Bliksemoptreden Freek de Jonge op Mexicopop LEEUWARDEN - Een bliksemoptreden van cabaretier Freek de Jonge vormde zaterdagmiddag een belangrijke trekpleister op het Popbal voor Mexico dat in het Theater aan het Water werd gehouden. Kort na vijf uur arriveerde De Jonge per helicopter op het Fonteinland, om even later zijn opwachting bij de Harmonie te maken. Daar verzorgde hij een optreden van een klein kwartiertje. De Jonge zong een vertaling van Bob Dylans ~I shall be released , dat bij hem „Eens zal het licht hier schijnen" was komen te heten en bracht twee korte conferences. Onder zijn optreden kreeg hij een cheque aangeboden met het voorlopige resultaat van de actie, die zon ƒ 2500 zou opbrengen. In totaal speelden er zon vijftien Friese bands op het festival, waarvan de baten bestemd zijn voor de Mexico-actie van de Novib en Freek de Jonge. Het festival werd bezocht door enkele honderden popliefhebbers. --- Majorettes van Oranje uitblinkers in Holwerd LCultureel HOLWERD - Vierhonderdnegenendertig leden van eenentwintig drumbands en majorettegroepen waren vrijdagavond naar Holwerd gekomen om deel te nemen aan het drumbandfestival, georganiseerd door Crescendo van Holwerd. Het festival stond onder auspiciën van de K.N.F. Er werd vol overgave en enthousiasme gemarcheerd en geshowd en het mooie zomerweer en een goede publieke belangstelling maakten het geheel tot een waar feest op het goed omzoomde sportterrein. Het majorettekorps Oranje van Dokkum behaalde het hoogst aantal punten op dit festival en ook verschillende andere bands lieten positieve dingen zien en horen. Aan de afwerking, choreografie, synchronisatie en stickbehandeling kan nog meer aandacht worden geschonken. Er hadden zich dertien bands voor het défilé opgegeven, maar door het vroege tijdstip (zes uur) gaven slechts vier bands acte de présence. De juryleden Sjoerd Westra Leeuwarden, Gerard van de Kolk Goutum en Froukje Bakker-Bos Heerenveen, kenden de volgende plaatsing- en waarderingscijfers toe: Marswedstrijd: 1. De Bazuin Holwerd 8.3; 2. Oranje Dokkum 8.1; 3. Drumband Kollum 8; 4. Vigoroso Driesurn 7.9; 5. Oerterp Ureterp 7.7; 7. Domuko Dokkum 7.2; 7. Melodia Oranje Ee 7. Showwedstrijd: 1. Surventoband Surhuisterveen 7.5; 2. Domuko Dokkum 7.3; 3. Oerterp Ureterp 7. Minirettewedstrijd: 1. Oranje Dokkum 88.7; 2. Domuko Dokkum 7.5; 3 en 4. P.T.T.-harmonie Leeuwarden en H.D.F. Hallurn 7.2. Majorettewedstrijd: 1. Oranje Dokkum 9 met lof; 2. Kollum 8.5; 3. P.T.T.-harmonie Leeuwarden 8.3; 4. Oerterp Ureterp 7.8; 5. Vigoroso Driesurn 7.7. De wisselbekers voor het hoogst aantal punten in de marswedstrijd ging naar De Bazuin Holwerd, minirettewedstrijd Oranje Dokkum, majorettewedstrijd Oranje Dokkum, showwedstrijd Surventoband Surhuisterveen, défilé Domuko Dokkum. De miss-majoretteprijs kwam in het bezit van Reina Sjoerdsma Vigoroso Driesurn en de maïtreprijs ging naar Heine Buma Kollum. TEADE WOUDA --- Sneintejûnsploech hie fakânsjewille Plak: Feesttinte Holwert. Stik: „Komkommertiid" fan Nel Dijkema-van Calsbeek. Spiiers: Sneintejünsploech. Tal besikers: 280 minsken. HOLWERT - Alle jierren om dizze tiid fiere se yn Holwert feest en dat betsjut foar de sneinteiün in optreden fan de - it seit it al - „Sneinteiünsploech", dy't spesjaal foar dizze gelegenheid in revu op 'e planken, leaver sein yn 'e tinte bringt, dy't skreaun is fan Nel Dijkema-van Calsbeek. As ald-Holwertster lit hja de Holwerters net stikke. Dat diene moai wat Holwerters sels juster wol, want oars as oare jierren siet de tinte mei 280 minsken no heal