BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 19 Januari Allerwege woeling. In vollen vrede heerscht er schier overal gisting onder de volken. Van Z.-Amerika tot Oost-Afrika, van overal komen ongunstige berichten tot ons van ontevredenheid en begin van revolutie. Het zonderlingst draagt zich de stand van zaken in Chili toe. Daar dreigt een burgeroorlog uit te breken tusschen de beide staatkundige partijen. De leden van het congres belegeren met een deel der vloot een deel des lands, om den president der republiek den voet dwars te zetten en hem tot aftreden te dwingen , omdat hij tegen den wil der meerderheid met een kabinet regeert, dat niet in hun smaak valt. Ten einde hem de voornaamste bron van inkomsten af te snijden, hebben de opstandelingen met eenige pantserschepen de kust van Iquiqui tot Coquimbo geblokkeerd, om zoodoende de salpetermijnen in beslag te nemen, de voornaamste hulpbronnen der schatkist. Gelukt hun dit, dan hopen zij daardoor den president tot toegeven te dwingen. Deze kan echter nog over een deel der vloot beschikken en ook het leger is hem nog getrouw. Zoo tracht men door onwettige handelingen den inconstitutioneelen president tot abdikeeren te dwingen. Wie aan het langste eind zal trekken, moet nu afgewacht worden. En om nu het spel te volmaken, begint het ook in Argentinië, een andere vermaarde Z.-Amerikaansche staat, te gisten. Te Entre-Rios is een aanzienlijk aantal opstandelingen aangekomen. De telegraafdraden zijn afgesneden; de bevolking is zeer ongerust ; er zijn troepen heengezonden. De beurs te Buenos-Ayres is opgewonden op het gerucht van een voorstel der ministers om een belasting van 2 pet. te heffen van de deposito's in de particuliere banken. De regeering verzet zich tegen het voorstel om van de verzekeringmaatschappijen belasting te heffen. Wel heeft, nadat president Celman aftrad, het nieuwe bewind veel gedaan om het crediet des lands te verbeteren , maar juist de maatregelen hiertoe noodig, schijnen ontevredenheid te hebben gewekt. De regeering der Staten van Noord- Amerika daarentegen verkeert in een staat van zelfgenoegzaamheid wegens de nieuwe besluiten van congres en senaat betreffende de vrije aanmunting van zilver in de Vereenigde Staten gewonnen, benevens het invoerrecht op buitenlandsch zilver. De quaestie is echter nog volstrekt niet uitgemaakt, want de senaat verwierp eenvoudig het voorstel van het huis der vertegenwoordiging en stelde daarvoor in de plaats een voorstel vau geheel anderen aard, dat de aanmunting vau zilver geheel vrijlaat, de standaard van den zilveren en gouden dollar wijzigt en alle voor zilver of goud uitgegeven certificaten als wettig betaalmiddel verklaart. Daarmede is alle wetgeving betreffende het zilver te niet gedaan. De vertegenwoordiging zal het nakiurlijk daarbij niet laten. Hoe die zaak nu ook beslist zal worden, de maatregel is echter weder een bewijs van de buitensporige zucht der Amerikanen, om zich ook ten opzichte van de edele metalen onafhankelijk van den vreemde te maken. De vrije aannmnting van zilver zal zich toch bepalen tot het zilver alleen in Amerika gewonnen, aangezien men een vreemdeling niet ten koste van den landgenoot bevoordeeld wil zien. De schikking tusschen de opperhoofden der Indiaansche stammen en generaal Miles schijnt hierop neer te komen, dat de Indianen hun kamp zullen verleggen tot in de nabijheid hunne agentschappen en hunne wapenen aan de opperhoofden uitleveren, ten einde door tusschenkomst van den agent ten bate der eigenaars te worden verkocht. Weerspannigen zouden door de opperhoofden in hechtenis genomen en aan den agent overgegeven worden. Als loon voor deze onderwerping zullen de Roodhuiden ettelijke duizende ponden meel, honderden ponden koffie en suiker ontvangen, voorts getrouwe naleving der gesloten overeenkomsten, over welker schending zij zich beklaagd hebben. Een aantal opperhoofden zullen naar Washington gaan, om bij den president de belangen hunner stammen voor te staan. Als al die beloften nu eerlijk worden nagekomen, dan zal de rust wel weder hersteld zijn. Maar. . . . Laat ons thans op het woelig Europa een blik slaan. Bij onze Belgische buren begint de gisting van twee kanten. In het beruchte kolenbekken van Charleroi hebben de mijnwerkers besloten van 2 Februari af eiken Maandag het