De 'sprintaantrekker', de 'uit-de-wind-zetter' en de 'allroundknecht': Stoempen, bonken en afzien voor sprinter of kopman DEN HAAG (GPD) - Slaven van de weg worden ze oneerbiedig genoemd, de wielrenners die onopvallend hun werk doen in de schoot van het peloton. Coureurs die zichzelf helemaal weg kunnen cijferen ter meerdere glorie van - wat trainers en ploegleiders zon mooi woord vinden - het collectief. Maar het zijn niet alleen de knechten die de dienstverlening voor hun rekening nemen. Ook een jongen als Adrie van der Poel, die toch het stempel van een kopman draagt, is niet te beroerd vuil werk op te knappen als dat van belang kan zijn. Wie het ook zijn, ze zijn onmisbaar, al die noeste werkers op de racefiets. Duwend, trekkend, zwetend, tierend, bonkend, stoempend en bovenal afziend proberen ze een succesvolle weg te banen voor hun kanspaard.i^___i_________________________________________________________________________________________i Want met pure individuele sport heeft het professionele fietsen al lang niets meer te maken sinds de fameuze Belg Rik van Looy in het begin van de jaren zestig had bedacht dat eendracht ook in de wielersport macht maakt en gevaarlijke rivalen tot loyale helpers bekeerde. In de loop der jaren is net ploegenspel dermate geperfectioneerd, dat een wielerploeg qua taakverdeling vergeleken kan worden met een voetbalelftal. Inclusief zwoegende waterdragers, knappe voorbereiders en perfecte afwerkers. Bijgaand worden drie facetten uit de dienstverlenende sector van het peloton belicht: de 'allroundknecht', de sprintaantrekker' en de 'uit de wind zetter. Hoe hun koers eruit ziet, wordt uit de doeken gedaan door Henk Lubberding (de allrounder), Adrie van der Poel (sprintaantrekker) en Gert Jakobs ('uit de wind zetter'). Henk Lubberding, de boerenzoon uit Voorst, begint in Berlijn aan zijn elfde Tour de France. Hij was de Enk Breukink van 1978, toen hij als revelatie uit het Franse wielerspektakel tevoorschijn kwam. De witte trui, waarmee hij als winnaar van het jongerenklassement op het podium in Parijs kwam, vormde daarvan het bewijs. Lubberding heeft de verwachtingen niet kunnen inlossen. Daarvoor moest hij te veel aanslagen op zijn conditie incasseren. De laatste jaren houdt hij zich in de ploeg van Post bezig met het verrichten van allerlei hand- en spandiensten. „Ja hoor, je mag mij best een knecht noemen", stemt Henk Lubberding in. „Ik weet dat er collega's zijn die moeite nebben met het woord knecht, maar ik niet. Wat ik allemaal doe? Van alles eigenlijk. Ik ben een manusje van alles. Ik doe alles wat van iemand wordt verwacht die niet voor het klassement rijdt. Wielen afstaan, iemand uit de wind houden, de sprint voorbereiden en op de kop rijden als dat nodig is. Ja, ik haai ook water. Dat hoort erbij, ook als je al heel lang - zoals ik - bij een en dezelfde ploeg bent. Als ik bij Anderson of Millar in de buurt rij en ik heb zelf geen drinken meer, dan vraag ik die jongens of ik ook wat voor hen moet halen. Want ik ga er vanuit dat als ik mijn bidon leeg heb, dat ook bij hen wel het geval zal zijn. Maar ik neem ook drinken mee voor Nulens als dat zo uitkomt. Je laat je nooit alleen voor jezelf naar de auto afzakken om drinken te halen." „Omdat ik veel ervaring heb en een beetje weet hoe de koers in elkaar steekt, probeer ik ook wat zaken te regelen en fouten te herstellen. In onze ploeg is het zo dat er altijd iemand in een ontsnapping mee moet zijn. Is dat niet zo, dan ga ik in een droog tempo op kop rijden. Als mijn ploeggenoten dat zien, weten ze voldoende. Dat komen ze ook naar voren en dan gaan we kop over kop op jacht naar zon kopgroep. Natuurlijk kun je niet alles goed maken wat fout is gegaan. Daar wordt dan na afloop van zo n rit over gepraat. Vantevoren