DORSTEN (bij Wezel), den 17 November. Ook onze stad is door de geallieerden, in naam van 2. M. den Konbig van Pruissen, bezet geworden, die deze landen bij den vrede van Tilsitt had moeten afitaan; onze ommestreken hebben veel van de Franschen te lijden, die uit Wezel het land afstroopen en ▼eelrundvee met zich voeren. Gister zijn de eerste «chermutselingen tusschen de fransche voorposten ende Kozakken bij Wezel voorgevallen. De Russen zijn verre doorgedrongen en bragten 34 gevangenen met zich terug. Van alle kanten komen verbazende sterke korpsen der geallieerden ,om den Rijn in hunne magt te,bekomen. {Dagblad van de Monden van den Tssel.) --- FRANKFORT, AAN DE MAIN, den 11 November. Volgens berigt der Feidzeitung zwerven de geallieerde troepenreeds aan den overkant van den Rijn. Z! M.' de Keizer van Rusland heeft éergisterden generaal li'-.eJe me: een bezoek vereerd, en betuigde iiltü hoogitieszclfs genoegen , op het narigt, da t hij weldra van zijr.e bekomen wonde zoude hersteld zijn. Da' maarschalk Ney, prins van de Moskowa ,is niet ie'ijgsgcvangen, zoo als in eenige nieuwsbladeren vcrzekerd is, maar dooreen' musketkorrel in denlinker schouder , niet ver van de borst, gekwetst. (Dagblad van de Mond-én van den Tssel.) --- MUNCHEN, den 25 October. VEkVOLG en SI-OT der verklaring van-den Koning' van Beijeren. (Zie ons dagblad van den $Jen december, 'no. 329.)--,-, Op deze wijze geheel verlaten zijnde, zou Z. Maj. zijne stelligste pligten' te Teort gedaan hebbefï, wanneer dezelve, gehoor gevende aan de dagelijks geuiue wenschen zijner onderdanen, niet getracht had, hen van eenen gewissen ondergang te redden, en van Beijeren het naderend ongeluk af te wenden, door, op geenerhande'wijze, aan de zaak van Frankrijk eene grootere sterkte te geven. „ Dé tegen Frankrijk verbondene Souvereinen, verzuimden niet, de beijersche regering bekend te maken met de gemarigde grondbeginselen, die hen bezielen, en haar de stellige garantie der onschendbaarheid van het koningrijk Beijeren en deszelfs tegenwoordige geheele grootte te geven, onder voorwaarde, dat de Koning zijne troepen bij de hunne voegen zoude, niet, om tegen Frankrijk eenen oorlog uit eerzucht of uit zucht tot veroveringen te voeren, maar om de onafhankelijkheid der duitsche natie, en der Vorsten, waar uit deze bestaat, te verzekeren', én denKeizer Napoleon tot de onderteekening van eenen eervollen en vasten vr.ede te brengen , die aan een ieder het behoud zijner heiligste regten , en aan Europa eene duurzame rust zal waarborgen." „ Zijne Majesteit kon de aanzoeken van dusdanigen aar