van onze verslaggever JOOP VAN DEN BERG Rensenbrink: "Ik tril niet meer bij een strafschop" Oranje: wel winst maarniet glorieus MENDOZA - Zwoegend, krampachtig en zeker niet met het sprankelende circulatievoetbal van vier jqar geleden in West-Duitsland, heeft Nederland zich in Mendoza over de eerste hindernis van het WK-toernooi in Argentinië geworsteld. Die eerste hindernis scheen bij voorbaat zo probleemloos te zijn, want wat stelde dat amateuristische ploegje, dat Iran heet, nu eigenlijk wel voor? De harde realiteit was echter, dat Iran een onvermoed heftige weerstand bood en een moeizaam te slopen vesting bleek. Natuurlijk: Nederland kreeg de Perzen tenslotte wel op de knieën (3-0), maar als glorieuze, bejubelde helden stapten de Oranje-spelers niet van de grasmat. Die grasmat! Niet de voor onmogelijk gehouden weerstand, die Iran bood, maar wel het unieke groene tapijt kreeg van de Nederlanders de schuld van de povere voorstelling die zij voor het Argentijnse publiek gaven. Robbie Rensenbrink bijvoorbeeld zuchtte na afloop vermoeid: „Dat veld was onze grootste tegenstander. Op deze sponsachtige, mosachtige grasmat zakte je diep weg. Een razendsnelle combinatie was niet mogelijk". Argentina 78 --- Tegen zichzelf Maar het Nederlands elftal vocht niet alleen tegen Iran en de miraculeus moeilijke grasmat, maar ook tegen zichzelf. Er klopte aanvankelijk niets van de organisatie in het Oranje-team. De verbijsterde Nederlandse defensie liet zich daardoor in dat eerste kwartier zowaar tot paniek en chaos verleiden. Rijsbergen: „Van de dekking klopte niets". --- Middenveld Wim Rijsbergen wees ook met een beschuldigende vinger naar het middenveld (Neeskens, Haan, Jansen en Willy van de Kerkhof): „De taakverdeling op het middenveld klopte niet. Bij balverlies moeten die middenvelders ook onmiddellijk consequente mandekking toepassen, maar dat gebeurde niet". René van de Kerkhof en Rob Rensenbrink braken pas in de 40e minuut het verzet van de Perzen. Een jagende Van de Kerkhof onderschepte op dat moment een pass van een Iranese speler en sprintte op rechts het vijandelijke strafschopgebied binnen. Voorstopper Addollahi ondernam eén wanhoopspoging om de PSVer af te stoppen, maar liep hem tegen de grond. Onmiddellijk wees de 43-jarige Mexicaanse scheidsrechter Archundia naar de stip, en een koelbloedige Rensenbrink plaatste zich achter de bal en joeg het leer aan de rechterkant van de uitmuntende doelman Hejazi van Iran in de touwen: 1-0. --- Kalm Op dat moment was Rensenbrink de kalmte zelve. Later stelde hij nuchter vast: „Ik ben geen 21 jaar meer. Ik ben al bijna 31. Tien jaar geleden zou ik bij zon belangrijke strafschop misschien hebben staan trillen van de zenuwen. Nu wist ik precies in welke hoek ik de bal zou mikken. Die hoek kies ik in negen van de tien gevallen". Rensenbrink werd in feite de held van de wedstrijd: hij scoorde alle Nederlandse treffers. MENDOZ A - „Drie doelpunten in een interland heb ik eerder nog meer één keer gemaakt. Dat was op 30 april 1976, toen het Nederlands elftal met 5-0 van België won", zei Rensenbrink na de 3-0 zege op Iran. Toch straalde ook bij de Anderlechtvedette de voldoening niet van het gezicht: „Al langer dan een jaar wordt nu gezeurd, dat ik de opvolger van Johan Cruijff moet zijn. Ernst Happel heeft voor deze wedstrijd nog tegen me gezegd, dat ik daar niet aan moet denken. Ik moet, zei Happel, gewoon mijn eigen spel spelen. Starten op links en dan zwerven door de hele aanval". Toch gaf Rensenbrink toe: „Geestelijk is het toch een belasting voor mij, dat iedereen in de pers mij de rol van Crurjlf wil opdringen. Ik uit me niet zo gemakkelijk, maar het vreet toch aan mij. En juist op deze grasmat kon ik niet in mijn spel komen, want een snelle solo of een snelle 1-2-combinatie was niet mogelijk De beste mogelijkheid was nog om het spel zo breed mogelijk te houden en dan de bal voor het doel te smijten. Maar dat is mijn stijl niet. Ik wil zelf naar het centrum trekken". Opmerkelijk was ook, dat Happel nadrukkelijk aan