WEENEN, 21 April. Bij de Regering wordt beraadslaagd over de te volgen gedragslijn, betreffende de hongaarsche aangelegenheden. De in Hongarije commanderende generaal vorst Liechtenstein is daarbij tegenwoordig. Van het te nemen besluit zal het afhangen, of de heer v. Hubner deel aan het bewind zal nemen en alzoo den heer v. Rechberg vervangen, welke laatstgenoemde, naar men verzekert, gereed is, zijne portefeuille neder te leggen, ter zake van het mislukken der onderhandelingen met Pruissen, wegens de herziening van de organisatie van het duitsche Bondsleger. — De in Weenen vereenigde Landdag voor Neder-Oostenrijk heeft de Afgevaardigden voor den Rijksdag benoemd. Zjj behooren in den regel tot de behoudende partij , en daarbij is in geenen deele aan de verwachtingen der vrijzinnigen in genoemde hoofdstad voldaan. --- BERLIJN, 22 April. De financiële commissie van het Heerenhuis heeft het onderzoek van de voordragt, betreffende de grondbelasting, ten einde gebragt, en met 13 tegen 10 stemmen, besloten tot derzelver verwerping. Men heeft in de commissie een aantal tegenvoorstellen ter spraak gebragt, doch geen derzelve heeft eenige kans om door de Afgevaardigden te Worden aangenomen, terwijl men mag verwachten, dat de Regering reeds vooraf die tegenvoorstellen als onaannemelijk zal verklaren. Tegen den eersten of den tweeden Mei z&l die zaak in het Heerenhuis worden behandeld. De zitting zal dehalve geenszins voor Pinksteren kunnen worden gesloten. Heden is de voordragt van den heer Niegolewski, uit Posen, ten gunste der poolsche nationaliteit, bij de Afgevaardigden aan de orde gesteld. De commissie heeft voorgedragen te dien aanzien overtegaan tot de orde van den dag, te weten om haar ter zijde te leggen, zonder mededeeling van de daartoe leidende beweegredenen. De heer *>• Vincke heeft deze voordragt verdedigd; de heer Reicheneperger heeft dezelve bestreden. De gezamenlijke ministers zijn bij deze beraadslaging tegenwoordig geweest. De heer Niegolewski heeft beweerd, dat de russische Regering zich laatstelijk te Warschau op eene schandelijke wijze heeft gedragen. De minister van Binnenlandsche Zaken heeft daarentegen betoogd, dat die Regering niet meer en niet minder heeft gedaan, dan hetgeen zij heeft behooren te doen, en 't welk elke Regering verpligt is te verrigten, zoo dikwerf de openbare orde door revolutionaire woelingen wordt verstoord, en dat men ook in Posen 'er op kan rekenen, dat in die provincie, aan de souvereine magt van Pruissen onderworpen, de pruissische wet en geene andere geldende zal zijn. De voordragt der commissie is aangenomen. --- VAN DEN RIJN, 22 April. De pruissische Afgevaardigden hebben met eeno groote meerderheid besloten om het adres van den Gedeputeerde uit Posen, ten gunste van het herstel der poolsche nationaliteit, ter zijde te leggen. ■— De Keizer van Rusland heeft eene ukase, betreffende de zamenstelleng en de werking der vredegeregten, districts en gemeente-besturen uitgevaardigd. Binnen drie maanden moet in de zamenstelling zijn voorzien, en binnrn zes manden moeten de bedoelde collegien in werking zijn gebragt. --- PARIJS, 21 April. Het Journal des Débats heeft onlangs een hoofdartikel geplaatst, waarin het, vooral wat de buitenlandsche staatkunde aangaat, eene vrij sterke revolutionaire kleur heeft aangenomen. Zulks heeft derwijze mishaagd aan eenige voorname Orleanisten, die dat blad als hun orgaan plagten te gebruiken, dat deze zich hebben afgescheiden en magtiging hebben gevraagd en verkregen tot de oprigting van een nieuw orgaan, 