fol. De oaren hiene foar de finale fan it WK yn Mexico kea- zen. Aldergeloks wierre it waar wol mei. Dat kaam no hielendal moai ut, om't de revu ek mei moai waar spile: tsiin it skildereftige dekor - knap wurk fan de eigen minsken - fan in camping. De fakansjegongers dêre wiene stik foar stik moaie pertretten, te begjinnen mei twa ynklauwerige alde muoikes dy't de hiele dei njonken de caravan sieten te breidzjen en as eltsenien nei 't stran wie op 'e strün gongen. Vn 'e neistlizzende caravans wie it algeduerigen in kommen en gean fan nije gasten en men koe fan tinken wol ha, dat dy frijwat berabbe waarden. Dy oaren diene net foar har ünder: de kombinaasjes dy't der omstapten, joegen dêr ek alle oanlieding ta. In jong net troud steltsje, dat moarns lang üts-iepte, in tsjep net troud frommis mei in dochter yn e oanfallige leeftyd, in hüshalding mei in sleep bern en noch ien op kommendewei, in pas troud pearke dat de breidsnacht yn 'e caravan tabringe soe en dan wie der ek noch in moai gek span op in ald brommer dat op oarmans hiem in tinte opsette. En as dat noch net genöch wie, maKken de buorlju mei wat de frou-allinne yn tsiok waar lei, in pear caravans fierder in leven dat it in aard hie. De behearder hie it der mar drok mei. Mar it rjocht soe syn loop krije. De revu bea alsa öfwikseling genóch: der wie oan öf te sjen dat de san froulju en fiif manlju fan 'e Sneinteiünsploech der wakker wille oan hiene. Frou Dijkema hat niget oan brike tastannen. Vn de lietsjes, se leine meast moai yn 't gehoar en noegen gauris ta meiklappen, wiene de Holwerter amateurs it best op dree. Oan de sketskes koe men sien dat de ploech in goede regisseur brek wie, mar wat wol men ek: safolle folk op san behyplik poadium! Se moatte it skieik foar de thüsbliuwers noch mar ris oerdwaan. Vn Brantgum foar 't neist. P. de G. --- Vereniging van vormgevers „in ruste" verder LEEUWARDEN - De Vereniging van Vormgevers Friesland (VVF) zal haar pand aan de Nieuwestad met ingang van 5 juli verlaten. Voorlopig zal daarmee een eind komen aan de exposities in het pand. De leden van de vereniging hebben dat vorige week op een vergadering besloten. Op die vergadering, waar tevens een nieuw bestuur werd gekozen met de fotograaf Winfryd Andringa als nieuwe voorzitter, is verder besloten dat men als „vereniging in ruste" verder zal gaan. Het nieuwe bestuur zal zich na de vakantie nader over de toekomst beraden. Mogelijk zullen er een of meer keren per jaar activiteiten, in de vorm van tentoonstellingen op wisselende lokaties, worden georganiseerd. Achtergrond van de nieuwe ontwikkelingen binnen de vereniging vormt het gebrek aan betrokkenheid van de leden bij de activiteiten van de vereniging. Het vertrek van de WF zal hoogstwaarschijnlijk ook gevolgen heboen voor het Vormgeverscollectief, dat hoofdhuurder van het pand is en voor een groot deel van zijn inkomsten afhankelijk is van de huur die de VVF betaalt. --- DS subsidiearje Stifting Utjouwerij Frysk Toaniel LJOUWERT - Deputearre Steaten fan Fryslan hawwe besluten in ekstra subsydzje fan/ 7500 tejaan oan de Stifting Ütjouwerij Frysk Toaniel. De Stifting, dy t soarget foar produksje en sprieding fan frysktalige teksten foar it amateurtoaniel, kriget it jild foar it ütjaan fan triie nije frysktalige toanielstikken. De sybsydzje wurdt beskikber steld üt it füns Frysk. It hannelt hjir om. - „Spul om't fjildsje" fan B. Oldenhof en Tsj. de Boer (skreaun yn opdracht fan'e provinsje); - „Vn ünmacht" fan H. Sytema; - „Wylde Rixt fan't Oerd' fan S. Sevenster (iepenloftspul). --- Eindelijk