Schoolgeldlijsten. BURGEMEESTER ex WETHOUDERS van Leeuwarden brengen ter kennis van Belanghebbenden, dat aan den GEMEENTE-ONTVANGER ter invordering zijn gezonden de bij hun besluit d.d. 20 Julij j.1., no. 12, vastgestelde Lijsten van Schoolgelden, verschuldigd wegens onderwijs aan Leerlingen van het Gymnasium, de Middelbare School voor Meisjes, de Burger Dagschool, de Gemeentescholen nos. 2, 3 en 4 over het 3e kwartaal 1885, van de Gemeentescholen nos. 1,5, 6 en 7 over de maanden Julij en Augustus, en der Gemeentebewaarscholen nos. 1, 2 en 3 over de maand Julij. Leeuwarden, den 24 Julij 1885. Burgemeester en Wethouders voornoemd, P. LYCKLAMA a NIJEHOLT. MENKEMA, 1.-S. --- BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZIGT. 24 Julij. De dood van den Mahdi, voor eenigentijd vermeld en daarna weersproken, is andermaal ter sprake gebragfc door generaal Grenfell, uit Assoean, wieu boodschappers uit Gabra verklaard hebben , dat de Mahdi den 29 Junij j.l. aan de pokken zou zijn gestorven. Bij de Engelsehe regering is , volgens de verklaring van Hicks Beach, nog niets met zekerheid dienaangaande bekend, zoodat ook de mededeeling van den generaal nadere bevestiging vereiseht. De Mahdi is reeds vele malen voor dood verklaard, maar telkens kwam hij weder door zijn krachtig optreden levend voor den dag. De berigten omtrent den aanval der Arabieren op Kassala zijn bevestigd, eveneens die omtrent het afslaan daarvan door de bezetting der stad. Het getal gesneuvelden aan de zijde der belegerden is nog niet genoemd. Uit dezen tweeden aanval blijkt het belang in het bezit der stad voor den Mahdi. Kassala is eeg aanzienlijke stad en de hoofdplaats van de rijkste provincie van Soedan. Kassala staat in verbinding met Soeakim en Massouah en is een hoogst belangrijk strategisch punt voor Abyssinië en het Nijldal. De Egyptische regering stelt veel belang in het behoud der stad, evenals de Arabieren in de verovering. De Engelsehe regering is, naar men te Caïro gelooft, niet minder begeerig naar haar bezit en zelfs wordt van daar gemeld, dat den Abyssiniè'rs door Engeland 100,000 pd. st. is'geboden voor het ontzet van Kassala. De verklaring door den heer Bourke, namens den minister van buitenlandsche zaken, in _ het lagerhuis afgelegd aangaande den losprijs van 50,000 pd. st. voor de vrijheid van Gordon , komt hierop neer, dat lord Granville geen vertrouwen stelde in den eisch van Billing, die vóór alles 20,000 pd. st. betaling vroeg aan een door hem aan te wijzen persoon. Lord Granville raadpleegde lord Hartington en deze won inlichtingen in, waarna Granville aan Lyons, om gewigtige reden, bevel gaf het aanbod af te wijzen. Het huwelijk van prinses Beatrice met prins Battenberg is gisteren in de kerk van Whippnigham, nabij het koninklijk slot Osborne op Wight, voltrokken, in tegenwoordigheid van de koningin, de ministers, de leden van het diplomaten-korps en een groot getal aanzienlijke genoodigden. ► Omtrent den „uitzet" van prinses Beatrice wordt gemeld, dat het bruidskleed van wit satijn is, met zwanendons omzet en deels gegarneerd met de historische „Hornton-kant", van het_ bruidskleed van koningin Victoria. Een guirlande van oranjebloesem ter linkerzijde bedekt het kleed. De korte sleep is geheel van kant en wordt met bruids bloemen opgehouden. Het bruidstoilet, hoe rijk ook, moet er zeer eenvoudig uitzien. Na het huwelijk vertrekt de prinses in een toilet van crèpe de chine; daarover hangt een witte mantel vau kant en de prinses draagt er een hoedje van wit fluweel bij. De acht bij Redfera gemaakte salon-toiletten moeten prachtig zijn; vooral een van blaauw satijn , een van gedrukt zijden moeseline, een resida- of mignonettegroen, voor diners en een wit geborduurd crêpe de chine toilet. Daar de prinses een ijverig wandelaarster is, moet vooral de voorraad schoentjes en laarsjes er op ingerigt zijn dat de prinses vooreerst geen behoefte zal hebben aan schoeisel. Onder de geschenken van particulieren aan prinses Beatrice aangeboden, worden als de fraaiste genoemd een boekenkast met Engelsehe dichtwerken, van de dames van Winchester; een zilver-verguld toiletstel van de dames van Windsor ; drie jirachtige