Onderscheiding. De zeereerw. pater R. Brinkmann uit het Redemptoristenklooster te Vaals, is begiftigd net het IJzeren Kruis. --- Holt-Münter. Reuter meldt uit New Vork, dat het lijk van Holt volgens de methode-Berthillon vergeleken werd met de gegevens over Munter, den Duitschen ex-professor van het Harvard-college en dat de identiteit daarmede aldus boven twijfel vastgesteld is. De veronderstelling.dat Holt medeplichtigen had, word .versterkt door het feit, dat tfolt's salaris gering was en zijn levenswijze tijn gewone middelen verre te boven ging.. --- BINNENLAND. NAGELAARS Moeilijk kunnen nog steeds enkele mannen van links de krasse terechtzetting verduwen, hun door Minister Cort van der Linden toegediend bij het debat over het gezantschap bij den Paus. De heer Van Houten heeft er een geheele reeks van zijn „Staatkundige Brieven" en andere opstellen tegen bijeengerakeld en het Kamerlid, de heer Drion, is er in „De Fakkel" slecht over te spreken. Na gewezen te hebben op wat hij noemt het gevaar van het Roomsch-Catholicisme als internationale politieke organisatie, geeft hij in het kort de rede weer van Minister Cort van der Linden en besluit: Ware een andere Minister aan het woord geweest, niet de man, die steeds door vriendelijkheid tracht te kalmeeren, men zou aan opzettelijke prikkeling van een groot deel der linker_ijde hebben moeten denken. Vooral toen de Minister wèl van geloofshaat bij links sprak, maar zich over de grofheid, van de Roomsche perscampagne niet uitliet, wèl zich verheugde over de versterking Van het vertrouwen in deze regeering bij zijn katholieke landgenooten, maar lelis de vraag niet overwoog, of daartegen mogelijk kon opwegen de gevoeligheid, ter linkerzijde gewekt. Het is buiten twijfel: van politieke berekening ls hier geen sprake. Slechts van een zéér bijzonderen kijk op onze binnenlandsche, nationale politiek, een kijk als in vele opzichten ook Thorbecke scheen te hebben. Of dit minder gevaarlijk is voor die nationale binnenlandsche politiek ? Laat ons hopen, dat het verzet, door Minister Cort van der Linden's woorden in ruimen kring gewekt, en het daar, door verlevendigd besef, zoo noodig het gevaar zouden kunnen keeren. Men mag èn uit de drukte van mr. Van Houten èn uit het schrijven in een orgaan als „De* Fakkel", die hoofdzakelijk voor de Vrij-liberalen bestemd is, wel opmaken, dat het napleiten niet zal ophouden en dat men na het verloren anti-clericaal proces zijn heil zal zoeken -in periodieke nagelpartijtjes. --- DE PRESIDENT VAN DEN HAARLEMSCHEN R.K. VOLKSBOND. ■ Onze Haarlemsche correspondent schrüft ons: De heer W. B. Guskens, de eerbiedwaardige, sympathieke president van den Haarlemschen R. K. Volksbond, heeft Maandagavond een besluit genomen, dat hem wel zeer zwaar moet zün gevallen. Er was in de Haarl. afdeeling in de laatste maanden een bestuursreorganisatie bewerkt door middel van ingrüpende wüzigingen in het Huishoudelijk Reglement. Deae reglementsherziening naderde haar einde en Maandag 1.1. kwamen de hoofdbestuurderen met de afgevaardigden der verschillende onderafdeelingen, vormende den Bestuursraad, bijeen in een vergadering, welke gepresideerd werd door den geestelijken raadgever der afdeeling, den weleerw, heer J. H. W. Borsboom. Toen nu deze aan. den Bondspresident; die mede deze vergadering bijwoonde, de vraag stelde ef deze-zich ook beschikbaar stelde voor het praesidium van den nieuwen Bestuursraad, toen heeft de heer W. B. Guskens, hoewel niet zonder pijnlijke aarzeling, geantwoord, dat hü voor de eer bedankte. „Ook voor het lidmaatschap van den Bestuursraad?" „Ook daarvoor!" Daar viel nu eensklaps 't besluit, waartoe zijn intieme vrienden den Bondspresident reeds lang gepoogd hadden te brengen! Het is een algemeen bekend feit, dat den werkers op het Kath.' sociale terrein meer teleurstelling en droefenis ten deel vallen dan voldoening. De heengaande president der Haarlemsche afdeeling heeft dit in den loop der jaren misschien meer dan' iemand _nders ondervonden. Voor hen, die wel eens in de gelegenheid waren achter de schermen te zien, was dit geen geheim en daar de heer Guskens, die in hooge mate een gevoelsmensch is, zich de verschillende wederwaardigheden steeds meer ging aantrekken, begon een langer aanblijven een ernstige bedreiging tegen zün leven te worden. Daarom poogden reeds geruimen tijd zün vele vrienden, die den werkzamen, blümoedigen grijaard zoo gaarne nog