Ministerie van Justitie. PROVINCIE VRIESLAND. AANBESTEDING. -tf-rn. n Vrijdag den 20 Januarij 1843, des voormiddags ten tien ure, zal, onm m der nadere goedkeuring, door den Staatsraad, Gouverneur van Friesland, '' %Joe of bij deszelfs afwezigheid, door een der Leden van Heeren Gedepu. de Scaten, en ln bijzijn van den Hoofd-Ingenieur van den Waterstaat in geelde Provincie, aan het Locaal van het Gouvernement te Leeuwarden, wor- van eeuige buiteneewone Timmer- en Metselwerken aan het Huis van Opsluiting en Tuchtiging te Leeuwarden. Deze aanbesteding zal geschieden bij inschrijving en vervolgens bij opbod, rerwrl het Bestek daartoe acht dagen te voren zal ter lezing liggen in opgemM JGouvemementshuis en de verdere gewone leesplaatsen of Logementen bmm-n leeuwarden; zullende voorts den derden dag vóór de besteding, de noodi_• aanwijzing in loco wolden gedaan, en inmiddels de nadere verlangde nlichfingen te bekomen zijn bij den Hoofd-Ingenieur A. C. Kros, en den Rijks-Ingenieur van den Waterstaat M. Beijerinck , te Leeuwarden. Leeuwarden, De Staatsraad , Gouverneur van Friesland, den 30 December 1842. Van SIJTZAMA. Ministerie vau Justitie. PROVINCIE. VRIESLAND. Op Vrijdag den 20 Januirij 1843, des voormiddags ten 10 ure, zal, onder nadere goedkeuring door den Staatsraad Gouverneur van Vriesland, of bij deszelts afwezigheid door een der Leden van Heeren Gedeputeerde Staten, m bijzijn van den Heer Hoofd-Ingenieur van den Waterstaat in gemelde Provincie, aan het lokaal van het Gouvernement te Leeuwarden; worden aanbesteed: Het doen inrigien of verdeelen van den Grooten Spinzolder in het Huis van Burgerlijke en Militaire Verzekering te Leeuwarden, tot afzonderlijke Werk- en Slaapzalen. .. Deze aanbesteding zal geschieden bij inschrijving en vervolgens bij opooa, terwijl het Bestek daartoe acht dagen te voren zal ter lezing liggen in opge- ; meld Gouvernementshuis, en de verdere gewone leesplaatsen of Logementen i binnen Leeuwarden; zullende voorts den derden dag vóór de aanbesteding, de noodige aanwijzing in loco worden gedaan, en inmiddels de nadere verlangde inlichtingen te" bekomen zijn bij den Hoofd- Ingenieur A. C.Kros, en den Rijks. Ingenieur van den Waterstaat, M. Beijerinck, beide te Leeuwarden. Leeuwarden, De Staatsraad, Gouverneur van Friesland, den 2 Januarij 1843. Van SIJTZAMA. De Staatsraad, Gouverneur van Vriesland, brengt bij deze ter kennisse van een ieder die daarbij belang mogt hebben, dat, ten gevolge resolutie van Zijne Excellentie den Minister van Financien, van den 24 dezer maand, no. 65, (afdeeling Posterijen) met den eersren Januarij aanstaande, te Makkum een distributie Kantoor der Posterijen zal zijn gevestigd, hetwelk met geslotene paketten in dagelijksche betrekking zal staan, met het Postkantoor te Harlingen, en zulks ten behoeve der Ingezetenen die daarvan voor hunne Correspondentie gebruik zullen wülen maken; zullende voor eiken aankomende brief vijf centen, en voor eiken vertrekkende twee en een halve cent, aan den Distributeur boven het Rijks-port, door het Publiek moeten worden betaald, zijnde nogtansvan de betaling dezer retributie vrijgesteld, de dienstbrieven van Autoriteiten en Ambtenaren, aan welke van Rijkswege, vrijdom van briefport is toegekend, en welke door den Distributeur zonder eenige betaling moeten worden aangenomen en afgegeven. Leeuwarden, De Staatsraad, Gouverneur , en 31 December 1842. Van SIJTZAMA. D_ middelprijzen van de in- en uitlandsche Tarwe en Rogge, waarnaar de zetting van den prijs van het Tarwe- en Roggebrood moet worden geregeld, zijn op de markt van Vrijdag den 30 December 1842, te Leeuwarden , geweest als voUt: Van de Tarwe per mudde f 9A6- Van de Rogge per last - 201,00. Leeuwarden, De Staatsraad, Gouverneur van Friesland, den 31 December 1842. Van SIJTZAMA. --- NEDERLANDER. 