weer een gekke Amerikaan op Poetry International Verkwikkende poëzie in tropische Doelen Door Pieter de Groot ROTTERDAM - Het succes van een poëzie-avond hangt af van veel factoren. De kwaliteit van de poëzie zelf is er maar één van en zeker niet de belangrijkste. Belangrijker is de kwaliteit van de voordracht: een dichter die een vrij hermetische poëzie schrijft, kan wanneer hij boeiend leest, meer succes hebben dan een collega die dit vermogen mist, met toegankelijker werk. En verder wordt de stemming van het publiek niet automatisch goed als de kwaliteit van het gebodene goed is. Zo werd de stemming van de bezoekers van de Poetry International-avonden die de afgelopen week in De Doelen te Rotterdam werden gehouden, nadelig beïnvloed door de warmte. Bij een temperatuur van dertig graden is men om elf uur niet meer even helder als om acht uur. Op dat tijdstip is het vermogen tot innemen bij velen nu eenmaal groter dan het vermogen tot opnemen. Hoe groter dus het aantal dichters op een avond was, des te moeilijker was het voor het publiek de avond uit te zitten. Niettemin bleken twee van de zes avonden de reis naar Rotterdam, één week per jaar de Poëziehoofdstad van de Wereld, meer dan waard. RUTGER KOPLAND JULIAN KORNHAUSER MAKOTA OOKA --- Kale Mata Hari Het programma van donderdag bood een verkwikkende variatie, die de warmte draaglijk maakte. Begonnen werd met de Canadese Margaret Atwood (1939, Ottawa), aangekondigd als de „kale Mata Hari", omdat haar werk aan de oppervlakte koel en beheerst is, maar daaronder onstuimig en emotioneel. In ieder geval hiermee in overeenstemming was haar griezelig monotone voordracht van haar, aan proza verwante langgerekte verzen, waarmee ze paradoxaal genoeg de aandacht wist vast te houden. De thrillerachtige beelden die zij opriep, waren goed voor kippevel, zoals in „An Angel", dat ook in vertaling indruk maakte dankzij een bekwaam lezende Ineke - ex-Poëzie Hardop - Holzhaus: „Ik weet hoe de engel van zelfmoord eruitziet. Ik heb haar meer dan eens gezien. Ze is in de buurt." Indrukwekkend, maar dan op een andere manier, was vervolgens de Zuidafrikaanse dichter Sipho Sepamla (1932, Wattville). Door de noodtoestand in zijn land had het er even naar uitgezien dat hij niet zou kunnen komen. Nu hij er, hoewel een paar dagen later dan gepland, toch was, waren zijn wrange verzen van een schrijnende actualiteit. Door zijn donkere, welluidende stem wonnen ze nog aan kracht, met name „New Dawn": „Hoe zullen we vieren / De nieuwe dageraad / Zal 't zijn met doodskoppen gegooid in de lucht / Dat de massa's zullen dansen in hun vréugdefeest / Dansend op de beat van de 'strop'dans". De kracht lag vooral in de herhaling van het refrein na elk van de elf coupletten, dat Sepamla rustig en beheerst las. De vertaling was overbodig en werd dan ook niet gelezen, al was hij dankzij Manuel Kneepkens natuurlijk wel beschikbaar: „Ik hoor 't klinken van stemmen nu / Luid als 't getsjirp van de ochtendvogels / Want de hele aarde weerkaatst opluchting / Eindelijk! Eindelijk! / De revolutie is over". Op vertalingen was men uitsluitend aangewezen bij de Japanse dichter Ma kota Ooka (1931, Misnima), hoogleraar in de Japanse taal- en letterkunde. Diens surrealistische wereld stond wel heel erg ver af van de wereld van zijn voorganger en het publiek had getuige het moeizame applaus duidelijk moeite met de overstap naar de beeldenrijke natuurlyriek, die de oosterse traditie verbindt met moderne westerse elementen. --- Leren jassen Maar wie even was weggedommeld, werd