(Advertentie) m-_w 't begint in de Sypersmabus! Mt Moderne touringcar,, bar, toilet, video, airconditioning fIE/Z£A/ ÊÊWmVJJMiHHiSH'kEÊÊ. --- (Advertentie) <& hitachi EEnsmEa w —a MET 5 JAAR VOLLEDIGE GARANTIE LJ| ■■ zoals deze stereo kleurentelevisie CS 2535 ■ volledig digitaal chassis ■ 63 cm beeldbuis FSQ ■ 60 kanalen ■ stereogeluid, 2x 20 watt 'ft2_________________=isf P * teletekst met geheugen tÊÊJf ■ 2 scart aansluitingen Wik _ W. fW% WWi ft P. DEVRIES-PRIJS BEELDENGELUID Pi 06 VRIES 1 699." Groentemarkt 1 t/o de Brol, Leeuwarden, tel. 058-125024 I w w w 1 --- Hotel Bonnema Sneek verkocht SNEEK - Hotel-restaurant Bonnema in Sneek gaat over in andere handen. Eigenaren Piet Bonnema en Henk van Beek, beiden 61 jaar £n zwagers van elkaar, hebben het tn ,i e l, pal tegenover de stations van NS en FRAM, verkocht aan het echtpaar Anita en Chris Peelen uit Amsterdam. Ze zijn beiden dertig jaar, volgden de Hogere Hotelvakschool en hebben managementsfuncties bij hotels in de hoofdstad. Het echtpaar Peelen neemt het hotel per 1 juli over. Het is van plan cle restaurantfunctie meer accent te geven. Voor het personeel heeft de overname geen consequenties. Bonnema en Van Heek, die uit 'eigen gelederen' geen opvolger kunnen recruteren, zijn bijzonder ingenomen met de Peelens. „Het ziet er prima uit. We kunnen de zaak met een gerust hart aan deze mensen overdoen", laten zij weten. Bonnema en Van Beek kregen de laatste twee, drie jaar een handvol gegadigden over de vloer. Geen van hen vonden zij geschikt genoeg om het hotel over te nemen. „Het geld speelt bij ons een minder grote rol dan de verzekering dat net bedrijf op een gezellige, persoonlijke wijze wordt voortgezet. We hadden nog rustig twee jaar kunnen wachten , zeggen zij. Piet Bonnema begon met het hotel in 1954. Daarvoor heette het Hotel Poelman. De laatste eigenaresse, Renskje Poelman-Osinga woont in het Bolswarder Bloemkamp. --- Nieuwe cao voor Tichelaar Makkum MAKKUM - De vakbonden FNV en CNV hebben bij Tichelaars Koninklijke Aardewerk- en Tegelfabriek in Makkum een nieuwe cao afgesloten met een looptijd van een iaar. De achterban van beide bonden heeft gisteren unaniem het akkoord goedgekeurd. De honderd personeelsleden krijgen met terugwerkende kracht tot 1 april jongstleden een loonsverhoging van j,25 procent en een eenmalige verhoging van 0,5 procent per 1 oktober. De vutleeftijd gaat van 62 naar 61 jaar. Bovendien wordt deeltijd-vut mogelijk vanaf zestig jaar. De minimum-vakantietoeslag stijgt met ƒ 100 tot / 2600 bruto per maand. --- Sippie de Haan in Tzummarum honderd jaar TZUMMARUM - „Er is Sippie niks onmogelijk". Dat zei de bakker van Oudebildtzijl vroeger al waar Sippie de Haan-Dijkstra als jong meisje werkte. Morgen viert ze haar honderdste verjaardag in het bejaardenhuis Nij Öethanië te Tzummarum. Een fleurige vrouw nog, vindt ze zelf, en ze vindt het fijn haar verjaardag met de familie te kunnen vieren. Sippie de Haan-Dijkstra vindt h-.t voora' fijn dat jongste dochter Gé en schoonzoon Jelle uit Canada zijn overgekomen. Zelf is ze daar al drie keer op bezoek geweest, voor het laatst toen ze 88 was. Oudste dochter Tiny woont ook in Canada en die was jammer genoeg verhinderd om te Komen. De twee andere dochters van het echtpaar De Haan zijn al overleden. Leed is de honderdjarige bepaald niet bespaard gebleven, maar er is ook neel veel moois geweest, zo zegt ze zelf. Er zijn 15 Kleinkinderen, 31 achterkleinkinderen en ook nog twee achter-achter-kleinkinderen. Een aantal woont in Canada, maar er wonen nog veel beppezeggers in de-buurt die geregeld even langskomen. Na haar huwelijk in 1916 woonde het gezin in Oosterbierum, waar De Haan bij de beurtschipper en aardappelhandelaar werkte en in de avonduren als fietsmaker. Sinds 1967 is Sippie Dijkstra weduwe. Ze woonde nog een aantal jaren bij haar dochter in Weisrijp en in een bejaardenwoning in Tzummarum. Twee