BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 23 April. Kanongebulder en tirailleurvuur worden uit Duitsohland. vernomen. De ijzeren kanselier heeft bij de kerkelijk-st.iatkundige voordracht, die thans in het Pruisische huis van afgevaardigden in behandeling is, zich weder rechtop in zijn hooge Stiefels gezet, om rechts en links zijn zweepslagen uit te deelen, en ten laatste gedreigd met zijn ontslag, indien niet met algemeene stemmen — natuurlijk op een na: die van den heer Richter !— de regeeringsvoordracht wordt aangenomen. Wij hebben gisteren reeds met een enkel woord het debat van den eersten dag, uit een telegrafisch bericht medegedeeld. Maar uit nadere sinds openbaar gemaakte bijzonderheden blijkt dat debat zoo belangrijk te zijn geweest, dat het noodig is er nog eens op t?rng te komen. De woordvoerder der nationaal-liberalen, de hoogleeraar Gneist, was hot eerst aan het woord. Hij verklaarde zich, namens zijne partij , tegen het ontwerp , want, zeide hij , een duurzame vrede met de kerk was evenmin te vinden . als de quadatuur van den cirkel. Die verklaring moet den heer Bismarck zeker ontstemd hebben, want door die oppositie der aangeworven partij in deze quaestie wordt een gevaarlijk prtcedent gesteld voor andere, die in den loop dezer zitting bij den rijksdag aan de orde zullen gesteld worden. Vervolgens trad de leider van het centrum, de heer Windthorst, op en las een verklaring voor, waarin duidelijk te kennen werd gegeven , dat de R. C. partij zich zou onderwerpen aau den onweerstaanbaren wil van den paus. Het kerkelijk-politieke ontwerp, zooals het door het heerenhuis is aangenomen, kan door den heiligen stoel met het oog op de tegenwoordige omstandigheden gedeeld worden. Het baant den weg tot den vrede. De Pruisische regeering zal met den heiligen vader trachten tot een minnelijke schikking te geraken over de vraag, hoe het recht van veto uitgelegd moet worden en wat geschieden moet, indien tusschen deu bisschop en het politieke hoofd der provincie verschil van meening bestaat. Op grond van deze overwegingen had de heilige vader het centrum aangespoord mede te werken tot het aannemen van het ontwerp. Zich vereenigende met de hoop, welke de heilige vader koestert, en getrouw aan het standpunt waarop de R. C. partij gedurende den ganschen kerkelijk-politieken strijd bleef staan, zal zij aan deze aansporing gehoor geven, mits het ontwerp op geenerlei wijze tee nadeele van de vrijheid der kerk veranderd worden. In het tegenovergestelde geval zou het centrum zich genoodzaakt zien tegen de geheele wet te stemmen. Van dit standpunt uitgaande , achtte het centrum dan ook niet noodig, dat het ontwerp aan een commissoriaal onderzoek onderworpen wordt. Ziedaar dus een tweede nederlaag voor Bismarck, nog vernederender dan de eerste, want hier ging de toestemming gepaard met de verklaring, dat die afgedwongen was en slechts aan den Paus op diens uitdrukkelijken wensch, maar niet aan Bismarck zou worden verleend. Daarop nam Eugen R.;rht<>r, namens de vrijzinnigen, het woord. Hij onderwierp het recht van veto, zooals dit in het ontwerp is omschreven, aan een scherpe kritiek en bracht daarmee de laatste phase der kerkelijke politiek van den rijkskanselier in verband ; de inmenging van den Paus, en dus van een buitenlander , in de zuiver wereldlijke septennaatsquaestie, de nieuwste verkiezingspolitiek en het streven van den rijkskanselier om zich een meerderheid te verzekeren, die volkomen afhankelijk van hem zou zijn. In denzelfden geest sprak de heer Virchow , doch deze had niet alleen bezwaar tegen het recht van veto, maar ook tegen de regeling