eenige jaartjes van zoete rust gunnen, den heer-G .kens er toe te brengen te abdiceeren als president van den Haarlamschen Bond. - . In de 25 jaren, die de heer Guskens in de Haarl. afdeeling gezwoegd en gewerkt heeft, is die afdeeling hem. lief geworden, werd zü zijn tweede leven. Voor haar had hü alles veil; haar bloei, haar voorspoed te bevorderen, dat was zün leven, zijn glorie, zün ideaal. In tal van katholieke vereenigingen bekleedt de heer Guskens belangrijke functiën. Maar steeds was de Volksbond bü hem nummer één, de Volksbond, waarin hij ongetwijfeld het meest gestreden heeft.... Is het niet als bij een moeder, bü wie het hart nog het warmst klopt van liefde voor het kind, dat haar het meeste verdriet, de pünlükste kweHyigen bezorgde? En waarom dat? Op de eerste plaats: omdat de heer Guskens aan al' zijn werken een hoogere wijding gaf, omdat zij door hem verricht werden niet uit egoïsme of eerzucht, doch omdat zijn in-vroom gemoed behoefte had om we_ te doen, omdat hij wilde zijn een katholiek niet alleen bij naam, maar vooral met de daad. Daarbü kwam, dat hij als katholiek in merg en been een blinde vereering had voor het Opperhoofd der Kerk en waar deze in Zün Encycliek iedereen aanbeveelt de Vereenigingen van werklieden metterdaad te steunen, was dit Pauselijke woord voor den heer Guskens zoo goed als een bevel, ora onvervaard alles te verduren en voort te blijven werken aan de groote zaak, die hü jaren; terug ter hand nam en dank zij zijn wijze leiding tot machtigen bloei wist te brengen. Ruim 25 jaren geleden, nadat de afdeeling Haarlem sinds korten tijd was opgericht door de Amsterdamsehe pioniers, de heeren Passtoors c.s, trad de heer W. B. Guskens reeds tot haar als lid toe en begon alzoo op de meest bescheiden wijze in deze jeugdige vereeniging zün zegenrijkei arbeid, waardoor hij haar later tot zoo grooten bloei zou brengen., Het ligt niet op mijn weg in dit korte bestek het werken te schetsen van het volijverige lid, wijl wij hier niet gedenken het jubileum van een zilveren lidmaatschap, maar meer speciaal het heengaan van een president, zooals, ik durf het gerust te zeggen, de Haarl, afdeeling er nooit meer een hebben zal. Bij de afsluiting dezer bestuursperiode wil ik alleen den heer Guskens schetsen als den veelbeteekenenden president, zooals ik de eer en het genoegen heb gehad hem te leeren kennen en als onvermijdelijk gevolg hoogelük te waardeeren. Ik zal daarom slechts even aanstippen, hoe hü als voorzitter van het Vaandelcomité er in slaagde der jeugdige vereeniging in korten tijd een rük, artistiek vaandel aan te bieden. Volgde weldra zijn benoeming in de Commissie van Büstand, een commissie in 't leven geroeper in 't belang der afdeelingskas. Dank zü de groote sympathie, waarin de heer Guskens zich bü de Haarlemsche katholieken verheugen mag, was het hem gegeven in deze commissie reeds veel goeds, In 't belang der afdeeling, tot stand te brengen. Was het dan te verwonderen, dat na den langen tijd van malaise en verval, die de afdeeling doormaakte, toen zij zonder bestuur zat en de Commissie van Büstand de zaken loopende hield, iedereen juichte, toen de heer Guskens zich bereid verklaarde het praesidium op zich te nemen? Dertien jaren zün sindsdien verloopen en deze tüd is de bloeiperiode der Haarlemsche afdeeling geworden. Zou ik alles moeten memoreeren, wat ln deze dertien jaren van wüs, goed en verstandig bestuur is tot stand gebracht, het zou mü te ver. veel te ver voeren en ook het zou onmogelük blüken. Want veel, wat door den sympathieken leider werd bewerkstelligd, is weliswaar geboekstaafd, doch Oneindig veel meer nog van hetgeen hü in de afdeeling deed, is door den braven man verricht in stilte, verborgen voor ieders oog, alléén gedaan ter liefde Gods en tot welzü'n zijner geliefde Vereeniging. Het opvoeren van het ledental dezer afdeeling van nauwelijks 400 tot boven de 1400, ziedaar het eerste en welsprekendste bewijs der activiteit van dezen wakkeren leider, die de weleer onbeteekenende Vereeniging aan de spits voortstuwde harer zusterenrei in onze Bisschopsstad. Moet ik nog wüzen op den aankoop onder het praesidium des heeren Guskens van het Roomsche Huis aan de Smedestraat, dat door zijn ijver, zijn bemoeiingen, zijn streven den naam verwisselde van „Felix Favore" in „'t Gebouw St. Bavo" en dat thans -het katholieke Tehuis bü uitnemendheid is geworden, waarin elke katholieke vergadering van