van scheepsjongen tot admiraal DOOR PIET PRINS TEK JAAP KRAMER 41) Toch zijn er ook nog wel blijde dingen. Als hij in de herfst van 1632 thuiskomt, heeft zijn vrouw een lief, klein dochtertje in de armen. Het is geboren terwijl Maarten op zee .was. Hij is er overgelukkig mee. Het kind lijkt sprekend op Dina: een ovaal kopje met donkere ogen en krullige, donkerblonde haren. Maar het volgend jaar gebeurt er iets heel ergs. Als Maarten eind oktober, na een stormachtige reis, weer thuis komt, ligt Dina met zware koorts te bed. Urenlang, dagenlang zit Maarten bij haar. Hij tracht haar hete, koortsige voorhoofd koel te houden. Ze ijlt soms en spreekt wartaal, maar als de koorts even wijkt, zien de bruine ogen hem vol stille tederheid aan en zoekt haar hand de zijne. Dan spreken ze zacht met elkaar en het is als beleven ze weer de eerste,- blijde dagen van hun jonge liefde. Maar nu hangt er een zwarte schaduw over dit alles. Ze weten beiden, dit wordt sterven. De koortsaanvallen komen steeds sterker terug en putten het lichaam van de zieke volkomen uit, en de dokters zijn machteloos. Dina is niet bang voor de dood. Ze heeft de Heere Jezus lief en weet dat Hij al haar zonden aan het kruis gedragen heeft. Maar wel valt het haar moeilijk haar man en haar vier lieve, kleine kinderen te verlaten. Op een donkere novemberdag komt het einde. Die morgen hebben ze nog samen gebeden en Dina heeft afscheid genomen van haar kinderen, waarvan alleen de oudste twee nog maar beseffen, dat moeder sterven gaat. 's Namiddags ontslaapt Dina, 34 jaar oud, in de Heer gerust. Dan schreit de ruwe zeebonk, de onvervaarde vechter in honderd zeegevechten, die nooit de moed verloor. Dan voelt hij zich de eenzaamste mens op de wereld. Maar als hij zijn schreiende kinderen ziet, verbijt hij zijn verdriet. Maartens oude moeder komt haar intrek bij hem nemen en er is ook een dienstmeid, zodat de kinderen niet zonder verzorging zijn. In februari moet Maarten weer naar zee. Liefhebber is onredelijker dan ooit en het valt Maarten moeilijker dan anders om zijn driftbuien te verdragen. Hij vraagt en verkrijgt overplaatsing. Hij zal nu kapitein worden op ~De Zwarte Leeuw", een schip dat onbemand in de haven ligt. „De Zwarte Leeuw" is niet erg zeewaardig. Maarten stelt voor, enige verbeteringen op het schip aan te brengen, maar de heren van de admiraliteit schudden het hoofd, want dat zal geld moeten kosten. Met het aanwerven van zeevolk gaat het ook niet zo best. Er is de laatste jaren zo slecht en ongeregeld betaald, dat vele zeelui er de brui aan geven op 's lands vloot te dienen. (wordt vervolgd) --- Opwerkingscontract met Cogéma roept nogal vragen op MIDDELBURG (ANP) - Als de Nederlandse regering terugkomt op haar eenmaal genomen besluit met betrekking tot de terugname van de afvalstoffen van de Franse opwerkingsfabriek Cogéma, dan heeft de fabriek bet recht de uit de kerncentrale Borssele afkomstige bestraalde splijtstofelementen onopgewerkt terug te sturen naar Nederland. Dit blijkt uit een antwoord op vragen uit de Provinciale Staten door Gedeputeerde Staten van Zeeland. De vragen gesteld door PvdA- en D'66-statenleden, hebben betrekking op het opwerkingscontract tussen de Franse opwerkingsfabriek Cogéma en de NV Provinciale Zeeuwse Energiemaatschappij PZEM, eigenares van de kerncentrale Borssele. Met name de geheimhouding van dit contract ligt de statenleden zwaar op de maag. Maar uit het antwoord van GS blijkt duidelijk, dat hierin geen verandering zal komen, ook al vertoont het contract grote overeenkomst met het Zweedse contract, dat onlangs openbaar is gemaakt. Uit de antwoorden van GS blijkt ook, dat de PZEM zal proberen financiële nadelen op de regering te verhalen, als deze teruchtkomt op haar eerder genomen besluit met betrekking tot het accepteren van de vorm waarin het radio-actieve afval zal worden teruggestuurd en dat niet doet om technische maar om andere redenen. Uit een toelichting van de Zeeuwse gedeputeerde W. Don, blijkt, dat Cogéma volgens het contract verplicht is om voor 1 januari 1982 aan de Nederlandse regering opgave te doen in welke vorm men het afval dat bij de opwerking vrijkomt zal terugsturen. De Nederlandse regering heeft dan tot 1 januari 1984 de tijd om Cogéma te laten weten of ze akkoord gaat met die oplossing. Is er op 1 januari 1984 nog geen akkoord, dan is Cogéma nog steeds niet aan het opwerken, want de eerste splijtstofelementen die uit de centrale komen en die betrekking hebben op dit nieuwe contract, komen januari/februari 1981 uit de centrale. Dan blijven ze een jaar afkoelen in de centrale Borssele zelf en daarna zullen ze een aantal jaren in Frankrijk blijven staan voordat men aan de uiteindelijke opwerking gaat beginnen. Tegen die tijd is het 1986/87. Als dc Nederlandse regering dan nog niet akkoord is gegaan met de wijze waarop dat afval terugkomt, gaat Cogéma niet aan het opwerken en wordt het opwerkingscontract omgezet in een omslagcontract. Cogéma gaat dan intussen wel gewoon door met het afhalen van de bestraalde splijtstofelementen