(Advertentie) MAANDAG: Skütsjesilen in Woudsend ■■—:& __J_F -/___"' ml *€H Keimpe van der Meulen. til 1< (ff*** v'/ Cf/v/tr _*■***?>*_?___ ,LLJ. MAAR SPAAR Pf^J I'I'AWT iftjj MM HH KIFT VÈmWÊJmWÊÊ^ De Friese Rabobanken -al 13 jaar lang de enige échte Skütsje-sponsor. --- Bus- en boottocht naar Hanekenfähr LEEUWARDEN - Huis-aan-huis lag onlangs de kleurenfolder in de bus voor „een prachtige rit door het schilderachtige natuurschoon met romantische boottocht". De firma Wepa, Werkplaats voor aangepaste arbeid, uit het Limburgse Stem beloofde veel. Voor veertig gulden de hele dag plezier, natuurschoon en lekker smikkelen. De eenmanszaak van zekere Schmit bleek echter in hoofdzaak belust op de spaarcenten van de in groten getale opgekomen AOW'ers. De „straathandel in borstelwerken", zoals Wepa zichzelf betitelt, heeft zich ver- Ï(laatst naar het troosteloze Emsand, buiten het bereik van de fiscus en de colportagewetgeving. De Leeuwarder Courant maakte de ontwortelende bustocht mee. De agressieve verkoop. De schaamteloze wijzigingen in het programma. En de mensen, die het toch een fijne dag bleven vinden. „Vorige keer waren we om kwart voor twaalf 's avonds pas thuis. Nu om kwart voor tien. Valt dan toch nog mee?" --- Tom Poes en de Wens-werkster 1808. Heer Ollie staarde verbluft naar het vreemde figuurtje, dat daar zo rustig op zn keukenstoel zat. „Een gevallen ster!" mompelde hij zorgelijk, „een werk-ster! Ik neb daar nog nooit van gehoord, maar komaan, de tijden veranderen en met al die rommel in mijn huis mag ik niet al te kieskeurig zijn. Als het je dus ernst is met dat werken goede vrouw, wil ik wel eens een proefje nemen. Kom maar mee!" Hij schreed de deur uit en liep waardig naar de eetkamer, waar hij zich een weg baande door het ongewassen vaatwerk. De werkster Wijmpje volgde hem opgewekt en trok onder het gaan haar hoed en mantel uit. Die stopte ze in de karabies die ze bij zich had en vervolgens strikte ze een stofdoek om haar permanent. Tenslotte hulde ze zich in een groot wit schort dat ze uit de tas trok, zodat ze bij het betreden van het eetvertrek geheel gereed scheen om aan het werk te gaan. „Kijk!" zei heer Ollie, vluchtig om zich heen kijkend, „wat een bende, niet? Maar och je moet bedenken, dat een heer van mijn stand niet zo geschikt is om het huishouden te doen. Ik heb andere dingen aan het hoofd, als je begrijpt wat ik bedoel! Ga dus maar aan de gang, mijn kind!" „Hihihi!" zei Wijmpje. Ze deed echter niets en staarde tamelijk dom om zich heen. „Ga maar aan de gang" herhaalde Bommel. „Waar wacht je op?" „Op u!" zei de werkster. „U hebt niet gezegd wat ik moet doen!" „Dat is sterk!" riep heer Ollie. „Dat zie je toch wel? De kamer moet worden cm! geruimd en de vaten moeten worden omgewassen en eh... alles!" Nauwelijks had hij deze woorden ge. sproken of het leek alsof er een wervel, wind in het onordelijke vertrek los" barstte. --- Een onvergetelijke dag per bus over de grens „Jaap,zegt die dokter tegen mij, we leven tegenwoordig in een tijd van welvaartsziektes' LEEUWARDEN/AM GAUXBACH - „Hartelijk' welkom, mijne dames en heren, u krijgt in dit restaurant een neerlijk kopje koffie van ons. Met cake. Zometeen kunt u een interessante verkoopdemonstratie bijwonen. Hierna gaat u naar Hanekenfahr voor een fan-tas-tische boottocht. Dan willen we graag binnen tien minuten beginnen, omdat we een uur verlaat zijn. Drinkt u gauw even rustig uw koffie op en gaat u naar het toilet als u dat wilt. De 'H' op de deur, dat is het toilet voor de Hollanders. De 'D' is voor de Duitsers. Hahaha. Het wordt vanmiddag heerlijk weer, hebben we gehoord, dus dat wordt een