werk te staken. Ten gevolge van dit besluit heeft de regeering besloten twee lichtingen der militie op te roepen. Dit besluit staat ook in verband met de voorgenomen groote betooging der radicalen , die morgen te Brussel gehouden zal worden. Men wil in vereeniging met de socialisten tijdens de bijeenkomst der kamer een betooging houden en aan den president der kamer een adres tot grondwetsherziening aanbieden. De president heeft echter geweigerd, deze wijze van petionnement toe te laten. De regeering zou gaarne de betooging hebben tegengaan, maar de burgemeester van Brussel vindt geen reden om een ordelijke betooging te verbieden. De regeering zal nu het paleis der vertegenwoordiging door militairen doen afzetten. Het clericale kabinet slaapt niet op een bed van rozen. Ook in Bohemen is het nog alles behalve rustig. De jong-Ozechen hebben in den landdag verklaard, dat zij nimmer een tolbond zullen aannemen , waartoe alleen Duitschland toetrad; de toetreding van Frankrijk , Zwitserland en Italië was noodig. De leider der oud-Czechen, de heer Rieger, en zijne vrienden, overtuigd van de onmogelijkheid om zich tegen de jong- Czechen te handhaven, moeten nu besloten hebben allen hun mandaat neer te leggen. Te Rome zijn de studenten aan het samen- rotten geweest ter eere van de nagedachtenis van den irridendist Oberdank. Zij hebben een bronzen krans ter zijner eer opgehangen aan het gedenkteeken voor de studenten , die hun leven voor het vaderland hebben opgeofferd. Zij hielden bij die gelegenheid opruiende redevoeringen. Het kostte den rector der universiteit veel moeite hen te doen uiteengaan. Ook iv Barcelona schijut het te gisten. Men zegt, dat de regeering de troepen in de kazernen heeft doen opstellen, ten einde te waken tegen ongeregeldheden, die zij verwacht. De reden er van wordt echter niet opgegeven. In Tripoli heerscht een gespannen toestand tusschen den gouverneur en de bevolking. Eerstgenoemde ontdekte, dat onderscheidene Arabische hoofden geene tusschenkomst en bezetting van Europeanen begeerden en hiertoe desnoods tot een algemeenen moord der Europeanen wilden overgaan. De gouverneur liet sommigen gevangen nemen , anderen vluchtten naar Malta. Ook in Armenië heerscht weder groote onrust. Het heet, dat op geheime vergaderingen van Turken te Erzeroem besloten is tot een algemeenen christeumoord; de Turksche regeering deelde wapenen uit en beval de hoofden der Turken zich bereid te houden. Eindelijk een treurig bericht uit de Duitsche koloniën. Uit de door de Times uit Zanzibar ontvangen berichten volgt, dat de overleden sultan van Vitu zijn natuurlijken dood gestorven schijnt te zijn. Zijn tot dusver gevangen gehouden broeder heeft zich-zelf als sultan uitgeroepen, en zal vermoedelijk geen moeielijkheden veroorzaken. De Duitschers hebben de woudvesting van Mackemba aangetast, doch werden wegens het slechte seizoen teruggeslagen. Tippoo-Tib, die te Zanzibar verwacht werd, heeft zijn geheelen voorraad ivoor achtergelaten te Oenyayembe, dewijl hij gebrek aan dragers had. Hij schijnt slechts eenige ruwe slaven te hebben. Emin-pacha ondervindt dagelijks vijandelijkheden van Arabieren en anderen. Velen worden bezuiden het Victoriameer gedood. De handel staat stil wegens de onzekerheid der toekomst. De invoeren en uitvoeren tusschen de Duitsche kustlanden en Zanzibar hebben nagenoeg opgehouden. De kooplieden beweren, dat de Duitschers vele koopwaren belasten , die volgens het Zanzibarsche douanetarief onbelast waren. Tot overmaat van ramp komt tevens het bericht, dat de dappere majoor Wissinan door een zenuwziekte ernstig is aangetast, zoodat men voor zijn leven vreest. Ons dunkt voor heden genoeg te hebben medegedeeld, om den titel van ons overzicht te wettigen. Er heerscht vrede, maar men is toch niet tevreden ; men is dankbaar, maar niet voldaan. Maar zal men ooit tot zulk een gelukstaat geraken ? Laat ons echter bij al die ontevredenheid toch dankbaar zijn, dat de algemeene vrede niet verstoord is en, naar men verwachten mag, vooreerst niet verstoord zal worden. Wie wenscht, dat alle ontevredenheid van deze wereld geweken zal zijn, jaagt evenzeer een ideaal na, als thans sommige dagblad schrijvers doen met het uitspreken van het verlangen naar een algemeene ontwapening. Laat ons slechts tevreden zijn , dat de vrede gehandhaafd blijft niet de wapenen in de hand. Ons gansehe bestaan is een gewapende vrede. Wie niet waakt met de wapens in de hand, heeft kans het onderspit te moeten delven. --- Feuilleton. DE KUNSTRIJDSTER. ROMAN VAN Paul Perron. 