ZUCHT TOT MOORD, EEN GEVOLG VAN WORMEN. Inden jare 1822 practiseerde de heer Foureau de Beauregard, thans Militair Geneesheer te Parijs, in Italien en werd bezocht door een Geestelijke uit een klooster om hem te raadplegen, die geen der Italiaansche Doctors vertrouwde. Hij verklaarde dat hij gedurende verscheidene jaren eenen zoo geweldigen haat voedde tegen een zijner mede-kloosterlingen , dat hij de zucht niet konde onderdrukken om dien persoon op de eene of andere wijze van kant te helpen. De doctor deed de patiënt daarop verscheidene vragen om de aanlcidende oorzaak van deze gemoedsneiging te ontdekken, en uit hoofde de geestelijke de stellige verzekering gaf, dat bij daarvan de oorzaak niet wist, als hebbende zich in geeneriei opzigt over zijnen mede broeder te beklagen, zoo besloot de geneesheer, dat de oorzaak dier ongesteldheid niet in de ziel maar in het ligchaam was te zoeken. Na onderzoek of het hersengestel ook aangedaan was, kon men daarin de oorzaak niet stellen, maar het allerwaarschijnlijkste was, dat die zucht tot moord moest worden toegeschreven aan Wormen in het darmkanaal aanwezig, tot welk besluit de gezigtskleur van den zieken veel aanleiding gaf. De Geneesheer gaf dus den kloosterbroeder wormmiddden mede met het voorschrift hoe die te gebruiken, en met de raadgeving tevens het klooster, zoo dit kon geschieden, te verlaten, om het voorwerp van zijnen schrikkelijken haat niet dagelijks voor oogen te hebben. Des Doctors geneesmiddelen hadden weinig uitwerking, en het vertrouwen van den zieken op zijnen arts werkte dus ook tennadeele. Zes maanden had hij zich reeds uit het klooster verwijderd en alles bleef in denzelfden toestand. Tegen den winter moest de geestelijke in hetzelfde klooster terugkeeren, en nu was weder de eerste gedachte bij zijn ontwaken en de laatste gedachte die bij het weder inslapen hem vervulde, ja zelfs droomde hij van het ontwerp, — om op welken wijze dan ook zijn vijand te dooden. Meermalen was deze begeerte zoo sterk, dat wanneer het toeval wilde, dat zij elkander in den kloostergang ontmoette, hij met een mes gereed stond, ende sterkste zielskracht en zijn godsdienstige beginsels moest aanwenden, om niet aanzijn moordlust te voldoen. Daarna hadden nog toevallige omstandigheden tegen den tijd van den vasten den toestand van den zieke verergerd, zoodat hij, om zich te verlossen van den onbegrijpelijken angst, nog eens in zijn drift den moord te zullen begaan, aan den opperprior verzocht zijn verplaatsing te willen bevorderen, als voor zijne gezondheid uiterst noodzakelijk. Na door den Heer Foureau onderzocht te zijn, werd de zieke op dertig uren afstands in een ander klooster verplaatst, doch alles te vergeefs, in weerwil der verwijdering der aangewende pogingen om zich van die zuchtte ontdoen, en niettegenstaande alle raadpleging met anderen, bleef hem dag en nacht de moordlust bij. Eenige weken daarna kwam er een vriend van den geestelijken bij den Heer Foureau, en verhaalde dat de zieke zich zeer beklaagd had zijne voorgeschrevene middelen niet gebruikt te hebben, uit gebrek aan vertrouwen op zijne kunst, want dat hij nu ondervonden had, dat des geneesheers besluit op goede gronden berustte. De geestelijke was eenige dagen geleden, goed en wel, gelijk altoos, naar bed gegaan, gevoelde echter omstreeks middernacht zich zoo benaauwd als of hem de keel toegeknepen werd, vrezende te zullen stikken. Op het geraas dat hij maakte kwamen hem zijne kloosterbroeders te hulp, en zagen bij het