Het slopende, mooie bestaan van Lubbe van Dijk Lubbe van Dijk: De gedachten gaan vijf jaar terug. Hoofdklasser Drachten speelt vriendschappelijk tegen KV Mechelen, Belgische topploeg in wording. Van Dijk speelt de beste dertig minuten van zijn leven. De ene schijnbeweging na de andere, voorzet op voorzet. Belgisch international Leo Cleisters wordt als een pupil gedold, wordt zelfs eenmaal 'gepoort'. Na afloop stelt kersverse Mechelen-trainer Aad de Mos de eerste vraag. De naam van die nummer 11? Lubbe van Dijk. Hoe? Lub-be van Dijk. Verdraaid aardig buitentje. De Mos beent weg, verderop wisselt hij een paar woorden met zijn assistent. Die pakt pen en papier en noteert iets. Wat laat zich raden. Een jaar later wint KV Mechelen de Belgische beker. In 1988 wordt ten koste van Ajax de Europacup-2 gepakt. Weer een jaar later laat De Mos zich kronen tot landskampioen. Lubbe van Dijk ontbreekt. Hij belandt via Drachten bij Veendam en SC Heerenveen. Viert op zijn manier successen: scoort in 1989, als invaller nota bene, twee keer tegen SVV. Heerenveen grijpt hierdoor de eerste periodetitel en later, na een curieuze nacompetitie, de promotie. Lubbe van Dijk kan zich de wedstrijd tegen I cum I suis nog wel voor I de geest halen. I van I Mechelen heeft I meer I gehoord. I Waarschijnlijk is I keer I gescout en speel - I toen niet best. I In geboorte- I Koudum I omstreken I daar I niet van op. De ene keer weergaloos, de andere keer voor de keutel te duur, zoals ze in de Zuidwesthoek zeggen. Het woord 'grillig' ligt op de tong, maar de 26--jarige linksbuiten is eerst: „Zeg dat woord niet! Ik haat het. Zeg dan 'omstreden', daar heb ik me inmiddels bij neergelegd." Selektie SC Heerenveen. Bovenste rij v.1.n.r.: Tjeerd Krist (elftalleider), Richard Goulooze, Robert Herder, René van der Gijp. Jan de Visser, Marco Roelofsen, Bart Wekking, André de Jong, Henk Heising ilooptraincri. Middelste rij v.1.n.r.: Lubbe van Dijk, Rodion Camataru, René Groen. Foppe de Haan i assistent-trainer), Fritz Korbach (trainer), Erik ten Voorde, loan Andonie, Gert-Jan Verbeek. Voorste rij v.1.n.r.: Hugo Rocpel (verzorger). Maarten dc Jong, Edwin Huizinga, Gerrie Schaap, Sjaak Storm, Geert Huitema, Tony Alberda, V. ilco Hellinga. Gerrit Mondria (materiaalman). Aldo Swager en Danny Hesp ontbreken. I c Siep van Lingen Lubbe van Dijk druk in de weer op zijn eigen bedrijf. „Ik heb het nodig, dat har de werken." FocoLC JandcVnc --- Relativeren Tja, dat half uurtje tegen Mechelen. Een mooie herinnering, meer niet. „Had ik zoiets vaker laten zien, dan had ik nu niet hier gespeeld, simpel zat." Hij kan een en ander relativeren. „Voetballen gaat heel nauw samen met geluk. Ik ging van Workum naar Heerenveen, dat lukte niet. Bij Drachten ging het bij vlagen heerlijk, ik wist, dat ik het nog een keer wilde proberen. Ik had geluk: namens Veendam kwam INienhuis bij Drachten kijken en zag me twee aardige dingen doen. Voor hetzelfde geld raak je geen knikker en speel ik nu weer bij Oeverzwaluwen." Met alle respect voor zijn oude club, maar nu nog niet. Lubbe van Dijk ervaart het als prettig wanneer hij het veld van het Abc Lenstra-stadion betreedt en er tienduizend mensen beginnen te schreeuwen. „Dat maakt het de moeite waard om te doen." De keerzijde van de medaille is echter de kritiek. Van de buitenwacht, de fans in de kantine die