar alleen mag raden, —en dat bij de voordragt niet genoegzaam d.uirop is gelet, — dat,indien het voorstel wet mogt worden, dergelijke wet een zeer ongunstigen invloed zoude uitoefenen op de zedelijkheid der min gegoede klassen. Nadat de minister van Justitie de voordragt krachtig had verdedigd, is zij door den heer Mallinckroth uit een r. kath. standpunt bestreden, en voorgesteld als meer in het belang der protestantsche leerstellingen, dan in die der r. katholieke. Heden zijn de algemeene beraadslagingen over het ontwerp gesloten, en is het eerste artikel, zoodanig als het door de Regering is voorgedragen, aangenomen. Echtbreuk cii boosaardige verwijdering zullen alzoo alleen als afdoende redenen tot scheiding worden aangenomen. Bij al de andere door het pruissische landregt erkende redenen zal de regter verpligt zijn onderzoek te doen naar de meerdere of mindere schuld van den aangeklaagde. --- LONDEN, 23 Februarij ('s avond). De met de Arabia te Liverpool ontvangene tijdingen uit Nieuw-Vork van den 10d(m dezer bevestigen het dezer dagen met de Arago aangebragte berigt, dat de Senaat der Ver.-Staten het door den heer Dallas met lord Clarendon gesloten tractaat, betreffende Centraal-Americ., zoo als het is liggende, met eene groote meerderheid van stemmen heeft afgekeurd, en van deze afkeuring heeft doen blijken door een besluit om hetzelve aan de Regering terugtezenden teu einde er zekere veranderingen in te maken. Dit besluit werd te Washington verschillend beschouwd. Sommigen stelden het gelijk met eene bepaalde verwerping der geslotene overeenkomst: anderen verwachtten, dat het tractaat, na de, verlangde wijzigingen ondergaan te hebben, kort na het optreden vau den nieuwen President der Unie, den heer Buchanan, en van deu nieuwen Senaat, opnieuw in beraadslaging gebragt en dan goedgekeurd zou worden, en dat de britsche Regering daarna geen bezwaar er in zou vinden om vau hare zijde insgelijks hare goedkeuring aau de gewijzigde overeenkomst te schenken. Voorts melden deze berigten uit Nieuw-Vork, dat de heer Stoeckl, de russische zaakgelastigde bij het gouvernement der Ver.-Staten, tot den rang van minister-resident bevorderd was; hetgeen beschouwd werd als een openlijk blijk der naauwere verstandhouding tusschen de beide mogendheden. — In den Seuaat.werd gehandeld over eene wet, strekkende om het gouvernement te magtigen tot eene uitgaaf van 120,000 dollars voor het bouwen en uitrusten van een gewapend stoomschip van IiOÜ ton, ten einde den americaaiischen handel in de o;.diepe wateren, de inhammen en op de rivieren van China te beschermen. — Te Boston is de groote schouwburg op nieuw afgebrand. De vorige was in Maart 1845 eene prooi der vlammen geworden. Volgens een te Nieuw-Vork ontvangen berigt uit Tatnpico (Mexico) van 10 Januarij, werd die stad bedreigd door eene bende gewapende opstandelingen onder bevel van Garza, ecu gewezen partijganger van Santa-Anna. — Het berigt, dat de Senaat te Washington zich niet vereenigd heeft met het tractaat, betreffende Centraal- Amenca heeft hier gelijk te begrijpen is, een onaanaenamen indruk gemaakt: doch van den kant onzer bewindslieden beijvert men zich, om het te doen uitkomen dat de gesloten overeenkomst niet bepaaldelijk verworpen is. „ Zij is slechts (dus spreekt de Globe) in zoo ver verworpen , dat zij teruggezondeu is naar de commissie voor de Buitenlandsche Zaken, ten opzigte van een bijzonder punt, waarmede de Senaat geen genoegen neemt. Of dit punt van zoodanigen aard is, dat het tot eene bepaalde verwerping van het tractaat zal leiden, is eene vraag, waarover alle redenering nu nog te voorbarig zou wezen. Het is mogelijk , dat het aanleiding zal geven tot het op nieuw openen der^eheele onderhandeling ■ en het is ook mogelijk , dat het verschil dadelijk naar den zinderAntericanen vereffend wordt. Zeker is het, dat de meest bevoegde beoordeelaars aan het door den Senaat genomen besluit niet zoo veel »-e--wigt hechten als sommige der americaansche bladen" Verder deelt het genoemde blad mede, dat het, vermits