BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 14 Augustus. Keizer Frans Jezef, Duitschland's trouwste vriend, is thans te Berlijn. Ongeëvenaard is de geestdrift over dit feit door de Duitsche pers aan den dag gelegd. De officieele, zoowel als de officieuse pers bevatten ontboezemingen vol hartelijke genegenheid aan dien hoogvereerden gast gewijd. De Reichsanzeiger levert o. a. de volgende welkomstgroet: „Met zijn keizer begroet het Duitsche volk heden in den persoon van keizer Frans Jozef don vriend en bondgenoot van onzen monarch en den heerscher van een machtig naburig rijk, met wien wij ons om geschiedkundige overleveringen, gemeenschappelijke belangen en gelijke liefde tot den vrede verbonden hebben. Zware beproevingen , die keizer Frans Jozef getroffen hebben , hebben zijn heldenmoed niet verbroken , en de smart, die zijn hart vervult, heeft zijn plichtgevoel als monarch , waarmede hij zijn volk een luisterrijk voorbeeld geeft, nooit overmeesterd. Duitschland vereert in den hoogen gast den vorst, die gedurende veertig jaren van arbeid den bevrienden nabuurstaat den weg tot grootheid en welvaart heeft aangewezen , en het brengt hem zijn diep gevoelde hulde. Welkom zij keizer Frans Jozef! de vriend van Duitschland, de edele , machtige bondgenoot! God spare hem voor zijn volk en voor ons!" Men beweert, dat dit stuk rechtstreeks uit de pen van keizer Wilhelm is gevloeid. De Norddeutsche, een blad dat zich anders niet met poëtische ontboezemingen inlaat, behelst thans een gedicht vol gloed over het gelukkig feit van den dag. Ook hiervan is de schrijver een man van beteekenis, en wel de legatieraad bij het ministerie van buitenlandsche zaken, Ernst von Wildenbruch. _ De overige pers is eenstemmig in loftuitingen en hecht aan dit bezoek groote staatkundige beteekenis. En nu de ontvangst? Zij was indrukwekkend , meer dan dat, hartelijk. Keizer Wilhelm, al de koninklijke prinsen, prins Bismarck , graaf Moltke, generaal Blunienthal en andere generaals, en graaf Herbert Bismarck waren aanwezig. De ontmoeting van de twee keizers was zeer hartelijk; beiden waren zichtbaar bewogen. De eerewacht maakte front en de muziek speelde het Oostenrijksche volkslied. Nadat keizer Frans Jozef langs het front der eerewacht was gegaan en zoowel prins Bismarck als de andere voorname personen had gegroet, begaven beide monarchen zich in een open, met vier paarden bespannen rijtuig naar het paleis. Langs den weg, dien het rijtuig aflegde, hadden de troepen der garde zich in rij geschaard. Het publiek, dat bij duizenden was opgekomen, hief luide juichkreten aan. In een tweede rijtuig hadden plaats genomen de aartshertog Frans en prins Hendrik. In verdere rijtuigen volgden de koninklijke prinsen, graaf Kalnoky, de rijkskanselier , graaf Herbert Bismarck , graaf Moltke en generaal Beek, chef van den staf. Bij de aankomst aan het paleis werd eene eerewacht van het regiment, dat den naam van den aarsthertog Frans draagt, door dezen geïnspecteerd. Keizer Frans Jozef werd op het paleis begroet door de keizerin en de keizerin-grootmoeder. De feesten zullen , wegens den rouw, zeer beperkt blijven en zich bepalen tot een gastmaal en een groote revue. De laatste heeft gisteren plaats gehad. De keizer kommandeerde de parade , die door de keizerin te paard werd bijgewoond, onder begunstiging van heerlijk weder. Persoonlijk voerde keizer Wilhelm het geheele gardekorps en vervolgens nogmaals het eerste