Torn Poes en Mom Bakkesz 1354. De schurkachtige piloot Mom stapte met stevige pas het bergpad af, van tijd tot tijd een meewarige blik op het vliegtuigje werpend, dat nog steeds boven zijn hoofd rondcirkelde. Maar al spoedig werd zijn blik getroffen door iets anders. Het was een open vrachtauto die aan de kant van de weg, bij een armelijk boerderijtje stond. „Precies wat ik zoek!" mompelde de schelm, met een vlotte sprong achter het stuur schietend. En iri één beweging door startte hij de motor, schakelde in en reed weg, voordat de eigenaar ook maar van zijn stoel, in het inwendige van de boerderij op had kunnen staan. De gewetenloze schurk weidde geen enkele gedachte aan de diefstal die hij zojuist gepleegd had. Hii tastte met een tevreden gebaar naar net doosje van de diamant, dat in zijn borstzak stak en zette toen een wild en vrolijk lied in, terwijl de oude auto schuddend en rammelend over het bergpad hobbelde. Boven in de lucht zat Torn Poes, achter de stuurknuppel, nog steeds naar de bewegingen van de grote vermommer te staren, zonder dat nij ook maar ergens een spoor van een geschikte landingsplaats ontdekte. Achter hem hing heer Bommel lusteloos in zijn zetel, die nad te veel last van de luchtziekte om zich ergens nog druk over te kunnen maken. En toen ontdekte Torn Poes plotseling dat de benzine op was! De motor begon onregelmatig te lopen en het kleine toestelletje vloog wat bibberig voort, terwijl het neiging tot dalen vertoonde. „Heer Ollie!" riep hij geschrokken. „Het is afgelopen!" „Dat wist ik al lang!" zei heer Bommel lusteloos. „Stoor me niet, jonge vriend!" --- Ingezonden Goed dat er politie is... Sinds 1 iuni is de gemeentepolitie van Leeuwarden weer aktief in de Groene Ster en dat heeft meteen al weer een daverend succes opgeleverd. Vol trots laat men in de krant zetten dat er maar liefst veertien automobilisten op de bon gingen wegens foutief parkeren. Geweldig, geweldig! Het is alleen wat sneu als in diezelfde Groene Ster je auto wordt opengebroken en leeggeplunderd. Als je dan bij de politie komt krijg je te horen: „Nee meneer, daar kunnen we niets aan doen, daar hebben we geen tijd voor." Of als je geparkeerde auto wordt aangereden en een getuige geeft je het autonummer van de dader die doorgereden is. Op het politieburo is dan de reaktie: „Probeert u zelf maar de schade bij de dader te verhalen, daar doen wij niets aan, daar hebben we geen tijd voor." Je gaatje dan wel afvragen of er misschien iets mankeert aan het bepalen van de prioriteiten bij de politie. Overigens zou ik ieder die een bon heeft gekregen voor parkeren op de parkeerstrook langs de Roazendaal vlak voor de brug, willen aanraden beslist niet te betalen. Ik heb dit namelijk een keer laten voorkomen; en wat bleek toen: alleen de politie vindt dat die strook een voetpad is, hoewel dat met geen enkel bord is aangegeven. Zowel de officier van justitie als de kantonrechter waren met mij van mening dat dit duidelijk het karakter van een parkeerstrook heeft en ik ben dus vrijgesproken. Maar de politie heeft daar niets van geleerd en gaat rustig door met bekeuren. Het is ook zo gemakkelijk om een briefje onder een ruitewisser te stoppen en als je dat vaak genoeg doet haal je de krant ook nog. Leeuwarden. Ing. J. C. Pietersma (Over ingezonden stukken ken niet worden gecorrespondeerd. Ze kunnen ook met worden teruggezonden. Anonieme inzendingen ot stukken zonder duidelijk edres van de inzender worden niet in behandeling genomen. De redactie behoudt zich altijd het recht voor de stukken in te korten. De maximale lengte is als