maken we geen echte plannen. Alles loopt toch anders dan je denkt. Daarvoor neb je met te veel andere ploegen te maken. Niet dat we nooit wat van plan zrjn. Het kan wel eens gebeuren dat we s morgens aan tafel afspreken dat we de zaak, als de wind goed staat, proberen op de kant te zetten om wat waaiers te formeren. Maar echte tactieken uitstippelen, nee dat heeft geen zin." „Ik heb geen moeite met dit werk, al vind ik het natuurlijk wel jammer dat ik de opgaande lijn van het begin van miin profcarrière niet heb kunnen doortrekken. Het zag er toen allemaal heel mooi uit. Helaas neb ik te veel met mijn gezondheid gesukkeld en dan kun je het wel schudden. Als prof moet je rijden voor die renner(s) waarmee je het meest kunt verdienen. Kun je dat niet opbrengen, dan moet je amateur blijven." Adrie van der Poel (net 28 geworden) is door PDM aangetrokken als speerpunt voor de klassiekers. Hij heeft de hooggespannen verwachtingen voor zijn nieuwe sponsor nog niet waar kunnen maken. Vandaar dat hij toch maar van start gaat in de Tour, zijn zesde. De toegewijde Brabander hoopt er natuurlijk zijn geslonken prestige op te vijzelen, maar zal in de massaprints de Belg Wim Arras behulpzaam zijn. Van der Poel: „Ik hoop Willem de eerste dagen van dienst te kunnen zijn in eventuele massasprints. Ik kan zelf ook wel aardig sprinten, maar in zon massale aankomst ben ik kansloos. Dan kan ik hooguit vierde of vijfde worden. Dus is het beter dat ie je voor een ander inzet. Bij ons in de ploeg is dat Arras. Hij is nog wat nerveus en ook wat te speels, maar hij is verschrikkelijk rap. Hij moet het vooral hebben van een korte sprint. Aanzetten en hup... meteen over de finish. Van Poppel, met wie ik vorig jaar heb gewerkt, vind ik een completere sprinter. Maar Willem is nog jong, die moet nog veel leren." „Een sprint aantrekken begint voor de meesten al ver voor de streep. Persoonlijk vind ik de laatste drie kilometer genoeg. Dan zoek ik mijn man op en kies positie. Ik moet ervoor zorgen dat-ie niet ingesloten raakt en dat hij mijn wiel houdt. Dat is niet eenvoudig, want Willem is nogal nerveus. Bovendien heb je met renners te maken die ook op zoek zijn naar de ideale positie. Dat is een hele striid. Gevaarlijk? Ach, dat valt wel mee. Als je er zo op de tv tegenaan kijkt, ziet het er angstaanjagend uit, maar zit je er tussen, dan ervaar je dat niet zo. In dat gedrang zoek ik de goeien op, daar stem ik de finale op af." „De sprinter in mijn wiel moet mij dan blindelings vertrouwen. Anders lukt het nooit. Het is erg zwaar, die laatste kilometers. Je zit constant vol in de wind te rijden. En dat met een snelheid van rond de zestig per uur. Daarvoor moet je een groot verzet trappen. Meestal 52 tandjes voor en 13 of 14 achter. Van Poppel zocht uiteindelijk zelf het moment van gaan uit. Willem nog niet en daarom probeer ik hem daarbij te helpen. De geluksfactor speelt in het geheel natuurlijk ook mee. Dat mag duidelijk zijn." Gert Jakobs, van huis uit Emmenaar, maar tegenwoordig wonend in Helmond, is een, wat in wielerkringen heet, typische stoemper. Een renner die met zijn krachtige, hoekige stijl kilometers lang tempo kan maken. Maakte derhalve ook deel uit van het oranje-tijdritkwartet op de Olympische Spelen van Los Anceles. Vanuit die discipline heeft hij geleerd een kopman uit de wind te zetten. Jakobs (23) is speciaal vanwege dat aspect uitverkoren voor de Tour. Het wordt zijn eerste. Jakobs: „Hard rijden is altijd mijn sterkste punt geweest. Vroeger won je als junior en amateur daarmee wedstrijden, nu bij de profs worden die kv. ten anders benut. Zoiets gaat eigenlijk vanzelf. Als je als prof begint, weet ie dat je voor een ander moet werken. In de Tour zal ik regelmatig Van Poppel, onze sprinter, uit de wind