eenige beteekenis plaats heeft? Voorzeker, het getuigde van een onwrikbaar voornemen deze Vereeniging tot bloei te brengen en van een rotsvast vertrouwen op Gode's hulp, de aankoop voor een halve ton gouds van dit Huis, terwül de Vereeniging geheel zonder middelen zat, ja, laat ik gerust uit de school klappen, de hypotheekschuld op het vroegere Huis aan de Ged. Oude Gracht nog veel hooger was dan de werkelijke waarde. Doch wat nood! Weer was het de invloed des heeren Guskens, die deze groote financieele moeilükheden overwon. Een obligatieleening werd uitgeschreven en de voorzitter, geholpen door trouwe helpers, slaagde er weldra in de obligaties alle te plaatsen. Vooral na het betrekken van dit nieuwe Huis is de Vereeniging gestadig ia bloei en vooruitgang toegenomen. Het was op den gezonden, vruchtbaren bodem dezer afdeeling, dat de Vakorganisatie wortel schoot en tot hooge ontwikkeling kwam, dank zü weer de toegewüde zorgen van president met bestuur. Geen wonder dan ook, dat de afdeeling bij het Centraal Bestuur in hooge eere staat en dat zü in den loop der jaren herhaaldelük als de model-afdeeling werd geprezen, waar veel en goed werk werd gedaan. Er was niets, wat den .Kath. Volksbonder zedelük en stoffelijk vooruit kon brengen, of deze afdeeling greep het aan, bestudeerde het met wijze^ voorzichtigheid en wanneer het goed bevonden werd. dan ook werd het zonder dralen bevorderd en gepropageerd. , Zoo laat de president na een organisatie, onderverdeeld in pl.m. 35 afdeelingen. Toen de idee van coöperatie ook in de Haarlemsche afdeeling haar aanhangers begon te tellen op het voorbeeld van andere vereenigingen, toen had deze idee de sympathie van den voorzitter n i e t, wijl hij niet wenschte te bevorderen, dat door zün Vereeniging financieele schade zou worden toegebracht aan de middenstanders, wijl de heer Guskens de goede gedachte huldigde, dat we als broeders leven in één groote gemeenschap en niet als elkaars .tegenstanders. Maar de Katholiekendag in Delft, waar deze quaestie besproken werd, ontstak voor den president het noodige licht, en van tegenstander werd hij voorstander. Maar toch vond hü de gelegenheid, door aankoopen der grondstoffen bü de middenstanders, ook dezen in 't algemeen door de nieuwe banen, die de afdeeling ging bewandelen, niet te benadeelen. Zoo üverde de heer Guskens er steeds voor, dat er tusschen den middenstand en de werklieden geen-klove zou bestaan. Hoe gelukkig gevoelde hü zich, toen het vorige jaar middenstanders en werklieden de handen ineensloegen om de zilveren jubelfeesten der afdeeling samen te organiseeren en broederlük te vieren. Bij botsingen tusschen patroons en werklieden was het weer zijn sympathieke verschijning, die vermocht partüen bü elkaar te brengen, hü weerde uit „'t Gebouw" alles, wat den middenstand zou kunnen schaden enz. » En ook in den boezem der afdeeling zelve, hoeveel tweedracht heeft hij door zün beminnelijk optreden niet voorkomen, hoeveel geschillen zijn er door zijn sympathieke bemoeiingen niet in der minne geschikt. Rooskleurig was de kas van den penningmeester, zooals overal elders, veelal niet, doch waren er noodzakelijke uitgaven, hetzij voor „Hulp in Nood", werkloozenfondsen, kinderfeesten enz., de voorzitter wist altijd raad. Hü kende de adressen, waar hü niet werd weggezonden, doch er altüd met klinkende resultaten vandaan ging en tot die goede, milde adressen behoorde de voorzitter zelf op de eerste plaats. Vergaderingen, door hem geleid, waren altijd prettig en geanimeerd en steriotiep werd de uitdrukking van de Boudsverslagen in de pers: „onder de sympathieke leiding van den heer Guskens." Zooals ik reeds aantoonde, vonden de stoffelijke belangen der leden in den heer Guskens een trouwe verdediger en bevorderaar, doch op de voornaamste plaats hield de voorzitter den nooit rustenden blik gevestigd op de geestelijke belangen. Op de Haarlemsche afdeeling is dan ook door den president steeds het duidelijke cachet eener Kath. Vereeniging gedrukt en het was voor den president steeds zün grootste voldoening met opgeheven hoofde te kunnen getuigen, dat hij zijn Volksbond van 't begin tot het einde "langs katholieke banen geleid heeft en immer voldaan h-eeft aan den wensch van den Paus en zijn Bisschop. Het is dan alleszins begrüpelijk, dat de heer Guskens door „zijn Volksbonders" op de handen gedragen werd. Vijanden had hü onder hen, ik zou durven zeggen, geen