jaar geleden pas kreeg ze een kamer in Nij Bethanië. SIPPIE DE HAAN-DIJKSTRA --- Clubhuis 'woonark op wielen' SINT JACOBIPAROCHIE - Frits Douma heeft wel een officiële aanvraag ingediend om in de Westhoek een clubhuis te krijgen, maar het duurde hem allemaal veel te lang. Daarom staat het clubhuis er maar alvast: een op een wagen gemonteerde woonark, van alle gemakken voorzien. „Wy dochten, wy beginne maar alvast en de gemeente komt maar bij óns". Zon twaalf jongens en meisjes uit de Westhoek gebruiken het 'honk' nu. „En druppelsgewijs komme dr steeds meer bij". Douma weet heel goed dat het woonschip er eigenlijk nog helemaal niet mag staan. Maar hij is bang dat het wel even kan duren voor de ambtelijke molens zijn aanvraag hebben verwerkt. En de jeugd moet toch een stekje hebben. Daarom zette hij cle woonark, die hij kocht van een kennis, op wielen. Dan staat er toch wat, al is het niet voor vast. „Wy kinne 'm nou soa 'n paar meter na foren of na achteren skuve*. Het plekje aan de Oudebildtdijk is goed gekozen: bij Douma voor de deur. Zo kunnen ze van hem stroom krijgen, water halen of de stofzuiger lenen. „Wy wille se niet betuttele, wy late se heiendal f rij. Maar soa nouwe wy 't oog dr wat op". Voor de rest bekijkt de jeugd het zelf wel. Ze zijn zelf verantwoordelijk voor het clubhuis en dat smeedt tenslotte een band. Wat er allemaal gebeurt? Douma somt op: muziek draaien, feestvieren, gek doen. „Alles sêg maar, wat tnCis niet mag". De buurt vindt het allemaal prima, zegt Douma. Ze betaalden zelfs mee aan de wagen waar het schip op gemonteerd is. Slechts één buurtbewoner schijnt zijn bedenkingen te hebben tegen het geparkeerde woonark-clubhuis. Toekomstplannen zijn er ook al. Als de gemeente het tijdelijk plekje straks een vast stekje is geworden - Gerke de Jong van gemeentewerken moet de situatie nog opnemen - dan zet Douma zich in voor een skateboard-helling. Een kachel voor het clubhuis wist hij al goedkoop in Minnertsga op de kop te tikken, dat met het nodige materiaal voor de piste zal het ook wel weer loslopen. Het wachten is nu op een bezoekje van de gemeente. Hopelijk met gunstig resultaat. Meinke Sijbesma, Harrent Kuiken en Foppe Drijfhout demonstreren het even: de vergunning is er nog niet, maar het clubhuis is alvast geopend. Foto LC/Siep van Lingen --- Weer eis van vijftien jaar voor moord op Van Hek LEEUWARDEN - Een 26-jarige inwoner van de Friese hoofdstad erkent, dat hij op woensdagavond 4 november 1987 René van Hek (32) in de woning van zijn voormalige vriendin in de Schoppershofstaat te Leeuwarden heeft doodgeschoten. Maar was er sprake van voorbedachte rade (moord) of handelde hij in een opwelling (doodslag)? Die vraag moet het Leeuwarder gerechtshof beantwoorden in de hoger-beroepszaak, waarvan de behandeling gisteren plaatsvond en de uitspraak op 20 juni volgt. Eerder achtten zowel officier van justitie mr Ben van der Lugt als de Leeuwarder rechtbank moord bewezen. Procureur-generaal mr. Ruud Rosingh kwam gisteren tot diezelfde conclusie. Net als de officier vorderde ook hij vijftien jaar detentie. De rechtbank haa twaalf jaar cel opgelegd, maar zowel het Openbaar Ministerie als de verdediging tekenden hiertegen appèl aan. Advocaat mr. Hans Anker bleef vasthouden aan zijn opvatting, dat zijn cliënt de fatale schoten had afgevuurd in een opwelling onder invloed van „opgewondenheid, boosheid, teleurstelling, frustratie en machteloosheid". De raadsman bepleitte vijf a zes jaar gevangenisstraf. De vriendin van Van Hek had een verhouding gehad met de verdachte. Een aantal jaren daarvoor had zij die verbroken op het moment dat hij gedetineerd zat. Tot zijn groot verdriet waren zijn pogingen om de relatie te herstellen op niets uitgelopen. De zaak werdpas na tweeëneenhalf jaar opgelost. De toenmalige vriendin van de gedaagde, die hem eerder een vals alibi had verschaft, zorgde voor de doorbraak. Eind