NEW-YORK, 21 November. Volgens -dépêches uit Knoxville van den 19 dezer was de positie van generaal Burnside aldaar goed , doch zijne gemeenschap met Cumberland-gap, naar den kant van Kentucky, afgebroken. Generaal Ranks heeft den 5 dezer Brownsville , in Texas , zonder tegenstand te ontmoeten , bezet. Te Matamoras, in Mexico , verwachtte men eene" revolutie ten gunste van de Franschen. De aldaar gevestigde Amerikaansche consul was vertrokken , uit vrees voor geweldenarijen. Generaal Banks zou troepen afzenden om hem te beschermen. --- PARIJS, 29 November. Volgens het dagblad Mémorial Diplomatique hebben van de twintig door Keizer Napoleon uitgenoodigde Vorsten negen zich bereid verklaard om in persoon deel te nemen aan het congres; te weten : de Paus ,de Koningin van Spanje, de Koning der Belgen ,de Koning van Zweden, de Koning van Portugal, de Koning van Italië, de Koning van Denemarken , de Sultan en de Koning van Griekenland. Nopens een punt is men het op dit oogenblik, ten opzigte van het congres eens, namelijk het antwoord van de Britsche Regering, om het keizerlijke plan m duigen te doen vallen. Minder eens is men het nopens de vraag wat Frankrijk nu zal doen en het antwoord daarop is des te raoeijelijker, nu het uit het Mémorial Diplomatique is gebleken, dat van de elf Souvereinen , die de fransche uitnoodiging hebben aangenomen, geen enkele iets bij eene herziening der verdragen van 1815 heeft te verliezen. Van dat getal toetredingen moeten nog minstens twee worden afgetrokken, daar de aanwezigheid èn van den Pausen van den Koning van Italië onmogelijk is en de toetreding der Koningin van Spanje, met het oog op de Iberische eenheid, de aanwezigheid van den Koning van lortugal zal neutraliseren. . De dagbladen houden zich, gelijk te naauwernood veimelding'behoeft, bezig met de vraag, wat er thans za gebeuren, nu Engeland weigert om aan het congres deel te nemen. Het Journal des Débats is van meening dat de bijeenkomst dier diplomatieke vereeniging onbepaald is uitgesteld en keurt het, af, dat Engeland zich ten stelligste tégen het congres heeft verklaard en daardoor de verantwoordelijkheid op zich heeft geladen zoo het voornemen des Keizers mogt mislukken. De Britsche Regering verkondigt, dat het congres ene onmogelijkheid is, en dat.ingeva het bijeenkwam, door die vergadering niets van aard tot stand gebragt zou kunnen worden. Het Jouinf des Débats gelooft, dit, als het Kab.net te.Londenwerkelijk dat gevoelen is toegedaan, het gerustelyk de-zaak^haren loop had kunnen laten en niet, door eene drooge en eenigzins scherpe weigering , allen , die met de denkbeelden van den Franschen Souverein zijn ingenomen, tegen zich in het harnas had behoeven te jagen. La Presse maakt de aanmerking, dat de Koningen thans indedaad niet wijzer zijn dan tijdens de regering van Keizer Napoleon I, die er rondweg voor uitkwam, dat zij in hunne verblinding altijd alles loslieten, wat hij in hun belang geketend trachtte te houden. Volgens la Presse mag Keizer Napoleon 111 indedaad hetzelfde zeggen , zullen velen berouw hebben als het te laat is, en zou men er zich op moeten verwachten, dat Frankrijk, door de omstandigheden gedrongen , eene nieuwe staatkundige gedragslijn zal gaan volgen. Ook l' Opinion Nationale voorspelt den oorlog , en meent, dat de Engelsehen weldra het zwarte punt aan den gezigteinder zullen ontdekken, hetwelk zij thans nog niet schijnen te bespeuren, als wanneer het hun tevens duidelijk zal worden , dat er in Europa nog iets anders wordt gevonden dan het vierhoofdige gezag, hetgeen zetelt te Weenen , te Berlijn, te St, Petersburg en te Londen. Le Siècle betreurt het zeer, dat de twee westelijke liberale natiën, welker alliantie zulke groote voordeefen heeft