TELEGRAMMEN (Zie eventueel later ontvangen Telegrammen onder Laatste Berichten.) Mijnongeluk bij Bergen. BERGEN, 30 April. (Reuter) In de steenkolenmijn van Escoufflaux stootte de liftkooi met geweld tegen de hijschkatrol in put No. 1, waardoor 2 mijnwerkers gedood en 15 gewond werden. Spcorwegramp in de Ver. Staten. EASTON (Pennsylvania), 29 April. (Reuter). Een extra-trein met een snelheid van 50 mijl in het uur, die met 250 onderwijzers, welke een bezoek zouden brengen aan president Taft, op weg was nasr Washington, ontspoorde dicht bij Easton en stortte den dijk af, waarna de wagens in brand geraakten. Volgens de laatste berichten zijn 25 personen gedood en 35 tot 40 gewond, waaronder enkele levensgevaarlijk. (Later telegram). De spoorwegbeambten rapporteeren, dat de geheele trein verbrand is en dat de helft der passagiers gewond werd. Lijken zijn niet gevonden, alleen worden drie personen vermist. Uit Portugal. LISSABON, 29 April. (Reuter). De verkiezingen Voor het parlement zijn bepaald op 29 McL Hevige brand in Amerika. BANGOR (Maine), 1 Mei. (Reuter). Door een brand is ongeveer een vierde gedeelte van de stad, o. a. de geheele handelswijk, in de asch gelegd. De schade wordt op zes millioen dollars geschat. Koningin Elisabeth. BRUSSEL, 30 April. (Reuter.) De „Etoile Beige" zegt, dat in weerwil van de gunstige berichten, omtrent den toestand der Koningin, dr. Leboeuf heden naar Londen vertrokken is. Een samenzwering in Portugal? LISSABON, 29 April. (Reuter.) Te Avelron zijn Verschillende personen in hechtenis genomen, onder beschuldiging deel te hebben genomen aan een samenzwering tegen de republiek. Naar het heet, zijn bij de huiszoekingen zeer compiomltteercnde documenten in beslag genomen en ls graaf Aguedo gevlucht. De overstrooming te Buenos-Aires. BUENOS AIRES, 29 April. (Reuter.) De overstrooming ls geëindigd. Bij de Kamers zal een voorstel worden ingediend tot verleening van een krediet van 500,000 piasters ter ondersteuning der noodlijdenden. (De verdere Reuter-berichten van rieden vindt racn bewerkt in het „Bnitenlandsch Overzicht".) --- Amsterdam, 1 Mei 1911. HAAGSCHE BRIEVEN. Den Haag, 29 April 1911. Een comedie in den Raad.—Nog eens: onze toekomstige burgemeester. •*• Een gemakkelijke triomf. De Raad had een zeer gezelligen avond gehad bij zijn oud-voorzitter, den Commissaris der Koningin in de provincie Zuid-Holland. Alles was goed afgeloopen. Door ervaring wijs geworden, had de heer Ter Laan met zijn gullen gastheer aangezeten aan den welvoorzienen disch van een onzer deftigste hotels en had hij met baron Sweerts aangestooten, zonder hem te interpelleeren als hoofd der politie of hem op te vorderen voor een enquête-commissie rekening en verantwoording te doen, gelijk hij, naar men weet, deed in zijn afscheidstoost in den raad. Men was dan in blijde stemming en men heeft de burgerij, gebukt onder allerlei booze tijdingen als pest- en choleraberichten uit de Oost, Jn eigen opgewektheid willen doen deelen. De poging daartoe is bij uitstek goed geslaagd. De comedie, welke Maandag werd gespeeld, liep bijzonder goed van stapel. Tiqtsch en fier kon dan ook een der 45 uitroepen : „Zoo iets kan alleen gebeuren in den Haagschen Raad" en trotsch en fier konden de andere 44 niets anders doen dan dit volkomen beamen. De nieuwe burgemeester komt te staan aan het hoofd van een raad, eenig in Nederland. Er was een voorstel ingekomen van de wethouders, om voor den Haagschen burgemeester soortgelijke exceptioneele pensioenbepalingen in het leven te roepen als de raad, eenmaal dwaas genoeg, voor ben, wethouders, vaststelde. Men ging nu heel voorzichtig en tastend te werk. Niet alleen werden vooraf gewichtige algemeene beschouwingen