's GRAVENHAGE , den 20 December. Zijne Majesteit heeft dezer dagen tot Burgemeesters in de na te meidene steden benoemd : te Leeuwarden , mr../ H.van Boetens; Bolsward, T.Hoeksma; Sneek, S. ten Cate; Dolckum, W. R. van der Weide; Harlingen, J. Rodenkuis; Franeker mr. A. Telling; Stavoren, S. G. Siedsesz; Sloten,, A. Meinesz; Workum, C. Troste; IJlst, W. Rignalda ,- Hindeloopen, A. Buma. — Bij besluit van 20 October jl., no 56, heeft Zijne Majesteit den heer Mr. A. Sandberg, oud lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, verheven tot den Nederlandschen adelstand, met het praedicaat van Jonkheer. De Minister van Financien, in aanmerking nemende, dat er, behalve het zont, eenaantal andere middelen aanwezig zijn, die met vrucht tegen de vervuring van het hout der zeeschepen kunnen worden aangewend, heeft, bij re« solutie van den 9 December jl., bepaald: a. Dat het zout, waarvoor ten behoeve van den scheepsbouw, uit krachte van het Koninklijk rescript van den 12 November 1833, no. 74, vriidom van accijns wordt toegekend, voortaan zal behooren te worden vermengd met 4 kannen ongezuiverden houtazijn onder elke honderd ponden. b. Dat de houtazijn door den betrokken controleur, ten koste van de belang hebbenden , zal behooren te worden geleverd. c. Dat de vermerging zal behooren te worden bewerkstelligd door de ambtenaren , bij den uitslag uit de zoutziederij , en dat het zout vervolgens onder begeleide van ambtenaren naar de scheepsrimmerwerf zal moeten worden vervoerd, en aldaar onder hun toezigt, tusschen de inhouten van het schip worden verwerkt. Het ontwerp van wet, bevattende wijzigingen, in de thans bestaande verordeningen op het regt van successie, behelst, onder andere, de navolgende bepalingen: „ Art. 17 der wet van den 27 December 1817 {Staatsblad no. 37) wordt vervangen door de navolgende bepalingen : Er zal voor regt van successie geheven worden, wanneer in eigendom wordt geërfd of verkregen : door kinderen of hunne afstammelingen, van ouders, groot-ouders of verdere bloedverwanten in de opgaande linie, een ten honderd, voor datgene, hetwelk hun ab intestato is of zou zijn aangekomen, en vier ten honderd voor datgene, hetwelk zij meerder erven of verkrijgen; door den eenen echtgenoot van den anderen, kind of kinderen, te zamen ineen huwelijk verwekt of afstammelingen derzelve, nalatende, een ten honderd; geen kind of kinderen, te zamen in huwelijk verwekt, of afstammelingen derzelve, nalatende, zes ten honderd; Het regt van een ten honderd zal, in de vorenbedoelde gevallen, tot een en 'en half ten honderd verhoogd worden , bijaldien de waarde van het geërfde of verkregene meer dan vijf en twintig duizend gulden bedraagt, en tot twee ten honderd, wanneer dezelve meer bedraagt dan vijftig duizend gulden ; door ouders van kinderen, vier ten honderd, voor datgene, hetwelk hun ab intestato is of zou zijn aangekomen, en zes ten honderd, voor dargene, hetwelk *. meerder erven of veikrijgen; door verdere bloedverwanten ln de opgaande linie, zes ten honderd; door broeders of zusters, van