't welk zij voornemens waren «erlang, onder den titel van La France liberale, in het licht te geven. Men verneemt thans, dat de minister van Binnenlandsche Zaken, ten gevolge van het vlugschrift van den Hertog van Aumale, zich verpligt heeft geacht, de ïeeds verleende magtiging intetrekken. De Hertog van Aumale heeft in het bedoelde vlugschrift, onder anderen, ook zeer sterk doen uitkomen, dat de party der Bonapartisten, zoo onder de Restauratie, als onder de Julij-Monarchie, de tractaten van 1815 heeft aangevallen en het als een ongeluk voor Frankrijk heeft doen voorkomen , dat niet van de zijde der fransche bewindslieden krachtige pogingen werden aangewend om Frankrijk iv zijne eer en waardigheid te herstellen; —• dat Prins Napoleon in den Senaat dat zelfde onderwerp op eene voor de vorige dynastien hoogst krenkende wijze heeft ter spraak gebragt, eu geheel uit het oog heeft verloren, of willen verliezen, dat Koning Louis Philippe het koningryk België in het 'even heeft geroepen en daardoor eene eerste en belangrijke schrede voorwaarts heeft gedaan op den weg, welke tot de geheele vernietiging der tractaten van 1815 zou moeten leiden. Merkwaardig schijnt het te mogen worden genoemd, dat gisteren in het Journal des Débats een artikel vau den heer John Lemoinne is geplaatst, waarin die publicist met warmte opkomt voor de belangen der poolsche bevolking, die, op grond der tractaten van 1815, eischt, dat zij als natie zal worden erkend. Volgens den heer Lemoinne worden die tractaten gedurig door de gouvernementen tegen de volkeren aangehaald, en is er volstrekt geene reden, dat de volkeren, die ook niet op hunne beurt zouden aanhalen. Vermits Oostenrijk zich op die tractaten beroept, zou men mogen vragen, wat er met Krakau is geschied. Even zoo zou men Rusland, steunende op die tractaten, moeten afvragen , waarom het aan Polen onthoudt wat aan hetzelve door die tractaten is gewaarborgd, te weten, dat het zal ziju een bijzonder Koningrijk, afgescheiden van de russische Monarchie, met eene eigene Constitutie, Regering, vertegenwoordiging en nationale instellingen, onder den schepter van den russischen Czaar. De heer John Lemoinne vraagt, wat Frankrijk en Eugeland gedaan hebben, toen in 1831 Keizer Nicolaus met^eene pennestreek de poolsche nationaliteit doorhaalde ? In de ultramontaansche Monde wordt heden uiteengezet, dat de gebeurtenissen in Italië de aandacht van Europa afleiden, zeer ten nadeele vau de poolsche belangen, en dat ook ditmaal weder de meest regtvaai-dige zaak door de daden der revolutie op eene zeer ernstige wijze in de waagschaal wordt gesteld. „Nooit (dus laat de clericale publicist zich uit) is eenige natie op eene zoo onregtvaardige wijze opgeofferd als die, welke thans uit Warschau hare regten terugeischt. Gerustelijk mag men zeggen, dat de verdeeling van Polen het begin is geweest der revolutie; in elk geval drukt die roekeloze schending van alle beginselen thans met al haar gewigt op Europa; de beroovers en diegenen, welke hen hebben laten begaan , hebben inmiddels eene verantwoordelijkheid op zich geladen, welke zich nog doet gevoelen. Europa zal niet eeroer tot rust komen, dan nadat het tot de ware beginselen zal zijn teruggekeerd en Dadat alle onregtvaardigheden, waaraan het zich heeft schuldig gemaakt, zullen zijn hersteld. Wij erkennen gaarne, dat thans dat herstel zeer inoeijelijk zal zijn. De revolutie, die zich met de meeste scherpzinnigheid van de misslagen dergenen bedient, die zij ten val zoekt te brengen, en die behoorlijk zorgt, dat zij voor