van de wedertoelating der geestelijke orden. Was het te verwonderen , dat de ijzeren kanselier, tot gloeiens toe verhit, zijn vurige spranken wijd en zijd liet heen spatten ? Zijn rede was dan ook, als naar gewoonte , een samenvoeging van eigen lof en van verhittering en verguizing zijner tegenstanders. Allereerst merkte hij op, dat Richter had gezegd, wat het centrum niet hadden durven uitspreken , om niet met den paus in conflict te komen, hetgeen de kanselier natuurlijk beschouwde als vasallen-dienst, dien de leider der liberale partij aan de clericale partij bewees. Toen kreeg het centrum een beurt. Hij somde het geheele zondenregister dezer partij sedert 1871 op, en ofschoon hij nu en dan een woord van lof voor het centrum over had, was de grondtoon zijner rede toch verbittering tegen de oppositie. Na die personaliteiten sloeg hij een terugblik in de quaestie, en deed daarbij uitkomen, dat hij in zijn proeftijd van 25 jaren eenige ervaring over de staatkunde heeft opgedaan, althans daarvan eenig verstand heeft. Hij verzocht dit vertrouwen op zijne ervaring te toonen, door eenstemmig, zonder amendementen, het ontwerp aan te nemen , zooals het uit het heerenhuis in dit huis is gekomen. „Indien mijne vrienden, hetgeen ik niet hoop, mij bij het einde van dezen langdurigen en moeielijken arbeid inderdaad in den steek mochten laten, zou het mij onmogelijk zijn, verder mede te werken aan het regeeringswerk, waarbij ik dit moet ondervinden. Ik zou mij genoodzaakt zien, mij aan het beheer van den Pruisischen staat ten eenenmale te onttrekken en mijne ervaring uitsluitend op het gebied der buitenlandsche politiek in den rijksdag ter beschikking van den keizer te stellen". Daarop zinspeelde hij op eventueele buitenlandsche oorlogen, weshalve hij een einde wilde gemaakt hebben aan alle binnenlandsche twisten , en als zoodanig beschouwde hij voor Pruisen den kerkelijken strijd , zoodat hij de aanneming van het ontwerp ten dringendste aanbeval. Tot zoover het kanongebulder in het binnenland. Maar nu wordt plotseling een tirailleurvuur geopend met het buitenland en wel met niemand anders dan met Frankrijk. Men weet dat de Duitsche regeering sinds de jongste verkiezingen met de bevolking van het rijkslaud overhoop ligt en dat de Duitsche autoriteiten in den Elzas met echt Pruisische gestrengheid tegen allen en alles te velde trekken wat maar eenigszins verdacht is van Fransch patriotisme. Zoo zijn in de laatste dagen weer tal van personen te Metz en in de omstreken gevangen genomen wegens uitdrukkingen, kleuren en andere verdachte bewijzen van patriotisme. Ja zelfs heeft een politie-agent ten huize van een weduwe een huiszoeking gedaan en een Fransche vlag in beslag genomen die in een mand verborgen was. De overijverige agent had zonder order dit onderzoek ingesteld. De commissaris van politie bracht daarna de vlag terug onder verschoonende betuigingen. In een andere plaats werden een menigte personen van Fransche afkomst over de grenzen gezet. Maar wat de kroon spant van alle eigendunkelijkheid ,is het bericht, dat een Fransche bijzondere commissaris van het station te Pagny een Fransch giensplaatsje, door den Duitschen commissaris van politie aan de Duitsche grens tot een conferentie over dienstzaken werd uitgenoodigd over te komen, en toen de uitgenoodigde daaraan gevolg had gegeven, over de grens door twee Duitsche politie-agenten in hinderlaag geplaatst, werd aangegrepen en naar de gevangenis gebracht. Men zegt nu, dat hij op last van den rechter van instructie gevat is, naar aanleiding van gebeurtenissen in het rijksland, welke onder de termen van landverraad