opgeleverd, zich thans van elkander afscheiden. Dat blad vertrouwt op de Britsche Kamers ,en vleit zich, dat deze, in overeenstemming met de publieke opinie in Engeland, het zegel harer goedkeuring niet zullen willen drukken op de jammerlijke staatkunde van bet Kabinet, en dat zij naar verdienste zullen brandmerken den droogen en aanmatigenden toon , welke door dat Kabinet bij deze plegtige gelegenheid is aangeslagen. Le Monde verkondigt, dat, zoo men Engeland noodig heeft tot het verstoren van de orde in Europa , die mogendheie altijd gereed is om mede te werken , en zij , die overtuigd zijn geweest, dat Engeland ook zou willen opkomen tot bevestiging der orde, thans tot hunne schade en schande bespeuren, ,dat zich hebben vergist. Dat blad spot met le Constitutionnel en le Pays, die aan de opreglheid der Engelsche alliantie hebben geloofd , terwijl in Engeland zelf' velen werden gevonden, die hoogelijk verbaasd waren, zoowel over den langen duur van het verbond als over de loftuitingen, welke dagelijks door de Fransche democratische dagbladen aan de aristocratische instellingen van Engeland werden toegezwaaid. Le Monde troost zich met de gedachte, dat Frankrijk voortaan den steun van Groot- Brittannie zal missen en zet uiteen, dat men hier te lande niets heeft aan dien steun. In Europa beslist ten laatste het militaire overwigt en, volgens le Monde, gaat Engeland, niet omdat het onmagtig is, maar uit eigen belang, er slechts zelden toe over om legers naar het vasteland over te brengen. In onze geheele staatkundige wereld blijft nu de grootste onzekerheid heerschen, waarvan de verlammende invloed zich overal doet gevoelen ? Nu wil men weder, dat Koning Leopold zou beproeven eene verzoening tusschen Frankrijk en Engeland tot stand te brengen, want het behoeft geen betoog, dat na de gewisselde diplomatieke stukken de verhouding alles behalve van zeer vriendschappelijken aard is. Maar zulk eene tusschenkomst van den Belgischen Vorst komt op dit oogenblik hoogst onwaarschijnlijk voor ; hij zal haar toch niet hebben aangeboden; Frankrijk zal er niet om gevraagd hebben en Groot-Brittanje nog minder. — Aan de Correspondance Havas wordt uit 'sHage geschreven : „Binnen weinige dagen zal het Nederlandsche Gouvernement Prins Christiaan als Souverein van de Deensche monarchie erkennen. Men verzekert zelfs, dat de heer Rochussen, Nederlandsch gezant te Kopenhagen, zijne geloofsbrieven zal ontvangen, zoo hij ze al niet gekregen beeft. Holland is minder dan eenige staat geneigd om de Duitsche politiek te volgen in de Sleeswijk-Holsteinsche quaestie." — Uit Vera-Cruz wordt van den 1 dezer gemeld , dat het Fransche leger onder bevel van den generaal Bazaine de stad Mexico verlaten had , om zijne operatiën tegen Juarez aan te vangen. Van den 1 December. De Moniteur meldt, dat de regering geheel vreemd is aan eene thans in het licht verschenen brochure: Napoleon 111 en het congres, dat zeer met een oorlog en dat wel in de aanstaande lente ingenomen is, en waarvan verscheiden dagbladen reeds hebben gewaagd. — De brochure van P. J. Proudhon komt hierop neder, dat de tractaten van 1815 evenzeer geldig zijn en blijven als het tractaat van Westphalen en andere verdragen, niet als de uitdrukking eener waarheid, die onveranderlijk blijft bestaan, maar als het natuurlijke en wettige voortbrengsel van de tijden, in welke zij zijn vastgesteld en bekrachtigd. Volgens den schrijver, kunnen zij , als blijvende grondslagen° niet worden afgeschaft, maar wel worden gewijzigd en uitgebreid in verhouding tot de logische uitbreiding van den menschelijken geest. Proudhon is inmiddels van oordeel, dat een congres tot die wijziging en uitbreiding allezins nuttig werkzaam zal kunnen wezen, vooral indien eene