BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 3 Mei. Het Washingtonsfeest te New-York is op eene even reusachtige als waardige wijze door een goed deel der bevolking van de Unie ten einde gebracht. De voornaamste plechtigheden van Dinsdag bestonden uit een receptie bij den president in de Cityhall, waar een tweehonderdtal schoolgaande meisjes zijnen weg niet bloemen bestrooiden en bij monde van een schoon, zwartoogig meisje van de normaalschool hem het welkom werd toegeroepen. Des avonds was er een luisterrijk bal in het operagebouw , waar 6000 personen, onder welke vele dames, schitterende van juweelen en edelgesteenten en kostbare kleedij , den president bij zijne komst onder het geschetter der trompetten , met luide hoera's begroetten. De opeengedrongen menigte beproefde vergeefs te dansen, hetgeen eerst gelukte , nadat de oroote balzaal eenigermate ontruimd werd door de gasten die aan het souper deelnamen. De Woensdag was gewijd aan de groote militaire parade en aan de godsdienstoefeningen in de kerk. De bisschop Potter, die in St. Pauls kerk preekte , wekte daar een groote opschudding doordien hij allerhevigst uitvoer tegen het laag gehalte der Amerikaansche zeden en gewoonten, wat hij toeschreef aan het mengelmoes van allerlei geïmporteerd uitschot van verschillende volken. Velen verlieten daarop haastig en verwoed de kerk. Na deze plechtigheden werd een reeks van redevoeringen gehouden, waarvan de voornaamste door den heer Depew. Deze trad , na eenige historische beschouwingen over de moeilijkheden en gevaren , met welke het vormen der Unie en het aannemen der constitutie was gepaard gegaan , over de beteekenis van het optreden van Washington enz., in eene breede beschrijving van de ontzaglijke ontwikkeling op welke de tegenwoordige Unie op stoffelijk zoowel als geestelijk gebied mag bogen. „De geest van Washington" , zoo ongeveer luidde het slot zijner toespraak , „beheerscht nog het uitvoerend gezag. Het moge voor de presidenten van onzen tijd niet mogelijk zijn, hem in grootheid te evenaren, beneden hetgeen voor hem was de standaard van plicht en behartiging van het algemeen belang, kunnen zij niet dalen. Zijn leven en karakter, door de komende geslachten nauwkeurig bestudeerd en begrepen , zal voor hun bijzonder leven en voor hun optreden in het openbaar, voor hunne vaderlandsliefde en hun burgertrouw, voor hunne liefde en toewijding aan de Unie en de Vrijheid , het beste richtsnoer blijven. Met zijn grootsch verleden en zijnen schitterenden tegenwoordigen toestand, gaat het Amerikaansche volk , de erfgenaam van hoiulerd jaren, wonderbaarlijk rijk aan al wat den roem en de grootheid eener natie bevordert, vol vertrouwen op de vastheid eu elasticiteit zijner constitutie en op flch zelven tevens , de nu aangebroken nieuwe eeuw met hoop eu vreugde te genioet." De parade die daarna plaats had van duizenden militairen en oudgedienden bood een aangrijpend schouwspel aan. Het duurde verscheidene uren voor dat de stoet van 50,000 man den zeven mijlen langen weg , dien hij innam , door de met vlaggen getooide en van een levenden haag van menschen voorziene straten onder de muziek van 150 orchesten had afgelegd. Te Chicago had bij het ontsteken van een vuurwerk een paniek plaats, die verscheidene menschen het leven kostte. Dinsdag verscheen de heer Parnell voor de z.g. Parnell-commissie te Londen onder een grooten toeloop van het publiek. In den aanvang was Parnell wat zenuwachtig , doch in den loop zijner verklaringen werd hij steeds kalmer en overtuigender. Hij