Verrassende zege voor bijna vergeten Winnen Door Peter Ouwerkerk MEERSSEN - Boven de Lange Raarberg cirkelde een re•clamevliegtuigie door de lucht. 'Panasonic voor topprestraties. Maar zoals de komende weken uit reclame-oogpunt wel vaker zal worden getreurd om Theunisses afwezigheid in de Tour, zo moest de ploeg-Post het ook gisteren al zonder hoofdprijs stellen in het NK. Het voorjaar liep gesmeerd voor de duurste ploeg van Nederland, maar in het zicht van de publicitair vetste kluif van het seizoen, de Ronde van Frankrijk, stapelen de problemen zich op. Post, dit jaar internationaler bezig dan ooit tevoren, kon gisteren maar acht van zijn twaalf Nederlanders aan de start brengen in Meerssen. Theunisse op stal, Lubberding ziek, Van Vliet gestopt, Rozendal in het hospitaal. En die acht bleken te weinig verweer te kunnen bieden aan hun aartsrivalen van de ploeg Raas, met elf man in het geweer. Toen drieëneenhalve ronde voor het einde de beslissende kopgroep van zes zich formeerde, zaten daar drie Bucklers bij. alsmede drie eenlingen, met alleen Rooks namens Post. Het spel, dat Maassen, Winnen en Nijdam vervolgens konden spelen, was een ABC-tje in al zijn eenvoud. Na twee speldeprikken van Maassen en Winnen, was de derde jump van Peter Winnen, op zon twintig kilometer voor de streep, er voor Rooks, Breukink en Manders te veel. Winnen bouwde zijn voorsprong rustig uit. Het betekende opnieuw prestigegewin voor de renners van Raas. die hun seizoenstotaal meteen boven dat van Post tilden: 33 om 32 overwinningen. Onbelangrijk waarschijnlijk in getal, maar niettemin een feit. Dat Winnen zegevierde op het fraaie Zuidlimburgse parkoers, was een verrassing. Tien jaar prof met nog maar vijftien overwinningen, werd hem eraan herinnerd, dat dit p*as zijn eerste zege in een eendagswedstrijd was, de criteriums uiteraard daargelaten. „Ja, nou je het zegt... Maar ik ben ook niet zon winnaarstype." Peter Winnen leek ziin mooiste iaren als wielerprof al lang en breed achter zich te hebben. Na zijn stormachtige entree in het grote ronden-peloton, begin jaren tachtig, was het lang zeer rustig rondom hem geworden. Op ziin drie bergetappes in de Tour (2x I'Alpe d'Huez, lx Morzine), op zijn vijfde, vierde en derde plaats in het eindklassement van 'La grande Boucle', waren gedegen, maar toch vooral anonieme prestaties gevolgd. Winnen scoorde, behalve een hele rits top-tien plaatsen in de kortere rittenweastrijden, ook nog een 25ste en een negende plek in het eindklassement van de Tour, alsmede een achtste en negende in de Giro. maar hij opereerde voornamelijk in de luwte. Tot zijn eigen genoegen, leek het wel. Winnen koerste, omdat hij het leuker vond dan voor de klas te staan, maar naar buiten wekte hij de indruk, dat het hem absoluut niet meer kon interesseren. Aan zijn lijf dan ook geen supportersclub. Op de boerenkapel voor Adrie van der Poel, de honderden petjes met Maassen en Nijdam, zelfs de tientallen T-shirts voor Pieters en Bouwmans, stonden geen variaties te zijner eer. Winnen was van een pezig klimmertje tot een soort anti-vedette uitgegroeid. Zijn laatste overwinning dateerde nota bene van 22 juni 1987, een etappezege in de Ronde van Zwitserland, die hij met één seconde verloor aan Andy Hampsten. „Och", zei hii gistermiddag, met het rood-wit-blauw onwennig om zijn schouders, ~ik sta nu eenmaal vrij onverschillig tegenover alle bijverschijnselen van het profwielrennen. Of, onverschillig, eerder berustend. Dit vak is duidelijk voor me, ik accepteer het zoals het is. Ze maken mij niets meer wijs, ik heb mijn plek opgezocht, en heb daar vrede mee. Peter Winnen heft de armen na een geslaagde solo, die hem de Nederlandse titel opleverde. Foto ANP --- Regelmatig Toch behoort Winnen nog altijd tot de meest regelmatige Nederlandse etapperenners. Hij kan niet tijdrijden, maar komt net onder de top met de betere klimmers mee. Vandaar ook dat scala aan goeie einduitslagen. Op de wereldranglijst was daar nog maar weinig van terug te vinden: 120ste, maar de honderd punten die hij zondag kon toevoegen doen hem weer stijgen naar een plaats bij de beste zestig. Winnen heeft, na zijn eerste tweeëneenhalf seizoen bij Godefroot, er zeven jaar bij Peter Post opzitten. Halverwege vorig jaar kwam aan die overeenkomst een einde. Winnen wilde andere lucht, koos vanaf 1990 voor Raas. mocht niet mee naar de Tour. en hoopte dat Erik Breukink die switch ook zou maken. Toen Breukink voor PDM besliste, werd Winnen tot zijn eigen schrik de beste klassementsman van Raas. Maar ook die positie kon hem op geen enkele manier verontrusten. „Er is nauwelijks verschil in aanpak tussen die twee. Bij Post kon ik altijd mezelf blijven, bij Raas is het niet anders. Ik kies m'n eigen programma, zie wel waar ik uitkom. Dat ik met ruzie zou zijn weggegaan bij Post, is absoluut niet waar. Ik "kan het nog steeds goed met hem vinden, heb mijn respect voor hem behouden." Wielermoe, zoals hii soms lijkt uit te stralen? Hij wil niet meer over het onderwerp discussiëren. „Ik heb het eigenlijk steeds beter naar m'n zin op de fiets." Zijn kijk op het leven is Dovendien ten gunste veranderd, toen hij drie jaar geleden van een lastige rugblessure werd afgeholpen, en twee jaar geleden voor het eerst vader werd van een zoon. De depressies, waarmee hij van tijd tot tijd tobde, zette hij van zich af. Optimisme leidde vanaf dat moment zijn toekomst. Peter Winnen was gisteren de oudste in de kopgroep: over drie maanden 33. Het was een soort vrijgeleide, hem vergeven door de andere vijf. Namens de numerieke meerderheid, ploegleider Jan Raas: „Dan krijg ie zon situatie, dat de iongeren elkaar het kampioenschap minder gunnen. Winnen, dat vinden ze wel goed." Breukink: „Ik gun het hem wel." Rooks: „Gezien zijn status komt de titel hem toe." En Manders: „Drie uit dezelfde ploeg tegen drie eenlingen, dat mag normaal niet foutlopen." --- Uitslagen NK wielrennen MEERSSEN (ANP) - De verzamelde uitslagen van het Nederlands kampioenschap wielrennen zijn: --- Profs 1 Winnen (Venray) 230.1 km in 546 53. 2. Rooks (Warmenhuizen) 1.28, 3. Manders