42 Leonie keek in den spiegel en toen zij zag, dat wch onder het weinige blanketsel, dat zij op hare wangen had gelegd , eene verraderlijke bleekheid vertoonde, nam zij den poederkwast e|i trachtte de teekenen van hare ontroering te verbergen. Vervolgens lachte zij haar beeld 'n den f-pipgel -,oo coquet en beminnelijk toe, «sof zij duizend mannenharten op eens betooveren wilde , eti riep de helpster binnen , die reeds ongeduldig voor de deur der garderobe gestaan en meermalen geklopt had. Wuder de vlugge handen der vrouw was de leuige gestalte spoedig van het zware omhulsel bevrijd, en toen het teeken werd gegeven, dat zij verwacht werd , was zij in de bonte dracht van een jockey gekleed, die hare prach(lge vormen eng omsloot en deze meer liet zien dan verborg. Met de met goud versierde rijzweep in de hand begaf zij zich naar de ruimte voor de manége, waar reeds de vurige Hongaar stond, op wiens rug hare voetjes de volgende tien minuten hun eenig steunpunt moesten vinden. Dezelfde stormachtige ontvangst, als bij haar eerste optreden, dezelfde bloemenregen , maar onstuimiger, in een wilden galop klonk de muziek , toen Leonie , op den gladden rug van het paard zittend, door de manége suisde en vervolgens zich plotseling oprichtend als een levend geworden standbeeld in hare volle lengte op het paard stond. Het daverende applaus, de stormachtige toejuichingen, de oorverdoovende klanken van het orkest brachten haar bloed in beweging, maar toch waagde zij het niet naar de loge te zien, waarin Hector en Alice zaten. Nu echter dwaalden hare blikken daarheen , om zich dadelijk weer op het doek te vestigen , waarover zij met een stouten salto mortale sprong. Zij voelde, hoe haar rechtervoet van den gladden rug van het paard gleed, maar nog ter rechter tijd boog zij zich naar den binnenkant en voorkwam zoo een val. Zij nam zich voor, niet weer naar die loge te kijken, hoewel hare oogen als door tooverkracht daarheen getrokken werden. > „Slechts nog een paar minuten ," zeide zij tot zich zelf, „en dan verdwijn ik weer uit het circus." Zij sprak zich zelf met deze woorden moed in , toen het paard aangehouden werd en de voorbereidsels tot haar laatsten toer, den gevaarlijken sprong over de brug gemaakt werden. Er werden aan eiken kant der manége twee smalle planken boven aan ijzeren palen vastgehaakt, waaronder het paard moest wegloopen , terwijl de rijdster van den rug van het dier op de plank moest springen, om vervolgens, zoodra het dier zijn kringloop volbracht had, weer op zijn rug te springen. Het ligt voor de hand , dat hoe sneller het paard liep en daardoor de rijdster ook meer vlugheid kreeg, de sprong op de plank gevaarlijker werd, want de rijdster moest zich bij het opspringen (kdolijk met kracht achterover werpen om de te groote voorwaartsche beweging van haar lichaam tegen te gaan. Leonie vertoonde dezen toer nu voor het eerst in het publiek , nadat zij die bij de repetities voortreffelijk had uitgevoerd. Zij had geen vrees, en de eerste maal gelukte het kunststuk meesterlijk, zoodat het publiek in een daverend applaus losbarstte. Maar nu werd het paard tot een snelleren loop aangezet, Leonie wierp een blik naar de loge, waarvoor juist een brug geplaatst was. Plotseling voelde zij hoe haar hart door eene onverklaarbare aandoening saamgeknepen, hoe hare oogen beneveld werden.... nu m Bpri&gen, o_ de plank te bereiken.... p[o),'. seliug, een tiende seconde later... voelde zij hoe hare voeten door de plank vastgehouden werden, haar bovenlichaam sloeg met kracht voorover, zij maakte "eene buiteling en viel achter het voortgalopeerende paard in het zand ... . het bewustzijn verliet haar , zij hoorde en zag niets meer. In hetzelfde oogenblik, waarin het ongeluk plaats had en algemeene ontsteltenis teweeg bracht, sprong Hector, die Leonie, gedurende de laatste minuten met angstige , wijd open gespalkte oogen vervolgd had , over de borstwering der loge, direct in de manége en stond in het volgende oogenblik naast hetoogenschijnhjk levenlooze lichaam van de schoone kunstrijdster. Tegelijkertijd weerklonk er een gil