braceletten met diamanten omzet; een schitterende pianino van de dames van Kensington; een meesterlijk beschilderde waaijer van de studenten; een fraaije collectie muziek in rijke banden; een album met aquarellen en tal van monster „bride-cakes" taarten, die uitsluitend aan jonggehuwden worden aangeboden en waaraan de grootste zorg wordt besteed. Deze wegen te zamen eenige duizenden ponden! De New- Vork Herald is met kracht opgetreden tegen de bedriegelijke handelingen in den Congo-staat. Slechts een klein gedeelte der toegestane gelden is tot wettige doeleinden besteed. De staat van zaken aan den Congo moet allerernstigst zijn. De sterfte onder de Europeanen is vreeselijk, en alles wordt geheim gehouden. Het blad tart Stanley om deze schandalen te loochenen, anders beschouwt zij hem als medepligtig. De Daily ■ News verneemt uit Varna, dat de Turksch-Montenegrijnsehe grenskwestie weder een ernstig karakter verkrijgt. Generaal Grant, de oud-president der Vereenigde Staten, is te New-York overleden. De inhoud van het telegram aan de Morning Post, dat namelijk Rusland eennieuw voorstel heeft gedaan, en wel om de kwestie betreffende den Zulfikar-pas vooreerst te laten rusten, maar intusschen een voorloopige overeenkomst over de grensregeling te sluiten , — klinkt niet bijzonder geloofwaardig , tenzij de beide regeringen de geheele zaak op de lange baan willen schuiven. De door genoemd blad daarbij gestelde voorwaarde, dat de Afghanen in hunne oude stellingen zullen blijven en geen andere punten bezetten, waardoor de gemeenschap met de weilanden der Russen worden beheerscht, zou juist een reden zijn om den vrede ernstig te bedreigen. Het berigt zou ook ten eenenmale omverwerpen de telkens verzekerde verklaringen van Rusland en Engeland, om tot eene spoedige oplossing te geraken. Bismarcks blad, de Nordd. Allgem. Zeit., laat zich thans voor het eerst over deze zaak uit door te verklaren, dat geene bijzonderheden aangaande Ruslands nieuwe voorstellen bekend zijn, maar tot ongerustheid geeft de Afghaansche kwestie in dit tijdperk evenmin eenige reden, als in een der andere periodes, waarin zij reeds verkeerde. De verklaring van de Petersburger Novoe Vremga, dat belangrijke versterkingen zijn gezonden naar het Trans-Caspisch gebied en naar de betwiste punten bij de grens van Afghanistan, is op zich-zelf genomen van weinig beteekenis, als men vertrouwend aannemen mag wat van eene andere zijde uit Petersburg is gemeld, dat de Russische regering de meest strikte bevelen heeft gegeven , om ieder militair incident in Centraal-Azië te voorkomen. Het kon wel zijn , dat de regering van oordeel is, hoe meer Russische troepen op de grenzen aanwezig zijn, des te minder kans bestaat op een coup demain van de zijde der Afghanen. Op de vraag, in hoever Afghanistan als bondgenoot waarde kan hebben, zijn de volgende bijzonderheden wat de bevolking betreft, verspreid _ geworden. De geheele bevolking bestaat uit vier millioen zielen, waarvan slechts 13A millioen werkelijk Afghanen zijn. De overige bevolking bestaat uit Kiselbaschen, ongeveer 150,000, lieden van half-Perzische, half-Turksche afkomst. Zij vormen den rijksten stam, en de kooplieden van Afghanistan, voor zoover zij geene Hindoes zijn, behooren tot hen. Door godsdienst en taal, zij spreken nieuw-Perzisch, bestaat tusschen hen en de Afghanen een zeer groot verschil, en tevens weinig sympathie. De Tadschiks, een andere stam van Perzischen oorsprong, 500,000 zielen sterk, zijn goede landbouwers en handwerkers, doch gaan door voor slechte soldaten. Zij spreken eene andere taal dan de Afghanen, doch belijden dezelfde godsdienst, de Mohamedaansciie. De Hasara's zijn een Tataarsch herdersvolk, waarvan het aantal op 400,000 man wordt geschat; ook zij moeten niet bijzonder voor de krijgsdienst geschikt zijn, bovendien hebben zij tot eene zekere hoogte hunne onafhankelijkheid bewaard, en verschillen overigens in taal en godsdienst geheel met de Afghanen. De provincie Herat wordt door Perzen bewoond. De overige bevolking bestaat uit verschillende andere stammen , zooals de Oesbegen , de Kohistaners , de Koenaars , de Badschoers enz., in het kort, eene verzameling van