onmiddellijk hierna wakker geschud door Jules Deelder (1944, Overschie). De 'nachtburgemeester van Rotterdam' wekte de jaren vijftig tot leven middels treffend getypeerde herinneringen, ogenschijnlijk moeiteloos aaneengeregen tot een ritmische eruptie van woorden, die eindigde zoals zij begonnen was: „We trapten bussie in verlaten straten en zochten spoor in van geheim doordrongen zomeravonden en kochten klapkauwgum met indianenplaatjes en net portret van Olivia de Havilland". Daartussenin herleefde de tijd dat de ganse natie aan de radio gekluisterd zat voor de laatste episode van Paul Vlaanderen, Stalin vanachter het IJzeren Gordijn ingemeen naar ons zat te grinniken, mannen in lange leren jassen op een bromfiets met de Sjors langs de deuren gingen, Marcel Tnielemans met zijn zang menig dameshart stal en ladders in nylons met speciaal daartoe dienende machientjes werden opgehaald. Als performer heeft de in het zwart gestoken Deelder - door presentator Henk Bernlef de „best geklede dichter van Nederland" genoemd - een geheel eigen stijl ontwikkeld en steekt hij zijn generatiegenoot Johnny the Selfkicker naar de kroon. De Poetry-pauze was als altijd welbesteed. Behalve zorgen voor de zo langzamerhand noodzakelijk geworden ravitaillering kon men naar hartelust grasduinen in het bonte poëzie-aanbod van grote en kleine uitgevers en poëten-ineigen-beheer. Simon Vinkenoog, inmiddels een oudere jongere van 58, trof er tot zijn verrassing nog exemplaren aan van de eerste druk van zijn bundel „Onder eigen dak" uit 1957. Antiquarische exemplaren zo langzamerhand en een bewijs dat zijn gedichten niet zo vlo trek vinden a .lichten v Lodeizen uit 1952, die aan een dertx druk toe zijn. Maar de nog nooit mei literaire prijs begiftigde Simon leeft nog en voerde ook op dit Poetry International het woord vóór het geluk en tegen de zelfmoord, vóór de vrede en tegen de oorlog. De Pool Julian Kornhauser (1946, Gliwice) genoot de twijfelachtige eer na de pauze te mogen beginnen. Hij moest met zijn voordracht het publiek zien stil te krijgen en dat viel met zijn timide stemgeluid niet mee. Zijn anekdotisch getinte poëzie die veel zegt over de Polen, had een beter lot verdiend. Rutger Kopland (1934, Goor) die na hem kwam, is ook een zachtprater, maar dat is ziin handelsmerk geworden. In de zaal wordt het dan van de weeromstuit muisstil. Zo ook hier: vol aandacht luisterde men naar zijn poëzie, die voortdurend de paradox van het „geluk van de vergankelijkheid" tot uitdrukking brengt. Jerome Rothenberg (1931, New Vork), een Amerikaan van joodse origine, bleek na Kopland een regelrechte sensatie. Zoals Deelder dat voor de pauze deed, gaf hij na de pauze deze voorleesavond weer het karakter van festival met zijn deels op de magische rituelen van de Noordamerikaanse indianen, deels op het dadaïsme gebaseerde klankgedichten die hij, zichzelf begeleidend op een authentiek instrument als een houten rammelaar, meer zong dan zei. Van een oude Indiaan had Rothenberg het „Prijslied van een oude bever" geleerd, bestaande uit slechts één regel: „What 1 want is a five cents cigar": wat ik wil, is een vijf cents sigaar", een regel die hij ontelbare keren herhaalde, afgewisseld door „hihi, hoho, hihi"-gei De reactie op de woeste kreten van Rothenberg, die in „vertaling" simultaan werden meegezongen door Ineke Holzhaus en zijn vertaler Jan Myskiin, was verdeeld. Sommigen zagen er ac „oerkracht" van de poëzie in, anderen vonden het kitsch en Rothenberg een schreeuwlelijk. In ieder geval was er sinds Allen Ginsberg