IOC geeft Zuid-Afrika groen licht LAUSANNE/ JOHANNESBURG (GPD) - Zuid-Afrika zal volgend jaar deelnemen aan de Olympische Spelen in Barcelona" Het Internationale Olympische Comité (IOC) besloot gisteren in,het Zwisterse Lausanne na overleg met het Zuidafrikaanse Olympische Comité (NOCSA), het land weer toe te laten. Daarmee is de weg gebaand voor de terugkeer van Zuidafrikaanse sportlieden in de internationale arena's. Verwacht wordt dat de eerste atleten al aktief zullen zijn op het WK atletiek eind agustus in Tokyo. Zuid-Afrika nam in 1960 in Rome voor het laatst deel aan de Olympische Spelen. Malcolm Spence was toen de laatste die voor het land een medaille pakte: brons op de 400 meter. Het 'besluit van Lausanne' om Zuid-Afrika te laten terugkeren op het mondiale sporttoneel, is in Zuid-Afrika door atleten, politici en sportbestuurders met groot enthousiasme ontvangen. Alleen een kleine radicale organisatie, SACOS, liet geluiden van protest horen. lOC-president Samaranch bekrachtigde gisteren de aanbeveling van de werkgroep inzake apartheid van het lOC om Zuid- Afrika weer toe te laten. De uitnodiging voor Barcelona wordt op 25 jufi verzonden. Het is echter hoogst twijfelachtig of Zuid-Afrika al zal deelnemen aan de winterspelen in Albertville. Het 'historische' besluit werd bekend gemaakt door de vicevoorzitter van het lOC, de Senegalees Mbaye, na een zeven uur durende ontmoeting met vertegenwoordigers van NOCSA. Mbaye zei dat Zuid-Afrika voldaan had aan de voorwaarden die een delegatie van het lOC in maart tijdens een bezoek aan Zuid-Afrika had gesteld. Deze voorwaarden betroffen de afschaffing van de apartheidwetgeving, de oprichting van non-raciale sportbonden, het stichten van een overkoepelende olympische organisatie, het aanvaarcfen door INOCSA van het olympische handvest en het aanhalen van de sportieve banden met Afrika. NOCSA-voorzitter Sam Ramsamy, die jarenlang de strijd tegen apartheid in de sport heeft aangevoerd en de zegen heeft van net ANC, had verslag uitgebracht over de vorderingen op deze terreinen. Hij waarschuwde voor te groot optimisme. „Er moet nog hard gewerkt worden aan de eenheid in de sport en veel hangt af van de politieke leiders", aldus Ramsamy. De Zuidafrikaanse sportminister Pienaar noemde het besluit een groots moment voor de Zuidafrikaanse sport. „De deuren voor internationale competitie zwaaien weer open." De minister zei dat „de beslissing, die zeker niet lichtvaardig genomen is, aantoont dat de internationale gemeenschap de stappen van de regering om de apartheid te ontmantelen serieus neemt." --- Abdoejasparov sterkste in echte cowboysprint Tour de France Door Dick Heuvelman REIMS - Toen Djamolidine Abdoejasparov gisteren de perszaal van het Tourcircus werd binnengeleid en een horde journalisten zich in het spoor van de Sovjet-wielerprof begaf, wendde een Belgische journalist zijn gezicht misprijzend de andere kant op. „Met zon bandiet wil ik niet praten", zei de Antwerpse scribent en bleef demonstratief zitten waar hij zat. Inwendig kookte hij van woede, want Belgische wielerverslaggevers willen nog wel eens wat chauvinistische gevoelens uiten. Niettemin, geheel ongelijk had de zwaar verongelijkte Vlaming, die in zijn maag zat met het verlies van zijn landgenoot Johan Museeuw, ook weer niet. 