elk harer daden een goed voorwendsel heeft, heeft woorden gesproken en uitdrukkingen febezigd, die de voorstanders van orde doen schrikken, zelfs an , al worden die woorden in hunne eigenlijke beteekenis gebruikt, — in de beteekenis, welke wettig daaraan behoort te worden gegeven. Op die wijze nu wordt de poolsche nationaliteit in de waagschaal gesteld door de misdaden, welke uit naam der nationaliteit in Italië worden bedreven; op die wijze is het onmogelijk om regt te eischen wegens door eerzucht en despotismus gepleegden roof, terwijl men elders den roof door de vingeren ziet, welke gepleegd wordt onder de leus van nationale onafhankelijkheid en vrijheid. Het is uit dien hoofde, dat wij de Polen dringend aansporen om hunne zaak van de revolutie afgescheiden te houden; deze laatste zal allerlei schoone beloften doen, zij zal de Polen trachten te winnen. Laten deze zich verleiden, dan zullen zij de schoonste kans verliezen om als . t-ue natie te herleven; de mannen van orde zullen de hand van hen aftrekken en zij zullen weder door Rusland worden verpletterd. Het katholieke Polen bezit onze geheele sympathie; wij zijn overtuigd, dat het eene schoone toekomst te gemoet gaat, en onze overtuiging wordt versterkt door het hartverheffende voorbeeld van geduld en geloof, 't welk het heeft gegeven. De opstanding van Polen is voor ons slechts eene kwestie van tijd en wij hopen dat die tijd niet van langen duur zal zijn." Inmiddels wordt gemeld, dat thaus weder ernstige onderhandelingen zijn aangeknoopt tusschen Turin en Parijs over den weg, welke zal behooren te worden ingeslagen om Rome voor de Italianen te openen. Men voegt daarbij, dat graaf Vimercati met het voeren der onderhandelingen is belast. Deze staatsman is onlangs van hier vaar Turin teruggekeerd, ten einde mededeeling te doen van de voorwaarden, op welke Keizer Napoleon gezind is om zijne krijgsmagt uit Rome terugteroepen. Van eene zijde, die goed onderrigt kan zijn, wordt te dezer zake medegedeeld, dat de Keizer zijne toestemming zou geven tot de vervanging vau zijne troepen door italiaansche, mits de bezetting van Rome altijd plaats had voor de bescherming van den Paus. Koning Victor Emmanuel zou zich uit dien hoofde moeten verbinden om het tegenwoordige grondgebied en de pausselijke souvereiniteit te eerbiedigen, en tegen elke aanranding te verdedigen en om zijne aanspraak op de bezetting van Rome niet te wijzigen dan met goedvinden van den Paus. Deze berigten, welke, naar aanleiding van particuliere correspondentien uit Londen, ter algemeene bekendheid worden gebragt, houden ook nog in, dat de Regering te Turin deze voorwaarden in beginsel heeft aangenomen, en het thans nog slechts zou aankomen op het vaststellen van de middelen tot uitvoering. De berigtgever vreest, dat men den Paus zal moeten dwingen, want dat het niet waarschijnlijk is, dat de kerkvoogd vrijwillig zijn zegel zal hechten aan de tusschen Piemont en Frankrijk getroffene schikking. Het wordt als zeker gemeld, dat de Paus in zijne onverwijlde opvolging heeft voorzien, voor 't geval, dat hij mogt overlijden. In overeenstemming met 21 kardinalen heeft hij, dus wordt verzekerd, den britsch en primaat Wiseman aangewezen als den vertegenwoordiger van het Pausdom, ook voor 't geval, dat hij vervallen mogt worden verklaard, afstand mogt doen, of daartoe mogt wordeii gedwongen. De kardinaal Alfieri zouj zijn aangewezen als de prelaat, die daarna het algemeen conclave zou bij eenroepen,'t welk regelmatig zou overgaan tot de verkiezing van een Paus. Deze maatregelen