verklaarde onder eede, dat hij nooit tot eenig geheim genootschap in lerland of in Amerika had behoord en tot de fenians in 'geenerlei betrekking had gestaan. Toch bracht bij het publiek een oogenblik in spanning toen hij , bij nader overweging, verklaarde toch tot een geheim gezelschap behoord te hebben. Toen de voorzitter hem vroeg welk dit was , antwoordde hij tot niet geringe vroolijkheid der aanwezigen, dat 't het genootschap der Ancient Foresters was. Men wete dat dit genootschap tot werkkring heeft, vrede en gelukzaligheid over alle menschen te brengen en dat slechts zij daarvan lid kunnen zijn, die een voorbeeldig leven leiden. Vervolgens schetste Parnell de aanleiding, die hem bewogen had zich het lot der leren aan te trekken. Hij had steeds en alleen constitutioneele middelen aangewend tot bereiking van zijn doel en nooit de woorden gebruikt, die men hem in den mond had gelegd , dat de laatste schakel tusschen Engeland en lerland met geweld verbroken moest worden. Aan zijne drie medewerkers, Egan, Davitt en Biggar bracht hij een warme hulde, en verzekerde, dat die mannen ook thans nog zijn volkomen vertrouwen bezaten. Bij deze verklaringen, die op eenvoudige doch treffende wijze werden voorgedragen, stelde hij zijne positie en die zijner medewerkers in een helder licht, waarin hij door zijne verdedigers meesterlijk gesteund werd. Ofschoon zijn verhoor nog verscheidene dagen zal duren, zoo mag het medegedeelde op den eersten dag reeds een overwinning voor hem en zijne partij genoemd worden. De geheime raad van het landbouwdepartement heeft eergisteren formeel bevestigd het reeds in de vorige week genomen besluit, om de toelating van levend Nederlandsch vee uit te stellen tot primo September. Deze beslissing werd terstond aan den bestuursraad van het koninklijk landbouwkundig genootschap medegedeeld , die juist eene vergadering eindigde , waarin eene motie van den heer Thorold, om geen buitenlandsch vee op de groote expositie te Windsor in Jutii toe te laten , eenstemmig was aangenomen. De kennisgeving der regeering verwekte groote geestdrift onder du bestuursleden van het Genootschap. Het plan van den Nederlandschen consul Maas, welks voorbereiding reeds ver gevorderd was, om te Londen eene Nederlandsche vee-expositie te houden buiten het landbouwkundig genootschap om , moet nu vooreerst vervallen. De protectionistische agrariërs schijnen den toestand volkomen te beheerschen. Het orgaan van den Duitschen rijkskanselier bevat een heftig artikel tegen de Zwitsersche regeering, naar aanleiding van het uitzetten van den Badenschen politie-commissaris uit het Zwitsersche grondgebied. De Norddeutsche verklaart dat, nu die ambtenaar uit de hechtenis is ontslagen, het er op aankomt om opheldering en zoo noodig satisfactie te vragen betreffende eene handelwijze, welke in strijd is met de gebruiken van het volkenrecht. Indien de politie, zoo besluit het blad, geen voldoende bescherming verkrijgt tegen de revolutionaire kuiperijen , die van Zwitserland uitgaan, dan zullen de naburige staten genoodzaakt zijn, zich te beschermen door strenger toezicht te houden op het grensverkeer en dit te beperken. De bondsregeering weet dus wat haar te wachten staat, als zij niet duldt het in Duitschland zelf veroordeelde spionuagestelsel van den heer von Puttkammer. Waarschijnlijk zal aangedrongen worden op een nader onderzoek, of en in hoever de Zwitsersche bondsregeering hare bevoegdheid is te buiten gegaan. Nu door genoegzaam alle bladen van verschillende richting de teleurstelling