broeders of zusters, zes ten honderd, voor d atgene , hetwelk hun ab intestato is of zou zijn aangekomen, en tien ten honderd, voor datgene, hetwelk zij meerder erven of verkrijgen; door neef of nicht, van oom of moei, of omgekeerd, door oom of moei, van neef of nicht, acht ten honderd voor datgene, hetwelk hun ab intestato is ot zon zijn aangekomen, en tien ten honderd, voor datgene, hetwelk zij meerder erven of verkrijgen ; , door naneef of nanicht, van oudoom of oudmoel, of omgekeerd , door oudoom of oudmoei, van naneef of nanicht, tien ten honderd ; door alle andere verwante of niet verwante personen, twaalf ien honderd. Voor datgene wat enkel in vruchtgebruik wordt geërfd of verkregen , zal het regt van successie de helft bedragen van het hiervoor bepaalde. _ Natuurlijke kinderen, volgens daarvan overgelegde bewijzen, wettiglijk erkend zijnde, worden, voor de helling van het regt, met wettige afstammelingen gelijk gesteld, voor datgene wat ab intestato is of zou zijn aangekomen, en voor datgene, hetwelk meerder word geërfd of verkregen, met niet verwante personen. Er zal worden geheven, voor regt van overgang van onroerende goederen, gelegen binnen dit Rijk en geërfd woidende van iemand die geen ingezeten is van het Rijk: op het in eigendom geërfde: in de regte nedergaande wettige linie, vijf ten honderd; in de opgaande linie, tusschen echtgenooten, en in de zijdlinle, tot denderden graad ingesloten, acht ten honderd; . door alle andere verwante of riet verwante personen , twaalf ten honderd. Voor datgene wat enkel in vruchtgebruik wordt geërfd, zal de helle van het voormelde regt worden geheven. De vordering van regt van overgang en van boete, in geval van verzuimde aangifte, verjaart door verloop van dettig jaren. „ Art. 28 der wet van den 31 Mei 1824 {Staatsblad no. 36) wordt vervangen door de navolgende bepalingen : Vreemde fondsen en buitenlandsche efTecten, nagelaten in boedels, waarvan regt van successie is verschuldigd, zullen, voorde berekening vau gemeld regt, worden verhoogd met de helft van derzelver aan te gevene waarde, de onbetaalde interessen en uitdeelingen daaronder begrepen, behoudens dat die verhooging niet verder in aanmerking zal komen, dan ten bedrage van de helft van het zuiver saldo. Op gelijke wijze zullen inlandsche fondsen en effecten worden verhoogd met een tiende van derzelver aan te gevene waarde, doch zonder dat het zuiver saldo, te dier zake, met meer dan een tiende zal kunnen worden verhoogd i Wanneer de beide gemelde soorteu van fondsen en efTecten in eenen boedel zijn nagelaten, en derzelver gezamenlijke waarde (de onbetaalde intressen en uitdeelingen daaronder begrepen) het zuiver saldo mogt overtreffen, zal de verhooging wegens de vreemde fondsen en buitenlandsche effecten in de eerste plaats worden berekend, en daarna die wegens de inlandsche fondsen en effecten; doch zal, in dat geval, deze laatste verhooging alleen worden toegepast op de som, dewelke het zuiver saldo meer mogt bedragen dan de waarde der nagelatene vreemde fondsen en buitenlandsche effecten. „ Art. 45 der wet van den \6 Junij 1832 {Staatsblai no. 29) wordt vervangen door de navolgende bepalingen: Van het regt van successie wordt vrijgesteld: i°. De waarde van het geërfde of verkregene door een bloedverwant in de r.e-derdalende of opgaande linie, door een wettiglijk erkend natuurlijk kind, of door eenen echtgenoot van den andere, wanneer dezelve, na