regel 600 woorden. Red. I --- Rommelmarkt op kerkhof Toen ik zaterdag j.l. het kerkhof in Beetsterzwaag ging bezoeken waar mijn grootouders zijn begraven, zag ik tot mijn verbazing, dat er op het kerkhof een rommelmarkt was georganiseerd. Moest dat nou zo nodig op het kerkhof worden gehouden? Of is voor deze hervormde kerk geld belangrijker dan eerbied en rust op het kerkhof? Oldeboorn. Geertje Geertsma. (De rommelmarkt werd gehouden op het parkeerterrein naast de kerk. De inbreng was echter zo overweldigend, dat niet alles daar een plaatsje kon krijgen. Daarom werd besloten een deel van de meubels rond de kerk, op het pad, neer te zetten, aldus organisator Wietse Veenstra, die zich gelukkig prijst met de grote hoeveelheid goederen die van heinde en verre werden gebracht. Toen 's middags een deel van ac boedel was verkocht en er op het parkeerterrein weer ruimte was, werden de meubels daar naar toe gebracht. „Dat it hat mar even duorre. Boppedat, wêr komt it wurd tsjerkhöf wei. Dat komt omdat se froeger fan alles op it tsjerkhöf dienen", aldus Veenstra. De rommelmarkt bracht overigens f 17.000 op, die gebruikt zullen worden om het dak van net kerkgebouw te repareren. Red.) --- Pop in Prinsentuin Bestond er bij mij het vermoeden dat al wat swingt geweerd wordt door de benepen ambtenaartjes van de „stad" Leeuwarden, dan is mijn vermoeden met het verbod op popmuziek in de Prinsentuin bewaarheid geworden. Schande! Wie doet hier iets aan? Leeuwarden Popliefhebber --- Overval op voordeurdelers Per 1 juni is de voordeurdelersmaatregel ingegaan. De zoveelste keer dat juist uitkeringsgerechtigden extra worden gepakt. De maatregel is onrechtvaardig en onduidelijk. De gemeente Dongeradeel heeft de uitkeringsgerechtigden, die mogelijk onder de maatregel vallen, een formulier toegezonden. De mensen kregen vijf tot zeven dagen de tijd om de formulieren ingevuld terug te bezorgen. Dit was bedoeldals taktiek om de mensen weinig tiid te geven. Stel je voor dat ze tijd genaa hadden om zich te informeren hoe de maatregel te ontwijken. Met zon overvaltaktiek werden de uitkeringsgerechtigden benaderd. Wij vinden dit schandalig. Overvaltaktiek in plaats van zorg voor uitkeringsgerechtigden en dit laatste is de plicht van de gemeente. Overvaltaktieken zijn de gemeente onwaardig. Wat ons verder zeer gestoord heeft is het volgende. Op 4 februari '85 verklaarde de gemeente Dij monde van wethouder Rosier zich „bereid om bij ingrijpende wijzigingen voortaan eerst kontakt met uw organisatie (het BUD dus) op te nemen alvorens de wijziging uit te voeren", einde citaat. We hebben er niets van gemerkt. Is de gemeente wel een betrouwbare gesprekspartner? Hantum. Belangenvereniging Uitkeringsgerechtigden en gehandicapten Dokkum e.o. (BUD). (De heer R. Bary van de afdeling sociale zaken in Dongeradeel reageert verbaasd op de brief van het BUD. „In onze ogen is de samenwerking met hen uitstekend. Sinds een paar maanden is er gestructureerd overleg met het BUD aan de gang. Op 14 maart hebben we daarin uitgelegd welke regels wij bij de uitvoering van de voor deur delersnorm zouden hanteren. Op 21 mei hebben we weer met het BUD gesproken en hebben we toegegeven dat die termijn van zeven dagen inderdaad kort was. Wij hebben toen een gepast boetekleed aangetrokken, maar wij moesten die termijn hanteren om aan de wettelijke bepalingen te voldoen. Onze volgende bijeenkomst is gepland op 18 juni. Maar nogmaals, in onze ogen verloopt de samenwerking met het EUD uitstekend," aldus de heer Bary. Red.) --- Anti-Sowjetisme De heer Ego van het ultrarechtse