mooie boottocht. Zet u daarom nu al uw zonnige gezicht op, dames en heren ...". Am Gauxbach: „... U zit hier in een fantastisch Duits restaurant, dames en heren. Er is hier een prachtig vogelpark, dat ligt hierachter. En u krijgt dat van ons voor die prijs van zesendertig-vijftig...". De zaal: ,J 39,50". „... Ja, dat is zo. Het verschil zit natuurlijk in die heerlijke boottocht vanmiddag. Zet u uw zonnige gezicht op, mijne dames en heren, want wij zijn dankbaar dat u vandaag met ons meereist. Dat u vertrouwen in onze firma stelt. Want wat krijgt u allemaal bij ons extra: een zak met 150 gram heerlijke koekjes. Een tablet chocolade doen we er ook voor u bij. En een zak met 75 gram zachte caramels. Of toffees. En een kop en schotel, dames en heren. Een merk-kopje noemen wij dat. Krijgt u allemaal extra... Als u wacht op de boot, dames en heren, doen we nog een kopje koffie. Dat zit er ook nog bij voor die prijs...". Eerder, in de bus ter hoogte van Warstiens, stelt de chauffeur zich voor per luidspreker: „Dames en here, heeft u er zin in vandaag met zijn alle?" Dat hebben de dames en heren. „Mijn naam is Libbe, ik ben uw chauffeur vandaag. Gewoon Libbe. Een achternaam heb ik niet. Dat is voor de belastinge, weet u. Die boottocht, dames en here, het is niet helemaal zeker dat dat doorgaat. Ik heb vanaf gisteravond tien uur zitte belle, want er zijn erg veel opgave binnegekome en u moet allemaal mee. Hangt u mij daar dus niet aan op, dames en here, aan die boottocht". Am Gauxbach: „... Dan zal ik ons even voorstellen. Dat is Irma, dames en heren, de dame van de service. Achttien jaar geweest, komt uit Nunspeet. Schoenmaat 36, meer vertel ik niet, heren. Mijn naam is Jaap Frens, dames en heren. Lengte een meter negenentachtig, schoenmaat 42 en costuummaat 50. Dames, ik ben getrouwd. Hahaha. U bent een fijne groep om mee te werken, dames en heren. Wij maken reclame, dames en heren, mond-tot-mondreclame van tevreden klanten. Niet mond-opmond, haha, dat is wat anders, of niet mijne dames en heren ...". In de bus ter hoogte van Appelscha: „Ik sei tsjin myn man, dit is net ajoer. Ik haw oars it mier oan bussen, mar it is guodkeap en wy binne der aanst ek samar, ju. Van onze redacteur Willem Bosma Het is woensdagochtend elf uur in Cafetaria Am Gauxbach, twintig kilometer over de Twents-Duitse grens. Als de standwerker begint met ziin marathonbabbel tegen honderdvijftig meest bejaarde Leeuwarders, heeft zijn publiek er voor een „prachtige rit door het schilderachtige natuurschoon met romantische boottocht" al een hele busreis op zitten. Na vier uur en twintig minuten onafgebroken kluistering aan de zitplaats in de touringcar, moeten de reizigers nu vier uur op hun stoel blijven zitten in de barakkige feestzaal van Frau Ingrid Jantzik. --- Gezondheid Am Gauxbach: „... Wat is het belangrijkste in een mensenleven. Geld, hoor ik iemand zeggen. Natuurlijk is geld het allerbelangrijkste, waar of niet. Wat zegt u? Gezondheid? Die mevrouw achterin zegt heel luid: gezondheid. Tja, mijne dames en heren, ziek in bed liggen met honderdduizend gulden naast je, dan kan je er niet van genieten, zo is het toch. En over gezondheid, mijne dames en heren, wil ik als reëel mens toch even met u praten, al ben je een dagje uit. Gaat het met onze gezondheid steeds beter, dames en heren? In wat voor tijd leven wij? Een dokter heeft mij wel eens gezegd: Jaap, zei die dokter, Jaap, we leven in een tijd van wel-vaarts-ziektes...". ... de bus vlak voor Beilen: „Och gotskes, nee wol. Dus iou man is al wei. Dat wist ik nt iens, frou". „Ja, hy krige in hertynfarkt. Moandeis wied er noch oan it wurk