WEENEN, 24 Maart. Het bevel aan den graaf v. Paer om zich, met het geheele personeel van het gezantschap, uit Turin te verwijderen, is den 17aeo reeds met den telegraaf naar genoemde residentie gezonden. — De sardinische zaakgelastigde, markies Cantone, bevindt zich nog in deze hoofdstad, maar zal ook eerstdaags vertrekken. Als een middel om de goede verstandhouding te herstellen , wordt hier ter stede opgegeven het besluit van den sardinischen minister, graaf de Cavour, om zich aau het bestuur der openbare aangelegenheden te ontrekken. Het is niet vermoedelijk, dat dergelijk middel bij der hand zal worden genomen, noch uit eigene beweging door den genoemden minister, noch door Koning Victor Emmanuel. In dat geval zullen er krachtige pogingen van de zijde vau Rome worden aangewend om den sardinischen bewindsman nieuwe bezwaren in den weg te leggen, doch ook daarvoor schijnt hij niet te zullen terugtreden. Van eene half-officiële zijde beklaagt men zich hoogelijk over de mededeeling van een zoogenaamd manifest, 't welk van de zijde der aanhangers eener partij afkomstig moet zijn, die het herstel van de dynastie van Koning Joachim Murat in Napels zoude willen bevorderen, en 't welk iv menigte onder de napelsche troepen is verbreid geworden. In dit stuk wordt met zeer veel lof gewaagd van het weldadig bewind van den genoemden Koning, en van het voordeel, 't welk voor Napels zoude kunnen voortvloeijen uit eene naauwe verbiudtenis vau dat Rijk, onder het beheer van een waardigen afstammeling van dien Vorst, met het vrijzinnige Piemont, — eene verbindtenis, welke ten slotte tot de algeheele verlossing van Italië zoude kunnen leiden. — Men vermeent, dat op deze wijze revolutionaire zamenspanningen, muiterij, moord en doodslag worden bevorderd, gepredikt en aangeprezen; — dat zelfs hetmededeeien en openbaar maken van dergelijke gevaarlijke geschriften door de hooge overheid daadwerkelijk behoorde te worden verhinderd, en terwijl de fransche minister, graaf Walewski, in de zitting van het parijsche Congres zich nadrukkelijk heeft beklaagd over de losbandigheid der belgische drukpers, ten aanzien van Frankrijk, thans wel de aandacht der mogendheden, die prijs stellen op het behoud van orde en rust, op het drijven der sardische drukpers mag gevestigd worden. — Ten aanzien van de verwikkelingen van de duitsche mogendheden met Denemarken wordt gemeld, dat de circulaire nota van de deensche Regering reeds door Frankrijk en Engeland is beantwoord, en dat dit antwoord, bij wijze eener verbale nota, aan de oostenrijksche en pruissische Regeringen is medegedeeld. Men beweert hier ter stede, dat de inhoud van dit antwoord niet als geheel bevredigend voor Denemarken kan worden aangemerkt; dat beide mogendheden wel bedenkingen hebben geopperd tegen het denkbeeld om de beslissing van het geschil aan de Bondsvergadering op te dragen, maar dat het ook zeker is, dat, zoowel graaf Walewski, als lord Palmerston, de reo-ten van de duitsche hertogdommen hebben erkend. De oostenrijksche gezant te Parijs heeft deswegens conferentien gehad met den franschen minister, welke in dat opzigt geen twijfel overlaten. Hoe het zij, noch Oostenrijk, noch Pruissen, zullen zich in deze zaak van den eenmaal ingeslagen weg laten af brengen, en van de zijde van de pruissische ambassade wordt verbreid, dat, indien Pruissen begrijpt, de zaak, desnoods, zonder Oostenrijk, aan de Bondsvergadering te moeten opdragen, het Kabinet van Weenen ook in dat opzigt niet jal achterblijven. --- VAN DEN RIJN, 20 Maart. In het jaar 1848 is in Hanover eene burgerwacht ingesteld, met het doel om ter handhaving van orde en rust te kunnen dienen. Naar men verneemt, is dezer dagen, met eene groote meerderheid van stemmen, in de Tweede Kamer van dat Rijk eene voordragt