aftrek van iasren en schulden, volgens de wet berekend, niet meer bedraagt dan een duizend gulden: 20. De waarde van het geërfde ol verkregene door ieder ander verwant of niet verwant persoon, wanneer dezelve, na aftrek van lasten en schulden, volgens de wet berekend, niet meer bedraagt dan een honderd gulden. Het regt van successie, betaald door den langstlevenden echtgenoot, wegens hetgeen dezelve, onder de werking dezer wet, van den eerststervende heeft geërfd of verkregen, zal later, op de inlevering van het bewijs dier betaling, ten behoeve van het kind of de kinderen uit het huwelijk verwekt, of derzelver afstammelingen, in mindering strekken van het regt van successie, hetwelk, door dezen, wegens de nalatenschap van den langstlevende der echtgenooten, mogt verschuldigd zijn." Bij het ontwerp wordt verder bepaald , dat de aangifte en waardering der boedels zal geschieden op dezelfde wijze, ais bij de bestaande wetten is voorgeschreven voor die, welke geërfd worden in de zijd-linie; dat al de memorien aan beëediging zullen onderworpen worden, en wel volgens een nader gewijzigd en daartoe voorgesteld formulier , — en dat aan de ontvangers en verdere ambtenaren der administratie wel bepaaldelijk de stipste geheimhouding zal zijn opgelegd van hetgeen hun, in hunne ambtsbetrekking, van nalatenschappen bekend zoude mogen zijn. LEEUWARDEN, ien 31 December. Heden is alhier van wege Burgemeester en Wethouders bekend gemaakt, dat er met den 1 Januarij 1843 eene nieuwe Wijkverdeeling dezer Stad zal worden ingevoerd, ter vervanging var, debestaap.de. Hoewel de oude hoofdverdeeling in 10 Letters of Espels A — X binnen de Stad, en 5 Letters L— P voor het stedelijk regtsgebied, blijven besiaan en de Le.ters en Nummers geene verandering ondergaan, wordt het geheel DU in 74 Wijken verdeeld, waarover één Opper-Wijkmeester, 148 Wijkmee. ters en 8 Wijkboden (waarvan 5 binnen en 3 buiten de Stad) worden aangesteld, op een Reglementen Instructie, vastgesteld bij Raadsbesluit van den 7 Apiil 1842, waarin de werkzaamheden en verpligtingen der nieuwbenoemden naauwkeuring zijn omschreven. Daaruit blijkt, dat het doel dezer nieuwe inrlgiing geen ander is, dan de bevordering van eene betere orde en regelmaat in het inwendig bestuur van de I Stad , en eene meerdere bekendheid met den aard der bewoning en den toestand ! der ingezetenen, vooral in de behoeftige standen; ten einde daardoor vele vroegere ongeregeldheden te vermijden, de verjaring te voorkomen en de warebehoeftigen of de eerlijke armoede te beter te kennen en te kunnen helpen. Dc betrekking van Wijkmeester, die vroeger van zoo weinig belang en beteekenis was, is hierdoor van veel meer gewigt geworden, en zal nu een belangrijken invloed op het welzijn veler ingezetenen en het wezenlijk heil der Stad en derzelver belangen kunnen uitoefenen. Van ien 2 Januarij 1843. Als eene merkwaardige bijzonderheid moge bewaard blijven, dat de zachte weersgesteldheid van het begin der maand December zich ook tot aan het eindedes jaars heeft volgehouden zoodat wij op Nieuwjaarsdag hij deze Siad;, gelijk ook eluers in deze provincie, nog Runderen in het veld hebben zien grazen. Tevens is hier in de laatste weken zoo weinig regen gevallen, dat vele huizen volslagen gebrek aan regenwater hebben. Nadat de beide laatste dagen des jaars zich door hevigen storm gekenmerkt hebben, is er gister en hedeu voor het eerst in dezen winter een weinig