BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 20 Augustus. Van het monster-feestmaal, dat de Parij SChe gemeenteraad aan zijne collega's Zondag heeft gegeven, weet men slechts, dat er maires van lilliputters-gemeen ten van een 30 a 40 zielen aanwezig waren en dat president Carnot een redevoering of toast heeft uitgesproken. De eerstgenoemden hadden de eereplaats bij den optocht en aan den disch. Hoe zij hun hart pour tant d'honneur lucht hebben gegeven, heeft de pers nog niet wereldkundig gemaakt. Maar wel wat het hoold van den staat heeft gezegd. Ofschoon de pers daarover nog geen oordeel uitgesproken heeft, zoo mag men echter daarvan verklaren : goed bedoeld, slecht begrepen of toegepast. Hij wees, bij zijn dank aan de landen , die tot het welslagen der tentoonstelling hadden medegewerkt, op hetgeen een vrijheid van 18 jaren van dat zwaar beproefr'e land gemaakt had. Zeker moet dat met betrekking tot het werk der tentoonstelling gunstig heeten. Maar overigens ?. . . De president sprak de verwachting uit in de toekomst van het Fransche volk, dat misleid kan worden, maar toch steeds het goede spoor terugvindt. Het zal niet dulden, dat een enkele partij de hand legt op zijne vreedzame veroveringen ; de tweedracht zal vergeten worden en alle republikeinsche krachten zullen zich met elkander verzoenen. Als men zich afvraagt, hoevele malen zulke verzoenende woorden door het hoofd van den staat en zijne ministers zijn geuit en zich herinnert, hoe des ondanks de verdeeldheid steeds toevam en de partijschappen steeds sterker op den voorgrond traden , dan, waarlijk, mag men wel spreken van ijdele wenschen , bloote utopiën. Een voorbeeld üit zoovelen: Nauwelijks heeft de senaat als hooggerechtshof ten genoege van radicalen en opportunisten een uitspraak gedaan , of de radicale pers begint dit lichaam weder aan te vallen. De heer Pelletan schrijft in de Justice: „Wij zijn niet gediend van het cesarisme, maar evenmin kegeeren wij hen , die de hervorming tegenhouden en zoodoende het land naar het cesarisme drijven." Nu weet men wat de radicalen onder „hervorming" verstaan, het is iets nog radicaler dan de Boulangistische herziening. De woorden van den president zijn dus blijkbaar in de woestijn gesproken. De radicalen handhaven hun programma. De verdeeldheid blijft gehandhaafd en die zal waarschijnlijk den monarchalen en Bonapartisten ten beste komen. Wat er nu overblijft van de wenschen vau den president, moet de tijd leeren. Jammer slechts , dat het Fransche volk in den loop der tijden op dit stuk niets begrepen heeft. De minister van binnenlandsche zaken gaat met verwoeden ijver voort de Boulangisten te vervolgen. Vooreerst heeft hij verboden elk stuk van de drie gevonnisden te doen drukken en aanplakken. Dat mocht hij doen. Maar hij deed ook de bladen in beslag nemen, die het bekende manifest bevatten. Dat mocht hij ingevolge de drukperswet van 1881 niet doen, en daarom werd die maatregel op last der justitie dadelijk ingetrokken. De naar Amerika vertrokken Wilson was niet de echte, maar een ongelukkige naamgenoot. Wee de wolf! De Univers, vroeger een blad, dat het Boulangisme met warmte voorstond, verklaart thans , dat Boulanger zich zal hebben te zuiveren van de beschuldiging van misbruik van 's lands gelden; dat anders de duizenden die hem gevolgd waren „uit verachting van zijn tegenstanders", ook hem nu den rug zullen toedraaien. Naast keizer Wilhelm wordt iv Duitschland de Shah nu door de vorsten van de kleine staten gefêteerd. Hem viel een schitterende ontvangst bij den groot-hertog van Baden ten deel. Nu wacht hem een dergelijke van den koning van Wurtemberg. Men zegt, dat tijdens het bezoek van keizer Wilhelm in Engeland ook over Turkije's finantieelen toestand is gesproken en de grondslagen zijn gelegd