NEDERLANDEN. *s GRAVENHAGE, den 29 Augustus Niet alleen de Bron van Zuijlen, maar ook al de andere alhier nog amwzlge m'nisters zijn gisteren naar het Loo vergokken, om aldaar dien djg of op heden den kabinetsraad brj te wonen, die er voorzek-r, ten gevolge van de uit Londen ontvangen depêches, zon worden gehouden. Men verneemt, dat de Conferentie,, die den 25? ten aldaar heefc plaat; , tot geen gevolg heeft geleid , en de fevofffiigtigtfèn efteen gegaan ssn, zond» eenen dag w i* komst te bepalen; waaruit sommigen een» schorsing van derselver werkzaamheden >n nen te kupnen afleiden. BIJ onze Regering zal als nu well'gt worden "eraadde !* over het at dan niet aan de Bondsvergadering doen van eenig voorstel, betrekkehlb Luxemburg, en het antwoord deswege zal, na?r men verwacht, met eene te Hel voetsluis gereed liggende stoomboot naar Londen worden gezonden. Sommige spreke" wel van eene den 14 dezer door de Bondsvergadering zelve te dien aanzien genomen» beslissing, maar dit berigt schljnc voor als nog , even als dat van eene spoedige terug keering van Baron Verstolk, als te voorbarig te kunnen worden aangemerkt. Volgens een beiigt uit de stad Luxemburg van den 25 dezer, is aldaar'de verjaar dag van den Koning-Groot Hertog , niet slechts door de ingezetenen, maar ook dooi de Piuissische bezetting dier vesting, plegtig gevierd. Ten negen ure des morgen» werd op het glacis der vesting eene groote parade van die bezetting gehouden, waar bij de burgerlijke overheden en ambtenaren tegenwoordig waren. Ten elt ure begaven zich die ambtenaren, door de officieren der bezetting vergezeld, naar de St. Pieterskerk, alwaar, na het vieren der mis, een Te Deum en bet gebed voor den Koning" gezongen werd. Des middag werd een groot gastmaal gegeven, waarvan de bosten ! bestreden werden uit eene inschrijving, die uit eigene beweging door de ambtenaren en aanzienlijkste ingezetenen der stad was geopend , en tot welks bijwoning omstreeks' 50 officieren en militaire ambtenaren waren uitgenoodlgd. Ruim 150 personen namen aan dit gastmaal deel , hetwelk in eene met smaak versierde zaal gegevvn werd en waarbij de hartelijkste vreugde voorzat. Onder een luid vreugdegejuich en het ge'bul. der van het geschut werd daarbij de gezondheid van den Koning- Grooc- Hertog ge! dronken, en deze toast beantwoord door een anderen ter eere van den Koning van Pruissen, den Souverein van een groot deel der genoodigden. Door de te Vlissingen geplaatste of woonachtige ambtenaren en officieren der marine alsmede door de kommandanten van de aldaar en op de Schelde geposteerd liggende schepen en vaartuigen van oorlogen derzelver onderhebbende equipagien, ten behoeve der gekwetsten of der weduwen en weezen van de gesneuvelden bij de verdediging der citadel van Antwerpen en de gevechten op de Schelde bijeen gebragc zijnde eene somma van ƒ 2,063:20!, is dit montant ter hand gesteld aan den vice-admiraal Gobius, directeur en kommandant der marine in het hoofd-departement van de Scheldeen zal daarvan in overeenstemming met bet doel der edelmoedige gevers, het meest gepaste gebruik worden gemaakt. ARNHEM, den 27 Augustus- De door Z. M. vastgestelde feesrplegtige uitreiking der medailles aan de roemrijke verdedigers der Antwerpsche citadel had gisteren , den 2Ósten op de Gorselsche heide, bij Zutphen, plaats. Van alle oorden onzes vaderlands zelfs van Groningen en Vrieslani, stroomden duizende en duizende aanschouwers zaam, om getuigen te zijn van eene gebeurtenis, die de veder onzer geschiedschrijvers naauw! S keuriger en treffender zal boekstaven, dan wij in staat zijn, haar-voor