sneeuw gevallen. Daar de wind uit het westen naar het noorden is gedraaid is het iets kouder geworden, hoewel de temperatuur nog geheel geene winterkoude teekent. De Thermometer, die in de vorige zachte maand steeds tusschen 42°—480 F stond, is nu toe 32Q — 360 F gedaald. — Z.M. heeft aan de navolgende geneesheeren, die zich tot bevorderingder koepok-inenting bij uitnemendheid verdienstelijk hebben gemaakt over het jaar 1841, toegewezen eene gouden medaille, te weten aan: 11. J. Cannegieter , mcd. et art. obst. dr. te Hallurn; P. K. lest, plattelands heel-en vroedmeester te Stie.is; G.Engels, med.etart. obst. dr. te Midwolde. Zijnde tevens ook nog voor het jaar 1840 gelijke medaille toegewezen aan L. van Teyn, plattelands heel- en vroedmeester te Dussen. — In de late herfst van hét vorig jaar is op verscheidene plaatsen In dezq en andere provinciën opgemerkt, het voor dj tweede maal hlo.'ijen v«n Vrncht. boomen, thans wordt van het Heerenveên gemeld, dat in een tuin te Nijehaike , in de vorige week, appelen geplukt zijn, welke boom in een.'jaar twee maal vruchten opgeleverd heeft. '- .' — In de op den 28 December 11. te Amsterdam gehouden algéïne'ene vergadering van deelhebbers in de Hollandsehe IJzeren Spoorwreg-Maarscl_apisij heeft de heer ingenieur Conrad een verslag van den staat der werken •g.eleverd , en onder anderen de verwachting te kennen gegeven, dat de weg van Leiden naar 's Gra venhage met het voorjaar, na den afloop der onteigeningen, voltooid zal worden. De geruchten van verzakkingen ln den weg tusschen Amsterdam en Haarlem heeft hij als geheel ongegrond tegengesproken. De Maatschappij heeft tien locomoiie ven, met de noodige reserve-stukken. Het stations-gebouw te Leiden is nu in vollen aanbouw. Al de verder tot 's Gravenhage benoodigde houtmaterialen zijn reeds geleverd en gekeurd ; de rails, schroeven enz. zijn mede voorhanden. — Naar men verneemt, zullen, in het voorjaar van 1843, eenige garnizoens veranderingen bij de korpsen van het leger plaats hebben. Onder anderen, zal het ïste regiment infanterie, onder bevel van den luitenant-kolonel Mollinger, uit Zeeland naar Nijmegen marcheren, om het 3de regiment, onder bevel van den luitenant-kolonel Hub ar, dat naar Amsterdam, Leijden en Hoorn zal vertrekken, te vervangen; het 2de regiment, onder bevel van den kolonel Herre, zal van Bergen-op-Zoom naar Zeeland vertrekken, om het ïste te vervangen; het 4de regiment, onder bevel van den luitenant-kolonel Wagener, zal Breda verlaten 'en naar Groningen, Vriesland en Drenthe marcheren, om in de plaats van het 9de regiment, naar 's Hertogenbosch bestemd, te treden, het 6de regiment, onder bevel van den kolonel ie Haan, zal uit's Hertogenbosch marche. ren naar Gorinchem , Utrecht en Woerden; het Bste regiment, onder bevel van den luitenant-kolonel Rochell, zal Amsterdam, Leijden en Hoorn verlaten , om het guarnizoen te Breda te betrekken; terwijl het 10de regiment, onder bevel van den luitenant-kolonel Menso, zich van Gorinchem, Utrecht en Woerden naar Bergen-op-Zoom zal begeven. — Nopens de longziekte in de provincie Drenthe verneemt men, dat te Aalden bij den landbouwer E. Zikken twee, en te Benneveld bij den landbouwer H. Koops een rund op nieuw door dezelve zijn aangetast, en, na onderzoek, gedood. REDEVOERING van den Heer Mr. T. S. TROMP, uitgesproken inde zitting van de Tweede Kamer der Staten Generaal, van den 13 De cember iB42,Jov_r het ontwerp van