wordt uitgesproken wegens het uitblijven van het ontwerp betreffende de inkomstenbelasting, geeft de Norddeutsche te verstaan, dat de regeering tot de overtuiging was gekomen, dat de twee conservatieve partijen en de nationaalliberalen aan het einde van eene vermoeiende zitting het niet meer eens zouden worden over de amendeering van het wetsontwerp. Aangezien nu alleen van het onderling overleg van die partijen en van haar overleg met de regeering eene positieve uitkomst te verwachten was, zou de indiening van het wetsontwerp in deze omstandigheden geen ander gevolg gehad hebben dan het verschaffen van een welkom middel van verkiezingsbeweging aan de oppositie gedurende de eerstvolgende maanden. Eergisteren zijn voor de rechtbank te Parijs de processen van den procureur-generaal Beaurepaire tegen verscheidene dagbladen wegens beleediging of laster aangevangen. De verdedigers van de gedaagden pleitten allen onbevoegdverklaring van de rechtbank, daar de beklaagde artikelen, gelijk zij beweerden, niet gericht waren tegen den heer Beaurepaire als privaat persoon , maar tegen den ambtenaar, den procureur-generaal, zoodat de zaak aanhangig gemaakt moet worden bij het hof van gezworenen. De uitspraak is acht dagen uitgesteld. --- Feuilleton. ARGONAUTEN VAN DEN NIEUWEREN TIJD. HUMORISTISCHE ROMAN VAN FRANK HARKUT. 17 De deur van de voorkamer knarste. Ik hoorde het ruischen van een damesgewaad , eene stem — miss Nyborg's stem. Vijf minuten was ik alleen. Het fluisteren in het voorvertrek kon ik niet verstaan. Daarna werd de deur geopend en miss Nyborg , gevolgd door mr. Higgins, trad binnen. Wat zag zij er statig uit! De oogen fonkelend , de volle lippen half geopend, wierp rij den regenscherm van witte kant op den vloer en stak mij beide handen toe. „Nog eens mijn hartelijken , innigsten dank, mijnheer Teazewinkle," sprak zij; „uiijn oude vriend en raadsman zegt mij, dat gij thans vast besloten zijt voor de zaak van mijn arm volk op te treden." Mr. Higgins , die achter haar stond, knipoogde tegen mij. «Eindelijk heb ik den man gevonden," ging zij voort, „dien ik zoo lang gezocht heb!" De groote diamant aan haar boezem schitterde en flikkerde in duizenden kleuren. Ik boog zwijgend en legde de hand op het hart. „Ik verwacht u heden avond in Sri-Menantihouse , mijnheer Teazewinkle. Tot wederziens ! Ik rijd thans met mr. Higgins naar sultan Ali!" XV. Het was intusschen bedenkelijk dicht bij vijf uur geworden , — onze etenstijd. Gwendoliue, Unicus en Unica, — miss Kettering, de zuurkool met ribbetjes, -*• alles wachtte op ons. En ik houd niet van bedsermoenen, vooral niet, omdat Gwendoline — zij is werkelijk een flink vrouwtje, — als de omstandighedeto er naar zijn, in staat is die sermoenen ook voor een grooter publiek le bonden. Ik begon daarom mijn ouden vrieud mijn ongeduld door krampachtig rukken met mijn stoel duidelijk te maken. Gustaaf echter was niet van de voortzetting van zijn verhaal af te brengen , want hij is immers nog niet getrouwd ! „Kijk niet zoo om en blijf stil op uw stoel zitten ," ging hij koelbloedig voort. „De ribbetjes bederven niet. Verlaat u op mij ; ik bezorg ons tijdig aan uwe gastvrije tafel." Hij nam nog een teug selterswater en cognac. „Ik moet mij versterken ," sprak hij , zich den baard afvegend. „De herinnering aan den avond in Sri Menanti-house overmant mij. Die was heerlijk , grootsch , beslissend ! Wij zaten alleen onder de met geuren bezwangerde veranda, Marion en ik. In den salon waren mrs. Anderson en Dora Thring. Mrs. Anderson knikkebolde