en de woansdeis wie der ferstoarn". ■ Am Gauxbach: „... Nummer één van die ziektes, die ik met u wil bespreken is:" - (donkere stem:) - „... hartinfarct". Jonge mensen zeggen: dat komt van te vet eten en veel te hard werken. Maar vorige week was hier een man achterin de zaal. Wat zei die man. Jaap, ik ben eenentachtig jaar en ik heb m'n hele leven gewerkt van 's morgens half zes tot 's avonds tien. En zulke stukken spek at ik. Zei die meneer achterin. Wie heeft er gelijk, mijne dames en heren? Ik kan toch liever die oudere heer gelijk geven. Die heeft ervaring. Net als u, mijne dames en heren ...'. De bus rijdt langs Slagharen. Chauffeur Libbe: „Daar links ziet u het pretpark Slaghare. Dat rad is veertig meter hoog heb ik me late vertelle". „Us Jantsje bringt de bern fansels gauris by my. Se fine it hearlik by beppe hear, wier. En dan kin sy it hüs eefkes oan kant meitsje, n'twier?" Am Gauxbach: „... Tegenwoordig denken de jonge huisvrouwtjes ook dat ze hard werken. Maar wat is wassen tegenwoordig? Dames, wassen is een druk op de knop en dan bij de buurvrouw koffie drinken. Of niet?" De zaal vindt van wel. „En dan zeggen: wat ben ik druk geweest. Door vet te eten en te weinig Beweging komt een hartinfarct. Eén van die vetstoffen, waar u vast wel eens van gehoord heeft, mijne dames en heren, is cholesterol. Cholesterol slaat zich aan de kransslagader, die daardoor steeds nauwer wordt". De bus nadert Hardenberg: „Zouden we nog stoppen onderweg? Ik word zo stijf. Je kunt je benen hier ook niet goed kwijt. Dat heb ik nou altijd in de bus, dat ik zo stijf word". Am Gauxbach: Een tweede welvaartsziekte is bloedsomloopstoornissen. Achtenzeventig procent van de mensen lijdt aan bloedsomloopstoornissen. De bloedvaten vernauwen door vet eten. En door te veel zitten en te weinig bewefing. Dames en heren, u kent dat wel. n de symptomen zijn: koude voeten, krampen in kuiten en rugpijn. Dat komt dus door stoornissen in de bloedsomloop, mijne dames en heren. Vandaar die enor-me pijnen. U kent ze wel. Rheuma is de derde ziekte die ik met u wil bespreken. Waar komt dat van? Waar komt rheuma door, dames en heren?" De zaal: „Te min kleren aan". En: „Te veel vlees eten", „kou", „vocht", „tocht". Jaap, kijkt zo deskundig mogelijk: „U heeft allemaal een klein beetje gelijk, dames en heren". In de bus ter hoogte van Tubbergen: „Myn knibbels dogge my faak wol sear hear. Mar fierders mei ik net mopper je. Winters is it fansels ek slimmer. Dat sei vs dokter ek: jo hoege net te kleien, want jo bloed hat wol minder west". --- Taalspegel Hasto oars noch lést fan 'e stembanden? i //Ja, ik moat meikoar^ / ten oan myn stimbannen opereard / -^smrw* 7/ --- Knochen Am Gauxbach: „...Ik heb hier in Duitsland zelf lange tijd in een kliniek mogen werken. Daar heb ik het volgende mogen leren: rheuma komt door het bloed. Door afvalstoffen in het bloed. Die kristalliseren zich als achtkantjes in de spieren en gewrichten. Bij kou verkrampen de gewrichten door die kleine zoutkristalletjes. Kijk maar naar kippevel, mijne dames en heren. Dat gebeurt ook met de Knochen, Duitsers zeggen Knochen. Wij zeggen geloof ik gewrichten. Rheuma komt direct uit het bloed. Tachtig tot negentig procent van alle ziektes komt uit hetbioed voort, dames en heren. Want wat doet de dokter om te onderzoeken wat u heeft? Jui-uist: hij doet een bloedonderzoek, om te kijken wat u mankeert. Dus de ziekten zitten in het bloed. Als u voldoende rode bloedlichaampjes in het bloed hebt, zit er voldoende zuurstof in. Anders zegt de dokter: uw bloed is te dik. Als het bloed goed is, bestonden rheuma, ischias en hernia niet..." De bus