regiment grenadiers aan, tot voor den keizer van Oostenrijk, die daarna het Frans- Josef-regiment voor keizer Wilhelm deed defileeren. Langs den weg , heen en terug , werden de keizer van Oostenrijk en het Duitsch keizerlijk echtpaar door de volksmenigte met geestdrift toegejuicht. Zooals te verwachten was, is geschied. De rechterzijde van den Franseiien senaat heeft als leden van het hooggerechtshof in de zaak-Boulanger zich onbevoegd verklaard , nadat het voorstel Kerdrel met 212 tegen 21 stemmen was verworpen, omdat de bevoegdheid van het hof uit het feit van zijn bijeenkomst reeds blijkt. De rechterzijde heeft besloten geen deel meer aan de beraadslagingen te nemen , maar zich ook van verdere manifestatiën te onthouden. De geheime raad , die nu hoofdzakelijk uit liberalen bestaat, zal nog eenige dagen noodig hebben, alvorens met zijne taak gereed te zijn. Er zullen talrijke en tijdroovende stemmingen moeten plaats hebben over elk punt van beslissing. De radicale bladen laten zich eenstemmig zeer gunstig uit over het requisitoir van den procureur-generaal Beaurepaire en slaakt een kreet van verontwaardiging over de schanddaden van de Boulangistische bende aan het licht gebracht. Ook het Journal des Débais zegt, dat het nageslacht de rede van den procureur lezende , niet zal kunnen begrijpen, hoe zulk een reeks van feiten onder de oogen der regeering konden voorkomen. Het blad aarzelt niet te verklaren , dat het bewijs van het misdadige der feiten geleverd is. Op den verjaardag van het overlijden van den commune-generaal Eudes hebben de revolutionairen op Père Lachaise een demonstratie gehouden, bij welke gelegenheid het revolutionaire gemeenteraadslid Vaillant verklaard heeft, wel verre van een Boulangist te zijn, den generaal, als hij hem machtig werd, dadelijk tegen den muur te zullen zetten. Onder de grootheden , die thans te Parijs zijn om de tentoonstelling te bezoeken , behoort de groote Amerikaansche uitvinder Edyson. Het licht, dat hij heeft verspreid , is schitterender en reikt verder, dan dat van den Shah met een borst vol diamanten. Naar de Standard uit Konstantinopel verneemt , heeft de sultan eindelijk besloten tot het nemen van gewelddadige maatregelen op Creta, daartoe voornamelijk aangezet door Griekenlands circulaire aan de mogendheden, welk stuk de grootste verbolgenheid bij den sultan, alsmede in de Turksche regeeringskringen heeft opgewekt, aangezien het beleedigend is voor het Turksche leger, terwijl bovendien Griekenland zijne plechtige verklaringen van non-interventie geschonden heeft. De mogendheden lieten reeds vóór het afzenden van Turkije's antwoord op Griekenland's circulaire aan de Porte verklaren, dat zij Griekenland's houding afkeuren en het volle recht der Porte erkennen op een eigenhandig herstellen der rust op Creta. --- Feuilleton. HAGEDOORN. Roman van H. SCHOBERT. 35 Wederom verdween Luitgart achter de porfiere , die de laatste kamer der lange rij vertrekken afsloot, welke de jonge vrouw bewoonde , daarachter bevond zich alleen nog het studeervertrek van haren echtgenoot. Rolf wist, dat die kamer geen anderen uitgaug had , dat de overwinning aan hem was, zoodra hij het laatste vertrek had betreden. In het vooruitzicht van zijn triomf aarzelde hij even, rekte zijne gestalte uit, wierp een tevredenen blik in den spiegel en trad daarna binnen om zijn prijs in ontvangst te nemen. Bij den eersten blik bemerkte hij echter, dat er iets onverwachts