op haar schommelstoel, Dora speelde eene zachte, liefelijke wijze op den vleugel, — het was een zuiver melodrama. Marion sprak op luid fluisterenden toon tot mij , onwillekeurig in de maat der muziek vervallende. Zij stond dicht bij mij. Ik hield hare rechterhand in de mijne, luisterde naar hare woorden en dronk haar adem in. Ik had het recht verworven hare hand vast te houden, en dat was zoo gekomen. Wij waren na den maaltijd naar de veranda gegaan en hadden een poos stil en zwijgend naast elkander gestaan. Weet gij, — dat komt dikwijls zoo men heeft het hart vol. — Werkelijk , hij had hart gezegd , het oude, berekenen le getallenmensch , hart - - — ! Het hart vol; geen woord kan over de lippen. Men weet dat de beslissing nabij is, maar de verwachting verlamt de tong. Marion brak het zwijgen. Zij zag mij zoo goedig, zoo liefdevol aan. „Ik weet niet, mr. Teazewinkle," sprak zij, en hare stem trilde een weinig, „ik weet volstrekt niet hoe het mij te moede is. Ik sidder bij de gedachte, u tot een waagstuk verleid te hebben. Wat kan u, den trotschen zoon van het koele Noorden, mijn volk , mijn arme volk zijn ?" „Uw volk, uw edel volk, miss Nyborg,— Marion," antwoordde ik, „zal mijn volk zijn, wanneer gij mij het recht geeft, het mijn volk te noemen ! Geef mij het heilige recht voor uw volk te strijden ! Marion, geliefde Marion , word mijne vrouw ■!" Zij wendde haar gelaat af; hare hand sidderde in de mijne. Bijna scheen het mij toe, alsof Marion mij die hand ontrukken wilde. Wederom eene pauze, eene lange, lange pauze. Daarna sprak zij : „Derhalve alleen om mijnentwille, wilt gij u mijn volk aantrekken ?" „Gij zijt de beste van uw volk , Marion ; in u bemin ik uw volk — Marion, geliefde Marion , - - word de mijne !" Ach wat maakte die blik harer oogen mij zalig! Ik trok haar aan mijne borst — Paf! Daar vloog de kurk uit de selterswater-flesch en ik- sprong verschrikt op. Het was vijfentwintig minuten voor vijf! Ou, vijf uur, klokslag vijf uur, wordt de' soep opgedaan. Het is een lange weg naar hetßollendorfer-plein. «Thans geen oogenblik langer j Gtrstftftf, beet ik hem toe en greep mijn hoed. -Nog vijf minuten ; buiten staan rijtuigen. Wij vliegen aan den boezem uwer echtgenoote, zeg ik u, Boonekamp," zoo bracht Gustaaf mij tot bedaren. „Overigens heeft die vervloekte kurk mij heelemaal van de wijs gebracht. Kort en goed; Marion zeide ,ja" en wij waren verloofd." Gij hebt mij bedwongen, Gustaaf - zij zeide „Gustaaf' - „Gustaaf" , mijn held, bevrijder mijns volks! In zijne geschiedenis zullen wij eeuwig leven! Mata-Niala en Singa- Ati! O , Gustaaf, mijn Singa-Ati!" ,Gij moet weten, Boonekamp, Singa-Ati is het Maleische woord voor leeuwenhart," Singa-Ati noemde zij mij ? Ik werd zeer trotsch en werd een paar duim grooter. Zij vleide zich aan mijne borst. Juist wilde ik een kus op de zwellende lippen drukken, toen hoorde ik een zacht gegichel en daarna Dora's zilveren stemmetje. Wel, Marion, — mr. Teazewinkle ! Een liefdesverklaring ? Dan moeten wij wel geluk wenschen !" Mrs. Anderson trad ook de deur in en wreef zich de slaperige oogen uit. Wij stelden ons als verloofden voor. „Thans echter in het rijtuig !" riep ik , en hep met den hoed in de hand naar het portaal. Een schril fluitje van den portier en er komt een rijtuig voor. „Het overige verhaal ik u na het eten," sprak Gustaaf, ,en dan zult gij toegeven dat voor u bet overige het belangrijkste is. Naar het Rollendorfplein , maar snel!" Vijf uur was het, toen wij op het Kollendorferplein aankwamen. Eene minuut later