hem na een doelpunt verwoestend tussen de schouderbladen beuken, maar verbaal even verwoestend uithalen als Van Dijk twee keer drie kwartier nog geen hoekvlag heeft kunnen passeren. Kritiek, zoals die ook te beluisteren is in de zogeheten wandelgangen, als de gri.., pardon, omstreden linkerspits een wedstrijd niet heeft gebracht wat er van hem verwacht werd. Gesprekken die stilvallen als de man in kwestie passeert. „Ik stoor me er niet meer aan", aldus Lubbe van Dijk. „Ik doe mijn best. Ze hebben me maar te accepteren zoals ik ben." Naar 'men' zegt, zou Van Dijk er veel meer uit kunnen halen als hij als full-prof ging leven. Wie voor en na de trainingen van acht uur 's ochtends tot soms twaalf uur 's nachts werkt, kan als betaald voetballer niet optimaal functioneren. Ja en nee, zegt Lubbe van Dijk. „Een voetballer is net als een tafeltennisser. Hoe meer tijd hij er insteekt, hoe beter hij wordt. Maar zo steek ik nu eenmaal niet in elkaar. Ik ben geen jongen die na de training een vide ootje opzet, een boek leest of gaat slapen. Wat anderen doen, moeten zij weten. Dan lig ik liever benedendeks een navigatielichtje om te leiden." --- Fit „Ik ben een maand of drie fullprof geweest. Ik was niet fitter dan dat ik nu ben. Ja, fysiek was ik wellicht iets beter in orde, maar in mijn hoofd was ik niet scherp. En dat telt ook. Als ik nu een week hard gewerkt heb, heb ik echt zin in zaterdag, in de wedstrijd. Ik kan me niet voorstellen, dat ik dat heb als ik doordeweeks voor en na de training thuis op de bank lig." 'Thuis' is een optrekje in Molkwerum, de tweezitter blijft deze dagen onbezet. Heeft Lubbe van Dijk geen verplichtingen bij SC Heerenveen, dan is hij te vinden in Warns, nabij de brug over het Johan Frisokanaal. Daar is gesitueerd watersportcentrum De Storm vogel. Mede-eigenaar van dit miljoenenbedrijf: Lubbe van Dijk. Werkdagen van veertien uur zijn zoals gemeld geen uitzondering. Er is de zorg van een jachthaven voor 140 jachten, de mini-camping, de 35 huurschepen, het restaurant, de appartementen, de mastenstalling, de reparatiewed". Zeilmaker en monteur zijn beschikbaar, in de winter kunnen er 150 schepen gestald worden. Bij topdrukte zijn er vijftien mensen aan het werk. Waaronder iemand, die speciaal belast is met het verwijderen van de hondepoep. „Want hondepoep op de grond is anti-reclame voor het bedrijf", zegt Lubbe van Dijk. Juli en augustus zijn de piekmaanden. Juist in die periode moet de voetballer zich voorbereiden op het nieuwe seizoen. Veel trainen en oefenwedstrijden spelen. „Zonder de medewerking van familie en vrienden, had ik al met voetbal moeten stoppen", aldus Lubbe van Dijk. „Als mijn vader het niet wil, kan ik zon week in Roemenie wel vergeten. Ze steunen me als voetballer en ach, als ik hier op de zaak rondloop en ik word door een van de gasten herkend als Lubbe van Dijk, de voetballer van Heerenveen, dan is dat toch weer mooi meegenomen." --- Slopend „Het is zwaar, zeker in deze maanden. Slopend, maar mooi. Als ik om twaalf uur in de nacht dat navigatielichtje er in heb zitten, ga ik met een goed gevoel naar bed. Ik heb du m gewild, dus ik klaag niet. Dit is een uitdaging, zoals de hele familie Van Dijk het nodig heeft om veel uren te maken." De zaak 'meenemen' naar het stadion is uit den boze. „ledere voetballer heeft er weleens geen zin in en neemt