Oud-Strijders Legioen OSL bestrijdt in „Anti-Amerikanisme" in de LC van 28 mei mijn stuk „Anti-Amerika" (LC 20 mei) dat tegen een stuk van hoofdredacteur Van Vree (LC 29 april) gericht was. Ego bestrijdt niet één argument van mij. Maar wat hijzelf schrijft, is onjuist en erger. Hij stelt dat de Sowjet-Unie „aan de zijde van Nazi-Duitsland de Tweede Wereldoorlog binnenging", en nadat „de beide dictaturen Polen onder de voet hadden gelopen, gaf Stalin Hitler de vrije hand" in West-Europa. Voor de jonge lezers van deze volgens mij lasterlijke lezing hier de juiste toedracht: Na de Anschlusz (zegmaar: inlijving) van Oostenrijk bij het Duitse rijk werd Tsjechoslowaldje bedreigd. De Sowjet- Unie heeft toen aan Frankrijk en Engeland voorgesteld, aan Duitsland direct de oorlog te verklaren als de Duitsers zich aan Tsjechië zouden vergrijpen. Frankrijk en Engeland hebben dit van de hand gewezen en zijn daardoor in hoge mate schuldig aan de Duitse inval. Wat Polen betreft, schrijft de heer Ego onzin. Het was andersom. Hitler wilde de handen vrij hebben in het Oosten, om het Westen aan te vallen, en daarna het Oosten te overwinnen. Het voorstel tot de verdeling van Polen betekende voor de Sowjet-Unie de keuze uit twee mogelijkheden: aanvaarding zou de Duitsers halverwege Polen brengen (hetgeen geschied is), weigering zou de Duitsers tot aan de Sowjetgrens gebracht hebben. Allicht koos de Sowjet-Unie de eerste. De formulering van Ego is strijdig met de feiten. De geallieerde industriële hulp aan de Sowjet-Unie staat buiten kijf, al was het meer Groot-Brittannië dan de Verenigde Staten. Het duurde een jaar voordat de eigen militaire industrie in de Sowjet- Unie geheel op gang was, en die leverde toen meer dan tachtig procent van wat nodig was. Maar daarover had noch Van Vree noch ik geschreven. Wat de Oostbloklanden betreft: Op Tsjechoslowakije na, waren al die Middeneuropese landen fascistisch, zoals ik al vaker heb aangetoond. Had de heer Ego dat graag hersteld gezien? Of bezet door Amerikaanse troepen? Of beide? (Want deze combinatie is in de wereld goed bekend: Guatemala, Philippijnen, Zuid-Korea, Griekenland onder de kolonels.) De Sowjet-Unie had en heeft nooit plannen om West-Europa binnen te trekken, dat verhaaltje is alleen uitgevonden om de Navo op te richten en de Amerikaanse economie voor instorten te behoeden, tot heden en morgen toe. Maar dat zal de heer Ego wel nooit begrijpen. Bakhuizen. Dr. L. Homstra. --- Plagiaat Trijfel door Nico Scheepmaker VOLGENS DE 'Museumgids voor Parijs en het Ile-de-France' (uitgegeven door Bekking Amersfoort) tellen Parijs en omgeving 224 musea. Vermoedelijk het kleinste, maar geenszins het minst interessante is het 'Musée de la Contrefacon' in de Rue de la Faisanderie 16, gratis toegankelijk, van maandag tot en met vrijdag van 9.30 tot 17.00 geopend. 'Contrefacon' betekent 'namaak', 'imitatie', 'vervalsing', 'plagiaat. Letterlijk: tegencreatie'. Het museum beslaat één zaaltje met vitrines waarin honderden voorbeelden van plagiaat, namaak en imitatie te zien zijn, voornamelijk van drankmerken, maar ook van parfums, hoestbonbons, horloges, tassen, fototoestellen, shirtjes en sportartikelen. Het museumpje maakt onderdeel uit van het gebouw van de 'Union des Fabricants' voor de Internationale Bescherming van het Industriële Eigendom, die in 1872 reeds werd opgericht, nadat de Franse fabrikanten, voornamelijk die van farmaceutische artikelen, na het einde van de oorlog in 1870 ontdekten dat er in het buitenland weinig belangstelling was voor een hervatting van hun export, omdat hun