aangenomen, bij welke deze burgerwacht wordt afgeschaft. Van wege den handel zijn bij de hanoversche bewindslieden adressen ingediend, waai bij het bestaande kustlicht op het eiland Borkum als onvoldoende wordt voorgedragen. Van de zijde der Regering is daarop geantwoord, dat nog in den loop van dit jaar daar ter plaatse een katadioptrisch licht, naar het voorschrift van Fresnel, zal worden ingerigt en in werking gebragt. — Uit Luxemburg wordt gemeld, dat delands-regering eene militaire conventie met Pruissen heeft gesloten, waarbij van het regt om luxemburgsche bezetting in de duitsche Bondsvesting van dien naam te leggen, zoude zijn afgezien. — Men meldt uit Zwitserland, dat aldaar thans ook eene beslissing is tot stand gebragt, nopens de spoorwegaangelegenheden, welke in dat gemeenebest vrij wat kwaad bloed hebben gezet. Den 20sttn is het verdrag geteekend, waarbij de drie hoofd-wegen, de noord-oostelijke, de centrale en de westelijke spoorwegen, onder ecu en hetzelfde bestuur worden gebragt, en waartoe ook de besturen van den Oron-spoorweg en van dien van Vemères zijn toegetreden. Daarmede is aan den naijver van Zurich en Bazel een einde gemaakt, vermits beide deze steden gelijkelijk in het bestuur zullen deelen. De heer Esscher wordt alsnu vrij algemeen als het hoofd der onderneming gedoodverwd. --- PARIJS, 23 Maart. In een breedvoerig hoofd - artikel verklaren heden de schrijvers van het. ultramontaansche hoofd-orgaan ï Univers, dat zij zich tot het laatst hadden gevleid met de hoop, dat de zaak van den heer de Dreux-Brizé, bisschop van Moulins, met voor den Staatsraad zou worden gebragt, doch thans tot hun grievend leedwezen moeten mededeelen, dat zulks werkelijk zal geschieden. Zij maken de opmerking, dat ditmaal, voor het eerst na den val van Lodewijk Philips, eene dergelijke zaak voorkomt en dat deze ongelukkige zamenloop van omstandigheden zeer zeker allen zal bedroeven, die steeds al hunne hoop gevestigd houden op de goede verstandhouding der burgerlijke en kerkelijke magten in den Staat. Inl'Univers wordt gezegd, dat het, onder Koning Lbdevyijh Philips, aan de openbare drukpers niet verboden was, om vraagstukken van dergelijkeu teederen aard te onderzoeken. De schrijvers van dat biad achten zich ook thans verpligt om het tegenwoordige punt van geschil tot een onderwerp van gezette overweging te maken, ten einde op die wijze hunne medeburgers naar vermogen voortelichten. Daarop zetten zij in het breede uiteen, dat het hier geldt een priester, die geschorst is, en twee anderen, die met schorsing worden bedreigd; — dat het in de dagbladen de plaats niet is om teLmderzoeken, wat die drie priesters hebben misdreven; dat de gestrafte geestelijken hunne zaak, naar men verzekert, aan het oordeel van den Paus hebben onderworpen; — dat de opperste Kerkvoogd alzoo zal moeten beslissen, maar dat inmiddels het arrest van den bisschop van kracht blijft, vermits er geene andere magt kan bestaan, die dit arrest vernietigt. De schrijver van het betoog meent te weten, dat de Staatsraad dit alles zeer-goed inziet en nooit en in geen geval zal beweren, dat de burgerlijke overheid aan priesters het geestelijk gezag kan teruggeven, 't welk dezen van hunnen bisschop hebben ontleend, en hun door den bisschop is ontnomen. — Volgens ï'Univers moet het inmiddels alle waarachtige katholieken tot eene groote troost verstrekken, dat het geenszins de gestrafte priesters zijn geweest, welke het gebeurde aan de beslissing van de burgerlijke gezag hebben onderworpen. — Men heeft nog geene bijzonderheden vernomen omtrent het verhandelde in de derde zitting der Conferentie, tot regeling der zaak vau Neufchatel. Van eene zijde, welke goed onderrigt kan zijn, wordt inmiddels verzekerd, dat in die Vergadering de pruissische