enkele. En, wanneer het dan waar is, dat hij in deze afdeeling dikwerf veel verdriet beleefd heeft, dan is hem dat zeker niet op de eerste plaats door „zijn Volksbonders" in,het algemeen, zooals de praeses ze zoo gaarne noemt, aangedaan. Hoe glorieus slaagde alles, waarbü hü als de generaal naar voren trad. Men denke aan de schitterend geslaagde retraites, aan de in den Bond tot zoon grooten bloei gebrachte Teekenschool, aan de exploitatie van „'t Gebouw", in zooverre de praeses zich daarin vrijelijk bewegen mocht, aan het op eigen risico koopen van een gebouw voor de Bondsbakkerij, terwijl eerst later, voor de noodige gelden gezorgd kon worden, aan de tentoonstellingen in 1909 en 1914, die allerwegen geroemd werden.... Overal en steeds was hij tegenwoordig, overal, representeerde hij den „Bond". Bij recepties van officieele personen, op constitueerende vergaderingen, bij feestelijke gelegenheden, overal vond men dea heer Guskens „qualitatis qua". Was er voor de Bondsleden groote vreugde of droefheid, het was al die verscheen om te ren 01 te troosten. De overleden leden geleidde hij, dikwerf door wind én wind, ter laatste rustplaats en bü de H.H- Missen, die altijd zoo trouw vanwege de afdeeling voor de zielerust van de heengeganen aan God werden opgedragen, was het ook steeds weer de president, die namens den Bond aanwezig was. Wie volgde altijd en immer in de Sacramentsprocessies in onze kerken achter 't Bondsvaandel? Het was altüd weer de impressioneerende, patriarchale figuur van den president. Betrof het een. huldiging door den Bond van officieele, kerkelijke of wereldlijke overheden, de heer Uuskehs was immer tegenwoordig. Zoo kon men zich den Haarl. R. K. Volksbond niet voorstellen, zonder dezen verdienstelijken, eenvoudigen, braven, gulhartigen man, die altüd vol eerbied opzag tot zijn superieuren en immer vol liefde en hartelijkheid was jegens zijn minderen. » Nu gaat hij den Haarl. R. K. VollCsbond als president verlaten en weldra zal hij den voorzittersstoel, dien men hem eenmaal met een dankbaar hart aanbood, zien innemen door een ander Met hem verdwijnt uit de afdeeling een president, die 't geheim bezat door zijn figuur, dóór zijn optreden aan het praesidium het onmisbare decorum te geven, verdwijnt ook een president, die de algemeene sympathie had en die bij het klimmen der jaren is gebleven „de grijze president met het jonge hart." Dat alles verdwijnt met zijn heengaan uit de afdeeling en het zal meer en meer blijken te zijn een groot, ja, wellicht een onherstelbaar verlies, doch zijn werk,' het monument in den Haarl. R. K. Volksbond, blijft. Aan zijn opvolger de grootsche, doch uiterst moeilijke taak, dat werk voort te zettten met dezelfde belanglooze, nederige, toewijdende zorgen van den heengaanden president, wiens regeeringsperiode de gulden bladzijde vormt in het historieboek van den Haarlemschen R. K. Volksbond. Moge hü daarvoor de kracht en de kennis bezitten! --- WATERSTAATSBEAMBTEN. De Vereeniging van personeel in dienst bij den Rijks Waterstaat „Eendracht maakt Macht" kwam te Utrecht in de „Poort van Kleef" in vergadering bijeen onder presidium van den heer J. Albers van der Linden, uit Malden. Na uitvoerige discussies werd, op voorstel van de afdeeling 's-Hertogenbosch, aan het hoofdbestuur opgedragen stappen te doen tot wederoprichting van de afdeeling Noordzee-kanaal (IJmuiden en omgeving). Ingekomen was een schrijven van het eerelid der vereeniging, het oud-Kamerlid Passtoors, dat hij verhinderd is.de vergadering bij te wonen. De inkomsten bedroegen in 1914 f 1589.11; uitgaven f 1198.13/2 batig saldo f 399.77}^. Daar evenwel nog een schuld viel te voldoen, was het nadeelig saldo aan het eind van het vorig jaar f 21.96!.. Goedgekeurd werd de begrooting 1915, sluitende met een batig saldo van f 106; ontvangsten f 1345. Na de pauze werden de besprekingen voortgezet over de artikelen 4 en 12 va» het reglement van het Uitkeeringsfonds bij overlijden. De bepaling, dat het fonds openstaat tot 50-jarigen leeftijd, werd aangenomen. Naar aanleiding eener bespreking bij het punt salarisregeling, zegde de eere-voorzitter, mr. Smeenge toe, bij de departementen pogingen* aan te wenden, opdat de mandaten op tijd worden uitgereikt en ook te onderzoeken of het mogelijk zal.zijn om per week uit te betalen. Inzake de periodieke verhoogingen werd besloten te verzoeken, dat het maximumsalaris in 15 jaren zal worden bereikt in