artikelen gedurende de oorlogsjaren gewoon waren blijven verschijnen, onder de oorspronkelijke Franse merknamen, die echter vervalst waren. En het ergste was nog dat de namakers, de vervalsers, de imitators, de plagiators zich weinig moeite hadden fetroost de inhoud en Kwaliteit van de ranse produkten na te maken, maar al hun energie hadden gestoken in het vervalsen van de merken en etiketten „Wij worden niet geplagieerd door de farmaceuten, maar door de drukkers" wera in een proces-verbaal van 24 december 1872 gezegd. Het is dus geen euvel van de laatste jaren, waarin Rolex, Nike, Lacoste, Kappa etcetera aan de lopende band worden nagemaakt, maar een probleem dat een eeuw geleden al speelde. Wat heet eeuw! Waarschijnlijk werd het eerste merk meteen gevolgd door het eerste plagiaat. In het museum zijn de twee oudst bekende merken te zien, beide op een amfoor, een stenen kruik uit de tijd der Romeinen. Een ervan is van M. C. Lassius, een Romeinse wijnhandelaar, in oskische schrifttekens die van rechts naar links werden gelezen. Uit dezelfde tijd zijn Gallische amforen gevonden met schrifttekens van geen enkel bekend alfabet, maar kennelijk bedoeld om op die van M. C. Lassius te --- Koldijk Slagers Naar aanleiding van het artikel in Fries Mozaïek in de LC van dinsdag 28 mei, over de vroegere slagers Koldijk, wil ik gaarne een reactie geven. De genoemde broeders hebben heel veel goeds verricht, onder andere met de noodslachtplaats in de oorlogsjaren. Ook de vroegere dierenarts De Jong uit Akkrum, die tevens keurmeester was bij de slacht, zijn we veel dank verschuldigd. Ik heb me laten vertellen dat er bij de keuring van een koe of varken voor de slacht met opzet wel eens een afkeuring kwam, om de dieren zo naar de noodslachtplaats te krijgen. Op die manier was er voor de mensen nu en dan een stukje vlees in de vetpan. Niet elke week, want ieder kreeg zijn beurt, met nummers op een knipkaart. Ik was toen dorpsomroeper, door de gemeente aangesteld, en ik moest wekelijks wel een keer rond om mee te delen dat er mooi koevlees van noodslachting voor een rijksdaalder per kilo was. Ik vroeg daar geen geld voor, maar kreeg elke keer een pakje vlees. Voor mijn kind van zes of zeven jaar en mij was er op die manier elke dag wel vlees Als mijn nummer op de knipkaart erbij was, dan hadden we dubbel. Dan bracht ik wel eens een pakje bij een alleenstaande man, die zeit niet bij de noodslachting kon komen. In de oorlog hielp de een de ander nog wel eens. Tegenwoordig is dat veranderd. Soms worden met valse praatjes anderen de grond ingetrapt, de goeden niet te na gekomen. Mensen, vergeet niet wat de gebroeders Koldijk en dierenarts De Jong van Akkrum in de oorlog hebben gedaan. Heerenveen. R. van der Laan. Zie voor meer „Ingezonden" pagina 19. --- Reünies 25 jaar 43 Afdva Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan zal de 43 Afdva op 31 augustus 1985 een reünie houden voor alle personeel (ook dpl.) wat gediend heeft bij 43 Afdva. Belangstellenden kunnen zich voor 15 augustus 1985 telefonisch opgeven. Tel. nr. 05210-15422 tst. 2007/2000, waarna een info boekje zal worden toegezonden. Steenwijk. Reüniecommissie. --- BYrrh JE BESEFT DE KRACHT en de macht van een goed merk pas goed als ie ziet hoeveel moeite de naijverige fabrikanten zich getroosten om het na te maken. Een van de treffendste voorbeelden die het Musée des Contrafacon laat zien betreft het drankmrik BYRRH van Violet Frèrers. In dit geval gelden de vele voorbeelden van plagiaat minder de 'choreografie' van het etiket, maar de naam BYRRH. Met de volgende namen