hielden wij voor ons huis stil. Boven uit het raam keek de krullebol van mijn Unicus. Onder aan de deur gaf Gustaaf —- hij stond er op , om te betalen, den koetsier eenige muntstukken. De paardemenner woog ze op de band, beschouwde ze hoofdschuddend en zeide met uitgezochte beleefdheid: „Mijnheer is zeker niet van hier V Misschien wel uit Nassau ?" en reed daarna schimpend weg. Gustaaf sloeg zich zwierig het stof van de gelakte schoenen en merkte op: „Men moet dergelijke lieden niet door vrijgevigheid verwennen , waartoe is er anders een tarief ? Bovendien beeft hij zijn geld gauw genoeg verdiend." Wij stegen heel stil, over den zachten looper, de twee trappen op ; maar boven aan het portaal wachtte ons het kamermeisje met de sotto-voce opmerking : „Mevrouw heeft reeds bevolen op te doen." Ik zou gaarne het handenwasschen nagelaten hebben , maar Gustaaf, die zich in mijne ongerustheid vermeide , stond er op , en zoo was het kwartier over vijf geworden, toen wij in den salon kwamen. Daar ontving ons, in muiskleurige zijde gekleed, mijne gemalin Gwendoline. „Welcome in Berlin, mr. Teazewinkle!" Zij reikte hem de hand. Mij knikte zij nauwelijks toe. „Gij moet wel hongerig zijn, na zoon lange reis." Zou de practische huisvrouw gedacht hebben, dat hij van Singapore tot biertoe niet behoorlijk gemiddagmaald had? — „Weder jonger geworden , mevrouw ?" sprak Gustaaf beleefd, toen zij zijn arm nam, en met hem naar de eetzaal ging. Ik kwam alleen achteraan. Daarbinnen stonden reeds de kinderen en miss Kettering bij hunne plaatsen. De eersten zouden onzen gast gaarne tegemoet gesprongen zijn , maar daarvoor zijn zij te streng opgevoed. De postzegelverzameling; kleine, buitenlandsche geschenken, als : Siameesche porceleinen munten, Japansche artikelen en dergelijke kleine aardigheden hadden Gustaaf het hart onzer telgen veroverd. Het kwam echter niet verder dan tot een zwijgend handschudden; de kleinen gingen weer achter hun stoelen staan, en Unica, die aan de beurt was, deed het tafelgebed. Miss Kettering staarde zwijgend op haar bord. Zij had het al sedert lang opgegeven met hare oogen salvo's af te vuren op Gustaaf' Die was tegen haar blikken bestand. Waarom dus nutteloos munitie te verspillen ? De maaltijd verliep kalm. Mijne vrouw sprak weinig: alleen eenige verontschuldi-ringen , omdat de spijzen niet goed waren , waarvan ik niets bemerkte, en wat zij op rekening stelde van de ongeregeldheid van den heer des huizes, die den etenstijd niet in acht genomen had. Elke verontschuldiging gin-vergezeld van een strengen blik op mij en werd met een blik van verstandhouding door Gustaaf beantwoord. Het werd overigens later heel gezellig, want Gustaaf vertelt goed, en Gwendohne kan wel luisteren als zij wil. Bij my wil zij zelden. (Wordt vervolgd), --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 3 Mei. ln eene, ouder voorzitting van den heer J. AV. Kramers , door de leden van het departement Leeuwarden der Maatschappij tot nut van het algemeen gehouden vergadering zijn uit de door het hoofdbestuur opgemaakte dubbeltallen tot leden van het hoofdbestuur gekozen de heeren dr. S. Baart de la Faille te Amsterdam en mr. C. 11. B. Boot te Rotterdam. Tot afgevaardigden naar de algemeene vergadering zijn benoemd de heeren J. W. Kramers en J. C. Skigels, tot hunne plaatsvervangers de heeren J. van' der Scheer en N. Kamp A.Wzn. In dezelfde vergadering is aangenomen het voorstel van het bestuur, om , nu voor een cursus tot opleiding van kweekelingen voor bewaarscholen de noodige financiëele