openen van den mond eenen Ingewands-worm, van bijna een voet lang, die zich door de keel een uittogt zocht te banen. Zij trokken dezelve er uit, waarna de benaauwdheied eensklaps was verdwenen. — Uit hoofde van het wantrouwen, had de zieke zich geschaamd zelfbij den arts een bezoek af te leggen, en zijn vriend verzocht hem deswege om vergiffenis te vragen. De Doctor gaf nu een nieuw recept mede bestaande uit Pillen van Calomel met Assa foetida en Alsem extract, gerold in Valeriaan-poeder. — Dit werd gretig ingenomen en de patiënt ontlastte spoedig een gansche klomp meest levende wormen. Na drie weken sedert de bevrijding van deze verschrikkelijke menschcnplaag, welke alle mogelijke ongemakken kan veroorzaken, was de geestelijke van zijne moordzucht genezen, en schoon er nu reeds tien jaren na die geval vcrloopen zijn, heeft er volstrekt geene de minste herhaling plaats gehad. Nog twee gevallen zijn den Heer Foureau de Beauregard na dien tijd voorgekomen, welke mede van eene dergelijke moordzucht vergezeld gingen. — Het eerste bij eene zeer brave vrouw, die hare dochter, haar ecnig kind, wilde van kant helpen,- — het tweede was de dienstmeid van een advocaat, die dezelfde begeerte had opzigtelijk een van zijne kinderen. Men vindt de breeder vermelding hiervan in de RevuemédicaleFrancaiseétrangere van Junij 1835 en gedeeltelijk overgenomen in onze Konst- en Letterbode. --- OPPERVLAKKIGHEID. VERWAANDHEID. Onbegrijpelijk is het bijna hoe buitenlandsche schrijvers, die in hun land als verdienstelijke mannen gelden, zich niet schamen over Nederland te schrijven met eene oppervlakkigheid en verwaandheid, die hun eene openbare tentoonstelling in hun Vaderland doen verdienen. Zoo bestaat er van MCulloch een Woordenboek voor den Handel, dat in Engeland geacht is, en evenwel schaamt hij zich niet zijne meeste berigten over ons land te putten uit de Beschrijving der Nederlanden van L. Guicciardi/n, Zeer verdienstelijk was het werk ongetwijfeld , en is nog waardig over den toemaligen toestand der Nederlandsche gewesten te worden nageslagen. — Maar hoe is het mogelijk, volgens een werk, dat in het midden der ióde eeuw geschreven is, op te geven hoe het met eenig land gesteld is in de 19de eeuw ! Wat zouden de Engelschen zeggen, indien wij hunnen tegenwoordigen toestand beoordeelden naar die in het midden der 16de eeuw? Dan moesten wij zeggen : de Engelschen hebben zeer weinig scheepvaart, en die schepen, welke zij gebruiken, worden in Holland of Vlaanderen gebouwd; de Engelschen hebben weinig handel, terwijl de Nederlandsche schepen dat land van alle be'i-oodigheden voorzien; — de Engelschen maken eenige grove lakens, die zij naar Zeeland zenden om geverwd te worden, terwijl de fatsoenlijke man zich algen-een in llollandsch laken kleedt! — Doch meer dan genoeg, om het dwaze der handelwijze- van .WCulloch te doen gevoelen. Zon men niet denken, wanneer men een tijdschrift ziet getiteld: La France Induitrtclle, dat daarin artikels worden opgenomen met bezadigde onpartijdigheid gesteld? Loszinnigheld en oppervlakkigheid kenmerken echter die artikelen. — Over oen rvederlandschen handel wordt daarin ook gesproken, maar hoe!