bereikt Losser. Chauffeur Libbe: „We naderen direct de nieuwe grensovergang De Poppe. Die bestaat nog maar twee weke. Daar gaan we eve stoppe voor de douane". „God, dan moeten we er maar even uit, vinjeniet. Het begint hier benauwd te worden. Ik zweet altijd in zon bus, hoor. Zo plakkerig". Am Gauxbach: Ademen we alleen door de mond? Nee hè, ik heb huidporiën van Onze Lieve Heer gekregen. We ademen ook door de huid. Als je die functie verwaarloost, als je je huidporiën afsluit, is dat erg, mijne dames en heren? Ja-ah, dan ...' (Jaap stapt naar voren:) „... dan ga je DOOD! Op het carnaval van Keulen was een man die dacht: ik wil opvallen. Hij schilderde zich helemaal met goudverf in. Ze hebben hem met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht en geprobeerd de verf er af te wrijven. Binnen twee uur wastie hartstikke dood ... In deze tegenwoordige tijd sluiten wij door kleding onze huid af. Kunststof en nylon betekenen onze afgang, waarmee we precies tegen onze gezondheid inwerken. U kent ze vast nog wel dames, de nylon- en perlon-overhemden van vroeger. Dames, u sluit uw huidporiën ook af voor zuurstof. Met die dingen, die u tot vlak onder de schouder ophijst. Jaja, mevrouw, met panty's. Neenee, u hoeft ze niet te laten zien. Haha. HAHAHA. Ziet u wel dat uw voeten dikker worden als u met panty's aan door de stad wandelt bij warm weer...". De bus staat op de grens. Chauffeur Libbe is in een gebouw verdwenen. De passagiers wachten. „Ferdikke, wy kinne gjin kant üt. Ik soe wol in eintsje rinne wolle". „Kunnen we niet even uitstappen?" „Mijn voet slaapt". Am Gauxbach: „... Die mevrouw van 82 daar, kijk haar daar eens zitten, heeft al achtentwintig jaar in bed gelegen. Nee, niet achterelkaar natuurlijk. Haha. Dat doet ieder mens, acht uur slapen el-. ke nacht. Maar de meeste mensen slapen onder synthetisch materiaal. Of niet, dames en heren?" „Nee hoor", joelt de zaal. „Wollen dekens zegt u? Donzen dekbedden? Ik ben gelukkig dat er toch een paar mensen zijn die natuurprodukten gebruiken. Die meneer daar, slaapt onder dons. Wat moet uw deken doen? Warmte vasthouden, zegt u? Wat nog meer? Een goede deken ademt, dames en heren. Die meneer met de grote moustache, wat denkt u, is een donzen dekbed ademend". „Dacht ik wel ja, een beest heeft ook veren". „Ja, dons komt van de eend en de gans, maar het is luchtdicht, ab-so-luut luchtdicht. De lucht kan niet wegkomen. Een dekbed is makkelijk op te maken en dons is een mooi produkt, zeker voor de eend en de gans. Maar het is luchtdicht, want de eend en de gans hebben geen huidporiën. Dons is tegen onze gezondheid gericht. Neemt u dit niet te persoonlijk, dames en heren. Maar vogels ademen door hun snaveltje en hun pootjes. Daarom heeft Volksgezondheid hier in Duitsland dons dan ook al in 1974 verboden voor gebruik in kuuroorden. Er is wel eens een baby onder gestikt. Precies...". --- De eend en de gans Am Gauxbach: Mooi produkt is dons, maar het sluit af. Hoeft u van mij niet te geloven, dames en heren. Legt u maar eens een donzen dekbed een half uur lang op het hoofd van uw echtgenoot, dames. Enkel als u een slechte verstandhouding met hem heeft, natuurlijk. Haha. Waar slaapt u wel gezond onder? Onder wol, ja. Aria, wol! Kunt u mij dat verklaren, dames en heren, dat wol inderdaad het beste is voor ons mensen? Nee? Het schaap heeft dezelfde huidfunctie als wij. Schapen transpireren ook, en dat kunnen de eend en de gans niet. Wol houdt de lichaamstemperatuur constant. Wie heeft wol in bed? Mag ik die verstandige mensen hartelijk feliciteren, ja? Welke kleur heeft uw deken, mevrouw daarlinks. Rosé, zegt u? En de