probeerden de plagiators een graantje mee te pikken van dit apéritif. BHYR, BIRRKINA, BIRR, BOMBIR, HERBYR, BHYRR, BIRCA, BYRMOUTH, L'APERITIF B. REMPLACE, LE BYRRH, FYRRH, AMER-QUINA BYR, BIRK, BYRRHNOUR, BIRRWINE, KYRRHIL, PYRRH, PIRE, MYRRT, THYB BYLL, BHYRR PERFECTIONEE, BARRH, BICKH, TIRRH, BHIRT, BYR-QUINA, EL-KEBIR, BIRMY, BIRRE, MYRRH, KYRK, BIRMIGNON, BYRON. HUNBIR. KIBB. DEBIR, SABIR, SOUPYR, BIKK, PIRALO, LE BYRON, MARCEL BIRR. Maar mijn persoonlijke voorkeur gaat toch uit naar RRHYB ... --- Venus te lijf in Amsterdam AMSTERDAM - Onder de titel „Venus te lijf" is vandaag in het Allard Pierson Museum, het archeologisch museum van de Universiteit van Amsterdam, een grote thematentoonstelling geopend. Onder leiding van prof. dr. f. M. Hemelrijk werkten 35 studenten uit verschillende vakgebieden een half jaar aan de tentoonstelling. (Foto AtfP) --- Mythen en feiten over de overbemesting Te gast hessel bouma ROND 1960 was de Europese Gemeenschap net op gang gekomen. Een landelijke opstelwedstrijd in de landbouw voor jongeren van achttien tot dertig jaar kreeg als thema mee: „Groei mee met de EEG". We dachten toen aan een gemeenschappelijke markt zonder binnengrenzen, de opstellen getuigden van die filosofie. Ons land zou een onderdeel van de economische gemeenschap worden van West-Europa, een soort Europa der Vaderlanden. Door, als achttienjarige, bij de prijswinnaars te benoren, heo ik door een reis langs de toenmalige hoofdsteden mijn blik kunnen verruimen en verdiepen. voorz. studieclub vermeerderaars in noord-nederland, te hoornsterzwaag Is nu, 25 jaar later, de kater gekomen? Toch niet, hoewel de teleurstellingen vele zijn geweest. Wij hebben op alle fronten een groter afzetgebied gekregen. Dat afzetgebied is er dankzij de EG. De landbouw neeft dat wel degelijk zelf moeten waarmaken. Bij dat waarmaken werden we niet met open armen ontvangen door onze collega s uit de andere lidstaten. Integendeel, we werden en worden nog met argusogen bekeken en het verleden heeft geleerd dat men ons regelmatig een beentje wil lichten. Dat wij deze goede positie hebben weten te verwerven is mogelijk geworden door 1. hard werken, 2. vakmanschap, 3.' terughoudend overheidsbeleid en 4. ondernemerschap. Thans staan deze punten echter onder grote druk en baren mij ernstige zorgen. 1. Als er zoals nu dreigingen van stakingen komen om de 36-urige werkweek te verwerven, dan vraag ik mij in gemoede af hoe de zeventig uren, die gemiddeld in de landbouw door de zelfstandigen gewerkt wordt, de vakbeweging moreel kan verantwoorden. Is de vakbeweging solidair met de zelfstandigen, dan zouden veertig uren het minimum dienen te zijn. De inflatie zou geen enkele kans maken en prijscompensatie zou niet nodig zijn. 2. Het vakmanschap is verworven door onderzoek en voorlichting, mede fefinancierd door de overheid. Door de ezuinigingswoede wordt hier thans afbreuk aan gedaan. Van levensbelang voor de toekomst is een goed onderzoek, voorlichting en ook onderwijsprogramma. Door de bezuinigingen wordt het bedrijfsleven gedwongen een groot deel van deze financieringen over te nemen. 