vogels van diverse pluimage, onder welke de harmonie veel te wenschen overlaat. Italië heeft met Zanzibar eene overeenkomst gesloten, dat van groot gewigt is onder de omstandigheden waarin het sultanaat thans verkeert. Bij tractaat is bepaald, dat de onderdanen van koning Humbert en van sultan Bargasch ben Saïd vrijelijk op beider grondgebied zich mogen bewegen, wonen, koopmanschap drijven, magazijnen en bewaarplaatsen van allerlei artikelen oprigten. Het verdrag bevat voorts bepalingen betreffende het beslissen van geschillen, het regelen van nalatenschappen , de faillissementen en , ingeval van gevaren op zee of van schipbreuk, wederzijdsche hulp te verleenen. Hare koopwaren en schepen betalen de regten of belastingen, welke geheven worden van de meest begunstigde natie. Bij invoer of uitvoer zal geen artikel verboden worden en de handel zal volkomen vrij zijn. Italië geraakt dus in een zoo al niet bevoorregten, dan toch in een uiterst gunstigen toestand, en het sluiten dezer conventie staat waarschijnlijk in verband met Italië's koloniale politiek in Oost-Afrika. Te Kopenhagen hebben de smeden en machinisten het werk gestaakt toen aan hun eisch, om het minimum loon te stellen op 18 cent per uur, zonder daarbij de bekwaamheid van den arbeider in aanmerking te nemen, niet werd voldaan. De zaak verwekt groot opzien, zoowel om het groot getal arbeiders , die er aan deelnemen, ongeveer 800 , als den omvang der daarin betrokken fabrieken. De vertegenwoordigers van al de vakvereenigingen in de stad hebben besloten tot het uiterste de werkstakers te ondersteunen. Zij vaardigden daarom eene oproeping uit aan de arbeiders van Denemarken, waarin zij deden uitkomen van hoeveel gewigt het was , niet toe te geven. De oproeping|eindigdef aldus: Het verlichte gedeelte van den arbeidersstand in Denemarken verklaart zich gemeenschappelijk gebonden met degenen, die nu op straat geworpen zijn. Zoolang zij niet toegeven, zullen wij niet ophoudenjlhen \te ondersteunen. --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 24 Julij. Aan het lokaal van het provinciaal bestuur is heden aanbesteed het afdammen, droogmaken en herstellen van den middenkoker der zeesluis in de Nieuwezijlen. Het getal briefjes was 4; de laagste inschrijver A. Sikkema, wed. A. J. van der Werff, te Dokkum voor ƒ1099; de raming ƒl5OO. — De gemiddelde stand van het boezemwater was volgens den wekelijkschen peilstaat: den l4eu Julij 6.9 ' cM. I . 15en „ ' 7.1 , 16en „ 6.9 „I , 7 , 17eu „ 8.8 heneden , 18en ; 8.7 \ zomer Peil-» 19en „ 9.1 . 20en _■„ 9.1 , ) In dien tijd is niet gestroomd. Volgens den laatsten waarnemingsdag was het boezemwater 3.7 cM. lager dan de vorige week. Het grootste verschil in waterstand , waargenomen op den 20en Julij j.1., was 47 cM., zijnde 40 cM. beneden Zp. te Stavoren en 7 cM. boven Zp. te Dokkum en bij de Friesche Sluis. — De tweede zitting van het Nederlandsch Zendelinggenootschap, welke eergisteren te 10 uur geopend werd, ving aan met het benoemen van 10 afdeelingen voor het nazien van rekening en raming in 188 G. Hierna bragt de heer J. v. Loenen, van Hardegarijp , rapport uit over het verhandelde in de vergadering van het comité-generaal. In een kort verslag vatte hij de breedvoerige discussie zamen, aldaar gevoerd naar aanleiding van de door het hoofdbestuur aan de jaarvergadering overgelegde vraag: «Welke is op het oogenblik de toestand van het Genootschap , en wat moet in het vervolg zijn gedragslijn zijn ?" AVat den toestand betreft, deze kan genoegzaam blijken uit den staat van ontvangsten gedurende den laatsten tijd, voorkomende in de Maandberigten. De gedragslijn, meende de rapporteur, kon het best bepaald worden door eenige voorstellen, welke hij , al» slotsom vau het gesprokene in het comité-generaal, aan de jaarvergadering ter overweging wilde geven. Allereerst behoorde men niet te treden in het voorstel van de afdeeling Alkmaar om dejaarlijksche uitgaven tot een bedrag van ƒ 65,000 te beperken, en alle legaten en ontvangsten , die boven genoemd bedrag mogten inkomen, te kapitaliseren. Hoewel de goede bedoeling van de afdeeling waarderende, vereenigde de vergadering zich ten volle met het