vallen. Ook beweert de Köln. dat de zaak zich anders heeft toegedragen dan de Agence Havas heeft medegedeeld. Hoe het zij , dit voorval heeft groote sensatie verwekt in Frankrijk, waar alle ministers geconfereerd hebben en de regeering twee harer rechterlijke ambtenaren te Nancy beval de zaak te onderzoeken. De Parijsche bladen bewaren vooralsnog het stilzwijgen zoolang de zaak niet is opgehelderd. De minister van oorlog zal in den ministerraad mededeelingen doen over de nieuwe bezuiniging , welke hij , naar aanleiding van een daartoe strekkend verzoek van de begrootings-commissie, in het beheer van z\jn departement wil tot stand brengen. Het hoofd der veiligheids-politie te Parijs, over wiens beheer herhaaldelijk klachten gerezen waren, en wien men zelfs verweet geen enkel misdadiger te kunnen opsporen, zal ontslagen en vervangen worden door den heer Genin , commissaris vau politie in het .|uartier der Chausse'e d'Antin. Een lid der anti-patriottische partij, een afdeeling der anarchisten, is eergisteren in hechtenis genomen, terwijl hij bezig was een oproerig biljet, aan de soldaten gericht, op de muren eener kazerne te plakken. De verhooging van het inkomend recht op het graan doet zich in Frankrijk nu reeds gevoelen. Door de rijzing der graanprijzen hebben de bakkers bekend gemaakt, dat zij de broodprijzen moeten verhoogen, hetgeen de bevolking zeer ontstemt en de plaatselijke bladen zijn gevold met tal van klachten, terwijl sommige gemeenteraden bestormd worden met aanzoeken tot wederinvoerirg van de broodzetting. Daar het Fransche brood nu duurder is geworden dan het buitenlandsche, worden de grensplaatsen met buitenlandsch brood overstelpt en staan de Fransche bakkers tegenover hunne buitenlandsche collega's in feilen stnjd. Het laatste gedeelte van den Algerijnschen spoorweg , door het gebergte , dat Algiers van Constantine scheidt, is geopend. Met de voltooiing van dit reuzenwerk breekt, naar men hoopt, voor Fransch-Afrika een nieuw tijdperk aan. De grens van Marokko is nu rechtstreeks verbonden met de hoofdstad van Tunesië. Uit een politiek en militair oogpunt zoowel als voor landbouw en nijverheid heeft de zaak groote beteekenis. Reeds in 1858 werd een begin gemaakt met de thans eindelijk voltooide lijn. In 1883 bereikte men de Tunesische grens. Frankrijk beait thans in Noord-Afrika 2267 kilometer spoorweg. De berichten uit Rusland blijven steeds ongunstig. Nu weder bericht Daily News, dat men te Kiert' en te Odessa moordaanslagen tegen den czaar heeft ontdekt, nu er sprake is , dat de czaar eerlang deze beide steden zou bezoeken. Te Kieff waa de spoorweg geheel ondermijnd en te Odessa had men aanstalten gemaakt, om het spoorwegstation in de lucht te laten springen zoodra de czaar daar zou aankomen. In beide steden zijn een aantal personen gevangen genomen. Woensdag is te Petersburg vonnis geveld tegen de nihilisten, betrokken bij den aanslag op den keizer; 10 zijn veroordeeld om te worden gehangen; de andere tot levenslange opsluiting in de vesting Schlusselburg. De volgende week wordt het geding gehouden tegen 30 personen, die betrokken zijn bij den aanslag. Voorts hebben te Wüna in de laatste dagen onder de Christelijke en de Joodsche ingezetenen talrijke inhechtenisnemingen plaats gehad en zijn eenige drukkerijen en photographie-werk plaatsen gesloten. Ook deze maatregelen staan blijkbaar in verband met de jongste samenzweering tegen den czaar. --- BINNENLAND. STATEN-GENERAAL. TWEEDE KAMER. 