uit de loge en de jonge Amerikaausche viel bewusteloos tegen haar vader aan Er ontstond een tumult. Verscheidene dames waren in onmacht gevallen, eb •*,,„ viel het niet op, dat de heer btephenson ]m\t om hult, riep Hij boog z-ch over ziju kind , richtte «en weer op, en nep een paar manU naderb j We *tfne dochter naar hot rrjW moes , brengen. Bleöbte ~,,,,„ toffiïwSTgE ven hierop acht, want Leönte werd juist door eenige bedienden vfto hei c'frcüa uil Sè manege gedragen en Hector vergezeld,- haar. Maar éen toeschouwer zag onafgewend met starende oogen naar den heer Stephenson , die zich ui | ,f-u wanhopige gedroeg. Dat was tfe abt. Doéh hij étaß j-een hand 'bit om den Amerikaan te bain te komen , het was alsof zijn lichaam verstijfd was en al het leven zich in zijne oogen geconcentreerd had, die als dolken .den heer Stephenson schenen te willen doorboren. Leonie werd op een deken in de voorruimte der manége gelegd en een talrijke menigte vormde een kring rondom haar, om een blik op de oogenschijnlijk levenlooze te kunnen werpen. Nu weerklonk de stem van den rijder Figaro, die luid om den doctor riep en zich door de menigte drong. Hij hief het hoofd van het meisje op , bekeek haar hals en schudde het hoofd. In hetzelfde oogenblik echter, dat de doctor kwam, sloeg Leonie de oogen op, en slechts een paar minuten had zij noodig , om weer geheel bij bewustzijn en op de hoogte van haar toestand te komen. Daarna glimlachte zij even en bewoog zich eerst langzaam , vervolgens werden hare bewegingen krachtiger, terwijl de bedienden van het circus op bevel van den doctor de menigte trachtten terug te dringen. De doctor richtte het meisje op en vroeg of zij ook pijn gevoelde. „Neen ," antwoordde Leonie en zij steunde met de armen tegen den grond om zich op te heffen. „Ik gevoel slechts een dreunen in mijn hoofd en in de leden." Een glas water, dat haar toegereikt werd dronk zij haastig leeg. Daarna hief zij zich' met behulp van den doctor op. „Ik ben moe ," zeide zij , „en heb een gevoel alsof al mijne leden gebroken zijn, een oogenblik geduld." Intusschen was de directeur naderbij gekomen, en toen hij zag, dat Leonie weer vast op de voeten stond , gaf hij op beleefde wijze zijn leedwezen over het ongeluk te kennen. „De dame heeft rust noodig," zeide de doctor. „Het schijnt werkelijk, dat zij innoch uitwendig kwetsuren heeft bekomen, maar de schok heeft haar zenuwgestel aangegrepen." „En mag ik het publiek mededeelen , dat het ongeluk nog in zekeren zin gelukkig is afgeloopen?" Leonie had die vraag gehoord. „Ik weet, wat mij te doen staat, mijnheer," zeide Leonie. „Al kan ik van avond ook geen paard meer bestijgen, zoo kan ik mij daarom toch wel aan het publiek vertoonen. Geef mij , bid ik u , den arm." Met buitengewone wilskracht trachtte Leonie, op den arm van den directeur gesteund, té loopen. Het gelukte haar en toen zij glimlachend onder het blanketsel aan den ingang der manége verscheen en eene diepe buiging maakte, barstte een stormachtig bravo los. Achttiende Hoofdstuk. In de eerste dagen na het voorgevallene met Leonie, dat echter geen ernstige gevolgen had, zoodat het jonge meisje reeds den volgenden dag weer kon optreden , deden twee gebeurtenissen in de Parijsche wereld veel van zich spreken. De oude graat Montraillet was plotseling aan eene beroerte gestorvenen de jonge graaf Hector was in het bezit van het enorme vermogen gekomen. De Amerikaansche, miss Alice Stephenson, was nog niet dood, maar men sprak er reeds openlijk van dat de doctor dacht, dat zij nog slechts een naar dagen te leven had. De vrienden en kennissen van den rijken Amerikaan, die hem dagelijks meermalen bezochten of naar den toestand van de dochter lieten infornieeren, betreurden de plotselinge verandering zeer, die er in het vorstelijke paleis had plaats gegrepen. In plaats van vreugde en levenslust heerscht* daar nu bijna de stilte van het graf, en het dienstpersoneel gleed zoo zacht door de rmme Zilen, alsof de dood daar nu -reeds zijne intrede had gedaan. Met den heer stephenson was eene groote verandering voorgevallen , sinds hij met den doctor, die hem geen hoop op het behoud zijner dochter had gunnen geven, had gesproken. Lusteloos fn. onverschillig omtrent zijne omgeving zat lay urenlang op een stoel in het voorvertrek dat naar de slaapkamer van