onze veelvuldige [lezers, met den besten wil, te kunnen schetsen. Reeds ten zes ure, des morgens, 1 was het, met vlaggen alom versierde Zutphen bijna ledig aan inwoners van aile standen !en rangen, hoevol ook door de van tijd tot tijd zich derwaarts spoedende menigte uit [omliggende steden en dorpen. De manschappen der 7de, 9de en 10de afdeelingen, ï nevens de kanonniers en mineurs, stonden, ten acht ure, in eene schier onafzienbare rij : geschaard op de vlakte van Gorsel, waar de grijze Chassé, reeds vóór tien ure, de erkentenisblijken voor nooit geëvenaarde moed, en dapperheid had doen overhandigen aan eene schare van helden, waardig den eerrang van Nederlandsche krijgslieden. Aan een blaauw gewaterd lint prijkte nu het eereteeken op de borst van duizende braven, bestaande in eene bronzen medaille, op welks ééne zijde de Antwerpsche vijf hoek, met het inschrift: Citadel van Antwerpen, en op welks keerzijde een lauwerkrans prijkt, waarin eene gekroonde W. met het onderschrift: December 1832; tewijl de juichen jubeltoonen van nog oneindig grooter aantal toeschouwers de lucbc van dank- en lofkreeten deden weergalmen. Ten elf ure verscheen het hof in eene reeks van rijtuigen langs den weg van Deventer, juist toen de onbewolkte zon hare stralen op Gorsels heide meer verhelderd nederschoot. Die aankomst verhoogde niet min het vreugdegejuich. Vader Willem, uit zijne met zes paarden bespannen koets afgestegen, zette zich nu op een uitstekend ros , en reed , van zijne even eens te paard gestegen door. luchtige zonen en eenen schitterenden staf omgeven, de linie der citadelsche bezetting langs. Eenen gerulmen tijd duurde deze wapenschouw, waaraan H. M. de Koningin, HH. XX. HH. de Prinsessen van Oranje, der Nederlanden en van Pruissen, alsmede de jonge vorstelijke familie, in kalessen gezeten, en eene zich daarachter gevoegd hebbende reeks van rijtuigen, deel namen. Naden afloop der inspectie, defileerden de bataillons der afdeelingen voorbij den te paard gezeten Koning, die nsauwelljks ruimte bad voor zich en Hoogstdeszelfs vorstelijk gezin; want de rondomop een gedrongen volksmenigte was door geene ter afschutting aanwezige huzaren tegen te houden. De geheele wapenschouw leverde een tooneel van ten top gevoerde nationale belangstelling, van opregte koninklijke blijdschap , erkentenis en gemeenzaamheid op, aan de meeste hoven van Europa onbekend. Ten een uur was de geheele plegtigheid geëindigd, en keerde de koninklijke familie, net den generaal Chassé, die de ondubbelzinnigste blijken van hoogachting en erkentenis der duizende deelhebbers aan dit buitengewone feest had ontvangen, naar het Loo terug, nadat H. K. K. H. de Prinses van Oranje zich deze heugelijke gelegenheid alvorens nog had ten nutte gemaakt, om den verdienstelijken Mordach, kapelmeester van het muzljkkorps der 10de afdeeling, eenen kostbaren juweelen ring te overhandigen , voor zijne aan H. K. K. H- vroeger opgedragene en op de citadel gecomponeerde bataille van Leuven. Na den afloop der plegtigheid werden de manschappen, van gouvernementswege, op brood, kaas en wijn onthaald, waarna elke bataillons-afdeeling weder naar de plaats barer bestemming terugkeerde; terwijl de duizende voetgangers en de honderde voertuigen, oost en zuid- en west- en noordwaarts afrijdende, de wegen overdekten Alles werd, gedurende de geheele feestplegtigheid over dag, en, bij het huiswaarts keeren, des avonds, door het schoonste weder begunstigd: zoodat velen tot de erkentenis gedrongen werden: „ Gods vriendelijk aanschijn bestraalde dezen gedenkwaard'gen jubeldag! _ ZWOLLE, den 37 