de beraadslaging van den Senaat geheim is geweest niet bekend is, welke bezwaren die vergadering tegen het tractaat heeft; maar dat, te regt of ten onregte, werd opgegeven dat de in deu Senaat bovendrijvende partij der slavenhouders in de geslotene overeenkomst een hinderpaal zag testen de door haar beoogde zuidwaartsche uitbreidinKTan het slavemij-stelsel en wel te meer omdat in het onlangs tusschen Engeland en Honduras gesloten tractaat, waarbij de Baal-edanden aan de zoo even genoemde Republiek zijn afgestaan, bepaald was, dat de slavernij nooit veroorloofd zou wezen m de afgestane landen. _ „Hoe het zij (dus besluit de Globe) , het tractaat moge om deze of om eeniee andere reden naar de commissie teruggezonden zijn wii beschouwen dit besluit geenszins als eene gebeurtenis' die beletten zal dat het tractaat ten laatste worde aangenomen " — Van Melbourne is heden eene hoeveelheid van 7 3000 oneen goud te Liverpool aaugebragt, en eerstdaags wordt nog met ecu ander schip 87000 oneen verwacht — De berigten, loopende tot 2 December, luiden gunstigomtrent de opbrengst der goudmijnen. --- LONDEN, 21 Februarij ('s avonds). In het Huis der gemeenten is de strijd tegen de bewindslieden, ter zake van de voorgedragene geldmiddelen, hervat. De heer M. Gregor heeft beweerd, dat, als het Huis de voorgestelde geldmiddelen mogt aannemen, men 'er op kon rekenen, dat de belasting op de inkomsten geenszins met het jaar 1860 zou worden afgeschaft, en dat men 'er ook op kon rekenen, dat de bevolking 'zich dergelijke zware last niet zou laten welgevallen. Lord J. Russell heeft zich ditmaal aan de zijde vau d. bewindslieden geschaard, en, met aanbeveling vau de nu spaarzaamheid, beweerd, dat het hem niet was gebleken, dat, met de aannemiug van de onderwerpelijke voordragt^ de belasting op de inkomsten niet met 1860 zou kunnen vervallen; — iets 't welk hem allezins weiischelijk voorkwam. Onder de sprekers, die zich het sterkst tegen de voorgestelde middelen hebben verklaard, is de heer Walpole opgemerkt, die er bepaaldelijk op heeft gewezen, dat de kanselier van de Schatkist heeft geweigerd te antwoorden op de vraag, of de afschaffing van de belasting op de inkomsten met 1860 waarschijnlijk of zelfs mogelijk zoude zijn. De heer Gibson heeft begrepen, dat eene matige belas^ ting op de inkomsten onmisbaar was bij het in stend houden van een vrijgevig handelstelsel. Bij stemming is het voorstel van den heer Disraëli, met 286 tegen 206 stemmen, verworpen. Men verwacht ech-1 ter van lord J. Russell een voorstel, inhoudende, dat de belasting op de thee voor het aanstaande jaar zal worden gebragt op een sh. 4 p. het pond, en in het daarop volgende jaar op een schelling. Een voorstel, om eene commissie te benoemen, ten einde te onderzoeken, in hoe verre het stemregt zoude behooren te worden uitgebreid, is met 190 tegen 73 stemmen verworpen. — In bijzondere brieven uit Parijs, door onze bladen medegedeeld, wordt gemeld, dat verleden maandag daar eene circulaire mededeeling van den spaanschen minister van Buitenl. Zaken ontvangen is, eene opgaaf behelzende van de beleedigingen en verongelijkingen, welke Spanje van het mexicaansche Bewind heeft ondergaan, en tevens de kennisgeving inhoudende, dat de spaansche Regering haren zaakgelastigde in Mexico bevelen heeft gezonden, om voldoening voor die beleedigingen en geldelijke vergoeding voor de berokkende nadeelen te eischen. Om dezen eisch den noodigen nadruk bijtezetten en tot bescherming vau de spaansche onderdanen en kolonisten, welke Mexico niet kunnen verlaten, zal, zoo als verder in die circulaire wordt medegedeeld, eene aanzienlijke krijgsmagt worden afgezonden, en zoo noodig zullen nog verdere krachtige maatregelen van dien aard genomen worden. --- PARIJS, 24 Februarij. Het Journal des Débats is zeer ingenomen met het ontwerp van wet, waarbij eene dotatie van 100,000 fr. ten behoeve vau den maarschalk Pélissier wordt vastgesteld. Het kan zich echter in geenen deele vereenigen met de aanmerkingen, welke gisteren zijn medegedeeld in het