vertegenwoordiger, graaf von Ilatzfeldt, in de gelegenheid is gesteld om de voorstellen van den Koning van Pruissen uiteentezetten en toetelichten. Deze voorstellen zouden, wel is waar, gunstiger zijn dan velen hadden vermoed, naar de berigten uit Berlijn, waarin is gewaagd van de door de pruissische Regering aangenomene houding, maar zouden niettemin nog geenszins in allen deele aan de verwachting der overige gevolmagtigden hebben beantwoord. Men houdt het er evenwel voor, dat de graaf von Hatzfeldt de uiterste grens nog niet heeft doen kennen der opofferingen, welke de Koning van Pruissen zich zal laten welgevallen , en dat het Kabinet van Berlijn zich heeft voorbehouden om, des gevorderd , no°- een stap verder te gaan, dan thans door den genoemden staatsman is medegedeeld. Zwitserland zal zich echter,' naar men van deze zelfde zijde verzekert, vrij wat grootere opofferingen moeten getroosten. Mogt die Staat zich willen blijven houden aan de eerste instructieu, welke zijn gegeven aan den gevolmagtigde der Regering van Bern, dan zou daardoor alleen reeds elk middel tot schikking onmogelijk worden gemaakt. Het wordt als een gunstig voorteeken beschouwd, dat de heer Kern is uitgenoodigd geworden ter bijwoning van de vierde zitting der Conferentie, welke heden heeft plaats gehad. In de hoogere diplomatieke kringen dezer hoofdstad wordt verzekerd, dat de zaak tot dusver eene allezins geweuschte wending heeft genomen. — Thans wordt weder bij geruchte verzekerd, dat de Paus in den loop van Junij aanstaande deze hoofdstad zal bezoeken. Hoewel men nog geen geloof slaat aan hetgeen deswegens onder de menigte wordt gebragt, meent men evenwel gewag te moeten maken van hetgeen wordt verhaald, omdat, ingeval de reis van den Paus werkelijk mo°t plaats hebben, zulks ïndedaad als eene omstandigheid van het hoogste belang zou moeten worden beschouwd. — De maarschalk Rundon, de gouverneur-generaal van Algene, is dezer dagen naar zijne geboorteplaats vertrokken, van waar hij de terugreis naar de kolonie zal aanvaarden. In den Raad der ministers, gehouden onder het voorzitterschap van den Keizer, is besloten, dat tot eene expeditie tegen de Kabijlen zal worden overgedaan. Tegen het gevoelen van den maarschalk, zal die expeditie slechts op eene kleine schaal plaats hebben. — In de Donau-vorstendommen begint men zich bezig te houden met de maatregelen tot voorbereiding der verkiezing van de divans. Uit Bucharest wordt gemeld, dat de vorst Kaimakam den firman, tot oproeping van den divan, heeft uitgevaardigd. Hij heeft de openbare ambtenaren gelast om de kiezers in dit opzigt vrijheid te laten, en met zware straffen degenen bedreigd, welke op die vrijheid inbreuk zouden willen maken. De fransche, engelsche en sardinische commissarissen zijn te Bucharest aangekomen en door de bevolking van die hoofdstad bij uitstek wel ontvangen. --- PARIJS, 26 Maart. Alhier uit Weenen ontvangen bijzondere berigten houden in, dat het vertrek van graaf von Paer uit Turin in allen deele met het terugroepen van een gezant gelijk gesteld moet worden, en dat het met anders kan, of de maatregel moet het afbreken der diplomatieke betrekkingen tusschen Oostenrijk en Sardinië ten gevolge hebben. Naar men verzekert, heeft de graaf v. Buol aan den graaf von Poer eene depêche gezonden, waarin op nieuw de grieven worden opgehaald van Oostenrijk tegen Sardinië, zonder dat eenige acht wordt geslagen op de door graaf de Cavour gegevene inlichtingen; niettegenstaande graaf von Buol als 't ware acte heeft genomen van de verklaring, waarbij graaf de Cavour zich verbindt, namens de Regering van Koning Victor Emmanuel, dat bij de oprigting van een monument, ter eere van het sardinische leger, 't welk aau den oorlog in de Levant heeft deelgenomen, niets zal