uwe, daarachter? Bloemetjes? Ik heb nog nooit een rosé of een groen of een blauw schaap gezien, en helemaal geen bloemetjesschaap, dames en heren. Wat is er dan met uw deken gebeurd?" De zaal, luid: „GEVERFD". „Ja, dames en heren, die dekens zijn geverfd. En ze ademen niet meer. Als ik een schaap zou schilderen, gaat het onherroepelijk dood. Het gaat DOOD, dames en heren. Zou dat dan voor ons mensen goed zijn, een geverfde wollen deken? Nee hè?..?' De bus zwaait af naar Schüttorf. Chauffeur Libbe, monter: „Heeft u ook zon zin in koffie?" „Ooooh", doet iedereen. „Nog een kwartiertje hoor", montert de chauffeur op. „Daarom heb ik nou zon hekel aan busreizen, omdat het zo lang duurt. Ik vind het te benauwd dan. Daar krijg ik hoofdpijn van." Am Gauxbach: „... Het is niet goedkoop, dat zeg ik u erbij. Maar wol voelt direct warm aan. Wat doet u als u 's avonds in bed gaat liggen? U maakt zich klein, trekt uw knieën op. Gaat verkrampt liggen. Katoen en dons voelen koud aan. Door die verkrampte houding krijgt u hoofdpijn. Veel hoofdpijn, mijne dames en heren. Daarom adviseren wij een wollen kussen. Het is iets duurder, maar het is wel het beste voor uw gezondheid. Dit is het juweeltje op beddengebied. Ook voor uw sigaretje en uw auto betaalt u geld, of niet soms. Waar slaapt u onder, meneer daar achter". „Eerpelsekken", roept iemand leuk! „Onder die wollen deken, meneer" En hoe bevalt het u?" „Je krije geen kou'we foeten meer. Ik had so'n elektrisen een maar die hoef ik dus niet meer". Hoort u het, dames en heren en uw rugpijnen zijn ook weg. En daarom is dit pertinent geen onzin ...". De bus passeert Rheine: „Dat kertier is nou wel om, su ik segge". „Het wordt een latertje, ben ik bang". „Ik krijg zin in eten". Het is kwart voor elf. --- Alleen vandaag Am Gauxbach, tegen enen: „... Nog een minuutje dames en heren. Deze complete set, èn onderdeken èn boyendeken èn kussen kosten u in een therapeutische zaak tussen de 1920 en de 1985 Duitse Marken. U rookt dat in een jaar op aan sigaretten, mevrouw, van uw AOW-tje". „Lit se dat yn Den Haach yn de goedichheid net heare", bromt iemand. Jaap, oorverdovend nu: „Waar kiest u voor, sigaretten of uw gezondheid. Vertelt u dat eens. Als u uw gezondheid het belangrijkste vindt, dan gaat u niet meer onder die geverfde, ontvette wollen deken liggen. Spijker hem voor mijn part aan de muur, maar ga er niet meer onder liggen slapen. Want die* deken, hoe duur hij ook was, bedreigt de ge-zond-heid. Vijfenzeventig gulden per jaar afschrijven voor je gezondheid, meer niet". Kraaiend: „Als je dat niet doet, heb je niks voor je gezondheid over, mijne dames en heren. Ons aanbod geldt zeker ook voor ongezonde mensen, er zit vijf jaar garantie op de produkten. U betaalt pas als wij het bed bij u thuis hebben gespreid. U profiteert van gratis reclame, dames en neren. Alleen voor mensen die echt iets voor hun gezondheid overhebben, hebben wij nog enkele pasjes weg te geven met een strikt persoonlijk klantennummer. Dan is het NOG GOED-KO-PER. Deel ik hier straks even uit. Alleen vandaag De bus is er, Meteier Heide, elf uur. „Dames en here, we zijn er, ik wens u een prettige tiid hier. Straks gaan we weer met de bus mee voor ac boot". „Eten we hier ook, dat zal toch wel?" Am Gauxbach: Jaap en Irma barsten uit in een slotoffensief („één minuutje nog, dames en heren"). Uitdelen en straks betalen: kussentjes, laarzen, speelschaapjes en nierwarmers. Nierwarmers, weet u wat dat zijn, dames en heren? Er was hier laatst een Groninger boer, ik werk graag met noorderlingen, en die zei: dat gebruiken bij ons de vrouwen een keer in de maand. Hahaha. Nou