voorstel tot verwerping, op grond van de gebleken onmogelijkheid om met genoemd bedrag in de behoeften te voorzien. Het tweede, adhacsie te schenken aan het voorstel der permanente commissie te Overijssel, n.l. aan alle afdeelingen een schrijven te rigten, waarin aan deze wordt verzocht toe te zien dat geen voordragten van directeuren geschieden dan van mannen, van wie men niet grond mag verwachten, dat zij als zoodanig bereid zullen zijn ijverig mede te werken tot zijn bloei, gaf tot enkele opmerkingen aanleiding. Algemeen sprak men zijn leedwezen uit over de laauwheid van sommige directeuren. Ook over de wijze van benoeming werd gesproken en op het wenschelijke gewezen daarin verandering te brengen. Het voorstel werd daarop aangenomen. Evenzoo dat, om een kort woord van dank te rigten tot hen, die het Genootschap in de laatste maanden zoo krachtig steunden, en hen dringend op te wekken hiermede ook in de toekomst voort te gaan, opdat ook het ontbrekende nog moge aangevuld worden. Terwijl de vergadering het vertrouwen uitsprak , dat het hoofdbestuur in alles zou bedacht zijn op bezuiniging, nam zij de raming voor 1886 aan. Hiermede was ook goedgekeurd wat in het jaarverslag was uitgesproken, dat met den arbeid op alle in het verslag genoemde zendingposten op den bestaanden voet moet worden voortgegaan en , indien daarvoor de gaveii toevloeijen , naar plaatselijke eischen moet worden uitgebreid. Tot leden van het hoofdbestuur werden herbenoemd de heeren : J. Craandijk te Haarlem, D. H. 11. Tijssen en H. L. Vinke te Rotterdam en L. C. Schuller tot Peursum te Alkmaar. Tot secundus-redenaar de heer A. J. Th. Jonker te Rotterdam en tot tertius-voorzitter de heer W. F. K. Klinkenberg te Leeuwarden. Na de pauze worden 's Genootschaps kweekelingen, negen in getal, in de vergadering ontvangen. De voorzitter spreekt hun een warm woord van belangstelling en opwekking toe. Hij hoopt dat het: „Heilig is de lente des levens" op hen in dubbele mate van toepassing zij, en zij op de vraag: .Hebtgij mij lief?" volmondig antwoorden kunnen: „Heer! gij weet, dat ik U lief heb". Het punt van bespreking, voorkomende op de agenda: „Het verband tusschen het werk van den zendeling en dat van den hulpprediker" kon wegens ongesteldheid van den inleider niet worden behandeld. Er werd verder besloten, een waarderend en heilwenschend schrijven te rigten tot de heeren C. J. van de Liefde te Amoerang, 0. Poensen te Kediri en J. A. F. Schwarz te Sonder, die vóór 25 jaren door de jaarvergadering als zendelingen werden afgevaardigd. Met gezang en gebed werd de 38ste jaarvergadering op de gebruikelijke wijze gesloten. — In de Ned. Herv. kerk te Zwolle is gisteren morgen bij eene huwelijksinzegening een bankbillet van f 1000 gecollecteerd voor de algemeene armen. —De Reichs-Anzeiger, het officiële blad der Duitsche Regering, behelst de volgende bekendmaking: Van den 20 Julij af zal de invoer ook van koeijen (vrouwelijk rundvee luidt de officiële benaming der Anz.), met inbegrip van kalveren, uit het koninkrijk der Nederlanden en uit België , als fokvee weder worden toegelaten, voor zoover dit zonder gevaar voor ziekte kan geschieden. Bij den invoer van vrouwelijk rundvee , met inbegrip van kalveren, is het echter noodig een bewijsstuk over te leggen van de overheid eener Nederlandsche gemeente waarin wordt vermeld: a. de plaats van waar het dier afkomstig is, de ouderdom en de kleur; b. het bewijs dat het bedoelde dier zich in de laatste zes maanden niet bevonden heeft in een plaats waar binnen 20 kilometer longziekte is voorgekomen. De dieren moeten bij het passeren der grenzen gezond bevonden worden. Zij moeten zes maanden op de plaats van hun bestemming blijven. De overige bepalingen tegen invoer van runderen uit Nederland en België blijven van kracht. — Bij de vermeerderde navraag van schapenvleesch in Engeland is het niet onbelangrijk te weten, welke soorten van schapen en welk soort van sehapenvleesch men in dat land aantreft. De Engelsehe correspondent van het Hamburgsch Landbomcblad schrijft hieromtrent het volgende: De landbouwers in Engeland fokken voornamelijk drie rassen van schapen, die onder de namen Leieester, Southdowns