had plaats gegrepen. Luitgart stond , met saamgevouwen handen, doodsbleek, en voorovergebogen lichaam ingespannen luisterend bij de deur, die naar Werner's kamer leidde. Hare oogen vestigden zich met eene zonderlinge uitdrukking op Rolf, die verrast staan bleef. Zij had in het geheel niet behoeven te linsteren, men hoorde Werner's stem luid en dreigend weerklinken, terwijl elk woord als een dreunende slag met een knots verpletterend neerviel. „Dat heb ik bij al mijn leed ook nog te dragen. Mijn broeder een misdadiger ! Slechts een goedgunstig toeval bewaart u voor oneer, voor het tuchthuis!" Er ontstond eene pauze na het laatste woord, — niemand verbrak die. „Mijn naam, die ik altijd zoo in eere heb gehouden , is bezoedeld , voortaan kan ik hem slechts aarzelend noemen , al kent ook niemand de vlek, die mijn broeder er op heeft geworpen ! Hebt gij wel bedacht, dat zoo ik de menschelijke gerechtigheid haren loop liet gaan, gij uit de gemeenschap der eerlijke menschen gestooten, slechts een schandvlek der maatschappij zoudt zijn, die men achter slot en grendel houdt opgesloten ? Wat zijt gij nog ? Een bedrieger , een vervalscher, een gemeene misdadiger! En dat gij u daartoe kondt verlagen, dat heeft mijn hart voor altijd van u vervreemd. Ik zal alles doen, om u voor de gevolgen van uwe daad te redden , maar die daad staat voortaan scheidend tusschen ons , en geen macht der wereld is in staat, die uit te wisschen , geen berouw, geen tranen , want —" Hij zweeg plotseling. De portière had geritseld en tusschen de donkere plooien verscheen Luitgart's gestalte met het spookachtig bleek gelaat, en de rusteloos schitterende oogen, die zich strak op Werner vestigden. Felix , die ineengedoken achter in de kamer op een stoel lag , dook op het zien van zijne schoonzuster nog meer ineen, maar bewoog zich anders niet. „Is het hier zoo gesteld ?" zeide zij eindelijk , en hare scherpe stem deed de zenuwen der beide mannen smartelijk aan. „En men heeft het voor mij geheim gehouden! De burgerlijke naam, dien ik gekocht heb, is niet eens rein en achtenswaardig, een van zijne dragers behoort in het tuchthuis!" Zij rilde van afschuw , en op Werner toeloopende , greep zij hem krampachtig bij den arm. „Gij kunt het niet ontkennen ," gilde zij, „ik heb het met mijne eigene ooren gehoord. En zooals de eene broeder is , is ook de ander, en daarom maak ik mij voor altijd vrij van u, hoort gij ! Ik wil niets meer met u, noch met uw kind, noch met uwen naam gemeen hebben , ik laat hier alles , alles achter en ga daarheen, van waar ik gekomen ben , naar menschen, die nog de geboden der eer kennen en houden! Ja waarlijk, ik ben wel in eene goeds familie terecht gekomen, uw liederlijke broeder en gij zelf —" „Pas op uwe woorden, Luitgart!" viel Werner haar streng in de rede. Zij stampte met den voet. „Is hij een bedrieger ? Is hij rijp voor het tuchthuis ?" vroeg zij naar adem hijgend en wees met de hand op den gebogen ongelukkige. Geen antwoord. Zij trok nu met éen ruk haren trouwring van dèn vinger, wierp hem buiten zich zelf op de tafel en riep: „Nu zijn wij voor eeuwig gescheiden !" De ring kletterde op het hout, viel op den grond en rolde onder de schrijftafel, waar hij bleef liggen. Werner volgde hem werktuigelijk met de oogen , daarna zag hij op. Luitgart was verdwenen. — Zij stond buiten de deur en streek diep ademhalend haastig met den zakdoek over de plaats waar de ring gezeten had, als wilde zij een