gehouden, maar voor alle zekerheid werd, eer aan de behandeling der artikelen werd begonnen, uitdrukkelijk uitgemaakt, dat men het niet eens v/as met den socialist, die voor den raad medezeggenschap wilde vragen bij de aanstelling van den te pensionneeren burgemeester. Ja, eveneens bij stemming werd, weer door verwerping der motie, uitdrukkelijk instemming betuigd met het beginsel, dat aan het voorstel der wethouders ten gronslag lag. Bij de behandeling der artikelen werd dit beginsel vooral niet verscherpt. De aangenomen amendementen waren evenveel verzachtingen, geschikt, om den jegenstand te verminderen. De termijn van invoering weid dan ook zonder verzet gesteld °P 1 Mei en de voorzitter, en met hem de laad, beschouwde de zaak als afgedaan. Toen vroeg echter een olijkerd stemming en de Verordening werd, vermoedelijk tot aller verbazing, verworpen. Nogmaals, hij had v/el ge"jk> die toen uitriep: zoo iets kan alleen in den Haagschen raad gebeuren. Er is daarmede niet gezegd, dat de raad •"•i. verkeerd deed, van de pensionneering yan den burgemeester op korten termijn niet «e willen hooren. Er pleit daarvoor alleen, dat men in den Haag de booze gedachte heeft gehad, een dergelijk pensioen voor de overige Jeden van het dagelljksch. bestuur in het leven te roepen. Erkend moet toch woiden, dat op 2ich zelf daarvoor nog veel minder is te zeggen °t liever: er is m.i. evenveel te zeggen tegen een pensionneering op korten termijn van Oen burgemeester als tegen een pensionneering op korten termijn van de wethouders, doch er is daarnaast nooit iets te zeggen voor een Pensionneering van de wethouders ook niet »» een veeljarig-e ambtsvervulling en wèl voor een pensionneering van den burgemeester na een langdurigen diensttijd. Het bugermeesterambt is toch steeds meer geworden tot een beroep, een beroep, waarin men gaat om daarin geleidelijk op te klimmen en promotie te maken. Uit den tijd en verouderd is dan ook de bepaling van de Grondwet, de Kroon uitdrukkelijk het recht gevend den burgemeester „ook buiten de leden van den iaad te benoemen" en van de gemeentewet, die voor den burgemeester bij wijze van regel tot eisen stelt, dat hij ingezetene der gemeente zij. Beide bepalingen vragen reeds lang wijziging als gevolg van het verouderd karakter van het burgemeesterambt in precies tegenovergestelde richting als het socialistisch raadslid, die van den raad vroeg medezeggenschap bij de keuze van een burgemeester. Zoo dachten wij vroeger hierover in onzen meer conservatieven tijd. De evolutie heeft echter gedwongen dat standpunt langzamerhand als reactionair te verlaten, nu die evolutie den burgemeester door den drang der omstandigheden langzamerhand heeft vervormd tot een ambtenaar, die voor zijn stiel.is opgeleid. Juist echter omdat hij steeds meer ambtenaar weid, moet de burgemeester aanspraak krijgen op een pensioen, waarbij de jaren in andere ambtelijke betrekkingen of andere gemeenten doorgebracht, medetellen, maar juist ook omdat hij steeds meer ambtenaar wordt, moet de burgemeester niet in een bevoorrechte positie worden gebracht, die hem reeds na enkele jaren recht geeft op vol pensioen. De piaktijk heeft daaraan dan ook in geen enkel opzicht de behoefte doen blijken. Geen onzer burgemeesters is gebukt gegaan onder het gemis van pensioen. Zij hebben na hun ontslag een eervoller ambt gevonden, dat hen in de gelegenheid zal stellen, weer andere diensten aan den Staat ie bewijzen. De heer Patijn werd van burgemeester advocaat-generaal bij den Hoogen Raad, later commissaris der Koningin In de provincie Zuid- Holland, de beer Noest werd commissaris der Koningin in Zeeland, de heer Sweerts de Landas Wijborgh commissaris der Koningin in