worden verrigt, 't welk de regtmatige gevoeligheid van Oostenrijk zou kunnen kwetsen. Dit punt levert alzoo geen bezwaar meer op. Daarentegen beklaagt de graaf von Buol zich nu over het persoonlijke gedrag van graaf de Cavour, die, volgens hem, zeer verkeerd heeft gehandeld, met eene medaille aantenemen, welke hem is aangeboden door eenige inwoners van Modena, als eene hulde voor de goede diensten, welke de sardinische minister, terwijl het parijsche Congres vergaderd was, aan eenige italiaansche Staten heeft bewezen. Het is reeds meer dan acht maanden geleden, dat het voornemen is opgevat om deze medaille te geven en daarvoor bijdragen zijn gezonden uit Rome, Napels, Florence, Modena, Reggio en Parma, zonder dat de Regeringen zich op eenigerhande wijze daartegen hebben verzet. De medaille is aan den graaf de Cavour in Februarij jl. ter hand gesteld. — Hier is men eenigermate verwonderd over de ligtgeraaktheid van Oostenrijk in dit opzigt, en vraagt men, of dit bezwaar, ten aanzien van Sardinië, ernstig kan zijn gemeend? In de laatste depêche van graaf». Buol wordt met geen woord gewaagd van de beraadslaging in de sardinische Kamer over de versterking van Alessandria. Die beraadslaging kan alzoo geene aanleiding hebben gegeven tot het door de oostenrijksche Regering genomen besluit. Ingevolge zijne instructie heeft graaf von Paer deze depêche aan graaf de Cavour ter lezing gegeven, alvorens te vertrekken. Hij heeft hem er echter geen afschrift van gelaten. --- LONDEN, 25 Maart. De bestaande Vereeniging ter bevordering van verbeteringen in het burgerlijk bestuur, heeft een adres aan de kiezers uitgevaardigd, 't welk door haren voorzitter, den heer Roebuck, is onderteekend. Dit adres houdt in, dat men in tijdsomstandigheden, als thans in Groot-Brittanuie aanwezig zijn, niet op personen, maar op zaken moet letten, en is tegen de verkiezing van de voorstanders van het bestuur van lord Palmerston gerigt , als een tegenstander van de hervormingen, welke als wenschelijk worden geacht , en bepaaldelijk van eene uitbreiding van het stemregt, en van de dusgenaamde geheime stemming. De steller van het adres vermeent, dat men dikwerf in dergelijke omstandigheden zeer vrijgevig is met beloften, maar zich doorgaans geenszins daaraan houdt, en dat de kiezers zich ook in dat opzigt geenszins van hunnen weg behooren te laten afbrengen. Hij vermaant de menigte om, in dit opzigt, alle bijzondere belangen ter zijde te stellen, en zich wel overtuigd te houden, dat zij, die zich niet ontzien om hen omtekoopen, hunne belangen ook zullen verkoopen om daardoor weder in het bezit van geld te geraken. De schrijvers van Ac Times schijnen te duchten, dat deze en dergelijke adressen niet zonder eenige uitwerking op de menigte zullen blijven, en komen in vrij heftige bewoordingen daar tegen op. Zij meenen, dat, in de eerste en voornaamste plaats, de bedoelde Vereeniging eene grondige hervorming behoeft; — dat zij zich van haren voorzitter behoort te ontdoen en zich te ontbinden, om op hetere grondslagen weder te worden opgebouwd. Het ministeriële avondblad wijst, betreffende de bevordering van wenschelijke verbeteringen in het burgerlijk bestuur, op de woorden, welke de minister, lord Clarendon, in het Parlement heeft gezegd, en op die, welke lord Palmerston in zijn adres tot de kiezers heeft gerigt. — Het Bewind der Verhevene Porte verlangt de kolonisatie op het grondgebied van dien Staat te bevorderen. Eene der voorwaarden is, dat de kolonisten, welke zich daartoe aanmelden, zich bij eede zullen verbinden om de wetten des Lands te eerbiedigen. Hun wordt het bezit van grond toegezegd; — vrijdom van belasting en militaire dienst gedurende zes jaren in Romelie, en gedurende twaalf jaren iv Anatolie; — vrijheid van eeredienst. Elk