voor onderhandelingen tusschen Engeland en de mogendheden van het vaste land, ten einde aan Turkije eene gezonde finantieele basis en een betere controle zijner geldmiddelen te verzekeren. Naar aanleiding van den verjaardag van den keizer van Oostenrijk had er op het verblijf van de keizerlijke Bussische familie een dejeuner plaats, waartoe het personeel van het Oostenrijksche gezantschap was uitgenoodigd. De czaar bracht een toost uit op keizer Frans Jozef en de muziek speelde het Oostenrijksche volkslied. Dat Boulanger nog niet geheel verlaten is, toont dejongste manifestatie te Londen. Vijfhonderd zoogenaamde geestverwanten van Boulanger hielden Zaterdag middag eene opgewonden betooging voor zijne woning , onder aanbieding vau twee adressen , uitdrukkende hulde, vertrouwen en sympathie. Vele dames waren mede aanwezig , en boden Boulanger een paar ruikers aan. Boulanger antwoordde breedvoerig , verklarende dat de uitspraak van den senaat onrechtmatig en strijdig met de feiten is. Spreker zeide dat hij geen cent ten eigen bate tijdens zijn ministerschap heeft aangeraakt. Alle geheime uitgaven geschiedden uitsluitend voor Frankrijks verdediging. Na de mededeeling van den minister Smith in het lagerhuis, dat de gewijzigde wet op de tienden in Wales niet meer voor dadelijke behandeling vatbaar was, heeft de afgevaardigde Gray terstond een gelijksoortig ontwerp ingediend en waarover de beraadslagingen heden zouden aanvangen. Het zal echter te bezien staan , of dit ontwerp een beter onthaal ten deel valt. Volgens de Si. James Gazelte zou de minister van binnenlandsche zaken besloten hebben aan koningin Victoria voor te stellen het doodvonnis van mevrouw Maybrick in leveuslaflgen dwangarbeid te veranderen. Naar de Standard uit Athene verneemt heet de toestand op Creta verbeterd te zijn. Chakir pacha moet krachtig optreden, ook bij het ontwapenen van vergrijp plegende Turken. Een Fransch priester werd in de straten van Canea mishandeld. De Fransche consul eischte , dat de mishandelaars gestraft zullen worden, onder bedreiging van anders te zullen vertrekken. --- Feuilleton. De Kinderen van hare Excellentie. Roman van ERNST VON WOLZOGEN. 3. „Ah, waarde freule ! Zijt gij het werkelijk ? Hoe aardig, dat gij u eindelijk eens weer in ons midden vertoont! — Gij zijt zeker met uwe moeder iv bet buiteuland geweest? Niet? O maar dan hebbeu wij alle reden boos op uwe mama te zijn , dat zij ons zoo lang van uw gezelschap verstoken heeft. Nu zullen wij u zeker weer meer zien , niet waar ? Hoe, leeft gij zoo stil ? Moet uwe moeder zich zoo in acht nemen ? Maar met uw verlof , freule , hare Excellentie ziet er uitstekend uit, ik begrijp niet —o . ... o . .. ." Deze en dergelijke gezegden kregen de beide barones■en een en andermaal te hooren. Maar terwijl Asta de ware reden van hunne afzondering door uoodleugens trachtte te verbloemen, flapte Trudi de waarheid er vroolijk uit en vertelde aau de verblufte officieren en assessoren , dat men in de Stroomstraat zeer goedkoop woonde , dat hunne middelen hun niet toestonden , veel menschen te zien , maar dat het hier nu „alleraardigst" was. En daarna lachten de heeren , en aten appelkoeken voor het weldadig doel, terwijl Asta's handwerken en linnen goederen slechts weinig koopers vonden. Tweede Hoofdstuk. Waarin de oude Muz de dochters van hare Excellentie een merkwaardig jong man voorstelt en hare Excellentie zelf bijna in onmacht valt. „Nu, hoe gaat het, freule Asta ?" vroeg do oude Muz , terwijl hij de schoone Hollandsche bemoedigend toelachte. De donkere wenkbrauwen vau liet trotsche meisje trokken zich onwillekeurig samen, toen zij den gezetten , ouden vrieud toefluisterde : „Ik kan u niets anders zeggen, dan dat het al in mij kookt. Telereen vraagt mij hetzelfde , alsof het een van