tegenwoordig, dames, kunt u deze nierwarmers ook oprollen. Maar Wol is niet luchtdicht hadden we toch geleerd? Dus, pas op hoor, dames, ze lekken wel. HAHA. Ha. De soep komt er bijna aan, dames en heren. Maar die mevrouw vroeg mij net nog, Jaap, je hebt toch wel een flesje olie voor me meegebracht...". De zaal is murw gebeukt. Menigeen heeft een vinger in het oor om Jaaps salvo's te dempen. Waar blijft de soep. „Ik heb hoofdpijn". Waar helpt deze 101-kruidenolie u voor, mevrouw daar rechts vooraan?" „Voor alles waar het maar seer doet". „Drie druppels op een suikerklontje tegen het hoesten. „Het lijkt wel haarlemmer olie". „Fantastsich, dames en heren. Fan-tas-tisch. Tegen spierpijn, tegen hoofdpijn, bij verstopte neus. Het helpt overal, mijne dames en heren. Zal ik deze mevrouw even inwrijven, op de slapen tegen de hoofdpijn. Die trekt zo weg, dames en heren, die hoofdpijn gaat' weg. U koopt mij er niet bij hoor. Haha. Ik doe het verder alleen bij meisjes die pijn in de borsten hebben. Maar dan niet met van die grote ioekels, want dan is m'n flesje zo leeg. HAHAHA". „Sa kin it wol", bromt de zaal misprijzend. „Keelklachten, «jntstoken tandvlees, brandend maagzuur, slechte stoelgang, nee, wacht even, de soep is bijna klaar, dames' en heren, helpt ook tegen tennisarm, sla-pe-loos-heid, jaaah, slapeloosheid, muggen kunnen niet tegen de geur, vijf druppels op een schoteltje in een rokerige kamer. Helpt overal tegen. Tijgerbalsem is een goed produkt, maar vijf milliliter kost ƒ 5,95. Hier in dit flesje zit honderd milliliter, zou dus honderd negen gulden moeten kosten, dames en heren. Kost het bij ons niet, dames en heren Alleen op demonstraties te koop. Is naast medicijnen te gebruiken, voor kinderen vanaf twee jaar. Wel donker bewaren Vijf-en-twintig gulden, dames en heren Ik deel het u persoonlijk uit, het is nooit schadelijk. Daar is de soep ook al. Straks betalen, ik kom terwijl de soep wordt opgediend u persoonlijk de flesjes uitdelen '. Als de deelnemers zich om kwart over twee hongerig op het gaarkeukenmaal in drie gangen storten, heeft Jaap voor twintigduizend gulden omgezet. „Ik heb nog een paar mededelingen. De boot, dames en heren, de bool kon u nooit met zijn allen tegelijk op, dames en heren. Maar de boot is kapot. Dit is overmacht, dames en heren. Daarom geven wij u als extra, naast de koekjes en de chocolade, enzovoorts, een fantastische fles wijn mee naar huis, dames en heren. Wat zegt u daarvan?' Applaus en protesten strijden om voorrang. „En onze chauffeurs bieden u een winkelreis naar Rheine aan. waar u heerlijk even kunt winkelen. De cadeautjes worden u in Nederland op de terugweg in de bus uitgedeeld. Is dat prachtig of niet? Sorry, dames en heren, ik ben ook een mens". --- naar HANEKEN FÄHR Een prachtige rit door het schilderachtige ] natuurschoon met romantische boottocht. De huis aan huis verspreide, veelbelovende folder --- Op Ameland gevonden zeehondje vermoedelijk door auto overreden AMELAND - Op het Amelander strand bij paal 23 vond< .1 twee werknemers van de firma Haks gistermorgen om half twaalf een naar schatting drie weken oud zeehondje. De mannen, Benno Hesselink en Kees van Lier, vervoerden het dier zo vlug mogelijk naar Piet de Jong in Buren, die zich op Ameland over aangespoelde zeehonden ontfermt, voor ze door Lenie 't Hart uit Pieterburen worden opgehaald. Nog voor mevrouw 't Hart in Holwerd de boot kon nemen, was het zeehondje echter al gestorven. Naar wordt aangenomen, was het op het strand waar de werkzaamheden met de pijpleiding worden afgerond, overreden door een auto, want het zeehondje werd aangetroffen in een bandenspoor. ---