'Abdoe', zoals hij kortweg wordt genoemd, ging in Reims als een duivelstoejager tekeer in de massasprint die een zinderende apotheose vormde van de langste Touretappe (286 km). Die waaghalzerij werd beloond met een tweede hoofdprijs, waardoor de Rus met zijn ballonkuiten voorlopig spekkoper is in de Ronde. Als blikken konden doden, dan zou er van Abdoejasparov niet veel meer over zijn. De sprinter in Italiaanse dienst (Carrera) nam het, gepiloteerd' door de ouwe rot Bontempi, niet zo nauw met de veiligheid op de weg en dat leidde tot hachelijke toestanden. Het was in de champagnestad een, zoals dat in het jargon heet, cowboysprint zoals je maar zelden ziet. De snelle rakkers in het peloton zijn niet voor de poes, maar wat zij gisteren lieten zien, was het toppunt van blinde eerzucht. Alles wat God verboden heeft, wierpen zij onvervaard in de strijd. De heren tartten het noodlot als betrof het strijd op leven en dood. Terwijl het toch om niet meer ging dan een modale Touretappe. Wonder boven wonder bleef het 'hele spel' ook nog overeind. De Belg Museeuw bleek een van de weinigen die het gezonde verstand liet zegevieren. Hij kneep wijselijk in de remmen toen de hondsbrutale Abdoejasparov hem tegen de dranghekken dreigde te zetten en nam, ten faveure van lijf en leden, genoegen met plaats zes in de uitslag. Museeuw: „Dit was geen sport meer, dit was oorlog. Die Abdoe sprint op leven en dood, ik sprint alleen maar om te winnen. Dat is een heel verschil." --- De martelgang van Rudy Dhaenens: 'Elke trap deed pijn' Door Peter Ouwerkerk REIMS - Toen hij op kamer 268 van het Mereure-hotel Reims kwam en in een van de hoeken een minibar zag staan, besloot hij meteen het deurtje te openen. Hij zeeg neer in een fauteuil en legde zijn voeten tien minuten lang tussen de champagne in de f rigo. Toen pas nam hij een bad. „Oh, wat een pijn toch". 'Rudy Dhaenens, een wereldkampioen aan de grond', kopten de Franse kranten gisterochtend. Daarbij de foto van de 'massaval', 400 meter voor de finish in Dijon. Dhaenens had er een hoogst hinderlijke spierscheuring in het dijbeen aan overgehouden. Er waren een nacht zonder slaap en een lange dag vol helse pijnen, 7 uur en 49 minuten tussen de wielen, op gevolgd. De wereldkampioen ontving zijn 'visite' in bad. „Neem plaats op het toilet, doe het deksel naar omlaag en mag ik u wat aanbieden uit ac minibar?" Er zijn minder gastvrije coureurs drager van de regenboogtrui geweest, /.e hadden hem in Dijon proberen op te lappen met ijs, zalf, een inspuiting en ultra-geluid tijdens «Ie nacht. Hij had geen oog dicntge■ i...in Ook al door de warmte. „Ik heb mijn vrouw gebeld of ze me morgen in Valenciennes een portable airco kan komen brengen. Dit zijn geen temperaturen meer." Hij had niet kunnen lopen, de ochtend voor de start in Dijon. Kon zijn rechterknie geen 20 graden buigen. Was op de rollen gekropen, had vijf minuten getobt om de pedalen, onbelast, één omwenteling te laten maken. Maar een wereldkampioen mag niet huilen. Of-ie nu door een virus, een bacterie of een valpartij wordt getroffen (Dhaenens overkwam het alle drie). „De ploegarts had gezegd dat het van mezelf afhankelijk zou zijn of ik het zou halen. Of ik al die pijn zou kunnen verdragen. Je kruipt op de fiets, maar bij iedere trap heb je pijn. Ik kon niet eens uit het zadel komen. Als ik niet op de rollen had gezeten had ik op de eerste klim echt moeten afstappen." Rudy Dhaenens pakt zijn koffertje in. Ondanks alle ontberingen denkt de Belg nog niet aan opgeven. Foto ANP --- 'Trots op jezelf' „Je zit honderdduizend keer te vrezen dat je