vlek uitwisschen. Daarna wendde zij zich tot Rolf, stak hem de hand toe en zeide: „Hier hebt gij mijn antwoord." „Werner !" Na lang, doodelijk stilzwijgen kwam deze naam over bevende lippen en twee donkere oogen vestigden zich, verduisterd door tranen, op den onbewegelijk staanden, strak voor zich uitzienden man. Deze schrikte op en wendde zich om. „Ik weet, dat gij mij niet kunt vergeven," zeide Felix. „Ik heb ute veel verdriet aangedaan en eerst in dit oogenblik kom ik tot het volle besef wat gij altijd voor mij zijt geweest, wat ik u verschuldigd ben. — Maar — verstoot mij niet geheel. Wel heb ik zwaar gezondigd , maar ik moet er ook zwaar voor boeten." Werner wendde zich haastig om ; zijne oogen hadden eene zachtere uitdrukking. „Ik u verstooten? Neen, mijn broeder, dat wil" ik niet, ik wil uw rechter niet zijn. Alle andere banden, die de menschen leggen, kunnen ontbonden worden, maar de banden des bloeds kan niemand tusschen hen verbreken, zij zijn evenals de natuur, niet te vernietigen. Ik wil u vergeven, Felix; wie ben ik, dat ik mij durf vermeten, te richten, daar God zelf toch onuitputtelijk in erbarming is ? Kom hier, mijn broeder, ik reik ude hand, hef u daaraan op ; want de val, waarna men vol berouw opstaat en die tot inkeer heeft gebracht , kan dikwijls meer zegen voor het volgend leven bevatten , dan eene deugd die niet in verzoeking gebracht is." Zwijgend greep Felix de beide hem toegestoken handen en voor Werner het verhinderen kon, drukte hij er zijne lippen op. Ik dank u, gij beste der menschen ,en deze keer zult gij u niet iv uwe verwachting bedrogen zien. Ik beloof niets, Werner, maar°de gelofte die ik mij zooeven zwijgend gedaan heb , zal ik houden." Dan zal zij ten zegen worden." "O gij weet niet, hoe ik geleden heb! zeide Felix en hief het hoofd op. als was hem een zware last ontnomen. „De laatste tijd dien ik doorleefd heb, was waarlijk verschrikkelijk ; de schuldige boet, geloof mi, , de schuld eerst iv zich zelf, en geen toekomstig leed kan hem zoo zeer pijnigen, aks het eigen geweten. Ik gevoel mij verlicht dat gij het weet en ik u niet meer behoef te mijden. Maar — Luitgart! — Zou zij ernstig meenen wat zij zeide ?" * Bja ; — het is het beste voor ons beiden." „Zij zal er over spreken, het wellicht bij uwe scheiding te berde brengen en dan ben ik voor mijn geheele leven gebrandmerkt!" begon Felix onrustig. „Niemand kan u iets ten laste leggen, ik heb den wissel voor echt erkend, hij zal morgen betaald worden." „ Arme Werner! Hoeveel hebt gij reeds voor mij opgeofferd!" „ Denk daar nu niet aan , maar aan uwe toekomst." Ik zou hier gaarne, al wa 3 het maar voor een jaar, vandaan willen; met alle betrekkingen breken, in een nieuw land een nieuw leven beginnen, en daar leeren werken." ,Dat zal het beste zijn. Ook op u werken mijne veranderde omstandigheden in zoo verre, dat ik niet meer in staat zal zijn, u zulk een groot maandgeld te geven. Luitgart neemt haar vermogen bij de scheiding mede. Mijn eer gebiedt mij, van alles afstand te doen!" „Laat mij naar Amerika gaan, Werner. Daar , in dat land van den arbeid , zal ik wel leeren werkzaam te zijn. Het is de hoogste tijd, dat dit gebeurt, ik gevoel het maar al te wel." „En wanneer zoudt gij willen gaan ?" , Het liefst morgen reeds, als het kon , de grond brandt mij hier onder de voeten, ik verlang naar niets anders dan naar eene andere omgeving. Het zal mij echter moeite kosten van u te scheiden, nu wij