wil men in verband brengen met de onderhandelingen, welke over de vervanging der Franschen te Rome door de Italianen zijn, of nog worden gevoerd. — De heer Mocquard, de chef van het Kabinet des Keizers, komt inden Constitutionnel op tegen hetgeen voorkomt in de brochure van den Hertog van Aumale, omtrent den tegenwoordigen Keizer, die in 1834, terwijl Koningin Hortense Koning Louis Philippe bezocht, met de vijanden der Regering zou hebben gecomploteerd. De heer Mocquard brengt in het midden, dat Prins Louis Napoleon destijds te Parijs ziek was, 't welk kan worden bevestigd door den nog levenden geneesheer Baleinier, en dat de Prins zoo weinig dacht aan comploteren, dat hij had gevraagd om te dienen als gemeen soldaat in het fransche leger. De heer Mocquard beschouwt het als mogelijk, dat de minister Casimir-Perrier Prins Napoleon bij Koning L. Philippe zal hebben belasterd, ten einde dien Vorst te bewegen om Hortense onverwijld uit Frankrijk te verwijderen. Ten slotte maakt de heer Mocquard de aanmerking, dat de tegenwoordige Keizer, tijdens hij gevangen was, wel brochures heeft geschreven, waarin hij zich ongunstig uitliet over de destijds aan het gezag zijnde bewindslieden, maar dat hij zich nooit aanvallen heeft veroorloofd op den persoon, des Konings, of op de leden van diens familie. „Dit was (dus zegt de heer Mocquard) welligt niet zeer staatkundig, maar getuigde voorzeker van eene meer edele denkwijze." --- PARIJS, 22 April. Iv de officiële kringen schijnt men op het oogenblik dea loop der zaken te zullen afwachten, en de verder te nemen maatregelen afhankelijk te willen maken, 't zij van de beraadslaging en het Parlement te Turin, 't zij van den uitslag der onderhandelingen, welke met Rome worden gevoerd. Terwijl van de eene zijde wordt gemeld, dat graaf Vimercati reeds naar Turin is teruggekeerd, leest men in andere berigten, dat de genoemde staatsman hier ter stede is aangekomen en een eigenhandigen brief van Victor Emmanuel aan Keizer Napoleon heeft overgebragt. — De turksche gezant Vely bassa heeft zijne geloofsbrieven aan den Keizer overhandigd en is met groote luister op het paleis der Tuilerien ontvangen. Hij zal inden loop van deze week naar Londen vertrekken en zich van daar vermoedelijk ook begeven naar 'sGravenhage en naar Berlijn. — Het gerucht is heden in omloop, dat de fransche bevolking van het eiland St. Domingo in Frankrijk verlangt te worden ingelijfd. Van eene met de Regering in betrekking staande zijde wordt aangemerkt, dat de menschen zich meer en meer beginnen te gewennen aan het denkbeeld van inlijving, 't welk indedaad eenigermate besmettelijk schijnt te worden; — dat men in een tijd leeft, in welken men zich over niets moet verwonderen, maar dat niettemin moet worden aangenomen, dat hetgeen nu wordt verbreid omtrent de inlijving van dit gedeelte van St. Domingo!, ongegrond is. — Het wordt heden als zeker gemeld, dat, uithoofde van het toenemend verkeer van Frankrijk met het verre Oosten de onderneming der Messageries impériales besloten heeft tot den aanleg van eene postdienst tusschen dit land en China. — Ter beurze was heden de aandacht gevestigd op den brief van den heer Mocquard aan de Tunes, uit welk blad die in den Constitutionnel is overgenomen. Vermits de chef van het keizerlijke Kabinet nu is getreden in de wederlegging van een bepaald punt van den brief, houdt men het er voor, dat Prins Napoleon de zaak geheel zal laten rusten, en het zal laten bij de door de Regering tegen den drukker en den uitgever ingestelde geregtelijke