buiten geleerd lesje js. Ik weet niet, hoe dikwijls ik reeds gejokt heb , dat mama te lijdend was, om menschen te zien en uit te «jaan — en wanneer mij nu nog iemand vraagt, of' ik Seuibricb reeds gehoord heb , geloof ik , dat ik van kwaadheid begin te weenen. Zoo ben ik nu gestemd. — Gij hadt ons niet hierheen moeten brengen." , Maar kind — wees geen kind !" trachtte de majoor haar te kalmeeren. „Gij moet toch eens weer onder de menschen, gij moet toch — hoe zal ik het zeggen ? — nu ja : gezien worden ... „Gij moet toch trouwen — wilt gij zeggen," viel Asta hem kortweg in de rede. „Zeker , dat weet ik, dat wil ik ook. Ik moet immers — karakter hebben — haha! Ik heb mij voorgenomen een man te krijgen, zoo vast als slechts de sterkste mannenwil zich voornemen kan, eene hooge positie in de maatschappij te bereiken. Maar dit ongeluksmensch kunt gij mij niet, zooals gij meent, zoo maar — met behulp van de openlijke weldadigheid verschaffen!" Het schoone meisje lachte schamper; maar zij zag er nu met de hoogrood gekleurde wangen nog schooner dan anders uit. „Als hij u zoo eens zag!" riep de majoor met een grappig gebaar van bewondering uit. ,Welke hij V Hebt gij wellicht reeds ecu voor mij uitgekozen ?" „Hm! wie weet!" meesmuilde Muzell en drukte zijn linker ooglid vast toe , terwijl hij tegelijk de afhangende rechterpunt van zijnen knevel omhoog streek. Op deze wijze was hij gewoon een gewichtige, geheime gedachte door gebaren uit te drukken , en deze grimassen gaven zijn gezicht zoo iets komieks, dat Asta er telkens om lachen moest. „1 k vrees , oom Muz, dat gij weinig geluk met hem zult hebben," antwoordde Asta o-oed geluimd. „Gij weet niet, hoe flauw mij nu onze heerenwereld weer voorkomt, nu ik in twee jaren hun gezelschap niet heb genoten. Zij zullen zich wel door kennis en talenten onderscheiden, zooals alle andere menschen ook, maar tegenover ons dames geven zij zich bepaald moeite, altijd precies op elkaar te gelijken. Zij doen dat wellicht, omdat wij van uniformen houden ! Jammer, dat het bij deze heeren niet de mode is, hun inkomen op do visitekaartjes te laten drukken; dan was er ten minste eenig onderscheid , waaraan men zich houden kon." „Laat uwe mama zoo iets niet hooren — het zou haar bedroeven," zeide de majoor ernstig. Maar zijn listig, schalksch lachje verscheen dadelijk weer op zijne dikke roode wangen , toen hij voortgiug : „Ik ben toch nieuwsgierig te hooren , hoe ecu man voor u dan wel wezen moet"." En Asta autwoonlde, zonder zich een oogenblik te bedenken : , Wanneer hij /,eer, zeer veel geld heeft, mag hij, wat mij betreft, oliedom zijn , want in dat geval zou ik mijne eigene zelfstandigheid wel weten te bewaren. Kan de betroffen persoon echter op verstand aanspraak maken, dan eisch ik, dat hij mij altijd, in alle omstandigheden , ook al is hij een groote deugniet , zal imponeeren." „Eu hoeveel moet zoo een met zulk een groot verstand hebben ? ' „Natuurlijk zooveel om volgens mijn stand te leven." „Stand, standV! Dat de duivel dat vervloekte woord hale," bromde de oude Muz in zijn grijzen baard. „Dat akelige woord heeft al onheil genoeg in de wereld berokkend !'' Eu luider voegde hij er bij: „Uwe ideeën schijnen mij zeer Amerikaansch toe, miss Asta. Gek genoeg voor eene Pruisische generaalsdochter !" „Gij hebt volkomen gelijk, oom Muz," zeide zij met vuur. „Sinds ik uit eigene droevige ervaring weet, wat ons schoon idealisme in verbaud met de eeuwenoude vooroordeelen voor ongelukkige toestanden in liet leven roept, sinds dien tijd ben ik als Duitsche romanheldin niet meer te gebruiken , en benijd ik de Amerikaansche dames met geheel mijn hart. Voedt gij ons tot pronkstukken op, dan moet gij er ook voor zorgen , dat wij op ecu solied voetstuk en iv eene waardige omgeving komen te .staan." De