zoodanige vergadering onder anderen ook tot grondslag aanneemt, dat tot waarborging van het evenwigt tusschen de verschillende natiën niet gevorderd wordt eene wijziging der grensscheidingen , maar dat de ongelijkheid der staten het best zal worden geneutraliseerd door de gelijkmatige binnenlandsche verdeeling van de souvereiniteit en van het gouvernement, waardoor ook tevens de vrijheid der volkeren zal worden verzekerd. „.,._,_, ft_ „ , Er worden personen gevonden, die dit laatste met froudhon scheel eens zijn, maar die vermeenen, dat juist omdat het hier geldt een vraagstuk van zuiver bmnenlandschcn aard , een congres van Souvereinen onmagt.g zal worden bevonden om eene rigtige oplossing aan de hand te geven. De ultramontaansche Monde komt steeds nadrukkelijk op voor de tractaten van 1815 en zet uiteen, dat het denkbeeld van den algemeenen vrede, waarvan thans door velen met zoo veel ophef wordt gewaagd, eene aangename hersenschim is die men thans wil verwezenlijken door zich te plaatsen buiten de godsdienst en alzoo uitsluitend op het materiële gebied, waar niets dan gehee met elkander strijdige belangen worden gevonden. Volgens le Monde is wfl zonder beginsel onmagtig en zal men vruchteloos met ia en neen „temmen, zoo ja en neen niet zijn gegrond op re-H en rede Thans heeft men het nieuwe regt uitgedacht. Le Monde slaat voor om de jongste Europesehe diplomaten in eene congres-zaal op te sluiten met genoegzame levensmiddelen en die zaal te ontsluiten bij den aanvang der twintigste eeuw. Het blad is overtuigd , dat men hen druk beraadslagende zal terugvinden, zonder dat zij tot eenig besluit zijn gekomen, omdat men hen zonder grondslag zal hebben gelaten. --- LONDEN, 30 November. Heden is het de laatste dag, waarop plannen voor het aanleggen van nieuwe spoorwegen bij bet Parlement kunnen worden ingediend, om in de daarop volgende zitting te worden behandeld. üp dit oogenblik zijn 300 zoodanige plannen ingediend, tot exploitatie waarvan er £ 80,000,000 noodig zullen zijn. In het vorige jaar bedroeg dit aantal 258, waarvan er 150 werden goedgekeurd. Onder de thans ingediende komen er 40 voor om de hoofdstad in allerlei rigtingen onder den grond te doorkruisen. — Ofschoon de effectenbeurs met eenige bezorgdheid heeft vernomen , dat het gouvernement geweigerd had aan het door Frankrijk voorgeslagen congres deel te nemen, schijn; dit besluit aan het publiek over het geheel welgevallig te zijn , althans zoo men naar de taal onzer dagbladen oor deelen mag. Zoo zegt de Time», terwijl hij de aanvallen der Fransche dagbladen vooraf beantwoordt: ,/Waarschijnlijk zullen wij van de Fransche natie nu weder scherpe verwijten moeten hooren ; zij zal ons toegeven , dat wij 's Keizers groote plannen onverschillig en koel bejegenen en onvatbaar zijn voor het, groote denkbeeld van een congres , alwaar wrevel en zelfzucht worden ter zijde gesteld , en allen bet gemeene belang behartigen. Doch dat zal, dunkt ons, een geheel verkeerd oordeel zijn. Welligt beseffen wij veel dieper dan de Fransche natie de waarde van vrede en orde, en hebben wij eene nog ernstiger voorstelling van het gewigt eener Europesche raadsvergadering, en willen wij ons daarom juist wachten voor het gevaar van een werktuig des vredes te verkeeren in eene aanleiding tot oorlog. Doch de waarheid is eenvoudig , dat wij geene menscheiijke schranderheid, al is het ook die van een diplomaten-congres, geleid door de scherpzinnigheid van eenen Napoleon , in staat achten aan de altijd wisselende ontwikkeling der natiën en aan hare gestadig veranderende behoeften perk en regels te stellen. Detoekomst verzekeren , of ook maar hot tegenwoordige regelen , is een denkbeeld , dat bij ons niet opgaat. Kunnen wij telkens billijk