huisgezin, 't welk zich ter kolonisatie aanbiedt, moet echter van het bezit van een kapitaal in gereed geld doen blijken van zestig goude medjedids, of ongeveer 54 ponden sterlings. De handelwijze van de oostenrijksche Regering jegens Sardinië wordt in de Times als ongepast voorgedragen, en. als een misslag, die hoe eerder hoe beter behoort te worden hersteld. --- BRUSSEL, 25 Maart. In den Senaat is de beraadslaging voortgezet over de begrooting der Binnenlandsche-Zaken. — De Gedeputeerden hebben een einde gemaakt aan de algemeene beraadslaging over de wet tot wijziging van het tarief. De zeven eerste artikelen der wet zijn aangenomen. Morgen zal worden beraadslaagd over de bepalingen, betreffende de regten op de steenkolen. jjet dagblad le Nord doet opmerken, dat het afbreken der diplomatieke gemeenschap tusschen Oostenrijk en Sardinië zeer gewis eene allezins ernstige zaak is, en dat wel te meer, omdat het thans zeker is, dat de beide legatien de hoofdsteden Weenen en Turin zullen verlaten; maar dat men inmiddels niet uit het oog moet verliezen, dat, uithoofde van den vorm, de diplomatieke breuk eene allezins buitengewoon karakter heeft. Met opzet heeft men eene deur open willen laten, zoodat men thans slechts getuige is van het feitelijk^ afbreken der gemeenschap, zonder meer. Paspoorten zijn noch gevraagd, noch gezonden. Zoo wel de graaf «on Paer, als de markies* Cantone, blijven de geaccrediteerde gezanten, de eerste te Turin, de tweede te Weenen. Regteus kan het vertrek dezer diplomaten beschouwd worden als eene afwezigheid met verlof, voor eenen onbepaalden tijd. Graaf von Paer is naar Weenen geroepen met het geheele personeel zijner legatie, waarvan het archief aan de zorg van Pruissen is toevertrouwd. Even zoo is de markies de Cantone met zijne legatie naar Turin geroepen, en zijn de sardinische onderdanen in Oostenrijk onder de bescherming gesteld van Frankrijk. — In le Nord leest meu verder te dezer zake het navolgende: „ Dit bedekte middel om de strekking te bemantelen van eenen zoo ernstigen maatregel als het afbreken der betrekkingen tusschen twee Staten ; een maatregel, die vooral bedenkelijk wordt als die Staten Oostenrijk en Sardinië zijn, — is ons alleen reeds wegens het ongewone van het feit een overtuigend blijk, dat men, zoowel te Weenen , als te Turin , van het buitengemeen groot gewigt vau dien stap doordrongen is. Niettegenstaande wij m den regel er niet voor zijn, om aau dergelijke antecedenten onze goedkeuring te hechten , omdat daardoor het gewigt van zulke maatregelen vermindert, zoodat men tegen hunne toepassing in het vervolg minder zal opzien , — zonden wij er ons toch in dit bijzondere geval geluk mede wenschen , dat men deze nieuwe diplomatieke uitvinding heeft gedaan en toegepast, als die slechts het gevolg mogt hebben, 't welk men daarvan verwacht; dat is, als die slechts mogt strekken tot het bespoedigen van het stelsel der diplomatieke betrekking tusschen twee mogendheden, welker belangen al te zeer met elkander in strijd zijn, dan dat men niet zou behoeven te duchten, dat, bij eene verlenging van den duur der diplomatieke breuk, de openbare veiligheid in Italië, ja zelfs de vrede van Europa, op eene bedenkelijke wijze zou worden in de waagschaal gesteld." Volgens le Nord is men in Turin overtuigd, dat, ingeval de door Oostenrijk aangenomene houding een gevolg is van stelselmatige afkeuring der constitutionele instellingen vau Sardinië, de vriendschappelijke tusschenkomst van andere mogendheden weinig of niets zal baten, en op het gunstigst genomen slechts aanleiding zal geven tot eene schijnbare toenadering, terwijl de partijen niets hoegenaamd van hare staatkundige beginselen zullen hebben opgeofferd, zoodat de strijd elk oogenblik weder zal kunnen ontbranden. ---