elkaar pas hebben weder gevonden. Maar alles moet achter staan voor het éene noodzakelijke, slechts, wanneer ik eene andere lucht inadem, kan ik nog eenmaal naar lichaam en ziel gezond en datgene worden, wat ik reeds lang had moeten zijn: een flink, degelijk mensch! Daarom laat mij gaan , Werner !" „ Zeker, ik zal u niet terughouden. Brenc in orde, wat er in orde te brengen is en vertrek zoo spoedig gij kunt. Dat is het beste voor u." Hoofdstuk XII. „Zij is werkelijk en waarachtig weg, Knrzmichel, en heeft niets achtergelaten dan den kleine," zeide mevrouw Eufemia terwijl zij zenuwachtig de banden van haren hoed losmaakte. „Welk een geluk, dat ik dat juist moest bijwonen; nu heb ik ten minste met eigen oogen gezien, hoe hals over kop dat ging, en niemand kan mij iets wijs maken , hoewel zij dat ook niet eens geprobeerd heeft! Zij wierp de kostbare japonnen en kanten zoo maar in den koffer en stopte er met beide handen in, wat onder haar bereik viel,juist alsof het eene vlucht gold. Ik zeg u Kurzmichel, die komt nooit terug." „Van wie spreekt gij , beste ?" vroeg de professor nieuwsgierig. „Van wie anders, dan van Luitgart Helmbreekt ! De oogen gloeiden haar in het hoofd de wangen hadden een koortsachtigeu blos, en zij wipte als een eekhorentje heen en weer. Het geheele huis was in rep en roer. Maar wie zich echter niet liet zien, dat was de professor, hij was ook niet in zijne kamer." „Ik gun het hem ," zeide Kurzmichel nijdig„Hij heeft onlangs door zijne brochure mijne geheele dissertatie bedorven en toch had ik gelijk met mijne bewering. Wanneer het geld van zijne vrouw hem niet meer tot voetstuk dient, zal hij wel niet meer zoo opgehemeld worden, waarop hij zich niet weinig voorstaan." (Wordt vervolgd). --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 14 Augustus. Heden namiddag te ongeveer 1 uur is een 9-jarig jongetje, aan de Willemskade (zuidzijde) spelende , in het water gevallen en, ondanks de vele pogingeu die tot zijne redding werden gedaan, eenige oogenblikken later levenloos opgehaald. Vier geneesheeren hebben vruchteloos getracht de levensgeesten op te wekken. — Door den Raad der gemeente Leeuwarderadeel is de gemeente-rekening over 1888 vastgesteld in ontvang op ƒ116,657.22, in uitgaaf op ƒ112,715.36, batig saldo ƒ3,941.86. — Gisteren is te Oldeberkoop de landDOUWtentoonstelling gehouden, uitgaande van de 10e f afdeeling van de Friesche Maatschappij van Landbouw en Veeteelt. De bekroningen zijn als volgt: A. Merriën met veulen, geboren na. 1 Jan. 1889. le prijs, ƒ 30, G. G. Westerhof te Lippenhuizen ; 2e prijs, f 20, F. E. Sijtzema te 01--detrijne. B. Hengsten, le prijs , ƒ3O , I. W. de Haan te Langezwaag; 2e prijs, f 15, H. K. Gorter te Donkerbroek. C. Chaispaardcn. le prijs, ƒ2O, E. TJ. Veenland te Lippenhuizon; 2e prijs, ƒlO, J. P. v. d. Sluis te Hemrik, met het lot tegen Th. de Haan te Wolvega. D. Stieren, geboren in 1887. Prijs, ƒ3O, G. J. Gerritsma te 't Meer. E. Stieren, geboren in 1888. Prijs, ƒ2O, K. S. de Jong te Haskerdijkem F. Tweedekalfs- en andere melkgevende koeien, le prijs E. U. Veenland te Lippenhuizon ; 2e prijs dezelfde. G. Rammen, le prijs, ƒlO, J. de Ruiter to Oldelamer ; 2e prijs , ƒ 5 , J. J. de Groen te Donkorbroek. Van do tor opluistering ingezonden paarden werden een tweetal van A. Schotanus alhier een prijs van ƒ 10 toegekend. — Uitslag van den zeilwedstrijd te Eernewoude : lo klasse, vrachtschepen , prijs J. van Keimpema, premie H. v. d. Meer, beide aldaar. 