Zuid-Holland. De heeren Gevers Deynoot, de Beaufort en Harinxma Thoe Slooten stierven in hun ambt. Niet het minst aantrekkelijk in het burgemeesterambt van den Haag is dan ook ongetwijfeld, dat het den weg baant voor een minder moeizame maar niet minder eervolle taak. Er is echter zeken geen reden, zulk een pensioen op korten termijn te geven, zoolang niet daarnaast het tractement aanzienlijk wordt verhoogd. Een pensioen na drie of zes jaren belet bij het tegenwoordig tractement niet, dat men den burgemeester van den Haag heeft te kiezen uit de gefortuneerden, die naast hun tractement, minstens een even groote som, doch liefst het dubbele daarvan en meer bijleggen, om het burgemeesterambt hoog te houden. Wie dus voqr burgemeester in aanmerking wil komen, staat er financieel wel zóó voor, dat een recht op pensioen al'dan niet geen invloed zal hebben op zijn beslissing. Zonder daarnaast een recht op pensioen te geven, zou de raad zeker in het belang der gemeente de keuze voor de regeering heel wat ruimer maken, indien hij het tractement van den burgemeester bracht op een som gelijk bijv. aan die van den burgemeester te Amsterdam, Op die wijze zou men feitelijk een zeker medezeggenschap krijgen bij de keuze van den burgemeester. Men zou wel geen invloed oefenen op den persoon van den burgemeester, maar indirect wel op de eischen, die men hem zou kunnen stellen. Van een poging echter, om op deze wijze eraan mede te werken, den heer Sweerts een waardig opvolger te geven, hoorde ik niets. Aan namen van een opvolger daarom geen gebrek, al zoekt men daaronder tevergeefs er een', die onwillekeurig zeggen doet: ziedaar den man. De naam van den heer Starkenborch deed in den beginne.nog al opgang. Gedurende den korten tijd, da hij 'als lid der Eerste Kamer hier nogal eens vertoefde, heeft hij door zijn beminnelijken eenvoud veel sympathie gevonden. Uit een bericht in de bladen schijnt dan cok te moeten worden opgemaakt, dat hij gevraagd is. Zonderling doet alleen in dit bericht de mededeeling, dat de benoeming zoo lang uitblijft, omdat de Ministerraad in zijn geheel daarover moet worden gehoord. De Ministerraad wordt dit ook bijv. over de benoeming van een Commissaris der Koningin, hetgeen niet belet dat de benoeming van den heer Sweerts, acht dagen na het overlijden van den heer Patijn leeds in de „Staatscourant" stond. Veel plausibeler is de reden, dat de Commissaris der Koningin over de benoeming moet worden gehoord. Indien het berichtje, zooals het luidt, werkelijk een officieus karakter heeft en uit ministerieelen koker komt, zou daaruit de conclusie moeten worden getrokken, dat het zoolang duurt, omdat men het in den ministerraad over den personen niet eens kan worden. Dat zou zeker verklaarbaar zijn, indien werkelijk de regeering zou gedacht hebben aan alle personen, wier namen in de pers de ronde doen. Er is, ik herhaal 't, alle reden, om, zoo de uitverkorene geschikt is, een liberaal getint persoon tot burgemeester te benoemen, maar daarom behoeft een antiliberaal kabinet nog niet bij voorkeur haar keuze te laten vallen op personen, die hun antipapisme en Kuyperhaat hebben uitgespuwd als bijv. de heeren Van Doorn en Patijn. Ik zie dan ook in het noemen van hun namen en van die van den heer Fock meer proefballontjes. Waarschijnlijker lijkt het berichf.dat de heer Van Karnepeek als aanstaande buigemeester aanduidt, al wordt deze door sommigen wel v/at jong geacht — hij is 38 jaar oud —om reeds thans dien spiong te doen. Jeugd is intusschen, zoo denkt wellicht de regeering, een gebrek, dat voorbij gaat. Aan alle geruchten ■en berichtjes blijkt intusschen altijd maar een zeer relatieve waarde te hechten. Wijhebben dit dezer dagen