moeten Dat hangt ook af van het profiel van de etappe. Is het een vlakke rit, dan zal Van Poppel zoveel mogelijk ontzien moeten worden. Als het tempo bijvoorbeeld omhoog gaat. Vaak gebeurt zoiets pas zo ongeveer hal f koers. En dan moet je ook van tijd tot tijd jongens naar voren rijden. Die pik ik dan zo bij de broek op, soms wel met vier tegelijk als dat gewenst is. Bijvoorbeeld om een achtervolging te organiseren." „Zwaar werk? Ja, dat mag je wel zeggen. Zeker als je het de hele dag doet Zaals vonc jaar in de Ronde van Italië Toen liet ik me, total loss, al vaak tw» kilometer voor de streep uitvieren. Staat er in de krant dat je 160ste bent gewor. den en denken de mensen thuis: nuu. di» Jakobs rijdt ook niet K-st Maar dan'heh je zo\ e" dat je scheel i finish komt. lk vm - <-ig,_^H ie werk maar wordt afgemaakt Dat ge! beurt in de ploeg waarin ik nu perContex. red i gelukkig n „elmatig. Als ik-jongens waarvoor je zon hele dag in touw bent, er niet- maken in d« finale, baal je wel • type renner als ik zit er trou. anders op dan voor een ander te werken. Want in de meeste koersen kun je ttU toch geen hoofdrol spelen." GfJtTMKOfiS ... 'de 'uit de wind zetter1.. .(Foio'tr.^ Diikstra) HENK LUBBERDING .. .de allrouna --- Van Poppel mag eindelijk sprintelite Tour bestrijden BERLIJN (ANP) - Janssen, Karstens, Smit, Raas, Van Poppel. Wie hoort in dit rijtje niet thuis? De laatste dus, want hij heeft nooit in een massasprint een etappe in de Ronde van Frankrijk gewonnen. Dat is niet omdat hij van de vijf de meeste aanleg koppelt aan de minste gedrevenheid. Hij kreeg eenvoudig nooit de kans. In 1985 was zijn ploeg te zwak, in 1986 was hij overcompleet. Daar komt dit jaar verandering in. Jan Raas heeft Jean-Paul van Poppel opgenomen in zijn Tourploeg om een potentiële kanshebber te hebben in de massasprints. Veel of weinig, er komen er altijd een paar voor. Vorig jaar waren het er drie. Een werd er gewonnen door Eddy Planckaert, twee door Guido Bontempi. Nederlands snelste renner keek thuis voor de buis met lede ogen toe. Hij immers was de enige die Bontempi in zijn superjaar, tot tweemaal toe zelfs, wist af te troeven. Het waren prachtsprints in de Ronde van Italië, daar waar het sprinten tot het hoogste kijkgenot is verheven. Terug in Nederland zag Van Poppel een schouderophalen als minimale waardering. De Giro stond zo ver af van de massa. „Als het de Tour niet is, heeft het geen betekenis", concludeerde Van Poppel. Hij liet vervolgens miljoenen lires liggen om te tekenen voor een ploeg, die in_9B7 zeker de Tour de France zou rijden. Jan Raas zette het goudhaantje in zijn ren met ionge coureurs. Van Poppel zag Nijdam, Wijnands, Verhoeven en Hanegraaf om zich heen, wist dat hij uit de groep kon kiezen voor het aantrekken van de sprints, waande zich onklopbaar en leed nederlaag op nederlaag. In Lloret de Mar tegen Lieckens, Planckaert en Arras, in de Ronde van de Middellandse Zee versus Planckaert, in de Ronde van de Achterhoek en de Ronde van Belgisch Limburg tegen Arras. In de Tirreno-Adriatico was hij helemaal nergens en in de Grote Scheldepriis was De Wilde sneller. Hard als het wielermilieu doorgaans is groeide het aantal scheve ogen in ziin richtig zienderogen. Als sprinter moctit hij de hele dag afwachten tot de eindsprint en maakte hij het werk van de ploeg niet af. Ofwel, hij verdiende geen geld. Pas in de Vierdaagse van Duinkerken kwam het einde aan een periode vol vertwijfeling. Van Poppel won de eerste plus de zesde etappe en liet daar binnen enkele dagen een overwinning in de Ronde van Midden-Zeeland - tegen Vanderaerden - en een etappe in de Ronde van Aragon op volgen. „Jij gaat mee naar de Tour", besliste Jan Raas. De toezegging van Jan Raas was het beslissende tikje naar de topvorm. In