steun van de gemeente en van de directie der Spaarbank is verzekerd, in beginsel tot de op^ richting van zoodanigen cursus te besluiten. De uitvoering is aan het bestuur opgedragen — In de centrale vergadering van antirevolutionaire kiesvereenigingen in het district Leeuwarden zijn tot candidaten voor de Prov. Staten gesteld de heeren: A. Helder alhier, J. T. de Boer en P. Kalma, beiden te Wirdum , en D. G. Reitsma te Oostermeer. — De heer M. G. de Jongh, leeraar aan de hoogere burgerschool te Harlingen, had zich , wegens huiselijke omstandigheden , verhinderd gevoeld, de benoeming tot lid van de commissie voor het eind-examen der hoogere burgerscholen in Friesland aan te nemen. In zijne plaats is thans door den Commissaris des Konings benoemd de heer J. J. van Rijn, leeraar aan de Rijks hoogere burgerschool alhier. — De gemiddelde stand van het boezemwater was volgens den wekelijkschen peilstaat: den 23en April 21.7 cM. \ , 24en „ 21.9 , I 26en '. 19.Ü *. hoven , . '27en . 18.6 . zon^peil 28en , 17.7 . . 29en , 18.3 , ) In dien tijd is gestroomd met de volgende zeesluizen : de Friesche Sluis, gedurende 15';2 ureu. te Nieuwezijlen, , 18 „ Volgens den laatsten waarnemingsdag was het boezemwater 4 <;M. lager dan de vorige week. Het grootxte verschil in waterstand, waargenomen op den 23en April j.1., was 20 cM., zijnde 31 cM. boven Zp. te Dokkum en 11 cM. boven Zp. te Molkwermn. — Door den Gemeenteraad van Franeker is tot conciërge van het Raadhuis benoemd Johs. v. d. Meulen en tot gemeentelijke vroedvrouw mej. A. H. Hom—Baijlé, beiden aldaar. — In de veenderij te Stobbegat zijn de verveners vergaderd geweest. De trekkers hebben appèl gehouden; tot heden is nog geen aceoord getroffen. De verveners laten opmeten en uitbetalen. De politie is in de veenderij en de schippers laden. De werkstaking duurt voort. — Gisteren nacht is te Breda op 79-jarigen leeftijd plotseling overleden de vice-admiraal G. C. C. Pels Rijeken, oud-minister van marine. — Op eenige plaatsen hebben zich reeds, met het oog op de gunstige wending in de ongesteldheid van Z. M. den Koning, voorloopige commissiën gevormd, ten einde op 12 dezer de 40-jarige regeering van Z. M. feestelijk te herdenken. — Bij kon. besluit van 15 April is bepaald, dat binnenslands na 1 Juni en buit na 1 Sept. e.k. aan de onderofficieren en minderen , dienende aan • boord der schepen en vaartuigen van oorlog, die geen gebruik verlangen te maken van het rantsoen jenever, hun volgens het reglement op den victualiedienst bij de zeemacht toegekend, een geldelijke tegemoetkoming zal worden te goed gedaan, buitengaats van f 0.90 per maand voor het gewoon rantsoen en van f 0.03 voor iedere extra-verstrekking; binnengaats van f 0.03 voor iedere verstrekking. Schepelingen die , onder de gestelde voorwaarden , van de hun te verstrekken jenever afstand wenschen te doen, moeten zich daartoe voor minstens een maand verbinden. De Volksvriend maakt met groote ingenomenheid van dit besluit gewag. ,De Minister van binnenlandsche zaken > overwegende dat, tengevolge van het overlijden van den heer A. E. Reuther , eene verkiezing van een lid der Tweede Kamer van de Staten-Generaal moet plaats hebben in het hoofdkiesdistrict Nijmegen, heeft bepaald, dat de verkiezing van een lid der Tweede Kamer van de Staten-Generaal in dat hoofddistrict zal geschieden op Dinsdag 21 Mei e.k., en de herstemming, is die noodig, op Dinsdag 4 Juni daaraanvolgende. — De Minister van buitenlandsche zaken brengt ter kennis van belanghebbenden, dat de heer L. van Riet, consul