gezien, toen de correspondent van „De Standaard", die geacht wordt van stadhuiszaken erg goed op de hoogte te zijn, achtereenvolgens twee berichtjes leverde, die wij allen opnamen als 'officieus, ja. bijkans officieel. Het een sielde ons niets meer of minder in het verschiet dan vrijstelling van betaling,van gemeenieliike belasting voor 1911. Vóór Januari igi2 zou men niet zijn aan de inning van den nieuwen hoofdelijken omslag. In 1912 zouden wij dan vermoedelijk wel dubbel moeten hebben bloeden, maar met dit al kon het geld dan toch voorloopig naar de spaarbank worden gebracht. En, tijd gewonnen, veel gewonnen. Helaas, den dag daarna kwam een conespondenüebuieau, dat een raadslid onder zijn directeuren heeft, onze illusie verstoren. Met ons 72.000 zullen wij de gemeente in 1911 al dadelijk aan haar geld moeten helpen. Zoo bleek zelfs de „Standaaid"-correspondent verkeerd ingelicht. Niet tegengesproken is en juist zal wel zijn het andere bericht, dat van den wethouder De Wilde binnenkort een nieuw werkliedenreglement in de bijlagen een plaats zal vinden en nog in Mei zal worden behandeld. Als zonderlinge uitwerking van deze aankondiging las men een paar dagen later in de bladen de volgende motie, door de afdeeling „Den Haag" van den Bond van Nederlandsche Gemeente-werklieden, aangenomen: . „De afdeeling enz., in vergadeiing bijeen, ter bespreking van de actie inzake een spoedige behandeling door den gemeenteraad van het Wetkliedenreglement, herinnerende aan de mededeeling van wethouder De Wilde, als antwoord op de interpellatie van het raadslid Hoejenbos, dat vóór 1 Maait 1911 het concept gewijzigd Werkliedenreglement den raad zou bereiken en waaraan totnogtoe geen gevolg is gegeven, besluit op voorstel van het bestuur, aan dit opdracht te geven: le. Een manifest te verspreiden onder de burgerij, waarin het lang uitblijven van het Werkliedenreglement wordt besproken en uiteengezet de verwaarloozing van de belangen der werklieden in dienst der gemeente 's Gravenhage; 2e. in een gemotiveerd adres zich tot den raad te wenden met het dringende verzoek, dat eindelijk met de behandeling van het Werkliedenreglement een aanvang zal worden gemaakt; , 3e. met een gemotiveerd schrijven, waarin hun hulp zal. worden ingeroepen, zjeh tot de raadsleden te wenden, om op deze wijze een spoedige behandeling te bevorderen; 4e. zich tot de plaatselijke arbeidersorganisaties te wenden met het verzoek, het genoemde adres krachtig te steunen; se. met een afzonderlijk strooibiljet zich iot de gemeentewerklieden .te wenden, waarin krachtig wordt aangedrongen zich aan te sluiten bij den Bond van Ned. Gem. Werklieden, om op deze wijze krachl bij te zetten om een spoedige behandeling van het Werkliedenreglement te verkrijgen." Men ziet nu al den gloriekrans, dien de heeren zich om hun slapen zullen vlechten, wanneer op hun beweging als bij tooverslag het werklieden-reglement wordt ingediend. Wie zou dan nog weerstand kunnen bieden aan de uitnoodiging om tot den Bond, op wiens zweepslag B. en W. en de raad werken, toe te treden ? Wie denkt dan nog aan het berichtje in „De Standaard", dat de motie tot een slag in het water en een geweldigen smak tegen een open deur maakte ? Wanneer men echter in „Het Volk" leest, dat het vorig jaar de Julianabloem als oranje-reclame een oranjehart kreeg, denkt men dan niet onwillekeurig, met de motie van den Bond van Gemeentewerklieden voor zich, dat onze vaders het nog niet zoo verkeerd hadden, wanneer zij ons leerden, dat, naar de waard is, hij zijn gasten vertrouwt. --- BUITENLAND. GEMENGDE BERICHTEN. Een lasteraar. De afgevallen Romelnsche priester Verdesi, die — na een allesbehalve voorbeeidlgen levenswandel te hebben