vervolging. De brief van graaf de Montalembert aan graaf de Cavour is werkelijk, onder den vorm eener brochure, in het licht verschenen en wordt heden in de republikeinsche Siècle hevig aangevallen door den heer Plee, uit naam van de geheele staatkundige directie van dat orgaan. In eene correspondentie, welke onder het oog der Regering wordt uitgegeven, wordt de spot gedreven met het betoog van den heer Plee, op grond, dat daarin zulke „ abracadabrerende zinsneden" voorkomen, dat aan hetzelve „ een apocalyptisch kenmerk" moet worden toegekend. --- BRUSSEL, 22 April. De door het Journal de Bruxelles op de liberalen toegepaste uitdrukking van Judas Iscariot wordt niet onbeantwoord gelaten. De vrijzinnige organen vragen, waarom zij met dien naam bestempeld worden, terwijl zij de clencalen, die zij zoo gevoegelijk Tartuffe of Bazile konden noemen, betamelijk behandelen. Zij begrijpen niet, hoe het mogelijk is, dat zij huichelaars worden genoemd, alleen omdat zij hebben beweerd, dat men de Voorzienigheid niet met kanonschoten kan dwingen, en dat de H. Stoel zich zelf niet kan bezoedelen met het bloed van een katholiek volk. De liberalen beschouwen het als een merkwaardig teeken des tijds, dat zij door de clericalen fel worden aangevallen en gehoond, alleen omdat zij woorden van matiging en vrede hebben gesproken. --- 's GRAVENHAGE, 23 April. De Koning heeft met bijzonder welgevallen gezien, dat terstond na het vernemen van de ontzettende rampen, waardoor een gedeelte van Java in Februarij j Lis getroffen, zich hier te lande verschillende commissien hebben gevormd tot het opwekken der liefdadigheid van Nederlands ingezetenen ten behoeve der slagtoffers van die rampen en tot het inzamelen van de vruchten dier edele pogingen, tot welk einde ook nog andere gelegenheden zijn opengesteld. Wenschende de overmaking der aldus bijeen te brengen gelden zooveel mogelijk te vermakkelyken, heeft Zijne Majesteit den Minister van Koloniën gemagtigd om die gelden in ontvang te nemen, ten einde in Nederlandsch Indie onverwijld gulden voor gulden te worden uitgekeerd aan wien het behoort. (Staats-Cour.) — Bij besluit van 20 April heeft Z. M. tot burgemeester der gemeente Aalten benoemd mr. L. Roèlvink. — Bij besluit van 24 Februarij jl. heeft Z.M., beschikkende op het ingediende rekest van mr. J. A. van Eijk, te Amsterdam, bewilliging verleend tot het oprigten te Amsterdam van de „Maatschappij voor vleeschhouwerij", 'Op den voet en onder de voorwaarden, van het overgelegde ontwerp der te verlijden notariële acte van oprigting dezer naamlooze maatschappij. — Den 22sten is de tentoonstelling in de Gothischezaal door 1566 personen bezocht. — Den 22sten is eene alhier gehouden vergadering van de Nederlandsche-scherpschutterij door de tegenwoordigheid van 'L. K. H. Prins Hendrik vereerd. In dezelve is besloten, dat den 10den Junij het concours zal aanvangen, op het terrein, bij deze stad, op 't welk het vroeger is gehouden , en dat op eene schijf, geplaatst op den afstand van 400 n. ellen, zal worden geschoten. — Ged. Staten van Zuid-Holland hebben bepaald, dat voor de verkiezing der leden van de Staten dezer provincie Zuid-Waddinxveen zal zijn de hoofdplaats van het onder-district van Noord- en Zuid-Waddinxveen. — Bij de memorie van beantwoording der bedenkingen van de Afdeelingen der Tweede-Kamer, nopens de voordragt ter verduidelijking van art. 68 der wet van Augustus 18öl (de aardhaling) heeft de Regering, met behoud van de voorgestelde redactie, slechts eene geringe wijziging in dezelve gebragt. Van de