april van vorig jaar stapte zij naar de politie en legde zij een belastende verklaring af. Die kwam erop neer, dat de verdachte naar de woning in de Schoppershofstraat was gegaan om zijn voormalige geliefde te doden. De procureur-generaal ziet deze lezing op een aantal punten door andere getuigen ondersteund. Bovendien had de man tijdens de ondervraging bij de politie op een gegeven moment zelf ook gerept van zijn voornemen om de vrouw van het leven te beroven. De beklaagde zei, dat de politie hem deze verklaring had opgedrongen. Zijn advocaat wees erop, dat hij die bij de rechter-commissaris weer had ingetrokken en was teruggevallen op wat hij in het beginnad verklaard. De verdachte bestreed de juistheid van de belastende verklaringen van zijn exvriendin en andere getuigen. De eerstgenoemde had volgens Anker een „onnodig negatief oeeld" van hem geschetst. De zienswijze van de gedaagde is, dat hii die avond met de vriendin van het slachtoffer wilde praten. Hij had een geladen revolver bij zich, aangezien hij naar zijn zeggen van plan was om later met zijn broer te gaan stappen en iedereen in het milieu waarin hij verkeerde ('het nachtleven') een wapen bij zich had. De vrouw bleek niet thuis te zijn. Nadat het wel aanwezige slachtoffer de verdachte te woord had gestaan en de deur had dichtgedaan, was hij naar zijn op de hoek van de straat neergezette fiets gestapt, maar halverwege was hij naar de woning teruggelopen. Toen de deur weer openging, schoot hij meteen ..Er kwamen allerlei zaken uit het verleden weer boven. Zijn houding stond mij niet aan. Ik kon niet goed meer nadenken. Ik besefte pas achteraf, wat ik had gedaan en toen raakte ik in paniek", zo omschreef de aangeklaagde ter zitting, wat er in hem was omgegaan. Rosingh wees erop, dat de man tegen de politie had gezegd naar de woning te zijn teruggekeerd, omdat nij het idee had gehad, dat hij zich door de ander nad laten afschepen. Volgens de procureurgeneraal had hij daarna Van Hek „gewoon neergelegd". Anker vocht aan, dat de verdachte al in de woning van zijn toenmalige vriendin had besloten om de bewoonster van de Schoppershofstraat te doden. Maar indien zou worden aangenomen dat hij dat besluit daar toen wel had genomen, dan kan er in de visie van de strafpleiter niet van voorbedachte rade sprake zijn, als de dader in een laat stadium een ander als slachtoffer kiest. Bij de woning van het slachtoffer was de tijd om rustig na te denken te kort om van voorbedachte rade te kunnen spreken, zo argumenteerde de advocaat voorts. --- Frisian Shipyard te klein voor Italiaanse veerboten HARLINGEN - Het klinkt ongelooflijk, maar de Frisian Shipyard in Harlingen is een paar meter te klein voor de bouw van twee Italiaanse veerboten. Scheepswerf de Tille uit Kootstertille, die de order ter waarde van een slordige ƒ 170 miljoen eind vorig jaar binnenhaalde, zal de neus en de bulbsteven van de ruim 150 meter lange ferryboten daarom later aan de enorme rompen vastlassen. Met de daadwerkelijke bouw van de schepen wordt eind november gestart, maar de voorbereidingen zijn al in volle gang. De Tille sleepte de order vorig jaar samen met scheepswerf Van der Giessen-de Noord uit Krimpen aan de IJssel binnen. Van der Giessen, die zelf ook twee schepen bouwt, schakelde de Friese werven in om te kunnen voldoen aan de snelle levertijd, die opdrachtgever Finmare eiste. De eerste veerboot moet eind augustus 1992 opgeleverd worden, nummer twee in maart 1993. Finmare is een Italiaanse staatsij, die met de zeven gloed nieuwe ferries - naast de irler Nederlandse schepen worden er ook nog drie geleverd door de werf Fincantieri in Palermo - een nieu we lijndienst opzet tussen Genua en Palermo. De schepen kunnen elk 136 vrachtwagen vervoeren en moeten zo het vastgelopen wegvervoer tussen Noord- en Zuid-Italie ontlasten. In de toekomst worden ook andere grote steden en Sardinië op de