moet stoppen, tegen beter weten in te hopen ook dat net beter wordt. Je denkt: drie en een halve maand geleden, met de bacterie in m'n lijf, was ik er slechter aan toe dan nu. En toen had ik niet eens een spier gescheurd. Je put weer moed. Je vordert meter voor meter, je stelt je beslissing uit, de kilometers lopen op, je komt steeds dichter bij het eind, moet lossen op een klim van vier kilometer in de finale, komt in een groep terug bij en dan kun je best trots zijn op iezelf. Dat een mens zulke pijnen tan weerstaan. Ik wist niet dat ik dit zou kunnen." Rudy Dhaenens is wegkapitein in de ploeg die geen kopman heeft: Panasonic. Hij draagt het nummer 151, is dus aanvoerder en bewees op de eerste Tourochtend die verantwoordelijkheid te willen dragen. Een ploeg rijdt zo goed als zijn kopman is. Het deed andermaal opgeld in de formatie Post/Planckaert/De Rooij. Omdat 'Daantje' niet langer op de sukkel was, stak hü meteen de lont in de historische (.) vlucht van LeMond/Breukink. Hij noemt het zeker geen slag, maar een spontane actie, waarin de vluchters blikken van verstandhouding uitwisselden, elkaar onmiddellijk vonden, gingen rijden en de te laat reagerende Italianen en Spanjaarden een hak zetten. Het leek een reUnie van oud-PDM-renners. Dhaenens: „Ik doe mijn werk nu voor Panasonic. Maar Breukink is een goeie, toffe kerel, die ik een Tourzege zeker gun. In de conditie van nu staat hij er stukken beter voor dan vorig jaar. Die ga ik geen stokken in de wielen steken. Ik rijd voor mezelf, maar als ik ook hem kan helpen komt dat mooi uit. Degenen die geklopt zijn hadden maar mee moeten gaan zondag." Of hij het niet jammer vindt, niet 'legaal' iets te kunnen betekenen voor zijn oud-ploegmaat Breukink. in plaats van te moeten opereren in een ploeg, die nog altijd zoekt naar de eerste grote seizoenzege? Anders geformuleerd: geen spijt van de overstap? Dhaenens: „Dat is een beslissing die is genomen. Die draai ik niet terug. Ik vond het niet prettig, dat ik de eerste maanden nauwelijks heb kunnen rijden. Daar heb ik best hartzeer van. Veel winnen was er niet bij, nee, maar de ploeg staat wel tweede in het wereldbekerklassement. Zo slecht was het dus niet. We missen alleen die overwinning van Fondriest in de Amstel." Dat het beter gaat met het tegenwoordig buitenlands getinte negental Panasonics (Van Orsouw, de enige Nederlander, dient als eerste hulp voor Dhaenens), vond Dhaenens terug in de finale van gisteren: Nulens in een ontsnapping, Van Lancker al demarrerend onderuit en Ludwig een boze tweede in de massasprint. „Dat we er in mei en juni niet stonden, ach wat. Wie spreekt er tijdens de Tour nog over ac Vierdaagse van Duinkerken." Al die tegenslag, is dat nu de doem van de wereldtitel? Gelooft hij in voorbestemming? „Absoluut niet. Vallen heeft niets met die trui te maken. Misschien dat ik door alle verplichtingen in de winter minder weerstand heb gehad, maar tegen een bacterie kan ieder mens oplopen. Daarvoor hoefje geen coureur te zijn." Maar echt gelukkig kan hij, met die trui om de lendenen, niet zijn geweest. Blij als hij hem straks, eind augustus in Stuttgart, mag uittrekken? „Misschien zeg ik wel, dat ik, met dezelfde problemen, voor nog zon jaar wil tekenen. Als ik met collega's spreek als Bugno en Kelly, dan hoor ik altijd dat die van zon trui dromen. Die zeggen: jij bent veel ziek geweest, hebt heel veel pech gehad, maar die trui, die was een jaar van jou." Hij is