's GRAVENHAGE, 22 April. Allereerst was voor heden aan de orde de bekende par. 15 van het derde hoofdstuk der Grondwet, met de bekende amendementen. Onvereenigbaarheid van het lidmaatschap der Staten- Generaal met de in het artikel genoemde betrekkingen , en le. het amendement voorgesteld door de heeren van Houten, van Kerkwijk en Schaepman, om de bepaling, volgens welke bij aanneming van een bezoldigd staatsambt het lidmaatschap wordt verloren, niet van toepassing te verklaren , ingeval een lid van de Staten- Generaal het ambt van Minister aanneomt - 2e het amendement voorgesteld door den heer Groovoi om de betrekking van advocaat-generaal bij den Hoogen Raad niet vereenigbaar to verklaren met het lidmaatschap der Staten-Goneraal. De Minister van binnenlandsohe «aken bleef bjj zjjne uitdrukkolijke verklaring tegen het amondoment. De heer A. Sehimmolponninok stoldo voor do alinea , die vordert, dat iemand een bezoldigd staatsambt aannemondo , zich aau horkiezing moot onderworpen , geheel weg te laten. De heer Farnoombe Sanders zou , al was hij voor het amendement, er tooh tegen stemmen , omdat door aanneming het groote hoofddoel dezer gehoele grondwetsherziening: do kiesrochthervorming, niet zon worden bereikt, doch in plaats daarvan werkitaking uitgelokt. Hij stelt or prijs op te verklaren, dat het hoofddoel voor hem alles is, en dat hij daaraan gaarne ondergoschikte ponten opoffert en hoopt van harte dat hetgeen al wederom gebeurd is , eene vingerwijzing mogo zijn èn voor de Regeering èn voor de Kamer, om te traohten tot zoodanige inkrimping der grondwetsherziening te komon, dat binnen een bepaald tijdsbestek aan het werk een einde kome. (Bravo's der reohtrrb ank en). De heer Lieftinck is, juist omdat hij voor uitbreiding van kiesrecht is. tegen het amendement, dewijl hij bij de verruiming van het kiesrecht aan do kiezors niet het recht wil ontnemen om te oordoelen, of zij tegenover Kamerleden, dio ministers worden, hun vertrouwen zullen bestendigen. Hij wil bii deze grondwetsherziening het kiesrecht verbreeden, maar niet vernauwen. Het amendement-v. d. Oije (geen nieuwo verkiezing voor Kamerleden, die een bezoldigd staatsambt aannemen) wordt verworpen met 50 tegen 18 stemmen. Het amendement-van Houten c. s. (niet onderwerping aan verkiezing van Kamerleden. die tot ministor benoemd worden) wordt mede verworpen met 48 tegen 20 stommen. Voor de heeren : van Houten , van Diggelen , van Kerkwijk ,v. Osenbruggen , Heldt, Vo. de Waol , Rooseboom, A. v. Dedem, Godin de Beaufort, Borgesius, Lohman , Zijlker, Sohaepman , v. Asch v. Wijck, de Geer, Smit, 8. v. Nijenbeek, v. Alphen , Seret, Hartogh. Het amendement-Qreeve (uitsluiting der advocaten-generaal bij den Hoogen Raad van het lidmaatschap dor Kamer) wordt aangenomen met 42 tegen 27 stemmen. De aldus gewijzigde paragraaf 15 wordt zonder hoofdelijke stemming goedgekeurd. Paragraaf 18. „De Staten-Generaal komen ton minste eenmaal 's jaars te zamen. .Hunne gewone zitting wordt geopend op den derden Maandag in September. „De Koning roept een buitengewone zitting bijeon , zoo dikwijls hjj zulks noodig oordeelt. De heer Schimmelpenninck van der Oje van Nijenbeek stelt als amendement voor te lezen : „Hunne gewone zitting wordt geopend op den derden Dinsdag in September." Aangenomen met 35 tegen 11 stemmen. De verdere artikelen van dit hoofdstuk gaven minder aanleiding tot moeilijkheden. Eenig debat ontstond bij par. 20. De twee eerste zinsneden van art. 97 der Grondwet worden gelezon als volgt: Is bij overlijden des Konings of bij afstand van de kroon de zitting gesloten, dan vergaderen de Staten-Generaal zonder voorafgaande oproeping. Deze buitengewone zitting wordt op den vijfden dag na hot overlijden of na den afstand geopend. De heer Farncombe Sanders stelt