Augustus. Uit het drietal van heeren Predikanten, waarop geplaatst waren DD. Molster, Stroeve en Boeles, i« heden, met meerderheid van itemmua beroepen de wel eerw. xeer geleerde heer S. Stroeve, Predikant te Maassluis. --- FRANKRIJK. PARIJS, den 25 Augustus. Wij kunnen nadere bijzonderhedsn wegens het in hechtenis nemen van den heer Raspail mede deelen. K De heer Raspail bekleedde het voorzitterschap in de eerste vergadering van een riiemv opgengt genootschap tot verdediging der persoonlijke vrijheid. Tegen het einde der zitting is een commissaris van politie in de vergaderzaal verschenen, en heefc van den voorzitter geeischt, dat deze dadelijk aan de bijeenkomst een einde maakte. De heer Raspail antwoord Je, dat hij niet gewoon was aan zulke bevelen te gehoorzamen, en daartoe slechts door geweld genoodzaakt kon worden. Daarna stond hii op en verklaarde de vergadering voor gesloten, onder uitdrukkelijke bijvoeging, dat hij zulks niet deed, omdat men hem daartoe aanmaande, maar alleen, omdat de werkzaamheden afgeloopen waren. De vergadering bedwong hare verontwaardiging, en ging in orde en stilte uiteen. Eenige minuten daarna gaf de commissaris van politie aan den heer Raspail mededeeling van een bevelschrift tot in hechtenis neming, hetwelk ge. grond was op den inhoud van de redevoering, die hij in deze zitting had uitgesproken. In weerwil der vertoogen van den afgevaardigde Beauséjour en van eenige andere vrienden, werd de heer Raspail gevankelljk naar de prefektuur van politie gebragt. Het bestuur des genootschaps zal weldra bijeenkomen, om een verslag van het verhandelde in de zitting op te maken en zoodanige maatregelen te nemen, als de omstandigheden zullen vorderen." Bij dit berigt is eene lijst gevoegd van de voornaamste personen, die in de vergadering van hec genootschap toe verdediging der persoonlijke vrijheid tegenwoordig waren. Men vindt daarop de namen van den generaal Lafayette; van eenige hevige afgevaardigden der tegenpartij, zoo als de heeren Èrago, Andry de Puiraveau, Duf-ont de lEure, Cormenin en Garnier-Pages; van den schrijver van den National, Armand-Carrel; van den mede arbeider aan het echt-revolucionnaire blad la Tribune , Marrast, enz. De Gazette de France berigc in haar nommer van den 25scen, dat de generaal de la Tour-Maubourg thans tot opvoeder en de abt Frayssinous tot leermeester van den hertog van Bordeaux benoemd zijn. Omtrent de verkiezing van den heer de Chateaubriand tot die betrekking bewaart zij thans het stilzwijgen , zoo dat het vroeger daaromtrent vermelde onjuist schijnt te zijn geweest. Men verneemt, dat een aantal jonge lieden van goeden huize zich naar Dultschland begeven en wel mét het plan om den hertog van Bordeaux, zoodra hy meerderjarig aal geworden zijn, te Praag te gaan begroeten. Men wil hier tijding hebben, dat de Duitsche bondsvergadering zich bezig gehoude.i heefc met de questie van Luxemburg, en dac Pruissen, Oostenrijk en twee andere bondstacen verklaard hadden , dac hieromcrenc geene schikking te maken was, daar de regten van den bondsdag tot het uiterste moesten volgehouden worden. Daarop zou er gesproken zijn over het zenden van een gevolmagde naar de conferencie, toen er zwarigheid ontstond over de vraag, van wien die gevolmagtigde zijne bevelen zou ontvangen, in geval de hooge bondsvergadering niet bij een moge zijn en indien eene of andere gebeurtenis den aard der instructien, hem vóór zijn vertrek gegeven, mogt veranderen. De zaak zou tusschen Pruissen en Oostenrijk hangende gebleven zijn. De Duitsche bondsvergadering moet voorts besloten hebben de