inmiddels op bed gaan liggen en vreest voor nieuwe verstijving der spieren. Het zal wel weer een nacht met dat ultra-geluid aan worden." Hij voorspelt anders de hele Tour verder met de deur van de minibar open te gaan slapen. --- Beklag Ook Olaf Ludwig deed zijn beklag over de bloedlinke rijstijl van de Rus. De ploegleiding van Panasonic moest daarop trouwens wel aandringen, want de Duitser is blijkbaar nog gewend aan de gewoonten in de voormalige DDR, waar protesteren uit den boze was. Ludwig: „Ik voelde me in eerste instantie niet geroepen om te protesteren. Dat moest Museeuw als meest benadeelde maar doen." Vervolgens kwam het tot ruggespraak tussen de ploegleiders van Panasonic (Planckaert) en Vandenbroucke (Lotto), waarna zowel Ludwig als Museeuw een officieel protest indiende. De aantomstrechters bleken echter niet te vermurwen, al hadden ze nog wel bijna twee uur nodig alvorens ze de triomf van Abdoejasparov konden bevestigen. Er was nelemaal niets aan de hand geweest, oordeelden ze na het herhaaldelijk bekijken van de videobeelden. Een wat vooruitstekende bushalte zou volgens hun lezing Museeuw hebbenoelemmerd. Ja, en dat kon je Abdoejasparov natuurlijk niet verwijten. Hij hield, aldus de jury, toen echt de rechte lijn aan. Jammer voor Ludwig, die als nummer twee in geval van diskwalificatie een arbitrale triomf toegewezen zou hebben gekregen. „Ik ken Abdoe al een jaar of vijf als wielrenner, maar als er iets is wat hij niet kan, is het recht-toe-recht-aan rijden", schamperde Ludwig na het Salomonsoordeel. Vanzelfsprekend wist de winnaar, die zijn groene trui nog steviger om zijn schouders kreeg, zich van de prins geen kwaad. Abdoejasparov: „Ik neb niks verkeerds gedaan. Ik weet niet eens wat er precies is gebeurd. Dat speelde zich allemaal achter mijn rug af. Ja, een kilometer voor de streep kreeg ik nog wel een stomp van iemand van Lotto en een duw van een Castorama-man, maar dat heeft Bontempi verder keurig voor me opgeknapt. Nee, er was echt niets bijzonders aan de hand. In een massasprint gebeurt nu eenmaal altijd wel wat. Maar ik denk dat ik momenteel gewoon de sterkste ben, zo simpelis het". En van Jean-Paul van Poppel dan? Waar was hij eigenlijk op net moment suprème in Reims? Jawel, in de achterhoede. Het sprintkanon van Gisbers moest forfait geven voor dit nummertje rodeo op de fiets. De Cote de Cnampillon, een derde rangs helling op 20 kilometer voor Reims, deed hem de das om. Van Poppel: „Voor zon klim blijk ik nog niet sterk genoeg te zijn. Als ik honderd procent ben, lukt dat misschien nog wel. Maar echt goed ben ik niet. Ja, wel goed genoeg om een sprint te kunnen winnen. Maar dan moet het wel vlak zijn, zeker in de finale." Ook de topsprinter van Jan Raas, de geblolcte Wiebren Veenstra, oorspronkelijk afkomstig uit Harkema, kwam er niet aan te pas. Gelijk bij Van Poppel het geval was waaierde hij naar achteren op de Champillon. Veenstra's ploeggenoot Nijdam had in een iets eerder stadium van de koers een vergeefse poging ondernomen aan te sluiten Dij een ontsnapping van de Belgen Van Itterbeeclc enNulens, alsmede de Italiaan Tebaldi. drie jaar geleden winnaar in Reims. Dit trio mocht lang de hoop op succes koesteren, maar in de straten van Reims konden zij een kruisje over hun vlucht slaan. Zoals het trouwens elke vermetele vluchter verging, ook al heetten ze Chiappucci (samen met Chozas, Claveyrolat, De Clercq en Jerome Simon een uurtje 'op stap') en