— Over de oprigtfflg der Oostindische Compagnie in 1602 sprekende, wordt het jaartal in iuo2 veranderd, zonder dat blijkt, deze misstelling als eene drukfout te worden aangemerkt. Doch gesteld het ware eene drukfout, wat zegt men dan van het volgende: „ In het jaar 1814 werden door Engeland aan Holland alle te voren weggenomen kolomen teruggegeven." — Ei lieve ! wat is er dan gebeurd met het Kaneclnjke Ceijlon, voorde Engelschen van eene zoo onschatbare waarde? — Wie bezit thans de Kaapkolonie in Afrika, waar de Engelschen met de kaapsche boeren bctterdig over hoop liggen, én waar zij de Kaffers van vlakte tot vlakte terugdringen, en hen van hun rundvee, hun eenigste levensonderhoud, bcrooven? — Zijn welligt de kololien Essequebo , Denieiarij en Berbice, in Zuid- Aiuurika, geheel verdwenen, of maken zij niet tegenwoordig een geheel uit, onder den naam vaa Britsch Cui/aua bekend? — Dat alles is ons onthouden, en met welk regt r — En dan zeggen de Franschen, dat ons alle onze koloniën zijn teruggegeven ! ! ! De Commissie voor noodlijdende Weduwen en Weezen te Schiermonnikoog» maakt eervolle melding van de volgende bij haar ingekomene giften: i. De halve opbrengst der extra Tooneel-voorstellng vanden Heer N.Posthumus , te Leeuwarden, ons overgemaakt door de Wel Edele Heeren Steenbergen van Goor, N. L. Metz en A. Gratama ... ƒ6B : 40 2. Het bedrag eener Collecte bij de Hervormden te Nijkerk, door bezorging van den administrerenden Diaken IJ. J. Jousma ƒ 25 : 00 Schiermonnikoog, Namens de Commissie voornoemd, den 26 Januarij 1836. H. W. lIUNDLINGIUS. --- %* Getrouwd: Groningen, * S. F. van HASSELT, den 28 Januarij 1836. Predikant te Wommels en Hijdaard, en D. L. L. van der LOEF F. %* Heden beviel van eenen welgeschapen Zoon, BERNARDINA de VRIES, Echtgenoot van J. J. GATSONIDES. Schiermonnikoog, den 21 Januarij 1836. TJERKGAAST, den 24 Januarij 1836. Mijne geliefde Echtgenoot ALEIDA BEEKHUIS, beviel heden morgen voorspoedig van eene Dochter. A. BEEKHUIS, Wz. NB. Deze tevens voor bijzondere kennisgeving. V Heden beviel van eenen Zoon ANGENIETJE ELZINGA, Echtgenoot van Gorredijk, den 25 Januarij 1836. F. v. d. WAL. %* Mijne geliefde Echtgenoot CICILIA SJORTSMA, beviel voorspoedig van eene welgeschapene Dochter. SIETSE PAULUS de BOER. Lutkelollum bij Franeker. %* Heden verloste zeer voorspoedig van eenen welgeschapen Zoon DJEUWKE WESTERBAAN, geliefde Huisvrouw van J. F ENNE MA. Bolsward, den 27 Januarij 1836. ** Heden is mijne geliefde Echtgenoote Vrouwe MARGARETHA MARIA CROMMELIN, voorspoedig bevallen van een' welgeschapen Zoon. Mammema State te Jellum, J. 11. J. van WAGENINGEN. den 28 Januarij 1836. ** Mijne geliefde Echtgenoote, M. J. J. WICHERS, beviel heden van eenen welgeschapen Zoon. Mr. G. de WAAL. Heereuveen, den 29 Januarij 1836. *** Heden beviel mijne geliefde Echtgenoot MARIA FERF, van eenen Zoon. Herbaijum, den 29 januarij 1836. P. IL VRIESEMA, Predikant. %* Heden beviel voorspoedig van eene Dochter, R. van TEMMING, geliefde Echtgenoot van G. YPM A. Franeker, den 30 Januarij 1836. %* Heden avond omstreeks elf ure, verloste zeer voorspoedig van eene welgeschapene Dochter, UILTJE L. WIJBRANDUS, Echtgenoote van V*. itmarsum , J. VLAS KAMP, den 30 Januarij 1836. Genees-, Heel- en Vroedmeestcr. * * Op den 20 November 1835, overleed te Suriname, tot bittere droefheid van hare nagelatene Betrekkingen, Vrouwe JEANNETTE SCIIOTBORGH, Echtgenoote van den Wel Edel Gestrengen Heer P. C. SIMON, Majoor bij de Artillerie. %* Op den 18 Januarij 1836, overleed te Leeuwarden, aan een spoedig verval van krachten, in den hoogen ouderdom van bijna 90 jaren, de Heer JACOBUS SIJBES SIJBESMA. TJERKWERD , den 23 Januarij 1836. Heden avond ten negen ure overleed, onze waarde Moeder JANNEKE G. IJNTEMA,Wed. Klaas IJ. Dijkstra, inden ouderdom van 61 jaren en 3 maanden. Een langzaam verval