en Cheviots bekend staan. De eerste willen het best voort in vlakke landstreek, de tweede op heuvels of zoogenaamde hoogvlakten en de derde in het gebergte. Het tegenwoordige Leicesterschaap is in 1760 door den beroemden veefokker Bakerveil verkregen als kruizingsproduct van het gewone Engelsehe schaap met de beste rammen uit het toen bestaande Leicesterras. De huid van zulk een schaap levert gemiddeld 3.5 il 4 kilogr. wol. Het vleesch overtreft aanmerkelijk in kwaliteit dat der andere soorten, daar de magere en vette vleeschdeelen in een bijzondere goede verhouding tot elkander staan; ook de smaak van het vleesch is goed. Een Leicesterschaap weegt ongeveer 36 a 40 kilogr. De Southdowns zijn afkomstig uit het zuidelijk gedeelte van het graafschap Sussex en wel van de heuvels, die in Engeland onder den naam van „Weald" bekend staan. Oorspronkelijk waren deze schapen niets bijzonders , maar tegenwoordig zijn zij, tengevolge van zorgvuldige teelt en verpleging, wegens hun vleesch zeer in trek. Vroeger gold een gewigt van 24 tot 28 kilogr. voor een tweejarig Southdownschaap als gemiddeld goed ; thans echter worden de dieren reeds na 15 maanden geslagt en wegen dan 32 tot 40 kilogr.; de wol is ongeveer 3 kilogr. zwaar. Het Cheviotras leeft in de bergen, die Engeland en Schotland van elkander scheiden. liet is het meest gezochte schaap en de wol werd vroeger, toen Australië nog niet de markt vau deze grondstof voorzag, door de industrie hoog geschat. Dit is ook thans nog het geval, doch de hoeveelheid wol, door deze schapen opgeleverd, is te gering, n.l. niet meer dan 1.5 kgr. van een volwassen schaap. Daarom heeft men er zich meer op toegelegd er een vleeschschnap van temaken. Daar de Cheviots zich overal spoedig in het ruwe bergklimaat acclimatiseren, zijn zij algemeen in lerland, Wales en de Schotsche Hooglanden ingevoerd. Gemiddeld wordt een dier 30 —40 kgr. zwaar. De oorspronkelijke schaapskudden van Groot- Brittanniè', v/aarvan nog sporen in de bergstreken van Wales en Hoog-Schotland aanwezig zijn, leefden in volkomen wilden staat. Door den invloed van cultuur en bodem hebben zij het karakter vau wildheid volkomen verloren. De talrijke stammen, die er van lieverlede uit ontstonden, zijn door de fokkers van den lateren tijd hoofdzakelijk tot twee hoofdstammen gereduceerd, de eene met lange eu de andere met korte wol. Tot de eerste moeten gerekend worden het oude Leicesterras, de Teeswater, de Dishley: tot de andere de Dorsets, de Herefords, de Norfolks, de Southdowns en de in Schotland en op de Shetlandeilanden, alsmede op de Hebriden voorkomende dieren. — De civiele en militaire gouverneur vau Aijeh en onderhoorigheden seint van Batavia, ouder dagteekening vau 7 dezer, het volgende: „Vijf op zes Junij schildwacht achter het kampement Panteh-perak, bij zwareu regen in zijn schilderhuis besprongen, zwaar gewond en van geweer beroofd. „Zes op zeven Junij, bende van 20 man beschoot Blangoe zonder resultaat, de aanvoerder der bende door kampongbevolking neergeschoten bleef' op het terrein achter. (Jav. CL). Het verslag der voornaamste gebeurtenissen in het gouvernement Atjeh en Onderhoori'dieden , loopende van den 13 tot en met den 18 Mei j.1., behelst de volgende berigten : Ten einde de benden, die zich in den laatsten lijd voornamelijk tegenover het Zuidelijk deel «nser stelling ophielden eu aldaar rijanjdelijkheden pleegden , te verjagen . werd op 13 Mei aan de militaire kommandanten te Tjot-Goe Lampeneroet, Ketapan-Doea en Blaug opgedragen enkele schoten te doen op de door den vijand bezette stellingen. Dientengevolge konden de werkzaamheden aan de nieuwe versterking te Ketapan-Doea geregeld worden voortgezet, terwijl ook de stoomtram niet meer werd bescheten. Tengkoe di Tirou heeft zich gedurende een tweetal dagen in de IV Moekims en Lepong opgehouden tot het inzamelen van geld voor den heiligen oorlog; thans houdt hij zich op in het Zuidelijk deel der XXII Moekims, doch wordt in de IV Moekims terug verwacht, waar hij van plan is zich te vestigen, indien wij hem daar ongestoord laten. Onderhoorigheden. De bende van Habib Ibrahim van Samalangan en Bintara-Blang, waarover in het vorig