geleid, overging tot de secte der Methodisten — had zijn biechtvader, pater Bricarelll van de orde der Jesuïeten beschuldigd van schennis van het biechtgeheim, een misdaad, waarin hij zelfs den Paus betrok. De liöerale Italiaansche pers, die aanvankelijk van dit schandaal smulde, is langzamerhand tot de overtuiging gekomen, dat zij zich blij maakte met een doode musch en dat Verdesi's bewering de brutaal leugenachtige voorstelling was van iets, dat met schennis van het biechtgeheimniets te makenhad. Pater Bricarelliheeft intusschen — niet om zijn persoon, doch om het gewicht der zaak — bij den president van het gerechtshof te Rome tegen Veidesi een aanklacht volgens laster ingediend. De familie van Verdesi — wiens vader ambtenaar is aan een der ministeries — verklaart in een open brief aan de bladen alle betrekkingen met den afvalligen priester en lasteraar van pater Bricarelli te verbreken, totdat Verdesi openlijk zijn schuld bekend en eerherstel aangeboden zal hebben. --- Nog altijd de spoorwegcrisis in Italië. Volgens de „Vosslsche Zeitung" beschuldigt het Italiaansche spooiwcgpersoneel Qe regeering, hare beloften niet na te komen. Er wordt met lijdelijk verzet gedreigd en de toon in vergaderingen en manifesten is bepaald uitdagend. De regeering veiklaart, dat ZÜ na de belangrijke loonsverhoogingen, die pas zÜn toegestaan, geen verdere financieele offers kan en ook niet wit brengen en dat zij geenszins van plan is toe te geven. Zij heeft de pers en de openbare meening op haar hand. --- De Katholieken in Marokko. Het aatal katholieken, die thans in Marokko wonen, bedraagt ongeveer 10-COrj. Zij behooren tct het apostolisch vicariaat vans de oude apostolische prefectuur van Marokko, aan het hoofd waarvan een Spaansche minderbroeder, Mgr. Cerverj, bisschop van Tessa, staat. --- Het Sint Michielscollege te Antwerpen. Gister zijn te Antwerpen grootschc feestelijkheden begonnen ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van het Sint Mlctiielscollege der EE. PP. Jezuïeten in de Ursulinenstraat. Des morgens werd een plechtige H. Mis van dankbaarheid opgedragen met assistentie van kardinaal Mereier, aartsbisschop van Mecheien. Ministers,- senatoren, kamerleden, hooggeplaatste geestelijke en wereldlijke overheidspeisonen, a'.le oud-lcerllngen, waren den geheelen dag de gasten van het jubileerend college. Des namiddags had in de groote zaal een vergadering plaats, waar kardinaal Mtrcier met welsprekende geestdrift hulde bracht aan de toewijding der Paters Jezuïeten voor het onderwijs. De heer Paul Verhaegen, voorzitter van den Oudleerlingen Bond, herinnerde aan de lotgevallen van het College, dat in 1835 met 60 leerlingen begon, er in 1885 1000 telde en thans in zijn dubbele inrichting 1400. Onder de vermaarde oud-leerlingen memoreerde hij o. m. kardinaal Meny del Val en graaf de Merode Westerloo. Aan het feestbanket was kardinaal Mercler omringd door de Ministers van Justitie, Buitenlandsche Zaken en Koloniën, den provinciaal pater Thlbaut en rector Dallemagne. Terwijl de laatste in antwoord op een tafeldronk van kardinaal Mereier, die de onlangs uit Portugal verdreven Jezuïeten had gehuldigd, de vraag stelde: ,Zal aan België de kloostervervolglng voorbijgaan?" werd lulde geroepen: .Zeker, zeker 1" --- Georg von Schaumburg Lippe. Uit Bückeburg wordt gemeld, dat de vorst von Schaumburg-Lippe Zaterdagavond om half «en aan hartzwakte is gestorven. Stephan Albert Georg von Schaumburg Lippe werd in 1846 te Bückeburg geboren, en huwde in 1882 met Marie-Arme, prinses van Saxen-Altenburg, die in 1864 geboren, en dus 18 jaar was, toen zij met vorst Georg in het huwelijk trad. Uit deze echtverbintenis zijn zeven kinderen, zes jongens en een