3. Een terughoudend overheidsbeleid is helaas verleden tijd. De Interimwet voor bodembescherming is reeds in werking en hoewel hier nog genuanceerd over kan worden gedacht, is de grondgedachte, het terugdringen van de dierlijke mestproductie, een veel te grove maatregel. Dat daarnaast rust op de afzetmarkten kan komen, is voor korte tijd een goede zaak. De voorgestelde wet op de bodembescherming en de meststoffenwet zijn evenzovele directe overheidsingrepen, die hun doel, o.a. het gereguleerd begeleiden van de mestproduktie, ver voorbij schieten. Dat de bodem beschermd dient te worden is algemeen aanvaard. Maar tot nog toe is bodemverontreiniging van het Noorden alleen geconstateerd met chemische verontreiniging, waarvoor reeds grote bedragen worden uitgegeven om de grond te reinigen. Enkele waterleidingbedrijven in het Zuiden van het land hebben een teveel aan nitraat in hun water geconstateerd. Dat dit van overbemesting komt, wordt wel beweerd maar niet aangetoond. Waarom halen deze betrokken waterleidingbedrijven water uit de grond? Juist ja, omdat ze het niet meer uit de grote rivieren konden halen doordat deze vervuild waren door de industrie. Maar, zeiden de waterleidingbedrijven, hier in het Noorden, tot voor kort niet, dat het dalen van de grondwaterstand in de waterwingebieden niets te maken had met hun activiteiten? Dat dan de boer met zijn mestuitrijden over het land op twee wijzen het milieu zou verzieken door a. het nitraat en fosfaat in de grond, en b. de ammoniak in de lucht, kan gevoeg lijk met een zak zout genomen worden Dat desondanks minister Braks en minister Winsemius met deze fosfaatnorm komen voor een maximale bemesting van de grond, is niet reëel. Onlangs is nog aangetoond uit onderzoek dat het water uit de drainagebuisjes slechts een vijfde deel van het fosfaat bevat als het regenwater en één-vijftigste deel fosfaat van het water in de meren, dus het fosfaat moet ergens anders vandaan komen. De meeste zuiveringsinstallaties voor rioolwater halen het fosfaat niet uit het water. Trouwens, wii hebben vroeger geleerd dat fosfaat bijna niet uit kon spoelen, terwijl het grondonderzoek van Oosterbeek aantoont dat vrijwel geen grond een overschot aan fosfaat heeft. We hebben vroeger ook geleerd op de landbouwschool bij de integere leraar Koelstra, dat grona kon verzuren door het niet tijdig Dernesten met fosfaat en kalk. Dat lucnt kon verzuren, was toen nog niet zo bekend. Wel, dat ammoniak basisch was. Als dan in de lucht ammoniak zich verbindt met zuur spul, veroorzaakt door auto's en industrie, dan werd het geheel minder zuur of zelfs basisch. Dat de veehouderij een bijdrage levert aan zure regen is niet waar. Eerder is het een zuiveringsmiddel, de ammoniak, om de zure regen minder zuur te maken, doordat het zure spul zich daardoor minder aan het neutrale water kan hechten. Wat dan te denken van de Centrale Raad voor de Milieuhygiëne, een advies- college van minister Winsemius, die vindt dat er minder vee moet worden gehouden om het mestoverschot terug te dringen? Het laatste nieuws is, de ministers walsen door, dat een algemene maatregel van bestuur zal worden afgekondigd dat er in de wintermaanden geen mest mag worden uitgereden omdat dan de uitspoelbaarheid van stikstof (nitraat) het grootst is. Waarom dan een fosfaatnorm vast te stellen, terwijl de 1.8.-normen van stikstof en kali uitgaat? Ook met deze maatregel wordt de landbouw met name in het Noorden en Westen getroffen. Op verscheidene plaatsen kan alleen in de winter met vorst, wanneer de draagkracht voldoende is, de mest worden uitgereden. Met name aan het eind van een vorstperiode is er dan een ideale mogelijkheid om deze slappe grond vruchtbaarder te maken. Ook deze maatregel die 1 januari 1987 in zou moeten gaan lijkt zijn doel voorbij te schieten, want daar waar het niet nodig is zal de boer zeker geen mest uitrijden, waarvan hij er zeker van is dat een deel van de voedingsstoffen verloren zal gaan. ER BESTAAT alleen maar een mestoverschot in de zuidelijke provincies en wanneer dat