een baaitraining. Ik mag er nooit met de pet naar gooien. Zodra ik een keer niet scherp ben, krijg je de praatjes. Zo van: 'zie je wel, die heeft het veel te zwaar. Dat zeggen de supporters ook als het in de wedstrijd eens niet draait. Heel vervelend als ze denken, dat dat komt omdat je zakelijke beslommeringen hebt. Ze begrijpen niet hoe lekker ik het juist vind om het zo te doen." De voorbereiding is afgelopen, straks /it ook het zeilscizoen er op. In Warns /.il Lubbe van Dijk de boot niet missen, maar dc rechterknie heeft er dc afgelopen periode wel voor gezorgd, dat hu als voetbalfa niet goed tot zijn recht kwam. Roclofscn. Wekking, Alberda, /e grepen hun kans „Een voetballer moet zich alleen maar bezig houden met fit worden en blijven", aldus Van Dijk over het gevaar om in de dug-out te belanden. ..Concurrentie? Ja, die is er. Maar als ik fit ben, speel ik. Zo denk ik er over en dan kan ik me over anderen niet druk maken." PETER VAN DER MEEREN --- Erik ten Voorde: 'Ik kan iemand laten sneuvelen' Hij is aan zijn zesde seizoen bezig bij SC Heerenveen, maar geldt eigenlijk nog steeds als de Grote Onbekende. Niet alleen qua postuur doet hij denken aan Ronald Koeman: de schitterende wreeftrap zou in Nou Camp niet misstaan. Hij is echter in het Abc Lenstra-stadion nog altijd niet doorgebroken, maar heeft een onwankelbaar vertrouwen in eigen kunnen. „Wat Andonie hier kan, kan ik ook." Erik ten Voorde, van 14-06-1968. hoopt dat hij een laatbloeier is. En dat het maar eens afgelopen mag zijn met de afgestorven voetbotjes, knellende liesspieren en gebroken neuzen. Eigenlijk hoort Erik ten Voorde helemaal niet bij Heerenveen te spelen. Geboren en opgegroeid in Deventer, miste hij als jochie bijna geen thuiswedstrijd van Go Ahead. „Teun Kist was een van mijn favorieten." Het was niet meer dan vanzelf- I sprekend, dat Erik ging spelen bij de van Go Ahead. Hij een geboren verdediger. ..Ik mocht van dc lei over de middenliin komen, ze waren als de dood voor tegengoals. Het spelletje was simpel: de bal naar Erik en die pcerde 'm wel naar de aanval. Daar heb ik die aardige trap aan overgehouden." Dat laatste is tenminste nog een goede herinnering aan de amateurs van Go Ahead. Over wat volgde, is Erik ten Voorde minder te spreken. „Ik speelde in de landelijke jeugd, •oen ik op m'n vijftiende werd gevraagd door de proftak. Ik werd in jeder geval uitgenodigd, maar een bestuurslid van de amateurs hield de brief achter. Toen mijn vader op het stadion kwam, werd hem gevraagd of Erik zich soms te goed voelde voor een gesprek en een proeftrai"ing... Dat is een aardig relletje geweest, ik eroet dat bestuurslid noe steeds niet als ik hem tegenkom." „Het had heel anders kunnen lopen", aldus Erik ten Voorde. „Go Ahead was natuurlijk mijn favoriete club. dat 'geintje' was zoiets als een droom die in stukken viel. Maar voor mijn ontwikkeling was het natuurlijk ook goed geweest, dat ik was overgestapt. Een verbod om over de middenlijn te komen, tien meter achter je voorstopper moeten hangen.., echt onder weerstand spelen doe je dan natuurlijk niet. En juist rond die leeftijd had ik gevormd moeten worden." Erik ten Voorde (links, in duel met Ton Pattinama van Heracles) zal ook dit seizoen dc concurrentiestrijd moeten aangaan. „Ik weet van mezelf, dat ik er een paar kan laten sneuvelen." Foto LC/Siep van