eindelijk weer een gekke Amerikaan op Poetry. --- Parkpop trok 160.000 bezoekers DEN HAAG (GPD) - Zon 160.000 mensen hebben er volgens politieschattingen gisteren in het Haagse Zuiderpark van zon, gezelligheid en bij tijd en wijle uitstekende muziek genoten op het vijfde Parkpopfestival. Wie tussen de massa wandelde, ontwaarde picknickende huismoeders naast Heli's Angels die gegrillde spare ribs te koop aanbieden; actievoerders die zich het leed van de aardbevingslachtoffers in Mexico aantrekken naast de landrovers waarmee durfals gesponsored door een sigarettenmerk door de jungle in Borneo trokken. Een aardige doorsnee van de bevolking dus - een popfestival in de massale zin van het woord. Parkpop trekt niet alleen zoveel mensen doordat het festival pretentieloos is opgezet, gratis toegankelijk is of de beschikking heeft over een prachtige lokatie -je loopt er ook noa eens het risico een leuke band te zien. Dit jaar zorgden onder meer Madness, The Frankie Miller Band, The Bangles, Do Re Mi en Tröckener Kecks voor het muzikale vermaak. (Foto ANP) --- Concert 'Balder' een verademing Plaats: Hervormde kerk, Uitwellingerga. Uitvoerenden: Kath. Studenten Mannenkoor Balder. Werken: van F. Schubert, J. Bennet, J. Arcadelt, R. Schumann, J. L. Hatton, A. Sullivan, E. Elgar, L. Toebosch, K. van Baaren en F. Poulenc. Belangstelling: ca. 40 mensen. UITWELLINGERGA - Overdag zeilen en 's avonds zingen. Zo ziet on het moment de dagindeling er uit van het Katholiek Studenten Mannenkoor Balder uit Delft. En dat in het kader van het achtste lustrum. Zo iets is geen sinecure. Soms kon je letterlijk adem te kort en heb je moeite met hoge liggingen. Of heb je nu nèt je vlinderdasje en witte overhemd vergeten. En ook met de handen in de zakken staan zingen is eigenlijk niet zoals het hoort. Maar een verademing is het wèl, in het plechtstatige concertcircuit, zon koor dat eerst nog buiten wat staat te oefenen en een degelijke band met het publiek opbouwt, dat na elke aankondiging door de dirigent op goedkeurend gelach of gemompel gerenend kan worden. En na elk stuk - in toenemende mate - op enthousiast applaus. In toenemende mate, want naar gelang het programma vorderde, namen ook de prestatie toe en de ademnood af Het best geslaagd waren de drie laatste composities: Arne Borg (uit „Triangel" op. 43) van Louis Toebosch, het Alpejaferslied uit hetzelfde jaar (1952) van lees van Baaren en de drie laatste Petites prières en Saint-Fracais d'Assise (1949) van Francis Poulenc. Maar van de toevoeging „Katholiek" in de naam van het koor was nauwelijks iets te bespeuren in de solopartij waarmee het derde gebed („Seigneur, je vous en prie") opent; een partij die duidelijk een gregoriaanse sfeer ademt en door een koor als Le Groupe Vocal de France (afgelopen vrijdag) met een andere Poulenc te gast in het Holland Festival) aldus wordt opgevat. De naam Balder was tot slot goed voor het Balderlied, waar ik niet alles van heb verstaan. Maar volgens de Grote Winkler Prins was Balder een door allen beminde, schitterende lichtgod uit Scandinavië. Zoiets als Apollo in Griekenland. Al was het repertoire van dit koor wél wat anders dan dat van het gelijknamige mannenkoor uit Amsterdam! ELS VAN SWOL --- Na Tsjernobyl De vrijdag was geheel ingeruimd voor Duitse poëzie, waarmee zowel Westduitse als Oostduitse als Oostenrijkse dichters in het krijtperk ' den. Opvallend genoeg waren het Oostenrijkers die de aandacht tro ken. In de eerste plaats de Poetry-d_ butant Peter Waterhouse, die met fraaie ironische poëzie de handen