mestoverschot van vloeibare mest in vaste mest wordt omgezet, wat met de huidige techniek economisch mogelijk is, nog geld voor de betrokkenen opbrengt, is er geen mestoverschot. Thans wordt op mijn bedrijf ongeveer ƒ 10.000 verdiend aan de mest die zowel dichtbij als verderaf wordt afgezet, waarbij de akkerbouwers ook nog het vervoer betalen. Door de organische werking van de mest is de waarde aanzienlijk groter dan van kunstmest met dezelfde gehaltes. Wel is kunstmest voornamelijk een gasproduct, waar de gasprijs een grote invloed op uitoefent, die door de accijns hierop weer tot een aanzienlijke belastingopbrengst leidt. Men zou kunnen denken aan kwade trouw van de overheid. Ik wil zover echter niet gaan, doch de argumenten waarop de Meststoffenwet zich wil baseren, volstrekt ontoereikend acht. Alles overziend, acht ik deze fosfaatnorm en ammoniak verzurende werking thuis horen in het cholesterol-verhaal over eieren. Nadat eerst cholesterol hart- en vaatziekten veroorzaakte, werd dat later afgezwakt totdat onderzoekers kwamen met het advies voor iedereen, een ei per dag te nuttigen, omdat het zo gezond was. Maar ja, in dat stadium wordt het stil in de publiciteit. Dat is dan kennelijk geen nieuws, maar wij vinden dat de enig juiste ontwikkeling, die recht doet aan Je waarheid, dat geeft dan weer het ondernemerschap nieuwe impulsen. Als de politiek zich met het ondernemen bezig houdt en door overheidsingrijpen wordt beïnvloed, heeft dit direct een negatieve invloed op de werkgelegenheid. Nog steeds zitten ongeveer 1.500.000 mensen bij het kleinbedrijf of de zelfstandigen. De werkgelegenheid zal in de toekomst slechts hier kunnen groeien door een terughoudend overheidsbeleid. --- Dora-Dora ZO WERD HENNESSY vervalst tot Henesy, Colgate tot Calgete, Chanel tot Chenel, Jules tot Julio, Dior-Dior tot Dora-Dora en Cana-Cana, de atomiseur Flamme van Bouiois werd in identieke belettering en kleuren Familie, Fischer en Female, en het blauwe doosje met de Boujois-eau de cologne 'Soir de Paris' werd 'Ciel de Paris', 'Gloire de Paris' en 'Soir de Tokyo'. 'Cointreau' kreeg er van een vervalser een x bij: 'Cointreaux', en 'Rhum Saint-James' werd 'Rhum Ste-Marie', 'Rhum James' en 'Rhum Saint-Jan'... --- Valda DE RONDE DOOSJES MET Pastil les Valda mochten zich ook in de belangstelling van veel imitators verheugen: VALDA LIGURE (Italië) PASTILLES VALTA (België), PASTILLES VALSY (Spanje), PASTILLES VADAL (Griekenland), PASTILLES WANDA (Egypte), PASTILLES VALDOL (Letland). PASTILLES NEO-VALDA (Polen), PASTILLAS HADA (Argentinië) enzovoort. In Duitsland alleen al werd PASTILLES VALDA beconcurreerd door PASTILLES WALDA, PASTILLES VANDA, PASTILLES VALDAMAN EN PASTILLES VALIDA ... Op gelijkwaardige wijze werd Chanel in Turkije Sanel, in Oostenrijk Chanella, in Spanje Chenalia en in Nederland... Jeanette, terwijl Cointreau zich mocht verheugen in zijn bastaardbroertje Cointreaux, Coindreaux, Coinfreaux, Cointrot, Coutsicos, Constric en (de luiste van allemaal) Coint. Ook Rhum Negrita heeft ervan gelust! Het originele etiket toont een naar rechts kijkend negerinnetje met blauwe hoofddoek. Daarbij de merknaam 'Rhum Negrita' en de toevoeging 'Old Nick' Rum. De namaak-etiketten tonen negerinneties die naar links of rechts vooruitkijken, of met andere hoofddoeken, of zonder hoofddoek, of een jonge neger, en zelfs negerin plus neger. En dan natuurlijk een grote variatie aan vergelijkbare namen: Rhum Négrilla, Rhum Negresca, Rhum Neg- ressa, Old Nick Rhum, Rum Old Neg ritiana, Black Nick Rum, Old Nike Rum, je moet toch maar durven... ---