de drie spitsen (Rensenbrink, Rep en René van de Kerkhof) de opdracht had gegeven om niet mee te verdedigen. Rensenbrink: „Dat is toch wel normaal. Je hebt alle kracht nodig om in de aanval zoveel mogelijk gevaar te stichten. Tegen een ploeg als Iran moet je daarom zoveel mogelijk mensen voorin houden. Pas in de tweede helft ging het beter lopen, omdat we toen meer rust in het spel hadden. We begonnen aan die tweede helft immers met een voorsprong". Pas in de tweede helft werd Rob Rensenbrink inderdaad een moeihjk af te stoppen „zwerver". En met een katachtige sprong realiseerde hij in de 17e minuut na een voorzet van rechts door René van de Kerkhof met een schitterende kopbal het tweede doelpunt. Johnny Rep stond in de 34e minuut aan de basis van het derde en absoluut beslissende doelpunt. In een solo worstelde hij zich langs verschillende Iranese verdedigers en werd tenslotte net binnen het strafschopgebied in de rug geduwd door Abdollahi. Opnieuw wees de arbiter naar de stip en weer kogelde Rensenbrink koelbloedig raak: 3-0. Nederland had duidelijk op meer gerekend. Haan: „Met een beetje meer geluk hadden we toch met 5- of 6-0 gewonnen. Maar ik vond Iran veel sterker dan tijdens het toernooi in Parijs, drie weken geleden". En Willy van de Kerkhof stelde vast „Als we met PSV tegen deze ploeg hadden gespeeld en pressie hadden uitgeoefend, waren ze met zeker 7-0 het schip in gegaan, maar Nederland mocht tenslotte nog blij zijn dat het zo uitpakte, want in de beginfase kreeg Iran (Faraki en Pour) zulke uitstekende kansen, dat het een wonder mocht heten dat Jan Jongbloed de zaak kon redden. Jongbloed laconiek: „Ach, je weet dat in zon eerste wedstrijd hachelijke situaties kunnen ontstaan. Maar na dat eerste kwartier heb ik toch niets meer te doen gehad. Jammer dat het zonnetje toen achter de tribune wegzakte, want anders was ik in alle rust aardig bruin geworden". Daarmee was Jongbloed een van de weinige Nederlanders die tenslotte opgewekt in de spelersbus stapten, want veel optimisme kan het Oranje-team uit deze eerste triomf niet halen. • Rob Rensenbrink scoort zijn eerste doelpunt uit een penalty. Hij stuurt doelman Ghashghaian naar de verkeerde hoek Rob Rensenbrink springt hoger dan Karbekani en scoort koppend de tweede Oranje-treffer. --- Whisky en bier voor plas van Suurbier WENDOZA - Wim Suurbier heeft na namelijk vier uur en een kwartier „slechts" een uur over. Voor Suur- whisky. Suurbier dronk tot hem de j.e 1 wedstrijd Iran-Nederland het we- nodig om een plas te produceren bier werd het plassen een drama met drank bijna de oren uitkwam maar «ldrecord van de Rus Onitsjenko voor de dopingcontrole. Wim Jansen, een feestelijk tintje. Hij kreeg name- na 255 minuten (biina drie voetbalwet een kwartier verbeterd. De rech- die zich als tweede Nederlander voor lijk enorme hoeveelheden te drinken, wedstrijden) produceerde hij eindew vleugelverdediger van Oranje had de controle moest melden, deed er Eerst water, maar later bier en lijk een hoeveelheidje urine --- Theo Boosten kaart aan oor ik het vergeet in deze *°«m:-MVV, van harte proli 1 met de Pro}notic- lui' hL eboen- gezien het ver°°P van dc competitie hei "Keste recht om naar de r*divtsie te gaan: Yj*". de wedstrijd sprak ik **t George Knobel, de trai{ die de ploeg gaat verlan_u ,Knooel «™? vreselijk over het feil dat vv m deze nacompetitie J!Veel , .Afgekeurde doel- M-nten'' moest incasseren. H' • *J vond dat, op zijn zachtst l_J*Qd,zeer bedenkelijk. Ik y-mnet Knobel meevoelen, «or ik moet toch daarbij .dat ons scheids- Chterkorps zeer integer.is £ niet te beïnvloeden is, «at.staan om te kopen. Het h?e} venaal op toevallig"-cm berusten. Gisteravond heb ik letterende avond in hel meege.jjaak.. Sensatie, doelpun- Jll en promotie. In het ra"faprogramma - dat rechthehe.zs werd uitgezonden - ■*«••> tfc me ook .heerlijk laten ««an als Limlrurger". Ik ■gnat het groots dat Limro. een derde ploeg in de JJ^-yisie heeft. Dat belooft oor het komend seizoen menige derby. En voor etMaastriclitse publiek, !ïrl ln