Oostenrijksche en Pruissische troepen in Frankfort te vermeerderen, en dit zou doorgegaan zijn zonder tegenspraak van Frankrijk; alleen had de Wurtembergsche gezant zich daar cegen ver- j klaard. Die maatregel zou veroorzaakt wezen door eene ontdekking van de politie, ' dat er een aanslag gesmeed werd om de gevangenen, die thans aan een geregtelijkon- i derzosk onderworpen zijn , in vrijheid te stellen. De Gazette kan de Jullj-dagen van 1830 niet vergeten, en beweert heden, dat er eigenlijk geene revolutie heeft plaats gehad. Ten slotte zegt zij: „ Aldus zijn de liberalen, door middel van eene muiterij, door een dagblad begonnen, en die zich slechts in eenige kwartieren van Parijs heeft uitgestrekt, geslaagd om de wetten van eene groo■e natie te verscheuren, om de oudste der croonen omver te werpen, om aan alle de ! volken te bewijzen, dat men met weinig magt, met geld en veel bedrog, een gouver- j ment kan veranderen. De les zal niet verloren gaan: in meer dan een land heeft men | het voorbeeld gevolgd , en de dag kan wel spoedig verschijnen, dat de Fransche lega- l sien op hunne beurt tusschen beide komen (interveniëren} om de revolutien te légalise- 1 ren. Zoo de duivel er om lacht, zoo lagcnen wij met hem." Het dagblad het Souvereine Volk van Marseille, van den 17 dezer, vertelt: Het gerucht verspreidt zich , dat er eene revolutie in Napels Is uitgebarsten. Het zou ons 1 niet verwonderen, dat aldaar binnen kort een opstand plaats greep." n Volgens de voorzeggende taal der dagbladen van de propaganda, (zegt de Ga- I zette:) is het waarschijnlijk, dat de revolutionairen van Italië nog eene laatste poging zullen te werk stellen, me: oogmerk om de maatregelen te voorkomen, welke op het eongres van Töpiitz mogten genomen worden." De diligence van Cnateau-Gantier, is bj] Laval door de Chonans aangehouden; de.zelve bevatte gelden van den staat, welke zijn geroofd geworden. Van den 27sten. De maarschalk Soult heeft gisteren de teekening van het departement van oorlog hernomen. Men verwondert zich eenigzins, dac die juisc nu geschiedt , aangemerkt er gezegd geworden was, dat die minister den Koning op deszeifs reis verzeld zou hebben. Dona Maria is heden naar Havre op reis gegaan. Oitvangt zy er gunstige tijdingen uit Portugal, alsdan gaat zij derwaarts scheep, zoo niet, begeeft zij zich naar het kasteel van Eu. Een dagblad van Mar«eille levert nadere bijzonderheden omtrent de onlusten, welke men beweert dat in het koningrijk Napels plaats hebben. Het behelst eenen brief, waarin gezegd wordt, dat verscheidene lfndgemeenten tegen Napels in asntogt zijn, dat de koninklijke familie niet bemind is en dr-t alle jonge lieden eene verandering wenschen. Deze brief, die den 10 Augustus gedazteekend is, eindige met de uitdrukking: „ Op hec oogenblik dat gij dit schrijven ontvangt, is de Napolitaansche omweoieiing misschien reeds voltooid." Een brief nic Frankfort van den 22Sten behelst, dat het huis Rothschild aldaar brieven uit hec Noorden ontvangen heeft waarin gezegd wordt, dit Keizer Nikolaas naar Bohem.'n op reis gegaan is. Krachtens een bes uit der bondsvergadering zou Frankfort door n>g 1000 P.'iilsscn en de tegen over liggende voorstad Saxenhausen door nog 1000 Oostenrijkers bezet worden. --- MENGELWERK. LOFREDE VAN EEN GETROUWEN VALENTIJN OP HET ONSTERFELIJK PODAGRA. ~ Halt" roept een stem, „ logeert hier niet „ De heer van Knippenrodkn P" Uw dienaar , ja! —en ziet; een' Vrouw Wordt hem als aangeboden : Afgrijslijk leelijk van postuur, Verlamd aan bet de beenen. De rug gekromd, de kaken hol, Het oog vermoeid van weenen ; Van armen