en verstandig handelen naar den eisch der omstandigheden, die zich achtereenvolgens in bet leven voordoen, dan laten wij den loop der zaken zich zelven regelen, en vertrouwen wij de toekomst toe aan de hoede van de onbekende wetten der menschelijke natuur en aan den onzigtbaren invloed van hoogere magten. Het is moeijelijk genoeg het leven van een individu te regelen ; stap voor stap bevinden wij , dat het wijzer is zelfs den gang eener natie aan zich zelven over te laten, zoo veel ons doenlijk is; den gang der beschaafde wereld te regelen is eene nog meer gewaagde en verantwoordelijke taak, waarvoor wij bedanken." --- BERLIJN, 1 December. Heden hadden in het Huis van Afgevaardigden tic debatten over de Sleeswijk-Holsteinsche kwestie plaats. De minister von Bischmarck verklaarde, dat Pruisen , krachtens de voorschriften der eer, gebonden was door het Londensche protocol. Hij noemde het staats-vvijsheid, geen twijfel te laten opkomen omtrent Pruisens goede trouw. „Doch ook Denemarken -— zoo ging de minister voort —is door het gebod der eer gebonden. Pruisen en Denemarken staan en vallen te zamen. Het prijsgeven van het tractaat zou Sleeswijk berooven van den regtsgrond , waarop het thans steunt. Of en wanneer Pruisen , door de van alle kanten als zeker aangekondigde nalatigheid van Denemarken , er toe zou gebragt worden om zich van het Londensche protocol ontslagen te verklaren, het antwoord op deze vraag moest de regering zich voorbehouden. Dat antwoord kon zij noch overlaten aan het Duitsch-Verbond, noch ter spraak brengen in de Kamer." „Wij hebbeu — dus besloot, de heer von Bismarek — onderhandelingen geopend met Oostenrijk, en dien ten gevolge zal er in de wederzijdschfe houding der beide mogendheden in deze zaak eene gewenschte overeenstemming heersehen. Volgens ons is Koning Christiaan IX, ook afgezien van het Londensche tractaat, tot de erfopvolging in Lauenburg geregtigd. Wat Holstein aangaat, hieromtrent moet het genoemde tractaat, in verband met de in 1851 en 1852 getroffen overeenkomsten met Denemarken , uitspraak doen. Zoo lang het protocol van Londen niet van onwaarde verklaard is, blijft het besluit van 1 Oetober , betreffende de Bonds-executie , van kracht. Te zamen met Oostenrijk heeft Pruisen voorstellen gedaan om den voortgang dier executie zoo veel mogelijk te bespoedigen. Er zullen militaire maatregelen worden verordend en de regering zal bij de Kamer eeue. buitengewone credict-wet indienen." --- 's GRAVENHAGE, 30 November. De kolonel de Raasloff, buitengewoon gezant en gevol- magtigd minister van Z. M. den Koning van Denemarken bij de Vereenigde Staten , belast met dépêches van Z. M. den Koning Christiaan IX aan Z. M. den Koning, houdende olliciëlc mededeeling van het overlijden van Koning Frederik VII en van de troonsbeklimming van Koning Christiaan IX van Denemarken, is in de residentie aangekomen en aan het Hotel Paulez afgestapt. — De Opper-Ceremonietneester heeft bekend gemaakt , dat- het Hof den rouw zal aannemen wegens het overlijden van Z. M. Frederik VII, Koning van Denemarken, voor den tijd van vier weken, te weten : twee weken middelbaren en twee weken ligten rouw, met ingang van den 1 December. — Uit de memorie van beantwoording betreffende de afschaffing \an de aceijnsen op den turf en op de steenkolen en de verhooging van den accijns op het binnenlandsch gedistilleerd, blijkt o. a. het volgende: De minister heeft in het verslag met zeker genoegen het verlangen van zeer vele leden opgemerkt naar de spoedige indiening van meerdere wets-ontwerpen. Dit doet hem vertrouwen, dat hij bij die leden eene krachtige ondersteuning zal ondervinden, om tot stand te brengen wat hij wenschelijk acht, en hij wordt in dit vertrouwen versterkt, als