Lingen --- Voetbot „Het is toch domme pech als Jerry de Jong op de training zijn elleboog op mijn neus zet? Die liesblessure heeft langer geduurd dan ik had gedacht. En die kwam ook juist op het moment, dat ik dacht dat ik een kans zou krijgen. Om over de ellende met m'n voet maar te zwijgen. Dat was onder Gritter, toen ik er voor mijn gevoel weer dicht tegenaan hing. Na veel onderzoek ontdekten ze waar de pijn vandaan kwam. Er bleek een stukje voetbot afgestorven te zijn, heb je er ooit van gehoord? Ik ben toen geopereerd, er is een stukje van mijn bekken in mijn voet gezet." Maar Erik ten Voorde was zich er ook heel goed van bewust, dat hij ten aanzien van zijn rivalen een stap achter lag. „Die mannen konden twee keer per dag trainen, ik soms niet één keer. Maar ik heb de studie (Ten Voorde volgt nu een opleiding als fysiotherapeut, red.) nooit willen laten vallen. Ik wil na mijn voetbalcarrière geen vakkenvuller in een supermarkt worden. Had ik me volledig op het voetbal gestort, dan had ik er meer uit kunnen halen. Maar ik heb straks een goede opleiding afgerond en per slot van rekening moet ik wel tot m'n 65ste door." Daarnaast is Erik ten Voorde van mening, dat hij zijn plafond nog niet heeft bereikt. „Ik hoop, dat ik een laatbloeier ben, waarom niet? Vorig seizoen heb ik in het tweede progressie geboekt. In de beker scoorde ik acht keer, in de competitie kreeg onze verdediging landelijk gezien de minste goals tegen. En er spreekt toch waardering uit, dat Korbach me wilde houden en dat ik voor het eerst een contract kreeg aangeboden? Als ze het niet met je zien zitten, laten ze je na vijf jaar heus wel gaan." De overschrijving naar hoofdklasser SVBO werd ijlings ingetrok ken. Ten Voorde: „Ik kon na \iil jaar iets anders gebruiken, maar het verzoek van Korbach vleide me en ik ben ook niet met het eerste dc bes te lullige contractje afgescheept. Ik dacht: als ze me willen houden, zal dat toch niet weer voor het tweede zijn Foppe heeft dan wel gezegd, dat ik die laatste tien procent mis, maar het is niet anders. Had ik die tien procent wel gehad, dan had ik hier niet gespeeld." Ten Voorde hoopte, maar de krant loog met „Ik was stomverbaasd. Een Roemeen van 31.. Ik dacht eerst, wat is dit nu weer voor korte termijnwerk? Moet ik wéér dc strijd aangaan met een aankoop. Maar ik denk nu maar zo: wat hij kan, kan ik ook. Hij heeft de ervaring, maar ook ik kan koppend scoren en heb een aardige pegel in de voeten." „Andonie zal echter niet zo snel gepasseerd worden, dus moet ik het als mandekker proberen. Ook dat is zwaar, want hoe Geert (Huitema) iemand negentig minuten lang in de kuiten kan bijten, is ongelooflijk Ik weet van mezelf dat ik dat zo niet kan, dat er altijd wel een momentje van onachtzaamheid tussen zit. Hoc Geert dat doet, dat respecteer ik, zoals hij het bewondert hoe ik het spel kan spreiden en voetballend meer kan brengen." Het zal er wederom op neerkomen, dat Erik ten Voorde M| opdraven voor geblesseerden en geschorsten. „Vlak me met uit". waarschuwt hij. „ik kan iemand laten sneuvelen. Maar dit wordt hoc dan ook een alles-of-niets |MU Breek ik nu niet door, dan ben ik weg. Dan wens ik Heerenveen met de korte termijn-aankopen veel sterkte. Ik begrijp best, dat ze direct weer naar de eredivisie willen en dat het publiek prestaties eist, maar als ik het voor het zeggen