stijf, van handen stram ; De buik dik opgezwollen; De mond zoo schriklijk wijd, dat daar Een appel in kon rollen : Zij kon pas staan, en als zij ging, Dan kraakten al haar leden , En dit gehate voorwerp sprak: „ Gij wordt door me aangebeden !" C. ds Koning, Ldz. De pendule sloeg drie ure, toen de rijke Justitieraad uit zijn rniddagknipje ontwaakte, de oogen uitwreef en armen en beenen tot het *oo genoegelUK rekken begon uit te spreiden, maar plotsbngs met een luid ~ o wee!" wederom van deze aarger.a-me spier uitspanning afzag. „ Dac vermaledijde Podagra!" vloekte de lijder, over wiens lippen vroeger, eer hem deze verfoeljelijke bonkengasc bezocht, zch nooit een scheld-veel minder een loekwoord gewaagd had. Want hij was de zachtmoedigste regter in het vorsteiyk geregtshof, en indien zijn votum met sieeds oversien-d w _ re geworden, dan zoude geen boosdoener, zelfs met cic behendigste zakkenroller de gevaarlijkste struikroover, geproefd hebben, hoe te^derliik zch de zweepslagen v de hand des scherpregters om rug en lendenen slingeren. Zelf de iigtste stral van wetboek scheen hem een gruwel, en reeds een vonnis van Men geeseijagen o zijne zenuwen in eene krampachtige beweging. Maar nood breekt wenen , ie< oud spreekwoord. En zulks had zich dan nu ook, aan den zoo zachtziniiigcn j tieraad bewaarheid gevonden; sedert dat hy het Pootje had, moest er "|e0'* ,nd woord, als 't ware tot eene pljnstilllng, over de lippen vliegen— /Mn '^ hft w?s ook werkelijk bejammerenswaardig: sedert acht jaren op de fo'i Podagra geworpen; als een vi;ftif;jarige oude viljer leef e hij,' in /i-r-- ru . y v_ nicg, op zijne woon- en slaapkamer gebannen, raec zijn' getrïu*en buistpe die ï^n zoogbroeder was, een streng kluizenaars leven. Door Vax.e.nt)jn kroop hij des morgens uic de veeren, en door hem ondersteund, lag hg zich vonds eer neder. Valentijn stopte en stak de tsbakspljp aan, wikkelde hem in j" *chte bonte boomwollen slaaprok; Valentijn geleide hem naar de sofa, bedekte il e* onderdanen met warme voetbekleeding; Valrntijn plaatste de wollen pantoffels danig dat hij zonder groote moeite daarin konde stappen, en Valemtijn verwis%o° ieje'r ijeer met de grootste zorgvuldigheid zijne slaapmuts, wanneer ze door het f durig" gebruik dagelijks van kleur begon te veranderen. Daarom drukte de Raad hem k bu'ten zijn jaarlijks loon , op Nieuwjaars • morgen , of andere hooge feestdagen , •menie goudvischje in de hand, die Valentijn hem geluk wenschende toereikte, ter- mi;i hü hem spoedige genezing vsn zijn' plagenden duivel toewenschte. Een goed leat was reeds overlang beloofd, wanneer de Heere hem eens door het Pootje w tijdelijke met het eeuwige deed verwisselen; want Valentijn was zijn beschermeei zij" kruk en staf, zijn steun en troost en ander ik. Ook nu, daar hij naauwelljks uit !hd middagslaapje ontwaakte, had hij zijne getrouwe dienstbewijzing noodig, want het was tijd om thee te drinken. Hij schelde en zie, — zoo snel als ooit de Bode der Goden de wenken van den Dondergod gehoorzaamde, kwam Valentijn met bet theeblad , waarop, de trekpot, de nieuwe suikerpot en het groote kostelijke konie Vtond, en wenschce zijnen heer hec welbekomen van bec middagslaapje, schouk mee een sierlijk welgevallen Asiens kruidendrank in, en stopce mee behendige haasc de meerschulme pijp met echte Portorico Knaster. „ Ach, Valenten", zuchtte de lij- Her nadat hij het eerste en lekkerste kopje thee had opgeslurpt en blaauwe rookwolkjes van zijne lippen rolden, „ he: is heden Kersmis. Hoe gaarne zoude ik in de kerk willen gaan ,om mij in deze feestviering en door de predikatie