de Ronde van Zweden scoorde hij een onvervalste hattrick. Het kwam zelden voor in de Nederlandse historie, dat één renner drie etappes achter elkaar won. Hoewel hij nog moet debuteren weet Jean-Paul van Poppel als iedereen: „De Ronde van Zweden is de Tour de France niet." Een nadeel voor Van Poppel in de Ronde van Frankrijk is het kleine aantal specifieke sprinters. Veel ploegen zonder supersnelle renners zullen net daarom eerder op een ontsnapping van een klein groepje laten aankomen. Het aantal massasprints in de Tour is dan ook altijd aanzienlijk kleiner dan in de Giro d'ltalia. Een Tour zonder massasprint kwam echter in het moderne tijdperk nooit voor dus doen zich beslist kansen voor Van Poppel voor zijn sprinttalenten te tonen. „Guido Bontempi, Wim Arras en Eric Vanderaerden ziin in theorie mijn tegenstanders in de massasprints", weet Van Poppel. „Dat zijn de snelsten van dit moment, die er in de Tour bij zullen zijn. Ik acht Bontempi het hoogst. Hij heeft nog wat goed te maken. Ik neb ook eens wat in deboeken gesnuffeld en ontdekt, dat er in iedere Tour een sprinter opstaat. Dat was een paar jaar geleden Frank Hoste. Die won zomaar drie ritten. Twee jaar geleden was het Rudy Matthijs." De Fransen menen na Jacques Esclassan en Francis Castaing een nieuw sprintfenomeen te bezitten in Bruno Wojtinek. Van Poppel is niet bang voor hem. „Ach nee. In de Vierdaagse van Duinkerken lag Wojtinek meters achter bij ons. Laat hem maar komen." Van Poppel is blij dat het grote moment eindelijk is aangebroken. De druk van het moeten presteren voelt bij niet Als sprinter, die verplicht het allerlaatste ogenblik afwacht, heeft hij in de loop der jaren controle over zijn zenuwen gekregen. De kouwe kikker' is klaar voor de sprong. Jean Paul van Poppel, klaar om zijn sprintfaam ook in de Tour de France te bewijzen. (Foto Ger Dijkstra) --- Steven Rooks: „Ik wacht niet af tot mijn terrein: de cols" SCHLIEREN (GPD) - De luxueuze touringcar, waarmee de PDM-wielerploeg zich verplaatst, rijdt statig de straten van het Zwitserse plaatsje Schlieren binnen als Steven Rooks zien verheft uit de leren fauteuil. „Kijk', zegt hij enthousiast, „daar staat een Chevrolet Corvette. Die rode met dat witte dak. Zo eentje krijg ik binnenkort ook. Uit Amerika." Niemand in de bus reageert op de voor deze nuchtere Noordhollander ongekende spontaniteit Rooks zakt nagenietend terug in zijn zetel. Oude auto's; als Rooks, die een opleiding heeft als automonteur, daaraan denkt vergeet hij even alles. Het is zijn ontspanning na het wielerseizoen, maar ook als de stress hem midden in het jaar naar de keel grijpt, duikt hij gewoon even onder de motorkap om de sores van alledag kwijt te raken. Vlak voordat de voorbereiding op de Tour de France begon sleutelde hij aan zon oudje. „Een Opel GT van zeventien jaar oud, die ik voor mijn vriendin heb gekocht. Na de klassiekers en de Ronde van Romandië had ik echt afleiding nodig. Aan zon wagen sleutelen vind ik dan prachtig." Binnenkort worden er vier Amerikaanse sportwagens naar Noord-Holland verscheept. Rooks heeft de foto's ervan bij zich, zoals andere renners een prentje van hun hond meenemen. Voorlopig moet hij het met die papieren wagentjes doen, want de tweewieler eist al zijn aandacht op. Nederlands beste klassementsrenner heeft tijdens de Tour de France een reputatie hoog te houden en vooral te verbeteren. _>_ vraagtekens voor het vertrek, het leger favorieten en de te verwachten wanorde in de eerste anderhalve week ... Rooks glundert al bij de gedachte. Dat namelijk speelt hem in de kaart „Vanaf de eerste dag zal ik attent moeten zijn. Ik moet niet wachten tot de grote jongens wat gaan ondernemen, maar proberen zelf voordien al wat tijd te pakken. Onverwacht meegaan in een ontsnapping. Ik