hij in den aanvang van het verslag do woorden vindt opgeteekend : „dat de minister, toen hij de aanbieding der staatsbegrooting voor 1563 zijne denkbeelden omtrent de hervorming van het belastingstelsel ontvouwde, beginselen voorstond, die bij zeer vele leden weerklank vonden." De denkbeelden van den minister omtrent de herziening van het belastingstelsel zijn in het algemeen nog dezelfde als toen hij de staatsbegrooting voor het jaar 1863 indiende; alleen in de wijze, waarop hij de gemeentebesturen wenscht in staat te stellen tot nfschafüng van plaatselijke aceijnsen, is eenige wijziging gekomen, hoewel die tegemoetkoming ook thans zal plaats hebben door middel van de personele belasting, in verband met wijzigingen in de Gemeentewet. Een gewijzigd ontwerp op do personele belasting is gereed; over de wijzigingen in de Gemeentewet hebben nog overleggingen plaats met den minister van binnenlandsche zaken, doch deze zijn zoo ver gevorderd, dat nog voor het winter-reces de beide hier genoemde wets-ontwerpen bij de Kamer kunnen inkomen. De volgorde, in welke de plannen van den minister worden ten uitvoer gelegd, is grootendeels afhankelijk van het tot stand komen der onderscheidene wetsontwerpen , en hangt dus allereerst van de Tweede Kamer af. Verlarlgt de Kamer de herziening van het belastingstelsel te bespoedigen , dan heeft zij in de voordragten, die reeds zijn ingediend en nog vóór 1 Januarij zullen ingediend worden, daartoe voldoende stof. Op de vraag, hoe de vermindering in 's Rijks inkomsten, door den afstand van een deel van het personeel aan de gemeenten, zal worden gedekt, kan de minister antwoorden, dat dit, even als bij liet vorige ontwerp, zal gevonden worden uit eene verhooging van enkele grondslagen. De berekeningen waarop de fmantiële plannen steunen zijn zeer eenvoudig en vercischen geene breedvoerige uiteenzetting. Het personeel en hetgeen daarvan aan de gemeenten wordt afgestaan equivaleert in zich zelf. Tegenover het verlies op zegel- en registratieregten staat de verhooging op suikers en bieren; terwijl het veriies van den accijns op de brandstoffen wordt wedergevonden in de verhooging van den accijns op het gedistilleerd. Men ziet dus, dat de minister getrouw blijft aan zijne stelling: „geene afschaffing of mindering van Rijksbelasting zonder voldoend equivalent" en dat op deze wijze de herziening van het belastingstelsel geleidelijk en zonder schokken kan worden tot stand gebragt. De minister wederlegt voorts de gemaakte bedenkingen. De wet zal in plaats van 1 April op 1 Maart in werking treden. Van den 1 December. In de zitting van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van heden is ingekomen eene missive van de Algemeene Rekenkamer ten geleide eener memorie omtrent de toepassing van art. 5 der wet van 5 Oetober 1861, betrekkelijk dat Staatscollegie. De Kamer heeft afgedaan de navolgende wetsontwerpen: a. dat tot onteigening van perceelen ten behoeve van de verbreeding van het Deusetvoetpad in de gemeente Vaals; b. dat tot onteigening van perceelen ten behoeve van de verbreeding der hoofdstraat te Meppel; e. dat tot onteigening van perceelen tot verbreeding van den waterweg van Rotterdam naar Zee ; d. dat tot onteigening van perceelen ten behoeve van den fpoovweg van Venlo naar Helmond. De heer de Raadt deed liet voorstel om nader bij de beraadslaging over het wets-ontwerp tot vaststelling der begrooting van de Staatsspoorwegen voor 1864, het punt der verbinding van de beide opgegeven steden te behandelen; met welk voorstel de Kamer zich vereenigde ; e. dat tot onteigening van perceelen ten behoeve van den aanleg van straten enz. voor de regelmatige uitbreiding van Rotterdam; ƒ. dat tot onteigening van perceelen ten behoeve'van het