zijne dochter Uidde. Elk kwartier stond hij op en sloop aan zacht naar de kamer zijner ckfchter om hSif^ 7 GP Senri«en» fc»kk te beschouwen. Het meisje lag sinds den *vond waarop zij in het circus b onmacht v-iell bijna altijd met open oogen in het groote ledikant welks hoofdeinde naar het raam Waarvan de gordijnen dichtgetrokken waren' toegekeerd was z,j zag steeds naar de aXke' gulde penaule, die op den marmeren schoor-' steen stond en wier w§zers langzaam Too^ut schoven. Was bet meisje bij bewustzijn? Dikwijls scheen het, alsof het met open oogen droomde, doch nu en dan vertoonde zich een harde, smartelijke trek om hare bleeke lippen n?r.rS rh„kleine rimPels » **aar marÏÏSEÏ* 7 fd ■ ,alsof de als dood daar neerliggende een hevigen zielstrijd onderging. Wanneer haar vader hare smalle hand m z groote rechterhand Dam eQ haar I°*°' verd™terde oogen op ;°Je 6ene emsiW, vragende uitdruksmart XÏ2, °P' St9Phe™* kon dan zijn en dr,,H tfbfwlDgen ' hiJ viel op de knieën Alief W JD g6laat in de «■« - terwijl roSet°m lt ;a:êr trrd Daar "s ve^gne.SChokteil — van ifet ziekbed te (Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 19 Januari. Het stoffelijk overschot van den heer dr. L. Proos, emeritus-predikant bij de Nederduitsche Hervormde gemeente alhier, werd heden voormiddag op de algemeene begraafplaats ter aarde besteld. Vooraf werd in het sterfhuis een warm woord van hulde aan de nagedachtenis van den overledene gewijd door den heer M van Geuns, emeritus-predikant bij de Doopsgezinde gemeente, die van al zijne vroegere ambtsbroeders het grootst getal jaren met hem had geleefd en gearbeid. liet was een lange rouwstoet. Hrj bestond uit de predikanten van de Ned. Herv. gemeente, van de Evaug. Luth. gemeente en van de Doopsgezinde gemeente , de leden van den kerkeraad , kerkvoogden en diakenen , allen in rijtuigen gezeten, benevens eene talrijke schare vrienden, oud-leerlingeu en andere belangstellenden Eene groote menigte menschen, waaronder ook verscheidene dames, wachtte bovendien den stoet op de begraafplaats af. Vóór het lijk in het graf zou worden nedergelaten, richtte de heer ds. N. Kamp, als voorzitter vau den algemeenen kerkeraad, het woord tot de aanwezigen. Hij schetste het werkzaam leven van den afgestorvene in verschillende opzichten, als burger van Leeuwarden , als mensch en vooral ook als Evangelie-dienaar. De kleinzoon van den overledene, de heer L. Proes, dankte diepbewogen voor de hulde, door zoo velen aan diens nagedachtenis bewezen. In de gisteren voormiddag gehouden godsdienstoefening iv de kerken der Ned. Herv. gemeente werd de overledene door de voorgangers der gemeente op treffende wijze herdacht. — Het Circus Corty-Althoff was gisteren avond op alle rangen overvol, nier en daar werden nog Btoelen enz. bijgezet, doch, in weerwil daarvan, moesten nog velen wegens gebrek aan plaats worden afgewezen. De voorstelling was weder even luisterrijk als op vorige avonden. Er kwam dikwijls geen eindtaan de toejuichingen. De directeur was wedrr de held van den avond door alles wat bij met de door hem gedresseerde paarden verrichtte. Het overige personeel kweet zich insgelijks niet minder verdienstelijk van zijne taak dan eiken vorigen avond. Het slotnummer, „Alyatar of de ster van Granada, is een ballet-pantomime, zoo als men er niet dikwijls een ziet vertoonen. Costumes, decoratiën enz. waren allen even prachtig. Het corps de ballet voerde de meest bevallige dansen uit. In 't kort alles werkte er toe mede, om deze voorstelling zoo belangwekkend mogelijk te maken. — Zaterdag nacht is ecu Kiirveilleerond dienaar van politie op don NoorHerwog ftoot twee half beschonken rabH-iksarbéifler**, dleTirj tot rust aanmaande , op ergerlijke wijze mishandeld , zoodat een voorbijgaand militair hem te hulp moest komen. Beiden zijn even later door de politiepatrouille aangehouden en voor den commissaris vau politie gebracht. _ Door de firma Krediet en Koek, steendrukken enz. alhier, is een maandkalender voor 1891 uitgegeven, geschikt voor kantoor en huiskamer. — Uitslag van de Zaterdag j.l. ten gemeentehuize van Franeker gehouden aanb 9- Steding van het afbreken der huizinge en "huur, bewoond door F. Lijcklama a Nijeholt onder Arum , en het bouwen van eene stelphuizinge op een nieuw terrein aldaar: A. van der Velde te Arum f 