plaats van in 20 jaren, zooals thans over het algemeen het geval is. , Den tweeden dag werden voortgezet de besprekingen over de salarisregeling. Besloten werd opnieuw een adres te richten tot den Minister van Waterstaat, waarin dezelfde wenschen zullen worden geformuleerd als in een vorig adres zijn geuit. . Tot leden van het hoofdbestuur werden bij enkele candidaatstelling herkozen de heeren J. Kloet, te IJmuiden, K. H. v. d. Berge, te Wijhe. en B. de Graaf, te 's Hertogenbosch, Voorts werden gekozen de heeren M. Jansen, te Winterswijk, en A. J. ter Wengel, te Hengelo. Het bestuur van het Uitkeeringsfonds bij overlijden werd samengesteld uit de heeren |. Bakker, te Maarssen (voorzitter); J. van Lieshout, te 's Hertogenbosch (secretaris); A. G. Schetselaar, te Assen en A. G. Lint, te Dordrecht (algemeene reserve). Op voorstel van de afdeeling 's Hertogenbosch werd tot eerelid der vereeniging benoemd de heer W. J. Jansen, te 's Hertogenbosch. Een commissie uit het hoofdbestuur zal dit jaar op audiëntie gaan bij den Minister van Waterstaat en den hoofdinspecteur-generaal. Als plaats voor de volgende algemeene vergadering werd wederom Utrecht aangewezen. Vervolgens werd de vergadering gesloten. --- LIMBURGSCHE VERKIEZINGEN. Men schrijft ons: Wie de laatste dagen de advertentiekolommen van de Limburgsche bladen napluist, moet wel tot de overtuiging komen, dat de raadsverkiezingen weer met buitengewone animositeit gepaard gaan tusschen de politieke partijen en de z.g. dorpspartijen. De verkiezingskoorts heeft jn vele gemeenten weer een hondsdagen-temperatuur bewerk^ en het groote wereldgebeuren vermag zelfs niet die belangstelling te vragen welke thans wordt opgeëischt voor de stadsof dorpspolitiek. In vele plaatsen is het „hommeles", en de rumor-in-casa openbaarde zich zelfs dezer dagen in die mate in een gemeente, dat een raadslid zijn med/candidaat een flinke afrossing toediende: parate executie 11 Doch niet alleen het platteland, ook de .niet geisoleerde plaatsen, zelfs gemeenten, die bij officieele gelegenheden op affiches met koeien van letters het woord stad laten .drukken, doen mee aan dat kleine verkiezingsgedoe," dat zich, ondanks alles, zal blijven handhaven, zoolang een raadslid naar het gemeentehuis moet worden gezonden. Sittard handhaaft zijn reputatie; de Kath. Kiesvereeniging besloot niet aan de verkiezingen deel te nemen, en de candidaten rezen als paddestoelen uit den grond. Voor één candidaat werd in den ijver eene lijst niet ingediend ; eenvoudig vergeten! „De Raad van XI van de Marotte-club publióeert de volgende Waarschuwing aan de Keizesch oet het Marotte Riek Motto „Schmij het iezer es het werm is". Schtömt Vrièdaag allijn op die cannidate woo dr zeker van zit, dat ze altied veur het behauwt van de Vastelaovond schtömme." In Heer, ook befaamd om zijn raadsverkiezingen, moet zekere Beckers aftreden ; teneinde de kiezers op een dwaalspoor te brengen, werden drie candidaten gesteld, die Beckers heetten, met- bijna dezelfde vóórletters. In Meerssen stelden zich een bestuurslid der Kath. Kiesvereeniging en van den R. K. Volksbond candidaat tegen de candidaten van de Kath. Kiesvereeniging. Candidaten van de Kath. Kiesvereeniging gaan gezamenlijk met hunne dissidente-collega's den boer op, om stemmen te ronselen. In Heerlen worden, in afwijking met het ad- Vies van het bestuur der Kath. Kiesvereeniging, niet alle aftredende raadsleden overgenomen, met het gevolg, dat de uitgeworpen leden zich candidaat stellen tegenover de candidaten der K. K. In Maastricht — waar de burgemeester als lid der K. K. bedankte, na een vergadering der K. K. — worden openlijk aanbevolen en gesteund de socialisten door het bestuur der Onafh. Kiesvereeniging; in deze vereeniging bevinden zich tal van „katholieken", die zelfs bij officieele kerkelijke plechtigheden op den voorgrond treden. In Venlo wordt een aftredend, hoogst verdienstelijk lid, niet door de K. K. op de groslijst gebracht. Niettegenstaande dat worden candidatenlijsten op den verkiezingsdag inge- I vcor genoemd anredend .aad_.i_t frf :ne c;_e cic distticten. Doch de heer H. verk openlijk, de candidatuur niet te willen aanvaarden: een prachtige daad. In Maastricht wordt de strijd gevoerd zuiver rechts tegen links: katholieken tegen socialisten, met Duys als verkiezings-propagandist. In Roermond gaat de strijd tusschen katholieken en liberalen; in Venlo tusschen katholieken en socialisten; in Heerlen tusschen katholieken en Christel.