wacht niet af tot de cols, ook al is dat wel mijn terrein. Als ie voordien al wat voorsprong hebt kunnen nemen op de favorieten, ben je scherp en voortdurend met de wedstrijd bezig , bedenkt hij. „Het is in mijn voordeel dat er zoveel favorieten zijn. Die f aan ongetwijfeld naar elkaar zitten kijen. Ik weet niet wie de leiding moet nemen. Ze bestempelen Roche als de kanshebber, maar hij is meer een man die zijn wedstrijd op een ander afstemt." Vorig jaar begon de Noordhollander zijn Tour de France met nogal wat tegenslag. Een valpartij in het Nederlands Kampioenschap hield hem vijf dagen van de fiets. „Bovendien had ik een verdoving gekregen voor het hechten, dus dat zat ook nog in mijn lichaam. Ik heb toen de eerste dagen de reserves moeten aanspreken, die ik later te kort kwam." Het begin was trouwens ongelukkig voor de hele ploeg, want al op de tweede dag tijdens de ploegentijdrit werden drie renners 'naar huis gereden. Een strafexpeditie van routiniers als Knetemann en Rooks tegen het falende beleid van de toenmalige ploegleider Roy Schuiten, werd er gezegd. Over de rug van jonge renners, die het ook niet konden helpen. Rooks: „Schuiten had ons moeten waarschuwen dat die jongens losten. Toen wii omkeken waren ze in geen velden ot wegen meer te zien. Dan heeft het geen nut om nog te wachten." Fouten die dit jaar niet gemaakt worden. Tegen die achtergrond en gelet op de betere voorbereiding is Rooks optimistisch. ..Na Romandië'neb ik even rust genomen en vanwege het slechte weer heb ik vervolgens zes dagen getraind in de buurt van Alicante. Bovendien is de korte tijd tussen de Ronde van Zwitserland, het nationaal kampioenschap en de Tour ideaal. Het loopt mooi in elkaar over. Heb je de vorm te pakken, dan hou je 'm ook vast", denkt hij. In de door tegenslagen en uitblijvende successen geplaagde miljoenenploeg loopt Rooks nog altijd met opgeheven hoofd rond. Hij presteerde dit voorjaar beter dan de kopman voor de kl kers, Adrie van der Poel, en hij is van plan in de Tour de France hetzelfde te doen. Hopend dat de ogen van de concurrentie gericht zullen zijn op de Spanjaard Pedro Delgado. Oplettendheid die eigenlijk overbodig is, want Delgado is een passieve coureur. „Hij rijdt meestal achterin", weet Rooks. „Er is vaak tegen hem gezegd dat hij wat meer van voren moet lioersen, maar dat is hem n. te leren. Tot nu toe is het hem nog altijd zo gelukt, al zal er een keer komen dat hij tien minuten verliest. Hij wordt dan wel vierde in de Ronde van Spanje, maar daar heeft hij alleen meegereden. In elk geval heeft hii te weinig laten zien voor datgene wat nij verdient", kritiseert hij de Spanjaard. Delgado gokt op een goede Tour de France, net zoals de hele ploeg. „Want als de Tour goed is, is iedereen gelijk vergeten dat net voorjaar zwaar is tegengevallen. Er staat bij ons dan wel niet zon druk achter dat we altijd moeten winnen, op een gegeven moment is het toch goed dat het eens gebeurt Zon overwinning van Knetemann in de Ronde van Zweden is uitstekend voor de ploeg. In de publiciteit wordt er dan wel niet zo veel aandacht aan geschonken, bij de ploegleiding en de directeur op de fabriek is net toen bekend." Blijkbaar gelden in die kringen andere normen dan bij de doorsnee toeschouwer. „Als je", zegt Rooks, „de eerste Nederlander wordt in de Tour de France spreekt dat bij het publiek zeker nog wel aan. Al hangt het er natuurlijk wel van af hoe hoog je eindigt en of je een nt hebt gewonnen of de gele trui hebt gedragen ... Maar bij de eerste drie eindigen is niet gemakkelijk." Een tegenstander om hem van de eretitel 'eerste Nederlander' af te houden ziet hij niet. Ook niet in de jonee Eric Breukink, die onlangs derde werd in de Ronde van Italië. Omdat Peter Post heeft gezegd dat hij hem zal sparen? Rooks: „Ik wil wel eens zien wat er gebeurt als Breukink net als in Italië onverwacht toch in de top van het klassement komt Post zegt wel dat hij zuinig is op jonge renners, maar in Zwitserland reed toch ook John Talen weer mee nadat hij eerst de Giro had gedaan. Dat is een eerstejaars prof. Voor mij betekent zuinig iets anders." Zelfs als Breukink opnieuw op de ee.