10,819, IJ. Schuitmaker te Peins ƒ8974, J. J.. van der Lei te Arum ƒBB3B, J. Eisenga te Kortezwaag ƒ8787, S. Gaastra te Britswerd ƒ 8742, P. Westra te Arum ƒ8730 G. Anema te Midlum ƒ8568, S. de Vries te Parrega / 8550, J. H. Bos te Twijzel ƒ8423 S H. Runia te Schraard ƒ8299, H. Nauta te Makkum ƒ 8190, O Bruné te Lollum ƒ 8100, R. Haagsma te Sezbieram ƒ8042, I. Terpstra tj'Franeker ƒ7889, J. Nauta te Schraard ƒ7703 en J. Feenstr'a te Allingawier ƒ7556. — Te Groningen werd eergisteren van wege de studenten-ijsclub „Doe wel en zie niet om" eene hardrijderij op schaatsen tusschen de Nederlandsche studenten-ijsvereenigingen gehouden waaraan 20 beste rijders deelnamen. De studenten uit Amsterdam reden met blauwe sjerp, uit Leiden met witte , uit Utrecht met Oranje en uit Groningen met roode. Na menig moeielijke rit kwamen op het 5-tal de heeren E. J. Buning , J. Heres Diddens, A. Hesselink, D. Buurma en F. C. Hekmeijer, de laatste van Utrecht, de eerste vier van Groningen. Ten slotte werd de prijs, een gouden medaille, behaald door den heer Hesselink ; de Iste, premie een verguld zilveren medaille, door den heer F. C. Hekmeijer en de 2de premie, een zilveren medaille, door den heer E. J. Buning. De overwinnaar werd na afloop op de schouders van een groot getal mede-studenten de baan langs gereden. De gouden corps-medaille viel Groningen, de zilveren Utrecht ten deel. — Aan den ijSwedstrijd op de korte baan van 200 meter namen eergisteren to Amsterdam dertig mannen deel, onder wie nagenoeg alle bekende Friesche hardrijders. De laatste vier ritten waren de meest belangrijke. Met B. Dekker, uit Zwolle, bloven de bekende kende Klaas Hanjo, van Akkrum, Wijbe de Vries, van Leeuwarden en W. Boersma, van Groningen (het programma vermelde onjuist Broeksema) tot de vier winnaars van de prijzen. Hanje had het eonmaal togen Broersma verloren, doch wist zijn partner in twee volgende races te slaan, terwijl Dekker in beide races met Wijbe de Vries overwinnor bleef. Alsnu moesten Dekker en Hanje kampen om den prijs van ƒ 200 on de Ie premie van ƒ 75, en Boersma met Wijbe de Vries, om de 2e premie van ƒ25 en derde van ƒlO. De Strijd tusschen beide laat3ten was niet serieus meer. Baido kampioenen waren overeengskomen dat Wfjbe do derde premie zou behalen. Tusschen Dekker en Hanje was geen ruggespraak gehouden. Dekker gaf ridderlijk te kennen, dat hij, in een kamp mot Hanje, zich gaarne met de Ie premie zou vergenoegen, doch dat hij zijn best zou doen om den prijs van ƒ 200 alloen te winnen. En dat gebeurde. Klom doch krachtig van beenderen gestel, vloog de jongeling Hanje aan het eind der baan voorbij, zoodat hij telkens 2 tot 3 meter vroeger de meet had bereikt. — De Rechtbank te Breda heeft, bij vonnis van 15 dezer, jhr. J. J. W. P. v. M., doctorandus in de rechten, wonende te Bergen-op-Zoom , wegens smaad jegens den commissaris van politie aldaar, door middel van een artikel in de Nieuwe Rotterdamsche Courant, veroordeeld tot eene boete van ƒ 200, subsidiair eene maand hechtenis. Voor de Rechtbank te Haarlem stond eergisteren terecht P. D., gemeente-ontvanger van Beverwijk, wegens verduistering van eene som van ƒ4511.12 ten nadeele der gemeentekas. Het O. M. requireerde tegen hem eene gevangenisstraf voor den tijd van 2 jaar en 6 maanden, onder aftrek van den in preventieve hechtenis doorgebrachten tijd , 3 maanden, en ontzetting uit «que betrekking. In een uitvoerig pleidooi ontwikk verdediger mr. A. P. de Lange, adv te* maar, de stelling dat hier geene *^g was bewezen, en beid. dus moest word vrijgesproken; subsidiair voerde spr. een.& verzachtende omstandigheden aan, en vroeg een veel lichtere straf dan was gevraaga. Uitspraak 29 dezer. _ Nadat prof. Buys in de vrijzinnige kiesvereniging te Leiden de noodzakelijkheid oer aanneming van het wetsontwerp, regeie den verplichten krijgsdienst, breedvoerig;haa aangetoond en krachtig aanbevolen, °ntepon zich een belangwekkend debat, waanr.de b 0 er Henry Tindal de noodzakelijkheid der w«* bestreed, op grond, dat onder de bestaande wet niet gedaan was wat mogelijk was. *■* beriep zich op de aanwezige officieren , m^ de Iste luitenant der artillerie ™n *ut£ on-*--zegde hem daartoe het recht. De heer Imdai stelde ten slotte de volgende motie voor , r™ na bestrijding door prof. Buys en mr. Fockenxa Andreae , met 