verslag gesproken werd, heeft zich genesteld te Pedawa-Pontong, waar een deel der bevolking van Edi-besar zich bij haar heeft aangesloten. Ook zou de bevolking van Edi-Tjoet en Bagoh zich gereed houden aan den strijd tegen Edi-besar deel te nemen. De radja van Edi-besar heeft een brief ontvangen van den pretendent-sultan, waarin deze om geld voor den oorlog vraagt en mededeelt , dat hij daartoe een gemagtigde naar Edi heeft gezonden. Aan het verslag van den mijningenieur A. Stoop over den toestand van den Merapi, ontleenen wij het volgende : Hoewel gering, zoo is de daling toch naar mijne meening volkomen voldoende om te bewijzen , dat eene afname der inwendige spanningen heeft plaats gehad en kan daarmede niet langer gedacht worden aan eene verstopping van den krater en de gevaren, die daaruit kunnen voortvloeijen. Uit Loemadjang schrijft men aan De Locomotief: De Smeroe is niet zoo onrustbarend werkzaam als een telegram in het Soerab. Handelsblad wel zou doen vermoeden. Wel zijn de rookkolommen, die de krater uitstoot, donkerder dan anders, ook is het gerommel van nedervallende steenen en stukken kraterrand naar binnen sterker in de laatste dagen dan vóór de hevige eruptie werd waargenomen, maar het gevaar, hoewel altijd bestaande, is niet vermeerderd. Aangezien de veronderstelling dat de Smeroe en de Lamongan met elkander in onderaardsche betrekking staan, veel waarsehijnlijks heeft, zal in het bedoelde geval de Lamongan welligt voor den omtrek hoogst gevaarlijk worden. Het flink optreden van den resident du Cloux te Djambie is met succes bekroond. De beide amokmakers zijn heden aan den alg. secretaris uitgeleverd. De rust is niet verstoord. De luit. ter zee J. H. Calmeier, de bekende Noordpoolreiziger, thans te Amsterdam, zal, naar men verneemt, als chef eener wetenschappelijke expeditie naar Nieuw-Guinea vertrekken. — Omtrent een geschil tusschen de Hollandsche Spoorweg-Maatschappij en de Exploitatie-Maatschappij over het berijden van het vak Delftschepoort—Beurs te Rotterdam , verneemt het U. D. uit goede br< n, dat wanneer de Hollandsche IJzeren Spoorweg- Maatschappij de voorstellen aanvaardt, haar door de Exploitatie-Maatschappij gedaan, het publiek- geen oogenblik lijden zal onder het bestaand geschil van gevoelen. De Exploitatie- Mij. zou zelfs bereid zijn, ter wille van het publiek den bestaanden toestand te bestendigen. — Het voorgevallene met onzen brievengaarder en gemeente-ontvanger, zoo schrijft men aan de Delftsche Ct. uit Pijnakk'er, heeft heel wat stof voor dagelijksche gesprekken gegeven, en, laat mij hier bijvoegen, dat de deelneming met het van zijn verzorger beroofde gezin algemeen is. Ook omtrent de Back is de opinie, niettegenstaande de aan het licht gekomen feiten , niet bepaald ongunstig. Vóór dezen had zich de man door zijne hulpvaardigheid tegenover allen, die met hem in aanraking kwamen , zoowel als door administratieve bekwaamheden, aller achting wetente verzekeren, en hoogstwaarschijnlijk zou hij wel bereidvaardige handen hebben gevonden , wanneer hij zich slechts tot dezen of genen had gewend met het verzoek zijn tijdelijk tekort te willen dekken. Omtrent de aanleiding tot de onverwachte inspectie van het hulppostkautoor, — welke aanleiding tot verschillende ontdekkingen ook buiten de administratie der posterij gaf, — meldt men ons, dat een ingezetene te Pijnakker het berigt ontving, dat aan zijn adres een postwissel, groot f 6S, was verzonden. Toen hij evenwel den wissel niet ontving, vroeg hij om opheldering aan het hoofdkantoor, en hier bleek nu, dat de wissel behoorlijk afgestempeld en geteekend reeds weder uit Pijnakker terug was ontvangen, doch tevens dat de handteekening voor kwitantie valsch was. Over een en ander door den belanghebbende ondervraagd , betaalde de B. wel terstond de ƒ 68, maar nu de aandacht der hoofdadministratie eenmaal op den Pijnakkerschen brievengaarder was gevestigd, volgde spoedig het bekende onderzoek , dat tot zijn ontslag heeft geleid. Zijn wij wel ingelicht, dan bedraagt het tekort in de gemeentekas ongeveer ƒ 1000. In hoeverre dit uit den borgtogt kan worden gedekt , werd ons met medegedeeld. — Bij min. besluit zijn benoemd tot