Bugno, die solo op de Cnantillon het peloton liet kraken. --- Gat in de lucht Een mogelijke medaille-winnaar, marathonloper Willie Mtolo, 'sprong een gat in de lucht van vreugde', toen hem het nieuws uit Lausanne werd verteld. „Ik weet nu tenminste waarvoor ik trainen moet", aldus 29-jarige Mtolo, die met een persoonlijk record van 2.08.15 tot de wereldtop behoort. Hij hoopt volgende maand zelfs deel te kunnen nemen aan de wereldkampioenschappen atletiek in Tokyo. Myrtle Botma, die alom wordt beschouwd als een zekere medaille-winnaar op de 400 meter horden, was 'opgetogen' over het lOCbesluit. „Het is fantastisch dat Zuid-Afrika na 20 jaar weer terug is. We zijn allemaal enorm opgewonden. Het is een geweldige opkikker voor de Zuidafrikaanse atletiek. Ik hoop dat we ook naar Tokyo mogen. Niet om de wereld te laten zien hoe hard dit meisje uit Zuid-Afrika kan lopen, maar om ervaring op te doen. Botma scoorde verleden jaar de op een na beste tijd ter wereld op haar nummer. De voorzitter van het Zuidafrikaanse atletiek commité drong aan op het sturen van een ploeg naar Tokyo. „Niet om te winnen, maar om weer te beleven hoe dat is, zon groot toernooi. De enige dissonant kwam van voorzitter Joe Ebrahim van het radicale SACOS. Hii noemde de beslissing van het lÖC een „aanfluiting, die een explosie^ van geweld kan veroorzaken" en dreigde de organisatie zelfs met een proces. Buitenlandse teams die Zuid-Afrika aan doen zullen rekening moeten houden met demonstraties, aldus Ebrahim. In Nederland toonde lOC-lid Anton Geesink zich opgetogen. „Het is de fijnste dag in de vier jaar dat ik nu als lOC-lid actief ben", aldus de Utrechter. „Bij mij thuis hangt de vlag uit." Volgens Geesink ontstaat er een concurrentiestrijd tussen de diverse sportevenementen om de eerste Zuidafrikaan te laten opdraven. „ledereen wil als eerste een Zuidafrikaan op ziin atletiekbaan", aldus Geesink, die meldde dat het lOC streng zal toezien dat Zuid- Afrika zowel zwarte als blanke sporters afvaardigt naar de diverse toernooien. --- Op slot Tijdwinst voor de Italiaanse vedetten was echter uit den boze. De Deen Rolf Sörensen wenst tot zaterdag, als de eerste grote tijdrit op de rol staat, zeker als gele-truidrager te blijven rondrijden. En zijn ploeg, het Italiaanse Ariostea, is mans genoeg om dat streven de nodige kracht bii te zetten. Vooral omdat Greg LeMond zich prima in dat scenario kan vinden. De Tour lijkt daarom, wat het geel aangaat, voorlopig even op slot te zitten. De liefhebbers voor net groen van het puntenklassement mogen zich, onder aanvoering van 'Abdoe', tot nader order uitleven in een voorwedstrijd. --- TOURUITSLAGEN Vierde etappe. DIJon - Reims: 1 Abdoesjaparov (Sov) 286 km in 7 4. 14 (36,570 km/u), 2. Ludwig (dvi), 3. Kelly (ler), 4. Schur (Dvi), 5 Raab (Dvi), 6. Museeuw (Bel), 7. Anderson (Aus), B Jalabert (Fra), 9. Kappes (Dvi), 10 Stumpf (Dvi), 11. Vanderaerden (Bel), 12 Nijdam (Ned), 13. Fondriest (Iv), 14 Colotti (Fra), 15. Verschueren (Bel), 16. Yates (GBr), 17. Quevedo (Spa), 18. Konisjev (Sov), 19. Lavainne (Fra), 20. Pedersen (Den), 21. Gianetti (Zwi), 22. De Wilde (Bel), 23. Jerome Simon (Fra), 24 Dominguez (Spa), 25. Bomans (Bell. 20 Skibby (Den), 27 Veenstra (Ned), 28. Herrera (Col), 29. Van Orsouw (Ned), 30 Weltz (Den), 31. Theunisse (Ned), 32. Sörensen (Den), 41. LeMond (VSt), 45. Rooks (Ned), 48. Dhaenens (Bel), 53. Delgado (Spa), 54. Mauri (Spa), 55. Chiappucci (IU), 60. Bugno (Iv), 74. Breukink (Ned), 75. Van Aeit (Ned), 82. Hampsten (VSt), 84. Mottet (Fra), 85. Alcala (Mcx), 94. Millar (GBr). 