-historischen, (Patrimonium) en socialisten ; in Kerkrade tusschen katholieken en socialisten. Over het algemeen stoort men zich niet aan de beslissingen der Kath. Kiesvereenigingen, heeft men lak aan de Kath. kiezersorganisatie. En weer blijkt de leemte in de Kieswet, dat iedereen candidaat kan. gesteld worden voor den raad, zelfs zonder medeweten van of tegen den uitdrukkelijken wensch van den candidaat. --- KERKNIEUWS. Uitvaart kapelaan H.Th. de Bouter. Onze correspondent te Enschede seint: Hedenmorgen te 10 uur werd in de H. Jacobus-Kerk voor de zielerust van kapelaan H. Th. de Bouter een H. Mis ,vkn Requiem opgedragen door den zeereerw. heer ]. H. Scholten, deken en pastoor te Oldenzaal. Assistentie verleenden daarbij de weleerw. heeren J. A. Oostveen, pastoor te Winschoten, en J. F. H. Eshuis, kapelaan te Enschede, resp. als diaken en subdiaken. Na de H. Mis sprak de weleerw. pastoor Th. M. Oldenhof, oud-kapelaan der St. Josef-parochie, de' lijkrede uit, naar aanleiding van de tekstwoorden : „Ik ben verheugd, dat mij gezegd is: gij zult ingaan in het Huis des Heeren". Achter den begrafenisstoet volgden de verschillende katholieke corporaties, de hoogste klassen der drie R. K. scholen en de notabelen dezer stad. Op het kerkhof werd de beaarding verricht door den weleerw. kapelaan Chr. van Rooijen, geassisteerd door pastoor Oostveen en kapelaan Eshuis. De zeereerw.* zeergel. heer dr. A. Ariëns hield vervolgens een treffende rede, waarin hij. het leven schetste van kapelaan De Bouter, als sociaal werker te Enschede.' --- STADSNIEUWS. Ongelukken. Per auto-ziekenwagen is gistermiddag een 5-jarige knaap naar het Binnen-gasthuis vervoerd, die in de Groen van Prinstererstraat onder een sproeiwagen der Gemeente was geraakt en daarbij een been had gebroken. --- Trambotsing. In de Sarphatistraat reed Woensdagnamiddag een tramwagen van lijn 7 tegen en in dezelfde richting rijdenden bijwagen van lh'n 10, waardoor deze wagen ontspoorde en in aanraking kwam. met een bijwagen van lijn 11, staande op het andere spoor. Persoonlijke ongelukken hadden niet plaats, doch werd groote materieele schade aangericht. In de Weesperstraat reed gistermorgen een motorwagen van tramlijn 7 op een motorwagen van tramlijn 8, waardosr beide wagens beschadigd werden en de beugels defect geraakten. Het tramverkeer ondervond hierdoor circa een kwartier vertraging. --- GEMENGD NIEUWS. MARINESLOEP OMGESLAGEN. Naar wij van bevoegde zijde nader vernemen omtrent het ongeval in het zeegat van Brielle, is in den vroegen ochtend van gisteren een defensie-sloep der marine, bemand met een zevental koppen, die te Brielle was gestationeerd, in bovengenoemd zeegat aan den grond geraakt, en later, bij pogingen om haar vlot te krijgen, gezonken. Een der opvarenden heeft zwemmende den wal van het eiland "Rozenburg weten te bereiken en een lijk is reeds aan wal gespoeld. Omtrent het lot der overige opvarenden bestaat nog geen zekerheid. Volgens mededeeling van den geredden schepeling (een stoker) is de sloep gestooten op een uitgebracht anker en daarbij lek geslagen en gezonken. Uit Brielle wordt aan het „Hbld." gemeld: Van het begin der mobilisatie af lag aan het einde der Brielsche haven een stoombarkas van de Marine op toezicht te houden op uitgaande schepen. Gisternacht om 2 uur is deze barkas, bemand met een officier en zes matrozen, van hier vertrokken naar zee en tijdens hevige rukwinden buiten de Brielsche Maas komende vastgeraakt op een zandbank, waar jaren geleden de „Groningen" is vergaan. Het was tegen 3 uur in den morgen toen de Brielsche visscher Vrobmbout, met zijn platboomsvaartuig daar naar bot visschende, dc barkas bemerkte, en ziende het' gevaar, waarin deze verkeerde, begaf hij zich met zijn vaartuig daarheen, aan den officier vragende of hij hulp verlangde. Deze, waarschijnlijk het gevaar, waarin hij verkeerde, niet inziende, riep terug, dat hij voor anker lag en wel spoedig zou loskomen. Vroombout, die met zijn visch tijdig te Brielle moest zijn, om ze naar Rotterdam te kunnen vervoeren, keerde daarom huiswaarts. Eenigen tijd daarna gaf hij aan zijn zoontje nog zijn spijt te kennen, dat hij niet bij de barkas was gebleven, daar hij vreesde, dat het schip gevaarlijk zat. Toen hij dan ook later een schot hoorde lossen geloofde hij wel, dat een ongeluk had plaats gehad. Het was echter te laat om terug te keeren. In