meisje, gesproten. Troonopvolger van den overleden vorst Is prins Adolf, die in 1883 te Stadthagen geboren werd. --- De anti-pestconferentie te Moekden schijnt vrijwel mislukt te zijn. Naar uit Moekden geseind wotdt, ondervonden de gedelegeerden verzet van de Chineesche geneesheeren. De gedelegeerden waren in drie groepen verdeeld. De eerste groep omvat Rusland, Japan, Nederland, Frankrijk, Italië, Mexico. China verklaarde slechts praetische voorstellen betreffende de bestrijding van de longenpest te kunnen aanvaarden. De buitenlandsche gedelegeerden zijn het er over eens, dat de conferentie geen praetische beteekenis heeft. De Chineesche regeering gedraagt zich alleszonderlingst. Zij heeft de publicatie van de door de pestconferentle aangenomen resolutie ten strengste verboden, daar zij wenscht te voorkomen, dat de door de conferentie aanbevolen maatregelen in Europa bekend zullen raken, wanneer de Chineesche regeering ze eventueel niet mocht willen teepassen. De plechtige eindzitting had plaats in bijzijn van alle consuls. Gouverneur-generaal Hsillang bracht namens de Chineesche regeering dank aan de conferentie. De vertegenwoordiger van Nederland beantwoordde den gouverneur-generaal en stelde hem een rapport over de werkzaamheden van de conferentie ter hand. De Wai-woe-poe (ministerie van buitenlandsche zaken) en verschillende gouverneurs hadden telegraphische groeten gezonden. Groeten zenden en buigingen maken kunnen de Chineezen opperbest, maar degelijk met hen onderhandelen, valt moeilijk — zonder bedreigingen 1 --- Ambulante kapperssalons. De kappersbedlenden te Diesden staken, wijl zij meer loon en minder werkuren willen. Zij zijn voornemens om ambulante kapperssalons In te richten, waar men gratis geschoren en geknipt kan worden. Op die manier — een „onderkrutperij" op groote schaal! — hopen zij de sympathie van het publiek te winnen en daardoor meer kans te hebben, hun eischen ingewilligd te krijgen. --- Een gevaarlijk avontuur. Toen Vrijdagnacht een Londensche expres hel station Rugby binnenreed zag men daar een knaap op een loopplank van dien sneltrein staan. De knaap zag er doodsbleek uit, ■wa& verkleumd en zat onder de stof. Het duurde een poos, voor hij van zijn doprgestanen angst bekomen was en eert verhaal van zijn wedervaren kon geven. Hij is 13 jaar, behoort in Londen thuis en tot een arme familie. Na pasi de school te hebhen verlaten, mcesl hij helpen den kost voer het vrij talrijke gezin (e verdienen. Doch hij verloor dra ten betrekking, omdat hij te klein werd gevonden. Ander werk kon hij niet gauw genoeg vinden, en dat hinderde hem, want hij wilde zijne arme ouders niet tot last zijn. Derhalve bestoet hij naar Bi-rmingham te gaan, in de hoop aldaar werk te zul.en vinden. Geld had hij echter voor die re's niet. En toen kwam het gevaarlijk avontuur in zijne gedachten op. Te middernacht vertrekt een sneltrein naar Birmingham van Eustcn station, waar hij heai ging. Even voordat de sneltrein vertrok, v/iet hij ongemerkt tusschen corridox-wagens te klimmen. Maar teen de dein in beweging was en niemand hem had opgemerkt, vond hij die positie al te gevaarlijk. Derhalve ging hij aan de zijde op een loopplank staan en klampte zich stevig aan de ijzeren leuningen van den wagen vast. De trein reed door vele tunnels1, zoodat hij zich tegen den wagen aan had te drukken. Hij zeide geen oogenblik bang te zijn geweest, alhoewel de tunnels nauw en donker waren en de stof hem in de oogen vloog. Zoo hield hij het twee uren tot Rugoy uit en zou zeker door zijn gereden naar Birrrangham, indien men hem aan dat siaticn niet had ontdekt. --- BINNENLAND. Amsterdam 1 Mei. SLECHT LEZEN. In „Het Centrum" van Zaterdag-avond lezen wij het