der Nederlanden te Buenos-Ayres, op een nader aan te kondigen tijdstip, opnieuw aan zijn Departement zaf zijn te spreken. Geïnteresseerden gelieven zich inmiddels schriftelijk tot genoemden ambtenaar (adres Departement van buitenlandsche zaken) te wenden, onder aanwijzing waaromtrent zij inlichtingen wenschen te ontvangen. — In Staadsblad no. 43 is afgekondigd het volgende besluit van de Staten-Generaal in vereenigde vergadering van 2 Mei 1889 , krachtens art. 47 der Grondwet: De- voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal, , Overwegende, dat de Staten-Generaal heden in vereenigde vergadering hebben genomen het volgende besluit: „De Staten-Generaal in vereenigde verga. „dering verklaren , dat het in art. 38 der „ „Grondwet omschreven geval heeft opge, .houden te bestaan." „Gezien art. 47 der Grondwet; „Gelast, dat dit besluit, door plaatsing dezes in het Staatsblad, wordt afgekondigd. „'sGravenhage, 2 Mei 1889. ,De Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal, „W. A. A. J. SCHIMHELPENNINCK VAN DEE OIJK." — Men meldt uit 's Gravenhage : Van alle departementen van algemeen bestuur , en ook van de gebouwen der Kamers werd gisteren namiddag na het bekend worden van het besluit der Vereenigde Vergadering , de nationale Vlag uitgestoken. Verschillende ingezetenen volgden hef voorbeeld door den heer van Ockenburg in de Passage , het eerst gegeven. — Het PrOStitUtie-COngreS werd eergisterochtend in Fra-cati voortgezet in de afdeeling mautsr.happdijkiï toestanden. Voorzitter was dr. E. J. W. Koch. van Middelburg. De heer J. A. Fortuyn sprak daarin over de woezenverplegitig in Nederland, welke z. i. veel te wonschen over laat, niet het minst omdat zij tegen den goedkoopst mogelijken prijs worden uitbesteed , wat niet aldus behoort te zijn. Er ontstond op deze rede eene beraadslaging , waarin verschillende congresleden, o. a. de heer J. van 't Lindenhout, directeur van de weesiurichting te Neerbosch , de schaduwzijden erkenden van de uitbesteding van weezen bij particulieren. Daarentegen verdedigden'enkele sprekers dit stelsel. De heer C. V. Gerritsen keurde „den toestand te Amsterdam" af, en stelde een motie voor tegen exploitatie van anderen uit winstbejag. In den loop zijner rede had hij zichj ongunstig uitgelaten over de wijze waarop de leden van de Middernachtzending hunne taak opvatten, die z. i. het martelaarschap zoeken. Daartegen protesteerde de heer H. Pierson op krachtige wijze , er den nadruk op leggende, dat ieder het werk der redding kon opvatten op zijne manier. Uit een mededeeling van den secretaris der Middernacht:, n* ding bleek, dat de omvang van het kwaad in Amsterdam grooter was dan officieel bekend was. Over de houding der [Amsterdamsche politie tegenover het kwaad zelf werd nog veel gesproken, waarna de motie van den heer Gerritsen bij acclamatie werd aangenomen. In dezelfde afdeeling sprak , namens de afdeeling Amsterdam der sociaal-democratische vrouwen-vereeniging, de „burgeres" Jonker, over de wettige plaats der vrouw, waarbij zij protesteerde tegen „de bewering dat de vrouw een noodzakelijk kwaad was." Zij eischte maatschappelijke gelijkheid van den man eu de vrouw. Er was hierop alleen gelegenheid tot debat voor vrouwen, waarvan mevrouw Kngelberts gebruik maakte, om te zeggen, dat zij in vele opzichten het met den inleidster eens was. Een andere dame vond, dat wanneer de vrouw niet op gelijke hoogte staat met de mannen, dat moet geweten worden aan de moeders, die van jongs aan den jongens inprenten , dat zij meer en beter zijn