-ste rang meestrijdt, vreest Rooks hem allerminst. „Ze schrijven nu wel dat het een nieuwe Joop Zoetemelk is, maar dat is toch wel wat voorbarig. Het is knap hoor, wat hij heeft gedaan. Alleen is de Tour wel wat anders dan de Giro. Drie, vier cols in een rit waar keihard tegenop gereden wordt." Nee, Rooks twijfelt niet. Hoe hoog hij eindigt laat hij in het midden, maar de beste Batavier - zoals Tour-directeur Jacques Goddet de Nederlanders ongetwijfeld weer zal noemen - zal hij zeker zijn Na de Franse Ronde kan hij dan misschien over de parkoersen van de criteriums worden rondgereden. Als het even kan in een oude auto. Wordt Steven Rooks de best 'Batavier' in de Tour?(Foto Cor Eberhard) --- VRAGEN aan de meet Lezers kunnen deelnemers Tour vragen stellen LEEUWARDEN (GPD) - Wat cd Steven Rooks tijdens de beklimming \.m de Galibier? Welke \rrsnt*lli__{ trapt Jean Paul van Poppel tijdens een massaspurt? Wat voor adrie geeft Peter Post een renner, die n_ ft» ontsnapping bijna ingelopen wordt? Tijdens de Ronde van Frankrijk komen er bij hrt zien van de televisie beelden soms vragen op die in geen krant beantwoord worden. ers van bladen die aangesloten zijn bij de Gemeenschappelijke Pen Dienst, waarvan ook deze krant d^^H maakt krijgen de komende Tour de France de Kans daar toch achter te komen. Via de sportredactie van hun eigen krant kunnen ze vragen stellen aan renners, ploegleiders en begeleiders die acjn in het grootse wielercircus. Vragen over de meest uiteenlopende onderwerpen zoals voeding, materiaal en huisvesting. De vragen worden doorgespeeld naar de GPD-verslaggevers in de Ronde van Frankrijk, die een selectie maken en ze aan de betreffende renners, ploegleiders of begeleiders voorlegge* Om de paar dagen zullen vraag en «ntwoord in de krant verschijnen. De vragen kunnen gesteld worden tussen 10.00 en 12.00 uur op werM* ?;en via telefoonnumer 058-9657** sportredactie I I --- Nederlanders winnen 108 etappes in Tour BERLIJN (ANP) - Etappes werden de laatste jaren slechts mondje'»"l**' door Nederlanders gewonnen. \ont iaar was het er slechts ren. door J' han van der Velde in Villers-sur-Mw. Hij veroverde die dag ook de _*'' trui. In 1936 namen voor het eerst Nederlanders aan de Tour deel. sinf» dien werden 108 etappes gewonnen. De ranglijst van Nederlandse etapP*** naars ts als volgt 1 Gerrie Knetemann. J«" Raas en Joop Zoetemelk allen 10. 4 Jan Jan*? 7. 5. Gerben Karstens 6. 6 Wout Wagtmans '•; Wim van Est. Hennie Kuiper. Henk Lubberdir* Bert Oosterbosch. Jo de Roo. Johan van o Velde, Rini Wagtmans en Peter Winnen «"s°* 15 Theo Middelkamp. Jan Nolten. Henk^H friem. Albert van S< hendel. Th' ' Voortingen Ad Wijnandsallen 2. 23 HW» Dekkers. Maarten Ducrot, Leo Duyndatn.»-"j van Espen. Henk Faanhof. Daan de Groot . ï«jo- Hertog. Jos Hinsen. Adri van Houwelinge Jan Krekels. Johan Lammerts, Jo Maas, »«' Manders, Frits Ptrard. Henk Poppe. Ant"" v* Schendel. Gerrit Schulte. Gerrit Solleveld^ rard Vianen. Leo van Vliet en Huub ZiNerw» allen 1. Dertien Nederlanders hebben m * loop der jaren de gele trui gedragen w de Ronde van Frankrijk. De Nederlandse ranglijst der gele-trgJ* gers is: 1 Joop Zoetemelk 22. 2 Wout Wagt"1 13. 3. Gerrie Knetemann 7. 4 Wim van W' Gerrit Voorting 4. 6 Jan Raas 3. 7 Ab Oe"£jj mans. Jacques Hanegraaf. Jan Janssen. J-I6^ Karstens en Johan van der Velde allen 2. Uvan der Poel en Rini Wagtmans ieder 1 ---