volgende: Woensdag-avond schreef „De Tijd", na het een en ander over de collecte van dit jaar vcor de noodlijdende tuberculozen te hebben meegedeeld: „Om bovenstaande redenen gevoelen wij voor ons weinig aandrang onze lezers op te wekken om aan het welslagen van den verkoop der tuberculose-blocm thans mede te werken. Integendeel!" Wij meenen tegen dit advies te moeten opkomen, gelijk bleek uit ons nummer van Donderdagavond, en gaven als ons gevoelen te kennen, dat de afdeelingen der Ver. tot bestrijding der Tuberculose, welke niet aansprakelijk kunnen worden gesteld voor het bekende ongelukkig besluit van het hoofdbestuur, geen tegenwerking verdienen, maar steun. Onthoudt dus niet eiken steun aan het doel, waarvoor de bloemendag gehouden wordt, schreven wij. Van dit advies hebben wij geen spijt, want 10. blijkt, dat in verschillende plaatsen op de gewone wijze het Juüana-bloempje is aangeboden, en 20. is ook ,De Tijd" op haar advies van onthouding teruggekomen. Althans in haar nummer van gisteravond lezen wij wel eerst aan het slot van een ietwat ingewikkeld polemiekje, dat ia een noot ook tegen ens blad is gericht. „Ziedaar waaiom we b onze meening blijven, dat wij om de Woensdag aangegeven redenen weinig aandrang gevoelen onze lezers op te wekken aan den verkoop der tuberculosebloem thans mede te werken. „Wat later moet geschieden zal van de omstandigheden afhangen." Maar onmiddellijk daarop volgt dan een tweede stuk, ingezonden door een der lezers, „die inzake de tuberculosebestrijding als zeer bevoegd mag geacht worden", en dat door „De Tijd" besloten wordt met het volgende onderschrift: „De Roomsch-Katholieken hebben dus alle aanleiding om morgen den verkoop warm te steunen, daar de opbrengst zeker voor de helft ten bate komt van eigen geloofsgenooten." Men zal moeten erkennen, dat deze beide adviezen, in hetzelfde nummer, op dezelfde pagina van hetzelfde blad gegeven, lichtelijk kunnen bc* vreemden. Ze sluiten elkaar vrijwel uit. Maar „lest best", zegt een oud-Hoilandsch spreekwoord. En „De Tijd" is geëindigd met warm datgene aan te bevelen, waartoe zij even te voren nog zoo „weinig aandrang" gevoelde, dat zij cci het tegendeel adviseerde. Als de lezer het nu maar goed begrepen heeft! Ziedaar nu een treffend staaltje, hoe niet alleen ongeletterd publiek, maar zelfs de 'redactie van een geacht dagblad — nogwel als zij zich aan een polemiekje zet — de dupe van eigen slecht lezen kan worden. Wanneer „Het Centrum" het aanhalingsteeken, waarmede het laalste citaat in „De Tijd" sloot, niet over het hoofd had gezien, ware het heele entrefilet ongeschreven gebleven. De vergissing is echter in alle opzichten curieus. Hoewel wij bij herhaling onze meening omtrent steun van R. K- zijde aan de tuberculose-bloem hadden kenbaar gemaakt en in ons nummer van Vrijdag achter eene herhaalde uiteenzetting van ons standpunt de afwijkende meening van een onzer lezers als ingezonden schrijven wel „zonder commentaar" meenden te kunnen plaatsen, wil „Het Centrum" thans het slot van inzenders stuk als onze meening voor zijn lezers doen doorgaan. En het blad meent dan verbaasd te moeten constateeren, dat die twee adviezen, door „De Tijd" gegeven, elkander geheel uitsluiten. Het moest er al heel raar uitzien in het brein van de „Tijd"-redactie, wanneer een dergelijke tegenstrijdigheid haar ontsnapt ware. En eerlijk gezegd, wij begrijpen niet best, wanneer en hoe wij aanleiding gegeven hebben tot het vermoeden, dat het zóó treurig met ons gesteld zou zijn. --- NEDERLANDSCHE SCHILDERS GEZLLENBOND. Zondag werd te Utrecht onder leiding van den heer J. Drost van den Haag een buitengewoon congres gehouden van den Nederlandschen Schil" dersgezellenbond. Na een