dienst aangesloten. Bij het tekenen van het contract ging Tille nog uit van de bouw van schepen van 138 meter lang, geschikt voor het vervoer van 118 vrachtwagens en slaappil voor 50 chauffeurs. In het defintieve ontwerp zijn de schepen met een goede 12 meter verlengd (de breedte is nu 23.4 meter, de hoogte 13,4 meter en er kunnen 136 vrachtwagens op). Daardoor werd de werf voor een probleem geplaatst. Het dok in de buitendijkse werf in Harlingen, waar de secties aan elkaar worden gelast, meet 'slechts' 145 meter. In Harlingen zal daarom een bouwtechniek gebruikt worden, die in het verleden bij de bouw van supertankers werd toegepast. ■ rst bouwen we het schip voor zover mogelijk. De neus en de bulbsteven leggen we even apart, tot de rest klaar is", vertelt se heepsarchitect Peter Blanken van de Tille. Als de veerboot op de laatste onderdelen na gereed is, wordt hij uit het dok gesleept. Buiten, in het water, worden dan de laatste twee secties vastgelast. „Voor de boeg is dat niet zon probleem, die wordt gewoon op een ponton gezet en tegen het schip aangeduwd, waarna je hem kunt vastlassen." De bulbsteven moet echter onder water worden bevestigd. Daartoe wordt een grote bak tegen het schip gezet, die met rubber goed wordt afgedicht. Nadat de bak is leeggepompt kan de bulbsteven aan de rest van het schip gelast worden. Naar verwachting zal Tille Scheepsbouw van de eerste f< m\ niet meer dan 10 procent van de secties zelf bouwen. Dat vloeit voort uit het feit dat de schepen in korte tijd opgeleverd moeten worden. Vier toeleveranciers, waaronder Burgurn Staalbouw in Friesland, zijn daarom ingeschakeld om de 45 secties op tijd te kunnen leveren. De eigen bijdrage van Tille aan het tweede schip zal groter zijn: zo rond de 25 procent. De assemblage in Harlingen wordt wel geheel door de Friese werven uitgevoerd. Tille en Van der Giessen-de Noord hebben een optie op de bouw van nog eens twee van deze veerboten Ken bouwtekening van de veerboten, die scheepswerf de Tille in dc Frisian Shipyard gaat bouwen. Met zijn lengte van ruim 150 meter lang is het schip zelfs groter dan het dok in Harlingen. --- Provincie wil fusies in Friese jeugdhulpverlening LEEUWARDEN - De instellingen voor jeugdhulpverlening in Friesland moeten zich voorbereiden op een fusiegolf. De realisering van samenwerkingsverbanden en fusies vormt de kern van het concept-plan jeugdhulpverlening van de provincie Friesland voor de periode 1992 tot en met 1995. De schaalvergroting moet uiteindelijk resulteren in het ontstaan van vier organisaties voor de jeugdhulpverlening: een voor de ambulante hulp, een voor de pleegzorg, een voor de residentiele hulp (de tehuizen) en een voor de dagnulp. Voor de lange termijn wordt verdere schaalvergroting niet uitgesloten. In de pleegzorg moet volgens het plan één plaatsende instantie komen. Dat Betekent dat de Madi Noordwest en Midden Friesland, het Algemeen Maatschappelijk Werk Zuidwest-Friesland, het Protestants Christelijk Maatschappelijk Werk te Hallurn, de Madi Friesland Oost en de Madi Zuidwest Friesland een samenwerkingsverband moeten realiseren De provincie acht dit noodzakelijk om de kwaliteit van de pleegzorg te kunnen handhaven. Er is onvoldoende geld om bij alle instellingen afzonderlijk de kwaliteit te verbeteren, aldus het plan. Om de pleegzorg in de toekomst voor Friesland te behouden, is een beschikbare capaciteit van 500 plaatsen nodig. De capaciteit aan vrijwillige en justitiële plaatsen is nu 380- Bundeling van krachten is daarom volgens de provincie nodig. Ook de ambulante hulpverlening dient in één organisatie te worden ondergebracht. De instellingen voor maatschappelijke dienstverlening die zich met ambulante jeugdhulpverlening bezighouden moeten met de Stichting Jeugd en Gezin en de Riagg gaan samenwerken. Verder pleit het plan voor uitbreiding en versterking van de ambulante jeugdhulpverlening. Daarvoor