den namiddag is een van de bemanning van de stoomsloep, de stoker Botbijl, hier aangekomen. Hij had een reddinggordel aan toen hij over boord sloeg, en is zoo drijvende op de punt van Rozenburg aangekomen, vanwaar hij zich naar Brielle heelt begeven, waar hij het ongeluk heeft medegedeeld. Het bleek dat de officier en 5 matrozen hierbij het leven moeten hebben verloren, daar hij niets meer van hen bemerk, heeft. Per auto is hij van hier gehaald, om inlichtingen te verschaffen aan den stellingcommandant te Hellevoetsluis. Aan boord waren de buitengewone adelborst der marine-reserve P. van der Does, korporaal Boon, de matrozen Ten Holte, De Jong, Botbijl en twee andere, wier namen nog niet bekend zün. 4 Men meldt ons nog uit Hoek van Holland, dat de stoomreddingboot voor den Waterweg het lijk opvischte van den matroos W. Spanjer. • * * De slachtoffert. Hier volgen de namen van hen, die omgekomen zijn bij het vergaan van de defensie-sloep der marine op 7 Juli j.1.: De adelborst le klasse van de marine-reserve Pieter van der Does; de matroos le klasse der marine-reserve Willem Spanjer, stamboeknummer 349; de milicien-matroos Cornelis de Jong, stamboeknummer 1088 C, de stoker le klasse Simon van Dok, stamboeknummer 3479; de zeemilicien-stoker Willem Jan van Holtem, st.b.-nr, 748 C en de korporaal-stoker binnenl. dienst Piet Boon, st.b.-nr. 32082. Gered werd de zeemilicien-stoker Adriaan Botbijl, st.b.-nr. 5776 B. --- Branden. Te Nistelrode, gelegen tusschen Uden en Oss, woedde Woensdagmiddag een hevige brand, waarbij een 9-tal woningen in de asch werden gelegd. Oorzaak onbekend. --- De veenbranden In Drent. -Nader meldt men ons uit Emmercompascuur: De veenbranden bü Emmererfscheiderveen, NieuwWeerding en Valtehormond woeden nog steeds voort. De woningen, die in Nieuwweerdinge zijn afgebrand, werden bewoond door de gezinnen van J. Breider, J. Eiker, wed. Klop- --- Mooie vangst. irg, wed. Pinkster en J. Schoonbeek. In En meren een zijn tot nu toe : .cds 8 arbeiders woningen in de vlammen opgestaan. Doordat de zon thans niet schijnt en het ce-i weinig heeit geregend, is de weide wel niet zoo droos als gisteren en „loopt" liet vuur niet meer zoo snel, maar door de hevige wind breidt de brand zich nog steeds uit en staat men daar zoo goed als machteloos tegenover. Groote hoeveelheden tnrf zijn eveneens een prooi der vlammen gewarden. Men kan zicli eenigszins een denkbeeld vormen van de uitgestrektheid van het aangetaste terrein als men weet, dat de beide uiterste huizen, die in Emmererfsch.idcrveen zijn afgebrand, maar dan 20 minuten gaans van elkander liggen. Dinsdagvoormiddag vervoegde zich, aldus meldt „De Limb. Koerier", in den goud en zilverwinkel van den heer A. Derrez, op den Brand te Sittard, eene elegant gekleede dame, welke een gouden ring wen.chte te koopen. De heer D. legde haar een kussen voor waarop 7 rijen, ieder van 10 stuks, gouden ringen zaten, tot prijzen van 12 gnlden. Na ze nagenoeg alle bekeken en gepast te hebben, zou ze toch liever een van 14 gulden willen hebben, welken ze dan -ook bestelde en over 8 dagen zou komen halen. De dame zeide in de stad gelogeerd te zün en na haar naam (M. v. d. Br|>ek)? te hebben opgegeven, verliet ze den winkel. Toen de heer D. de ringen weer in het kussen paste, bemerkte hij, dat er aan het aantal twee ontbraken. Van dit feit werd de inspecteur van politie in kennis gesteld, welke onmiddellük uitgebreide maatregelen nam te einde dè dievegge te achterhalen. Er was reeds meer dan een uur tüds verstreken, men was alle 'richtingen af geweest, doch nergens was er een dame te vinden, die aan het opgegeven signalement beantwoordde. Inspecteur De Wilt leent bü den heer D. een burgerpak en was in een ommezien verkleed, waarna de opsporing opnieuw begon. Züne aandacht werd getrokken door eene jonge dame, die over het trottoir vóór den winkel van den heer v. d. K. (eveneens een goud- en zilverzaak) op en neer wandelde. Werkelijk was er ook eene dame in den winkel bezig met het uitzoeken van horlogekettingen. Deze dame was echter in het zwart gekleed, terwijl de dievegge, volgens' opgegeven signalement, een wit kleed droeg. De houding van beide dames kwam den inspecteur meer .'en meer verdacht voor. De dame kocht hier een minderwaardige ketting en betaalde dezen ook, doch haar slag had ze reeds gedaan door de ontvreemding van een ketting yan grootere . waarde. De inspecteur arresteerde haar en