directeur van het huis van arrest en provoost te Haarlem de heer H. van Dijk, thans cipier van het huis van arrest en bewaring te Rotterdam; tot cipier van het huis van arrest en bewaring te Rotterdam de heer Th. J. Meenes, thans commies in de gevangenis voor veroordeelde vrouwen te 's Hertogenbosch ; tot commies in de^ gevangenis voor veroordeelde vrouwen te 's Bosch M. Noordhoff. thans schrijver in het huis van arrest en bewaring te Rotterdam, en tot schrijver aldaar F. R. J. C. Schiebelhout, thans schrijver in het huis van opsluiting en tuchtiging alhier. — Aan een particulier schrijven ontleent de A. Ct. uit Djambi, d.d. 17 Junij j.1., het volgende: Hier is geen gevaar meer; de twee personen die den aanslag deden, alsmede een derde, die hen daartoe aangespoord heeft, zijn gevat en staan, te Palembang voor een Landraad teregt. Zij worden gehangen. Waarschijnlijk moeten wij de volgende maand naar Palembang om onder eede te bevestigen dat wij beiden voor de bewuste personen herkennen. Wij hebben nu 60 man versterking gekregen met 2 officieren. De Overste en de Resident zijn hier geweest om de zaak te onderzoeken. Het Inlandsch Bestuur is ons volstrekt niet kwaadwillig , zooals de couranten mededeelden, zij hebben integendeel alles in het werk gesteld om de moordenaars in handen te krijgen, wat hun dan ook gelukt is. Het was dan ook niets anders dan fanatisme , wat die kerels tot deze daad dreef. Beuninck is overleden, zooals ik reeds schreef, maar Jackson gevoelt zich uitstekend, zijne wonden genezen mooi en de docter verzekert , dat hij volkomen herstellen zal. De docter arriveerde hier den 29 Mei uit Palembang. — Het Diario Official van den 29sten Junij bevat de wet betreffende de consolidatie en conversie der Mexicaansche staatsschuld. Aan dat stuk ontleenen wij het volgende: 1. De nationale schuld bestaat uit drie klassen: a. de tengevolge van vroegere conversies geconsolideerde schuld; b. de tot 1 Julij 1882 nog niet geconsolideerde schuld, en c. de vlottende schuld, welke bestaat uit de geldelijke verpligtingen op welke noch vóór noch na gemelden datum betaling heeft plaats gehad. 2. De nationale schuld zal in een 3 pets. papier geconverteerd en de vlottende schuld gefundeerd worden. De geheele nietvlottende schuld zal als geconsolideerde schuld der V. S. van Mexico aangeduid worden. 3. Kapitaal en interest der nieuwe geconsolideerde schuld worden voor altijd van alle belastingen vrijgesteld. 4. De obligatiën zullen voorzien zijn van halfjaarlijksehe coupons. 5. De obligatiën der geconsolideerde schulden zullen van den 1 Januarij 1890 af 3 pet. rente dragon, in het jaar 1886 dragen zij slechts 1 pet. rente, in 1887 IVs pet., in 1888 2 pet,, in 1889 2y2 pet. en in 1890 3 pet. De eerste rentebetaling heeft den 30 Junij 1886 plaats. 6. De Bank van Mexico is met de uitvoering belast. Zij ontvangt tijdig van het tolkantoor te Vera Crnz de bedragen welke voor de rentebetaling op de geconverteerde obligatiën gevorderd worden , terwijl zij in Mexico zoowel als in Londen aankondiging doen moet telkens als zij in -het bezit is van de gevorderde gommen. 7. De conversie is een vrijwillige. Die crediteuren, welke genegen zijn tot de conversie toe te treden , zijn niet verpligt hun oude obligatiën op eenmaal tegen nieuwe der geconsolideerde leening om te ruilen, uitgezonderd in het geval bedoeld in het tweede lid van art. 9. Aan hen die niet converteren worden alle regten gewaarborgd, maar de zich in hun bezit bevindende obligatiën dragen geen rente. Als de conversie doorgevoerd is, zal de Regering _te beslissen hebben , op welke wijze deze crediteuren betaling erlangen zullen. 8. Die crediteuren, welke tot de conversie toetreden, moeten hunne obligatiën deponeren bij de bank of bij de onder goedkeuring van deze en van den gezant der Republiek te Londen aangewezen vertegenwoordiger der crediteuren. Dit depot wordt ter gemeenschappelijke beschikking gehouden van de crediteuren eu de agenten der Regering, en het zal overeenkomstig de bepalingen van art. 10 aan de eene of aan de andere partij teruggegeven worden. 