maken eener afsnijding in den weg van Meliskerke over Mariekerke naar Grijpskerke. Al die wetsontwerpen werden met algemeene stemmen aangenomen , uitgezonderd lett. e , waartegen zich de heer van Nispen van Sevenaer verklaarde. De heer Groen van Prinsterer lichtte daarna zijne gisteren gedane motie toe , aldus luidende -. „De Kamer, van oordeel, dat, in art. 23 der wet op het lager onderwijs, het woord Christelijk in de meest volkomen onzijdigheid, grondwettig kenmerk en hoofdbeginsel van de algemeene staatsschool, geenerlei verandering gebragt heeft, gaat over tot de orde van den dag." Onderscheidene sprekers, te weten: de heeren de Meester, van Beijma thoe Kingma, van der Linden, van Nispen van Sevenaer,'Wintgens en Heydenrijck bestreden die motie, doch niet op dezelfde gronden. Da minister van binnenl. zaken voerde nu het woord en ging na, wat door den heer Groen v. Prinsterer, zoo bij de algemeene beraadslagingen en bij de overweging van deze afdeeling derbe'j-rooting van het departement van Binnenlandsche Zaken, als in zijne nota en bij het voordragen zijner motie, als redenen van beklag over de niet naleving der wet op het lager onderwijs was bijgebragt, meer bepaaldelijk met betrekking tot de bevordering van kosteloos onderwijs, de vereeniging van kerkelijke bedieningen met het onderwijzerschap , de door het schooltoezigt uitgeoefende censuur en de neutrale scholen. In den loop zijner rede deed hij uitkomen , dat de motie van den heer Groen van Prinsterer , en de rigting die deze voorstond, tot geene uitkomst voor hem kon leiden. De heer Groen van Prinsterer , den minister van binnenlandsche zaken en den heer van der Linden beantwoordende, zeide, dat hij, in hetgeen door den laatste was opgemerkt, bereikt hebbende wat hij met zijn voorstel bedoeld had, aanleiding vond om dit alsnu in te trekken. De artikelen 94 tot 122 werden daarna achtereenvolgens goedgekeurd. — Het Nieuw Dagblad van 's Gravenhage beweert den ofïiciëlen tekst van het eergisteren avond aan Z. M. den Keizer der Franschen door ons Kabinet gerigt schrijven te kunnen mededeelen, voor zooverre dit het besluit te dier zake betreft: Die t_kst luidt als volgt: „Het Kabinet „van den Haag aanvaardt de uitnoodiging van Z. M. den „Keizer der Fransehen en zal aan het congres deelnemen n indien ook alle de overige mogendheden daarop zullen vertegenwoordigd zijn." („St toutes les autres puissances sont : ;.sentées au congres.") Waar het nu bekend is, dat o. a. Engeland reeds stellig geweigerd beeft toe te treden , kan men stellen , dat onze voorwaardelijke toetreding met eene weigering gelijk staat. Van den 2den. In de zitting van de Tweede Kamer der Stasn-Generaal "van heden zijn de beraadslagingen over hoofdstuk V (binnenlandsche zaken) voortgezet en, nadat de onderscheidene artikelen met of zonder discussie waren*goedgekcurd, bij stemming met 50 tegen 14 stemmen aangenomen. --- FRANKFORT, 28 November. In de heden gehouden zitting der Bondsvergadering werd door den president voorgesteld , om de volmagt van den Deenschen gezant te plaatsen in handen van eene commissie. De gezant protesteerde hiertegen. Daarop werd met algemeene stemmen , op drie na (die van den gezant, zelven, van Oostenrijk en Pruisen), besloten, om dien gezant niet langer in de. vergadering toe te laten. Na zijn vertrek werd door de meerderheid bepaald, dat Denemarkens regt, om wegens Holstein in de Bondsvergadering mede te. stemmen, zou beschouwd worden als geschorst. Het vraagstuk der Bonds-executie is toen niet ter spraak gekomen. — Volgens de Külnische Zeitung is door den Engelsche gezant alhier gisteren aan de gezanten van Oostenrijk, Pruisen en Begeren mededeeling gedaan van eene dépêche zijner redering, waarin verklaard wordt, dat