kort openingswoord van den voorzitter werden uitvoerige besprekingen gevoerd omtrent de in het laatste jaar gevoerde taktiek bij conflicten met de patroons te Harderwijk en Utrechi benevens over de ontslagname van den bonds» secretaris den heer J. Cusiel van Den Haag. Ten slotte werd met 29 tegen 19 stemmen de gevoerde taktiek te Harderwijk en met 31 stem» men de geveerde taktiek te Utrecht afgekeurd. De vergadering sprak zich vervolgens uit, dat het Hoofdbestuur het recht heeft bij conflicten met patioons iemand uit zijn midden aan te wijzen, die de leiding op zich neemt, zoodat het desbetreffende artikel uit Statuten gehandhaafd blijft. Naar aanleiding van den uitslag der stemming ovor de taktiekkwestie deelde de voorzitter mede, dat het geheele Hoofdbestuur behalve de heer vander Steeg, van Hilversum, zijn functie neerlegde. Ia de avondzitting kwam aan de orde de verplaatsing van den zetel van den Bond van Den Haag naar Amsterdam, welk voorstel na eenige discussie door Amsterdam werd ingetrokken. Een en ander met het oog op de gevallen uitspraak inzake de gevoerde taktiek. Door den afgevaardigde van de afdeeling Eindhoven werd aan het Hoofdbestuur de vraag gesteld om op zijn besluit terug ie komen, waarop namens het hoofdbestuur door den heer Spek een afwijzend antwoord werd gegeven. Na langdurige discussies werd ten slotte dt volgende motie aangenomen. .De vergadering, gehoord de besprekingen, nooriigt het Hoofdbestuur uit, zoolang de leiding vbu den Bond te houden, totdat het referendum zal hebben uitspraak gedaan, of de wijze van op treden inzake de stakingen te Harderwijk en tr Utrecht al dan niet goed is". Daarna werd het congres gesloten. --- MISVERSTAND AANGAANDE KILLINGER. In „De Standaard" vinden wij een artikel ovei de zaak-Killinger, waarin deze wordt voorgesteld als iemand aan wien in Suriname .de gewichtige betrekking van hoofd der politie" was toevertrouwd, lets wat de Surinaamsche regeering volgens den schrijver niet had mogen doen zonder aangaande het verleden van Killinger nauwkeurige informaties te nemen. Dit laatste buiten beschouwing latend, vestigen wij de aandacht er op, dat de voorstelling, als zou KUlinger in Suriname het hoofd der politie eijn geweest, geheel onjuist is. KUlinger was een van de twee inspecteurs van politie, die de kolonie telt en wel de jongste in rang. Onmiddellijk boven hem stond een hoofd, inspecteur, die tot chef heeft den commissaris van politie en deze staat op zijn beurt weer onder den Procureur-Generaal. Beneden den door KUlinger ingenomen Inspecteursrang zijn er voorts nog twee adjunct-inspecteurs en verder de agenten van politie. In het politiekorps van Suriname, waarvan de organisatie vrijwel overeenkomt met die in onze steden, bekleedde KUlinger dus — afgezien van de talrijkheid van het korps — vrijwel denzelfden rang als een Inspecteur van politie hier te lande. Dat aan KUlinger de betrekking van hoofd der politie in Suriname was toevertrouwd, is dus even onjuist als dat de jongste inspecteur van politie In Den Haag of een zijner collega's bet hoofd der Haagsche politie is. (Vaderland.) --- HOFBERICHT. Woensdag 3 Mei a.s. worden ten paleize „Het Loo" verwacht Hertog en Hertogin Johann Albrecht van Mecklenburg, Regent van Brunswijk. Hunne Hoojheden zijn vergezeld door de hofdame Gravin van Wedel en den kolonel adjt. Freiherr Knigge. Waarschijnlijk zal het vorstelijk paar den 9en Mei naar Den Haag vertrekken. De Minister van Financien maakt bekend, dat ten kantore van den ontvanger der successierechten, lste kantoor, te Amsterdam, van een onbekende, ten behoeve van 's Rijks schatkist, ls ontvangen f 310 aan bankpapier, ter voldoening Van te weinig betaald successierecht. ---