van krachten maakte een einde aan het leven van haar, die de troost en steun van ons, hare kinderen, was. De troost des Evangelies, en de overtuiging, dat God alles met wijsheid en liefde bestuurt, doen ons leed verzachten, en met kinderlijken eerbied in zijnen vaderlijken wil berusten. IJ. K. DIJKSTRA, Mede uit naam mijner Broeders en Zusters. SLOTEN, den 24 Januarij 1836. Heden overleed tot mijne innige droefheid, mijne hartelijk geliefde Vrouw, PIETJE DIRKS PLUG, in den nog jeugdigen ouderdom van dertig jaren en ruim zes maanden, mij nalatende drie Kindertjes, waarvan de oudste slechts ruim vijf jaren en de jongste acht dagen is. Allen die de overledene gekend hebben, zullen met mij beseffen, welk een ontzettend zwaar verlies dit voor mij is, doch ik hoop in den wil van God, die wijs en goed is te berusten. T. ANDRINGA van HIJLKEMA VLIEG. PS. Deze strekke tot communicatie aan Familie, Vrienden en Bekenden. LEEUWARDEN, den 26 Januarij 1836. Onze waarde Moeder, MARIA de JONG, Weduwe van wijlen den Heer D. Krafft, is heden, in den ouderdom van omtrent 74 jaren, overleden. Zacht ontsliep zij, na eenige weken lijdens; de hoop, dat zij het aardsche leven met het eeuwig gelukkige verwisseld heeft, troost ons. A. WASSENBERGH, Predikant te St. Anna Parochje. J. WASSENBERGH, geb. Krafpt. Mede uit naam van onzen Broeder en Zuster. %* In den nacht tusschen den 26 en 27 Januarij 1836, overleed onze waarde Moeder AKKE ZWANENBURG, Weduwe wijlen Anske Coopmans, in den gezegenden ouderdom van ruim_B4 jaren. Dragten, J. PLANTINUS. den 27 Januarij 1836. S. PLANTINUS, geb. Coopmans. Mede uit naam 'van Broeders en Zusters. %* Heden overleed tot mijne bittere droefheid, mijne geliefde Huisvrouw JELTJE CORÉE, in den ouderdom van circa 64 jaren. Watergraafsmeer bij Amsterdam, ABRAHAM MIJTS. den 27 Januarij 1836. Deze dient tot kennisgeving aan Familie en Bekenden. *«* Heden overleed na eene langdurige sukkeling mijne zeer geliefde, nog eenig overgeblevene Dochter BAUDINA WESTRA, in den ouderdom van ruim 38 jaren. E. FONTEIN, Wed. Mr. H. J. Westra. Groningen, den 29 Januarij 1836. Strekkende deze om bijzondere reden voor eenige en algemeene kennisgeving. FRANEKER, den 30 Januarij 1836. Heden overleed in den ouderdom van bijna 58 jaren, Mejufvrouw HENDERICA MULLER, Weduwe van wijlen den Wel Eerwaarden Zeer Geleerden Heer G. Outhuijs , in leven Predikant to Minnertsga. %* Heden avond omstreeks zes uur, overleed mijne teedergeliefde Echtgenoot MIETJE ELIAZER DRIELSMA, in den ouderdom van 55 jaren, na eene genoegelijke echtverbindtenis van 25 jaren, mij nalatende drie kinderen. Zwaar valt ons dit verlies, doch de hoop om haar in zaliger gewesten weder te zien, kan alleen onze smart lenigen. Gorrcdijk, den 30 Januarij 1836. MOZES E. van der KAARS. V Oe Boekhandelaren en Drukkers MENSING en van WESTREENEN, te Rotterdam, hebben uitgegeven en alom verkrijgbaar gesteld: PROSPBCTJS van IJN !EE K E JN" IN G op den Tweeden Druk van het volledig THEORETISCH en PRACTISCH HANDBOEK voor het ITALIAANSCHof KOOPMANS-BOEKHOUDEN, door W. OUDSHOFF. De Eerste Druk van dit voor den Handel zoo belangrijk en volledig Werk is binnen twee jaren geheel uitverkocht. De Inteekening is opengesteld bij alle BOEKHANDELAREN in het RIJK, alwaar het Prospectus gratis te bekomen is. --- De Prijs der BOTER te Leeuwarden, den 29 Januarij 1836, f 32 : 00 à f 33 : 50. f 33 : 5°- De In- en Uitlandsche ROGGE en TARWE was dienzelfden dag: Rogge f 141 : 00 het Last. — Tarwe ƒ5 s. 91 de Mudde. ---