geleide haar naar het politiebureau. Ook de andere wandelende dame, die blijkbaar bij haar behoorde, werd aangehouden. Bij fouilleerjng bleek de elegante dame in het bezit te zijn van 8 gouden-ringen, plus de gekochte en ontvreemde ketting, benevens eene nog al groote som gelds. De bestolenen herkenden de voorwerpen als hun eigendommen en ten slotte bekende de dievegge al deze voorwerpen te Sittard en te Maastricht ontvreemd te hebben. Ook de boven opgegeven naam bleek valsch, want thans gaf zij op genaamd te zijn Theodora Maria van de Berg, oud 22 jaren en wonende te Amsterdam. Ze zal gevankelijk naar Maastricht worden overgebracht. --- ONDERWIJS. Academische examens. AMSTERDAM. Met goed gevolg ls afgelegd het doctoraal examen in de wis- en natuurkunde »cum laude» door den heer. B- P- Haalmeyer en het Candidaats-examen in de» Nederlandsche letteren door den heer T. J- Twijnstra. --- LANDBOUW. Mond- en klauwzeer. Gelijk reeds met een kort woord gemeld Is, had j.l. Dinsdag onder leiding van den Minister van Landbouw Nijverheid en Handel in de Rolzaal van het gebouw der Grafelijke zalen wederom een vergadering plaats van belanghebbenden bij de bestrijding van het mond- en klauwzeer,' teneinde in verband met den huidigen toestand in Zuid-Holland, de verdere bestrijdingsmiddelen te bespreken. Behalve de directeur-generaal van den Landbouw, de inspecteur van den veeartsenijkundigen dienst en d_ districtsveeartsen waren aanwezig de vertegenwoordigers der verschillende' vereenigingen op het gebied van landbouw en veeteelt, terwijl bovendien uit elke provincie eenige personen waren uitgenoodigd, die de. toepassing der maatregelen van nabij hadden gevolgd en van wie een onbevangen oordeel over de tot nu toe gevolgde bestrijdingswijze kon worden. J Nadat de minister een korte uiteenzetting had. gegeven van den srtand der ziekte op heden waaruit bleek, dat van de 11 provinciën thans 9 geheel vrij zijn, terwijl van de 2 overige, nl. Limburg en Zuid-Holland, allen in laatstge-, noemde provincie de toestand zoodanig is, dat; een bespreking omtrent de verdere maatregelen noodzakelijk is, deed Z.Exc. met nadruk uitkomen, dat hij behalve van de tegenstanders van de thans gevolgde bestrijdingswijze, die in den: regel hun meening niet voor zich houden, ook/ gaarne eens een stem wenschte te hooren van! hen, die zich met de maatregelen kunnen vereenigen. Het is namelijk een eigenaardig verschijnsel, dat laatstbedoelde personen ten opzichte; van het uiten hunner opinie gewoonlijk veel reserve in acht nemen. Nadat verschillende aanwezigen hun bevindingen hadden medegedeeld, gaf de inspecteur van den veeartsenijkundigen dienst aan de hand van eenige kaarten een overzicht van den stand der ziekte. Hieruit bleek, dat zich in Zuid-Holland op het oogenblik drie brandpunten der ziekte bevinden, n.l. te Stompwijk, Zoetermeer en Hof van Delft. De medewerking van de boeren in deze streken liet veel te wenschen over, en nu gaat het toch niet aan om het heele land de nadeelige gevolgen daarvan te laten dragen. Geven we in Zuid-Holland de bestrijding op, dan kunnen we er zeker van zijn, dat binnen korten tijd de ziekte over ons geheele land verspreid is. Staken we het afmaken, dan zijn andere maatregelen nutteloos. , • Wij hebben in 1911 gezien, dat wij daarvan niets dan ellende beleven. Wordt echter de thans gevolgde bestrijdingswijze doorgezet, dan zullen we nog strenger moeten optreden, dan tot nu toe. De algemeene opinie van de vergadering is deze, dat doorgegaan dient te worden, indien de Regeering kans ziet om met strenge middelen en met de beschikbare gelden de ziekte te bestrijden. Spr. is van meening, dat we moeten trachten met Inspanning van alle krachten Zuid-*Holland van het mond-en .klauwzeer te bevrijden. --- LAND- EN ZEEMACHT. Vrijwillige Landstorm. Te Uithoorn is een afdeeling van den vrijwilligen landstorm opgericht met aanvankelijk dertig deelnemers. Voorloopig treedt als commandant op de reserve le luitenant S. Kromsigt. --- Indische jaren. Aan H. M. de Koningin is het volgend adres gericht door verschillende militairen: Geeft met verschuldigden eerbied te kennen, van het Oost-Indische leger, thans dienende bij de Koloniale Reserve te Nijmegen; dat hij door de mobilisatie (m. a. w. het op voet van ooYlog brengen) van het Nederlandsche leger, thans langer dan in normale omstandigheden het geval zou zijn geweest, in Nederland vertoeft; cat' waren -oe