dagblad rünivers tegen het beginsel van gelijkheid, 't welk aan de tegenwoordige burgerlijke wetgeving hier te lande ten grondslag verstrekt. De schrijvers van de Débats achten zich verpligt, de bedenkingen van VUnivers op de navolgende wijze te wederleggen: „ Het groote beginsel van gelijkheid voor de wet, van gelijkheid voor den regter, is de hoeksteen van het nieuwe maatschappelijke gebouw; dat gebouw, 't welk zijn oorsprong is verschuldigd aan de fransche Revolutie. Hij die aandringt op het herstel der oude privilegiën, der voormalige ongelijkheid. dringt aan op de vernietiging van de maatschappij, in welke wij leven , —■ slaat den bijl aan den wortel van dien boom, welke door onze vaderen in den nacht van 4 Augustus 1789 is geplant. „ Wij, voor ons, wij zijn in geenen deele met democratische vooroordeelen behebt; wij gevoelen geene de minste vooringenomenheid voor die blinde en onbesuisde gelijkheid, welke moet leiden tot het losmaken van alle maatschappelijke banden , — tot het stellen van alle menschen zonder onderscheid op ééne en dezelfde lijn; maar zonder het oog te sluiten voor de gebreken , de leemten en de onvolmaaktheden van de tegenwoordige maatschappij , zooals die is voortgesproten uit de revolutie eu de daarop gevolgde invoering van het burgerlijke wetboek , — zoo geven wij aan deze maatschappij verreweg de voorkeur boven den ouden maatschappelijken toestand, welke berustte op het regt van eerstgeboorte, op het aan de mannelijke linie toegekende voorregt, o\> de substitutien, op het regt van benaasting, en wat des meer zij. Wij weten zeer goed, dat eene op liet beginsel der burgerlijke gelijkheid berustende Maatschappij moeijelijker te regeren en in stand te houden is dan eene maatschappij, welker wezen uit privilegiën en onderscheiding van hiërarchie bestaat. Het eerstgeboorte-regt bij voorbeeld illui zjjne voordcelen, gaarne geven wij dit toe, die zich zelfs niet alleen uitstrekten tot personen, maar waarin ook de maatschappij in meerdere of mindere mate deelde: maar die voordcelen dragen hetzelfde kenmerk en behooren tot dezelfde volgorde van denkbeelden, als die, welke thans nog door de groote Americaansche Republiek worden aangevoerd tot verdediging van de slavernij. De slaven ziju zoo gelukkig, dus spreekt men aau gene zijde van den AÜantiscben Oceaan; de minderjarigen en lijfeigenen waren zoo regt'tevreden, dus beweren de voorstander- van het eerstgeboorteregt en de bewonderaars vau .le middeneeuwen. — Zoodanig geluk en zulke voordcelen, waarlijk. wij zijn het niet, die daarmede iets hoegenaamd ophebben. Wij beschouwen het beginsel der burgerlijke gelijkheid als eene schrede op den weg der rede, der regtvaardigheid, der menschelijkheid, welke onberekenbare voordcelen zal opleveren. als eene overwinning, waarvan de gevolgen zich zullen doen gevoelen, zoowel tot bevordering van deu matericlen welstand. als tot ontwikkeling van de zedelijke volmaking eu persoonlijke waardigheid der menschen. „ Gelukkig is het thans eene uitgemaakte zaak, dat het beginsel eene hechte instelling is, die zich zelve verdedigt, die door eigen kracht leeft en die niet kan worden geschokt door de kleingeestige uitboezemingen van VUnivers. leder gevoelt, hoe ijdel dergelijke aanmatiging is en hoe deze en dergelijke reactionaire stellingen ten doel hebben het doen herleven van wetten, zeden, instellingen, van eene geheele maatschappij , die reeds sedert zestig jaren dood en begraven is. „ Een onzer medearbeiders zeide laastelijk even geestig als goed doordacht, dat de oude fransche maatschappij niets meer dan een boek, dan een dichtstuk, is. Wat zou er worden vau de beginselen van 1789, die door de tegenwoordige Constitutj. zijn gewaarborgd, als men op al deze raadgevingen der mannen van deu achteruitgang acht moest slaan ? De wereld is thans opgevuld niet lieden, die zich de bevoegdheid aanmatigen om dit werk van 1/89 te verbeteren en te zuiveren, en ieder wil het op zijne eigene wijze veranderen. VUnivers wil de gelijkheid daaruit ligten; anderen de vrijheid. Daardoor