wet, bepalende eene verandering van art. 12 der regterlijke organisatie en het beleid der justitie. Edel Mogende Heeren! Bij het algemeen verslag der centrale afdeeling is het in beraadslaging zijnde onderwerp van wetgeving, de verschillende beschouwingen waartoe hetzelve bij het herhaald onderzoek in de afdeelingen aanleiding heeft gegeven en de beweeggronden van de verschillende gevoelens op onderscheidene bepalingen, met veel zorg en naauwgezetheid opgenomen. Ik wil mij bij die hoofdpunten nog weinige oogenblikken bepalen, om mijn gevoelen omtrent dezelve te doen kennen, te meer omdat ik slechts eene enkele maal ln staat ben geweest de vergaderingen in de afdeeling mede bij te wonen. Het hoofddoel der voorgedragene wet is, om aan art. 12 der wet op 'de regterlijke organisatie deze uitbreiding te geven, dat de daarbij genoemde regterlijke ambtenaren niet slechts op grond van veroordeeling tot eene correctionele gevangenisstraf en wegens wangedrag, onzedelijkheid of merkelijke achteloosheid van hunne ambtsbetrekking kunnen worden ontzet, maar dat dit tevens zal kunnen geschieden, ingeval zoodanig regterlijk ambtenaardoor ouderdom, zwakte of aanhoudende ziels- of ligchaamsgebreken , tot de waarneming zijner ambtsbetrekking ongeschikt mogt worden. De kamer is dus, naar mijn oordeel, in den strikten zin niet 'dadelijk geroepen om over de bij art. 12 der bestaande wet vastgestelde bepalingen te oordcelen, maar alleen over de voorgestelde uitbreiding der wet en der veranderde redactie, waaronder dezelve nu is aangeboden. Wordt deze wet niet aangenomen, dan blijft art. 12 in alle hare deelen bestaan tot dat dezelve althans door geen nadere wet is ingetrokken of vervangen. Het wenschelijke der voorgestelde uitbreiding hebben de afdeelingen, volgens het algemeen verslag, zeer eenstemmig erkend en aan de grondwettigheid der voorgestelde uitbreiding is, naar mijne wijze van beschouwing onzer grondwet, even weinig te twijfelen, als aan die in de beide eerste zinsneden van art. 12 voorkomende. . >, De bevoegdheid van den gewonen wetgever om in het algemeen ambtenaren, overeenkomstig de grondwet voor hun leven aangesteld, en zoo ook de hier bedoelde regterlijke ambtenaren, in bepaalde gevallen, van hunne ambsbetrekking te doen ontslaan, leide ik echter minder direct af uit de stellige bepaling van de derde paragraaph van art. 184 der grondwet, dan uit den aard en den waren zin en geest der bepaling zelve in de eerste paragraaph voorkomende,dat de aanstelling dier ambtenaren voor hun leven zal geschieden. Hoe omzigtig en schroomvallig de gewone wetgever aan de eene zijde ook moet zijn, om niet, uit eigen denkbeelden van maatschappelijk nut, in het geringste af te wijken van de letterlijke bepalingen in de grondwet opgenomen en voorgeschreven, zal hij niet minder zich moeten wachten aan die letterlijke bepalingen een zin en strekking te hechten, welke onvereenigbaar is met het gezond verstand, den noodzakelijken wil des grondwetgevers en het doel en verband der verschillende bepalingen onderling; maar in tegendeel steeds voor oogen moeten houden, dat de zaak van ben, die met de daarstelling eener grondwet zijn belast geweest, bestond, om vaste algemeene hoofdbeginselen daar te stellen, welker getrouwe inachtneming, maar ook welker verdere ontwikkeling en toepassing aan de gewone wetgeving is toevertrouwd en overgelaten. Beschouw ik nu met dien geest de bepaling van de eerste