oude majoor lachte in zich zelf: „Dus ecu Amerikaan — een solied voetstuk! V Goed , goed , kind , ik zal v zulk een solied voetstuk verschaffen! Pas ecus op — ik bak het hier nog voor v in mijn hoed, evenals de goochelaar een eierkoek." fieu oude dame , die wat linnengoed wilde koopen, brak het gesprek ai en de majoor ging met een zeer listig gezichl heen. Toen hij eenige schreden verder zijne oude vriendin, mevrouw von Lersen , tegenkwam , zwaaide hij vroolijk met zijn zoógenaamdeu tooverhoed en fluisterde haar toe: „Het geluk is van daag met mij, zoo 'tschijut. Wij kunnen nog vvat moois beleven !" Ên voor de verraste dame nng een woord van verwondering over deze zonderlinge woorden kon uiten , was de oude Muz reeds een eind vau haar af eu op weg naar den hoofdingang, in welks nabijheid hij nu plaats nam, om met het voorkomen van een portier de binnenkomenden op te nemen. Mevrouw von Lersen begaf zich naar Trudi, om van haar opheldering over de juist gehoorde raadselachtige woorden te vragen. Maar hot kraampje was geheel door heeren omringd , waaronder zich ook twee gedaanten bevonden , die in dit schitterend , gerokte voorname gezelschap afstaken als een paar leeren schoolbanden in een elegante salonbibliotheek. „Ah gij hier ook, mijnheer Diedrichsen ? vroeg hare Excellentie verrast en stak een grijs, gladgeschoren heertje de hand toe, dat ten minste zesmaal boog en de hand in het geheel niet wilde loslaten. „Eu hebt gij uwen zoon ook medegenomen ? Dat mogen wij wel zeer op prijs stellen, waarde doctor." „O , volstrekt niet, Excellentie ," antwoordde de jongere blondharige heer. „Waar veel menschen samen zijn, daar kan men altijd natuurwetenschappelijke studiën maken." En de lachende Trudi viel in : „Vindt gij het niet aanlig van de Diedrichsen's mama ? Maar zij hebben het mij ook vast beloofd en brengen nu door hunnen eetlust mijne zaak tot het toppunt van bloei. De arme doctor heeft reeds drie baisers met room moeten verorberen — men kau het hem nog aanzien." De jonge geleerde kleurde even en haastte zich de sporen van schuim van zijnen mooien snor te verwijderen. De vroegere muziekdirecteur, nu rentenier Diedrichsen, was mevrouw Lersen's huisheer en zijn een eind boven hem uitstekende' knappe zoon was privaatdocent in de zoölogie aan de universiteit. De vriendelijke oude man gaf Trudi uit vriendschap zangles en had ook zijn geleerden Hans , zijn trots en eeniokind bij de familie geïntroduceerd. Hare Excellentie had niets tegen den omgang met dezeu bescheiden , door en door goeden jongen man gehad. Deze omgang was het laatste jaar veel intiemer en ook door het onderhoudende , en toch niet pedante leerrijke discours van den djctor, eene voornamelijk voor Trudi zeer aangename afwisseling iv hun eentonig leven geworden. De kleine muziekdirecteur wendde zich tot mevrouw von Lersen met het verzoek hem eenige van de voornaamste persoonlijkheden te willen opnoemen. Hij vestigde hare opmerkzaamheid voornamelijk op een gsoep heeren en dames, welke juist voor Werner's schilderij stond. „Hoe toevallig, dat u juist deze moeten opvallen ," lachte hare Excellentie. „Zegt uw muzikaal instinct u, dat het onze hof-Wacnerianen zijn ?" ° „Werkelijk V Ah — nu ken ik ze ook ! Dat is onze minister van binnenlandsche zaken niet waar P En wie is dan die forsche Brunhilde met de verbazend groote oogen die daar op haar parapluie gesteund , in druk gesprek met hem is ?" „0 , dat is gravin Gerhilde Wollin !" „Als die stem had — mijn hemel!" riep de kleine muziekdirecteur en streek met de vlakke hand over het kort geknipte grijz» hoofd. „Die zou ik de „Götterdümmerung" willen laten instudeeren!" Trudi had hem gehoord en fluisterde hem achter de hand toe: „De gravin zingt als een basklarinet., zegt men. Altijd :bu bubu , budeldibu ! Gij