dan de meisjes ! Dr. Menno Huizinga herinnerde er aan, dat, afgescheiden van het recht der vrouw , hare plaats toch niet dezelfde kan zijn als die van den man en dat de vrouw ook niet alle betrekkingen van den man kan waarnemen. De plaats der vrouw is bij uitstek het huisgezin {toejuiching) en ons streven moet er op gericht zijn, de huwelijken vroeger mogelijk te maken. Is men eenmaal getrouwd , dan houdt de spr. tegenover de inleidster vol, dat het wenschelijk is , dat aan éen van beiden de leiding der zaken tegenover de buitenwereld worde opgedragen , wie dat zij , is spr. onverschillig. In de sectie Recht werd 's middags een vragenlijst behandeld, welke de Minister van binnenlandsche zaken aan enkele gemeentebesturen heeft voorgelegd. Die vragenlijst en de daarop ontvangen 38 antwoorden van gemeentebesturen mochten wel worden voorgelezen, op uitdrukkelijke voorwaarde, dat de ingekomen antwoorden geen onderwerp van openbare bespreking zouden uitmaken. Uit die antwoorden bleek o. a., dat in ons land 30 gemeente-verordeningen worden getold en dat de gemeentebesturen verschillen in hun oordeel omtrent de gevolgen der verordeningen. — Blijkens bericht van Zr. Ms. gezant te Parijs heeft de Fransche Regoering de volgende douanekantoren voor den in- en doorvoer Van runderen, schapen, geiten en varkens gesloten: Dunkerque, Ghyvelde, Hondschoote, Oost-Cappel, Stenvoorde, Boischèpe, Bailleul, le Seau, Armentières (le Bizet), Armentières (gare), Pont- Rouge, Wervicq-Sud, Hallvin, Riscontout, Tourcoing, Watholos, Touffles, Baisieux, Bachy, Mouchiu , Maulde , Hergnies, le Coq, Blanc-Misseron, Bry , Malplaquct, Cousolre , leumont, Feignies, He'strud , Beaurieux. Eppe-Sauvage, Anor, Ohain (Nord); Hirson (Ainsne); Signy-le-Petit, Gué d'Hossus , Givet, Vireux- Molhain , Hargnies , Fumay, Gespunsart, Hautes- Rivières, la Chapelle , Saint Menges , Mogues , Mathon . Messempré (Ardennes) ; Ecouviez (Meuse): La Grande Fosse, Provenchères, Plainfaing, Wissembach ; Ventron (Vosges): Vauthiersmont, la Chapelle-Sous Rougemont, Petit-Croix, Foussemagne, Chavannos-les-Grands, Réchézy, Courtelevant (territoire de Belfort), Longwy . Mont Saint Martin , Hussignv , Beuvillers , Audun-le Roman. Auboué. Batilly, Pagny, les Ménils , Lctricourt, Moucel, Arracourt, Avrieourt, Blamont (Meurthe-ot-Moselle). (St-Ct.) — Gedurende de maand April is een som van f 25,020 uitbetaald aan handgeld aan vrijwilligers voor het Indische leger. — Het Stoomschip Drenthe. kapt. le Clercq , van Rotterdam naar Java, vertrok 2 dezer van Marseille ; Veendam, der N. A. S. M., van Rotterdam, arriveerde 1 dezer te New-York. Tijdens het onweder, dat deze week hevig woedde, is een schaap van den landbouwer D. M. Anema te Achlum in de weide door den bliksem gedood. Te Spannum is gisteren een 3-jarig jongetje te water geraakt en eenige oogenb likken later levenloos opgehaald. Te Onderdendam is een achtjarig knaapje, dat bii het verhuizen zijner ouders naar een naburig dorp, van den volgeladen wagen viel, overreden en kort daarna aan de gevolgen gestorven. De grootste vaas ter wereld is bij het vervoer naar de Parijsche tentoonstelling gebroken De vaas was gemaakt te Oobridge in Em-eland en oorspronkelijk voor de tentoonstelling in het Cristal Palace bestemd. Ze was 10 voet hoog en stelde in twee halfronden „de Aarde" voor. Jaren lang was er aan gewerkt en er moesten bijzondere gebouwen en ovens voor de vervaardiging worden opgericht. De schade , die niet hersteld kan worden , wordt slechts gedeeltelijk door verzekering gedekt. ---