zij de bepalingen van het verdrag van 8 Mei 1552 , volgens hetwelk aan Koning Christiaan IX het erfregt toekomt op alle destijds onder de Deensche kroon vereenigde landen, stiptelijk zal naleven, en verwacht, dat al degenen, die het genoemde verdrag onderteekend hebben of daartoe zijn toegetreden , even zoo zullen handelen. --- WEENEN, 30 November. Men verzekert, dat het antevoord, dat de graaf von Becl-berg woensdag in het Huis van Afgevaardigden op de interpellatie betrekkelijk de Sleeswijk-Holsteinsche aangelegenheid zal geven, in den ministerraad is vastgesteld; dat de inhoud daarvan reeds vooraf is bekend geworden en hoofdzakelijk op het volgende nederkomt: „De minister zal in de eerste plaats herinneren dat de quacstie aangaande de erfopvolging in Sleeswijk en Holstein sedert lang uitermate duister en ingewikkeld is geweest en dat men de menigte der vorsten, die daarop aanspraak maken, in drie hoofdlijnen, de Duitsche, de Deensche en de Russische, kon verdeden, die elk op hare beurt weder in een aantal zijtakken gesplitst kon worden. Om uit deze verwarring van meeijelijk uit te maken regten, die door herhaalden afstand en overdragt nog vergroot werd , te geraken en latere ongelegenheden to vermijden, vereenigden zich de vijf groote mogendheden tot onderhandelingen te Londen en onderteekenden zij den 8 Mei 1852 het verdrag , waarbij zich verbonden om, met uitsluiting van alle andere pretendenten, den Prins Christiaan van Glucksburg (thans Koning van Denemarken) als eenigen erfgenaam der Deensche monarchie in haar geheel te erkennen. Tot dit verdrag zijn later nog verscheiden andere Europesche mogendheden, zelfs leden van den Duitschen Bond, toegetreden, nadat bijna al de andere tot de erfopvolging geregtigde lijnen hare regten en aanspraken uitdrukkelijk op den genoemden Prins Christiaan van Glucksburg hadden overgedragen, met name het hoofd der Augustenburger lijn , uit wiens acte van afstand de gvaaf von Rechberg de belangrijkste zinsneden zal mededeélen. Oostenrijk moet zich door het tractaat van Londen gebonden achten. Maar de Duitsche Bond, die destijds niet uitgenoodigd is om tot dat verdrag toe te treden , heeft dien ten gevolge volkomen vrijheid om de aanspraken der onderscheidene pretendenten grondig en onbevooroordeeld te doen onderzoeken en zijne door dat onderzoek verkregen overtuiging te uiten. Mogt de Bond niet ten voordeele der aanspraken van de Augustenburger lijn beslissen, dan mag men van de vaderlandlievende gezindheid dier Vorsten wel verwachten, dat zij in dat geval van al hunne regten goedwillig afstand zullen doen, ten einde niet door het betwisten van de geldigheid des verdrags van Londen ook de Russische (Holstein-Gottorpsche) aanspraken te doen herleven. Maar geheel anders , dan met de quaestie der erfopvolging, is het gesteld met de zorg voor de handhaving der constitutionele regten van Holstein , welke op den Bond rust. Die regten zal Oostenrijk overeenkomstig zijnen pligt steeds manhaftig verdedigen en zich bepaaldelijk aankanten tegen de pogingen van Denemarken tot inlijving van Holstein. En nadat het gevaar dier inlijving weder dreigender geworden is door de onderteekeniiig der nieuwe Deensche constitutie, zal Oostenrijk op bespoedigde uitvoering der executie aandringen en in het algemeen alles doen wat zijne bondgenootschappelijke pligten medebrengen." Van den 1 December. De hier vereenigde Obergespane uit Creatie hebben besloten dat van wege Croatie afgevaardigden naar den Rijksraad zullen worden gezonden, onder voorwaarde, dat dé constitutie van Februarij zoodanige wijzigingen onderga, dat aan de Croaten de integriteit van hun land en eene behoorlijke autonomie met beschikking over 's lands fiuantiën gewaarborgd worde. ---