zinsnede van art, 184 der grondwet, dan vind ik er het gewigtige hoofdbeginsel ingehuldigd, dat de daarbij genoemde regterlijke ambtenaren niet anders dan voor hun leven zullen mogen worden benoemd; dat iedere aanstelling hiermede in strijd, als ongrondwettig geene uitvoering zal mogen erlangen en den minister, die erde hand toe mogt leenen , hierdoor verantwoordelijk stelt wegens schending der grondwet. Ik zie de hoogste regterlijke ambtenaren door deze grondwettige bepaling tegen alle mogelijke verzoekingen en zwakheden in de toepassing des regts tusschen den Staat en zijne individuele leden, tusschen den man en zijnen naasten, van welken rang en stand zij ook onderling mogen zijn, en het waarachtig belang der geheele maatschappij krachtdadig gewaarborgd. Dit hoofdbeginsel heeft echter alleen betrekking tot den regterlijken ambtenaar in de uitoefening zijner betrekkingen, waartoe hij is aangesteld, en verder niet: — kan hij de pligten, aan die betrekking verbonden, niet langer vervullen, dan valt hij buiten het bereik der grondwettelijke bescherming. De grondwet daalt niet af om de gevallen te bepalen, waarin een regterlijk ambtenaar geacht zal moeten worden zijne betrekking niet langer te kunnen vervullen-, dit is aan den gewonen wetgever, onder inachtneming van het vastgestelde beginsel, overgelaten. Het belang der regtzoekende en regtbehoevende leden der maatschappij moet hierbij immer en altoos op den voorgrond staan. Bij de daarstelling van de wet op de organisatie der regterlijke magt, heeft de gewone wetgever in dit opzigt, naar mijn oordeel, zijne onmiskenbare roe. ping gevolgd, door de gevallen te bepalen, waarin de regterlijke ambtenaren in hunne bediening geschorst, van dezelve ontslagen of dadelijk vervallen verklaard zullen worden; en tot de voorgestelde uitbreiding der gevallen waarin het ontslag zal kunnen worden verleend, is de wetgever evenzeer bevoegd: niet omdat hij daartoe bij de 3de paragraaph van art. 184 opzettelijk en direct is gemagtigd , maar omdat de stellers der grondwet bij de ïste paragraaph niet hebben bepaald, dat ieder regterlijk ambtenaar voor zijn leven aangesteld, tot aan zijn laatsten ademtogt zijne ambtsbetrekking zal kunnen en moeten behouden, en men bij die grondwettige bepaling van levenslange aanstelling nietheeft kunnen of mogen willen, dat deze hooge ambtenaren hunne voor de maatschappij zoo gewigtige betrekkingen zullen blijven behouden en uitoefenen, ook dan wanneer zij daartoe physiek of moreel niet meer in staat zijn. Het zij de 3de paragraaph dus al dan niet bij art. 184 voorkwam, houd ik den gewonen wetgever bevoegd, bepalingen als die welke in art. 12 en in de onderhavige wet voorkomen, vast te stellen. Deze 3de paragraaph heeft, naar mijne overtuiging, direct alleen betrekking' rot die regterlijke ambtenaren, waarvan in de voorgaande 2de paragraaph is gesproken, wier tijd van bediening de grondwet overlaat aan de nadere bepaling van den gewonen wetgever, onder dezen waarborg echter, dat welke bepalingen omtrent den tijd der bediening ook nader vastgesteld zullen mogen worden geen regter, dat is geen ambtenaar met de dadelijke regtspraak belast, niet anders dan op eigen verzoek of bij vonnis , van zijn post zal kunnen worden ontslagen Dat deze 3de paragraaph direct alleen betrekking heeft tot de laatstvoorgaande 2de paragraaph, is mijnes erachtens duidelijk uit de gebezigde woordenregter, in den bepaalden tijd