eens doen stichten. Maar ik wensch zulks te vergeefs; hier zit ik op mijn podagra's troon, luister naar het gemor van de brommende kagchel in plaats van naar het woord Gods; zie in plaats vau de aangezichten der geloovigen op de dansende sneeuwvlokken aan de vensterglazen; hoor in plaats van de feestelijk druischende orgeltoonen het roezen van den noordenwind, naar wiens wil de sneeuwvlokken dansen." „ Mynheer de Justitieraad gelieve zich gerust te stellen," was de troost van den dienaar Uw leed is eene schikking van hooger hand, en zekerlijk eene wijze schikking, ofschoon wij het al met onze kortzigtige oogen niet zien kunnen. Het " Podagra,' waaraan Uw Edelheid reeds acht jaren laboreert." — „n en drie maan" den zes dagen"" viel de patiënt in: „ Waaraan Uw Edelheid reeds achc jaren, ""drie maarden en zes dagen laboreert" — verbeterde de lijf knecht „ is waarlijk eene " reztvaardige ziekte, een levendig toonbeeld der geregtigheid. Daar helpt vriend" schap" noch vijandschap, gunsc noch wangunst; Keizers en Koningen, Pausen en " Kardinalen, Vorsten en Graven, Raadsheeren en Leden van de Rekenkamer, — al. * len bezoekt het, en behoudt allen des niettemin in hunne waardigheden." Goedkeurend knikte de lijder en onze Redenaar vervolgde „Hec is eene verstandige ziekce, niecl'sselijk, niec aanstekend of gevaarlijk, zoo als andere bezoekingen, waardoor, als * één lid gezondigd en misdaan heefc, ook een onschuldig lid mede boeeen moec. " Neen, hec Pootje houdt een vasten regel. Heel zelden gaat het ergens anders zitten * als in' de vingers, teenen, handen en voeten, armen en beenen, daar deze alleen " het verdiend hebben en schuldig zijn. Wie heefc ooit het Pootje in den neus, tan" den of baard gehad? Alleen de handen en vingeren, die zoo menig glas mee Ryn" en Moeselwijn, zoo menig een beker met Bourgonje en Champagne aangetast "en behandeld, teederlijk omvat en met de lippen gekusc hebben, die moeten " alleen de last dragen; zij brengen zuiver en langzamerhand het vergif in 'e ge" beente." De Justitieraad wilde dreigend de hand uitsteken naar den spreker, maar de oijn'verhinderde hem zulks, en de zedemeester vervolgde aldus. „Het Podagra is eene achtingwaardige ziekte, want Burgemeester en Superintendent maken * plaats voor den Podagrist, en ieder maakt zijn baan ruim. Komt hij in een gezel* schap, dan is het terstond: Ga zitten, houd uwen hoed op; stoel en kussen " wordt 'dadelijk te regt gezet voor den lijder. Zoo maakt het Podagra uit eenanders * onaanzienlijk mensch in eenen nacht een aanzienlijk man." — Het is eene lekkere " ziekte; bij gastmalen wordt aan hem het lekkerste toegediend en van schoone ge* dienstige handen klein gesneden, het malschste van het wild, het sappigste der groen" ten, en de kostelijkste vruchten zijn voor den armen lijder. —- Het is geen gevaar* lijke ziekte; zij voorkomt ieder gevaar, bewaart voor ieder ongeluk; want wie * het Podagra omdraagt, waagt zich niet om op de onstuimige zee zich aan de ontrouwe " stormwinden over te geven j gaat niet op de jagt, om zich aan de slagtanden van " het wilde zwijn, of de hoornen der herten bloot te stellen; hij begint geen twist " noch kloppartij; geen dakpan of schoorsteenbrok verplet zijnen schedel, want hij " moet stilletjes binnen de vier muren zijner woning blijven. — Het is eene geleerde " ziekte, want wien het Pootje verhindert om uit te kunnen vliegen ,| die houdt zich " in huis bezig met kunsten en wetenschappen, leest en leert, studeert en onderzoekt, *en wordt daardoor zelf geleerd. — Het is een sterre- en weerkundige ziekte. Waar *Is de hemelsche