is de Revolutie tusschen twee vuren gebragt en gelijk aan deu man van hafontaine, die tusschen twee vrouwen is gezeten, welke hem zijne haren uittrekken, de eene de witte, de andere de donkerkleurige. De slotsom is gemakkelijk optemaken, en als men er niet voor zorgde, dan zou het geheele werk worden verdelgd, zoodat van de Revolutie niets meer zou overblijven. Wij voor ons, wij houden ons steeds aan het geheele programma en scheiden vrijheid niet af van gelijkheid, noch gelijkheid van vrijheid. Die beide groote beginselen zullen wij blijven verdedigen , zoo veel ons daartoe het vermogen zal worden gegeven. Evenmin zullen wij onderscheid tusschen beiden maken, als dat wij het eene beginsel aan het andere zullen opofferen.'' Omtrent het derde beginsel, dat der broederschap, laten de schrijvers van de Débats zich niet uit. — Volgeus den Constitutionnel zal de Aartshertog Maximiliaan den titel erlangen van „ Vicaris-imj>eriaa.r over het Koningrijk Lombardije, en zullen hem ter zijde staan drie raden, burgers van . het Rijk. In andere dagbladen worden evenwel opgaven gevonden, welke hiermede niet in allen deele overeenstemmen. De Italianen schijnen met tegenzin te vernemen, dat de generaal Ggulag vermoedelijk tot militair bevelhebber over Lombardije zal worden benoemd. Tusschen Oostenrijk en Sardinië heerscht steeds spanning, vooral ter zake van den toon der sardinische dagbladen. Het Kabinet van Turin wil Veene maatregelen nemen tot beteugeling der drukpers, ten geuoegeu vau eenig buitenlaudsch Bewind. --- PARIJS, 25 Februarij. In de maand November jl. heeft de heer de Dreux-Breeé, de bisschop van Moulins, zich bij open brief zeer luide beklaagd over de handelwijze van eenige zijner ondergeschikte geestelijken, die zich niet hadden ontzien om de tusschenkomst der kerkelijke overheden te Rome interoepeu, ter zake van de door dien bisschop betoonde willekeur in administrative aangelegenheden. Het dagblad le Messager del Allier deelt thans meer bijzonderheden mede omtrent deze spanning ouder de geestelijken, en de bisschop vau Moulins heeft den 8"™ Februarij een tweeden open brief over deze zaak geschreven, welke dezer dagen is bekend gemaakt iv het dagblad l' Univers, 't welk partij trekt voor het bisschoppelijke gezag. Uit hetgeen men nu heeft vernomen blijkt, dat de priesters in het kerspel van Moulins, die zich niet alleen tot de geestelijkheid te Rome, maar ook tot hunnen metropoli taan, den aartsbisschop vau Sens, hadden gewend, gestrengelijk zijn gestraft geworden door den heer de Dreux-Brezé. Een hunner, de heer Martinet, pastoor te Moulins, is in zijne kerkelijke waardigheid geschorst. Twee andere pastoors, de heeren Gomot en Dupeyrat, zullen geschorst worden indien zij uiet binnen een bepaald tijdsverloop berouw zullen hebben betoond over hetgeen door hen of in hunnen naam is verliet De tweede brief van den heer de Dreux-Brezê strekt tot toelichting van de ten aanzien dezer geestelijken geuoinene gestrenge maatregelen. De gestrafte pastoors zitten inmiddels niet stil, maar hebben zich gewend tot den minister van O. Onderwijs. Zij hebben eene magtige partij onder het groote publiek. Het zeggen is, dat de prelaat de volledige bevoegdheid heeft om die zijner geestelijken, welke zich op de burgerlijke overheid beroepen, in den kerkdijken ban te doen. Voorts wil men weten, dat hij de gewoonte heeft om het ontslag vau de pastoor-dekens te vragen, qp 't oogenblik waarop deze worden geïnstalleerd, waardoor de bepaling van het Concordaat, betreffende de onafzetbaarheid dezer geestelijken, krachteloos wordt gemaakt. De eigenlijke reden, waarom de drie pastoors worden getnehtigd, wordt niet opgegeven in den brief van deu bisschop, die zich voor het overige in dat stuk met veel bitterheid uitlaat. De minister van Onderwijs en Eeredienst zou den Staatsraad in deze zaak hebben betrokken, 0p grond, dat de bisschop inbreuk had gemaakt op bet Concordaat. Het dagblad VUnivers beweert, dat men ten onret_e den geuoïinden prelaat in dit laatste opzigt beschuldigt. ---