9. De crediteuren hebben het regt van de conversie terug te komen , wanneer de Regering drie achtereenvolgende coupons onbetaald laat. Als de Regering de op 1 Jan. 1891 vervallende coupons betaalt, wordt de conversie definitief en bekomt zij het regt, de oude obligatiën te vernietigen. Wanneer de renten in drie op elkander volgende halfjaren niet wordt betaald, hebben de crediteuren het regt de oude onder de bepalingen van art. 8 gedeponeerde obligatiën terug te vorderen, waartegen zij de nieuwe weder inleveren. Elk bedrag dat zij ontvangen hebben wordt dan gerekend op de oude betaald te zijn. Komt de Mexicaansche Regering hare verpjigtiugen stipt na, doch de fondsenhouders zouden om de eene of andere reden de notering iler Mi'.xieaansehe papieren aan de fandsenbeurs tegenhouden, zoo heeft de Regering het regt, de oude obligatiën terug te geven en de rentebetaling te staken. In dat geval hebben de crediteuren dezelfde regten als vóór de deponering hunner stukken. Op de obligatiën der geconsolideerde schuld en op hare coupons wordt het bedrag in Mexicaansche, Engelsehe en Amerikaansche munt uitgedrukt. 12. De betaling der rente heeft te Mexico, New-York en Londen plaats, in overeenstemming met den aard en den oorsprong der schuld. 14. De kosten van de dienst der schuld worden door de Republiek gedragen. De conversie omvat zoowel de verschillende bimienlandsche als buitenlandsche schulden, met uitzondering van de Maximiliaan-schuld. 19. De obligatiën van 1851 worden apari o-econverteerd. De 20 achterstallige coupons van 1 Julij 1854 af en de tot heden opgeloopen interest achterstanden worden het onderwerp eener bijzondere overeenkomst met de crediteuren. De niet-geconsolideerde en to Londen uitstaande obligatiën worden a 20 pet. geconverteerd, d. w. z. dat eene obligatie van 20 p. s. der nieuwe emissie in ruil wordt gegeven voor 100 p. s. nominaal. 20. De nieuwe obligatiën en hare coupons worden tot het volle nominaal bedrag in betaling aangenomen bij den aankoop van staatslanderijen of andere staatseigendommen. Vervallen , maar nog niet ter aflossing gekomen coupons worden door het Gouvernement tot een bedrag van 5 pet. aangenomen voor de betaling van belastingen in het financiële jaar dat volgt op den vervaltermijn van den coupon. Er zal een administrateur der staatsschuld benoemd en een financiële agent te Londen aangesteld worden. — Gisteren voormiddag bood de begraafplaats Eik-en-Duinen te 's Hage eenige hoogst aandoenlijke oogenblikken. Diep treurende bloedverwanten en verdere betrekkingen, deelnemende ambtgenooten, academievrienden, van daar of elders gekomen , en tal van belangstellenden vormden een digte schare rondom de groeve van den op zoo jeugdigen leeftijd aan de regtspractijk ontrukten advocaat en procureur jbr. mr. H. J. O de Jonge, die j.l. Zondag op noodlottige wijze den dood in de golven vond. Niet minder dan vijitien kransen, uit allerhande bloemen en het meest frissche groen zaamgelezen, verzelden het stoffelijk overschot als zoovele bewijzen van liefde en genegenheid jegens den veelbelovenden zoon en beminden collega. Met diep geschokt gemoed trachtte de oom van den overledene, mr. de Jonge, raadsheer in den Hoogen Raad, te schetsen hoe met dit stoffelijk overschot ten grave daalde de jongeling van een levensgedrag even voortreffelijk als zijne bekwaamheden; van iemand die, als steunpilaar van een gezin van overigens nog zeer jeugdige leden, nu, als ware het, reeds de pligteh vervulde van den tot hoogere gewesten opgeroepen vader. Onder den indruk van de kernachtige en gepaste woorden van den spreker, verlieten allen diep bewogen de begraafplaats. Het Weekblad van het Recht wijdt de volgende woorden aan de nagedachtenis van mr. de Jonge: „Gedurende zijne kortstondige regtspractijk deed hij zich van allergunstigste zijde kennen, en het is dus niet te verwonderen , dat dit treffend verlies ook zeer wordt betreurd om de goede verwachtingen, die men van dezen regtsgeleerde in de toekomst koesterde. Zijn academisch proefschrift over de uitlevering van eigen onderdanen, waarop men zich in de aanstaande Juristenvergadering nog wel eens beroepen zal, en dat door ons vroeger is besproken, gaf doorslaande blijken van zijn schrander oordeel en onvermoeid onderzoek." ---