moet haar eens hooren spreken." De oude heer lachte zijne jonge vriendin toe , en naderde de Wagnergroep , toen deze juist uiteenging. (Wordt vervolgd). --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 20 Augustus. Gisteren en heden zijn alhier 11 candidaten geëxamineerd voor de acte als hoofdonderwijzer. Toegelaten 4 : G. Planting , van Oosterwolde ; H. J. Pool, van Woltersum ; W. Puister , van Schoonoord , en J. J. Reijer, van Hoogezand. Teruggetrokken 1. — Gelijk wij in ons vorig no. mededeelden , heeft de justitie zich den Zondag j.l. plaats gehad hebbenden brand van de stoommeelfabriek op Oldegalileën aangetrokken. Als gevolg daarvan zijnde jongste der firmanten F. W. en de boekhouder der firma J. B. op last van den Rechter-Commissaris voorloopig aangehouden. De instructie duurt voort. — Bij de eergisteren te Deinum gehouden kaatspartij, waaraan 45 kaatsers deelnamen, bij lating verdeeld in 15 parturen, werd de Iste prijs van f3O gewonnen door M. Kooistra, van Dokkum; A. Weijer, van Weidurn , en S. de Graaf, van Deinum. W. Jepma, van Engelurn, J. Wiersma, van Dronrijp , en T. van Wieren , van Marssurn , kregen den 2den prijs van f 12. De 3de prijs van /' G viel ten deel aan S. Kooistra, van Harlingen; J. Faber , van Blessurn, en J. van der Wal, van Marssurn. — Tegen den ploegbaas , betrokken bij het spoorwegongeluk te Stobbegat, is éen maand gevangenisstraf geëiseht. De advocaat, mr. Meinesz, vroeg vrijspraak. — Bij koninklijk besluit is bepaald, dat leges-trekkende ambtenaren, die een tweede of volgend huwelijk hebben aangegaan, doch verzuimden binnen den in art. 1 van het kon. besluit van 27 Juni 1882 , no. 30 , gestelden termijn de vereischte verklaring in te zenden , mits voldoende aan het bepaalde bij art. 2 sub 2 van genoemd kon. besluit, alsnog aan de vrouw en kinderen uit dit huwelijk de deelgerechtigheid in het weduwenfonds kunnen verzekeren, door toezending van de verklaring, met de huwelijksacte, vóór 1 Januari 1890 aan den directeur van het weduwenfonds. — De leden van de Eerste Kamer der Staten-Generaal zijn ter vergadering bijeengeroepen tegen Maandag den 2(3 dezer, des avonds te 8 uur. — De Minister van marine brengt voorloopig ter kennis van belanghebbenden , dat, krachtens machtiging des Konings, in het jaar 1890 , drie jongelieden als adelborst 3e klasse met bestemming voor het korps mariniers, bij het koninklijk instituut voorde marine te Willemsoord zullen kunnen worden toegelaten. — In antwoord op het door den Minister van Koloniën gedaan verzoek om voorlichting omtrent de grondslagen, waarop eene reorganisatie der Protestantsche Kerk in Ned.-ladië zou kunnen en moeten rusten, heeft de Synode den volgenden brief gezonden aan genoemden Minister: 's Gravenhage, den 17 Aug. 1889. Excellentie I Do Aigemeene Synode der Nederlandsche Hervormde Kerk heeft met bolangstolling kennis genomen van Uwer Excellenties schrijven d.d. 14 Juni 1889, letter A no. 22, aan de aigemeene synodale commissie gericht, en door dezo bij de Synode overgebracht, inhoudende het verzoek om voorlichting omtrent de grondslagen , waarop eene reorganisatie der Protestantsche Kerk: in lndië zou kunnen en moeton rusten. In antwoord hierop heeft de Synode do eer te berichten, dat zij iedere ernstige poging, om de Protestantsche kerk in lndië de haar toekomende zelfstandigheid te verzekeren , mot vreugde begroet. Zij acht het tot hare roeping te behooren naar vermogen mede te werken tot eene doelmatige reorganisatie dier kerk, welke immers tot do Nederlandscho Hervormde kerk, meer dan tot eenig ander kerkgenootschap , van oudsher in eene nauwe, zij het later ook veelzins gewijzigde en losser geworden betrekking stond. Zij beschouwt het daarom ook als haren plicht ernstig te onderzoeken naar welke beginselen en op