op elkaar kreeg en daarna, maar dat viel te verwachten, de oude rot Erich Fried, lichamelijk zeer breekbaar maar geestelijk nog immer veerkrachtig en met een stem die klonk als een klok. De 65-jarige in Londen wonende Oostenrijker bezingt zijn favoriete thema s vrijheid, vrede en liefde in zowel persoonlijke als politieke poëzie. Hij gaf beide genres het volle pond. In zijn politieke verzen toonde hij zich een sarcastische gelegenheidspoeet, die de actualiteit op de voet volgt. Aan Waldheim had hij zich nog niet gewaagd, wel aan Caspar Wembergers tong en ook had hij „vragen na Tsjernobyl": „Als er zoveel moest gebeuren / opdat de angst / van de mensen / zichzelf herkent // Hoeveel zou er dan moeten gebeuren / opdat het verzet / van de mensen / zo groot wordt en algemeen / als nu hun angst? // Maar als dat gebeurde / zouden er dan daarna^/ nog mensen zijn / om verzet te plegen. Zaterdagavond werd Poeti met de presentatie van de resultaten van het vertaalproject dat dit jaar gewijd was aan de poëzie van „thefamous" Seamus Henry, de in 1939 in County Derry in Noord-lerland geboren dichter, die door wijlen Robert Lowell „de grootste lerse dichter na Yeats" is genoemd. „Tne famous" was zichtbaar ontroerd door zo in het middelpunt van de internatioj belangstelling te staan. Bijna alle deelnemende dichters lazen vertalingen van zijn oor. Het vertaalproject zal in de toekomst ■ ' "e Poetry-week beperkt blijvt ■ u>ieut karakter dragi waarbinnen de uitwisseling van v< tingen gestalte moet krijgen. Het bureau van Poetry International zal als coorainatie-adres fungeren. --- Holland Festival trok ruim 56.000 bezoekers AMSTERDAM (ANP) - Het Holland Festival, dat de hele maand juni heeft; geduurd en dit weekeinde werd afgesloten, heeft ruim 56.000 bezoekers getrokken. Festivaldirecteur Ad 's Gravensande heeft dat gisteren op eenpersconferentie bekend gemaakt. Grote publiekstrekkers waren volgens 's Gravensande de Westduitse dansgroen van Pina Bausch en de opera van Frankfurt met „Die Entführung aus dem Serail" van Mozart. Veel belangstelling trok ook de zeven uur durende produktie ~L' histoire terrible mais inachevee de Norodome Sihanouk", van het Franse Theatre du Soleil. Tegenvallers noemde 'si Gravensande de Franse dansprodukties en de niet-westerse produkties. In het kader van het festival werden er dit jaar ruim honderdenvijftig voorstellingen verzorgd door vijftig groepen. Dit jaar was Frankrijk het land dat in de programmering van het festival centraal stond. Volgend jaar, wanneer het Holland Festival voor de veertigste maal wordt gehouden, zal dat Hongarije zijn. Welke produkties dan naar Amsterdam gehaald zullen worden, het festival wordt in 1987 gehouden in het kader van „Amsterdam Cultuurstad", is nog niet helemaal bekend. Wel lopen er onderhandelingen met het Staatsoperaballet uit Boedapest, de Opera van Brussel en de Staatsopera van Hamburg. Ook nog niet bekend is op welke manier het jubileum van het festival gevierd zal worden. Wel zeker is inmiddels dat Edo de Waart heeft toegezegd dirigent te willen worden van het vaste Holland Festival Orkest, wanneer dat er tenminste komt. Dit zestig leden sterke orkest, dat moet worden samengesteld uit freelancers en musici uit bestaande orkesten, zou als alles naar wens verloopt in 1988 operationeel moeten zijn. Of net orkest er komt hangt er onder meer van af of de orkesten die om medewerking is gevraagd, bereid zijn sommige van hun leden een poos af te staan. Mocht het festivalorkest er komen, dan zal Vera Beths concertmeester worden. ---