200 tegen 3 stemmen verworpen werd: „De vergadering, uitgeschreveoi door de liberale kiesvereniging te Lreiaeu- , noodigt het bestuur uit: 1. zich te tot de Tweede Kamer der Staten-Generaal met het verzoek een parlementaire enquête t e doen houden over den tegenwoordigen toestand de. weermiddelen , en het ontwerp van wet, regelende den krijgsdienst, niet te bebandelevoor de uitslag van dit onderzoek be^?d JS ' 2. zich tot alle kiesvereenigingen in^Nederlaad te wenden, met verzoek, een dergelijk request in te dienen. _ Het navolgend telegram is eergisteren bij de Kamer van koophandel te Rotterdam ontvangen: Af 19 dezer wordt goederenvervoer va_ Duitschland rechtrijnsche stations via Yenloo en via Emmerik geheel heropend. Steenkolen echter alleen bij gesloten treinen van hoog&teixs vijftig wagens voor niet meer dan drie bestemmingen. Omtrent linksrijnsch verkeex hopen wij morgen te berichten. — Van 40 antwoorden op de prijsvraag voor den bouw eener Doopsgezinde kerk te Deventer werd de Ie prijs toegekend aan deheer Kuipers te Amsterdam, de 2e aan deheer Gantvoort te Deventer, in vereeniging met den heer Wolbers te Haarlem. — Naar men verneemt, zou in verband met de nieuwe wet op de heffing van leges op aanbestedingen enz., bij de Algemeene Rekenkamer het voornemen bestaan , voortaarx geen leges meer te doen heffen van betalingen of contracten ten laste van de Oost- of West-Indische begrcotingen. — In de nummers van het "Weekblad van het Nederlandsen tijdschrift voor geneeskunde van 10 en 17 Januari j.l. komt telkens een artikel voor van dr. P. K. Pel, hooglceraar in de geneeskunde aan do universiteit te Amsterdam, bevattende „Waarnemingen ovor de behandeling van tuberculose met Koch's geneesmiddel." (Mededeeling uit de geneeskundige kliniek to Amsterdam.) De geleerde schrijver besluit zijne hoogst belangrijke artikelen aldus: „Al mogen onze practische resultaten tot dusver ook zeer weinig bevredigend zijn uitgevallen, ik meen toch, dat ook door onze waarnemingen het bewijs is geleverd , dat Eobert Koch inderdaad een zeer belangwekkende wetenschappelijke ontdekking heeft gedaan, die wellicht eon_aal het uitgangspunt eener gansch andere, eener specifieke behandeling onzer zieken, kan worden. Niemand kan reeds nu de beteekenis dezer ontdekking voor de toekomst bopalon. Doch eveneons blijkt uit onze waarnemingen, hoe diep het te betreuren is, dat de geniale on rusteloozo onderzoeker zich heeftkunnen laten bewegen , om zijn ontdekking reeds nu, en daarom praematuur, aan iedereen bekend te maken. Thans gelijkt zijn vinding op een edele, doch onrijpe vrucht, wier kern wellicht gezond is, doch wier ondoordringbare bast overal van scherpe dorens is voorzien en iederen onvoorzichtige, dio haar onbehoedzaam nadert, op govoelige wijze kwetst. In gelijke mate is het te bejammeren, dat de politieke bladen met schier koortsachtige gejaagdheid het publiek, dat altijd in zijn oordeelvelling buiten do maat gaat, met de onderzoekingen van Robort Koch hebben bekend gemaakt. Hierdoor zijn in alle kringen verwachtingen gewekt, die nimmer zullen kunnen worden verwezenljjkt en tot grievende teleurstellingen aan 1 s ding zullen Leven De meer en meer gebruikelijke methode fm soortelijke onderwerpen in extenso m de gewone dagbladen to behandelen, heeft ongetwijfeld hare bedenkelijke zijde. Bij de nadeden die aan de behandelingsmethode van Koch verbonden zijn, bij den vooraf nutte bepalen duur en de wisselende intentüeit der reactieverschijnselen en bij onze voorloopigm-tey/J achtiae therapeutische resultaten, heb ik dan ou. Tot dusverre,lijn oorspronkelijk ing enomen.standpunt handhavende, nog niet hmnm beslujttn om mijn lijders aan z.g. inwendige tuberculose dMtaad U geven, zich volgens de methode van Koch te laten behandelen. In dubiis], absttne. _ Met ingang van 1 dezer zijn bij de M. t E. v. SS. benoemd: Bii den dienst der exploitatie: tot inspecteur der exploitatie, de heeren : 0 W- P. Miehng, districts-inspecteur te Breda, P. van der Eist, districts-inspecteur te Groningen, J. ü. ït. Silvergieter Hoogstad , districts-inspecteur te Zutphen. .