welke grondslagen de reorganisatie der Protestantsche kerk in lndië zou behooren geregeld le worden. Gaarne zou zij wenschen reeds nu hare inzichten omtrent dit gewichtig onderwerp aan u te kunnen mcdedeelen. Doch om overwegende redenen gevoelen zij zich vooralsnog bezwaard daartoe over to gaan. Zij heeft namelijk niet diepe verontwaardiging do beschuldigingen gelezen, welke Uwe Excellentie tegen de Protestantsche kerken in hot algemeen, en tegen de Protestantsche kerk in lndië en hare predikanten in het bijzonder heeft ingebracht, terwijl daarentegen de Roomsch-Katholieke kerk dooru wordt verheerlijkt. AVat dit laatste betreft, — de Synode laat het voor Uwer Excellentie'» eigene verantwoordelijkheid. Zij zal hare kraoht niet zoeken in het blootleggen van anderer gebreken, noch in het inbrengen van beschuldigingen tegen hen, die een ander kerkgenootschap dienen en in de protestantsche beginselen niet deelen. Mot volkomen vertrouwen laat zij'het oordeel zoowel over de Kooinsch-Katholioke kerk , als over de Protestantselie kerken, ook die van lndië, over hare inrichting, haren arbeid voor het Godsrijk en den Christelijken zin dergenen die haar dienen, aan Hem, die het hart doorgrondt en de nieren proeft. Aroorts staat de Synode der Ivederlandsclie Hervormde kerk hoog genoeg om het een onwaardeerbaar voorrecht van den protestant to aohton , dat hij elke poging tot uitbreiding, niet van de macht eener kerk,, maar van het Godsrijk met vreugde kpn begroeten, wanneer slechts in den geest van christelijke toewijding wordt gearbeid, en die arbeid velen tot waarachtigen zegen kan strekken. Maar togen don toon van geringschatting , w.Tarop door Uwe Excellentie, in verband met hare verheerlijking van de Koomsch-Katholieke kerk, over de Protestantsche kerken wordt gesproken, verheft de Synode hare stem, in het diep besef, dat de Protestantsche beginselen, die den grondslag en do kracht dier kerken behooren uit te maken, de heerlijke vrucht zijn van het Evangelie van Jezus Christus. En wat Uwer Exoellentie's oordeel over do Indische predikanten aangaat, — meent zij zich gerechtigd te achten over tal van verdienstelijke en vrome mannen een scherp vonnis te strijken; — oordeelt zij, dat de door haar tegen al de Indische predikanten gelijkelijk gerichte beschuldigingen volkomen in overeenstemming zijn met den eisch van waarheid en christelijke liefde ; — de Synode der Nederlandsche Hervormde kerk , meenendo ook wel iets van dien eisch te verstaan, en •wellicht beter dan Uwo Excellentie velen der mannen kennende, dio aldus mot onverdiende blaam zijn overladen , moet ook tegen dit onrecht op bet nadrukkclijkst protesteeren , gelijk reeds tot hare voldoening iv hot openbaar in de Eerste Kamer der Staten-Goneraal goschled is. AVel is waar, — de Synode erkent het met diepe smart, — er zijn er geweest en er zijn er wellicht nog , die , helaas ! aanleiding tot een ongunstig oordeel hebben gegeven. Ware do Noderlandscho Hervormde kerk bevoegd geweest en bevoogd tegenover zulken op te trodon, zij zou getoond hebbon en toonon, hoezeer zij ernst maakt met de korkelijko tucht, hoezeer zij reinhoid van zeden en getrouwe plichtsbetrachting onmisbaar acht m bedienaren van liet Evangelie. Maar tegen Uwer Excellentic's scherpe verooi' v;im alle, of althans van nagenoeg alle Indisch, kanten, verzet de Synode zich uit ecu diep gekrenkt gevoel van recht. .... , j Met fierheid wijst zij de boloodigingcn at door u aan zoovele achtenswaardige mannen aangedaan. Zij acht zich gelukkig op niet weinigen onder hen te kannen wijzen, die vermoeienis en miskennn Beeren om hunnen plicht te doen in de vervulling van hun alles behalve gemakkelijk ambt, mannen , die getoond hebbon en nog toenen door hunne kennis, ijver en godsdienst verre bovon den lof, maar ook