had. had ik het wel geweten. Het tweede barst van de goede, jonge spelers. Dat zou ook een prachtig vlaggeschip kunnen worden." P.vd M. --- Twee 'broekjes' Hij haast zich er aan toe te voegen dat hij bij Heerenveen niets te kla gen heeft gehad. Erik ten Voorde werd als CIOS-leerling 'ontdekt' door wie anders dan Foppe de Haan. Na een aanloopjaar, leek de buiten het eigen nest gevallen Eagle zich bij Heerenveen een vaste plaats te verwerven. „Samen met René (Groen) kwam ik in het hart van de verdediging. Twee 'broekjes' van negentien jaar, en het ging nog niet eens zo slecht ook. Ik, als amateur, speelde dat jaar een wedstrijd of 25 in de basis." Het vertrouwen in Erik ten Voorde bleek toch niet grenzeloos. Sindsdien lijkt de stevig gebouwde verdediger op Lammert Goedzak. Te groot voor het tafellaken, te klein voor het servet. Bankvulling. Een ideale (en regelmatig scorende) laatste man voor het tweede team, die zo af en toe een invalbeurtje bij de hoofdmacht mag meepikken. Die telkens in mei werd lekker gemaakt met De Echte Kans, volgend seizoen, maar dan weer uit de krant moest vernemen, dat Heerenveen was rondgekomen met Haatrecht. Hofstede of Andonie. De ogen schieten vuur, maar er is zelfkritiek. „Als je na vijf jaar nog niet bent doorgebroken, mag je inderdaad niet tevreden zijn. Maar het heeft me ook niet altijd meegezeten, hoewel ik pertinent ontken, dat ik blessuregevoelig ben." --- Groen wanhoopt niet René Groen (23) is aan zijn zevende seizoen bij SC Heerenveen begonnen. De uit Steenwijk afkomstige mandekker gold jarenlang als een van grootste talenten. Groen kampt echter al /es seizoenen met blessures. Sinds januari zit de in Joure woonachtige Groen wederom in de ziektewet, op I mei werd hij geopereerd aan zijn rechterlies. Hij hoopt in oktober, helemaal fit. /nn rentree te kunnen maken René Groen wanhoopt niet, maar is blij dat hij, met een baan voor twintig uur als administratief medewerker, iets achter dc hand heeft. „Het eerste seizoen heb ik helemaal gespeeld, daarna is het constant kwakkelen geweest. Niet alleen met mijn lies. ook een halfjaar met mijn enkel. Het is heel lang onduide!i|k geweest wat er nu precies aan die lies mankeerde. Op m'n achitiende dachten /e. dat mijn botten met goed meegroeiden met mijn spieren. Moest ik op de training maar weer even rustig aan doen " „Het is driejaar nog redelijk gegaan, maar vorig jaar verergerde dc pijn Wc begonnen twee keer per dag te trainen en dat kon ik niet verdragen I)c middagtraining moest ik meestal laten schieten Ik heb dc eerste zestien wedstrijden in dc eredivisie nog gespeeld. Daarna ging het niet meer. ondanks de pijnstillende injcvt „Uiteraard is die lies weer helemaal onderzocht. Op de Dag van dc Arbeid hebben ze me geopereerd. Er bleek, dat er te veel spanning stond op de aanhechting van de spier op het schaambeen. Ze hebben die aanheching verplaatst en de zaak schoongemaakt. Over drie maanden zou ik weer in orde zijn. zeiden de geleerden." „Dat is dus niets geworden. Ik hoop nu maar op 1 oktober, al fixeer ik me niet op die datum. Wanhopig ben ik nog met. maar het gaat met pieken en dalen Vorige week heb ik voor het eerst weer mecgctraind. Na afloop nog even schieten. Je zoekt de grens. Je probeert steeds harder en ineens, pats. schoot 't er weer in. Dan ga je toch enorm balend naar de kleedkamer. ---