voor, in §20 als dorde lid aan het regeerings-voorstel too te voegen: „Zjjn , op hel tijdstip in het eerste lid bedoeld de Kamers beide of is eene van beide ontbonden dan treden beide, of treedt de ontbonden Kamor' tijdelijk weder op tot aan de samenkomst der nieuw verkozene, welke plaats heeft op den vijfden dag na den afloop der verkiezingen." De strekking van dit amendement is, 'terug te keeren tot het voorstel der stastsoommissie, hetwelk de Kegeering heeft laten varen. Hij ziet er niets zonderlings in, dat eene ontbonden Kamer wederom optreedt. De belangen der natie ziin wel degelijk betrokken bij de voorziening in dit geval. De Regeering ontried ten ernstigste de aanneming van deze wijziging en met 29 tegen 27 stommen werd het amendement verworpen. Vóór do heeren: van Houten . Sanders , van Osonbruggen , Heldt, de Vos , van der Slejjden, Rooseboom, A. van Dedem, W. K. van Dedera, v. d. Kaay, Kist, de Bruyn Kops, Zaajjer, v. d. Linden, Borgesius, Lohman, Kielstra, v. d. Loeff, de Geer, v. Bij landt, v. Alphen, Viruly , Buma, Hartogh , Glldomeester, v. d. Goos en do Mojjier. B 21/iis. Bevoegdheid om ook zonder afdeelingsonderzoek over voorstellen des Konings te beraadslagen. De heer de Savornin Lohman stelt voor de paragraaf te lezen overeenkomstig de redaotie dor staats-commissie, nl. : „aan de openbare bo raadslaging over eenig ingekomen voorstol dos Konings gaat altijd een onderzoek van dat voorin TL ,1. reglement w„°i«n • ♦ ,T!I-Zo' WMr°P dit onderzoek zal worden ingosteld." Hij herinnert dat de Kamer in hare afdeelingen het door de Kegeering voorgestelde artikol heeft onaannemelijk verklaard. Spreker aoh* het gelukkig dat althans eene Kamer, die iets onaannemelijk verklaart, niet behoeft af te troden. Zijn bezwaar tegen het artikel is vooral, dat daarin omtrent het onderzoek dor voorstellen niets bepaald wordt. Met 42 tegen 18 stemmon werd dienovereenkomstig beslist. Over par. 36, handelende over de verantwoording van do staatsuitgaven en ontvangsten , liepen de meoningen niteen. Een gehool nieuw stelsel wordt voorgedragen, namelijk in plaats Tan verantwoording in het openbaar aan de wetgevende macht, die de credieten heeft gegeven , verantwoording binnenskamers voor de Algemeene Rekenkamer, behoudens boslissing bij de wet omtrent die ontvangsten en uitgaven , waarover versohil bestaat tusschen de Regeering en de Rekenkamer. De heer Verniers v. d. Loeft' qualifioeert hot Regeringsvoorstel, dat de Regeering eenvoudig de pen wil halen door het groote beginsel, in 1848 aangenomen. Kraohtig kwam hij op voor het bestaande stelsel, waarvan ton onrechte wordt gezegd , dat het fiasco heeft gemaakt, daar het bjj ontbreken eener comptabiliteitswet nooit ten volle is toegepast. Hij stelde in het licht hoe zulk een wet in hoofdtrekken behoorde te zijn ingericht, opdat ook de financieele verantwoordelijkheid der Ministers tot haar recht zou komen. De Minister van binnenlandsohe zaken beweerde, dat hierover de quaestie niet liep , omdat het bestaande artikel zulk een wet niet voorschrijft, en scheen eveneens te willen betwisten de ernstige grief van den heer v. d. Loeff, dat het voorgedragen stelsel met éen pennestreek den strijd tnsschen het praeventieve en hot repressieve stelsel van oomptabiliteit, ten gunste van het eerste, beslist, terwijl het bestaande artikel die vraag openlaat. De Minister van financiën bestreed de bewering , dat door het artikel de constitutioneele waarborgen worden prijsgegeven. De Rekenkamer is het aangewezen college om de Regeering voor te lichten, en de wetgevende macht kan beslissen omtrent geschilpunten. Maandag voortzetting. ---