zijner bediening. Ditzelfde gevoelen is door den spreker, die dadelijk voor mij het woord beeft gevoerd, zoo breedvoerig en bondig betoogd, dat ik het ter vermijding van herhaling overtollig acht hetzelve nader te ontwikkelen. s Ten aanzien van het ontslag of ontzet van de regterlijke ambtenaren ln de ïste paragraaph opgenoemd, heeft de grondwet uitdrukkelijk niets bepaald. Zij heeft dit aan den gewonen wetgever overgelaten , evenzeer als zij dit heeft gedaan ten aanzien van andere voor hun leven aangestelde ambtenaren, gelijk bij art. 186 ten aanzien der leden van het hoog militair geregtshof en bij art. 200 der leden van de algemeene rekenkamer. De wetgever nu aan geen bepaald voorschrift der grondwet gebonden heeft echter haren zin en geest gevolgd bij de bepaling van art. 12 der wet'op de regterlijke organisatie. Bij de 3de paragraaph toch van art. 184, was bij de grondwet een zeer merkbaar verschil in de wijze van ontslag der leden van de regtbank en het openbaar ministerie: dat toch de meergenoemde bepaling, dat de regrer niet van zijnen post zal worden ontslagen dan op eigen verzoek of bij regterlijk vonnis, op het openbaar ministerie in het geheel niet toepasselijk is, staat buiten allen twijfel; immers op dien grond is bij art. 51 der wet op de'regterlijke organisatie bepaald, en heeft bepaald kunnen worden dat de leden van het 'openbaar ministerie bij de regtbanken door den Koning worden aangesteld tot wederopz^ggens toe, In denzelfden geest nu is bij art. 12 der meergenoemde wet bepaald, dat de leden der verschillende regterlijke collegien, die met de dadelijke regtspraak zijn belast, niet anders, dan bij arrest van den hoogen raad van hunnen post zullen kunnen worden ontzet; maar de leden van het openbaar ministerie door den Koning, na ingenomen advies evenwel van den hoogen raad, en gelijk bij de tegenwoordige wet er nog is bijgevoegd: na verhoor van dezen ambtenaar. En waarlijk, Edel Mogende Heeren! er bestaat, ook in de betrekking zelf van de leden van het openbaar ministerie en de leden van de regterlijke magt, een zeer aanmerkelijk verschil, niet alleen omdat de eersten direct door den Koning worden aangesteld, maar in den aard der betrekking zelf, daar de leden van het openbaar ministerie alleen de te beslissen zaken aan den regter voordragen, hun gevoelen omtrent de toepassing der wet ontwikkelen, terwijl de beslissing zelve eenig en alleen aan den regter is overgelaten, en de maatschappij dus een waarlijk grooter belang heeft bij de geheele onafhankelijkheid der regters, die over hare teederste en gewigtigste belangen moeten beslissen, dan de leden van het openbaar ministerie. Wat nu verder aanbelangt de gevallen bij art. 12, en bij de voorgedragene wet opgenoemd, waarin bet ontslag zal kunnen worden gegeven, zijn dezelve wel is waar algemeen, maar toch ook wel zoo bepaald mogelijk, en ik geloof dat men de wijze en voorzigtige toepassing derzelve veilig zal kunnen overlaten aan de regterlijke magt en aan het eminent hoofd van den Staat, die dagelijks over de moeijelijkste verschillen op grond van algemeene wettelijke bepalingen moet beslissen, en aan wie onze algemeene maatschappelijke belangen zijn toevertrouwd. Daar nu bij de voorgedragen wet op nieuw zoodanige gewigtige waarborgen tegen alle overijling en onvoorzigtige toepassing der wet zijn genomen, bestaan er voor mij geen afdoende redenen om mijne stem aan het ontwerp te weigeren. ---