zijde der Regering wordt aangemerkt, dat indien de leer van den Hoogen-Raad, ten aanzien van het genoende art. als juist moest worden geacht, het algemeen belang zou vorderen, dat bij eene wijziging der wet de landen voortdurend aan de last werden onderworpen, die sedert eeuwen daarop drukt; — dat de schadelijke gevolgen zich reeds hebben doen gevoelen, en de dijksbesturen opzien tegen de kosten en den omslag, aan onteigening verbonden, derwijze, dat noodzakelijke dijksverbeteringen achterwege blijven, waarvan bij den dijks-overloop bij Heesselt in den ïielerwaard is gehle.ken ; 't welk niet zou hebben plaats gehad, indien de dijk had kunnen zijn verhoogd, maar welke verhooging is verhinderd door het bezwaar om den noodigen grond daartoe te bekomen. De Regering doet op nieuw opmerken, dat wetgever in 1851 geene verandering in den bestaanden toestand heeft gewild, en dat men derhalve geene wijziging, maar alleen eene verduidelijking der wet behoeft; dat geene nieuwe verpligtingen worden opgelegd , maar dat men den bestaanden toestand onveranderd wil doen voortduren, — De Tweede-Kamer der Staten-generaal heeft heden hare werkzaamheden hervat. In hare bijeenkomst van dezen dag is van regeringswege ingediend eene begrooting voor de kosten van het departement van Koloniën voor de loopende dienst van 1861, en is tevens medegedeeld, dat de voorgestelde wet, betreffende de wijziging van het tarief van inkomende regten enz. is ingetrokken. Op de aanbevelingslijst van den Hoogen-Raad voor de vervulling van de openstaande raadsheersplaats zijn gebragt de heeren mr. Wintgens, president van het Hof van Limburg, van der Laan, griffier vau de Staten van "Vriesland, Bichon van IJsselmonde vice-president van de regtbank te Rotterdam; de Sitter, regtcr te Groningen ; de Vries, regter te Amsterdam ; Wichers, president te Groningen, Bij de voordragt van de begrooting voor het departement vau Koloniën, heeft Z. E. de minister erkend, dat met reden de daarstelling eener wet wordt verlangd op de comptabiliteit der koloniale geldsmiddelen, en dat zoo spoedig mogelijk eene voordragt, daartoe strekkende, zal worden ingediend. De heer van Zuijlen heeft verklaard , dat het Kabinet, zoodanig als het thans is zamengesteld, het gebouw van 1848 verder verlangt te voltooijen ; dat het eensgezind is om de daarbij aangenomene grondwettige instellingen in een liberalen zin te ontwikkelen ; dat de antecedenten van de meeste leden van het ministerie bekend zijn, en de overige gelijke rigting zullen volgen. Wat betreft de koloniale aangelegenheden heeft de genoemde minister te kennen gegeven, dat de meerderheid der Kamer, zoowel als der natie, behoudend is, geenszins in een bekrompen zin, maar alleen om eene omkeering te verhoeden en de directe en indirecte voordcelen, zoover de behoeften en de belangen van Indie dit veroorlooven, te blijven genieten ; — dat daar te lande behoefte is aan een krachtig en eenhoofdig gezag en wettelijke waarborgen j — dat de Regering in dat opzigt, en ook ten aanzien van het reglement op de drukpers, rekent op de ondersteuning der wetgeving, maar die geenszins wil erlangen ten koste van de opoffering van hetgeen zij voor waar en goed houdt. Tot voorzitters der Afdeelingen zijn benoemd de heeren Hugenholtz, Dullert, v. A. v. Wijk, Thorbecke en v. Goltstein : tot onder-voorzitters de heeren Gevers, Jespers, Schimmelpenninck, Poortman en v. Twist. Vrijdag zal over het gebruik van het koloniale slot van 1858 worden beraadslaagd. Na afloop der zitting is een raad van ministers gehouden. ---