2e klasse, schouwen, prijs S. Spijkstra te Suawoude , premie J. de. Jong to Warga. 3e klasse, visschersbooten, prijs R. G. Wester, premie J. W. Wester, beide te Eernewoude. — Uit Beets, in Opsterland, is van twaalf ingezetenen , met den burgemeester , den heer A. G. Smijter , aan het hoofd, een circulaire uitgegaan aan eigenaars van landerijen aldaar. Daarin wordt gewezen op den nood van vele hoofden van gezinnen , daar zelfs in dezen — den besten — tijd van 't jaar van de 200 gezinnen niet minder dan 60 door werkeloosheid tot broodeloosheid vervallen. Van hen kan worden gezegd , niet dat zij den eenen dag niet weten, of zij den anderen zullen te eten hebben, doch wèl, dat zij den eenen dag weten, den volgenden niets te zullen hebben. Met giften is hier niet te helpen , er moet werk worden verschaft. „Wellicht is het u bekend — aldus leest men verder in de circulaire — dat de gelegenheid om in dezen te helpen, zich voor u ruimschoots aanbiedt. Uwe landerijen nl. kunnen , evenals die der andere eigenaren, zeer veel vruchtdragender gemaakt worden , indien er voor een behoorlijke afwatering gezorgd wordt, die tegenwoordig ten eenenmale ontbreekt. Wanneer de dichtgegroeide sboten verbeterd en greppels gegraven werden, houden ondergeteekenden zich overtuigd , dat het doel, hetwelk zij beoogen , bereikt- zou worden : leniging van den algemeenen nood door het verschaffen van rentegevend werk, èn eigenaren èn bevolking zou dit ten goede komen. Ten dringendste bevelen zij genoemden maatregel ter uwer overweging aan." — Bij Zijner Majesteits besluit is aan dr. R. Houwink, op zijn daartoe gedaan verzoek , eervol ontslag verleend als lid en voorzitter van het college van regenten over het huis van bewaring te Heerenveen, onder dankbetuiging voor de in die betrekkingen bewezen diensten , en zijn benoemd tot voorzitter van het college van regenten over het huis van bewaring te Heerenveen L. L. F. Mispelblom Beijer, lid van het college , en tot lid van meergemeld college van regenten dr. H. Tobbe, doctor in de genees-, heel- en verloskunde, te Heerenveen. — De Gemeenteraad van Nijmegen heeft tot directeur van de gemeentereiniging benoemd den heer J. H. Veenstra aldaar. — De jury , benoemd door het hoofdcomité der „eerste internationale jaarlijksche tentoonstelling voor schoone kunsten", die te München wordt gehouden, heeft uitspraak gedaan. De Nederlandsche kunstenaaps hebben van alle internationale inzenders de hoogste onderscheidingen mogen verwerven. De gouden medaille eerste klasse werd toegekend aan Willem Maris ; de gouden medaille tweede klasse aan F. J. dtl Chattel en Albert Nenhuys. Deze uitslag is te verblijdender, omdat de jury voor de geheele Duitsche. school slechts 4 tweede medailles toekende. Buiten mededinging bleven Louis Apol, A. Artz, C. Bisschop ,J.H. L. de Haas, Jozef Israëls , K. Klinkenberg, Jacob Maris, H. W. Mesdag en Ph. Sadee. — Het tiende internationale geneeskundig congres zal van 4 tot 9j Augustus 1890 te Berlijn worden gehouden. Alle Nederlandsche geneeskundigen zijn hiertoe uitgenoodigd. Op verscheidene plaatsen van Engeland hebben zware stormen gewoed. Te Londen regende en hagelde het zoo hevig, dat het zuidelijk deel der stad onder water werd gezet. Te Birmingham werd een groot aantal gebouwen door den bliksem getroffen en zijn vele andere van hun dak beroofd. Ook te Nottingham heeft de storm op hevige wijze huis gehouden. ---