kunst van sterrenkljken, van waarzeggen en wedervoorspelling beter *te leeren dan bij den Podagrist? Geen wigcbelsar Is zoo scherpzienend, geen * almanakschrijver is zoo zeker van zijne kunst, dat hij het met den Podagrist durft " wagen. Het Podagra is de zekerste Barometer, de natuwkeurigste Thermometer; * zoo vaak als het hem knijpt en sceekc, dan is hy vervult met deze hooge weten. " schappen. — Het is eene voorname ziekte ; bezoekt alleen hooge personen en waar" digheden, Raadsheeren, Staatsbeambten , Priesters, Opperambtmannen en rijke leeg" loopers enz., want wie hoorde ooit dat het Pootje boeren en zakkedragers bezocht * heeft? — Het is eene volmaakte ziekte; want wat staat nu den mensch onvoegelrjker, " dan dat hij zich met een log, vetgemest ligchaatü geiyk een borsteldier omslepen " moet; dat poest en blaast als of het in zijn vet smoren zal? Het Podagra geeft " eene 'fijnere tengere gedaante, en verteert en ontneemt alle overvloedige sappen.— " Het is eene zachtmoedige ziekte, want door derzelver tegenwoordigheid leerc men , * hoe dat men zich van toorn, nijd, Ijver en drift onthoude, en waarschuwt elk, " zich niet met vreemde twisten te bemoefjen. — Het is eene vrome ziekte. De * stuurschen en weerspannigen, de keffers en onrustigen worden door het Podagra in " één dag zoo tam en weemoedig gemaakt, dat men ze als een draad garen om den " vinger winden kan, — Het is eene onsterfelijke ziekte; want wat verleent een lan. * ger leven dan het Podegra ? Alle ziektestof, die anders in het hart, de longen, de * hersenen, en maag plaats wil nemen jaagt het in de teenen en vingeren. — Het is * eene edelmoedige ziekte; want het Podagra keert van Uw Edelheid af al de hoofd" ondeugden, de eerzucht en hoofsche zeden; leert, zich niet op zijne schoone ge. * daante of goed voorkomen te verlaten, noch op ligchaams krachten, adel, eer en heerlljk* beid voor de wereld te pogchen en zich daarop te beroemen, maar leidt u op tot * zelfkennis. — Het is eene deugdzame ziekte, want niec alleen behoede zij der, " mensch tot goddeloosheid te vervallen, maar ontrukt hem uit dien toestand waar aan hy " vroeger reeds verslaafd was. — Het is eene getrouwe ziekte — een groote troost " voor ieder Podagrist, want zij blijft getrouw tot in den dood , verlaat hem in geen "tfnood zoo als vrienden wel eens doen; maar houdt houw en getrouw vast in jam. * Mer én smarte, vreugde en droefheid. — Het is eene zalige ziekte, want terwijl * het Podagra hec sterfelijke ligchaam nadeel doet, wordt het nuttiger voor de on" sterfelijke ziele ; want terwijl het vleesch getuchtigd wordt, sterkt het den geest; * terwijl het de wereldsche lusten uitdrijft, vermeerdert het de lust naar hemelsche * dingen. Leer Uw Edelheid derhalven uw geluk erkennen en naar waarde schatten !" * O hoe juist I hoe heerlijk! hoe voortrcffeiyk ! riep de Podagrist zijn welsprekenden lijftrawant toe. „ Waarlijk! — nooit bad ik kunnen denken, dat het Pootje * zulk een onwaardeerbaar nut verschaffen konde. Ja goede getrouwe ziel, gfj T lenigt mijne kwalen , maakt, dat ik ze met geduid en demoedigheid dragen kan. — * Haal uwen theekop en uw pijpje! Tot belooning zult gij thee met mij drinken „ er, van mijne Portorico dampen; want gi] hebt ml! fteleetd en gesticht: na gedaan werk is hec goed rusten. Ga, haal pijp en kopje!" En Valentijn trippelde dadelijk uit de kamer, kwam, ten gevolge het hoog bevel, terug, stopte zijne pijp uit de*albasteren doos, stak ze aan, en dampte met zynen Heer als om strijd, tot dat de avondklok hem vetmaande, de tafel te dekken. Naar 't Hoogduitsch, v. O. ---