• .' ', Bij den dienst van tractie en materieel: tot afdeelingschef aan het centraalbureau, jhr. J. F. C. de Pesters , waarnemend afd. chef; tot ingenieur der tractie te Utrecht, de heer H. J. Achenbach , adjunct-inspecteur Ie kl., tijdelijk chef der werkplaats aldaar. Bij den dienst van weg en werken: tot adjunct-ingenieur Ie kl. aan het centraalbureau, de heer G. J. F. van Vrijberghe en Coningh, adjunct-telegraaf-inspecteur 2e kl. — Het verslag van den consul H. S. J. Maas te Londen over 1889 wijst op de groote lichtzinnigheid, waarmee Nederlanders naar Engeland en meer bepaaldelijk naar Londen oversteken om werk te zoeken. Reeds meer dan eens is hierop gewezen. De meeste van die landverhuizers verzoeken dan kort, soms reeds onmiddellijk na aankomst te Londen, eenige ondersteuning, die in zulke gevallen meestal wordt afgewezen. Zij vallen dan in handen van zoogenaamde .sweaters", die hen voor een ksrig loon lange uren laten werken, wonen in donkere spelonken, waarvoor ze veel huur moeten betalen, voeden zich slecht en vervillen langzamerhand tot een veel lageren levensstandaard dan. waaraan zij ïn Nederland gewoon waren. Wanneer zij na een leven vol teleurstellingen voor hun werk ongeschikt worden, dan begint het straatventen , een beroep, dat in Londen, naar de consul meldt, door een ongelooflijk aantal arme Hollanders wordt uitgeoefend. Vooral in tijden van werkstaking lijden de in Londen wonende Nederlanders, die gewoonlijk geen bepaald vak geleerd hebben, veel. Het „Koning Willem Fonds", het te Londen gevestigde weldadigheidsgenootschap , heeft in 1889 dan ook meer uitgegeven dan ooit te voren in zijn 15-jarig bestaan. De Nederlandsche arbeider bedenke zich wel, eer hij zijn verblijf alhier met Londen verwissele. — Het stoomscheepje De Burgemeester van Vollenhoven, dat Donderdag met vrij wat beschadigde lading te Vlissingen binnenkwam , heeft eene alles behalve aangename reis gehad. Woensdag middag te drie urn* vertrok het vaartuig van Rotterdam, geladen met stukgoederen voor Frankrijk , terwijl bovendien op het dek een zevenentwintigtal koeien, prachtig fokvee , voor Duinkerken bestemd , eene plaats had gevonden. Toen het schip in zee kwam , had het een vrij hevigen N.O. wind te verduren, die, gepaard met onstuimige zee, het water herhaaldelijk over het dek wierp. De koeien, die onbedekt en slechts opeen weinig stroo stonden, werden telkens door stortzeeè'n overdekt, wat, gevoegd bij de vorst, hen bijna in ijsmassa's veranderde. De gevolgen bleven niet uit, want, ofschoon de equipage gedaan had wat zij kon, bleek bij het binnenkomen te Vlissingen dat 3 stuks van het vee overboord waren geslagen en er 19 gedood waren. Van de vijf overige stierf er nog eene in de sluis, terwijl eene andere koe op sterven lag. Behouden kwamen er dus slechts 3 aan den wal. Op dezelfde stoomboot bevond zich een chique Franschman, die te Rotterdam gearresteerd was als verdacht zich in zijn vaderland aan frauduleuse' handelingen schuldig gemaakt te hebben. Hij werd onder toe,; v van twee rijksveldwachters naar de Frarj9T grenzen geleid. (.!ƒ. c^ _ Volgens berichten uit Algiers van u Jan. blijft de koude daar aanhouden. BeU sneeuw- en hagelstormen, werd de stad beZopu door een aardbeving, welke de hui,ca depQ," trillen, maar overigens geen schade aanricht! De drie, met tusschenpoozen herhaalde, SCQo]:' ken verspreidden echter groote ontsteltenia on" der de ingezetenen, dié hun woningen verlieten en den nacht in de open lucht doorbrachten De aardbeving heeft zich over do "geheel» kolonie doen gevoelen en op enkele plaatsen aanmerkelijke schade veroorzaakt. Te Gour maya zijn vijftig woningenj ingestort','^ het is nog niet zeker of daarbij ookmenschen zijn omgekomen. Naar aanleiding van deze berichten is de gouverneur-generaal, de heet Torman, terstond naar Gonrmaya'Vertrokken In Zuid-Frankrijk heerscht na'gde JJsneeuw weer stenge vorst. Te Montauban vroor het den 15en Jan. 10° Fahrenheit, een kou welke men daar na den bekenden strengen winter van 1870 niet heeft beleefd. Vandaar dan ook dat onder de behoeftigeaklassen?der bevolking groot gebrek heerscht. Overigens is in Zuid- en"*Midden-Frankrijk een ontzaglijke hoeveelheid^sneeuw; gevallen. In de nabijheid van St. Etienne ligt de sneeuw 50 centimeters hoog. Te midden vaneden sneeuwstorm kwamen twee goederentreinen in de nabijheid van het station Chateaucreux in botsing, zoodat vier wagens verbrijzeld werden. Als doorheen 'wonder. kwamen jle conducteurs en machinisten er zonder ernstige kwetsuren af. ---