boven de blaam van wien ook, verheven te zijn. Do Synode vertrouwt echter , dat Uwe Excellentie bij ernstige overweging do onrechtvaardigheid der aangewezen beschuldigingen zal inzien. Blijkt dit vertrouwen gegrond , dan is de Synode gaarne bereid, na antwoord op dit schrijven te hebben ontvangen , aan uw verzoek o:.i voorlichting te voldoen. De aigemeene Synode der Nedei landsche Hervormde kerk ; M. A. Peuk , President. L. Overman , Secretaris. — In de afgeloopen week slaagden in bet notarieel staatsexamen, voor het eerste gedeelte de heeren : J. R. Komijn te Arnhem, K. Wiersurn te Groningen, Th. J. H- van Everdingen te Eindhoven, F. Aleva tej Wommels, C. L. B. Pet en D. Fockema te Hoogeveen. En voor het tweede gedeelte de heer F. J. M. Gevers te Velp (N.-Br.) — Het Hbld. kan met zekerheid mededeelen, dat de schikking tusschen de Kon. Paketvaart-Maatschappij en de Ned. Indische Stoomvaart-Maatscbappij tot stand is gekomen. Zestien stoomschepen, thans in den Indischen Archipel voor deze Maatschappij varende, worden met 1 Januari 1891 door de Kon. Paketvaart-Maatschappij overgenomen. Het nieuwe kapitaal, dat de Kon. Paketvaart-Maatschappij voor deze uitbreiding besteedt, bedraagt drie millioen gulden, terwijl zij reeds over zes millioen gulden beschikte voor de uitvoeringvan haar contract. De Ned. Indische Stoomvaart-Maatschappij zal z:ch na 1 Januari 1891 geheel terugtrekken uit de vracht- en passagiersvaart in den Ned.-Indischen Archipel, en van daar op Singapore en terug. Onder de overgenomen schepen behooren ook de „Bantam", de „Celebes", de „Borneo" en de „Gouverneur-generaal 's Jacob", die thans nog varen in de lijn van de Stoom vaart- Maatschappij Holland tusschen Amsterdam en Java. Deze zullen nu spoedig beschikbaar worden voor andere diensten. De Kon. Paketvaart-Mpij. opent voor deze schikking van de week de inschrijving op ƒ3,000,000 4 pets. obligatiën a ƒlOOO. — Aan den adj.-ingenieur bij den algemeetien dienst vau den waterstaat te '.f Graveuhage, T. 3. W. vau Rossum, is, wegens zijn vertrek naar Ned.-Indië , eervol ontslag verleend met ingang van 1 Sept. a.s. De vacature zal voorloopig niet worden aangevuld. De civiel-ingenieur J. J. Stieltjes , thans buitengewoon opzichter bij den rijkswaterstaat te Tiel, is benoemd tot adj.-ingenieur bij de Bataviasche Oosterspoorweg-maatschappij, en zal werkzaam zijn bij de uitbreiding der lijn vau Bekassie naar Kedong Gedeh. Met ingang van 1 Sept. a.s. wordt de opzichter vau 's rijks waterstaat 2e kl. J. Harinspt van Nieuwediep overgeplaatst naar Limburg eu vervangen door den opzichter 3e kl. J. Kooreman, thans te Nieuwenhoorn bij Hellevoetsluis. — Het U. D. verneemt, dat de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegeu met de betrokken spoorweg-maatschappijen onderhandelingen heeft aangeknoopt, om in de maand September wekelijks een pleiziertröiu 2e en 3o klasse vau Utrecht naar Parijs te laten loopen , tegen verminderde vrachtprijzen. Na een zesdaagsen verblijf in Parijs zouden de reizigers per extra-trein terugkeeren. Reizigers van verschillende plaatsen in Nederland zullen gelegenheid hebben op den pleiziertrein te gaan te Utrecht, 's Bosch., Tilburg of Rozendaal. Nadere bijzonderheden kunnen eerlang worden tegemoet gezien. — Op het bezwaarschrift door J. C. van Sierenberg de Boer c. s. te Steenwijk tegen den kerkeraad der Herv. gemeente aldaar ingediend , ter zake van het niet toestaan van een door hem verlangde extra doopbeurt door ds. Schuttevaer te Giethoorn, is door het Classicaal bestuur van Kampen reclamanten verwezen naar art. 14, alinea 1 van het reglement op de kerkeraden , waaruit blijkt, dat de weigering niet in strijd is met het formeel recht en daarom door dat bestuur geen aanleiding kan gevonden worden tot eacig optreden ten deze. ---