wordt in 1992 ƒ 50.000 beschikbaar gesteld, en vanaf 1993 jaarlijks ƒ 100.000. Bovendien wordt tot en met 1995 een bedrag van/ 600.000 overgeheveld van de tehuizen naar de ambulante sector. Om de daghulp in één organisatie te bundelen, moet het medisch kinderdagverblijf (mkd) in Leeuwarden fuseren met het nog op te richten mkd in Sneek. De mkd's dienen bovendien samen te werken met het Boddaertcentrum. Kr is nu een Boddaertcentrum in het Auck Petershuis te Leeuwarlogelijk wordt de Boddaerthulpverlening in 1993 uitgebreid en vestiging in Sneek, en in Drachten. De realisering van een mkd in Drachten is volgens het plan moeilijk vanwege de beperkte financiële middelen. De nieuwe organisatie voor daghulp moet vervolgens één organisatie vormen met de residentiele voorzieningen. Eén van de tehuizen zal worden belast met zeer specialistische jeugdhulpverlening en deskundigheidsbevordering. Hoewel het plan pleit voor vergaande vormen van samenwerking, is het niet de bedoeling dat de feitelijke uitvoering van de jeugdhulpverlening zal worden geconcentreerd in eén gebouw De hulp dient 'dicht bij de jeugdige' te worden gegeven. Spreiding is daarom noodzakelijk, aldus het plan. In totaal is voor 1992 voor de jeugdhulpverlening in Friesland waarschijnlijk / 32.796.2 U beschikbaar. Eventuele kortingen op het budget dat de provincie krijgt van de rijksoverheid, zullen worden doorberekend aan de instellingen in de vorm van een budgetkorting. --- Smederij gevonden op terp Wijnaldum WIJNALDUM - De terp van Jan Bergmans in Wijnaldum geeft elke week wel enkele nieuwe geheimen prijs. Gisteren zijn talrijke en overduidelijke sporen van een metaalwerkplaats gevonden. Het ging vooral om een grote hoeveelheid ijzerslakken, aangetroffen tussen enkele wallen van zoden. Opgravingsleider Jan Schoneveld heeft zelfs de plaats van de blaasbalg al gelokaliseerd: een kleine wal waar de verbrande leem nog duidelijk is te zien. Een andere interessante vondst is een zogenaamde toetssteen, zoals juweliers die nu nog wel gebruiken om vast te stellen of men met echt goud heeft te maken. De steen is gevonden in het centrum van het terpgedeelte dat nu wordt onderzoent. De goudsporen, vele eeuwen geleden op de steen achtergelaten bh een controle, zijn nog aanwezig. Volgens Schoneveld is een toetssteen nog nooit eerder bij een archeologisch onderzoek tevoorschijn gekomen. De op het object werkzame archeologen hebben zo langzamerhand een helder inzicht in de toestand van de terp. Het staat nu wel vast dat alles wat jonger is dan de zevende of achtste eeuw vernietigd is door eeuwen ploegwerkzaamheden op de terp en door drainage. Het zal wellicht nodig zijn, een urgentieprogramma op te steüen voor behoud en/of onderzoek van een aantal belangrijke terpen in Friesland en Groningen, zodat in elk geval de daar opgeslagen cultuurhistorie niet verloren gaat. Hoe erg de situatie al is, toont Schoneveld aan met het voorbeeld van de bouwvoor, die tot de koperoxydesporen van een zevende eeuwse smeedkuil reikt. Er is daarom nu toestemming gegeven voor het wegschuiven van de complete bouwvoor op het oostelijke gedeelte van de terp tot aan wat de archeologen het eerste leesbare vlak noemen. Dat is het vlak. waarin de oudheidkundige sporen nog gaaf en op hun oorspronkelijke plaats voorkomen. Dan ligt de hele terp, waarvan nu nog slechts een klein deel is onderzocht, als het ware bloot en kan men besluiten, waar men verder gaat met het onderzoek. Mocht men zo het grafveld vinden, waaruit de fibula waarmee het allemaal begon afkomstig is. dan wordt dat in elk geval volledig onderzocht. Het wegschuiven van de bouwvoor begint op 1 juli. Morgen is er van 10 tot 4 uur een open dag op de terp. Leden van het opgravingsteam zijn de hele dag aanwezig om belangstellenden over de opgraving te vertellen. Er zal onder andere worden getoond, hoe men de computer bij het onderzoek gebruikt. ---