96. Fignon (Fra), 98. Indurain (Spa), 109. Solleveld (Ned). 113 St.v. ..haagen (Ned), 125. Bernard (Fra), 131. Parra (Col). 148. Lejarreta (Spa) allen zelfde tijd als Abdoesjaparov, 161. De Vries (Ned) 5.12, 166. Siemons (Ned), 167. Van Poppel (Ned), 174. Manders (Ned), 189. Verhoeven (Ned) allen zelfde tijd als De Vries, 191. Schurer (Ned) 7.: Poels 8.12, 195. Maassen (Ned) z.t., 196. Harmeling (Ned) 12.31, 197. en laatste Lawrence Roche (ler) 15.36. Algemeen klassement: 1. Sörensen 16.21.21,2. LeMond 0.10,3. Breukink 0.12, 4. Kelly 0 14, 5. Abdoesjaparov 0.23, a Dhaenens 0.33. 7. Cornillet (Fra) 0.50, a Alcala 1.02, 9. Vermote (Bel) 1 12, 10. Jïrmann (Zwi) 1.18, 11. Marie (Fra) 1.24, 12. Gölz (dvi) 1.27,13. Leblanc (Fra) 1.38, 14. Lietti (Ita) 1.39, 15. Ludwig z.t., 16. Lelli (Iv) z.t., 17. Pascal Simon (Fra) 1.41. 18. Delion (Fra) z.L. 19. Bagot (Fra) 1 Fignon 1.46, 21. Arnouïd (Fra) 1.47. 22 CenghialU (Ita) 1.48, 23. Lavainne z.t., 24. Conti (IU) 1.50.25. Ekimov (Sov) 2.00, 26. Fondriest 2.07. 27. Elli (Iv) 2.08, 28. Raab 2.10, 29. Van Lancker (Bel) 2.11, 30. Nulens (Bel) z.t. 32. Nijdam 2.13, 35. Van Aert 2.15. 38. Solleveld 2.21, 43. Rooks 2.26. 47. Indurain 2.30, 48. Bernard 2 31, 52. Bugno 2.33, 53. Veenstra 2.34, 55. Van Orsouw 2.35,56. Millar z.t., 57. Chiappucci 2.36, 60. Delgado 2.38, 62. Hampeten 2.39, 69. Parra 2.44. 70. Mottet 2.46, 101. Mauri UI, 133. Konisjev 3.53, 135. Theunisse 3 56, 141. Herrera4 11, 147. Stevenhaagen 5.02, 159. Van Poppel 7.42, 160. De Vries 7 44. 178. Siemons 10.47, 179. Verhoeven 10.59, 185. Manders 15.13, 189. Harmeling 16.13, 191. Schurer 18.46, 193. Maassen 21.40, 194. Poels 22.08, 197. en laatste Kvalsvoll (Noo) 29.58. Dagploegenklassement 1. Histor 2327.42. 2. Panasonic, 3. Buckler, 4. Motorola, 5. Lotto. 6. TVM, 7. PDM allen zelfde tijd als Histor. Algemeen ploegenklasseraent: 1 PDM 49 05.15,2. Ariostea 1.44.3. Z 2.15, 4 Panasonic 3 16. 5. Castorama 3.28, 7. Buckler 5.39. 20. TVM 9 49. Puntenklassement: 1. Abdoesjaparov 110 punten, 2. Kelly 78. 3. Ludwig 71, 4. Museeuw 65. 5. Jalabert 54, 6. De Wilde 50, 7. LeMond 46, 8. Van Poppel 44. 9. Raab 41,10. Schur 40.12. Breukink 32,16. Nijdam 26. Bergklassement: 1 Peter de Clercq (Bel) 15. 2. CUveyrolat (Fra) 15. 3. Jfrmann (Zwi) 12. 4. Van ltterbeeck (Bel) 10, 5. Nulens (Bel) 7. --- Nijdam geprikkeld, Raas blijft rustig REIMS (ANP) - De nervositeit in de ploeg van Jan Raas neemt met de dag toe. Hoewel de Zeeuwse ploegleider zegt niet in paniek te raken, sprak Jelle Nijdam andere taal. De wegkapitein was na de finish in Reims licht geprikkeld. Geirriteerd omdat hij het initiatief, vergeefs, had moeten nemen de drie koplopers Nulens, Tebaldi en Van Itterbeeck, terug te pakken. „Dat is mijn taak niet", mopperde hij, „maar iemand moet iets ondernemen. Ik moet me echter kunnen sparen voor de finale." De inspanningen braken Nijdam later op. Tegen het tempo van de beulen Bontempi en MSchler was hij op het laatst niet opgewassen. „Daar was niets tegen te beginnen. Het zou een stuk gemakkelijker zijn als Maassen en Poels niet achter waren gebleven. Bovendien moesten Veenstra en De Vries ook lossen." Vorig jaar won de Buckler-ploeg in de eerste week drie ritten. „Maar het heeft geen zin in paniek te geraken. We hebben tot volgende week woensdag de tijd", hield Raas de moed erin. ---